صدای بوچلی

آندره بوچلی
آندره بوچلی
بوچلی در ۱۹ آوریل قدم به صحنه موسیقی آمریکا گذاشت و روز بعد از اجرای خود در واشنگتن به کاخ سفید دعوت شد. تور داخل آمریکای او هم با موفقیتی بی سابقه همراه بود و در تمام اجراها سالن نمایش لبریز از هواداران این ستاره موسیقی کلاسیک بود.

محبوبیت بوچلی در آمریکا به اجرای یک دوئت با سلین دیون انجامید، ترانه “The Prayer”. سلین دیون صدای او را چنین توصیف کرد “اگر خداوند آواز می خواند، صدایش تا حد زیادی مانند آندره آ بوچلی بود”. به قسمتهایی از این قطعه گوش کنید:

Audio File The prayer

در مه ۹۸ بوچلی موفق به دریافت دو جایزه بهترین خواننده ایتالیایی و بهترین راوی موسیقی کلاسیک از جشنواره موسیقی جهان در مونت کارلو شد. در این سال بوچلی کاندید مقام بهترین هنرمند جدید در مراسم جوایز گرمی و اسکار بهترین ترانه متن بود، ترانه “The Prayer” که در فیلم انیمیشن “Quest for Camelot”برادران وارنر از آن استفاده شد و جایزه گلدن گلاب را نصیب بوچلی کرد.

در این فاصله ششمین آلبوم او “Sogno” به بازار آمد و پس از آن تورهای متعدد در سراسر آمریکا، شرکت در کنسرتهای خیریه (از جمله برنامه ای به مدیریت اسپیلبرگ و حضور بیل کلینتون رئیس جمهور وقت آمریکا) و تهیه هفتمین آلبومش “Sacred Arias”، موجب شدند تا او مقامی استثنایی در تاریخ موسیقی کلاسیک معاصر به دست آورد. او نخستین خواننده کلاسیکی است که رتبه اول تا سوم فهرست بهترینهای کلاسیک را با آلبومهای: Sacred Arias، Aria و Viaggio Italiano از آن خود کرده است.

بوچلی در ۲۹ نوامبر به دعوت ملکه الیزابت، برای اجرای برنامه در جشن هنر سالیانه سلطنتی شرکت کرد. در سال ۲۰۰۰ آندره آ بوچلی به ریاست انستیتو موسیقی بوچرینی “Istituto Musicale Boccherini” انتخاب شد. در ماه مه آلبوم “Sacred Arias” به انتخاب شنوندگان بهترین آلبوم سال شناخته شد و هشتمین آلبوم او “Verdi” نیز در سپتامبر آماده شد.

در مراسم سالیانه NIAF (انجمن ملی ایتالیا و آمریکا)، بوچلی همراه با ارکستر جوانان انستیتو بوچرینی برنامه ای به همین مناسبت اجرا کردند که این مراسم از طریق ماهواره پخش شد. در نوامبر این سال اولین اجرای کامل اپرایی اش، “La Bohème” اثر پوچینی (Puccini) آماده پخش شد. در تابستان ۲۰۰۱ او فیلمی را در زیباترین نقاط توسکانی برای CD جدید خود ” Cieli di Toscana” ساخت. قهرمانان این فیلم ساکنان محلی، دوستان و خانواده بوچلی بودند و حتی مدیر برنامه او میشل تورپدین، مشغول نواختن درامز بود.

در ماه اکتبر یک جایزه ویژه برای فروش جهانی بیش از ۴۰ میلیون کپی به بوچلی تعلق گرفت و “Cieli di Toscana” در هفته های اول فروشی چند میلیونی داشت و پرفروش ترین آلبوم جهان و آلبوم اول در شبکه جهانی CNN شد و دو هفته در مقام سوم جدول انگلستان قرار گرفت، بالاترین رتبه ای که تا به حال یک آلبوم خارجی زبان در این فهرست کسب کرده بود. علاوه بر آن این آلبوم در کشورهای آلمان، هنگ کنگ،هلند، ایرلند، نوروژ، پرتقال و سوئد جزو سه آلبوم برتر بود.

