نامه پیمان سلطانی به دریا دادور

پیمان سلطانی
پیمان سلطانی
سرکار خانم دادور

باسلام،
اینجانب پیمان سلطانی خالق اثر “ایران جوان” حدود ۲ سال پیش در تماس تلفنی با شما تقاضا کرده بودم تا در اجرای اثر ایران جوان که قبلاً بدون هماهنگی با اینجانب اجرا کرده بودید تجدید نظر کنید و دیگر اقدام به اجرای آن نکنید و همچنین تقاضا کرده بودم تا تصویر و فیلم اجراهایتان را از روی سایتتان بردارید اما متاسفانه هیچ اقدامی نکردید و اخیراً متوجه شدم که با تأسف اثر من را منتشر هم کرده اید (کل موسیقی های این آلبوم به دست من رسیده است).

همچنین این تقاضا و خواهش را برای عدم اجرای اثرم توسط شما از مادرتان (سرکار خانم ارمگان) هم کرده بودم و توسط دوست مشترکمان آقای پور قناد هم برای اجرا نکردن این اثر برایتان پیغام فرستادم و ایشان تلفنی به شما متذکر شده بودند، ولی متاسفانه همه ی موارد بی نتیجه ماند.

لازم به یادآوریست، که این اثر با نام ایران جوان یا همان وطنم اوایل سال ۱۳۸۰ پس از مدت ها مطالعه و تحقیق به روی تمی قدیمی از دوره قاجار، بازنگری، بازسازی و آهنگسازی شده است؛ خالق این اثر اینجانب هستم و در اثر فوق از تمی قدیمی و کوتاه از آقای لومر، استفاده کرده ام. این اثر در سال ۱۳۸۲ در کمیته بین المللی موزه های جهان، ICOM ثبت شده و پس از آن نیز سرتیفیکیت کپی رایت جهانی اش را نیز دریافت کرده است. ایران جوان/ وطنم در کل جهان به نام من به ثبت رسیده است.

این اثر دارای بخش های متفاوتی از جمله اورتور، اپیزود، کُدا و کادانس میباشد و در تم اولیه نیز به لحاظ آکسان گذاری تغییراتی داده شده است. این اثر با ایده دیگری چون شعر ترکیب شده که ایده شخصی من بوده و شعر آن به خواست اینجانب به آقای بیژن ترقی سفارش داده شده است و در چندین نشست پس از تلاش فراوان و گفتگوهای بسیار میان من و آقای ترقی شعر این اثر سروده شد. حتی محتوای آن به گونه ای سروده شده که من از ایشان خواسته ام.

تمامی حقوق مادی این اثر، از سوی این جانب به آقای ترقی پرداخت گردیده و ایشان طی نوشته ای کلیه حقوق مادی و معنوی اثر را انحصاراً به بنده واگذار کرده اند. یادآوری دیگر آنکه آقای لومر ملودی خود را بدون کلام برای پیانو با آکورد دو صدایی و گاه سه صدایی نوشته اند و یک بار هم با ارکستر بادی بصورت انیسون اجرا و در بخش هایی به چند آکور آن را اجرا کرده اند، در صورتی که هارمونی کلی اثر توسط اینجانب تغییر کرده و برای این اثر از ارکستراسیون دیگری استفاده شده است. اجرای شما هم همانطور که قبلاٌ گفته بودم بسیار بد و نادرست انجام شده و به این شکل شما هم به من هم به اثر و هم به اسپانسر لطمه و زیان وارد کرده اید.

در سال ۱۳۸۴ به دلیل اصرار و تقاضای آقای بیضایی این اجازه از سوی اینجانب به ایشان داده شد (که می خواستند برای تجربه شخصی یشان نگارش این اثر را تجربه کنند و نتیجتاً از روی این اثر (ایران جوان) پس از رویت کردن پارتیتور من اثر را با سازبندی ساده تری انجام دادند) تا این اثر را باز نگاری کنند، ایشان در آن زمان به عنوان یکی از همکاران در کنار من در ارکستر ملل فعالیت می کرد و البته دستمزدشان را هم به خاطر حضورشان دریافت کرده اند. به سبب علاقه آقای بیضایی که میخواستند این تجربه را به صورت شنیداری لمس کنند نوشته ی ایشان را با ارکستر اجرا کردیم. ارکستر ملل همیشه زیر نظر فردی و با رهبری و سرمایه گذاری و ایده های من اداره شده است.

