سجاد پورقناد
ژورنال موسیقی
نوشته های سجاد پورقناد
نوربخش: در زمینه تدریس با مشکل استاندارد روبرو هستیم
میرهادی: مسابقات کشوری ویولون برگزار میشود
حنانه: پسر حنانه بودن سخت بود
حنانه: عدالت این نیست که همه چیز بر گردن من باشد
حنانه: اجرای کاپریس نیاز به حرف شنوی ارکستر و رهبر دارد
نوربخش: رسالت استاد، پرورش هنرمند در نوازندگی است
پاسخی بر نقد حافظ ناظری
نوربخش: آموزش را امری انعطاف پذیر میدانم
توصیه هایی به حافظ ناظری و بهرام تاج آبادی
نوربخش: برای یادگیری دیر نیست!
شهریار فریوسفی، صدای آشنای تار!
موسيقي ايراني و اينترنت
عبدي: سعي ميكنم به يك امضاي شخصي برسم
عبدی: نوازندگان ايران نوازندگان قابل ستايشی هستند
علیزاده: رئیس جمهور آینده باید با افتخار از موسیقی حمایت کند
علیزاده: مسئولین هیچ شناختی در مورد موسیقی ندارند
عابدیان: در اجرای موسیقی مناطق مختلف ایران از تکنیکهای بومی استفاده میکنم
مرادی: روی گویش های مناطق مختلف ایران کار میکنم
سپهری: مدیوم های دیگری هم غیر از شنیدار در موسیقی اهمیت دارد
نمود علم و خلاقیت در پایگاه های مجازی
نگاهي به همنشيني سازهاي محلي و ملي
جايگاه خوانندگان نسبت به نوازندگان
ضرابی:مشکل آموزش در ایران مختص موسیقی نیست
ضرابی: تنظیم نباید زیاد شلوغ باشد
ضرابی: هر قطعه باید به زبان همان ساز دربیاید
ضرابی: در سنتور فقر نت بیشتر از تار و سه تار است
ضرابی: ممکن است استادان در مورد سونوریته خوب توافق نداشته باشند
ضرابی: كسي كه در دوره عالي پايور است بايد بتواند قطعات اردوان كامكار را بنوازد
ضرابی: آشنایی با قطعات مختلف هنرجو را علاقمند میکند
سامان ضرابي: نواختن قطعات در كنار رديف سنتور لازم است
جشن خانه موسیقی و سازهای شجریان!
پورساعی: نمی توان بدون ایده قوی قطعه مدرن ساخت
به بهانه انتشار کنسرت ارکستر مضرابی (III)
کریمی: ویبراسیون سونوریته ساز را بهتر نمیکند!
فرافکنی در کمانچه نوازی! (II)
به بهانه انتشار کنسرت ارکستر مضرابی (II)
فرافکنی در کمانچه نوازی! (I)
به بهانه انتشار کنسرت ارکستر مضرابی (I)
"آینده روشن"
نوازندگان شاخص تاريخ كمانچه نوازي
گفتگو با فروغ کریمی و حامد پورساعی
نگاهی به کنسرت ارکستر ملل در باغ ملی
موسيقي ايراني و سرنوشت اركستر سمفونيك تهران در سالي كه گذشت
آیا وعده پرویز مشکاتیان ادا شد؟
انتشار اولین کتابشناسی توصیفی موسیقی ایران (II)
انتشار اولین کتابشناسی توصیفی موسیقی ایران (I)
آرشه خمیده، بدعتی از تلمانی (II)
پاواروتی، بزرگترین مروج اپرا در جهان درگذشت
ارکستر کامه راتا و دو کنسرتو
قاسمی: در کر آماتور جنس صدا مطرح نیست
قاسمی: بدون نقص وجود ندارد!
قاسمی: ما رفرنسی برای قطعات کرال نداریم
تاریخچه ورود موسیقی ایران به اینترنت
قاسمی: یک خواننده خوب، لزوما" در کار کرموفق نیست
ناصر مسعودی: فعالیت در زمان ما بیشتر بر مبنای رفاقت بوده تا دخالت!
آرشه خمیده، بدعتی از تلمانی (I)
محسن نامجو و راز موفقیتش
قاسمی: خوانندگان عموما" سلفژ را در حد بخور و نمیر میدانند!
قاسمی: در زمان 6 ماه 17 قطعه در آوردیم!
چکناوریان از عروج تا افول (III)
چکناوریان از عروج تا افول (II)
موسیقی روی اینترنت در سال گذشته
قاسمی: به دروغی به نام استعداد، اعتقاد ندارم!
چکناوریان از عروج تا افول (I)
مهدی قاسمی: کر آماتور به معنی کر ضعیف نیست
نگاهی به نقش ارکستر سمفونیک تهران در جشنواره بیست و دوم فجر (II)
نگاهی به نقش ارکستر سمفونیک تهران در جشنواره بیست و دوم فجر (I)
گروه کر شهر تهران با آوای آذری
