بی احترامی به موسیقی (II)

تنها به آنهایی اهمیت می دادم که به خاطر کارم باید چندین بار گوش می کردم. حتی با گستاخی تمام از آلبوم هایی که فکر می کردم دشوارترند روی بر می گرداندم. تعداد آهنگ های پیشنهادی هم که سر به فلک کشیده بود و نهایتا به گوش دادن به ریدیوهد (Radiohead) ختم می شد. وقتی که از جشنواره موسیقی SXSW که در تگزاس برگزار شد بازگشتم احساس می کردم که دچار اُوردوزِ موسیقی پاپ شده ام.

بیش از هرچیز دلم برای آن لحظه ای تنگ شده که یک قطعه انسان را به زمان و مکان خاصی می برد. قطعا این احساس را می شناسید.

هنوز سه میزان از آهنگی را گوش نداده اید که بو ی روکش صندلی ماشین را حس می کنید، سایه دوستی را در آفتاب می بینید، شب های سرد زمستان را حس می کنید، صدای ترافیک شهری را در کشور دیگری می شنوید و شانه هایتان را با خیال آسوده بالا می اندازید که دوری به سر رسید.

من به دنبال این احساسات از دست رفته هستم. میدانم که من تنها کسی نیستم که این دلتنگی را احساس می کنم. چند روز پیش پرسشی در این زمینه بر روی صفحه توئیتر خود گذاشتم.

پاسخ های سریع و عمیقی دریافت کردم. مثلا: «خیلی سخته که سر کار به یه سی دی رو با دقت گوش بدم» یا «همیشه این عذاب وجدان رو دارم که آهنگ زیادی گوش نمی دم یا زمان کافی صرف موسیقی گوش دادن نمی کنم. تعداد زیاد آهنگ هایی که ساخته میشه و گوش دادن به همه اونها آدم رو دچار استرس میکنه» یا یا «من همیشه با یک بار گوش دادن به یک آهنگ در موردش قضاوت می کنم و اگر خوشم نیاد به ندرت دوباره نظرم رو عوض می کنم. یعنی توقع دارم که با گوش داد به یک آهنگ سریع با آن ارتباط برقرار کنم».

همچنین فروش وینیل که برای ششمین سال پیاپی صورت می گیرد نشان دهنده این است که ما به دنبال راه های بهتری برای گوش دادن به موسیقی هستیم.

این ماه، نیکلاس جار (Nicolas Jaar)، هنرمند موسیقی الکترونیک، دستگاه پخش موسیقی خودش را عرضه می کند. این دستگاه یک پخش کننده MP3 است که «پریزم» (منشور) نام دارد. این دستگاه نقره ای رنگ کوچک و زیبا در دستان شما جای می گیرد و آهنگ هایی را در بر دارد که از هیچ کجای دیگر نمی توانید بشنوید؛ نه ساوند کلاود، نه بندکمپ و نه یوتیوب.

جار این دستگاه را طراحی کرده است تا کیفیت فیزیکی را به موسیقی اش باز گرداند و شنونده را وادار کند که این موسیقی را، مخصوصا، به دور از کامپیوتر گوش کند. او به من گفت:
ما از طریق کامپیوتر و از روی یک لینک یوتیوب به موسیقی گوش می دهیم و بدین صورت یک آهنگ در بدترین حالت خود پخش می شود و آن چیزی که سازنده آن در نظر داشته نیست. ما داریم احترام خود را برای تجربه ی گوش دادن به موسیقی از دست می دهیم.

جار همچنین از کیفیت پایین سی دی ها نیز شکایت می کند («سی دی محصولیست که با هدف فروختن و ارسال کردن به ارزانترین، آسانترین و سریع ترین شکل ممکن ساخته شد»). به این نتیجه می رسیم که جار می خواسته کار جدیدی انجام دهد و محصول جدید ارائه کند. جار که از افزایش فروش صفحه های وینیل به هیجان آمده بود اما با دریافت اولین آلبومش به هم ریخته بود تصمیم گرفت که خودش کار ضبط و پخش آن را به عهده بگیرد. او می گوید: «سی دی آلبوم را نگاه و لمس کردم و فهمیدم که این واقعا به خوبی نمایانگر تلاش های من نبود.»

