بی احترامی به موسیقی (II)

تنها به آنهایی اهمیت می دادم که به خاطر کارم باید چندین بار گوش می کردم. حتی با گستاخی تمام از آلبوم هایی که فکر می کردم دشوارترند روی بر می گرداندم. تعداد آهنگ های پیشنهادی هم که سر به فلک کشیده بود و نهایتا به گوش دادن به ریدیوهد (Radiohead) ختم می شد. وقتی که از جشنواره موسیقی SXSW که در تگزاس برگزار شد بازگشتم احساس می کردم که دچار اُوردوزِ موسیقی پاپ شده ام.

بیش از هرچیز دلم برای آن لحظه ای تنگ شده که یک قطعه انسان را به زمان و مکان خاصی می برد. قطعا این احساس را می شناسید.

هنوز سه میزان از آهنگی را گوش نداده اید که بو ی روکش صندلی ماشین را حس می کنید، سایه دوستی را در آفتاب می بینید، شب های سرد زمستان را حس می کنید، صدای ترافیک شهری را در کشور دیگری می شنوید و شانه هایتان را با خیال آسوده بالا می اندازید که دوری به سر رسید.

من به دنبال این احساسات از دست رفته هستم. میدانم که من تنها کسی نیستم که این دلتنگی را احساس می کنم. چند روز پیش پرسشی در این زمینه بر روی صفحه توئیتر خود گذاشتم.

پاسخ های سریع و عمیقی دریافت کردم. مثلا: «خیلی سخته که سر کار به یه سی دی رو با دقت گوش بدم» یا «همیشه این عذاب وجدان رو دارم که آهنگ زیادی گوش نمی دم یا زمان کافی صرف موسیقی گوش دادن نمی کنم. تعداد زیاد آهنگ هایی که ساخته میشه و گوش دادن به همه اونها آدم رو دچار استرس میکنه» یا یا «من همیشه با یک بار گوش دادن به یک آهنگ در موردش قضاوت می کنم و اگر خوشم نیاد به ندرت دوباره نظرم رو عوض می کنم. یعنی توقع دارم که با گوش داد به یک آهنگ سریع با آن ارتباط برقرار کنم».

همچنین فروش وینیل که برای ششمین سال پیاپی صورت می گیرد نشان دهنده این است که ما به دنبال راه های بهتری برای گوش دادن به موسیقی هستیم.

این ماه، نیکلاس جار (Nicolas Jaar)، هنرمند موسیقی الکترونیک، دستگاه پخش موسیقی خودش را عرضه می کند. این دستگاه یک پخش کننده MP3 است که «پریزم» (منشور) نام دارد. این دستگاه نقره ای رنگ کوچک و زیبا در دستان شما جای می گیرد و آهنگ هایی را در بر دارد که از هیچ کجای دیگر نمی توانید بشنوید؛ نه ساوند کلاود، نه بندکمپ و نه یوتیوب.

جار این دستگاه را طراحی کرده است تا کیفیت فیزیکی را به موسیقی اش باز گرداند و شنونده را وادار کند که این موسیقی را، مخصوصا، به دور از کامپیوتر گوش کند. او به من گفت:
ما از طریق کامپیوتر و از روی یک لینک یوتیوب به موسیقی گوش می دهیم و بدین صورت یک آهنگ در بدترین حالت خود پخش می شود و آن چیزی که سازنده آن در نظر داشته نیست. ما داریم احترام خود را برای تجربه ی گوش دادن به موسیقی از دست می دهیم.

جار همچنین از کیفیت پایین سی دی ها نیز شکایت می کند («سی دی محصولیست که با هدف فروختن و ارسال کردن به ارزانترین، آسانترین و سریع ترین شکل ممکن ساخته شد»). به این نتیجه می رسیم که جار می خواسته کار جدیدی انجام دهد و محصول جدید ارائه کند. جار که از افزایش فروش صفحه های وینیل به هیجان آمده بود اما با دریافت اولین آلبومش به هم ریخته بود تصمیم گرفت که خودش کار ضبط و پخش آن را به عهده بگیرد. او می گوید: «سی دی آلبوم را نگاه و لمس کردم و فهمیدم که این واقعا به خوبی نمایانگر تلاش های من نبود.»

