صالحی: کیفیت سیم در ایران مطلوب نیست

علی صالحی
علی صالحی
چرا سیم دومینانت را انتخاب کردید؟
سیمهای استاتیک با تنشن خوب مثل اوا پیرازی و پاسیون را روی ساز انداختیم و ساز که آنزمان تقریبا نو بود، به جایی که باید میرسید رسید و آمادگی این را پیدا کرد که سیم دومینات را روی آن بی اندازیم. دومینانت نرم و کم وزن است ولی روی این ساز کاملا جواب میدهد. این سیم قابلیت های لطافت و ظرافت صدا را به خوبی نمایش میدهد. مولفه قدرت با سیم اوا پیرازی در ساز احیا شد. یک ساز نو نمیتواند مستقیما با سیم دومینانت خوب بخواند، البته این ساز من مربوط به بانک ساز آقای ضیائی بوده و دو سال در آنجا نگه داری شده و تنشهای آن تا حدی از بین رفته بود.

این ساز برای اینکه از حالت سکون خارج شود نیاز داشت تا سیمی آن را در حد مورد نیاز به لرزش در آورد و اینکار را با اوا پیرازی و پاسیون انجام دادیم.

البته باید چند وقت دیگر، بوسیله عوض کردن سیمها باز به امثال اوا پیرازی، با ساز بازی کرد و دوباره در ساز تغییر ایجاد کرد.

چه مدت این سیم باید روی ساز باشد؟
زمان تغییر سیم، بستگی به نظر نوازنده و سازندگان ساز دارد؛ پارامترهای زیادی هم وجود دارند مثل اینکه چه مدت و چگونه، روی چه سازی این سیم ها استفاده شده و شرایط فعلی آن چگونه است…

این سیم را از کجا تهیه کردید؟
این سیم در ایران با قیمتهای پائینتری نسبت به اروپا موجود است ولی کیفیت سیمهای اروپایی همین مارک را ندارد، من در صورت امکان سعی میکنم در سفرهایم سیمها را از اروپا خریداری کنم.

من یکدست سیم اوا پیرازی را چیزی حدود ۱۵۰ هزار تومان در اروپا با بسته بندی متفاوتی نسبت به ایران خریده ام. اینکه این سیم چطور در ایران از کشور تولید کننده آن اینقدر ارزانتر است، جای بررسی و بحث فراوان دارد؛ این واقعیت قابل توجیه نیست!

لطفا کسی که پیانو آکومپانیمان شماست در این برنامه را معرفی کنید.
آقای آربی بابونیان پیانیست و رهبر کر، در این قطعات من را همراهی خواهند کرد. ایشان دکترای رهبر دارند از ارمنستان. بسیار موسیقیدان متبحری هستند و فهم موسیقی بالایی دارند.

در حال حاضر مشغول به چه کار هستند؟
من در آکادمی اسلو مشغول به تحصیل زیر نظر پروفسور شولدمن از نوازندگان برجسته ویولون نروژ هستم.

16 دیدگاه

  • وحید
    ارسال شده در خرداد ۲۰, ۱۳۸۹ در ۱۰:۰۲ ب.ظ

    لطفا در مورد شادروان آندره آرزومانیان بنویسید.
    با سپاس

  • ملکی
    ارسال شده در خرداد ۲۰, ۱۳۸۹ در ۱۱:۰۶ ب.ظ

    سیم های اوا پیرازی و ابلیگاتو، پاسیون و الیو و هر آنچه از کمپانی پیراسترو در ایران عرضه میشه قلابی بوده و با کیفیت پایین و عمر کمتری نسبت به کارخانه عرضه میشه.

  • آندرا
    ارسال شده در خرداد ۲۱, ۱۳۸۹ در ۲:۴۱ ق.ظ

    این موضوع برای اولین بار توسط یک شخص متبحر و حرفه ای در ساخت ساز که احتمالا اکثر نوازندگان با کار او آشنایی دارند -مورد بررسی و تحقیق قرار گرفته است. هر چند که در این مسیر بسیاری بر او خرده گرفتند اما او به خوبی توانست این جریان را کنترل و هدایت کند تا اینکه امروز بسیاری این واقعیت را عملا تجربه کرده اند.
    ما منتظر مقالات او در این زمینه هستیم.

