صدای بوچلی

آندره بوچلی
آندره بوچلی
بوچلی در ۱۹ آوریل قدم به صحنه موسیقی آمریکا گذاشت و روز بعد از اجرای خود در واشنگتن به کاخ سفید دعوت شد. تور داخل آمریکای او هم با موفقیتی بی سابقه همراه بود و در تمام اجراها سالن نمایش لبریز از هواداران این ستاره موسیقی کلاسیک بود.

محبوبیت بوچلی در آمریکا به اجرای یک دوئت با سلین دیون انجامید، ترانه “The Prayer”. سلین دیون صدای او را چنین توصیف کرد “اگر خداوند آواز می خواند، صدایش تا حد زیادی مانند آندره آ بوچلی بود”. به قسمتهایی از این قطعه گوش کنید:

Audio File The prayer

در مه ۹۸ بوچلی موفق به دریافت دو جایزه بهترین خواننده ایتالیایی و بهترین راوی موسیقی کلاسیک از جشنواره موسیقی جهان در مونت کارلو شد. در این سال بوچلی کاندید مقام بهترین هنرمند جدید در مراسم جوایز گرمی و اسکار بهترین ترانه متن بود، ترانه “The Prayer” که در فیلم انیمیشن “Quest for Camelot”برادران وارنر از آن استفاده شد و جایزه گلدن گلاب را نصیب بوچلی کرد.

در این فاصله ششمین آلبوم او “Sogno” به بازار آمد و پس از آن تورهای متعدد در سراسر آمریکا، شرکت در کنسرتهای خیریه (از جمله برنامه ای به مدیریت اسپیلبرگ و حضور بیل کلینتون رئیس جمهور وقت آمریکا) و تهیه هفتمین آلبومش “Sacred Arias”، موجب شدند تا او مقامی استثنایی در تاریخ موسیقی کلاسیک معاصر به دست آورد. او نخستین خواننده کلاسیکی است که رتبه اول تا سوم فهرست بهترینهای کلاسیک را با آلبومهای: Sacred Arias، Aria و Viaggio Italiano از آن خود کرده است.

بوچلی در ۲۹ نوامبر به دعوت ملکه الیزابت، برای اجرای برنامه در جشن هنر سالیانه سلطنتی شرکت کرد. در سال ۲۰۰۰ آندره آ بوچلی به ریاست انستیتو موسیقی بوچرینی “Istituto Musicale Boccherini” انتخاب شد. در ماه مه آلبوم “Sacred Arias” به انتخاب شنوندگان بهترین آلبوم سال شناخته شد و هشتمین آلبوم او “Verdi” نیز در سپتامبر آماده شد.

در مراسم سالیانه NIAF (انجمن ملی ایتالیا و آمریکا)، بوچلی همراه با ارکستر جوانان انستیتو بوچرینی برنامه ای به همین مناسبت اجرا کردند که این مراسم از طریق ماهواره پخش شد. در نوامبر این سال اولین اجرای کامل اپرایی اش، “La Bohème” اثر پوچینی (Puccini) آماده پخش شد. در تابستان ۲۰۰۱ او فیلمی را در زیباترین نقاط توسکانی برای CD جدید خود ” Cieli di Toscana” ساخت. قهرمانان این فیلم ساکنان محلی، دوستان و خانواده بوچلی بودند و حتی مدیر برنامه او میشل تورپدین، مشغول نواختن درامز بود.

در ماه اکتبر یک جایزه ویژه برای فروش جهانی بیش از ۴۰ میلیون کپی به بوچلی تعلق گرفت و “Cieli di Toscana” در هفته های اول فروشی چند میلیونی داشت و پرفروش ترین آلبوم جهان و آلبوم اول در شبکه جهانی CNN شد و دو هفته در مقام سوم جدول انگلستان قرار گرفت، بالاترین رتبه ای که تا به حال یک آلبوم خارجی زبان در این فهرست کسب کرده بود. علاوه بر آن این آلبوم در کشورهای آلمان، هنگ کنگ،هلند، ایرلند، نوروژ، پرتقال و سوئد جزو سه آلبوم برتر بود.

