سلطانی: مشخصه اصلی موسیقی داوودیان هویتش است

کاظم داوودیان، وحید رستگاری، سجاد پورقناد و پیمان سلطانی (استودیو ایران صدا)
کاظم داوودیان، وحید رستگاری، سجاد پورقناد و پیمان سلطانی (استودیو ایران صدا)
پیمان سلطانی: اولین بار من نام کاظم داوودیان را در سال ۱۳۶۸ شنیدم و به طور اتفاقی با ایشان آشنا شدم، بعدا با اینکه از دوستان در مورد جایگاه هنری و اخلاقی و منش ایشان، میشنیدم ولی خبری از ایشان نبود تا اینکه اواخر دهه ۷۰ از آقای محمدرضا شجریان شنیدم که مجموعه ای را با آقای داوودیان کار میکنند که متاسفانه بعد از گذشت ۱۲ سال هنز این آثار منتشر نشده است!

برای اولین بار حضورا کاظم داوودیان را در همین دو هفته اخیر دیدم، قبلا تلفنی با ایشان صحبت کرده بودم.

اینجا لازم میدانم در مورد جریان آموختن موسیقی به صورت آکادمیک هم صحبت کنم؛ شخصا آموختن موسیقی از طریق آکادمی را در ایران با اینکه ظاهرا روندی معقول و علمی است، پدیده ای اپیدمی شده و همراه با مد میدانم و این معیارهای آکادمیک را صرفا با گذراندن دوره هایی در دانشگاه، قابل دسترس نمیدانم و معتقدم همین دوره ها را میشود بصورت آزاد هم فرا گرفت.

شما وقتی آثار آهنگسازان قرن هفدهم و هجدهم را مطالعه میکنیم متوجه میشوید که در آنزمان، مبحثی به نام آموزش موسیقی آکادمیک مثل امروز وجود نداشته است، بنابراین شما نمیتوانید باخ یا بتهوون را متهم کنید که به دلیل نداشتن تحصیل آکادمیک موسیقی، شما موسیقیدان خوبی نیستید!

شنیدن آثار کاظم داوودیان همه سئوالات ما را پاسخ میدهد و شاید به خاطر حس کنجکای ما باشد که پیگیری میکنیم که ایشان نزد چه استادانی و با چه سیستمی موسیقی را آموخته است، معیارهای فکری اش چه بوده، معلمانش چگونه بوده اند و متاثر از که بوده است، این سئوالات میتواند به تحلیل ما هم در مورد اثر او کمک کند.

از اینها گذشته اثر کاظم داوودیان مهمترین خصوصیتش هویتش است، این هویت مسئله مهمی است که میخواهم امروز در مورد آن صحبت کنم.

کاظم داوودیان کمتر در مورد آثارش صحبت میکند، افتادگی او از روی خلوص نیت اوست و از سر غرور نیست، اینکه کمتر امروز نام کاظم داوودیان را میشنویم به خاطر افتادگی بیش از حد اوست که باید در مورد این خلق و خویش کمی تجدید نظر کند! (با خنده) به هر حال این وظیفه ماست که آثارش را بشناسانیم و در مورد آن صحبت کنیم چون او آهنگساز توانمند و خوشفکری است و از معدود آهنگسازانی است که آثارش به معنای واقعی ایرانی است.

دلیل این ایرانی بودن هم آن است که او موسیقی ایرانی را بسیار خوب میشناسد و نوازنده ماهری است در چند ساز مخصوصا سنتور؛ درکش هم در آهنگسازی با اینکه میدانم موسیقی چند صدایی غرب را خوانده و آشنایی کاملی با آن دارد، اما برخوردش با این مجموعه هم ایرانیست.

وحید رستگاری: اتفاقا همین موسیقی اسمر که در این برنامه هم پخش شد، طبیعتا برای اهل موسیقی آشنا است و بسیار آنرا شنیده اند ولی خودم تا به حال اجرایی به این زیبایی از این ملودی نشنیده بودم.

پیمان سلطانی: این موسیقی ای که ما شنیدیم {اسمر} با اینکه یک ملودی فولک است ولی با کاری که کاظم داوودیان روی آن انجام داده دیگر متعلق به یک منطقه خاص ایران و حتی مرزهای ایران هم نیست، این موسیقی یک موسیقی فرامرزی است و با قومهای دیگر میتواند ارتباط بگیرد. این همان هویت است که در آثارش مطرح است.