یک دیدگاه

  • زهره
    ارسال شده در اردیبهشت ۱۸, ۱۳۹۱ در ۸:۴۶ ب.ظ

    آقای جار قطعا توقعی از ما ایرانیا نداره که سی دی رو بذاریم کنار و از پریزم ایشون استفاده کنیم!!!

ارسال دیدگاه

رایانامهٔ شما نمایش داده نخواهد شد.

ادوارد الگار، آهنگساز انگلیسی (I)

ادوارد الگار (Sir Edward Elgar) در دوم ژوئن سال ۱۸۵۷ در “برادهیت” (Broadheath) که روستایی در سه مایلی شهر کوچک “وُرسِستر” (Worcester) است به دنیا آمد. پدر وی، صاحب یک مغازه ی موسیقی بود که در آن پیانو کوک می کرد. بر این اساس، الگار جوان نیز از این مزیت برخوردار بود تا در محیطی مملو از موسیقی رشد کرده و بزرگ شود.

کنسرت گروه موسیقی «ماه و مهر»

گروه موسیقی «ماه و مهر» با شادمانه های موسیقی اصیل ایرانی و ترانه های علی رضا امینی در سیزدهم اسفندماه روی صحنه خواهد رفت. علی رضا امینی نوازنده، ترانه سرا، محقق و کارشناس موسیقی و فعال موسیقی رسانه در برنامه نیستان شبکه رادیویی فرهنگ، از سال ۱۳۷۹ به طرح کلام گذاری قطعات شاد و ضربی موسیقی اصیل ایرانی پرداخت و در یک طرح کلان حدود ۲۰۰ قطعه از رنگ ها و سایر فرم های قطعات ضربی را با سرودن شعر منطبق با ملودی قطعه، به ترانه و تصنیف تبدیل کرده است که آلبوم “عشق و شب و شیدایی” اولین آلبوم موسیقایی او در سال ۸۴ منتشر شد و هنوز هم از پرپخش ترین ترانه های موسیقی دستگاهی رادیوهای مختلف می باشد.

از روزهای گذشته…

گزارش جلسه هشتم «کارگاه آشنایی با نقد موسیقی» (VIII)

گزارش جلسه هشتم «کارگاه آشنایی با نقد موسیقی» (VIII)

ارایه‌ی طرح‌واره‌ای برای تشریح احتمال تفاوت موقعیت نقد در موسیقی ایرانی که تا آنجا پیش می‌رود که صحبت از امکان تطابق اظهار نظر شفاهی یا موقعیت‌های مشابه با فضای موسیقی ایرانی به میان می‌آید. (۱۳۸۸)
کلاف سردرگم (III)

کلاف سردرگم (III)

سال‌های بعد نیز وضع به همین منوال بوده است. دست‌کم هر دو یا سه سال یک بار چرخشی اساسی در دیدگاه‌ها و نحوه‌ی برگزاری این جشنواره رخ داده است. این موضوع که در آغاز در جهت تازگی و کمال به نظر می‌رسد از آن جهت که تداوم و انسجام این جشنواره را بر هم می‌زد نکته‌ی منفی‌ای به حساب می‌آید که تا امروز نیز به عنوان اصلی‌ترین پدیده‌ی آسیب‌شناختی جشنواره‌ی فجر به حساب می‌آید.
گفتگو با زیگمونتوویچ

گفتگو با زیگمونتوویچ

کتاب ویلون ساز نوشته جان مارکیز که اوایل آوریل سال ۲۰۰۷ منتشر شد زندگی زیگمونتوویچ را در حال ساخت ویولون یوجین دراکر ویولونست Emerson String Quartet به تصویر می کشد. این کتاب که حول دیدگاه مارکیز به عنوان یک نوازنده ترومپت، انتظارات دراکر از یک ویولون و فرایند ساخت پیچیده زیگمونتوویچ می چرخد کتاب بسیار جالبی است. نویسنده یک سال تمام زیگمونتوویچ را زیر نظر داشت و من کنجکاو بودم که نظر زیگمونتوویچ را درباره این کتاب بدانم. متن مصاحبه با او از این قرار است:
آمیزه ای از Jazz و کلاسیک

آمیزه ای از Jazz و کلاسیک

کیت جرت طی سالهای ۱۹۷۱-۱۹۶۹ با گروه Fusion همکاری میکرد که در یک سال اول چیک کوریا (Chick Corea) نوازنده کیبورد نیز با آنها همراه بود.
ارکسترهای جاویدان (I)