یک دیدگاه

  • زهره
    ارسال شده در اردیبهشت ۱۸, ۱۳۹۱ در ۸:۴۶ ب.ظ

    آقای جار قطعا توقعی از ما ایرانیا نداره که سی دی رو بذاریم کنار و از پریزم ایشون استفاده کنیم!!!

ارسال دیدگاه

رایانامهٔ شما نمایش داده نخواهد شد.

آموزش ساز، کاری دانشگاهی نیست (I)

نوشته ای که پیش رو دارید، گفتگوی بیتا یاری با پرفسور هرمز فرهت، موزیسین و استاد دانشگاه موسیقی دابلین و سامان دهنده دانشکده موسیقی دانشگاه تهران است. بخشی از این مصاحبه قبلا در روزنامه به چاپ رسیده است و در این سایت به صورت کامل به انتشار می رسد.

کتاب «نت و تجزیه‌ و تحلیل تکنوازی ماهور یحیی زرپنجه» منتشر شد

انتشارات نارون، کتاب «نت و تجزیه‌وتحلیل تکنوازی ماهور یحیی زرپنجه»، با نت‌نگاری و تجزیه تحلیل مازیار کنعانی و ویرایش و اجرای فایل صوتی حمیدرضا حسن‌پور منتشر کرد. در این کتاب یکی از پیچیده ترین و تکنیکی ترین تکنوازی های تار یحیی زرپنجه، آنالیز و نت نویسی شده است.

از روزهای گذشته…

اجرای آثار جیپسی کینگز در ایران

اجرای آثار جیپسی کینگز در ایران

در تاریخ ۲۹ و ۳۰ مهرماه شاهد برگزاری کنسرتی متفاوت در زمینه نوازندگی گیتار در اریکه ایرانیان میباشیم که در نوع خود کم نظیر میباشد. گروهی متشکل از از نوازندگان حرفه ای گیتار فلامنکو ایران بهمراه نوازندگان حرفه ای پرکاشن و درامز به سرپرستی مهدی محققی گروهی را تشکیل داده اند که در برنامه آنها اجرای قطعاتی از گروه جیپسی کینگز، موسیقی لاتین و فلامنکو مشاهده میشود. شاید نام جیپسی کینگز برای همگان تعبیری از ساز گیتار نماید اما مهمترین نکته این کنسرت اجرای بیش از هفت قطعه مشهور این گروه بهمراه آواز حسن نجف برای اولین بار در ایران میباشد.
نیکل بک ، گروه محبوب راک کانادایی

نیکل بک ، گروه محبوب راک کانادایی

نیکل بک (Nickelback) یک گروه موسیقی راک، اهل کشور کاناداست که در سال ۱۹۹۵ در آلبرتا (Alberta)، با حضور “Chad Kroeger” ،”Mike Kroeger” و “Ryan Vikedal” شکل گرفت. آهنگ “How You Remind Me” از سومین آلبوم این گروه که “Silver Side Up” نام داشت، توانست در رده اول محبوب ترین آهنگ های کانادایی قرار گیرد و همزمان جزو صد آهنگ برتر بیلبورد (Billboard Hot 100)، چارت هفتگی مجله آمریکایی مشهور “بیلبورد” شد.
شاخصه های ممتاز موسیقی استراوینسکی

شاخصه های ممتاز موسیقی استراوینسکی

در واقع آثار استراوینسکی با نقاط شاخص خود مانند جلوه های ارکسترال پرنده آتش، همنواییهای خلاقانه bitonal در پتروشکا و سنکوپها و ریتمهای نامتعارف در هردو باله، زمینه را برای ظهور فاصله های ناهماهنگ (dissonance) ، پلی تونال (polytonal) و تکنیکهای کوبه ای شدید باله پرستش بهار مسیر را آماده کردند.
نگاهی به «شوشتری برای ویولون و ارکستر» (IX)

نگاهی به «شوشتری برای ویولون و ارکستر» (IX)

آکورد اول که با رنگ قرمز مشخص شده ر – فا – ر- سی است که در واقع آکورد معکوس اول فاصله دوم شوشتری “لا” است که در واقع سی – ر – فا بوده است که به آکورد می – فا – می – دو اتصال یافته که یک آکورد دو-می-سل است که پنجم آن یعنی سل حذف شده است؛ این آکورد که با رنگ سبز مشخص شده، درجه سوم شوشتری است که بوسیله “فا” (که از آکورد قبلی مانده) شبیه به آکوردهایی با فواصل زوج شده که به زعم صاحب این قلم برای کدر شدن آکورد این فا حفظ شده است.

