اپرای مولوی برجسته ترین اثر سمفونیک ایران است

محمدرضا درویشی
محمدرضا درویشی
بیشتر از ۵۰ سال است که بحث تلفیق موسیقی ایرانی و غربی در ایران وجود داشته است؛ از تلاشهایی که پرویز محمود، روبیک گریگوریان، ثمین باغچه بان، حشمت سنجری، مرتضی حنانه و … کردند تا امروز که نسل ما هنوز به دنبال نوعی تلفیق آرمانی میگردیم. من به جرات میتوانم بگویم این آرمانی که شخص مرتضی حنانه داشت و دیگرانی که امروز در قید حیات هستند و شاید درست نباشد نامشان را بگویم و آنها هم به دنبال این آرمان بودند، امروز بهزاد عبدی جوان توانسته به آن برسد!

بدون تعارف میگویم، موسیقی بهزاد عبدی در اپرای مولانا به جایی رسید که دیگران نتوانسته بودند به این نقطه برسند.

عبدی توانسته در آثار خود بر خلاف بسیاری از آهنگسازان موسیقی سمفونیک ایران که موسیقی شرقی و نه خصوصا ایرانی می نویسند، موسیقی کاملا ایرانی بنویسد و این یکی از امتیاز های خاص اثر اوست.

در اپرای مولانا ما نه به مانند بسیاری از آهنگسازان ایرانی، یک موسیقی سمفونیک صرفا شرقی با ارکستراسیون و هارمونی قوی می شنویم و نه یک سری قطعات و تصنیفهای ایرانی با ارکستری بی رمق و بدون پیچیدگی ارکستری می شنویم؛ اپرای مولوی یک اثر قوی سمفونیک با ساختاری کاملا ایرانی است که یک موسیقی با کلام، همراه با پیچیدگیهای ارکستری در آن شنیده می شود؛ در حالی که ما به مانند اپرای های مشهور آذری، تصنیف در آن نمی شنویم (تصنیف به شکلی که از شیدا، عارف، امیرجاهد، مشکاتیان و … سراغ داریم)

سه نکته مهمی که پس از شنیدن این اپرا ذهن مرا مشغول کرد:
اول، پختگی ای که بهزاد عبدی در این مدت کوتاه به دست آورده است، شگفت انگیز است حتی هارمونی ایشان در این اثر نسبت به آثار گذشته شان تفاوت داشته است. این هارمونی دیسونانس مطبوع، از توانایی های خاص این آهنگساز است.

دوم، تفاوت اپرای مولانا است با کارهای قبلی شان، کارهای قبلی ایشان بیشتر افکتیو بود ولی این اثر نیست، حتی در جاهایی که ارکستر قرار است، کوبنده وارد شده و رنگ خاصی تولید کند، دیگر به شکل کارهای سابق ایشان نیست. سوم، مدت کوتاه زمان ساخته شدن این اثر است.

من به عنوان یک آهنگساز غیر حسود (!) افتخار می کنم که بهزاد عبدی چنین موسیقی ای ساخته است و بدون اغراق میگویم که اعتقاد دارم، در این جنس موسیقی سمفونیک ایرانی، اپرای مولوی قوی ترین اثری است که تا به حال توسط آهنگسازان ایرانی ساخته شده است.

من به عنوان یک ایرانی افتخار می کنم که چنین آهنگسازی نه تنها در ایران بلکه در سطح جهان وجود دارد.

5 دیدگاه

  • محمود
    ارسال شده در آذر ۲۸, ۱۳۹۱ در ۳:۴۷ ب.ظ

    ما هم به وجود این چنین آهنگ سازی در ایران افتخار می کنیم استاد.
    البته ما به شما و کسانی که کارهای با ارزش می آفرینند به خود می بالیم.

  • محمود
    ارسال شده در آذر ۲۸, ۱۳۹۱ در ۳:۵۰ ب.ظ

    مانند آقای پیمان سلطانی.
    راستی کسی می تواند از آقای سلطانی بپرسد اون آلبومی که ضبط آن توسط آقای رهبری انجام شده در چه مرحله ای است؟ و کی انتشار خواهد یافت؟
    منظورم ایرانه خانم است.
    با تشکر

  • ارسال شده در آذر ۲۸, ۱۳۹۱ در ۶:۰۰ ب.ظ

    دوست گرامی، به علت همزمان شدن ضبط چهار پروژه دیگر همزمان با ایرانه خانم، این اثر هنوز به مرحله انتشار نرسیده و آقای سلطانی در حال ضبط و میکس سازهای ایرانی و خوانندگان هستند.

