نامه پیمان سلطانی به دریا دادور

پیمان سلطانی
پیمان سلطانی
سرکار خانم دادور

باسلام،
اینجانب پیمان سلطانی خالق اثر “ایران جوان” حدود ۲ سال پیش در تماس تلفنی با شما تقاضا کرده بودم تا در اجرای اثر ایران جوان که قبلاً بدون هماهنگی با اینجانب اجرا کرده بودید تجدید نظر کنید و دیگر اقدام به اجرای آن نکنید و همچنین تقاضا کرده بودم تا تصویر و فیلم اجراهایتان را از روی سایتتان بردارید اما متاسفانه هیچ اقدامی نکردید و اخیراً متوجه شدم که با تأسف اثر من را منتشر هم کرده اید (کل موسیقی های این آلبوم به دست من رسیده است).

همچنین این تقاضا و خواهش را برای عدم اجرای اثرم توسط شما از مادرتان (سرکار خانم ارمگان) هم کرده بودم و توسط دوست مشترکمان آقای پور قناد هم برای اجرا نکردن این اثر برایتان پیغام فرستادم و ایشان تلفنی به شما متذکر شده بودند، ولی متاسفانه همه ی موارد بی نتیجه ماند.

لازم به یادآوریست، که این اثر با نام ایران جوان یا همان وطنم اوایل سال ۱۳۸۰ پس از مدت ها مطالعه و تحقیق به روی تمی قدیمی از دوره قاجار، بازنگری، بازسازی و آهنگسازی شده است؛ خالق این اثر اینجانب هستم و در اثر فوق از تمی قدیمی و کوتاه از آقای لومر، استفاده کرده ام. این اثر در سال ۱۳۸۲ در کمیته بین المللی موزه های جهان، ICOM ثبت شده و پس از آن نیز سرتیفیکیت کپی رایت جهانی اش را نیز دریافت کرده است. ایران جوان/ وطنم در کل جهان به نام من به ثبت رسیده است.

این اثر دارای بخش های متفاوتی از جمله اورتور، اپیزود، کُدا و کادانس میباشد و در تم اولیه نیز به لحاظ آکسان گذاری تغییراتی داده شده است. این اثر با ایده دیگری چون شعر ترکیب شده که ایده شخصی من بوده و شعر آن به خواست اینجانب به آقای بیژن ترقی سفارش داده شده است و در چندین نشست پس از تلاش فراوان و گفتگوهای بسیار میان من و آقای ترقی شعر این اثر سروده شد. حتی محتوای آن به گونه ای سروده شده که من از ایشان خواسته ام.

تمامی حقوق مادی این اثر، از سوی این جانب به آقای ترقی پرداخت گردیده و ایشان طی نوشته ای کلیه حقوق مادی و معنوی اثر را انحصاراً به بنده واگذار کرده اند. یادآوری دیگر آنکه آقای لومر ملودی خود را بدون کلام برای پیانو با آکورد دو صدایی و گاه سه صدایی نوشته اند و یک بار هم با ارکستر بادی بصورت انیسون اجرا و در بخش هایی به چند آکور آن را اجرا کرده اند، در صورتی که هارمونی کلی اثر توسط اینجانب تغییر کرده و برای این اثر از ارکستراسیون دیگری استفاده شده است. اجرای شما هم همانطور که قبلاٌ گفته بودم بسیار بد و نادرست انجام شده و به این شکل شما هم به من هم به اثر و هم به اسپانسر لطمه و زیان وارد کرده اید.

در سال ۱۳۸۴ به دلیل اصرار و تقاضای آقای بیضایی این اجازه از سوی اینجانب به ایشان داده شد (که می خواستند برای تجربه شخصی یشان نگارش این اثر را تجربه کنند و نتیجتاً از روی این اثر (ایران جوان) پس از رویت کردن پارتیتور من اثر را با سازبندی ساده تری انجام دادند) تا این اثر را باز نگاری کنند، ایشان در آن زمان به عنوان یکی از همکاران در کنار من در ارکستر ملل فعالیت می کرد و البته دستمزدشان را هم به خاطر حضورشان دریافت کرده اند. به سبب علاقه آقای بیضایی که میخواستند این تجربه را به صورت شنیداری لمس کنند نوشته ی ایشان را با ارکستر اجرا کردیم. ارکستر ملل همیشه زیر نظر فردی و با رهبری و سرمایه گذاری و ایده های من اداره شده است.

نتیجتاً تقاضا دارم که اثر ایران جوان/ وطنم ساخته اینجانب را که بدون هماهنگی با اینجانب اقدام به اجرای آن نموده اید از روی سایت ها و سطح اینترنت جمع آوری کرده و همچنین CD منتشر شده را هر چه سریع تر از سطح بازار جمع آوری نمایید و توضیح خود را برای انجام این کار کتباً به اینجانب اعلام فرمایید. در غیر این صورت رسماً این سوءاستفاده را تحت پیگرد قانونی قرار خواهم داد.