هویت در ایران به عقیده من یعنی زبان، در بخش هویت ایرانی زبان ایرانی به عقیده من زبان فارسی و زبان موسیقی است. زبان موسیقی ایرانی شامل عناصر مختلفی است که کاظم داوودیان آنها را درک کرده است؛ این عناصر، انگاره های ریتمیک و ملودیک، گستره های میدانی و فهم تاریخ موسیقی و … است.

ارسال دیدگاه

رایانامهٔ شما نمایش داده نخواهد شد.

قلب مشکاتیان برای مردم می‌طپید (I)

در بحبوحۀ جریان سنت‌گرایی در موسیقی ایرانی، پرویز مشکاتیان از نیشابور به تهران آمد. در مهم‌ترین پایگاه ترویج بازگشت به سنت‌های موسیقی به آموختن سنتور و ردیف موسیقی ایرانی پرداخت ولی از پایگاهی که برای اولین‌بار اصطلاح «موسیقی سنتی» را در ایران باب کرد، هنرمند خلاقی به ظهور رسید که سال‌ها هنر بدیع و ایده‌های ناب او، تحسین اهل هنر و اقشار مختلف اجتماع ایران را برانگیخت. اینکه چرا مشکاتیان با وجود تحصیل در مراکز یادشده، وارد مسیر مغلوط کهنه‌پرستی و سنت‌طلبی نشد و امروز (جدا از مبحث تئوری موسیقی ایرانی) می‌توان او را ادامه‌دهندۀ روش علینقی وزیری دانست، موضوع این نوشتار است.

یادداشتی بر آلبوم «مجنون زمانه»

هم باید اهل ریاضت و مراقبه باشی و هم بخواهی خود را به تنگنای صبوری بیازمایی. چنین اگر بود، یک بار چهل دقیقه آنچه را در «مجنونِ زمانه» موسیقی نامیده شده چله می‌نشینی، با سِیلی از پرسش‌ها در سر، آمرزیده برمی‌خیزی.

از روزهای گذشته…

هنر نیروی مهم جاذبه و وحدت اجتماعی (I)

هنر نیروی مهم جاذبه و وحدت اجتماعی (I)

یک نگاه به جریان بالندگی و تکامل هنر در جوامع مختلفِ انسانی ما را به سوی چند اصل مهم در این حوزه راهنمایی می کند؛ آنها عبارت اند از:
بوگی: ژانری که آرام و قرار ندارد (II)

بوگی: ژانری که آرام و قرار ندارد (II)

هر بار که “Sweet Home” را از رادیو می شنوم، سعی می کنم که معنی آن را بفهمم اما نهایتا تسلیمِ گروو (groove) قوی آن می شوم. البته در “Delta Swamp” گروو های فراوانتری وجود دارند. مانند “Stone Fox Chase” از “Area Code 615″، حتی اگر نام و عنوان آهنگ هم چیزی را برایتان تداعی نکنند، تمِ تیرهء ریف هارمونیکای آن را در “The Old Grey Whistle Test” به خاطر می آورید. وقتی که این قطعهء سازی را برای اولین بار شنیدم، فهمیدم که چقدر به گروه فانکِ معاصری مانند جنگ (War) نزدیک است.
گوستاوو دودامِل، چهره کاریزماتیکِ  اِل سیتما

گوستاوو دودامِل، چهره کاریزماتیکِ اِل سیتما

چهره کاریزماتیکِ اِل سیتما، گوستاوو دودامِل (Gustavo Dudamel) نام دارد. ستاره ای واقعی در کشورش (هر چند او این اصطلاح را نمی پسندد در حالی که از محبوبیت بسیار زیادی برخوردار است)، این رهبر ارکستر در سال ۱۹۸۱ متولد شده است و امروزه جز یکی از موسیقی دان های برجسته کلاسیک به شمار می رود.
زوج هنری بارنبویم – دوپره  : ژاکلین دوپره (I)

زوج هنری بارنبویم – دوپره : ژاکلین دوپره (I)

