خلق متحد هرگز مغلوب نخواهد شد

Frederic Rzewski
Frederic Rzewski
قطعه “خلق متحد هرگز مغلوب نخواهد شد” یا “The People United Will Never Be Defeated”، در سال ۱۹۷۵ توسط فردریک ژوسکی (خوانده می شود “Zhev-skee Frederic Rzewski”) آهنگساز آمریکایی، برای پیانو تنظیم شد. ژوسکی یک مجموعه از ۳۶ واریاسیون برای این ترانه مشهور شیلیایی با نام “El pueblo unido jamás será vencido” اثر سرجیو اورتگا (Sergio Ortega) آهنگساز و پیانیست شیلیایی (۲۰۰۳-۱۹۳۸) و گروه کویلاپایون (Quilapayún)، تنظیم کرد.

این ترانه که واریاسیونهای مذکور بر مبنای آن قرار دارند، یکی از چندین ترانه ایست که در طی سالهای ۱۹۶۹ تا ۱۹۷۳، قبل از سرنگونی دولت سالوادور آلنده (Salvador Allende)، در “Unidad Popular” (اتحاد موقت احزاب سیاسی که در انتخابات سال ۱۹۷۰ شیلی، برای موفقیت آلنده دست به ائتلاف زدند) ساخته شد.

ژوسکی این واریاسیونها را در سپتامبر تا اکتبر ۱۹۷۵ ساخت و قصد او از این کار ستایشی از مبارزه مردم شیلی با رژیم تحمیلی جدید و سرکوبگر بود. البته این اثر حاوی اشاراتی به مبارزات چپ گرای دیگر در همان زمان و حرکتهای ماقبل آن هم بود که از جمله آنها میتوان به نقل قولهایی از ترانه سوسیالیستی سنتی ایتالیا به نام “Bandiera Rossa” (پرچم سرخ) و همچنین “ترانه اتحاد” (Solidarity Song) اثر برتولد برشت (Bertold Brecht) نویسنده، شاعر و کارگردان تئاتر آلمانی و هانس ایزلر (Hanns Eisler) آهنگساز اطریشی-آلمانی اشاره نمود.

این واریاسیونها در کل کوتاه هستند و با نیرویی قابل توجه به اوج میرسند. بسیاری از نوازندگان پیانو این قطعات را از نظر نیاز به تواناییهای تکنیکی برای اجرا، در شمار مشکل ترین آثار شناخته شده قرن بیستم میدانند. این ۳۶ واریاسیون، ۳۶ بند موسیقی را دنبال میکنند و در ۶ گروه شش تایی تنظیم شده اند.بنا به نظر کریستین ولف (Christian Wolff) (آهنگساز آمریکایی متولد ۱۹۳۴) در هر گروه، پنج قطعه اول نمایانگر پنج انگشت دست هستند و قطعه ششم، نماد یک مشت بسته است.

نوازنده پیانو علاوه بر اینکه باید از مهارت تکنیکی بالا و خلاقانه ای برخوردار باشد، باید بتواند سوت بزند، درب پیانو را به هم بکوبد و پس لرزه های یک حمله کوبنده را به عنوان ادامه نغمه های هارمونیک در آن نگه دارد. تمام اینها از جمله تکنیکهای پیشرفته ای هستند که در نوشتن موسیقی برای پیانو در قرن بیستم، مورد استفاده قرار گرفته اند. در اکثر قسمتهای این اثر، از زبان موسیقی رمانتیک قرن نوزده استفاده شده است که با رنگبندی پن دیاتونیک (pandiatonic)، ساختار مودال و حتا تکنیکهای زنجیره ای ترکیب شده است.

درست مانند واریاسیونهای گلدبرگ (Goldberg Variations) (مجموعه ای از واریاسیونهای کلیدهای پیانو که توسط یوهان سباستیان باخ برای تمرین سازهای کلاویه ای نوشته شده و یکی از مهمترین مثالهای واریاسیون در تاریخ موسیقی است.) در مجموعه ژوسکی نیز آخرین واریاسیون، بازگویی مستقیم تم اصلی است که قرار است پس از طی مسیر طولانی از میان واریاسیونها شنیده شود.

audio file قسمتی از این اثر برای پیانو بشنوید

audio file قسمتی از این اثر با تنظیم جز بشنوید

ژوسکی این اثر را به اورسولا اوپنز Ursula Oppens ( متولد ۱۹۴۴، پیانیست آمریکایی) تقدیم کرد که او آنرا به عنوان قطعه همراه با واریاسیونهای دیابلی (Diabelli Variations) (سی و سه واریاسیون برای پیانو اثر بتهوون که بر اساس یک والس از آنتون دیابلی (Anton Diabelli)، آهنگساز اتریشی، ساخته شده است.) به کار برد و در سال ۱۹۷۹ آنها را ضبط کرد. این صفحه از خانم اوپن به عنوان صفحه سال انتخاب شد و جایزه گرمی همان سال را دریافت نمود.