ضمنا سرکار خانم سهیلا درستکار مدیر برنامه های اینجانب در خارج از کشور تمامی مسائل خارج از ایران را پیگیری میکنند.

کنسرت تریوی فلوت و پیانو اجرا می شود

فیروزه نوائی، نولوون بارگین و لیلا رمضان، در روز ششم شهریور در تالار رودکی ساعت ۲۰:۰۰ به روی صحنه می روند. در این کنسرت آثاری از یوهان سباستین باخ (Johann Sebastian Bach)، فردریش کولاو (Friedrich Kuhlau)، ثیوبالد بوم (Theobald Boehm)، ژاک ایبرت (Jacques Ibert)، فرانتس داپلر (Franz Doppler)، نادر مشایخی و جوزف دیشلر (Josef Dichler) اجرا می شود.

موسیقی و شعر در «گرگیعان و گرگیعان» (IX)

در کرمان مشابه همین مراسم در ماه رمضان و با نام «الله رمضونی» و «کلید زنی» برگزار می شود. «الله رمضونی» بیشتر توسط کودکان و «کلید زنی» توسط زنان و دختران انجام می شود که در آیین دوم فردی که این مراسم را انجام می دهد نباید شناخته شود. کلید زنی در شب های ماه رمضان برگزار می شود. زنی در حالی که صورت خود را با چادر پوشانده و یک سینی (در سیرجان به جای سینی از الک استفاده می شود که به آن کمو می گویند) در دست دارد که درون آن آیینه، سرمه دان و یک جلد قرآن قرار دارد، به خانه اهل محل می رود و با کلید به سینی (یا در خانه) می زند. صاحب خانه پس از گشودن در آینه داخل سینی را بر می دارد و چهره خود را می نگرد، سپس مقداری شیرینی، قند یا پول داخل سینی قرار می دهد. در کرمان همچنین از شب سوم تا پایان ماه رمضان مراسمی با عنوان «الله رمضونی» برگزار می شود که در آن گروهی از کودکان و نوجوانان به در خانه اهل محل رفته و این سرود را می خوانند و پس از اتمام سرودخوانی صاحب خانه پولی به سرپرست گروه می دهد:

از روزهای گذشته…

گروه موسیقی صهبای کهن به یاد پایور می نوازد

گروه موسیقی صهبای کهن به یاد پایور می نوازد

گروه موسیقی صهبای کهن به سرپرستی علی نجفی ملکی و آواز رامین بحیرایی، به اجرای رپرتواری از آثار فرامرز پایور می پردازد. گروه موسیقی صهبای کهن، پیش از این نیز آثاری از این آهنگساز موسیقی ایران به روی صحنه برده است ولی این اولین بار است که یکی از مشکل ترین قطعات فرامرز پایور که با همکاری احمد عبادی ساخته شده را به صورت رسمی اجرا می کند.
موسیقی بلوز (II)

موسیقی بلوز (II)

بلوز از شاخص ترین فرمهای هنری موسیقی غرب به شمار می رود که بر سایر سبکهای موسیقی و به خصوص موسیقی راک تاثیرات عمیقی داشته است. به همین جهت شناخت دقیق تر بلوز و تامل در ریشه های تاریخی آن امری ضروری به نظر می رسد.
چشمه ای جوشیده از اعماق (I)

چشمه ای جوشیده از اعماق (I)

چهرۀ مذهبی موسیقی قرن بیستم، در یازده سپتامبر ۱۹۳۵ در کشوری چشم به جهان گشود که امروزه یکی از بی دین ترین مردمان جهان را دارد؛ کشوری که در آزادی های سیاسی، اجتماعی و اقتصادی و نیز در شاخصهای توسعه انسانی، امروزه بالاترین رده های جهانی را به خود اختصاص داده است: استونی
لطفی، نظریه پرداز-پژوهشگر (II)

لطفی، نظریه پرداز-پژوهشگر (II)

آثاری که تحت عنوان نظریه‌پردازی و پژوهش از وی در کتاب سال شیدا منتشر شده حول دو محور اصلی متمرکز است. این دومحور که هر دو به گفته‌ی خودش در سال‌های دهه‌ی ۱۳۵۰ (۲) شکل گرفته نوشته‌های وی را به دو قسمت تقسیم کردهاست هر چند که جهان‌بینی لطفی در هر دوی آن‌ها به یک شکل خودنمایی می‌کند. یکی از دو محور اصلی توصیف-تشریح متفکرانه‌ی بخش‌هایی از موسیقی دستگاهی است که پیش از نوشته شدن مقالاتش در فرهنگ شفاهی در مورد آن‌ها نکاتی وجود داشته اما به دقت مورد بررسی قرار نگرفته بود (۳) و دیگری پرداخت نظریه‌ای برای توضیح روابط موسیقی دستگاهی است.
صبای آموزگار (II)

