جاشوا بل، ویولونیست سنت شکن

جاشوا بل
جاشوا بل
همان طور که پیشتر در “گفتگوی هارمونیک” خوانده اید، بهزاد رنجبران آهنگساز برجسته ایرانی، کنسرتو ویولونی را به جاشوا بل تقدیم کرده که بارها با نوازندگی او به اجرا رسیده است. هرچند چندان این اتفاق تاریخی در رسانه های جمعی ایران بازتابی نداشت و به علت نامعلومی، بیشتر صحبت از سمفونی های سفارشی ای میشود که هر هفته به بازار می آید! امیدواریم دوستان خبرنگار، با خواندن این مطلب بیشتر با جایگاه این دو هنرمند آشنا شوند.

جاشوا بل، امروز یکی از نوازندگان مشهور ویولن است؛ هرچند او را جزو نوازندگان زود رس می شناسند و به همین جهت، از کودکی شهرت خاصی داشته است. فیلمها و ضبطهای پرتعداد او از قطعات نفس گیر و فنی ویولن، هر شنونده آشنایی را متوجه سطح آموزش بالای او می کند. جاشوا بل از سنین کودکی با پیشکسوتان و استادان تراز اول ویولون آموزش موسیقی را آغاز کرد و به سرعت پله های ترقی را پیمود.

جاشوا بل، جزو نوازندگان سنت شکن شناخته میشود و کمتر خلقیاتش به نوازندگان مشهور ویولون جهان میماند. استفاده او از ویولون های جدید با شکلی غیر معمول، نوازندگی به سبکهایی غیر کلاسیک و اجرا روی فیلمهای سینمایی از اعمال غیر معمول اوست که از کمتر نوازنده ای با این اعتبار دیده شده است. او شاید تنها نوازنده حرفه ای کلاسیک است که به طور عمومی افتخاراتش را در بازی های کامپیوتری به نمایش میگذارد! البته نباید او را هم دسته هنرمندان تجاری امروز ویولون مانند ونسا می و نایجل کندی محسوب کرد، زیرا او همواره ارزش های هنری را ارج نهاده است.

audio file بشنوید: Short Trip Home با ویولن Joshua Bell

جاشوا بل (Joshua Bell) متولد نهم دسامبر سال ۱۹۶۷، یک ویولونیست آمریکایی است. بل در شهر Bloomington ایالت ایندیانا متولد شد، پدر و مادرش هر دو روانشناس بودند. هنگامی که یک کودک چهار ساله بود، مادرش متوجه شد که او تعدادی نخ پلاستیکی را به دستگیره های کشوی لباسش وصل کرده و آهنگ هایی را که مادرش با پیانو می نوازد تقلید می کند. در آن زمان والدین او برایش یک ویولن با اندازه ای مناسب یک کودک پنج ساله خریداری کردند و به این ترتیب او فراگیری موسیقی را از همان سن، به صورت جدی آغاز نمود.

به عنوان یک شاگرد باهوش او در حین فراگیری ویولن به زندگی عادی اش نیز می پرداخت و مانند دیگر هم سن و سالانش به بازی های کامپیوتری و ورزش علاقه بسیار داشت. اولین استاد موسیقی اش Mimi Zweig بود ، پس از او Josef Gingold با اطمینان از اینکه والدین بل سعی ندارند پسرشان را به آموزش پیانو مجبور کنند، بلکه هدف اصلی شان شکوفا شدن استعدادهای نهفته اوست، آموزش او را عهده دار شد. بل همواره با علاقه بسیار از او به عنوان استاد و راهنمایی بزرگ یاد می کند.

بل در سن چهارده سالگی، به عنوان تک نواز ویولن در ارکستر فیلادلفیا به رهبری Riccardo Muti فعالیت حرفه ای اش را آغاز نمود. سپس در مدرسه موسیقی ژاکوب دانشگاه ایندیانا (Jacobs School of Music Indiana University) در رشته ویولن به تحصیل پرداخت. در سال ۱۹۸۵ به عنوان اولین حضورش در Carnegie Hall همراه ارکستر سمفونیک St Louis ویولن نواخت و تا کنون با بسیاری از ارکسترها و رهبران بزرگ موسیقی همکاری داشته است.

audio file قسمتی از موسیقی فیلم “ویولون قرمز” با ویولن جوشا بل

بل همواره به اجرای کارهای جدید می پردازد، ویولن کنسرتوی Nicholas Maw – آهنگساز مشهور انگلیسی – به او تقدیم شده وهمان اجرایی است که جایزه Grammy را برای بل به ارمغان آورد، به علاوه این اجرای او به عنوان بهترین اثر جهان در سال ۱۹۹۳ شناخته شد. تک نوازی موسیقی متن فیلم “The Red Violin” ساخته John Corigliano که برنده جایزه اسکار شد و همچنین فیلم “Ladies in Lavender” توسط بل اجرا شده است. او در فیلم “Music of the Heart” که داستانی است در رابطه با قدرت موسیقی، با تنی چند از ویولونیست های سرشناس حضور بهم رسانده است.

audio file قسمتی از مومان سوم کنسرتو ویولن چایکوفسکی با اجرای جوشا بل

ویولن بل که ۳۰۰ سال قدمت دارد، یک ویولن Stradivarius است که Gibson ex Hubermann نام دارد و درسال ۱۷۱۳ – که از آن به عنوان “عصر طلایی Antonio Stradivari ” یاد می شود، ساخته شده است. این ساز که تاریخچه ای بی نظیر دارد تا کنون دو بار به سرقت رفته، بار آخر رباینده در بستر مرگ به دزدی اش اعتراف کرده است. بل با این ساز می نواخت و از آن نگهداری می کرد تا زمانی که صاحب ویولن به شوخی به بل اعلام کرد که این ساز را چهار میلیون دلار می فروشد.


