کوتاه از یک عمر همراهی جیلاردینو و گیتار

آنجلو جیلاردینو
آنجلو جیلاردینو
“من فقط یک هنرمند هستم و به راستی راه هایی سختی را در زندگی دنبال کردم”
آنجلو جیلاردینو (Angelo Gilardino) متولد ۱۹۴۱ در ورچلّی ایتالیا است. در همین شهر به مدرسه موسیقی رفت؛ نوازندگی گیتار و ویلونسل را آموخت و به تحصیل آهنگسازی پرداخت. سال های ۱۹۵۸ تا ۱۹۸۱ برای جیلاردینو دوره فعالیت به عنوان نوازنده کنسرتی بود. او توانست تاثیر مهمی بر رشد گیتار به عنوان سازی که در قرن بیستم “در چشم بود” داشته باشد. در این سال ها اولین اجراهای صدها قطعه که برای گیتار نوشته شده و به او تقدیم شده بود را اجرا کرد. در سال ۱۹۶۷ انتشارات بربن (Bèrben) او را به عنوان سرپرست مهمترین مجموعه ای که در رابطه با موسیقی قرن بیستم منتشر می کرد، برگزید.

“هر قطعه و هر اجرا داستان خودش را دارد”
خداحافظی از دنیای کنسرت در ۴۰ سالگی و صرف تمام وقت بر آهنگسازی و تدریس و پژوهش در باب موسیقی تصمیمی بود که آنجلو در سال ۱۹۸۱ گرفت.

از سال ۱۹۸۲ تا کنون کارهای متعددی از ساخته های جیلاردینو منتشر شده است: مجموعه قطعات پیشرفته برای تکنوازی که با همکاری جان دووارت منتشر شده است. ۶ سونات ، واریاسیون ها، ۴ کنسرتو برای گیتار سولو و ارکستر گیتار، ۱۰ کنسرتو برای گیتار ارکستر و تعدادی کار برای ارکسترهای مجلسی از ساخته های اوست. آثار جیلاردینو همواره از قطعات رپرتوار نوازندگان کنسرتی است و در نقاط مختلف جهان و مسابقات معتبر اجرا و ضبط می شود.

در زمینه تدریس کارش را از مدرسه موسیقی G.B. Viotti در ورچلّی آغاز کرد؛ همان جایی که خودش تحصیل موسیقی را آغاز کرده بود. کنسرواتوار Antonio Vivaldi را در فاصله سال های ۱۹۸۱ تا ۲۰۰۴ برای ادامه فعالیت برگزید. همچنین طی سال های ۱۹۸۴ تا ۲۰۰۳ در آکادمی Lorenzo Perosi دروس post-graduate ارئه کرد. جیلاردینو از سال ۲۰۰۵ مسئول برگزاری دوره پیشرفته نوازندگی در مدرسه موسیقی F.A. Vallotti در ورچلّی است. برگزاری حدود ۲۰۰ دوره درسی و مستر کلاس و شرکت در سمینارهای مختلف و همکاری با دانشگاه ها و انستیتوها و فستیوال های مختلف از دیگر اقدامات جیلاردینو در راستای پیش بردن آموزش علمی گیتار کلاسیک است.

شهروندی افتخاری شهر لوگاگنو (به دلیل تدریس در فستیوال گیتار بین المللی که در این شهر برگزار میشد)، در سال ۱۹۸۹، نصیب جیلاردینو شد. همچنین دانشگاه گرانادا که به مناسبت صدمین سال تولد آندرس سگوویا (سال ۱۹۹۳) برنامه های مختلفی ترتیب داده بود، از آنجلو جیلاردینو برای برگزاری دوره ی گیتار به این دانشگاه دعوت کرد.