  • ارسال شده در اسفند ۲۷, ۱۳۹۵ در ۸:۳۶ ب.ظ

    باید درد کشید باید رنج کشید و باید انسان خودش چیزی را خلق کند که قبل از آن ،آن چیز وجود نداشته باشد. از مرتضی حنانه….
    پس اگر اینجا منطق جدیدی روی موسیقی ایران خلق شده که تا کنون نبوده…به ایشان نبریک میگویم و بسیار خوشحال میشوم که کسی منطق آهنگسازی خودش را بر مبنای موسیقی ایران پایه گداری کرده باشد.چون این هدف همه کمپوزیتورها در جهان میباشد.

  • مهران
    ارسال شده در دی ۱۵, ۱۳۹۷ در ۱۲:۰۹ ق.ظ

    چه نظره قاطعی و دور از واقعیت

ارسال دیدگاه

رایانامهٔ شما نمایش داده نخواهد شد.

تحقیقی درباره باربد؛ موسیقیدان دوره ساسانی (VII)

نخچیرگان به مجموع الحان سی گانه ی باربد شامل می شد. باربد آفریننده ترانه های نوروزی نیز به شمار می رود. از این ترانه ها می توان به فرخ روز، سروستان، ارغنون، لبینا اشاره کرد. آثار باربد را موسیقیدانان قرون بعدی چون شعبه، جنس، آوازه، و شاخه های مهم مقام ها توضیح و توصیف کرده اند، عبدالقادر مراغه ای در مقاصد الالحان ماهیت تاریخی و موسیقی لحن و آثار باربد را خاطرنشان نموده و آن را زمینه دوره اول تشکیل مقام ها شمرده است.

گزارشی از سخنرانی آروین صداقت کیش در سمینار «موسیقی و امر دراماتیک» (IV)

صداقت‌کیش ادامه داد: در امر دراماتیک اما این گونه نیست و درون و بیرون با هم یکی می‌شوند. اگر اجازه دهید مثالی در مورد امر هنری بزنم. کسانی که تئاتر بازی می‌کنند رابطه‌شان با متن نمایشی درونی است. یعنی نمی‌توانیم این رابطه را به درونی و بیرونی تقسیم کنیم و بگوییم این شخصیت واقعا وجود دارد و آن شخصیت فقط روی صحنه وجود دارد، همه‌شان وجود دارند. بنابراین این نظام باید با یکدیگر یکی و ادغام شده باشد. اگر به موضوع دادن پول به فروشنده به عنوان یک کنش برگردم، نمی‌توانیم بگوییم الان بیرون این نظام ارتباطی هستیم و نظام داخلی آن با نظام بیرونی‌اش متفاوت است. اگر کسی هم از بیرون به این رویداد نگاه کند فقط در حال نگاه کردن به یک کنش است و مانند موضوع داستان نیست که نتواند داخل آن شود، او هم می‌تواند وارد این کنش شود و مرزی ندارد.

از روزهای گذشته…

تأثیر موسیقی ایران در موسیقی عهد اسلامی (IV)

تأثیر موسیقی ایران در موسیقی عهد اسلامی (IV)

خلفای اموی چون امپراطوری بزرگ اسلامی را شالوده گذاشتند، اسلام از سند تا اقیانوس اطلس و جبال پیرنه و ارس تا دریای پارس و عمان و مرکز افریقا کشیده شد. انتقال مقر خلافت از مدینه به دمشق سبب شد که از اندیشه و ذوق و استعداد حکما و هنرمندان ایرانی و روم بهره گرفته شود و اندوخته‌های علمی و هنری کشورهای تابعه اسلام، تقویت و گسترش پیدا کرده و در حقیقت پایه و اصول هنری و فرهنگی «رنسانس» عهد نوزایی در اروپا گردد.
ودیم رپین

ودیم رپین

ودیم رپین (Vadim Repin) ویلنیست مشهور روسی، متولد ۱۹۷۱ نووسیبریسک است. روزنامه دیلی تلگراف، چاپ لندن درباره او نوشته است: “وقار ودیم رپین در هنگام اجرا بر روی سن و تفسیر گرم و متبحرانه ای وی، ویژه این موسیقیدان برجسته معاصر می باشد.” ودیم رپین نواختن ویلن را از ۵ سالگی آغاز کرد و تنها پس از شش ماه اولین اجرای عمومی خود را برگزار نمود! وی در شهر زادگاهش تحت تعلیم زاخار برون (Zakhar Bron) قرار گرفت. در ۷ سالگی برای اولین بار به همراه ارکستری کنسرت داد و در یازده سالگی اولین اجرای رسیتالش را به روی سن برد.
Mission Impossible