کینگ و گیتارهای gibson lucille

سال ۱۹۴۹ سال بسیار موفق و سرنوشت سازی برای کینگ بود. او اولین صفحه خود را با چهار ترانه برای Bullet Records منتشر کرد و پس از آن قراردادی با شرکت برادران بیهاریس Bihari Brothers که شعبه لوس آنجلس RPM Records بود امضا کرد.
موسیقی راک چیست؟

موسیقی راک چیست؟

موسیقی راک چیست؟ پاسخ دادن به این پرسش دشوارتر از آن است که در ابتدا به نظر می رسد. نویسندگان زیادی به طور کلی به این پرسش پاسخ داده اند و آن را همچنان در هاله ای از ابهام رها کرده اند. در اینجا نیز قصد پاسخگویی دقیق به این سوال را نداریم اما تلاش می کنیم تا چند مورد را درباره این نوع موسیقی بیان کنیم. در ابتدا به خاطر بسپارید که گوش کردن به یک قطعه و طبقه بندی آن بسیار راحت تر از توصیف کردن آن است.
گروه کمل (II)

گروه کمل (II)

پس از انتشار آلبوم زنده ای به نام Pressure Points در سال ۱۹۸۴، کمل وارد یک دوره طولانی خواب زمستانی شد که تا اوایل دهه ۹۰ ادامه یافت، به بخصوص که در سال ۸۵، کمپانی دکا آنها را از فهرست خود حذف کرده بود. لاتیمر نیز به خاطر اختلاف اساسی قانونی با مدیر برنامه سابق گروه، موفق به یافتن کمپانی جدیدی برای ضبط نشده بود. این دعوی قانونی بالاخره در اواخر دهه ۸۰ به نفع گروه پایان یافت، اما گروه در طی این مدت هیچ اثر تازه ای تولید نکردند.
بازگشت ایرانی  (II)

بازگشت ایرانی (II)

رادیو و تلویزیون هم، که سال‌ها (به عدد سال‌های رنج فردوسی) است با موسیقی قهراند. برنامه‌ی کودک و نوجوان که یک لحظه‌اش بدون آهنگ نیست، چیزی بر شناخت بچه‌ها از موسیقی سرزمین مادری‌شان نمی‌افزاید (راستش را بخواهید از موسیقی سرزمین‌های دیگر هم در آن چیزی نیست) و تقریبا همان روش کودکستانی را دنبال می‌کند، با این تفاوت که در این جا گاهی علاوه بر «خاله»، «عمو» هم داریم و حرکات موزون هم اکیدا ممنوع است. آن یار دلنواز هم اگر هست در پس گلدانی یا شمایل زنبوری یا … رخ در نقاب کشیده.
وان موریسون، نوری در تاریکی (II)

وان موریسون، نوری در تاریکی (II)

وان موریسون، حرفه خود را به طور مستقل با کمپانی ضبط “بنگ” و کمپانی ضبط “دختر چشم قهوه ای” (Brown Eyed Girl) در سال ۱۹۶۷ آغاز کرد، وارنر بروز (Warner Bros) از کمپانی بنگ او را متقاعد کرد که به نیویورک برود و با برچسب آنان اثر خود را ضبط کند. موریسون پیشنهاد آنان را پذیرفت و قراردادی را امضا نمود که به درستی آن را مطالعه نکرده بود، در این قرارداد درج شده بود که وارنر حق هرگونه انتخاب و تغییر را در آهنگها دارد. در ۲۸ مارچ ۱۹۶۷ در طی دو روز ضبط در استودیوی A & R هشت آهنگ او ضبط شد!
داستی اسپرینگفیلد (I)

داستی اسپرینگفیلد (I)

داستی اسپرینگفیلد (Dusty Springfield) بزرگترین بانوی خواننده پاپ بریتانیا و یکی از بهترین خوانندگان سفیدپوست موسیقی سول soul دوران خود بود. او ترانه های خود را به شیوه ای مثال زدنی و با صدایی سرشار از احساسات اجرا میکرد و طنین صدایش تا چندین دهه در آثار متعددش شنیده میشد. موسیقی او به طور مداوم دگرگون شد و این دگردیسی به شیوه ای چنان قوی و خالص انجام میگرفت که در میان هیچ یک از هم عصران وی دیده نمیشد.