ضمن عرض تبریک به جناب آقای میرعلی نقی .
امیدوارم همچنان سالها شاهد فعالیتهای سودمند و ارزنده ی ایشان در زمینه ی موسیقی باشیم.
و از اینکه به شناسنامه ی شناسنامه ی موسیقی ایران پرداختید ممنون و سپاسگزارم.

سکوت سرشار از …

فقط من هنوز در مورد مدحی که ایشان در ماهنامه ی مقام برای علیرضا افتخاری نوشت ، در عجم!!!

يكي از برجسته ترين كارهاي آقاي ميرعلينقي گردآوري گسترده اي در عرصه تاريخ شفاهي موسيقي معاصر ايزان است كه اميد است انتشار يابد و در روشن ساختن زواياي مهمي از تاريخ معاصر موسيقي ايران ( در همه فروع آن) مورد استفاده قرار گيرد.

چرا این آقا دیگه سالنامه نمی نویسه؟

تحول و تکامل از خصوصیات افراد اهل تفکر است و کسی که دائما در حال تحقیق و بیشرفت است، طبعا استانداردهایش نیز دچار تحول میشود و غیر از این ممکن نیست. میرعلینقی نیز مانند سایر انسانهای فعال در طول زندگی خود در حال تحقیق، فراگیری و آشنایی با مکاتب مختلف بوده که نشان از پویایی او در زمینه تخصص اش است و شگفت از “تکنواز” که این امر را به بدترین و کج فهم ترین شکل ممکن تعبیر نموده :”پيوسته و بشدت تحت تاثير اين و آن قرار ميگيرد”.لابد اگر فردی چون آب در گودالی مانده و گندیده گردد مطلوب نظر شماست. جالب اینکه افرادی چون میرعلینقی که تمام انرژی زندگی و وقت و دارایی… خود را در راه موسیقی گذاشته اند چه تنگ نظرانه در این دیار نگریسته میشوند و اگر کسی هم سعی در معرفی زحماتشان به دیگران را داشته باشد به آن، به دید نان قرض دادن می نگرند و در این مقاله نیز نه قرار بر کمک به میرعلینقی بوده و نه او محتاج کمکی از این دست است و شان و منزلت او نیز حاصل تلاشهای خود شخص میرعلینقی است نه حاصل معرفی شدن در یک مقاله که به پاس سالها زحماتش نوشته شده و متاسفانه حسد ورزی چون پرده ای ضخیم مانع از دید تکنواز گشته و باعث شده وی تنها از “سر علاقه” سخن های ناروا گوید.باتشکر

