صدای بوچلی

آندره بوچلی
آندره بوچلی
بوچلی در ۱۹ آوریل قدم به صحنه موسیقی آمریکا گذاشت و روز بعد از اجرای خود در واشنگتن به کاخ سفید دعوت شد. تور داخل آمریکای او هم با موفقیتی بی سابقه همراه بود و در تمام اجراها سالن نمایش لبریز از هواداران این ستاره موسیقی کلاسیک بود.

محبوبیت بوچلی در آمریکا به اجرای یک دوئت با سلین دیون انجامید، ترانه “The Prayer”. سلین دیون صدای او را چنین توصیف کرد “اگر خداوند آواز می خواند، صدایش تا حد زیادی مانند آندره آ بوچلی بود”. به قسمتهایی از این قطعه گوش کنید:

Audio File The prayer

در مه ۹۸ بوچلی موفق به دریافت دو جایزه بهترین خواننده ایتالیایی و بهترین راوی موسیقی کلاسیک از جشنواره موسیقی جهان در مونت کارلو شد. در این سال بوچلی کاندید مقام بهترین هنرمند جدید در مراسم جوایز گرمی و اسکار بهترین ترانه متن بود، ترانه “The Prayer” که در فیلم انیمیشن “Quest for Camelot”برادران وارنر از آن استفاده شد و جایزه گلدن گلاب را نصیب بوچلی کرد.

در این فاصله ششمین آلبوم او “Sogno” به بازار آمد و پس از آن تورهای متعدد در سراسر آمریکا، شرکت در کنسرتهای خیریه (از جمله برنامه ای به مدیریت اسپیلبرگ و حضور بیل کلینتون رئیس جمهور وقت آمریکا) و تهیه هفتمین آلبومش “Sacred Arias”، موجب شدند تا او مقامی استثنایی در تاریخ موسیقی کلاسیک معاصر به دست آورد. او نخستین خواننده کلاسیکی است که رتبه اول تا سوم فهرست بهترینهای کلاسیک را با آلبومهای: Sacred Arias، Aria و Viaggio Italiano از آن خود کرده است.

بوچلی در ۲۹ نوامبر به دعوت ملکه الیزابت، برای اجرای برنامه در جشن هنر سالیانه سلطنتی شرکت کرد. در سال ۲۰۰۰ آندره آ بوچلی به ریاست انستیتو موسیقی بوچرینی “Istituto Musicale Boccherini” انتخاب شد. در ماه مه آلبوم “Sacred Arias” به انتخاب شنوندگان بهترین آلبوم سال شناخته شد و هشتمین آلبوم او “Verdi” نیز در سپتامبر آماده شد.

در مراسم سالیانه NIAF (انجمن ملی ایتالیا و آمریکا)، بوچلی همراه با ارکستر جوانان انستیتو بوچرینی برنامه ای به همین مناسبت اجرا کردند که این مراسم از طریق ماهواره پخش شد. در نوامبر این سال اولین اجرای کامل اپرایی اش، “La Bohème” اثر پوچینی (Puccini) آماده پخش شد. در تابستان ۲۰۰۱ او فیلمی را در زیباترین نقاط توسکانی برای CD جدید خود ” Cieli di Toscana” ساخت. قهرمانان این فیلم ساکنان محلی، دوستان و خانواده بوچلی بودند و حتی مدیر برنامه او میشل تورپدین، مشغول نواختن درامز بود.

در ماه اکتبر یک جایزه ویژه برای فروش جهانی بیش از ۴۰ میلیون کپی به بوچلی تعلق گرفت و “Cieli di Toscana” در هفته های اول فروشی چند میلیونی داشت و پرفروش ترین آلبوم جهان و آلبوم اول در شبکه جهانی CNN شد و دو هفته در مقام سوم جدول انگلستان قرار گرفت، بالاترین رتبه ای که تا به حال یک آلبوم خارجی زبان در این فهرست کسب کرده بود. علاوه بر آن این آلبوم در کشورهای آلمان، هنگ کنگ،هلند، ایرلند، نوروژ، پرتقال و سوئد جزو سه آلبوم برتر بود.