در ۲۸ اکتبر بنا به دعوت شهردار نیویورک، رودولف جیولیانی، آندره آ ترانه “Ave Maria” شوبرت را به یاد قربانیان ۱۱ سپتامبر اجرا کرد. در مارس ۲۰۰۲ دو جایزه بهترین هنرمند ایتالیایی و پرفروشترین هنرمند کلاسیک را در فستیوال جهانی مونت کارلو دریافت کرد و در یازدهم همین ماه کنسرتی با عنوان صلح در “Basilica San Marco” ونیز اجرا کرد. در ۲۳ مه جایزه بهترین دستاوردهای هنری را در “Classical Brit Award” به دست آورد.

او در این سال در برنامهای خیریه و مراسم رسمی فراوانی شرکت کرد وجوایز بسیاری از جمله جایزه Luciano Cirri و جایزه “Premio Caruso” را برای سهم ارزشمندش در معرفی فرهنگ ایتالیا به جهان، دریافت نمود. او سال ۲۰۰۳ را با موقعیتی تازه در فستیوال سان رمو آغاز کرد. در این دوره او به عنوان تهیه کننده نشان کمپانی ضبط صفحه خود “Clacksong” را با خوانندگان جوان آلوناتی “Allunati” و ژاکلین فری “Jacqueline Ferry” معرفی کرد.

در ماه مه اپرای توسکا، دومین اثر اپرایی کامل او آماده شد و رتبه بالایی در جدول فروش کسب کرد و در مراسم خصوصی که به نفع نابینایان ترتیب داده شده بود بوچلی در حضور خانواده سلطنتی برنامه اجرا کرد. یک روز بعد دو جایزه بهترین آلبوم سال و بهترین آلبوم کلاسیک در آلبرت هال لندن به او اعطا شد و باز در همین ماه آندره آ بوچلی مجددا در کنار پاواروتی و دوستان هنرمندش در مودنا کنسرت بزرگ خیریه “پاواروتی و دوستان” را اجرا کرد.

بوچلی در سال ۲۰۰۴ همچنان مشغول برگزاری کنسرت و تور دور دنیا بوده و جدیدترین آثار او “ANDREA” در ماه نوامبر به بازار خواهد آمد. بوچلی در باره اثر جدید خود گفته است “ما درگیر انتخاب نام مناسبی برای این آلبوم بودیم که یک نفر به من گفت والدینت چه نام زیبایی برایت گذاشته اند و من در حال ضبط این آلبوم در استودیو منزلم به این ایده رسیدم که این آلبوم مانند فرزند من است، پس آنرا آندره آ نام گذاشتم. این آلبوم خود من هستم.”

تاریخ ادبیات عالمانه در موسیقی (II)

در نوشته‌های فارسی امروزی وقتی حرف از ادبیات و موسیقی به میان می‌آید عادت کرده‌ایم دنبال تحقیقاتی برویم که عمدتاً در پی رد پای اصطلاحات موسیقایی در آثار ادبی به مفهوم هنری آن هستند اما این کتاب از آن نوع نیست. در مقام مقایسه کتاب فلاح‌زاده کم و بیش رویکردی معکوس در پیش می‌گیرد و دگرگونی‌های ادبی متن‌های تخصصی موسیقی را در کانون توجه می‌آورد و تطور زبان آنها را بررسی می‌کند.

پیشنهادی در مورد فواصل زمانی نقطه دار

فواصل زمانی ترکیبی (که فواصل زمانی نقطه دار نوعی از آنها هستند) به واسطه تجمیع چند فاصله زمانی حاصل می شوند. همانند فواصل موسیقایی، فواصل زمانی نیز با هم جمع شده و در این میان، فواصل زمانی نقطه دار به دلیل تاثیر تغییر دهنده “Modifire” «نقطه» شکل می گیرند. به طور کلی تاثیر نقطه را می توان طبق فرمول زیر بیان کرد:

از روزهای گذشته…

یادداشتی بر آلبوم «شب چشمان تو»

یادداشتی بر آلبوم «شب چشمان تو»