نتیجتاً تقاضا دارم که اثر ایران جوان/ وطنم ساخته اینجانب را که بدون هماهنگی با اینجانب اقدام به اجرای آن نموده اید از روی سایت ها و سطح اینترنت جمع آوری کرده و همچنین CD منتشر شده را هر چه سریع تر از سطح بازار جمع آوری نمایید و توضیح خود را برای انجام این کار کتباً به اینجانب اعلام فرمایید. در غیر این صورت رسماً این سوءاستفاده را تحت پیگرد قانونی قرار خواهم داد.

ضمنا سرکار خانم سهیلا درستکار مدیر برنامه های اینجانب در خارج از کشور تمامی مسائل خارج از ایران را پیگیری میکنند.

نامه ای از سیاوش بیضایی درباره سرود «وطنم» یا «ایران جوان»

نوشته ای که پیش رو دارید، نامه ای از سیاوش بیضایی است که برای رعایت قانون مطبوعات در این ژورنال منتشر می شود. لازم به ذکر است که جلسه ای مطبوعاتی درباره موضوع این نامه در روز سه شنبه ۲۸ خرداد با حضور سیاوش بیضایی برگزار می گردد. بدینوسیله از پیمان سلطانی و کارشناسان قوه قضاییه دعوت می گردد که در این نشست که به منظور رونمایی از اسناد بیشتر درباره این پرونده برگزار می گردد حضور یابند. این نشست در ساعت ۱۰ بامداد در خبرگزاری ایلنا به آدرس پستی: تهران، خیابان انقلاب، خیابان دانشگاه نرسیده به روانمهر، پلاک ۱۳۲ برگزار می گردد.

معیار چیست؟ معیار کجاست؟ (II)

دیدیم که سلیقه و درستی معیارهای خوبی برای ارزشیابی نبودند. اگر کمی بیشتر بگردیم راه دیگری برای پیدا کردن ارزش یا اهمیت چیزها به ذهنمان می‌رسد. ما اغلب برای پیدا کردن اهمیت چیزها با چیزهای مشابه مقایسه‌شان می‌کنیم. ذهن آدم‌ها این‌طور است. برای این که بفهمیم این ماشین خوبی است یا نه آن را با یک یا چند ماشین دیگر مقایسه می‌کنیم و می‌پرسیم؛ سرعتش از آنها بیشتر است؟ پایداری سطحی‌اش چطور؟ مصرف سوخت چطور؟ و بعد روی‌هم از مقایسه‌ی این عوامل نتیجه می‌گیریم.

از روزهای گذشته…

مراسم تجلیل از اسکار پیترسون

مراسم تجلیل از اسکار پیترسون

حدود یک ماه پیش طی مراسمی در شهر تورنتو کانادا از Oscar Peterson نوازنده توانای پیانو و موسیقیدان Jazz تجلیل به عمل آمد. در این مراسم آقای Daivid Miller شهردار تورنتو رسما” اعلام کرد که از این به بعد ۲۲ ماه June روز Oscar Peterson نام خواهد گرفت.
«پالیز ۱» منتشر شد

«پالیز ۱» منتشر شد

گروه مستقل موسیقی ایرانی «پالیز» پس از حدود یک دهه فعالیت عملی و آکادمیک همراه با تمرینات آنسامبل مستمر در حوزه موسیقی ایرانی، اولین آلبوم خود با نام «پالیز۱» و در آواز بیات اصفهان با ۸ قطعه با عنوان‌های «لالایی، کمانچه، امشب، سنتور، شیدا، تنبک، رقص ژاله، یارمن» با نوازندگی و تکنوازی کیخسرو مختاری (کمانچه)، سولماز بدری (سنتور), ستار خطابی (تنبک) و با صدای علی صمدپور و سولماز بدری را منتشر کرد.
دو نمود از یک تفکر (IV)

دو نمود از یک تفکر (IV)

همین مساله سبب آن می گردد تا در درک و دریافت یک اثر معماری یا موسیقی ایرانی، با اتفاقی “آنی” طرف نباشیم و همه چیز با کشف و شهود، مراقبه و به صورت تدریجی انجام گیرد. کشف تفاوت ها و خصیصه های هر بنا، کشف جزییات تزیینات سر در یک بنا یا شبستان یک مسجد و یا کشف تفاوت های تاویل دو نوازنده یا موسیقی دان متفاوت در مواجهه با گوشه ای یکسان است که “تنوع” در عین “وحدت” را در هنر ایرانی معنا می بخشد. شاید این تفکر “کشف و شهود”ی، کلیدی باشد برای دریافت بیشتر بینش آثار هنری در شرق و به خصوص در ایران.
هشتادمین سال تولد لوریس چکناوریان جشن گرفته می شود