فیه ما فیه
جایگاه رهبر (II)
سقوط اضطراری!(قسمت دوم)
سقوط اضطراری!(قسمت اول)
جایگاه رهبر (I)
آستور پیازولا آهنگساز برجسته nuevo tango (قسمت دوم)
ارکستر ملل باز با ایده های نو
آستور پیازولا آهنگساز برجسته nuevo tango (قسمت اول)
یک تم و چند تنظیم(La Campanella)
ماجرای غم انگیز نقد لطفی
جاشوا بل، ویولونیست سنت شکن
...که غریب است دلم در وطنم
تا که فردا همچو شیران بشکنند...
میرهادی: ما هر کاری کنیم گوش مان به دنبال ملودی زیباست
محمدرضا لطفی و محمدرضا شجریان در گلها
بنان، هنرمند زمان
درباره علیرضا میرعلینقی
پرده تار و سه تار
درسی از استاد ایوان گالامیان
غریب، غریبانه رفت...
فرامرز پایور در قیاس با هم عصرانش
نوروز تو راهه...
بیش از نیم قرن با موسیقی تجویدی
چکنواریان و ارکستر سمفونیک تهران
آیا موسیقی ایرانی ادیت دارد؟
خاطراتی در مورد حسین تهرانی
یادی از خانواده داوید
حسین دهلوی: موسیقی و شعر باید در خدمت " معنا و مفهوم مورد نظر" باشد
بداهه نوازی، معضلی در موسيقی ايران
چرا مشکاتیان؟
بداهه نوازی، محاسن و معایبش
سواران دشت امید
علی رهبری: رحمت الله بدیعی بهترین نشان است
حسین دهلوی، هفت دهه تلاش برای موسیقی
محمدرضا شجریان و سه گانه ۶۹ - قسمت دوم
محمدرضا شجریان و سه گانه ۶۹ - قسمت اول
علی رهبری: اینجا مثل آپارتاید در آفریقای جنوبی شده !
همراه با موسیقی تا آخرین لحظه
موسیقی، ملی گرایی، نژادپرستی
نگاهی به حاشیه کنسرت علی رهبری
ادامه مصاحبه با کیاوش صاحب نسق همراه با آلبوم عکس
مصاحبه با کیاوش صاحب نسق - ۱
روز شهناز
وداع با آقای فاگوت
وضعیت ویژه ۲
وضعیت ویژه
بوی نوروز
نقدی بر اختتامیه بیستمین جشنواره موسیقی فجر (II)
تصویر تنال (II)
جواهری: یک موسیقی می تواند بارها اجرای زنده داشته باشد (قسمت پایانی)
نقدی بر اختتامیه بیستمین جشنواره موسیقی فجر(I)
تصویر تنال (I)
جواهری: در ایران شیوه نگارش موسیقی متعدد هستند
در بازار موسیقی
جواهری: در ایران مشکل پارت دزدی داریم
جواهری: بعد از چاووش کاربرد بمتار عوض شد
بزرگداشت محمود کریمی
حنانه و هزاردستان
جواهری: از دوره باستان گروه نوازی داشتیم
شبدیز برای دو سنتور
آتشی در سینه دارم جاودانی ، قسمت دوم
اردوان کامکار و سنتور نوازی معاصر
علیرضا جواهری
آتشی در سینه دارم جاودانی (قسمت اول)
دئو برای سنتور
موسیقی انقلاب
"گفتگو" اثری از پایور
مصاحبه با منوچهر صهبایی، قسمت آخر
نقد ردیف علی اکبر شهنازی ، آلبوم عکس
نقد ردیف علی اکبر شهنازی
ربنا با صدای شجریان
آیا همیشه باید واضح خواند؟
صهبایی: باید به مردم کار باکیفیت ارائه کرد
درباره مشکل کوک
صهبایی : ما فعلا" در ايران يک اکول خاص نداريم!
نی، وسیله یا هدف!
منوچهر صهبایی: ترجیح میدهم بیشتر آثار ایرانی ضبط شود
آخرین پرچمدار
آفتاب آمد دلیل آفتاب
علی رحیمیان : دوست دارم آثارم زنده اجرا شود
علی رحیمیان: برای موسیقی فرهنگی ارزشی قائل نیستند
علی رحیمیان: در هنرستان چند کاپریس از پاگانینی باید می زدیم
مراسم تجلیل از دهلوی
رحیمیان و موسیقی سمفنیک ایران
به رهبری دهلوی
میرهادی : هم قبیله ای های من با من وحشیانه برخورد کردند
میرهادی : فیوژن ایرانی با عوام گرایی مخلوط شده !
کیوان میرهادی : در موسیقی کلاسیک اخلاق اشرافی گری حاکم است
فرزند زمان
امین الله حسین و آهنگسازی ایرانی
سرگذشت پیانو در ایران قسمت دوم
سرگذشت پیانو در ایران قسمت اول
Jascha Iossif Robertovich Heifetz
سجاد پورقناد
متولد ۱۳۶۰ تهران
نوازنده سه تار
sadjad_l@yahoo.com