شرح اجرای این ۳۶ واریاسیون از این قرارند:

موضوع: “با اراده” With determination
واریاسیون ۱: ” درهم تنیده شدن: ظریف اما محکم”
واریاسیون ۲: ” با ثبات”
واریاسیون ۳: ” اندکی کندتر، با ظرایفی گویا”
واریاسیون ۴: ” مارکاتو” Marcato (نوعی شیوه نواختن که حمله به نت تعریف میشود)
واریاسیون ۵: ” رویاوار، منجمد”
واریاسیون ۶: ” با همان ضرباهنگ آغازین”
واریاسیون ۷: ” با خونسردی، از روی بی صبری”
واریاسیون ۸: ” با چابکی، بدون استفاده بیش از حد پدال، مواج”
واریاسیون ۹: ” یکدست و هموار”
واریاسیون ۱۰: ” کومودو (به آسودگی) Comodo، با بی پروایی
واریاسیون ۱۱: ” گام I، مانند ریزه هایی از یک ملودی غایب- در زمان محض”
واریاسیون ۱۲
واریاسیون ۱۳
واریاسیون ۱۴: ” کمی سریعتر، خوشبینانه”
واریاسیون ۱۵: ” انعطاف پذیر، مانند بداهه نوازی”
واریاسیون ۱۶: ” همان گام قبلی، همراه با نوسان، پدال بیشتر/ گسترش یافته ،همراه با احساس فاتحانه
واریاسیون ۱۷: ” دست چپ دقیق و محکم، دست راست آزاد، فاصله گذاری تقریبی
واریاسیون ۱۸
واریاسیون ۱۹: ” با انرژی”
واریاسیون ۲۰: ” مواج، مختصر و دقیق”
واریاسیون ۲۱: ” بی رحم، سازش ناپذیر”
واریاسیون ۲۲
واریاسیون ۲۳: ” تا حد ممکن سریع، با کمی روباتو rubato (روشی در نواختن پیانو که در آن نتها اندکی کندتر یا تندتر از ارزش نوشته شده خود نواخته میشوند و رابطه نتها هنگام نواخته شدن با یکدیگر تغییر میکند و ضرباهنگ در هر اجرا متفاوت خواهد بود)
واریاسیون ۲۴
واریاسیون ۲۵
واریاسیون ۲۶: ” با حالتی ستیزه جویانه”
واریاسیون ۲۷: ” محبت آمیز، با حالتی امیدوارانه : کادنزا cadenza (تک نوازی آزادانه و بدون زمان بندی از پیش تعیین شده)
واریاسیون ۲۸
واریاسیون ۲۹
واریاسیون ۳۰
واریاسیون۳۱
واریاسیون ۳۲
واریاسیون ۳۳
واریاسیون ۳۴
واریاسیون ۳۵
واریاسیون ۳۶: ” موضوع: تکرار بخش آغازین”

ماخذ:
en.wikipedia.org

یک دیدگاه

  • ارسال شده در تیر ۹, ۱۳۸۵ در ۱۱:۴۴ ب.ظ

    فایلهای صدا باز نمی‌شوند. این که پیانیست باید بتواند سوت بزند و در پیانو را بکوبد، اشتوکهازن را به یادم آورد که در دهه ۱۳۴۰ به خصوص در جشن هنر شیراز، روی قابلمه می‌کوبید و اسمش بود موسیقی آوانگارد، همه هم برایش دست می‌زدند از ترس این که شاید چیزی هست که دیگران فهمیده‌اند و ایشان نه! هنوز هم چنین است البته! باز یادم آمد که تحت تاثیر این موسیقی آوانگارد، به خصوص کارهایی از مشایخی و ملک‌اصلانیان و ایوو مالک که قطعه‌ای به اسم تهرانا نوشته بود به سفارش ارکستر سنفونیک تهران، قطعه سنفونیک کوتاهی به مسخره نوشته بودم که باید هنوز پارتیتورش را جایی داشته باشم. در آن افزون بر ارکستر سنفونیک و تکنواز تار و تکنواز تنبک، از سولوهایی مثل ناخن روی تخته کشیدن و شیشکی و خلاصه هر صدای ناهنجاری که بلد بودم استفاده کردم! ای جوانی…

ارسال دیدگاه

رایانامهٔ شما نمایش داده نخواهد شد.