Mission Impossible

لالو شیفرین (Lalo Schifrin) در سال ۱۹۳۲ در بوینوس آیرس آراژانتین بدنیا آمد. پدرش او را با موسیقی بخصوص ویولن آشنا کرد و تا مدتها ساز اصلی او ویلن بود.
اسطوره زنده دنیای Jazz

اسطوره زنده دنیای Jazz

Kieth Jarret یکی از قابل توجه ترین پیانیست هایی است که از دهه ۶۰ به بعد به دنیای موسیقی وارد شده اند و در حال حاضر از مهمترین پیانیستهای Jazz دنیا می باشد.
پیانو – کوک ، قسمت اول

پیانو – کوک ، قسمت اول

کوک استاندارد برای پیانو هنگامی است که نت لا در اکتاو میانی صوت موسیقی با فرکانسی معادل ۴۴۰ هرتز را تولید کند. اینکه این فرکانس از کجا آمده است، داستان مفصلی دارد اما همین بس که در این فرکانس قدرت و رنگ صدای نت ها بهتر خود را نشان می دهد و پس از جنگ جهانی اول بعنوان استاندارد کوک شناخته شده است.
CREMONA 1730–۱۷۵۰ nell olimpo della liuteria

CREMONA 1730–۱۷۵۰ nell olimpo della liuteria

نمایشگاهی کم سابقه برای ویلنهای تاریخی که بدست سازندگان بزرگی همچون ANTONIO STRADIVARI – GIUSEPPE GUARNERI DEL GESU, – CARLO BERGONZI ساخته و امروز معرف آثاری هنری و ارزشمند است.
پاسخ دوم به نقد حافظ ناظری و شهرام ناظری

پاسخ دوم به نقد حافظ ناظری و شهرام ناظری

ماهها از آخرین پاسخ آقای امین موسوی به جوابیه میگذرد و در این مدت اتفاقات مختلفی باعث شد، انتشار این مطلب به تاخیر بی افتد، از چیستی این اتفاقات اکثرا بی اطلاع نیستیم ولی قسمتی هم از این تاخیر به خاطر جمع آوری فایل های لازم برای این مطلب بود، نوشته های مطلب حاضر تقریبا یک هفته پس از جوابیه حاضر شده بود… امیدوارم این سؤال و جوابها بتواند نقشی هرچند کوچک در اعتلای فرهنگ موسیقی ایران زمین داشته باشد.
ال سیستما، مدلی موسیقی و اجتماعی متولد ونزوئلا (IV)

ال سیستما، مدلی موسیقی و اجتماعی متولد ونزوئلا (IV)

اِدیکسون روییز (Edicson Ruiz) یکی از شخصیت های موفق اِل سیستما است. او فرزند یکی از خانواده های فقیر کاراکاس است و به لطف آقای آبرئو توانست به آموختن موسیقی ادامه دهد. مایستر به او یک کنترباس هدیه داد، به او آموزش نواختن داد و با استخدام او در یک ارکستر حرفه ای، شانس تامین معاش.
پیانو – نحوه انتخاب ، قسمت سوم

پیانو – نحوه انتخاب ، قسمت سوم

پیانوهای دیجیتال امروزی چه از لحاظ صدا و چه از لحاظ کیفیت لمس و پاسخ کلاویه ها به اندازه های یک پیانو آکوستیک بسیار نزدیک شده اند. بگونه ای که امروزه در بسیاری از استودیوهای ضبط به دلیل سهولت صدا گیری از پیانو دیجیتال، معمولآ از آنها برای ضبط موسیقی استفاده می شود.
خالقى از زبان خالقی (III)

خالقى از زبان خالقی (III)

اواخر سال ۱۳۰۳ بود که با دوتن ازشاگردان مدرسه موسیقی، مصطفی ادیب و پرویز ایرانپور روزی نشسته بودیم و قرار گذاشتیم که ازاول سال نو همه کارها را کنار بگذاریم وفقط به موسیقی بپردازیم. پدرم ازاین موضوع اطلاع نداشت و من بدون اجازه به اتفاق پرویز و مصطفی به جای اینکه به مدرسه آمریکایی برویم صبح زود به مدرسه موسیقی رفتیم.