«شب چشمان تو» نمونه‌ی نادری است: آلبومی که نمی‌توان شنیدش. کیفیت صوتی این آلبوم آنچنان آزاردهنده است که امکان شنیدن و تحمل را سلب می‌کند. سه عامل می‌توانسته مسبب چنین وضعیتی شده باشد: اول دانش اندک دست‌اندرکاران صدا در این مجموعه. دوم گوش ضعیفِ ناآزموده که اشتباه بودن‌ها را نتوانسته تشخیص دهد و سوم ابزار غیراستاندارد.
چند گام… در امتداد راه علی‌نقی وزیری (III)

چند گام… در امتداد راه علی‌نقی وزیری (III)

اما این پرسش که مرزهای موسیقی ایرانی کجاست و آیا می‌توان سیستم صداهایی برای موسیقی ایرانی پیدا کرد که به ردیف و مفاهیم شاهد و ایست وابسته نباشند، قابل تأمل و پیگیری است. البته سیستم‌ها باید بدان‌گونه باشند که ملودی‌های ردیف هم در آن‌ها گنجانده باشند. وزیری در آوازشناسی آورده است که: «دستگاه به آوازی باید اطلاق شود که طرز بستنِ درجات گام آن و فواصل جزء آن شباهت به گام دیگری نداشته باشد» (وزیری، ۱۳۶۹: ۱۶).
فقط یک دقیقه سکوت !

فقط یک دقیقه سکوت !

گروه Qeen که پس از درگذشت فردی مرکوری در سال ۱۹۹۱، با خواننده جدید خود بنام پاول راجرز (Paul Rodgers) مجددا” مشغول به فعالیت می باشد، با وجود آنکه احتمال لغو شدن کنسرت خود را به علت مرگ پاپ می داد، روز دوشنبه هفته جاری وارد شهر رم شد.
پیانو، تاریخچه اجتماعی

پیانو، تاریخچه اجتماعی

منظور از اصطلاح تاریخچه اجتماعی پیانو، بررسی نقش این ساز در فعالیت های اجتماعی و زندگی روزمره مردم است. پیانو در اوایل قرن هجدهم اختراع شد و امروزه به عنوان سازی پرطرفدار در اقصی نقاط جهان به چشم می خورد.
شارل ازنوور (II)

شارل ازنوور (II)

شارل ازنوور یکم اکتبر ۲۰۱۸ در سن نود و چهار سالگی در جنوب فرانسه درگذشت. وی که اسطوره شانسون فرانسه بود در چندین پروژه موسیقی کلَسیک نیز شرکت کرده بود. شارل سال ۱۹۴۱ با پیِر روش (Pierre Roche) پیانیست، ترانه نویس و آهنگ ساز جوان آشنا شد. سال ۱۹۴۳ در یک برنامه گَلا مجری برنامه نام شارل و پیِر را ، به اشتباه، با هم برای اجرای روی صحنه صدا کرد در حالی که آن دو بایستی جداگانه اجرا می کردند. آن دو با هم روی صحنه رفتند؛ پیِر پیانو نواخت و شارل پشت میکروفون جای گرفت. اجرای آن دو بسیار موفقیت آمیز بود و این گونه بود که به لطف اشتباه مجری، گروه دو نفره شارل و پیِر شکل گرفت و همکاری آن ها تا سال ۱۹۵۰ ادامه داشت. روش تصمیم گرفت در کانادا بماند و با یک خواننده جوانِ کانادایی به نام اگلَه (Aglaé) ازدواج کند. بدین ترتیب فعالیت دو نفره شارل و پیِر پایان یافت. یکی از بهترین کارهای آن ها با هم J’aime Paris au mois de mai (پاریس را در ماه می دوست دارم) بود.
مینی مالیسم، فیلیپ گلاس و کامه راتا (II)

مینی مالیسم، فیلیپ گلاس و کامه راتا (II)

موسیقی مینی مالیستی بر مبنای مفهوم فرو کاستن و به کارگیری حداقل مضامینی که یک آهنگ ساز در یک اثر مورد استفاده قرار می دهد، استوار می شود. در ساخته های مینی مالیستی دهه ی ۱۹۶۰ ، تقریباً تمامی عناصر موسیقایی (هارمونی، ریتم، دینامیک، انتخاب سازها) غالباً در طول اثر ثابت می مانند یا بسیار آزاد دچار تغییرات می شوند. در حالی که در موسیقی کلاسیک غربی، در بیشتر ژانرها، به خصوص آثار پیش اکسپرسیونیستی، تکرار در متن یک فرم دراماتیک انجام می شود.
کلود دبوسی، آهنگساز فرانسوی (II)

