پدرام فریوسفی: پیانیست های ما علاقه ای به آکومپانیمان ندارند!

پدرام فریوسفی در حال اجرای
پدرام فریوسفی در حال اجرای "سوگواری باد" با ارکستر فیلارمونیک ایرانیان (تصویر از سایت نای- عکاس مهدی توسلیان)
نام پدرام فریوسفی بیشتر از ده سال است در آلبومهای موسیقی دیده میشود، او با وجود اینکه هنوز به دهه چهارم زندگی خود نرسیده، جایگاه مناسبی در میان اهالی موسیقی مخصوصا ساز ویولون دارد. امروز فریوسفی به عنوان کنسرت مایستر ارکستر ملی به رهبری بردیا کیارس فعال است، همچنین در خرداد ماه امسال در اقدامی جسورانه برخلاف همیشه با ویولا “سوگواری باد” را ساخته آهنگساز معاصر، گیا کانچلی را با ارکستر فیلارمونیک ایرانیان به روی صحنه برد که مورد استقبال علاقمندان جدی موسیقی کلاسیک قرار گرفت. امروز با او به گفتگو مینشینیم.

موسیقی را چگونه شروع کردید؟
موسیقی را از هنرستان موسیقی شروع کردم با ساز ویولون، اولین استادم مرحوم زرین بال بود و بعد با آقای سیاوش ظهیرالدینی کار کردم ولی با رفتن آقای حسین علیزاده از هنرستان و همینطور خروج بعضی از اساتید مثل آقای سیاوش ظهیرالدینی، ویولون را با آقای سهیل دهبستی ادامه دادم و بعدا با آقای مازیار ظهیرالدینی و والود تارخانیان هم کار کردم.

بعدا دانشگاه موسیقی هم رفتم ولی اینقدر سطحش بد بود که ادامه ندادم.

استادانی هم در ارمنستان داشتن مانند زوریک حق نظریان که شاگرد کوگان بوده و روبن الکساندرویچ گسمیان و پدرش که نوازنده ویولا بود کار کرده ام. روبن الکساندرویچ گسمیان در کنسرتی که آقای چکناوریان ترتیب داده بود در ایران، در ارکستر در کنارش نواخته بودم. با آرام تالالیان نوازنده ویلنسل هم دوره هایی با ویولون گذرانده ام و از او آموخته ام.

چند اثر را به عنوان سولیست اجرا کرده اید؟
من موومان اول کنسرتو ویولون شماره سن سانس را در سن ۱۷ سالگی با ارکستر سمفونیک جوانان زدم. دوبل کنسرتو ویوالدی را با علی عسگری با ارکستر سمفونیک تهران در سال ۱۳۸۲ زدم. دوبل کنسرتوی باخ را دوبار در ارمنستان با روبن الکساندرویچ گسمیان کنسرت دادم در سال ۸۳ که با همراهی یک کوارتت اجرا شد که بار اول در خانه خاچاطوریان اجرا شد. در سال ۱۳۸۵ سمفونیا کنسرتانت موتسارت را هم در تهران و هم در آلمان در یکی از سالنهای اپرای برلین اجرا کردم به همراه ویولای لعیا اعتمادی؛ برنامه ای که در آلمان اجرا کردیم نامش فستیوال شرقی بود، این برنامه به رهبری نادر مشایخی اجرا شد.

در یک برنامه خاص هم با همراهی گروه آوازی تهران به رهبری میلاد عمرانلو، قطعات “هرا استکاتو”، “فهرست شیندلر” و “وکالیز” اثر مشهور راخمانینوف را اجرا کردم. یک آداجیو برای ویولون و ارکستر هم از ساخته های شهداد روحانی را سال گذشته به رهبری ایشان اجرا کردم. آخرین برنامه هم همین کنسرت اخیر بود که اثری از کانچلی بود که با ویولون آلتو اجرا کردم با ارکستر فیلارمونیک ایرانیان.

چرا رسیتال ویولون پیانو به صورت کنسرتی مستقل از شما نشنیده ایم؟
در برنامه هایی این نوع اجرا را داشته ام ولی کنسرت مستقل نبوده… دلیل اصلی آن گرایش نداشتن پیانیست های خوب به آکومپانیمان است؛ گویا پیانیست های ما همراهی یک نوازنده را در شان خودشان نمیدانند، هرچند من اعتقاد دارم، آکومپانیمان بسیار مشکل است و چیزی کم از کار سولیستی ندارد؛ با این وجود در حال حاضر من در این زمینه مشکل پیانیست داشته ام و دارم.

چه کنسرتو هایی در دست دارید برای اجرا و آمادگی اجرای آنها را دارید؟
کنسرتو های ۱، ۳، ۴، ۵ موتسارت، کنسرتو لا مینور و لا ماژور باخ، کنسرتو سل مینور بروخ، کنسرتو ویولون خاچاتوریان، کنسرتو ویولون بتهوون، کنسرتو ویولون چایکوفسکی، کنسرتو ویولون برامس و کنسرتو ویولون سیبلیوس. اینها کنسرتو هایی هستند که با آموخته هایم از استادان ایرانی و استادانی که در ارمنستان دیده ام میتوانم اجرا کنم.

