کیت جرت طی سالهای 1971-1969 با گروه Fusion همکاری میکرد که در یک سال اول چیک کوریا (Chick Corea) نوازنده کیبورد نیز با آنها همراه بود.

اگر برنامه زنده گروه Live at the Fillmore را بشنوید کاملا متوجه بداهه نوازی و سوال و جواب کردن جرت و کوریا میشوید، این کار در برنامه Live/Evil به خلاقیت بیشتری رسید. جرت پس از مدتی گروه را ترک کرد و حالا آماده بود تا به روی مسیر شغلی خودش متمرکز شود. با ترک مایلز دیویس، جرت نواختن کیبورد الکتریکی را کنار گذاشت و به همکاری گاه به گاه با کمپانیهای ورتکس Vortex و آتلانتیک پرداخت. به قسمتی از یکی از قطعات معروف او گوش کنید :

My Song

او از سال 1971 کار ضبط خود را به طور کامل به کمپانی ECM واگذار کرد، این همکاری تا سال2000 ادامه داشت. در سال 1970 جرت سرپرست دو گروه بود و ترانه محبوب My Song را با گروه اروپایی خود ضبط کرد.

کنسرتهای سولو و کوارتت اروپایی
در 1973 جرت کنسرتهای مشهور سولوی خود را آغاز کرد. این کنسرتها تماما بداهه نوازی بود و از آنجایی که او در ترکیب سبکها بسیار استاد بود نمیتوان گفت که موسیقی او در این برنامه ها jazz بود یا کلاسیک. آلبومهای کنسرت سولوی او عبارتند از “Solo Concerts” “Koln Concerts” و “La Scala”. جرت عقیده دارد که بهترین اجراهایش آنهایی هستند که با کمترین پیش زمینه یا برنامه ریزی اجرا شده اند و او خودش هم نمیدانسته چند دقیقه بعد چه خواهد نواخت. گوش کنید :

Five Brothers

جرت که در اواخر دهه 60 با پاول موتین (Paul Motain) نوازنده درام و چارلی هیدن (Charlie Haden) نوازنده بیس آشنا شده بود، در دهه 70 آنها را به همکاری فراخواند و همراه با یان گاربارک (Jan Garbarek) نوازنده ساکسوفون، فیل دانیلسون (Phil Danielson) بیسیست و جان کریستنسن (Jon Christensen) نوازنده درام گروهی که به نام کوارتت اروپایی (European Quartet) را تشکیل داد. او در کنار مسیر کاری جاز به موسیقی کلاسیک نیز میپرداخت و آثار ضبط شده اش شامل اجراهایی از Das Wohltemp erierte Klavier باخ و 24 Preludes and Fugues شوستاکوویچ میشود.