ژاکلین ماری دوپره Jacqueline Mary du Pré از برجسته ترین نوازندگان ویولن سل جهان، در ژانویه ۱۹۴۵ در آکسفورد انگلستان متولد شد. در سن چهار سالگی برای اولین بار نوای ویولن سل را از رادیو شنید و از آن پس، صدای این ساز تا آخر عمر همراه همیشگی او بود. فراگیری ویولن سل را نزد مادرش آیریس دوپره Iris du Pré که خود نوازنده پیانو بود، آغاز نمود.
انتشار اولین کتابشناسی توصیفی موسیقی ایران (II)

انتشار اولین کتابشناسی توصیفی موسیقی ایران (II)

خلاصه نویسی مقالات موسیقی غیر از مشقت زیادی که به نویسنده وارد میکند، عملی بسیار فنی و دشوار است که لغزش در آن میتواند اعتبار نویسنده را به کلی زیر سئوال برد ولی در این زمینه میرعلینقی با همراه داشتن تجربه سالها نشست و برخواست با اهالی موسیقی و شنیدن نکاتی از آنها که در هیچ کنسرواتوار و دانشگاهی هم ممکن است تدریس نشود، این توانایی را کسب کرده تا نقاط کلیدی مقالات را شناسایی و جان مطلب را خلاصه نویسی کند.
مروری بر آلبوم «ایران زمین»

مروری بر آلبوم «ایران زمین»

سوال این است که آیا می‌توان خلاقیت را آموزش داد؟ و جواب این که حتا اگر هم نتوان، حداقل می‌شود با برانگیختن و آزاد گذاشتن، آدم‌های صاحب خلاقیت را تشویق به استفاده از آن کرد و پروراند. آنچه هشت آهنگساز نوجوان آلبوم ایران‌زمین و مدیر هوشیار «پروژه‌ی آهنگسازان جوان»، امیرمهیار تفرشی پور، به اعتبار موسیقی‌شان به صحنه‌ی امروزین موسیقی ما می‌آورند دقیقا پاسخی است که دیدیم.
طبقه بندی صدای انسان در آواز (III)

طبقه بندی صدای انسان در آواز (III)

پایین ترین نت: در یک رپرتوار استاندارد برای خواننده تنور محدوده A2 میباشد اما اندکی از نقشها در اپرا پایین تر ازC3 نیز میباشد. بالاترین محدوده صدایی : در بسیاری از رپرتوارهای استاندارد محدوده صدایی ) C5 که به اصطلاح tenor C میگویند )اما در برخی از نقشها بالاترین نت F5 که تنها تعداد محدودی خواننده قادر به اجرای چنین نقشی با این وسعت صدایی دارند.
علیزاده: مسئولین هیچ شناختی در مورد موسیقی ندارند

علیزاده: مسئولین هیچ شناختی در مورد موسیقی ندارند

آن دوران به خاطر وجود جنگ این مسائل مطرح نبود و متاسفانه از اول انقلاب به این موضوع توجه نشده است. البته من میدانم که آقای موسوی و همسرشان هر دو هنرمند هستند و نگاهی که به هنر دارند قطعا آن چیزی نیست که در قوانین کنونی ما وجود دارد. این شعار خیلی مهمی است چراکه فرهنگ دولتی خیلی زیاد در جامعه ما خیلی رواج پیدا کرده و آثار بسیاری به صورت سفارشی امروز تولید میشود. سفارش هم بیشتر جنبه مادی دارد…
مشکل آهنگسازان فیلم در دهه ۷۰

مشکل آهنگسازان فیلم در دهه ۷۰

بین سالهای ۱۹۷۱ تا ۱۹۷۲ تقریبا” می توان گفت که هیچ موسیقی ای برای فیلم یا تصاویر متحرک ساخته نشد. دلیل آن اعتصاب اتحادیه آهنگسازان و آواز نویسان آمریکا بود.
الکساندر اسکریابین، پیانیست و آهنگساز بزرگ روسی (II)

الکساندر اسکریابین، پیانیست و آهنگساز بزرگ روسی (II)

پس از آنکه اسکریابین سونات شماره ۷ خود را «عشای سپید» خواند، سونات شماره ۹ «عشای سیاه» نام گرفت. سونات شماره ۷، اثری روشن و حتی شادمانه است، اما سونات شماره ۹، از تیره و تار ترین و غامض ترین آثار اوست. این سونات با مقدمه ای کوتاه که حرکتی پایین رونده دارد آغاز شده و پس از معرفی موتیف، مراحل بسط و گسترش را پشت سر میگذارد.