در ۲۸ اکتبر بنا به دعوت شهردار نیویورک، رودولف جیولیانی، آندره آ ترانه “Ave Maria” شوبرت را به یاد قربانیان ۱۱ سپتامبر اجرا کرد. در مارس ۲۰۰۲ دو جایزه بهترین هنرمند ایتالیایی و پرفروشترین هنرمند کلاسیک را در فستیوال جهانی مونت کارلو دریافت کرد و در یازدهم همین ماه کنسرتی با عنوان صلح در “Basilica San Marco” ونیز اجرا کرد. در ۲۳ مه جایزه بهترین دستاوردهای هنری را در “Classical Brit Award” به دست آورد.

او در این سال در برنامهای خیریه و مراسم رسمی فراوانی شرکت کرد وجوایز بسیاری از جمله جایزه Luciano Cirri و جایزه “Premio Caruso” را برای سهم ارزشمندش در معرفی فرهنگ ایتالیا به جهان، دریافت نمود. او سال ۲۰۰۳ را با موقعیتی تازه در فستیوال سان رمو آغاز کرد. در این دوره او به عنوان تهیه کننده نشان کمپانی ضبط صفحه خود “Clacksong” را با خوانندگان جوان آلوناتی “Allunati” و ژاکلین فری “Jacqueline Ferry” معرفی کرد.

در ماه مه اپرای توسکا، دومین اثر اپرایی کامل او آماده شد و رتبه بالایی در جدول فروش کسب کرد و در مراسم خصوصی که به نفع نابینایان ترتیب داده شده بود بوچلی در حضور خانواده سلطنتی برنامه اجرا کرد. یک روز بعد دو جایزه بهترین آلبوم سال و بهترین آلبوم کلاسیک در آلبرت هال لندن به او اعطا شد و باز در همین ماه آندره آ بوچلی مجددا در کنار پاواروتی و دوستان هنرمندش در مودنا کنسرت بزرگ خیریه “پاواروتی و دوستان” را اجرا کرد.

بوچلی در سال ۲۰۰۴ همچنان مشغول برگزاری کنسرت و تور دور دنیا بوده و جدیدترین آثار او “ANDREA” در ماه نوامبر به بازار خواهد آمد. بوچلی در باره اثر جدید خود گفته است “ما درگیر انتخاب نام مناسبی برای این آلبوم بودیم که یک نفر به من گفت والدینت چه نام زیبایی برایت گذاشته اند و من در حال ضبط این آلبوم در استودیو منزلم به این ایده رسیدم که این آلبوم مانند فرزند من است، پس آنرا آندره آ نام گذاشتم. این آلبوم خود من هستم.”

«نغمه های گمشده» به انتشار رسید

«نغمه های گمشده» مجموعه ۱۸ قطعه برای گیتار کلاسیک شامل ۱۴ اثر سولو و چهار قطعه کوارتت است که با همکاری پیمان شیرالی نوازنده و آهنگساز ایرانی و آسونتو جیاسکو نوازنده و آهنگساز ایتالیایی تهیه شده است.

نگاهی اجمالی به شیوه‌ی کار واروژان (IV)

غیر از یک نفر از تنظیم‌کننده‌های جوان که پاسخ برخی از پرسش‌های ذهنی من را داشت و اتفاقاً چون ارتباط خوبی با یکی از آهنگ‌سازان پیشکسوت و هم‌زمان با واروژان دارد، پیشنهاد کرد که برای رسیدن به بهترین اطلاعات باید به آهنگ‌سازان پیشکسوت و هم‌دوره‌ی واروژان مراجعه کنم؛ ولی چون مطمئن بودم در این شماره‌ی ماهنامه‌ی هنر موسیقی حتماً همکاران نویسنده سراغ استادانی چون «ناصر چشم‌آذر» خواهند رفت و ممکن است مطلب من دچار معضل دوباره‌کاری و موازی‌کاری با مطلب نویسنده‌ای دیگر شود، از این کار پرهیز کردم.