همینطور قطعات سولیستی دیگری هم مثل پوئم شوسون، روندو کاپریچیوی سن سان و سوناتها و پارتیتای باخ را هم آماده دارم.

2 دیدگاه

  • کامیار
    ارسال شده در شهریور ۱۸, ۱۳۹۰ در ۱۰:۳۴ ق.ظ

    فکر کنم اشتباهی صورت گرفته در این که : “وارد دهه ی سوم زندگی خود نشده ” ، این یعنی هنوز ۲۰ ساله نشده .

  • ارسال شده در شهریور ۱۸, ۱۳۹۰ در ۷:۳۱ ب.ظ

    دوست عزیز گفته شما صحیح است، اصلاح شد.

ارسال دیدگاه

رایانامهٔ شما نمایش داده نخواهد شد.

آموزش گیتار به کودکان (VII)

۶- بچه‌ها را به فروشگاه‌های موسیقی ببرید. یک فروشگاه ساز گیتار می‌تواند از زیباترین و هیجان‌انگیزترین مکان‌های تفریحی برای فرزندتان باشد. (البته صرفاً برای تفریح داخل مغازه نروید!)‌ می‌توانید برای خرید حتی یک برچسب جدید موسیقی، خرید سیم‌گیتار و دفترنت به فروشگاه‌ بروید.

شیدایی تار (II)

وی در جریان انقلاب اسلامی از سمتهای خود استعفا کرد و به مردم انقلابی پیوســت و ســاخته ها و نواخته های او با صدای محمدرضا شــجریان و شــهرام ناظری در نوک پیکان انقلاب قرار گرفت و امروزه به عنوان یک خاطره ملی در اذهان مردم باقی است. لطفی در مورد ساخته معروف خود، سپیده (ایران ای ســرای امید)، می گوید: «وقتی در دستگاه ماهور شروع به کار کردم طبق روال آواز از منطقه بم شــروع شد ولی هر کاری که می‌کردیم، می دیدیم جور درنمی آید. پس از مدتی قرار شد آقای شجریان از اوج بخواند و خیلی خوب درآمد. در آن روزگار جامعه ایرانی یکپارچه شور و هیجان بود، ما هم که از جامعه دور نبودیم و با مردم همصدا بودیم.

از روزهای گذشته…

درباره مشکل «شیش هشت» و «میزان های لَنگ» در وزن شناسیِ موسیقی ایرانی (IV)

درباره مشکل «شیش هشت» و «میزان های لَنگ» در وزن شناسیِ موسیقی ایرانی (IV)

مشکل اصلی وزن شناسی در تئوری پردازی ها، عدم توجه و تفکیک بین دو مفهوم مهم «ضرب و تاکید» در وزن شناسی است. «ضرب» و «تاکید»، پدیده های وابسته به هم و اغلب در هم ادغام شده هستند؛ آنچنان که تفکیک آنها از هم مشکل است. مشکل دیگر این است که واژه ها تعریف هایِ دقیق و تدوین شده ندارند. واژه «ضرب» در نوشته های موجود به مراتب بیشتر از «تاکید» اما با مفهوم های متفاوت مورد استفاده است.
گفتگویی با آگوستا رید توماس (I)

گفتگویی با آگوستا رید توماس (I)

زمانی که الهه گان هنر بر انسان فرود می آیند، الهام بخشی صورت می گیرد و در این حالت آفرینش هنری به آثاری می انجامد که از مرز زمان فراتر می روند. به نظر می رسد که از لحاظ تاریخی فرایند پایه ای خلاقانه (تعامل عقل، تخیل، احساس و ماده) پایدار بوده و تمام نسل ها را برای بروز واکنش بر اساس فطرت خودشان به چالش کشیده است. این روزها دست یافتن به یک ایده موسیقایی با ارزش و اجرا کردن آن از لحاظ فنی کار آسانی تری نیست، هر چه باشد در غیاب یک رسم معمول این کار دشوارتر نیز می شود.
از مجله موسیقی تا ماهنامه رودکی (IV)

از مجله موسیقی تا ماهنامه رودکی (IV)

مقاله‌ای با امضای‌ “ماهان‌” عنوان «اندیشه‌ها» را بر پیشانی دارد و حاوی حرف‌ها و نظراتی است پراکنده دربارهء مسائل روز مربوط به موسیقی و جامعهء موسیقی ایران. در نیمهء دوّم این شماره، دو مقاله نیز دربارهء موسیقی و فرهنگ جهانی آمده است: یکی با عنوان«توسعه و بسط رقص، »از فرخ شادان و دیگری با عنوان «گوته و موسیقیدان‌های عصر او»از دکتر محمود اعتماد. دو صفحه حاوی نقدهای سردستی طنزآمیز دربارهء رفتارها و گفتارهای‌ دست‌اندرکاران موسیقی، بخش مقالات مجله را به پایان می‌برد. در بخش‌ جداگانه‌ای از همین شماره با عنوان‌ “تصنیف‌های روز”، یک آهنگ روز غربی، گل کوچک (Le Petit fleur) آمده است و چهار ترانهء تازه از ویگن، دلکش، مرضیه‌ و پروین. آهنگ ترانه‌ها با خط زیبائی‌”نت‌”شده است تا استفاده از آن‌ها برای‌ هنرجویان و آشنایان با موسیقی، آسان‌تر باشد.
روش سوزوکی (قسمت پنجاه و پنجم)