ارکسترهای جاویدان (I)

با پیشرفتهایی که جهان غرب در تمامی عرصه های زندگی کرد، کشورهای دیگر سعی در همگون کردن خود با معیارهای غرب نمودند و این همگونی بی تاثیر از سلطه استعماری غرب بر کشورهای عقب مانده نبود. در این بین موسیقی نوین اروپایی که از مظاهر پیشرفت اروپا به شمار می رفت، در کشورهای دیگر از جمله ایران ریشه دواند؛ به مرور زمان با درخواست شاهان قاجار که طعم زرق و برق فرنگ را چشیده و سرمست شده بودند، عده ای برای تعلیم موسیقی و تشکیل ارکستر نظام راهی ایران شدند و این سرآغازی بود برای تعامل موسیقی غربی و ایرانی. از این زمان بود که موسیقیدانان ایرانی به پیروی از سنت غرب سعی در تشکیل ارکسترهای مختلف کردند و تا امروز این ارکسترها همواره در فراز و نشیب به سر می برند.
پیوند نام اثر موسیقایی با محتوا و نقد آن (I)

پیوند نام اثر موسیقایی با محتوا و نقد آن (I)

آهنگساز با برگزیدن نامی برای اثر خود چه هدفی را دنبال می کند و اگر تصمیم می گیرد اثرش عنوانی نداشته باشد، در حقیقت از چه چیزی چشم پوشی کرده است؟ اینکه در تاریخ موسیقی غرب بویژه تا قبل از امپرسیونیستها و سمبولیستها، معدود آثار موسیقی نام خاص مطلق داشته اند و باخ، موتسارت، بتهوون و بسیاری دیگران به آسانی، با یک عدد! و با اشاره ای به فرم اثر، بسیاری از قطعاتشان را نامگذاری کرده اند و صدها اثر حتی بعد از آن دوران نیز به همین شیوه نامگذاری شده، ناشی از چه عواملی است و ریشه این نام ها و نامگذاری ها از کجا آب می خورد!؟ چه چیزی برای استراوینسکی به هنگام نامگذاری باله ای با عنوان “پرندهی آتش”! مهم است که برای شوپن چندان اهمیتی ندارد؟ یا این هر دو در چه نکته ای در این خصوص اختلاف نظر بنیادی با هم دارند؟
بررسی برخی آراء و گفتارهای نورعلی برومند از منظر دیدگاه‌های اتنوموزیکولوژی (III)

بررسی برخی آراء و گفتارهای نورعلی برومند از منظر دیدگاه‌های اتنوموزیکولوژی (III)

۵) مجلس (اجرای خصوصی موسیقی) در برابر کنسرت (اجرای عمومی موسیقی): نتل (۱۳۸۴: ۲۴) ویژگی‏های مجلس را این طور شرح می‏ دهد: «برومند به من گفته بود که مجلس جایی است که موسیقی در اصیل‏ ترین شکل آن شنیده می‏ شود، اما خصوصی بودنْ ویژگی اصلی این محیط بود و حضور شخصی غریبه در این محیط به سختی تحمل می‏ شد».
اولین دوره دوسالانه آهنگسازی احمد پژمان برگزار می شود

اولین دوره دوسالانه آهنگسازی احمد پژمان برگزار می شود

مرکز موسیقی “نغمه سازخانه طهران” در ادامه برگزاری مستر کلاس های خود، اولین دوره دوسالانه آهنگسازی احمد پژمان را برگزار می کند؛ متن فراخوان این مسابقه به این شرح است:
نوازنده و تمرین-۹

نوازنده و تمرین-۹

همانطور که پیش تر در قسمت های یکم وهشتم این مقالات ذکر شد، روش “تمرین و استراحت” مبتنی بر بهره گیری از کوچکترین فرصت های روزانه برای تمرین نمودن و تقسیم کردن تمرین روزانه به بخش های مختلف و مجزا است.
استفاده از تصویر صوتی در بداهه نوازی

استفاده از تصویر صوتی در بداهه نوازی

در مطالب قبل راجع به تهیه تصویر صوتی از یک قطعه موسیقی در ذهن صحبت کردیم و با برخی مفاهیم اولیه آن آشنا شدیم. درادامه این بحث در نظر داریم با استفاده از هنر به تصویر کشیدن موسیقی به یکی از تکنیک های بداهه نوازی اشاره ای داشته باشم.