سجاد عزيز، اين چند جمله را به همان انگيزه مي نويسم كه آن يادداشت قبلي را ! آنچه پيكره فرهنگي ما و بويژه موسيقي ما در ايران از آن آسيب ديده و مي بيند و نيرو ي ادامه! رااز آن ربوده و مي ربايد ، سكوت هولناك ، فراگير و بيزار كننده اي ست كه در فضاي دادن و ستاندن،بخشيدن و پذيرفتن ، نوشتن و خوانده شدن در نهايت گفتن و شنيدن ! و در يك كلام بين صدا و پژواك صدا !! حكمفرماست!! سرنوشت تلخ نغمه اي كه در خلاء ساز مي كنند…،دريغا… كه هرگز شنيده نمي شود! از آنرو كه، نوا و نغمه براي جان يافتن و سفركردن. تا جان گوش و گوش جان مخاطب ،به هوا !!! نيازمند است ! و البته به گوشي و جاني و البته دلي !
هوا اما وقتي سنگين بود ، يا وقتي زياد و زيادي ماند و تازه نشد !ديگر نغمه را نمي تواند كه به گرده بگيرد و ببرد تا آنجا كه خاطرخواه اوست ! و واي اگر آن كه مي شنود ،يا مي خواند، دستي نيفشاند و يا سري نجنباند :به تشويق يا تنبيه!!! كه يعني كه: شنيدم .كه يعني كه : خواندم . كه يعني كه : دل جانم و جان دل ام تازه شد به آن ويا : آزردگي آورد نوا و نغمه ات يا كلام ات ! هيهات !!!! حال و روز ما اين روزها اينگونه است و واي بر ما ! مخاطب، در سكوت خويش دندان صبر بر جگر انتظار مي سايد و نمي گويد و نمي گويد، تا روزي كه طاقتي ش بنماند! و آنوقت هنرمندي را كه خود با لالائي سكوت و بي تفاوتي به خواب خوش امن و آسايش و توفيق فرو برده است به خروش عتابي از جا مي پراند و از صدر وتخت به زيرش مي كشد كه: برو ! كه: تو آن نيستي كه مي خواستم و مي خواهم !!!و تازه اگر هم چنين نشود خود هنرمند ( تو بخوان نويسنده و يا منقد ) آنقدر در اين سكوت خوابش عميق مي شود كه ديگر دقيانوسي مي خواهد تا او در كف روياي اصحاب كهف گونه خود، زمان و زمانه را چون ياد و تصويري دور و كمرنگ بياد آورد ! و اين گناه همه آنهاست كه، آفريننده را با كار اش تنها مي گذارند. هنرمند را با اثر اش و نويسنده را با نوشته اش ! نه واكنشي! نه حرفي! نه چوني و نه چرائي ! همه يا بي تفاوتي انگيزه كش نفس گير است يا تشويق كليشه اي نخ نما شده كه بيش از خوشي دلگيري مي آورد و ملال ! و تا اين نباشيم و اين نباشم، بد نيست گاهي و چه بهتر كه هميشه ، واكنشي نشان دهيم به صاحب اثر، به كسي كه در تنهائي خويش براي ما مي نويسد !كه هنگام و لحظه نوشتن ، مارا ،مخاطبي را، در ذهن مي آورد و به او و براي او مي نويسد ! ما دستكم اين را وامدار اوئيم كه بگوئيم ،بنويسيم و نشان دهيم كه شنيديم كه خوانديم. براي ما حق و براي صاحب اثر ضرورت است كه خوب و بد كار ابراز شود ،تا او بهتر شود و به كمال نزديك تر، تا ما نيز سهم خود از اين كمال برداريم . در اين داد و دهش و گفت و شنود است كه ما، كه همه ما در دو سوي اين خط مي توانيم و بايد كه به سمت راس مثلث ، كه هنر است ، كه جمال است ، كه عشق است …هر چه مي خواهي بخوانش ، موج برمي داريم و اوج مي گيريم !
همه حرف و انگيزه گفتن اش همين است ! همين هاست . كه بگويم: سجاد عزيز !وقتي در باره منقد ورزيده و توانا ئي مي نويسي، شان او و شان كار تو آن نيست كه كرده اي .كه: كم است .كه: بيشتر ميخواهيم .كه بيشتر مي خواهد بداند ،آن كه او را بعد ها از طريق نوشته تو بايد بشناسد !كه بگويم : هم لازم اشت و هم تو توانائي اش را داري كه اين يادداشت را هسته مركزي مقاله اي كامل و مفيد كني و از اين هسته باغي بروياني ، با شماري گل هاي زيباي دانستن ! كه ياد آوري كنم : نمي توان در مورد منقدي نوشت اما لا اقل يكي دو نقل قول و داوري مهم هنري او را در متن نياورد !كه بگويم :در آن نوشته كامل ات به سراغ كارهاي آن منقد برو و مثلا نشاني مقالات و ناشران و مشخصات كتابهايش را، نشاني خانه مجازي اينتر نتي اش را در پاي نوشته ات بياور تا اگر كسي در اثر خواندن مقاله ات شوق جستن و يافتن او و كارهاش را داشت ،راه بداند و مقصد بيابد. آه….كه پر گفتم و دراز گوئي كردم !اما نمي شد كه نگويم .اين گفتن ها را بدهكار آنانم كه در اين سالها دست از من نمي دارند آنان كه مي خواهند و مي پرسند و مي پرسند و مي خواهند ،و بدرستي هم! كه :پس چه كرده اي ؟ چه مي كني ؟ كدام دين خود به اين فرهنگ گزارده اي و كدام تجربه در اختيار نسل پس از خود گذارده ؟ كدام هياهاي بيدار باش و هشيار بمان برداشته اي به گوش خفته ؟و نشاني كدام راه رفته را با اين نو سفران، گفته ؟ و پس گفتم و رفتم .گفتم و مي روم !روزگارت خوش.
پ.ن : گفتم و چه خرسندم از اينكه ،آن كه طرف خطاب من بود به محبت و دوستي شنيد و پاسخ گفت!
پ.پ.ن:با حضرت مطلبي چيزي ندارم كه بگويم ،از آنرو كه عجول است و عصبي مزاج و دل نازك اين بنده را ياراي دشنام شنيدن بيش از اين ها كه فرموده اند نيست!

با ۲رود من کیومرث ساکن اتریش که ار دوستان قدیمی آقای میرعلینفی هستم مدتهاست که به ۲نبال آدرسی از میگردم تا با ایشان تماس برقرار کنم متاسفانه مقاله های ایشان هم بدون آدرس تماس است خواهشمندم اگر ایشان را میبینید از طرف من به ایشان بگویید که با آدرس امیل من تماس بگیرد یا اینکه شما یک آدرس یا شماره تلفن از ایشان در سایت چاپ کنید با ۳پاس از شما