audio file بشنوید قسمتی از اثر جیلاردینو را با نوازندگی کریستیانو پرکوئندو

درمقام پژوهشگر موسیقی، جیلاردینو، تلاش های زیادی را در راستای جمع آوری رپرتوار گیتار نیمه اول قرن بیستم کرد؛ نتیجه این کنکاش معرفی قطعاتی همچون واریاسیون های اوتورینو رزپیگی، سونات آنیونیو خوزه و تعداد زیاد کارهایی بود که طی دهه های بیست و سی توسط آهنگسازان اسپانیایی، فرانسوی و انگلیسی برای آندرس سگوویا نوشته شده بودند. از سال ۲۰۰۲ شروع به ادیت و انتشار این آثار توسط انتشارات بربن کرده است. همچنین کنسرتو گیتار آهنگساز روسی بوریس آسافیف را به صورت ادیت شده با انتشارات اُرفه منتشر کرد. اثر ناتمام آلکساندر تانسمن (یادبودی برای مانوئل دوفایا) که به صورت نیمه کاره رها شده بود توسط جیلاردینو کامل و منتشر شد. به این ترتیب جیلاردینو توانسته تقش مهمی در گسترش رپرتوار گیتار کلاسیک در دوره معاصر داشته باشد. در فاصله سال های ۱۹۹۷ تا ۲۰۰۵ به عنوان دبیر هنری همایش سگوویا با بنیاد لینیار همکاری داشت.

در سال ۱۹۹۸ نشان “مارنگو موزیک” از سوی کنسرواتوار آلساندریا به وی اهدا شد. کنگره گیتار ایتالیا ۳ بار در سال های ۱۹۹۷،۹۸و۲۰۰۰ به دلیل فعالیت گسترده در زمینه های آهنگسازی، تدریس و پژوهش جیلاردینو را لایق دریافت “گیتار طلایی” دانست. در سال ۲۰۰۹ به عضویت “نشان دستاورد هنری-تالار شهرت” بنیاد گیتار آمریکا در آمد.

audio file بشنوید قسمتی از اثر جیلاردینو را با نوازندگی کریستیانو پرکوئندو

او دو کتاب درباره اصول تکنیکی گیتار نگاشته است. دو هندبوک منتشر کرده است؛ یکی درباره آهنگسازانی که علاقه به نوشتن قطعات برای گیتار داشتند اما با پیچیدگیهای این ساز آشنا نبودند، دیگری درباره تاریخ گیتار. همچنین جیلاردینو مقالات متعددی در نشریات مختلف به انتشار رسانده است. جوایز و عناوینی که توسط شاگردان جیلاردینو در مسابقات بین المللی کسب شده، همچون حضور او در هیات های داوری، بی شمار است.

“اگر احساس آرامش دارید، کارتان را کرده اید.”

پانوشت:
۱- تمامی جملات داخل گیومه ها، از جیلاردینو است.
۲- John William Duarte آهنگساز، گیتاریست و نویسنده انگلیسی. وی حدود ۱۵۰ اثر برای گیتار و لوت نوشت؛ تعدادی از آثار دووارت توسط نوازندگان مشهور گیتار ضبط شده و حائز جوایز متعددی از مسابقات معتبر شده است.
۳- Ottorino Respighi آهنگساز، رهبر و پژوهشگر ایتالیایی. ۹اپرا ،۵ باله و آثار ارکسترال متعددی از وی به جا مانده است.
۴- Antonio José Martínez Palacios آهنگساز و رهبر اسپانیایی. از ۱۴ سالگی به خلق آثار سازی پرداخت. وی از دوستان نزدیک فدریکو گارسیا لورکا و سالوادور دالی بود. راول برای خوزه آینده بسیار درخشانی را پیش بینی کرده بود و معتقد بود که خوزه از بزرگترین آهنگسازهای اسپانیا خواهد بود . آنتونیو خوزه هم مانند دوست مشهورش لورکا در جوانی توسط نیروهای فالانژ اسپانیایی اعدام شد و تنوانست آثار زیادی از خود به جا بگذارد. مشهورترین اثر وی سونات برای گیتار است.
۵- Boris Vladimirovich Asafyev آهنگساز و نویسنده روس و از بنیانگزاران پژوهش موسیقی در اتحاد جماهیر شوروی. از او ۳ اپرا، ۵ سمفونی، ۷ باله و تعداد زیادی کارهای ارکسترال به جا مانده است.
۶- Alexandre Tansman آهنگساز و پیانیست لهستانی. کودکی را در لهستان گذراند اما بیشتر عمرش در فرانسه سپری شد. آثار تنسمن در زمره نئوکلاسیک دسته بندی می شود. هرچند کارهای متعددی برای ارکستر و سازهای مختلف تصنیف کرد، اما عمده شهرتش بابت قطعاتی است که به پیشنهاد آندرس سگوویا برای گیتار کلاسیک نوشت.
۷- Manuel de Falla آهنگساز اسپانیایی. از وی به عنوان آهنگساز ملی اسپانیا یاد می شود. “شب های باغ های اسپانیا” برای پیانو و ارکستر و اپرای “کلاه سه گوش” از مشهورترین کارهای دوفایا است. او تنها یک قطعه (به یاد دوستش کلود دبوسی) برای ساز گیتار نوشت اما تعدادی از آثارش بر روی گیتار تنظیم شده است.