نوربخش: در زمینه تدریس با مشکل استاندارد روبرو هستیم

در ابتدا تصمیم من برای نوشتن این سلسله مقالات ناشی از دو امر بود: اول، یکسری نیازها و کاستی هایی که در زمینه تدریس ویولون احساس می کردم و دوم، عقایدی که بطور کلی خودم در ارتباط با آموزش داشتم. من احساس می کردم که ما در زمینه نوازندگی ویولن نیازمند به تبیین و بیان یکسری استانداردهای صحیح هستیم و اطلاع و استفاده از استانداردها را نیاز همگان می دانستم.

میرهادی: مسابقات کشوری ویولون برگزار میشود

مسابقه ویولون احتمالا بار اول است که در ایران برگزار میشود ولی در مورد مسابقات گیتار، دوره اول که من فقط داور بودم و مسابقات را برادران فلسفی که از بهترین نوازندگان ایرانی گیتار هستند برگزار کردند و در واقع بنیانگذاران این مسابقات آنها بودند؛ بعد از مهاجرت آنها به خارج از کشور این مسئولیت به عهده من گذاشته شد و این مسابقات را از سطح تهران به سطح کشور ارتقا دادیم که با کمک حامیان مالی این برنامه توانستیم به عنوان جایزه سازهای نفیس به برندگان بدهیم.

حنانه: پسر حنانه بودن سخت بود

دوست عزیز، شما نمی دانید که در سال 1343 چه کسی توجهی به ارکستر فارابی داشته یا هر شب در رادیو به اجرای پولیفونیک این ارکستر گوش می داده است. پس بهتر است احساسی برخورد نکنیم. حتما آنجا نیز ناراحتی هایی برای موسیقی دانهای آن زمان پیش آمده که احساسشان را آزرده است.

حنانه: عدالت این نیست که همه چیز بر گردن من باشد

با ارکستر سمفونیک فارابی در رادیو تهران ضبط و در یوسنکو پخش شد، بعد هم ارکستر سمفونیک ایرلند آن را اجرا کرد که در رادیوی ایرلند پخش شد. فکر میکنم با کیفیت خوب هم نوار ضبط شده این ارکستر را روی ریل داشته باشم.

حنانه: اجرای کاپریس نیاز به حرف شنوی ارکستر و رهبر دارد

به عقیده من، این طور دیده می شود که اگر نهاد های دولتی و یا وزارت ارشاد، همکاری های لازم را با من بکنند حتما آثار بیشتری از مرتضی حنانه را به گوش شما و مردم عزیز ایران می رسانیم. امروز که فکر میکنم چرا ارکستر سمفونیک این آثار را اجرا نمیکند، حدس میزنم خب شاید لابد نمی خواهد و نمی تواند این آثار را اجرا کند!

نوربخش: رسالت استاد، پرورش هنرمند در نوازندگی است

من معتقدم هنر در جریان آموزش نوازندگی باید به تدریج در فرد پرورش یابد؛ در صورتی نوازندگی دارای ویژگی ها و شاخصه های هنری می گردد که در طی دوران و سالیان آموزش ساز، در این زمینه برای شخص تلاش شده باشد و در واقع این امر را یک روند تدریجی می دانم و در این راستا فکر می کنم کلاس نوازندگی، صرفا نباید به کلاس تدریس “تکنیک نوازندگی” ساز تبدیل شود.

پاسخی بر نقد حافظ ناظری

با فاصله کمی از انتشار مطلبی که به بررسی فعالیت های هنری “حافظ ناظری” و “بهرام تاج آبادی” پرداخته بودم، مطلبی در سایت دیگر (موسیقی ما) منتشر شد که به بررسی قسمتی از نوشته نگارنده میپرداخت که مربوط به “حافظ ناظری” بود. این نوع پاسخ ها در چند ساله اخیر بسیار باب شده است؛ نوعی مقالات که به سرعت از طرف طرفداران یک هنرمند در پاسخ به نقدهای (درست یا غلط ) نوشته شده، منتشر میشود. حتی در این اواخر هم دیگر حتی ژست بی طرفی گرفته نمیشود و علنا نویسنده خود را به عنوان “هواداران” آن هنرمند معرفی میکند. البته پاسخ بنده به این نوشته ها، بدون در نظر گرفتن این واقعیت است که طرف مقابل، صرفا “هوای” هنرمند مطبوعش را دارد یا به دنبال حقیقت است و در واقع به این ضرب المثل عمل میشود که “نگو که میگوید، ببین چه میگوید!”

