پدرام فریوسفی: پیانیست های ما علاقه ای به آکومپانیمان ندارند!

پدرام فریوسفی در حال اجرای
پدرام فریوسفی در حال اجرای "سوگواری باد" با ارکستر فیلارمونیک ایرانیان (تصویر از سایت نای- عکاس مهدی توسلیان)
نام پدرام فریوسفی بیشتر از ده سال است در آلبومهای موسیقی دیده میشود، او با وجود اینکه هنوز به دهه چهارم زندگی خود نرسیده، جایگاه مناسبی در میان اهالی موسیقی مخصوصا ساز ویولون دارد. امروز فریوسفی به عنوان کنسرت مایستر ارکستر ملی به رهبری بردیا کیارس فعال است، همچنین در خرداد ماه امسال در اقدامی جسورانه برخلاف همیشه با ویولا “سوگواری باد” را ساخته آهنگساز معاصر، گیا کانچلی را با ارکستر فیلارمونیک ایرانیان به روی صحنه برد که مورد استقبال علاقمندان جدی موسیقی کلاسیک قرار گرفت. امروز با او به گفتگو مینشینیم.

موسیقی را چگونه شروع کردید؟
موسیقی را از هنرستان موسیقی شروع کردم با ساز ویولون، اولین استادم مرحوم زرین بال بود و بعد با آقای سیاوش ظهیرالدینی کار کردم ولی با رفتن آقای حسین علیزاده از هنرستان و همینطور خروج بعضی از اساتید مثل آقای سیاوش ظهیرالدینی، ویولون را با آقای سهیل دهبستی ادامه دادم و بعدا با آقای مازیار ظهیرالدینی و والود تارخانیان هم کار کردم.

بعدا دانشگاه موسیقی هم رفتم ولی اینقدر سطحش بد بود که ادامه ندادم.

استادانی هم در ارمنستان داشتن مانند زوریک حق نظریان که شاگرد کوگان بوده و روبن الکساندرویچ گسمیان و پدرش که نوازنده ویولا بود کار کرده ام. روبن الکساندرویچ گسمیان در کنسرتی که آقای چکناوریان ترتیب داده بود در ایران، در ارکستر در کنارش نواخته بودم. با آرام تالالیان نوازنده ویلنسل هم دوره هایی با ویولون گذرانده ام و از او آموخته ام.

چند اثر را به عنوان سولیست اجرا کرده اید؟
من موومان اول کنسرتو ویولون شماره سن سانس را در سن ۱۷ سالگی با ارکستر سمفونیک جوانان زدم. دوبل کنسرتو ویوالدی را با علی عسگری با ارکستر سمفونیک تهران در سال ۱۳۸۲ زدم. دوبل کنسرتوی باخ را دوبار در ارمنستان با روبن الکساندرویچ گسمیان کنسرت دادم در سال ۸۳ که با همراهی یک کوارتت اجرا شد که بار اول در خانه خاچاطوریان اجرا شد. در سال ۱۳۸۵ سمفونیا کنسرتانت موتسارت را هم در تهران و هم در آلمان در یکی از سالنهای اپرای برلین اجرا کردم به همراه ویولای لعیا اعتمادی؛ برنامه ای که در آلمان اجرا کردیم نامش فستیوال شرقی بود، این برنامه به رهبری نادر مشایخی اجرا شد.

در یک برنامه خاص هم با همراهی گروه آوازی تهران به رهبری میلاد عمرانلو، قطعات “هرا استکاتو”، “فهرست شیندلر” و “وکالیز” اثر مشهور راخمانینوف را اجرا کردم. یک آداجیو برای ویولون و ارکستر هم از ساخته های شهداد روحانی را سال گذشته به رهبری ایشان اجرا کردم. آخرین برنامه هم همین کنسرت اخیر بود که اثری از کانچلی بود که با ویولون آلتو اجرا کردم با ارکستر فیلارمونیک ایرانیان.

چرا رسیتال ویولون پیانو به صورت کنسرتی مستقل از شما نشنیده ایم؟
در برنامه هایی این نوع اجرا را داشته ام ولی کنسرت مستقل نبوده… دلیل اصلی آن گرایش نداشتن پیانیست های خوب به آکومپانیمان است؛ گویا پیانیست های ما همراهی یک نوازنده را در شان خودشان نمیدانند، هرچند من اعتقاد دارم، آکومپانیمان بسیار مشکل است و چیزی کم از کار سولیستی ندارد؛ با این وجود در حال حاضر من در این زمینه مشکل پیانیست داشته ام و دارم.