از روزهای گذشته…

نگاهی کوتاه به هارمونی دوبفسکی (II)

نگاهی کوتاه به هارمونی دوبفسکی (II)

نویسندگان کتاب هم که خود از استادان این درس‌ در یکی از مراکز معتبر آموزش موسیقی در دنیا بوده‌اند، این موضوع را متوجه شده و با قرار دادن تمرین‌های با پیانو در کتاب برای هنرجویان سعی در درونی کردن قواعد حفظ شده، داشته‌اند. چرا که اگر هنرجویی بتواند در زمان نواختن (تحت فشار زمان) وصل‌های درستی را انجام دهد، مطمئنا قواعد را به شکلی درونی در می‌آورد و دیگر خطر مسئله‌ی بالا او را تهدید نمی‌کند.
دوران انتقالی در تاریخ موسیقی و پس از آن (I)

دوران انتقالی در تاریخ موسیقی و پس از آن (I)

پرسش از چگونگی دریافتن به‌آخر رسیدن ظرفیت سبکی خاص در هنر به‌ویژه موسیقی، پرسش از آغاز دورانی است که می‌توانیم مقدمه‌ی آن را دوره‌ی انتقال بنامیم؛ دوره‌ای که در آن سبک، مکتب یا شیوه‌ای آرام‌آرام توانایی عرضه‌ی آثار نو و زاینده را از دست می‌دهد و صحنه را برای برآمدن سبکی نو می‌آراید؛ درحقیقت، به‌بحث گذاشتن توانایی منتقد در دریافت اتمام ظرفیت نوعی خاص از موسیقی، سخن گفتن از توانایی او در درک این دوران انتقالی است.
نگاهی اجمالی به شیوه‌ی کار واروژان (IV)

نگاهی اجمالی به شیوه‌ی کار واروژان (IV)

غیر از یک نفر از تنظیم‌کننده‌های جوان که پاسخ برخی از پرسش‌های ذهنی من را داشت و اتفاقاً چون ارتباط خوبی با یکی از آهنگ‌سازان پیشکسوت و هم‌زمان با واروژان دارد، پیشنهاد کرد که برای رسیدن به بهترین اطلاعات باید به آهنگ‌سازان پیشکسوت و هم‌دوره‌ی واروژان مراجعه کنم؛ ولی چون مطمئن بودم در این شماره‌ی ماهنامه‌ی هنر موسیقی حتماً همکاران نویسنده سراغ استادانی چون «ناصر چشم‌آذر» خواهند رفت و ممکن است مطلب من دچار معضل دوباره‌کاری و موازی‌کاری با مطلب نویسنده‌ای دیگر شود، از این کار پرهیز کردم.
ادیت در ویولن (IV)

ادیت در ویولن (IV)

هدف از این نوشتار بررسی و تحلیل انگشت گذاری یا ادیت دست چپ (Edit)در جمله آغازین (تصویر شماره یک) زیگوینروایسن اثر پابلو سارازات برای ویولن و ارکستر است. اجرای جمله آغازین که مرکب از تعداد بیست و دو نت سه لا چنگ (از سل آزاد تا می بمل) می باشد، نیازمند تحلیل ذهنی دقیقی است که منجر به ادیت صحیح آن گردد و نگارنده سعی بر آن دارم تا با بررسی فنی موضوع، به پاسخ تحلیلی مطلوبی در زمینه انگشت گذاری این جمله دست یابم.
«داستان وست ساید» با همراهی نوازندگان ایرانی اجرا شد

«داستان وست ساید» با همراهی نوازندگان ایرانی اجرا شد

هنرآموزان موسسه “Bridge of Art” (پل هنر) که از از ۲۴ اگوست وارد کشور اتریش و استان فورالبرگ شده بودند، با رهبری ایوو وارنیتش (رهبر و نوازنده کلارینت اتریشی و مدیر مدرسه موسیقی درنبیرن) آثاری از موسیقی کلاسیک از جمله اثر مشهور لئونارد برنشتاین به نام «داستان وست ساید» را اجرا کردند. در کنار این گروه، هنرجویان دیگری به آموزش نزد استادان کنسرواتوار دولتی فورارل برگ پرداختند.
هلموت لاخنمان