در ۲۸ اکتبر بنا به دعوت شهردار نیویورک، رودولف جیولیانی، آندره آ ترانه “Ave Maria” شوبرت را به یاد قربانیان ۱۱ سپتامبر اجرا کرد. در مارس ۲۰۰۲ دو جایزه بهترین هنرمند ایتالیایی و پرفروشترین هنرمند کلاسیک را در فستیوال جهانی مونت کارلو دریافت کرد و در یازدهم همین ماه کنسرتی با عنوان صلح در “Basilica San Marco” ونیز اجرا کرد. در ۲۳ مه جایزه بهترین دستاوردهای هنری را در “Classical Brit Award” به دست آورد.

او در این سال در برنامهای خیریه و مراسم رسمی فراوانی شرکت کرد وجوایز بسیاری از جمله جایزه Luciano Cirri و جایزه “Premio Caruso” را برای سهم ارزشمندش در معرفی فرهنگ ایتالیا به جهان، دریافت نمود. او سال ۲۰۰۳ را با موقعیتی تازه در فستیوال سان رمو آغاز کرد. در این دوره او به عنوان تهیه کننده نشان کمپانی ضبط صفحه خود “Clacksong” را با خوانندگان جوان آلوناتی “Allunati” و ژاکلین فری “Jacqueline Ferry” معرفی کرد.

در ماه مه اپرای توسکا، دومین اثر اپرایی کامل او آماده شد و رتبه بالایی در جدول فروش کسب کرد و در مراسم خصوصی که به نفع نابینایان ترتیب داده شده بود بوچلی در حضور خانواده سلطنتی برنامه اجرا کرد. یک روز بعد دو جایزه بهترین آلبوم سال و بهترین آلبوم کلاسیک در آلبرت هال لندن به او اعطا شد و باز در همین ماه آندره آ بوچلی مجددا در کنار پاواروتی و دوستان هنرمندش در مودنا کنسرت بزرگ خیریه “پاواروتی و دوستان” را اجرا کرد.

بوچلی در سال ۲۰۰۴ همچنان مشغول برگزاری کنسرت و تور دور دنیا بوده و جدیدترین آثار او “ANDREA” در ماه نوامبر به بازار خواهد آمد. بوچلی در باره اثر جدید خود گفته است “ما درگیر انتخاب نام مناسبی برای این آلبوم بودیم که یک نفر به من گفت والدینت چه نام زیبایی برایت گذاشته اند و من در حال ضبط این آلبوم در استودیو منزلم به این ایده رسیدم که این آلبوم مانند فرزند من است، پس آنرا آندره آ نام گذاشتم. این آلبوم خود من هستم.”

همه حق اظهارنظر دارند

با این جمله لابد بارها برخورد کرده‌ایم. وقتی از آن استفاده می‌کنیم که کسی به نظر کس دیگری اعتراض کرده باشد. مثلاً وقتی‌که کسی بگوید «این چه مطلب بیراهی است که فلانی نوشته». جمله‌ی لیبرال‌منشانه‌ای است که این روزها طرفدارهایش از گذشته هم خیلی خیلی بیشتر شده و به‌سختی ممکن است بتوانیم با آن مخالفت کنیم.

مروری بر آلبوم «سایه وار»

مسعود شعاری از آن دسته نوازندگان برجسته‌ای است که بخشی از همِّ حرفه‌ای خود را معطوف سبک‌شناسی و اجرای مجدد آثار دیگر استادان بزرگ موسیقی ایرانی برای سه‌تار کرده است. نتیجه‌ی این کندوکاوِ او را پیش‌تر از یک سو در قالب سمینارها و اجراهای زنده‌ی آشنایی با شیوه‌ی نوازندگان قدیم (این که تا چه اندازه موفقیت‌آمیز بوده جایگاهی دیگر می‌خواهد) و از سوی دیگر دست‌کم یک آلبوم با عنوان «کاروان صبا» با تمرکز بر انتقال به سه‌تار و اجرای آثار صبا دیده‌ایم. آلبوم تازه‌ی «سایه‌وار» تداوم همین راه است و از آن رو که اجرای تفسیرمند و هنرمندانه‌ی آثار کارگان کلاسیک موسیقی ایرانی در برهه‌ی حاضر اهمیت فراوان دارد، شایسته‌ی توجه.