angelogilardino.com

6 دیدگاه

  • رامین منصفی
    ارسال شده در آبان ۴, ۱۳۸۹ در ۵:۴۲ ب.ظ

    با تشکر و تبریک میگم به بابک ولیپور
    ممنون

  • kia kani
    ارسال شده در آبان ۶, ۱۳۸۹ در ۲:۰۴ ق.ظ

    babak jan tabrik migam behet babate maghaleye khubet. dar morede gilardino khube in nokte ro ham ezafe koni ke ba tavajoh be inke ishun concertiste herfei nist besiari az angosht gozari hayi ke tu ghateaatesh be kar mibare manteghi nist va bayad taghireshun dad

  • Ali Etemadi
    ارسال شده در آبان ۲۱, ۱۳۸۹ در ۸:۵۳ ب.ظ

    اگر احساس آرامش دارید، کارتان را کرده اید…خیلی خوب بود آقای ولی پور.از صدای سازتون قبلا مستفیذ شده بودیم.حالا هم که مقالتون. موید باشید

  • امیرعباس خداکرمی
    ارسال شده در آبان ۲۷, ۱۳۸۹ در ۲:۲۳ ق.ظ

    ممنون بابک عزیز.
    بسیار جالب توجه بود.
    پاینده باشی.

  • غزاله
    ارسال شده در آبان ۲۷, ۱۳۸۹ در ۱۱:۳۸ ب.ظ

    کوتاه و پر بار مرسی !

  • بابک ولی پور
    ارسال شده در آذر ۲۹, ۱۳۸۹ در ۹:۰۴ ب.ظ

    سپاس گزار همه دوستان هنردوست.

ارسال دیدگاه

رایانامهٔ شما نمایش داده نخواهد شد.

موسیقی و شعر در «گرگیعان و گرگیعان» (II)

بیرون‌رفتن مردم از خانه و برگرفتن و دورافکندن کلوخ در آخرین روز ماه شعبان به احتمال فراوان به نشانه ترک عیش و عشرت و باده‌نوشی در ماه مبارک روزه‌گیران و دورکردن دیو گناه باده‌نوشی از خود بوده است و این آیینی بازمانده از دوره پیش از اسلام بوده که با دگرگونی نظم و روال زندگی عادی مردم در تغییر ماه همراه بوده است (۲) و یا جشن «هالووین» در فرهنگ غربی. «هالووین» یک جشن مسیحیت غربی و بیشتر سنتی می‌باشد که مراسم آن سه شبانه‌روز ادامه دارد و در شب «۳۱ اکتبر» (نهم آبان) برگزار می‌شود. بسیاری از افراد و مخصوصا کودکان و نوجوانان در این شب با چهره‌های نقاشی شده، لباس‌های عجیب یا لباس‌های شخصیت‌های معروف، چهره و ظاهری که آن به‌نظرشان ترسناک باشد خود را آماده جشن می‌کنند و برای جمع‌آوری نبات و آجیل به در خانه دیگران می‌روند. این جشن را مهاجران «ایرلندی» و «اسکاتلندی» در سده نوزدهم با خود به قاره آمریکا آوردند. (۳)

مروری بر مجموعه‌ی «رنگ‌های قدیمی»

«رنگ‌های قدیمی» شامل ۶۵رنگ (از سال۱۲۸۴ تا ۱۳۱۶ از ضبط‌هایی که در دسترس گردآورنده بوده) و یک متنِ شش‌صفحه‌ای­‌ست‌ که بدون آن و با پالایش صوتی بهتر، می‌توانست محصولی دست­‌کم خنثی به‌دست دهد. متن، نتیجه‌گیری‌های نامستدلی دارد. چند نمونه:

از روزهای گذشته…

ناصر مسعودی: فعالیت در زمان ما بیشتر بر مبنای رفاقت بوده تا دخالت!