نوربخش: آموزش را امری انعطاف پذیر میدانم

به نظر من برای رسیدن به موفقیت در زمینه آموزش نوازندگی ویولون و یا هر ساز دیگری ما نیازمند به یک نوع نگاه انسانی به این مسئله هستیم؛ هر فرد مجموعه ای است از یک سری قابلیتها و استعدادها و توانایی ها و در عین حال کاستی ها و ضعفها و مشکلات. طبیعی است، وقتی که فردی در سیستم آموزشی خاصی مشغول میشود، استادش باید در همان ابتدا با دقت مسائل آن فرد را مورد بررسی قرار داده و توانایی ها و ضعفهای آن فرد را از همان مراحل ابتدایی آموزش شروع به شناختن کند تا بفهمد این فرد چه نوع توانایی ها و چه نوع مشکلاتی دارد. هر فردی توانایی ها و مشکلاتش با افراد دیگر متفاوت است و هر فرد یک نمونه خاص است و در زمینه آموزش نمیشود ما بیاییم و همه افراد را مثل هم ببینیم.

توصیه هایی به حافظ ناظری و بهرام تاج آبادی

دیدن یک مصاحبه و یک فیلم از دو دوست اهل هنرم، مرا بر آن داشت تا این یادداشت را به نگارش در آورم. شاید بعضی اعتقاد داشته باشند که رسم دوستی چنین نیست که انتقادهایی که میشود به صورت خصوصی مطرح کرد، در یک مجله الکترونیکی عمومی کنیم اما با توجه به این اصل که هر واقعه ای که از طرف صاحب اثر به انتشار عمومی میرسد، قابل نقد و انتشار عمومی است، به نقد این وقایع میپردازیم.

نوربخش: برای یادگیری دیر نیست!

برای رسیدن به یک پاسخ مناسب و قانع کننده به این سئوال لازم است که این پرسش را از چند زاویه مختلف مورد بررسی قرار دهیم. این سئوال از این بابت جالب است که دغدغه فکری بسیاری از کسانی است که به صدا و نوازندگی ویولون علاقمندند ولی نمیدانند که در سنی که در حال حاضر قرار دارند، مناسب یادگیری است؟ و آیا دیر نشده؟ برای من جالب بوده است که خیلی از کسانی که در سایت گفتگوی هارمونیک نظراتشان را بیان می کنند، این مسئله را مورد پرسش قرار میدهند، در طی سالهای مختلفی که در سایت فعالیت داشته ام و همینطور از دوستانی که در بیرون از فضای سایت دیده ام، این مسئله رو مورد سوال قرار داده اند.

شهریار فریوسفی، صدای آشنای تار!

ساعاتی پیش با تماس یکی از دوستان موسیقیدانم، خبر درگذشت یکی از مشهورترین و خوش نام ترین نوازندگان تار و سه تار ایران را شنیدم… به طور اتفاقی دیروز این هنرمند را در خیابان دیدم و برایم قابل تصور نبود که فردای آن روز باید یادنامه ای برای درگذشتش بنویسم. ملاقات هایم با او به چند گفتگو بر میگردد در مرکز موسیقی صدا و سیما، درباره اجراها، سازهای مورد استفاده اش، نوع اجراهایش که باعث شده، بیشتر آهنگسازان از او برای نواختن قطعاتشان استفاده کنند.

موسیقی ایرانی و اینترنت

از 10 سال پیش، فعالیت سایتهای ایرانی موسیقی در اینترنت آغاز شده و بیش از 5 سال است که این فعالیت جدی و فراگیر شده است. البته همواره، استقبال علاقمندان موسیقی از این محیط مجازی، با فراز و فرودهایی مواجه بوده است به صورتی که در هر دوره دو یا سه ساله گرایش خاصی پدید می آید، مثلا در دوره اول میتوان گرایش اصلی ایرانیان در اینترنت را به گروپهای یاهو مشاهده کرد، در دوره دوم گرایش به وبلاگها و وبلاگ سازی شکل گرفت (که عمدتاً بر روی محیط پرشین بلاگ و بلاگ اسکای رواج داشت.) بعد از این دوره فعالیت سایتها آغاز شد و همزمان وبلاگها کم کم غیرفعال شدند.

RSS / XML