    ا

  • IMPORTANT???????????
    ارسال شده در خرداد ۲۱, ۱۳۸۹ در ۱۲:۱۶ ب.ظ

    SALAM IN AKSI KE MAN DIDAM VA ARSHE GERAFTAN RO DIDAM IN RAVESH DIGE GHADIMI SHODE VA ALAN ARSHE RO IN TORI NEMIGIRAN PAS LOTFAN RAVESHE GHALAT BE HONAR JOYANE KHOD YA D NADAHID KHOB MOSALAME KE INJA IRANE VA HAR KI FEKR MIKONE DARE VIOLIN MIZANE VA HAR RAVESH E GHALAT RO YAD MIDE ALAN MAHDE MOSIGHI AMERICAST VA OROPA VA MADRESEYE JOLIYARD KE MAN FEKR NEMIKONAM TO IRAN 3,4 NAFAR BISHTAR MESLE ONA BASHAN IN YE ETELA BARAYE BEHTAR SHODANE VAZEE TADRISE VIOLON BOD HAMIN VA BENAZARE MAN IN RO BAYAD HAME BEDONAN MERCI

  • (..........)
    ارسال شده در خرداد ۲۱, ۱۳۸۹ در ۷:۴۵ ب.ظ

    میخواستم به اقا یا خانمی که بالا نظر دادن بگم که اصولا هنرنوازندگی از روش خاصی پیروی نمیکنه پس بیخودی خودتون رو خسته نکنید ودنبال روش براش نباشیدو فقط از نوازندگیتون لذت ببرید واجازه بدید که همه ی قسمت های بدنتون در طبیعی ترین حالت خودشون باشن.اونموقع هست که اکول بدنتون خود به خود درست میشه.موفق باشید.فقط از نوازندگیتون لذت ببرید.

  • یاسر
    ارسال شده در خرداد ۲۱, ۱۳۸۹ در ۱۰:۴۹ ب.ظ

    درود فراوان به شما
    اجرای آقای صالحی و آقای بابومیان واقعا بینظیر بود.بسیار آموزنده، همراه با نکات ارزنده برای یک دانشجوی رشته موسیقی بود
    اجرای زیگونر وایزن به تمام معنا من رو به یاد گیل شاهام انداخت .
    بکارگیری سکوت به شکل کاملا حسی قبل از اجرای پاساژهای روندو کاپریچیوزو من رو سر صندلی میخکوب کرده بود.
    اگرچه کل کار عالی بود اما اجرای کاپریس ۵ پاگانینی با تمپو بسیار بالا همه حاضرین رو مات و مبهوت کرد.
    به امید موفقیت های بیشتر برای این دو نابغه ی موسیقی کلاسیک ایران.

  • مریم
    ارسال شده در خرداد ۲۲, ۱۳۸۹ در ۸:۲۵ ق.ظ

    خانم یا اقای important مشکل ما اینه که اینجا همیشه حاشیه ها رو دیدیم نمی گید که طرف در چه حدی ساز میزنه چه قطعاتی رو با چه تکنیکی اجرا میکنه به نحوه ارشه گرفتن ایراد میگیرید شما اجراهای هایفتز رو هم ببینید می فهمید که ان هم نوع ارشه گرفتنش با الان متفاوت است بهتره که به اصل بپردازیم نه به فرع امیدوارم شما که انقدر حساسید استادتون واقعا توانایی های تدریس داشته باشه البته از نظر هر هنرجویی استادش بی نظیرترین استاد تو کل دنیاست

    اگه شما اچرای می مینور مندلسون اقای علی صالحی رو دو سال پیش تو تالار وحدت دیده بودید الان به ارشه گرفتنش ایراد نمی گرفتید بدون شک از نظر خیلی ها که تو موسیقی دستی بر ساز دارندبهترین اجرایی که از می مینور مندلسون میشد تو ایران شنید همونی بود که اقای صالحی سال ۸۶ به صورت سولو با ارکستر دانشگاه تهران اجرا کرد.

  • Unknown
    ارسال شده در خرداد ۲۷, ۱۳۸۹ در ۵:۲۵ ب.ظ

    be negarandeh: fekr mikonam Synthetic be eshtebah Static Type shodeh, lotfan eslah namayeed. mamnoon

  • امیر
    ارسال شده در تیر ۵, ۱۳۸۹ در ۱۲:۲۵ ب.ظ

    دوست عزیزی که تلاش میکنید روش نوازندگیه خودتون رو به سایرین دیکته کنید:
    Julliard رو اینطوری مینویسن، نه به سبک شما JOLIARD!
    احتمالاً حضرتعالی از رسم الخط قدیمی هم پیروی نمیکنید!

  • فرهاد
    ارسال شده در دی ۱۷, ۱۳۸۹ در ۱:۵۵ ق.ظ

    خدا وکیلی ببینید حالاکه یکی پیدا شده توی ایران که ویولون رو قورت بده چقدر بحث الکی میکنن. بابا دست بردارید از خاله زنک بازی. علی نابغ هستش.