ناصر مسعودی: فعالیت در زمان ما بیشتر بر مبنای رفاقت بوده تا دخالت!

این روزها بحث در مورد معضل خواننده سالاری، موضوع بسیاری از نشریات موسیقی است. همیشه یکی از دلایل وجود این مشکل در ایران و خود بزرگ بینی خوانندگان موسیقی ما، بی اطلاعی این گروه از دیگر رشته های موسیقی شمرده شده است؛ چراکه در موسیقی کلاسیک غربی که خوانندگان ارتباط تنگاتنگی با دیگر موسیقیدانان دارند و (بر خلاف خوانندگان موسیقی ایرانی) همچون دیگر موسیقیدانها از تحصیلات زیادی بهره مند هستند، این مشکل وجود ندارد و خوانندگان مانند دیگر سولیست ها و موسیقیدان ها از اعتباری معقول برخوردارند.
ارسلان کامکار: کار کردن با یک رهبر خسته کننده است

ارسلان کامکار: کار کردن با یک رهبر خسته کننده است

در سال ۵۹ یا۶۰ بود که در دانشکده هنرهای زیبا درس می‌خواندم در آن زمان آقای کامبیز روشن روان برای اجرای قطعه «جمعه خونین» احتیاج به چند نوازنده کمکی داشت؛ به همین خاطر من به همراه چند نوازنده دیگر برای اجرای این قطعه به ارکستر سمفونیک دعوت شدیم، در آن زمان مایستر ارکستر یک نوازنده آمریکایی بود. من از جو ارکستر خوشم آمد و بعد از سه چهار ماه امتحان دادم و در ارکستر ماندگار شدم.
دلاور سهند (III)

دلاور سهند (III)

به اعتقاد من اگر واقعه قتل او را نیز در اپرا میگنجاندند و تحقیرهائی را که دشمن دید آشکار می‌نمایاندند، نه تنها موقعیت قهرمانی‌ او تشدید میشد حتی اپرا میتوانست دارای دراماتیک‌ ترین صحنه‌های‌ حماسی باشد و از این راه تاثیری شدید، موثر -و حتی انقلابی- در پوبلیک‌ بجای بگذارد.
آلفرد اشنیتکه و سبک پلی استایلیسم (I)

آلفرد اشنیتکه و سبک پلی استایلیسم (I)

آلفرد اشنیتکه (Alfred Garyevich Schnittke) متولد ۲۴ نوامبر سال ۱۹۳۴، یک آهنگساز یهود روسی- آلمانی بود. پدرش روسی تباری متولد فرانکفورت و مادرش یک ولگا ژرمن (Volga German) متولد روسیه بود. ولگا ژرمن یکی از نژادهای آلمان است که مردمانش در نزدیکی رودخانه ولگا می زیستند و اکثریت آنها در قرن های ۱۹ و ۲۰ به کشورهای آمریکایی، برزیل و دیگر کشورها مهاجرت کردند.)
سابین مایر، ستاره ای در کلارینت

سابین مایر، ستاره ای در کلارینت

سابین مایر یکی از برجسته ترین تکنوازان عصر حاضر است، او یکی از مروجین اصلی ساز کلارینت بر روی صحنه های جهانی موسیقی کلاسیک است. وی متولد Crailsheim است که در Stuttgart زیر نظر Otto Hermann و در Hanover زیر نظر Hans Deinzer تحصیل کرده است.
لری ادلر، هنرپیشه هارمونیکا (II)

لری ادلر، هنرپیشه هارمونیکا (II)

لری ادلر در سال های ۱۹۳۸ و ۱۹۳۹ تورهای کنسرتی را، پیش از بازگشتن به آمریکا، در آفریقای جنوبی و استرالیا برگزار کرد (در واقع، در استرالیا بود که برای اولین بار به اجرای سولو در کنسرت کلاسیک با ارکستر سمفونیک سیدنی پرداخت). ادلر در دهه ۴۰ همراه با پاول دریپر (Paul Draper)، رقصنده، تورهایی را در ایالت های مختلف آمریکا برگزار کرد و آنها همچنین با برنامه های خود، اسباب سرگرمی سربازان آمریکایی را در آفریقا و خاور میانه فراهم آوردند.
رامین صدیقی: منتی سر جشنواره نیست!