صبای آموزگار (II)

ابوالحسن صبا نیز بعدها نام خانوادگی خود را از تخلص جدش عاریه گرفت. میهمانان منزل کمال السلطنه بیشتر شاعران، موسیقیدانان و اهالی فرهنگ بودند و همین امر سبب می شد که صبا دوران کودکی خود را در محیطی رشد کند که به علایق و استعدادهای او سمت و سو دهد. تابستانها که هوای تهران گرم و طاقت فرسا می شد کمال السلطنه چند هفته ای را به همراه خانواده اش در ییلاق های اطراف تهران میگذراند. در طول یکی از همین سفر های کوتاه مدت تابستانی بود که ابوالحسنِ پنج، شش ساله با اجازه ی پدرش برای اولین بار ساز او را به دست گرفت تا عطش کنجکاوی کودکانه اش را پاسخ گوید. در همان چند دقیقه ی اول که با سه تارِ پدرش بازی میکرد سعی می کرد که آنچه از نواختن سه تار به چشم دیده و به گوش شنیده بود تقلید کند.
ناصری و موسیقی متن فیلم ناخدا خورشید

ناصری و موسیقی متن فیلم ناخدا خورشید

ناخدا خورشید که اقتباسی است ایرانی و متبحرانه از رمان داشتن و نداشتن- ارنست همینگوی، به حق یکی از بهترین آثارناصر تقوایی و به خصوص سینمای ایران است که به دوران رشد و شکوفایی سینمای ایران در دهه شصت تعلق دارد. از آنجا که صحبت درباره این سینمای بزرگ اما گمنام خود نیازمند بحثی مفصل و از طرف دیگر از حوصله این متن خارج است، علاقه مندم در فرصتی مناسب به طور کامل به شرح و تفصیل درباره آن بپردازم.
آشنایی با رشته موسیقی کلاسیک (II)

آشنایی با رشته موسیقی کلاسیک (II)

فاصله زمانی سال ۱۷۵۰ تا ۱۸۲۰ به صورت حدودی را دوره کلاسیک می نامند چراکه در این بازه زمانی هنر چه از نظر دیدگاه فلسفی و چه از نظر مسائل تکنیکی، تغییراتی قابل لمس نسبت به دوره قبل (باروک) داشت. عنوان «کلاسیک» برای این دوره باعث شده بعضی از هنرجویان موسیقی تصور کنند، موسیقی این دوره تنها کلاسیک نامیده می شود ولی این فرض اشتباه است؛ موسیقی کلاسیک یک اصطلاح کلی است برای موسیقی هایی که برای مخاطب فرهیخته ساخته می شود و ارتباطی به بازه زمانی یاد شده یا نوع خاصی از موسیقی ندارد.
یاد بود استاد حسن کسایی (I)

یاد بود استاد حسن کسایی (I)

یک سال پس از درگذشت جاودان استاد نی، حسن کسایی، مراسم یادبود این استاد یگانه در یکی از سالن های دانشگاه شهر ارواین واقع در ایالت کالیفرنیا ‪و‬ به همت انجمن دانشجویان فارغ التحصیل ایرانی این دانشگاه برگزار شد. این انجمن با دعوت از استاد حسین عمومی، استاد موسیقی در این دانشگاه و موسیقیدان و نوازنده برجسته نی که خود از شاگردان مبرز استاد کسایی است، بار دیگر یاد و خاطره این چهره ماندگار را در دل دوستداران موسیقی ایران زمین زنده کرد.
مروری بر آلبوم «تصنیف‌های عارف قزوینی»

مروری بر آلبوم «تصنیف‌های عارف قزوینی»

اجرایِ مقبولِ همه‌ی تصنیف‌های عارف در یک مجموعه، درباره‌ی شخصیت او و تصنیف‌سازی‌اش و در مورد تصنیفِ قاجاری به طور عام، فرصتِ تأملی دیگر می‌دهد. ازاین رو هر چند تصریح شده که هدف، گردآوریِ نمونه‌ای آرشیوی یا آموزشی نبوده اما می‌توان چنین کارکردی نیز برای این مجموعه قائل شد وگرنه با تمام تلاشی که در شنیدنی‌شدنِ اجرای همه‌ی بندهای تصانیف شده، هنوز شنیدن سیزده دقیقه تکرارِ تضرعِ عارف برای ماندنِ مورگان شوستر در ایران، در مقامِ یک اثر موسیقی چندان توجیهی ندارد*.
نگاهی به اپرای مولوی (XIX)

نگاهی به اپرای مولوی (XIX)

در ادامه این پرده رد و بدل شدن سوال و جواب ها را در نوا و دشتی می شنویم تا اینکه مولوی می خواند: « هین بیا این سو، بر آوازم شتاب عـالم از برف است روی از من متاب» و ناگهان می بینیم که شمس به پرواز در می آید و از صحنه خارج می شود…