  • ناشناس
    ارسال شده در شهریور ۲۵, ۱۳۹۱ در ۱۰:۴۵ ق.ظ

    به نظر من طرز گرفتن ساز یک چیز شخصی هست و هرکس از روش یک استاد پیروی میکنه و ممکنه متفاوت باشه که هیچ ایرادی هم نداره و کیفیت نوازندگی خیلی مهمتر هست

  • ارسال شده در آذر ۱۱, ۱۳۹۲ در ۷:۰۸ ب.ظ

    دوسان عزیزم هر سیم خاص یک کد رنگ منحصر به فرد دارد که براحتی میتوان با مراجعه به سایت سازنده و مقایسه آن با سیم خریداری شده به اصل یا تقلبی بودن سیم پی برد .

    http://www.pirastro.com/public_pirastro/pages/en/Evah-Pirazzi-00001/

    ضمنا در کل عمر سیم های ترکیبی مثل اواپرازی حدودا شش ماه تا یکسال ( بسته به نوع استفاده نوازنده ) هست و سیم های متا عمر بالاتری دارند Dominant Spirocore را برای دوستان علاقه مند توصیه میکنم.

    موق باشید

  • مجید عرشیا
    ارسال شده در بهمن ۲۶, ۱۳۹۳ در ۱۲:۱۰ ب.ظ

    سپاس و سپاس
    سلام
    من ۳۷ سالمه چند ترمه ویلن شروع کردم علاقه خاصی دارم
    ابتدا خواستم از شما تشکر کنم و خواستم ببینم چگونه انگشت ها را در کنترل در آورم

  • ارسال شده در بهمن ۲۶, ۱۳۹۳ در ۵:۱۸ ب.ظ

    دوست گرامی، سئوالهای شخصی خود را می توانید از نوازندگان و مدرسین ویولون بوسیله ایمیل بپرسید.

  • امین
    ارسال شده در تیر ۳, ۱۳۹۴ در ۱:۴۲ ق.ظ

    درنوازندگی ویلن.یک سری اصول هست که باید رعایت بشه که هیچ ربطی به ثلیقه نداره باید اجرا بشه.مثه یک راننده میمونه که بش بگی هر جوری میخوای راننده گی کن مگه میشه هرجوری بخواد رانندگی کنه هم خودش به خطر میافته هم بغیه رو به خطر می اندازه.اگه درنوازندگی ویلن اصول رعایت بشه راحت تر میشه یاد گرفت.مثه گرفتن ساز. و تکیه ندادن هنگام نوازندگی.و گرفتن ارشه.و ارشه کشی.این هارو نمیشه هرجوری که خواستی انجام بدی.درسته که هرکسی یه حسی داره اما این حس باید در نوازندگی خودشو نشون بده نه در اصولی که در ویلن باید رعایت بشه.با تشکر

  • حسین
    ارسال شده در مرداد ۳۱, ۱۳۹۴ در ۲:۵۷ ق.ظ

    خسته نباشید

ارسال دیدگاه

رایانامهٔ شما نمایش داده نخواهد شد.

مروری بر آلبوم «ایوارگاه»

وحید طهرانی آزاد با ایوارگاهش نشان می‌دهد که امروز، برخلاف تصور درونی‌شده‌ی عمومی، می‌توان بدون عملیات محیرالعقول و شعبده ساز درخور زد و گوشی یافت. اگر از چهار دونوازی کوتاه سنتور و ویلن (پرنای ۱ تا ۴)، با همه‌ی کمیابیِ خودِ ترکیب و نگاه متفاوت به سبک و سیاق خط ویلن، موقتا چشم بپوشیم هیچ چیز عجیب و غریبی در ایوارگاه نمی‌یابیم. آنچه در ایوارگاه به گوش می‌رسد غریبه که نه، اما شخصی است.

فرایند خم کردن زه وارها و اتصال آن به ساختمان کلافها در ویولن (I)

محتوای این مقاله بخشی از دروس ارائه شده در شهریورماه ۱۳۹۷ در کارگاه رضا ضیائی (RZW) توسط رضا ضیائی است که فرشاد شالپوش آن را گردآوری و تدوین کرده و امیر خمسه ویراستاری آن را بر عهده گرفته است. متن کامل و دیگر مقالات مرتبط در آرشیو کارگاه موجود است.