هشتادمین سال تولد لوریس چکناوریان جشن گرفته می شود

ادای دین به بزرگان و فرهیختگان هر جامعه دینی است که بر گردن تک تک ما نهاده شده. کسانی که زندگی خود را صرف ساختن فرهنگ و هنر این مرز و بوم کرده اند و همه ما وامدار آنان هستیم و چه قدردانی و بزرگداشتی برتر از اجرای آثار آنان با کیفیت و استانداردی قابل قبول.
تاریخ برگزاری تور گروه The Who اعلام شد

تاریخ برگزاری تور گروه The Who اعلام شد

گروه افسانه ای موسیقی راک The Who، برای اولین بار پس از گذشت بیش از ۲۰ سال، تور خود را آغاز میکنند. این تور با کنسرتهایی در ایالات متحده، کانادا، آمریکای جنوبی، آسیای شرقی، اروپا و استرالیا برنامه ریزی شده و اولین کنسرت آن روز ۱۲ سپتامبر در فیلادلفیا اجرا خواهد شد.
گفتگو با آن سوفی موتر (VII)

گفتگو با آن سوفی موتر (VII)

راستش را بخواهید قضیه این قدر ها هم پیچیده نیست. طراح کنونی من همان طراح ۱۷ سالگیم است و اصولا لباس های من همان لباس های قبلی هستند فقط رنگشان متفاوت است، مدلشان یکی است. این مدل لباس ها راحتند و نیازی نیست که به مدلشان فکر کنم و تقریبا نیازی هم به پرو کردنشان ندارم. درست مثل یک اونیفورم. گاهی فکر میکنم که لباسم مثل اونیفورم لوله کش هاست (با خنده)، منظورم این است که کمی از اونیفورم آن ها بهتر است. وقتی این لباس ها را می پوشم احساس می کنم که حال و هوای کار را بگیرم. واقعا می دانم که پوشیدن آنها به من کمک می کند که خوش قیافه تر شوم.
بررسی برخی ویژگی های ساختاری آثار پرویز مشکاتیان (III)

بررسی برخی ویژگی های ساختاری آثار پرویز مشکاتیان (III)

در نگاهی کلی می توان از چند زاویه به بررسی قطعات و آثار پرویز مشکاتیان پرداخت که به طور خلاصه به شرح زیر است:
ارکستر فیلارمونیک برلین (I)

ارکستر فیلارمونیک برلین (I)

ارکستر فیلارمونیک برلین برای سالیان متمادی به عنوان یکی از پیشگامان اجرای موسیقی سمفونیک در جهان مطرح بود، نام آن با واژگانی چون تکنیک فوق العاده، اجرای گستره وسیعی از سبکهای موسیقی کلاسیک، سونوریته درخشان مترادف است. برلین، به عنوان شهری که برای مدتی نزدیک به ۱۰۰ سال یکی از مراکز بزرگ فرهنگ و هنر در سرتاسر جهان بوده است، همیشه در جذب علاقمندان موسیقی با اجراهای فوق العاده قوی ارکستر فیلارمونیک خود، موفق بوده است.
موسیقی با کلام و تجربه‌ی تغییر (III)

موسیقی با کلام و تجربه‌ی تغییر (III)

ترکیب‌های دیگری از آواز غیر ضربی و قطعه‌ی سازی هم در میان کارهای قمصری به چشم می‌خورد، مانند قطعه‌ی «بی‌دل و بی‌زبان- و صنما»؛ مانند نمونه‌های قبلی بر بستر تکرار شونده و متحرک سازی، آواز غیر ضربی خوانده می‌شود (و یا جملاتی با ساز تنها نواخته می‌شود) اما در میان بعضی جملاتِ با کلام به عنوان وصل، گروهِ کامل بخش‌های سازی می‌نوازد.
کنسرتو ویلن با حال و هوایی ایرانی (گفتگویی با بهزاد رنجبران)

کنسرتو ویلن با حال و هوایی ایرانی (گفتگویی با بهزاد رنجبران)

چند کنسرواتوار تا کنون برای مسابقات شان یک کنسرتو از سده بیست و یکم برگزیده اند؟ و آخرین باری که اثری از یک آهنگساز ایرانی، و نه آلمانی و اتریشی، انتخاب کرده اند چه زمانی بوده است؟ با توجه به یکصدمین سالگرد تأسیس جولیارد، با گزینش یک کنسرتو از بهزاد رنجبران (استاد همین دانشکده) برای مسابقات ویلنِ سال ۲۰۰۶ یک سنت شکنی صورت گرفته است.