بحرانی با افق نامعلوم (I)

درباره وضعیت نشر موسیقی در ایران
اگر قرار باشد در یک فهرصت کوتاه، فشرده و سریع موقعیت نشر و ناشر در موسیقی را ترسیم کنیم، حاصل جز یادداشتی کوتاه و فشرده و سریع نخواهد بود و آن هم محدود به یک اظهار نظر صرفا شخصی که نه بر داده های آماری استوار است و نه بر پژوهشی متکی به روش و سئوالات معین. این هم که بگویم وضعیت نشر موسیقی در ایران، خراب است و باید مسئولین و دولت به کمک بیایند نه حرف تازه ای است و نه سخن به درد بخوری.

وضعیت نشر و انتشار در موسیقی همیشه خراب بوده است. اگر گاهگاهی، اثری “فروش” نسبتا بهتری- نسبت به سایر عناوین کم فروش یا بی فروش- داشته است. محصول عوامل پیچیده ای بوده که به مدد اتفاقی غالبا غیر قابل پیش بینی، همچون تبی زودگذر، استقبال چشم گیر از آن اثر نادر الوجود را باعث شده اند و استثنایی پدید آورده اند که هیچگاه در حکم قاعده نیست، تاریخچه نشر و انتشار آثار موسیقی در ایران، نوشته مفصلی است و فراز و فرودهای آن، ربط مستقیمی با فراز و فرودهای سرنوشت موسیقی در جامعه شهری معاصرمان دارد.

در اینجا اگر سخن از این مقوله میگوئیم، باید منحصر و محدود باشد به حوزه نشر و انتشارکتب موسیقی، چراکه عهده بنیه و بدنه نشر موسیقی، تولید و پخش آثار شنیداری است که در قالب نوار کاست و لوح فشرده صوتی-تصویری ارائه میشود.

ارائه دقیق اطلاعات در این زمینه نیازمند یک پژوهش میدانی و کارجدی است و شاید بیشتر به کار یک نشریه تخصصی موسیقی بیاید، زیرا مخاطبانی چنین پژوهشی، جز موسیقیدانان و موسیقیدوستان نخواهند بود. در این زمینه تنها یک گزارش تحقیقی جدی، هر چند کوتاه و آنهم مربوط به ده سال پیش نوشته شده است.

گزارشی به قلم خانم اعظم صادقی خطیبی و در مجله ای مربوط به تجارت خارجی و صنایع سنگین! غیر از آن نوشته ای ندیده ام.

کوتاه سخن این که سرمایه گذاری برای تولید آثار موسیقایی (با حامل های صوتی و یا تصویری) در شرایط امروز کاری بسیار مخاطره آمیز است که چرخ تولید آثار جدید را تقریبا فلج کرده است. دستمزد عوامل فنی، از خواننده ، آهنگساز، نوازنده، ترانه سرا، صدابردار و استودیو… به حدی است که سرمایه گذاری را محافظه کارتر و محافظه کارتر از پیش میکند و راه را برای کارهای ساده و آسان، عامه پسند و کم خرج میگشاید.

اسفبارتر از، عوامل متعددی چون هزینه های سرسام آور تولید، باید قوانین دست و پاگیر و ناروشن معاونت نظارت و ارزشیابی مرکز موسیقی ایران (وابسته به وزارت ارشاد اسلامی) را افزوده که با مشکلتر کردن شرایط مجوز نشر برای ناشران آثار موسیقی، راه را لغزنده تر از پیش کرده است.

در این شرایط طاقت فرسا و بی امید، وقتی اثری با هزار زحمت و خرج، تولید شد، بلافاصله عوامل همیشه ناپیدا و دور از دسترس قانون، آن را روی سی.دی های ارزان قیمت کپی میکنند و با طرح جلدی ناشیانه، با قیمتی بس نازل کنار پیاده روها به فروش میرسانند و سرمایه ناشر و هنرمند مولد را می سوزانند.

راه های در آمد یک موسیقیدان چیست؟ تولید اثر، اجرای کنسرت و تدریس به شاگردان. در چهارسال گذشته، امکان شغلی، درآمدزایی و ضریب اطمینان هر کدام از این راه ها برای تامین معاش موسیقیدانها، بسیار افت کرده و پایین آمده است. درصد عظیمی از موسیقیدانان جوان و تحصیل کرد امروز که معدل سنی آنها زیر سی سال است و از استعداد ها و توان شایان تحسینی برخوردارند، گرفتار بحران بیکاری هستند و شماری از آنها به دنبال شغلهای دیگری که به موسیقی ارتباطی ندارد.

در عوض تولید و پخش آثار “آماده” (بیشتر کپی برداری از آثار تولید شده در کشورهای غربی) و مشابه سازی آثار غیر ایرانی و یا ایرانی مدل لس آنجلسی با حداقل وسایل الکترونیکی و رایانه ای، سرمایه گذاری اندک و سودبری مطمئن و کیفیت نازل، بازاری گرم دارد.