موسیقی و شعر در «گرگیعان و گرگیعان» (II)

بیرون‌رفتن مردم از خانه و برگرفتن و دورافکندن کلوخ در آخرین روز ماه شعبان به احتمال فراوان به نشانه ترک عیش و عشرت و باده‌نوشی در ماه مبارک روزه‌گیران و دورکردن دیو گناه باده‌نوشی از خود بوده است و این آیینی بازمانده از دوره پیش از اسلام بوده که با دگرگونی نظم و روال زندگی عادی مردم در تغییر ماه همراه بوده است (۲) و یا جشن «هالووین» در فرهنگ غربی. «هالووین» یک جشن مسیحیت غربی و بیشتر سنتی می‌باشد که مراسم آن سه شبانه‌روز ادامه دارد و در شب «۳۱ اکتبر» (نهم آبان) برگزار می‌شود. بسیاری از افراد و مخصوصا کودکان و نوجوانان در این شب با چهره‌های نقاشی شده، لباس‌های عجیب یا لباس‌های شخصیت‌های معروف، چهره و ظاهری که آن به‌نظرشان ترسناک باشد خود را آماده جشن می‌کنند و برای جمع‌آوری نبات و آجیل به در خانه دیگران می‌روند. این جشن را مهاجران «ایرلندی» و «اسکاتلندی» در سده نوزدهم با خود به قاره آمریکا آوردند. (۳)

مروری بر مجموعه‌ی «رنگ‌های قدیمی»

«رنگ‌های قدیمی» شامل ۶۵رنگ (از سال۱۲۸۴ تا ۱۳۱۶ از ضبط‌هایی که در دسترس گردآورنده بوده) و یک متنِ شش‌صفحه‌ای­‌ست‌ که بدون آن و با پالایش صوتی بهتر، می‌توانست محصولی دست­‌کم خنثی به‌دست دهد. متن، نتیجه‌گیری‌های نامستدلی دارد. چند نمونه:

از روزهای گذشته…

هنر و انقباض ایدوئولوژیک (I)

هنر و انقباض ایدوئولوژیک (I)

سیاست و فرهنگ دو روی متضاد سکّه ی امنیت اند. یکی از طریق فشار بیرونی و دیگری از طریق آگاهی درونی. سیاست از آن رو که موضوعش ایجاد امنیت از طریق عوامل بیرونی ست، همواره با دو سلاح قانون و زور وارد میدان می شود. فرهنگ امّا چنین نیست. فرهنگ از آن رو که موضوعش آگاهی بر آمده از درون فرد است، همواره با دو سلاح تحلیل استدلالی (به کارگیری و عمل) و تحلیل انتقادی (زایش درونی) وارد میدان می شود.
ای نهال آرزو خوش زی که بار آورده ای

ای نهال آرزو خوش زی که بار آورده ای

طبق رسم معهود به تاریخ ۲۵/۲/۸۸ که اولین جشنواره هنرمندان خود آموخته تعریف شده بود، در دریکنده بابل زادگاه مکرمه قنبری به گرد هم در آمدیم. دامنه این حرکت فرهنگی و هنری آنچنان وسیع و گسترده بود که به کاتالوگی تاریخمند مبدل شد که در قالب ورک شاب شکل گرفت. مرتبه و جایگاه وجودی این مراسم به لحاظ معنویتی که در ذات و جوهره آن بود، تحسین ملی را برانگیخت که محل اقبال تجربه ای تاریخمند و ماندگار شد.
زیبایی‌شناسی ناعادلانه‌ی مردم نروژ بر دوشِ ادوارد گریگ (II)

زیبایی‌شناسی ناعادلانه‌ی مردم نروژ بر دوشِ ادوارد گریگ (II)

موریس راول این بی‌عدالتیِ موجود در نادیده‌گرفتنِ (یا به‌گفته‌ی راول «کشتن با سکوت») تأثیر شگفت‌انگیز گریگ بر آهنگسازان پس از او مانند «دبوسی»، «سیریل اسکات» (۱) و استراوینسکی را حس می‌کرد. دلیوس (۲) ماجرایی که در پایان قرن نوزدهم صورت گرفته بود را بدین‌شکل تعریف کرده بود: «او با راول و چند آهنگساز دیگر فرانسوی با هم بودند و صحبت به ریشه‌های موسیقی مدرن فرانسه کشیده می‌شود و همان بیانیه‌های تکراری باز هم مطرح شد؛ این موسیقی در آثار کوپرن (۳) و رامو (۴) ریشه دارد.» در این زمان دلیوس نتوانست این حرف را به زبان نیاورد که: «هی آقایان، موسیقی مدرن فرانسه تنها عبارت است از موسیقی گریگ به‌اضافه‌ی پرلود پرده‌ی سوم تریستان!» که روال هم در جواب می‌گوید: «حقیقت دارد؛ ما همیشه نسبت‌به گریگ ناعادلانه قضاوت کرده‌ایم.»
حفظ  قطعه برای اجرا