از روزهای گذشته…

سفیر فرهنگی لبنان (II)

سفیر فرهنگی لبنان (II)

بعد از جدایی حرفه ای و شخصی فیروزه از برادران رهبانی در سال ۱۹۷۹، وی حرفه اش را به همراه پسرش زیاد رهبانی آهنگساز و دوستان وی، جوزف هارب (Joseph Harb) شاعر و فیلمون وبه (Philemon Wehbe) آهنگساز پی گرفت. مادر و فرزند به همراه یکدیگر آلبومی جدید عرضه کردند که موفقیت بسیاری را برای این دو هنرمند به همراه داشت. آثار فیروزه به همراه فیلمون و زاکی نفیس در دهه های ۸۰ و ۹۰ روش بسیار تکراری از خوانندگی بود که به هیچ نوع اغنای موسیقی گونه ای نداشت و تا حدی با شکست مواجه بود.
به بهانه معرفی آثار چند صدایی آهنگسازان ایران و ترکیه (I)

به بهانه معرفی آثار چند صدایی آهنگسازان ایران و ترکیه (I)

بیست و چهارم دیماه گذشته، فستیوال سه گاه در پیستبورگ-پنسیلوانیای آمریکا میزبان نوازندگی لیلا رمضان بود. در این برنامه لیلا رمضان قطعاتی از آهنگسازان معاصر ایران و ترکیه شامل: نصیل کاظم اکسس (Necil Kazim Akses)، اوندر ازکک (Önder Özkoç)، ییگیت کلت (Yigit Kolat)، فوزیه مجد، علیرضا مشایخی، بهزاد رنجبران و ایرج صهبایی را در قالب یک رسیتال پیانو بر روی صحنه برد. در این فستیوال که با همکاری دانشگاه کارنگی ملون پیتسبورگ (Carneigie Mellon University-Pittsburgh) و مرکز موسیقی ایران (Center for Iranian music) و انجمن دانشجویان اهل ترکیه در پیتسبورگ به مدت سه روز برگزار شد، از کیان سلطانی و اسماعیل لومانوسکی (Ismail Lumanovsky) هم به عنوان سولیست دعوت شده بود و قطعات “دوبل کنسرتو برای نی و کمانچه ” از رضا والی و “کنسرتو برای کلارینت و آنسامبل” از اربرک اریلماز (Erberk Eryilmaz) اجرای نخست شدند.
درباره درس گفتارهای نقد موسیقی

درباره درس گفتارهای نقد موسیقی

ویراست جدید کتاب “درس گفتارهای نقد موسیقی” تالیف آروین صداقت کیش، تحت عنوان “پیش نویس، نسخه ی ۲.۲” منتشر شد. با ارائه ی این نسخه و شماره ی ویراست حاضر و با توجه به امکانات فضای مجازی، متن این کتاب عملا به متنی همیشه باز برای ویرایش های بعدی (تا جایی که استخوان بندی اصلی مخدوش نشود) بدل شده است.
ارکستر ایالتی باواریا

ارکستر ایالتی باواریا

ارکستر ایالتی باواریا (Bavarian State Orchestra) ارکستری متعلق به اپرای ایالتی باواریا می باشد. ارکستر باواریا در سال ۱۵۲۳ توسط لودویگ سنفل (Ludwig Senfl) در شهر مونیخ آلمان به وجود آمد. سنفل آهنگساز سوئیسی دوره رنسانس بود که در آلمان فعالیت هنری داشت. وی مشهورترین هنرجوی هنریش ایزاک (Heinrich Isaac)، همچنین مدیر موسیقی کاخ سلطنتی ماکسیمیلیان اول و چهره ای برجسته در توسعه روش “پولیفونیک فرانسوی-فلمیش” (Franco-Flemish polyphonic) در آلمان بوده است.
منبری: آشنایی با سلفژ ضروری است

منبری: آشنایی با سلفژ ضروری است

بله. اما در مورد مرصع خوانی نمونه دقیقی نداریم و آنچه عنوان کردم برداشت خود بنده بود. البته درنهایت تمام این شیوه ها باید منجر به زیبایی و خلق آثار جدید در آواز بشود، نه اینکه فقط تکرار کار گذشتگان باشد و پس، درعین حال باید به گوش مخاطب جذاب و زیبا بیاید چون شنونده معمولی، کاری به اختلاف شیوه ها و نظرات تخصصی آوازی ندارد بلکه عناصر زیبایی شناسی که بطور غریزی در همه انسانها وجوددارد شامل صدای خوب، ادوات و تحریر بجا و مناسب، شعر مناسب و ارائه خوب و درست آن و غیره همه از جمله مواردی هستند که شنونده و مخاطب آواز می طلبد.
ارکستر فیلارمونیک لندن (II)