2 دیدگاه

  • ارسال شده در تیر ۸, ۱۳۸۵ در ۵:۳۱ ب.ظ

    بخاطر عدم حمایت اثر خوب تولید نمیشه و هنرمندان وقتشون صرف پول درآوردن از راه کلاس یا کنسرت میشه

  • farzad
    ارسال شده در تیر ۹, ۱۳۸۵ در ۱۰:۰۵ ب.ظ

    motoasefane vaziyate enteshare moosighi besiyar vakhim tar az an chizist ke hata dar in matlab nemayande shode.bande khod az alaghe mandane moosighi dar sathe herfei hastam ke baraye ayandei na chandan door ghasde tahiyeye albumi ra daram ama vaghean hamvare ba in soal dast be gariban hastam ke aya in kar ra bokonam ya na?
    be omide roozhaye behtar

ارسال دیدگاه

رایانامهٔ شما نمایش داده نخواهد شد.

مروری بر آلبوم «سالنامه»

سالنامه در میان آثار فیاض، بیش از همه در مسیرِ «در گذر» است. علاوه بر مشابهت در فرایند آهنگسازی و نوعِ کنار هم نشاندنِ و برخورد با مواد و مصالح موسیقی، حضور صریحِ برخی نقش‌­مایه­‌های «در گذر»، مدگردی­‌های متنوع، استفاده از نوازندگانِ گروه در مقامِ خواننده و ساختار کلی مجموعه، این همانندی را پررنگ­‌تر می­‌کند.

آرنولد شونبرگ و آهنگسازی ددکافونیک (III)

آنچه شونبرگ دنبالش می گشت، همان بود که باخ می جست: دست یافتن به وحدت کامل در یک ترکیب موسیقی. شونبرگ احساس می کرد که این روش نوین مبتنی بر ادراک کامل و جامع فضای موسیقی است. ولی به هر حال موسیقی نوشته می شد، با تمام شیوه ها، و شونبرگ اصرار داشت شنونده و آهنگساز هر دو باید شیوه ها را فراموش کنند، و موسیقی را به عنوان موسیقی بشنوند و قضاوت کنند. گفته است: «اغلب درست نمی توانم توضیح دهم: کار من ساختن موسیقی ۱۲ صدایی است نه ساختن موسیقی ۱۲ صدایی.»

از روزهای گذشته…

دهمین جلسه از سلسله نشست‌های «گفتمان ضرب اصول»

دهمین جلسه از سلسله نشست‌های «گفتمان ضرب اصول»

دهمین جلسه از سلسله نشست‌های «گفتمان ضرب اصول» با موضوع «نقد و بررسی فعالیت‌های موسیقی فرهنگسرای ارسباران» روز سه شنبه ۱۷ بهمن ۱۳۹۶ از ساعت ۱۸ در فرهنگسرای ارسباران برگزار خواهد شد. در این نشست که با حضور شهرام صارمی (نوازنده کمانچه و مدیر فعالیت‌های موسیقی فرهنگسرای ارسباران)، آرش نصیری (مجری و طراح مسابقه هزار صدا)، علی شیرازی (مجری و طراح برنامه آئین آواز) برگزار خواهد شد فعالیت های ۱۶ ساله فرهنگسرای ارسباران (۱۳۹۶-۱۳۸۰) نقد و بررسی خواهد شد. رضا مهدوی (نوازنده سنتور و موسیقیدان) به عنوان کارشناس و مجری این نشست حضور خواهد داشت.
زمان بندی و شیوه تمرینات روزانه در نوازندگی گیتار (I)

زمان بندی و شیوه تمرینات روزانه در نوازندگی گیتار (I)

هر وقت هنرجویی می پرسد “چقدر زمان برای تمرین لازم است؟ “معلم پاسخ می دهد: “هر چقدر که در توانت هست” و این تقریبا پاسخی صادقانه است.
بررسی کوتاه در باب سنت و نوآوری در موسیقی ایرانی (I)

بررسی کوتاه در باب سنت و نوآوری در موسیقی ایرانی (I)

تاریخ به ما نشان داده است، نزاع بر سر سنت و مدرنیته کاری بس بیهوده بوده است. با این همه، همچنان نقش پرنگی در جامعه ما به خصوص جامعه موسیقی که بحث مورد نظر ماست، دارد. از یک سو سنت، تهی و تو خالی بودن ارزش های مدرنیته و از سوی دیگر مدرن ها، کهنه گرایی و ناکارآمد بودن سنت را به یکدیگر گوشزد می کنند.
و اینک بی‌کرانگی…

و اینک بی‌کرانگی…

شهریور‌ماه ۹۲ و در آستانه‌ی شصت‌سالگیِ محمد‌سعید شریفیان (۱)، آلبومی از ساختههای این موسیقیدان و آهنگساز منتشر شد با نام: ” کوه‌ها، رودها و اینک بی‌کرانگی…” . این اثر ارکسترال، در دهه‌ی شصت و بین سالهای ۶۵ و ۶۶ ساخته شده و مدتی بعد، ضبط و سپس به شکل محدودی منتشر شده بود و حال پس از گذشت سال‌ها، بازبینی و بازنشر شده است. به رغم اینکه نام سمفونی بر این اثر گذاشته نشده و در جلد آلبوم نیز این عنوان بکار ‌نرفته است‌، ولی این آلبوم در حقیقت یک سمفونی کامل در چهار موومان است که به ترتیب «کوه‌ها»، «رودها»، «دشت‌ها» و «و اینک بی‌کرانگی…» نامگذاری شده‌اند.
آثار مرتضی حنانه به نفع زلزله زدگان کرمانشاه عرضه می شود