از روزهای گذشته…

شماره‌ی چهارم مهرگانی منتشر شد

شماره‌ی چهارم مهرگانی منتشر شد

به تازگی چهارمین شماره‌ی دوفصلنامه پژوهشی مهرگانی که در زمینه‌ی مطالعات تاریخی و تجزیه و تحلیل موسیقی فعالیت می‌کند، منتشر شده است. در این شماره پس از سخن نخست، که یاران مهرگانی (شورای نویسندگان) در آن به حلاجی اجمالی وضعیت انتشار مقالات در نشریات پژوهشی موسیقی (به ویژه خود مهرگانی) از طریق تشبیه به دنیای اقتصاد پرداخته‌اند، می‌توانید به ترتیب سه مقاله‌ی «بررسی سازهای بادی در رسالات عبدالقادر مراغی» نوشته‌ی نرگس ذاکرجعفری، «تحلیل خودکار شباهت ملودیک؛ مروری بر روش‌ها و بنیان‌ها» نوشته‌ی مرجان خیراللهی و «نقش تکرار تماتیک و درآمیختگی نقش‌مایه‌های ملودیک در ساختمان فرم مقدمه‌ی بیداد مشکاتیان» نوشته‌ی آروین صداقت‌کیش را در بخش مقالات که مختص نوشتارهای پژوهشی تالیفی است بخوانید.
شیراز در روز میزبانی از شریف لطفی

شیراز در روز میزبانی از شریف لطفی

سالیان سال است که شیراز چه در عرصه ی اجرا و چه در عرصه ی آموزش دانشگاهی و آموزشگاهی در زمره شهرهای موسیقی خیز است و نیاز به برگزاری برنامه های جدی آموزشی در کنار اهداف موسسات به اصطلاح فرهنگی که فقط به درآمد زایی می اندیشند به شدت احساس می شود. طبق اطلاع رسانی های روزهای گذشته کمتر از یک سال است که شرکت تعاونی نگین فارس به مدیر عاملی فریدون رحیمی در بخش آغازین اهداف بلند مدت با تاسیس آموزشگاه موسیقی نگین فارس در راستای توجه به نیاز جدی آموزش موسیقی به شروع فعالیت پرداخته است.
رسول صادقی: کاراتر بودن نی دکتر عمومی به نی هفت بند مشخص است

رسول صادقی: کاراتر بودن نی دکتر عمومی به نی هفت بند مشخص است

گرایشات و خواسته های فکری و روحی نسل قدیم از نسل جدید کاملا متفاوت است ما در دوره ای زندگی کردیم که بیست و پنج سال اول اش را عاری از هر گونه امکاناتی و بقیه را در کمال امکانات و تکنولوژی (و این روزها هم که ارتباطات غوغا کرده). خیلی از باورها و معادلات قدیمی در اذهان مردم به هم ریخته است. بعضی مقاومت کردیم و در حال قدیم ماندیم بعضی خود را پنجاه، پنجاه وفق دادیم و بعضی صدو هشتاد درجه عوض شدیم! بگذریم جناب پور قناد…
هنر پدیده ای انضمامی (I)

هنر پدیده ای انضمامی (I)

طی سال های گذشته، تغییرات بسیاری در تصورات ما از صدا و در ادامه از اثر موسیقایی به وجود آمده است. بنیه ی یک اثر موسیقایی وابسته به صداست و ریشه ی این صدا در دامان اجتماع و تحولات جاری در آن شکل می یابد. ثمره ی این تلاقی و رویارویی این که امروز میان هنرمند و اجتماع، هنرمند و دولت، هنرمند و مردم هیچ رابطه ی آرام و صلح آمیزی وجود ندارد. عدم این همبستگی ها منجر به خشونت و ظهور صداهای ناخوشایند شده است.
پروانه های موسیقی ایران (I)

پروانه های موسیقی ایران (I)

پس از انقلاب مشروطه و ضبط اولین نواهای موسیقی در سال ۱۲۸۴ ش و تاثیر آن در روند تاریخ اجتماعی ایران در سال ۱۲۹۱ ش بانوان هنرمند از خلوت دربار بیرون آمده و به ضبط آثار موسیقی پرداختند که افتخار خانم- زری خانم و امجد خانم اولین های ضبط آثار موسیقی بانوان هنرمند بودند.
وضعیت موسیقی ایران قبل از ورود اعراب (VII)

وضعیت موسیقی ایران قبل از ورود اعراب (VII)