چه کنسرتو هایی در دست دارید برای اجرا و آمادگی اجرای آنها را دارید؟
کنسرتو های ۱، ۳، ۴، ۵ موتسارت، کنسرتو لا مینور و لا ماژور باخ، کنسرتو سل مینور بروخ، کنسرتو ویولون خاچاتوریان، کنسرتو ویولون بتهوون، کنسرتو ویولون چایکوفسکی، کنسرتو ویولون برامس و کنسرتو ویولون سیبلیوس. اینها کنسرتو هایی هستند که با آموخته هایم از استادان ایرانی و استادانی که در ارمنستان دیده ام میتوانم اجرا کنم.

همینطور قطعات سولیستی دیگری هم مثل پوئم شوسون، روندو کاپریچیوی سن سان و سوناتها و پارتیتای باخ را هم آماده دارم.

2 دیدگاه

  • کامیار
    ارسال شده در شهریور ۱۸, ۱۳۹۰ در ۱۰:۳۴ ق.ظ

    فکر کنم اشتباهی صورت گرفته در این که : “وارد دهه ی سوم زندگی خود نشده ” ، این یعنی هنوز ۲۰ ساله نشده .

  • ارسال شده در شهریور ۱۸, ۱۳۹۰ در ۷:۳۱ ب.ظ

    دوست عزیز گفته شما صحیح است، اصلاح شد.

ارسال دیدگاه

رایانامهٔ شما نمایش داده نخواهد شد.

تحقیقی درباره باربد؛ موسیقیدان دوره ساسانی (VI)

نمونه اولین چکامه در منظومه درخت آسوریک آمده که تا زمان ما حفظ شده است. باربد را بزرگترین شخصیت ناقل فهلویات به شمار آورده اند. یکی از شکلهای معمول شعری و موسیقی زمان باربد پتواژه بوده است. پتواژه از دو واژه پت و واژه یعنی سخن بزرگ تشکیل شده متن آن از اشعار ستایشی و وصفی ترکیب یافته، بیشتر به قصیده های منبعده ی اسلامی شباهت داشت.

مروری بر آلبوم «لیله راست»

برخورد مستقیم گوش ایرانی با نغمات موسیقیِ عربی، در دوره‌ای (دهه‌های۴۰و۵۰) در کنارِ اشتهار ام‌کلثوم در ایران، در شاخه‌ی منحصربه‌فردی از موسیقی مردم‌پسند در خوانده‌های خوانندگانی چون قاسم جبلی یا داود مقامی و بعد از انقلاب بیش از همه عموماً در تلاوت قرآن بوده‌است. «لیله راست» (شبِ مقامِ راست) فرصتِ شنود و مواجهه‌ی مستقیم با اثری از موسیقی عرب را برایمان فراهم کرده‌است.

از روزهای گذشته…

جسور و ایرانی (III)

جسور و ایرانی (III)

بعد از چند بار تکرار این الگو، جمله ای ملودیک با سرعتی بالا در تضاد با آنچه تا آن لحظه نواخته می شد شنیده می شود، مانند اتفاقی بزرگ میان تکرار روزمرگی ها. بعد از آن دوباره همان پایه با همراهی تنبک نواخته می شود که این بار تپش و ضربان تداعی می شود. اما با پیش رفتن قطعه، احساسی که ممکن است هنگام شنیدن این قطعه به شنونده دست دهد نه احساس تکرار که بیشتر احساس بی قراری و حرکت رو به مقصدی سرنوشت ساز است، شاید حاصل از اتفاقی بزرگ که در میان آن ”ضربان خسته ی تکرار” رخ داده باشد، بماند که ناشر در جلد سی دی داستان دیگری برای این قطعه دارد.
بتهوون و Missa Solemnis- قسمت سوم

بتهوون و Missa Solemnis- قسمت سوم

میسا سولمنیس، سازهای متعدد و ترکیب آوایی بسیار مفصلی دارد. این تنظیم با شکوه و پر عظمت بتهوون، به گروه نوازندگان و خوانندگان بسیار بزرگی نیاز داشت که همین امر موجب بروز مشکلی دیگر برای اجرای این قطعه در کلیسا فراهم میکرد. این قطعه خود به پنج قسمت کایری Kyrie (مناجات)، گلوریا Gloria (تسبیح)، کردو Credo (ایمان)، سنکتوس Sanctus (تقدس) و اگنوس دی Agnus Dei (بره خداوند) تقسیم شده است.
«خُرده‌روایت‌های صوتی» (V)