آثار مرتضی حنانه به نفع زلزله زدگان کرمانشاه عرضه می شود

برای اولین بار پارتیتورهایی از آثار آهنگساز بزرگ و صاحب سبکِ ایرانی استاد زنده یاد مرتضی حنانه به نفع زلزله زدگان غرب کشور عرضه می شود. امیرآهنگ آخرین شاگرد مرتضی حنانه اعلام کرد: به زودی ده پارتیتور از آثار استاد مرتضی حنانه توسط من و نظارت امیرعلی حنانه در اختیار علاقمندان آثار این آهنگساز برجسته و صاحب سبک قرار می گیرد.
سری هارمونیک، معدن فواصل موسیقایی (III)

سری هارمونیک، معدن فواصل موسیقایی (III)

قبلا گفته شد می توان بین هارمونیک های دوم و چهارم و هشتم و شانزدهم و… سیستم اکتاوی تشکیل داد. حال در اینجا باید گفته شود که اصولا بین هارمونیکهای fm و fn به شرط fm=2fn می توان سیستم اکتاوی فواصل را مشاهده نمود. سیستم زیر فواصل بین هارمونیک های ۱۵ تا ۳۰ را نشان می دهد. در این سیستم fm=30 و fn=15 بوده و فواصل کسری ساده شده اند:
تاریخچه ای خلاصه از استرادیواری و گوارنری (II)

تاریخچه ای خلاصه از استرادیواری و گوارنری (II)

هرچند آماتی و استرادیواری، در مرحله اول حرفه اش، برای سازها از ورنی طلایی رنگی گرم با سایه های مختلف استفاده می کردند اما در این زمان (آغاز قرن هجدهم) بود که استرادیواری به ورنی نارنجی متمایل به قرمز روی آورد که به استاندارد سازهایش تبدیل شد. با آغاز قرن هجدهم، استرادیواری به دوران طلایی حرفه اش رسید که تا دهه بیست این قرن ادامه داشت.
لقمان علی، درامر مسلمان (I)

لقمان علی، درامر مسلمان (I)

لقمان علی یک نمونه کامل است، یک الگوی تاریخی… موزیسینی اصیل که پیوسته در حال سفر است. با اینکه زمان و مکان به دنیا آمدنش کاملا مشخص است اما پس از آغاز فعالیت حرفه ایش خانه خود را در هر نقطه ای از دنیا می داند. او تحصیلات موسیقیایی خود را در نوجوانی یعنی در دهه های افسانه ای ۵۰ و ۶۰ قرن بیستم، در موسیقی گاسپل (Gospel Music)، بلوز، موسیقی ریتم و بلوز (R & B) و جز انجام داد.
ارکستر فیلارمونیک نیویورک (III)

ارکستر فیلارمونیک نیویورک (III)

در سال ۱۹۲۱ ارکستر فیلارمونیک با ارکستر سمفونی ملی نیویورک یکی شدند. با ترکیب این دو ارکستر، فیلارمونیک رهبری هلندی به نام ویلم منگل برخ (Willem Mengelberg) را منسوب کرد. برای فصلهای ۱۹۲۲ تا ۱۹۲۳ استرانسکی و منگل برخ رهبری ارکستر را به طور مشترک بر عهده داشتند، اما استرانسکی بعد از پایان یک فصل مشترک آنجا را ترک کرد و منگل برخ برای مدت نه سال رهبری اصلی ارکستر را در میان دیگر رهبران بر عهده داشت از جمله؛ برونو والتر (Bruno Walter)، ویلهم فورت وانگلر (Wilhelm Furtwängler)، ایگور استراوینسکی (Igor Stravinsky) و آرتور توسکانینی (Arturo Toscanini). در این دوره، فیلارمونیک اولین ارکستر آمریکا بود که سری سمفونیهایی را در کنسرتهای تابستانی با قیمت پائین در استادیوم لویسون، منتهتن، برگزار کرد.
اپرای متروپلیتن (VI)

اپرای متروپلیتن (VI)

تالار اپرا متروپلیتن (Metropolitan Opera House): ساختمان اپرای تاریخی که در فیلادلفیا، پنسیلوانیا واقع است. این عمارت در مدت زمان کوتاهی، نزدیک به چندین ماه در سال ۱۹۰۸ ساخته شد. نهمین تالار اپرایی بود که توسط مدیر انجن موسیقی و تئاتر: اسکار همراشتین اول (Oscar Hammerstein I) ساخته شد. در ابتدا این تالار خانه شرکت اپرای همراشتین بود، بنابراین در آن زمان به تالار اپرا فیلادلفیا شهرت داشت.