حفظ قطعه برای اجرا

همواره دیده شده است، نوازنده ای که قطعه مورد اجراء را به حافظه سپرده و سپس می نوازد از توانایی بیشتری در اجرای تکنیکی و همچنین بیان احساسات برخوردار است.
آلبوم «آرزو» رونمایی شد

آلبوم «آرزو» رونمایی شد

جمعه دهم شهریور ساعت ۱۶ در انتشارات فرهنگ، جلسه رونمایی از آلبوم آرزو (arzu) با صدای مسعود فصیحی و پیانوی دلبر حکیم آوا برگزار شد. در این مراسم در کنار ایراد سخنرانی درباره تولید این آلبوم که احتمالا اولین آلبوم آواز و پیانو به سبک اپراتیک در ایران است، آثاری از موسیقی کلاسیک آذربایجان با صدای مسعود فصیحی به صورت زنده اجرا شد.
موسیقیدانها آستین هایشان را بالا می زنند!

موسیقیدانها آستین هایشان را بالا می زنند!

اهالی موسیقی ایران تا کنون در بسیاری از برنامه های مربوط به امور خیریه، فعالیتی جدی داشته اند؛ مخصوصا در سالهای اخیر بارها و بارها، شاهد اجرای هنرمندان ایرانی در حمایت از سیل دیدگان، زلزله زدگان و… بوده ایم. در تمام این برنامه های خیریه اهالی موسیقی با استفاده از هنرشان سعی در جذب سرمایه های مادی مردمی برای کمک به آسیب دیدگان داشته اند اما هیچ گاه حرکت منسجم و بزرگ حمایتی به صورت مستقیم از اهالی موسیقی ایران دیده نشده است.
گفتگو با فرهاد فخرالدینی (IV)

گفتگو با فرهاد فخرالدینی (IV)

من هم نوشته‌هایش را همانگونه که بود در کتاب نقل کردم. کاری را که او می‌خواست درباره‌ی من انجام بدهد من درباره‌ی او انجام دادم. بعد شروع کردم به اینکه خاطرات مشترکمان را هم بنویسم و دیدم حالا که دارم می‌نویسم، بخشی از مشاهدات خودم را در عالم موسیقی را نیز بنویسم و این همان چیزی بود که مورد دلخواه او هم بود. از آنجا که بعد از کناره‌گیری از ارکستر در سال ۸۸ نمی‌توانستم بیکار بمانم، به نحوی می‌خواستم که سرگرمی داشته باشم و شروع به نوشتن آنها کردم. شاید تعجب کنید ولی روزی ۱۲ ساعت کار می‌کردم و می‌نوشتم. در این دوره کمتر به کار آهنگسازی و بیشتر به کار نوشتن پرداختم. از طرفی بعضی از شاگردانم دائم می‌گفتند که این همه به ما درس و جزوه داده‌اید چرا اینها را چاپ نمی‌کنید؟ به این فکر افتادم که تجزیه و تحلیل و شرح ردیف موسیقی ایرانی را هم بنویسم و آن را هم نوشتم.
کنی جی، معرف جهانی ساکسیفون سوپرانو

کنی جی، معرف جهانی ساکسیفون سوپرانو

Kenneth Gorelick ( متولد ۵ جون ۱۹۵۶)، که با اسم صحنه خود،Kenny G ، شناخته شده تر است، یک نوازنده ساکسیفون آمریکاییست که آلبوم چهارمش ، Duotone ، در سال ۱۹۸۶ برای او موفقیت چشم گیری به ارمغان آورد.
MIDI را بهتر بشناسیم – قسمت اول

MIDI را بهتر بشناسیم – قسمت اول

همانطور که در نوشته قبل اشاره کردیم، MIDI استانداردی است که برای تبادل اطلاعات میان سازهای دیجیتال با یکدیگر و کامپیوتر تدوین شده است و شاید اغراق نباشد اگر بگوییم بدون استفاده از این پروتکل امکان استفاده بهینه از سازهای دیجیتال وجود ندارد. در این نوشته سعی می کنیم برخی از اصطلاحات و موضوعات مرتبط با این استاندارد صنعتی را برای شما تشریح کنیم.
خدایی: در آکادمی آواز، مستر کلاسهایی با شرکت استادان خواهیم داشت

خدایی: در آکادمی آواز، مستر کلاسهایی با شرکت استادان خواهیم داشت

برنامه های خوبی داریم در آکادمی آواز، اجرای کنسرت برای هنرجویان آواز برتر و تشکیل یک آرشیو قوی و بخش پژوهش و تحقیق در مورد شیوه های مختلف آواز؛ تشکیل یک گروه کر خوب و تشکیل یک گروه کر ایرانی برای کارهایی که قرار است ایرانی صدا بدهد و الان مجبورند برای این کارها از کرهایی استفاده کنند که با استیل آواز غربی میخوانند و آن نوع سونوریته و کاراکتر.