هلموت لاخنمان

هلموت فردریش لاخنمان (Helmut Friedrich Lachenmann) در ۲۷ نوامبر سال ۱۹۳۵ در اشتوتگارت آلمان بدنیا آمد. علاقه وی برای آهنگسازی برای سازهای مختلف و خلق آثاری بدیع از وی شخصیتی برجسته در دنیای موسیقی پدید آورده است.
ژرف‌اندیشی درباره‌ موسیقی مردم‌پسند (II)

ژرف‌اندیشی درباره‌ موسیقی مردم‌پسند (II)

کتاب «پیدایش موسیقی مردم‌پسند در ایران» تالیف ساسان فاطمی که چند ماهی است توسط انتشارات ماهور چاپ شده گویی در پی برطرف کردن همین کمبودها و ابهامات است. نخستین نکته‌ی جالب ‌توجه در کتاب مسلم فرض نگرفتن موضوعات ظاهرا معلوم (از قبیل وجود از پیش پذیرفته شده ی گونه‌های مردم‌پسند) و ارائه‌ی پژوهشی تاریخی-موسیقایی با کمک مدارک باقی‌مانده از دوران قاجار (و گاه قدیم‌تر) برای پاسخ به این پرسش است که؛ آیا موسیقی ایرانی گونه‌ای «سبک» هم‌سنخ با خودش داشته است یا خیر؟ از دیدگاه فاطمی پاسخ به این پرسش مثبت است. از همین رو تعریف و کاربرد اصطلاحاتی مانند مردم‌پسند، مردمی و کلاسیک برای مطالعات موسیقی در ایران نیاز به تامل بیشتر و شفاف‌سازی نظری دارد.
گفت و گو با لانگ لانگ، نوازنده پیانو (II)

گفت و گو با لانگ لانگ، نوازنده پیانو (II)

لانگ لانگ نوازنده جوانی است که اجراهای عمومی زیادی دارد و همین مساله هم برای دیگران نوعی مبارزه طلبی محسوب می شود. او اعتقاد دارد که هنوز مثل یک مقاله نیمه تمام است و می خواهد از هنرمندان بزرگ چیزهایی یاد بگیرد. در برلین این پیانیست در کنسرت تولد ۶۵ سالگی استادش دنیل برنبویم برنامه اجرا کرد، و در مورد اجرای اخیرش با دومینگو ابراز خوشحالی نمود و گفت قصد دارد با چچیلیا بارتولی هم برنامه ضبط کند.“کار کردن با خواننده ها برای من مهم است.”
تکنیکِ دست چپ و بازو در ویولنسل، مورّب یا عمود؟ (III)

تکنیکِ دست چپ و بازو در ویولنسل، مورّب یا عمود؟ (III)

طبیعی‌ترین حالت انگشت‌گذاریِ ممکن، هنگامی که در پوزیسیون شست هستید و آرنج الزاماً بالاتر از معمول قرار گرفته، همان حالتِ انگشت‌گذاریِ مورب در پوزیسیون‌های دیگر است. پس اگر شما روشِ انگشت‌گذاریِ مورب را انتخاب کرده‌اید، در پوزیسیون‌های پایینِ گریف (پوزیسیون‌های شست) نیازی به تغییر حالتِ انگشتان ندارید و در سراسر گریف انگشت‌گذاریِ یک‌شکلی را انجام خواهید داد (بدیهی‌ست که در روش انگشت‌گذاریِ عمود، نوازنده مجبور به تغییرِ حالتِ انگشتان در پوزیسیونِ شست خواهد بود).
مروری بر آلبوم «سپکتروم»

مروری بر آلبوم «سپکتروم»

علیرضا مشایخی، احتمالا پرکارترین آهنگساز ایرانی معاصر، در طول زندگی پربارش کهکشانی از راه‌ها و رویکردها را به جستجوی گمشده‌ای دیریاب پیموده است. و آن گمشده چیزی نیست جز صدای نو یا جهان صوتی نو. سه قطعه‌ی کنسرتو برای ارکستر، سپکتروم و داستان‌ها نموداری از گستره‌ی حقیقتا وسیع تجربه‌های موسیقایی آهنگساز و آن جستجوی پرتلاش در دهه‌های (حدود دو دهه) نخستین فعالیتش به عنوان آهنگساز است.