اصلاح سنتور نوازی معاصر چند سال پیش با اجرای دو اثر از اردوان کامکار به نامهای "دریا" و پس از آن "برفراز باد" دوباره سرزبانها افتاد. این دو اثر اردوان کامکار به همراه کنسرتو سنتور او که بهمراه برادرش هوشنگ کامکار، ساخته شده بود، در جامعه موسیقی مورد استقبال قرار گرفت و جایگاهی هم تراز با آثار برجسته قبلی در این سبک بدست آورد.

اینجا نگاهی می اندازیم به اولین آثاری که در این زمینه تصنیف شد. اولین آثاری که(با تکنیک سنتور نوازی) در این زمینه تصنیف شد ساخته هنرمند بلند پایه موسیقی ایرانی و پدر سنتور نوازی کلاسیک ایران، فرامرز پایور بود و زمانی که هنوز در محضر استادش ابوالحسن صبا به تحصیل می پرداخت، تصنیف شد. این قطعه، "گفتگو"نام داشت و به همراهی ویلن ابوالحسن صبا در سال 1335 زمانی که پایور فقط 24سال داشت، اجرا شد...

نت این اثر به همراه تغییراتی که بعدها پایور در آن داد، همراه با قطعه" پرنیان" در سال 1358 وارد بازار موسیقی شد.(بعد از باز نویسی اورتوری هم برای آن تصنیف شد که در اجرایی که با کمانچه سعید فرج پور و سنتور پیمان آذرمینا در یک CD با نام "گفتگو" منتشر شد موجود است)

"گفتگو" با اجرای ابوالحسن صبا و فرامرز پایور

تصنیف این اثر در موسیقی ایران و اجرای آن همراه با ابوالحسن صبا-که نزد تمام موسیقیدانان ایران احترام و اعتباری بالا دارد-غیر از اینکه نشان دهنده ذوق سرشار و خلاقیت چشمگیر پایور است، خبر انقلاب بزرگی را در موسیقی ایرانی به همراه دارد! به قول محقق برجسته موسیقی علیرضا میرعلینقی : "فرامرز پایور، پلى بود بین میراث صبا و محجوبى و آن جریانى كه جوانان موسیقیدان و تحصیلكرده در دانشكده هنرهاى زیبا از اوایل دهه 1350 به راه انداختند و موسیقى امروز ما را الگو شدند.

در فاصله زمانى بین دو، حدود پانزده سال، هیچ كس جز استاد فرامرز پایور، كار جدى و پیگیر در زمینه موسیقى اصیل انجام نمى داد و حق او دراین مقطع تاریخى بر گردن فرهنگ ایران بسیار زیاد است."

پایور در این اثر اولین نمونه های موج نو موسیقی ایرانی و تحول نوازندگی موسیقی ایرانی را که پس از تحولات نوازندگی، توسط کلنل علی نقی وزیری را به نمایش می گذارد (البته با این تفاوت که اکثر نوازندگان قهار تار همزمان وزیری بودند ولی همزمان با پایور نوازنده سنتوری نبود که نزدیک به سبک او بنوازد)

"گفتگو" با اجرای جدید از پیمان آذرمینا و سعید فرجپوری از CD " گفتگو"

غیر از این اثر پایور قطعات دیگری برای دو نوازی و تکنوازی سنتور به این سبک تصنیف کرد که " فانوس " برای دو سنتور که بسیار مورد پسند قرار گرفت و آثاری به سبک فانوس ساخته شد؛ "رهگذر" برای دونوازی فلوت و سنتور؛ "پرواز" ، "فریبا" و ... برای سنتور سولو و کنسرتوسنتوری همراه با حسین دهلوی دیگر آثار پایور هستند که به این سبک تصنیف شده اند.

اجرایی دیگر از کنسرتو سنتور از حسین دهلوی و فرامرز پایور با تکنوازی منوچهر صادقی اجرا در سال 1963