روش سوزوکی (قسمت پنجاه و پنجم)

یک مثال قدیمی ‌می‌گوید در آنجا که خواسته وجود دارد، برای آن راهش هم وجود دارد: چراکه به این سادگی به نظر می‌آید به این دلیل آن را مبادا که نپذیری و فکر کنی که به تو مربوط نیست! همه چیز به همه ما مربوط است.
لطفی، نظریه پرداز-پژوهشگر (IV)

لطفی، نظریه پرداز-پژوهشگر (IV)

پیوند زدن مفهوم سرعت اجرا و منحصر به فرد بودن نغمه‌ی اجرایی با مقام و کارکرد نغمه‌ها در آن یکی دیگر از مختصات نظریه‌ی وی است. او معتقد است مقام‌ها هر چه که در محور اصلی بالاتر می‌روند سرعت اجرایشان بیشتر می‌شود (۱۳) (هر چه به نغمه‌های زیرتر در اجرای یک دستگاه نزدیک می‌شویم) (۱۴). همچنین از نظر لطفی هر نغمه از نظر نواک در ساختار دستگاه منحصر به فرد است (به عنوان مثال نمی‌توان به ساختمان دستگاه وفادار ماند و یک درآمد را منطقه‌ی زیرتری از اوج همان دستگاه اجرا کرد).
دو مضراب چپ (قسمت هفتم)

دو مضراب چپ (قسمت هفتم)

در این قسمت قصد داریم، مروری بر آثار فرامرز پایور به خصوص آثار نوشته شده در کتاب سی قطعه چهارمضراب برای سنتور داشته باشیم و ببینیم از حالات گوناگون دومضراب چپ چگونه استفاده شده است.
مرثیه ای فنی برای یک سنتورنواز (II)

مرثیه ای فنی برای یک سنتورنواز (II)

نخست خلاقیت وی در دگرگونه شیوش صدای ساز رخ نمود. صدایی که پلی شد میان صداهایی از خاطره سنتور و آینده هنوز آفریده نشده اش. او این همه را بر بنیاد راست، استوار نشستن در پشت سنتور، یکی شدن دست و مضراب و بهره بردن از تمامی جان دست برای به فریاد آوردن آن همه سیم به دست می آورد. به حرکت های دست، جز از گردش از سر مچ یا بازی حلقه مضراب به دور انگشتان باز، تازش مچ، هم گیری و فشردن انگشتان انتهایی و نرمی ته دست را افزود، بنابراین ظرافت نواختن مضراب با صلابت همنشین شد.
سریر: باید اجازه بدهیم هر کس روایت خود را داشته باشد

سریر: باید اجازه بدهیم هر کس روایت خود را داشته باشد

من ترجیح دادم در این کار دخالت خاصی نداشته باشم و بگذارم این گروه کار خود را پیش ببرند. نوازندگان این ارکستر تقریبا همگی جوان بودند، در انتخاب خوانندگان هم سعی شده بوده از میان خوانندگان پر طرفدار روز کسانی انتخاب شوند که توجه بیشتری به کیفیت کار موسیقی دارند و خانم نوری هم روی این گروه از خوانندگان تاکید داشتند.
بررسی نقش جنسیت در انتخاب ساز (II)

بررسی نقش جنسیت در انتخاب ساز (II)

نظرات پیرامون نقش تفکر جنس گرا در موسیقی معاصر متفاوت است. به عنوان مثال، “Robert Adams” از اعضای “MENC” با توجه به حضور مردان در بین نوازندگان فلوت و زنان در بین نوازندگان ساز های برنجی و کوبه ای، اعتقادی به این تفکر ندارد. اما “George Rowe” از شهر “Windsor Locks” در ایالت کانکتیکات آمریکا، معتقد است که مسئله ی انتخاب ساز موسیقی به جنبه های اساسی شخصیتی فرد باز می گردد.
نگاهی به سمفونی فانتاستیک اثر جاودان هکتور برلیوز (I)

نگاهی به سمفونی فانتاستیک اثر جاودان هکتور برلیوز (I)

این «نخستین توصیف یک حالت خلسه»، بیش از صد و سی سال قبل از زمان بیتل ها، یعنی در ۱۸۳۰ توسط برلیوز تصنیف شده است. این اثر که نمونه ی برجسته ای از موسیقی برنامه ای است را می توان مانیفست نهضت رومانتیک دانست. عنوان موسیقی برنامه ای از نظر فنی فقط به آن موسیقی سازی و بدون کلامی گفته می شود که محتوای آن به طور کلی در عنوان قطعه یا وسایل توضیحی دیگر یا هر دو خلاصه شده باشد.