ارکستر فیلارمونیک لندن (II)

در سال ۱۹۴۷ گروه کُر فیلارمونیک لندن شروع به فعالیت کرد. بین سالهای ۱۹۴۹ تا ۱۹۵۲ ارکستر در بحران شدیدی فرو رفت که دلیل آن فشاری بود که راسل در زمان جنگ سرد به دلیل اعتقادات کمونیستی خود، به ارکستر وارد آورد، یکی از نتایجش آن بود که شورای شهر لندن اجازه استقرار ارکستر در تالار جدید جشنواره رویال را لغو کردند و به تدریج خود ارکستر به اخراج راسل رای داد!
از آخرین نوازنده تا اولین آهنگ‌ساز (II)

از آخرین نوازنده تا اولین آهنگ‌ساز (II)

خالقی استاد یافتن ملودی‌های زیبا بود. او در راس تاریخی قرار دارد که برای اولین بار به همت وزیری آغاز گردید و موسیقی ایران از یک موسیقی محفلی به موسیقی کلاسیک این کشور تبدیل شد. اولین کوشش‌ها برای خلق موسیقی مستقل و بدون کلام را نیز باید در کوشش‌های خالقی ردیابی کرد. او در ادامه‌ی فعالیت های وزیری توانست ظرفیت‌های جذابی از دستگاه‌های ماهور، راست‌پنجگاه و غیره را به عرصه‌ی ارکستر کشاند و موسیقی ایرانی را تبدیل به مضمونی کند که امروزه آهنگ‌سازانش قادرند حتی در فیلم‌ها نیز از تنوع دراماتیزه‌ی آن بهره‌برداری کنند. استفاده‌ی بجا از سازها و به‌ویژه کاربرد آن‌ها به‌صورتی که بتوانند حالات ویژه و متنوع انسانی را آشکار سازند و به شنوندگان القا کنند، یکی از مهم‌ترین رویدادهایی بودند که با کوشش‌های خالقی آغاز گردیدند. این خالقی بود که با آثار خود توانست فضایی در عرصه‌ی این هنر پدید آورد که حاصلش امروزه ظهور آهنگ‌سازانی با قابلیت خلق آثاری متنوع است.
از بین بردن سکون هارمونیک

از بین بردن سکون هارمونیک

توالی آکوردهای برگشت پذیر (Turnaround) آنهایی هستند که شما می توانید بارها و بارها آنها را تکرار کنید. به این معنا که پس از رسیدن میزان آخر امکان وصل هارمونیک این میزان به اولین میزان از توالی آکورد موجود می باشد. این نوع از توالی های آکورد معمولآ کوتاه می باشند و به نوازنده یا آهنگساز اجازه می دهند که با خیال راحت آنرا به هر مقدار که می خواهد تکرار کند.
روایت یک سده پیانو

روایت یک سده پیانو

بعضی کنسرت‌ها مهم‌اند. حتا با نگاه کردن به فهرست برنامه‌شان، نشنیده هم می‌توان گفت که مهم‌اند. از آن دست کنسرت‌ها که بروی و چند لحظه به موسیقی سازی خالص گوش بسپاری؛ کنسرتی که نه کلام دل و هوش از شنونده برباید نه صدای دلکش خواننده‌ای، فقط موسیقی باشد و خودش…
ایزایی و مکتب ویولون بلژیک (I)

ایزایی و مکتب ویولون بلژیک (I)

اوژن ایزایی، ویولنیست بلژیکی، از مشهورترین مستر ویولنیست های زمان خود به شمار می رود؛ «نیروی خارق العاده طبیعی ایزایی به عنوان یک مفسر» تحت تأثیر استعداد سرشار او در تُن و تکنیک نوازندگی نمود بیشتری می یابد. استعدادی که هم عصران او نیز به آن اشاره کرده اند. در واقع، ایزایی بزرگ ترین نماینده مکتب شگفت انگیز ویولن نوازی بلژیکی است که در هنر استادان او مانند ویوتام و وینیافسکی ریشه دارد. همانطور که خود ایزایی می گوید «در یک دوره هفتاد ساله برترین مکتبی بوده است که در کنسرواتوار پاریس و در آثار نوازندگانی مانند: ماسارت (Massart)، رمی (Remi)، مارسیک (Marsick) و دیگر مفسران حرف اول را می زده است».