رامین صدیقی: منتی سر جشنواره نیست!

سه دوره موفق برگزاری بخش بین الملل جشنواره موسیقی فجر از سال ۹۰ تا ۹۲ بر عهده رامین صدیقی، مدیر موسسه انتشارات موسیقی هرمس بود که علی الرغم کمبود بودجه به خوبی برگزار شد و هنرمندان بین المللی سرشناسی چون انور براهم و اشتفان میکوس در این جشنواره برای اولین بار کنسرت دادند که با استقبال همگانی این بخش مواجه شد. اما زمانی که گمان می رفت او بازهم در این سمت برگزیده باشد کناره گرفت و دیگر حاضر به همکاری نشد. حتی امسال نیز او تمایلی به همکاری با مدیر جشنواره نداشته و اکنون خوشحال است که همکاری نکرده. با او درباره دلایل استعفای آن روز و عدم تمایل به همکاری امروزش گپی زده ایم که امیدواریم متولیان فرهنگی کمی درباره این دلایل بیاندیشند و افراد شایسته را از خود دور نسازند.
گوستاو هولست، آهنگساز سرشناس انگلیسی (I)

گوستاو هولست، آهنگساز سرشناس انگلیسی (I)

گوستاو هولست (۱۹۳۴-۱۸۷۴) از آهنگسازان انگلیسی و از اعقاب سوئدی است که در انگلستان به دنیا آمد. هولست نیز مانند دوستش “ون ویلیامز” در کالج سلطنتی موسیقی نزد چارلز استنفورد آهنگسازی آموخت که از چهره های برجسته رنسانس موسیقی بریتانیا در قرن نوزدهم بود. هولست نخستین ترومبون نواز ارکستر اپرای کارل روزا و اسکاتیش ارکسترا بود. سپس در اپرای سلطنتی لندن نوازنده ارگ شد. مدیر موسیقی مدرسه دخترانه سنت پل شد و در مورلی کالج نیز به بزرگسالان درس داد (هر دو موسسه در لندن بودند). او اصیل، مستعد، با شخصیتی محکم و ذهنی کنجکاو، به تمدن شرق و ادبیات ودیک (ودیک: زبان مربوط به ودا. ودا: مجموعه متون رونویس شده توسط برهما) علاقه بسیار داشت. ارکستراتوری بی نظیر بود و گمان می رود که رساله سازبندی هکتور برلیوز، آهنگساز شهیر فرانسوی را در سیزده سالگی خوانده باشد.

دو خبر از دنیای موسیقی

در تاریخ دهم مارس سال ۲۰۰۴ میلادی آهنگ Eclipse از آلبوم Dark Side of the moon گروه Pink Floyd توسط کاوشگر ماه Opportunity پخش شد و پس از آن کاوشگر شروع به عملیات اکتشاف کرد.
در جست و جوی زنانِ خنیاگر

در جست و جوی زنانِ خنیاگر

نخستین زنانی که به تصنیف یا روایتی آهنگین پرداختند، نغمه ها را از زبانِ جاریِ طبیعت فراگرفتند و رفته رفته به تذهیب و آراستنِ آن نغمات، پرداختند و اینگونه مادران به درونی کردن گوهره ای از پیوندِ بشری که همانا نسبتِ آیینی میان روایت گر و مخاطب -که در اولین دیدار، مادر و فرزند اند- دست یازیدند و هنوز پس از گذشت قرن ها، با تمام دگرگونی های جوامع، این آوای رمز آلود، همچنان دوست داشتنی و گیراست و بوی بهار می دهد.