کلود دبوسی، آهنگساز فرانسوی (II)

نخستین اجرای اپرای “پلئاس و ملیزاند” در پی اختلافی که میان دبوسی و آهنگسازی به نام ماترلینک بر سر گزینش خواننده نقش ملیزاند و کشیده شدن ماجرا به دادگاه با سر و صدای بسیار همراه شد و موسیقی دوستان را به دو دسته تقسیم کرد و این اجرا با دخالت پلیس بدون موفقیت انجام شد، اما اجرای دوم موفقیتی چشمگیر داشت و تا سه ماه اجرا می شد.
پاتینیان: در ایران به اجراکننده متفکر توجه نشده است

پاتینیان: در ایران به اجراکننده متفکر توجه نشده است

نکته ای را راجع به فرشید پاتینیان بگویم. او از آن دسته نوازنده های ارکستری هست که وقتی در ارکستر شما می خواهید در مورد موسیقی معاصر صحبت کنید احساس می کنید که شما را به ادامه صحبتتان ترغیب می کند و من واقعا از این مسئله خوشحالم. همان طور که وقتی به چشمهای تک تک بچه های ارکستر نگاه می کنید چیزی جز همراهی و ارتباط عمیق بین آنها رد و بدل نمی شود و این مهمترین نکته ایست که من واقعا از آن خوشحالم. اول این را مدیون مایسرهایی می دانم که با دقت تمام احساس مسئولیت کردند و دوم اینکه در این کنسرت فیلارمونیک نوازنده هایی به غیر از مایسرها حضور دارند که بسیار توانا و خلاق هستند و باید آنها را در صحنه دید و به عنوان یک منتقد آنها در ارکستر احساس می کنم که در صحنه خواهند درخشید. آنها نسل جدیدی از نوازنده ها هستند که شاید کسی آنها را نشناسد ولی با بهترین کیفیت ممکن آمده اند و بیشترین تلاش را می کنند تا همپای مایسترها جلو بیایند و این موفقیت محصول تلاش مایسرها بود که با وسواس تمام سعی می کنند این ارتباطات را در ارکستر ایجاد کنند. صادقانه بگویم جای پدرام فریوسفی در این کنسرت خالی است ولی این تیم یکی از بهترین تیم هایی است که تا به حال داشته ام. بیشتر راجع به مایسرها می گویم و بعد خود ارکستر چون واقعا احساس می کنم وقتی از این تمرین بیرون می روم و قرار است استراحت کنم و یک یا دو دقیقه به تمرین فکر نکنم، با باور اینکه با این مایسرها در کنار هم هستیم، آرام می شوم و خیلی از این خوشحال هستم و امیدوارم که این همکاری بتواند ادامه داشته باشد.
کلاف سردرگم (IV)

کلاف سردرگم (IV)

جشنواره‌های متعدد استانی با موضوعات مختلف و گستره‌های گوناگون را نیز نباید از نظر دور داشت هر چند که به دلیل جریان مرکزگرای موجود در جامعه‌ی ایران، آن‌ها هم مانند همتایان تهرانی‌شان بودند با همان سردرگمی و گرفتاری‌هایی که شرح داده شد. از جمله‌ی این جشنواره‌ها به برگزاری جشنواره موسیقی استانی و شب‌های موسیقی ایران در شیراز، جشنواره‌ی موسیقی نواحی در کرمان اشاره کرد.
نگرشی به تجدد طلبی در هنر و فرهنگ ایرانِ قرن بیستم (XX)

نگرشی به تجدد طلبی در هنر و فرهنگ ایرانِ قرن بیستم (XX)

در دوران سر درگمی در تجدّد طلبی، به دلیل امکانات بیشتر و بهتری که موسیقی اروپایی در ایران داشت، در خاندان های موسیقی، نسل بعدی موزیسین ها به موسیقی اروپایی روی آوردند (مانند: سنجری، معروفی، خالقی، خادم میثاق و فروغ). به این ترتیب موسیقی ایرانی دچار کمبود استعدادی شد که برای تحوّل و تکامل آن از ضروریات اولیه است.