ابراهیم صدای زیبایی داشت و مدتی هم آوازخوان گروهی از راهزنان بود و به خاطر صدایش بین آنها محبوبیت به دست آورده بود. بعدها برای فراگیری موسیقی به بندر ابله رفت که شنیده بود در آنجا موسیقیدان بزرگی به نام جُوانُویَه موسیقی تدریس می کند. بعد از آن در محضر یونس الکاتب که ایرانی الاصل بود و به اسارت عربها در آمده بود رفت و بسیار کسب فیض نمود. شهرت ابراهیم چنان بالا گرفت که مهدی عباسی او را به پایتخت خلافت (بغداد) فرا خواند. ابراهیم یک مدرسه ی موسیقی تاسیس کرد که دختران خواننده در آن آموزش موسیقی می دیدند. می گویند ابراهیم نهصد نغمه ی موسیقی ساخته که پسرش اسحاق سیصد نغمه را شاهکار پدر خود معرفی کرده است.
بررسی و نقدِ «مبانی نظری موسیقی ایرانی» (II)

بررسی و نقدِ «مبانی نظری موسیقی ایرانی» (II)

«…تدوین یک تئوری موسیقی ایرانی، برای آموزش در هنرستان ها که از دل همین موسیقی برآمده باشد… و با آگاهی از اینکه نظام موسیقایی ایران در حال حاضر با گذشته تفاوت های دارد، مفاهیم نظری بنیادین را از رسالات کهن اخذ کرده و اصول و قواعد موسیقی ایرانی را از آنچه امروزه در عمل اجرا می شود استخراج کرده است… و این اصول و قواعد مربوط به موسیقی کلاسیک ایرانی است که آن را معمولا “موسیقی ردیفی” می نامند.»
گردهمایی ستارگان برای کمک به قربانیان طوفان

گردهمایی ستارگان برای کمک به قربانیان طوفان

روز جمعه، برنامه ای برای جلب کمکهای مردمی به نفع قربانیان طوفان کاترینا از شبکه های متعددی پخش شد. این برنامه توسط رندی نیومن (Randy Newman)، خواننده و ترانه سرای کهنه کار دهه ۷۰، با ترانه ای در باره طوفانی دیگر به نام Louisiana 1927، آغاز شد و با ترانه Walkin’ to New Orleans با صدای Dr. John به پایان رسید.

این برنامه یک ساعته، به خصوص با توجه به اینکه به نفع ایالت موطن موسیقی جز و بلوز برپا شده بود، تاثیر بسیاری بر بینندگان گذاشت. الن دجنرس (Ellen DeGeneres) ستاره کمدی آمریکا، با اندوه از نیو اورلئان، شهری که در آن رشد کرده بود سخن گفت :” امشب باید به مردم خلیج (مکزیکو) نشان دهیم که دوستانی در تمام جهان دارند، دوستانی که به آنها اهمیت میدهند، درکشان می کنند و برایشان سرپناهی میسازند.” بزرگترین شبکه ها، ABC, CBS, NBC, Fox, UPN و WB به علاوه چندین کانال ماهواره ای این برنامه را پخش کردند و مردم ۱۰۰ کشور، شاهد آن بودند. کمکهای مردمی که همچنان ادامه دارد، توسط صلیب سرخ آمریکا و ارتش رستگاری (Salvation Army) جمع آوری میشود. شماره تلفنهایی که برای این منظور در اختیار مردم قرار گرفت، همه، توسط ستارگانی چون جک نیکلسون (Jack Nicholson)، کریس راک (Chris Rock)، کامرون دیاز (Cameron Diaz) و جنیفر آنیستون (Jennifer Aniston) پاسخ داده می شد.
اقیانوسی بنام باخ (II)

اقیانوسی بنام باخ (II)

دلیل جاودانگی آثار باخ هر چه که باشد، سبب می شود شنونده مجددا به باخ برگردد. کاملا واضح است که بقای هر اثر هنری ارتباط مستقیم با اشتیاق آهنگسازان و مخاطبان برای اجرا و شنیدن اثر مربوطه دارد. موسیقی باخ بر خلاف تابلوی مونالیزای داوینچی یا مجسمه پیتای میکلانژ در هر اجرای جدید، مجددا زنده شده و نزد شنونده نمود پیدا می کند.
بررسی جنبش احیای موسیقی دستگاهی در نیمه سده‌ حاضر (V)

بررسی جنبش احیای موسیقی دستگاهی در نیمه سده‌ حاضر (V)

اما در مورد آوانگاری تقریبا بیشترشان معتقدند که روش مناسبی نیست (بخصوص برای آموزش) و فقط گاهی برای مقاصد پژوهشی و تحلیلی و گاهی نیز برای جلوگیری از فراموشی توصیه شده‌ است (البته با پیشرفت امکانات ضبط صدا، این مورد به غیر از مصارف پژوهشی کمتر مورد استفاده است). بنابراین نظام عقیدتی و نحوه‌ی عمل جنبش احیا در ایران تطابق نسبتا خوبی با یکدیگر دارند.