«خُرده‌روایت‌های صوتی» (V)

جمله‌های تکمیل کننده‌ی زیر نیز بلاتکلیفی معنایی مخاطب را در تجربه‌ی شنیداری خرده‌روایتها، بیش از پیش برطرف می‌سازد (ایگلتون، ۱۳۹۱: ۶۵):
Outside Playing ، قسمت اول

Outside Playing ، قسمت اول

حتما” شنیده اید که بعد از اجرای موسیقی توسط برخی خوانندگان یا نوازندگان ساز، عده ای صحبت از خارج خواندن یا نواختن خواننده یا نوازنده می کنند، می خواهیم صحبت کوتاهی راجع به این موضوع داشته باشیم و کمی آنرا بررسی و تحلیل کنیم.
«موسیقاب» (IV)

«موسیقاب» (IV)

استفاده از شیوش‌های متفاوت و بدیع و به طور کلی تنوع چشم‌گیر سونوریته، در خدمت بافت چندلایه‌ی اثر است؛ رنگ هایی کمتر شنیده شده که در عرف تارنوازی حتی به بدصدایی معروف‌اند. گاه صداهایی پلشت و ناتمیز از سیم‌ها برمی‌خیزد که این اصوات را برای یک گوش تارشنیده‌ی متوسط نیز که در طول دهه‌ها، خوش‌صداترین و دلنوازترین نغمات را از این ساز شنیده است، غریب، نامأنوس و فرانمایانه جلوه می‌دهد.
نگرشی به تجدد طلبی در هنر و فرهنگ ایرانِ قرن بیستم (VIII)

نگرشی به تجدد طلبی در هنر و فرهنگ ایرانِ قرن بیستم (VIII)

به عبارت دیگر جمالزاده و نیما با «زبان خودشان» آثاری به وجود آوردند که در حرکت جهانی مدرن، نماینده فرهنگ و هنر ایران بود. پیشگامان و معتقدان به ادبیات متجدد نمی خواستند زبان جدیدی به وجود آورند و حتی (در ایران) در فکر تغییر خط فارسی هم نبودند و برخلاف ادعای برخی، به دشمنی با ادبیات قدیم هم برنخاسته بودند. (استثنای عمده در میان احمد کسروی بود که او هم بیشتر تاریخ نگار بود تا ادیب و «زبان پاک» اش هم سرنوشتی مانند «موسیقی نوین و علمی» پیدا کرد).
موسیقی در کوهستان

موسیقی در کوهستان

اگر بتاریخ بنگریم بی شک مظاهر طبیعت را اولین مربی بشر در زمینه هنرمییابیم خصوصا در هنر موسیقی که بسیاری از مورخان و محققان اولین آموزگار موسیقی را اصوات طبیعت میدانند.
ایدئولوژی موسیقی پست مدرن و سیاست‌های چپ (III)

ایدئولوژی موسیقی پست مدرن و سیاست‌های چپ (III)

آیا می‌توانیم مانند خارج از حوزه ایدئولوژی، با وسعتی به موسیقی بیندیشیم که غیر شفاهی باشد؟ (این قدری یادآورموضوعی است که «دلاوُلپه» (Della Volpe) را در نقدش با عنوان ” نقد ذوق” متاثر کرده بود). مشکلی که با پساساختارگرایی به طور کلی و با ساختارشکنی بخصوص وجود دارد، گرایش آنها به این است که ایدئولوژی را طوری ببینند که در اصل به وسیله زبان – نمادین- مقید شده است، بجای اینکه عموما حالات احساسی را سازمان دهد
حرکت های پنجم و اکتاو

حرکت های پنجم و اکتاو

در ادامه بحث های قبل راجع به هارمونی چهار بخشی و انواع حرکت ها، امروز می خواهیم راجع به چند حرکت دیگر که معمولا” توصیه به انجام آنها نمی شود صحبت کنیم.
از موسیقی شناسی زیستی تا آواز میکروتونال پرندگان (II)

از موسیقی شناسی زیستی تا آواز میکروتونال پرندگان (II)

Agelaius phoeniceus یا توکای بال قرمز پرنده ای است که از امریکای شمالی تا امریکای مرکزی گسترده است. جنس نر بالغ این پرنده در شانه های خود دارای مناطق قرمز رنگی است که مشخصه آن می باشد.