جان ویلیامز و جاشوا بل
مدتی پس از آن بل متوجه شد که این ویولن در آستانه فروش به یک کارخانه دار آلمانی برای نگهداری در کلکسیون شخصی اش است، بل بدون تعلل ویولن Stradivarius خودش را که در آن زمان در اختیار داشت فروخت، مابقی پول مورد نیازش را قرض گرفت و سرانجام توانست با قیمت ۳٫۵ میلیون دلار Gibson ex Hubermann را خریداری کند.

اولین اجرای بل با این ساز “Romance of the Violin ” در سال ۲۰۰۳ به تهیه کنندگی Sony Classical بود که بیش از صد هزار کپی از آن در بازار بفروش رسید، چنین رکورد فروشی برای یک آلبوم کلاسیک بسیار جالب توجه است.

اخیرا بل در ارکستر Saint Paul Chamber – که در سال ۲۰۰۴ کار خود را آغاز کرده – مشغول فعالیت است. به علاوه او جزو اعضای کمیته انتخابی Kennedy Center است.

پدر بل – دکتر آلن بل (Alan P Bell) – محقق و استاد دانشگاه ایندیاناست. بل ساکن منهتن است، تا کنون ازدواج نکرده و فرزندی ندارد.

12 دیدگاه

  • پرنیان
    ارسال شده در تیر ۲۹, ۱۳۸۵ در ۷:۳۱ ب.ظ

    بسیار عالی ، جامع و خوب بود…

  • Soloist
    ارسال شده در مرداد ۱, ۱۳۸۵ در ۱۱:۰۹ ب.ظ

    مطلب بسیار خوبی بود. بهتر است نام کندی را در کنار امسال ” ونسا می” نیاورید. چرا که “می” در زمینه ی موسیقی کلاسیک بسیار ضعیف عمل کرده است. اما کندی نوازنده ای بی نقص در اجرای آثار آهنگسازان کلاسیک و معاصر است.(به ضبطهای کندی از کنسرتوهای برامس، سیبلیوس، بروخ و … مراجعه کنید). خواهشمندم در مورد ارزشهای هنری مورد تاییدتان کمی توضیح دهید.
    با تشکر

  • ارسال شده در مرداد ۲, ۱۳۸۵ در ۶:۵۲ ب.ظ

    البته اینجا منظور نایجل کندی ای است که امروزه در دنیا معروف شده و نه نایجل کندی سالهای نوجوانی… و حتما میدانید که شهرت کندی بیشتر مدیون تیپ خاص کولی اوست نه اجرا هایی در سطح هایفتز یا دیگر ستاره های این ساز. نایجل کندی با دید یک نوازنده کولی به قطعات کلاسیک نگاه میکند و با ارزشهای آنها این قطعات را می نوازد. در مورد بد بودن یا خوب بودن این کار صحبت نمی کنیم، اینجا بحث این است که مثلا برای فلان نوازنده جذب کردن جوانان ارزش محسوب میشود یا نه. مثلا برای نایجل کندی ممکن است جذب کردن مخاطب در یک کافه با موسیقی جز مهم باشد ولی برای نوازنده کلاسیک کار دیگری چنین نیست. پس این ارزش ها در شاخه خاصی از موسیقی ارزش دارند و در شاخه دیگر ممکن است کم ارزش یا بی ارزش باشند.

  • امیر
    ارسال شده در تیر ۱۲, ۱۳۸۶ در ۵:۱۱ ق.ظ

    اگر در مورد samvel yervinyan نوازنده ارمنی ویولن اطلاعات دارید لطفا به من بدید متشکرم

  • ارسال شده در بهمن ۱, ۱۳۸۶ در ۱۱:۴۰ ب.ظ

    چند تا اهنگ ایروانیان رو میشه بزارید با تشکر

  • hamid
    ارسال شده در بهمن ۲۰, ۱۳۸۶ در ۱:۰۳ ب.ظ

    bale vaghean baese taasofe ke dar resanehaye iran jai baraye moosighie classic che irani va che khareji be oon soorat vojood nadare va dar teye saalhaye gozashte tanha moosighihaye classici ke az TV pakhsh shode chand asar az vivaldi o bach o beethoven boode ke bishtar dar agahi haye tablighati shenideim va yek asar az beethoven ke har chand rooz 2 – 3 daghighe pakhsh mishavad va be jaye in por az moosighihaye bi arzesh va gheyre ghabele shenidan ….

  • farimah
    ارسال شده در بهمن ۲۲, ۱۳۸۶ در ۱۲:۵۵ ق.ظ

    samvel yervinyan ye navazandeye armanie fogholadast ke az 7 salegi mooseghio shooroo karde va alan doktoraye mooseghi dare va hamejoor ahangio mitoone bezane hata chanta ahange irani ham too karash dide mishe. manam yeki az tarafdaraye paropa ghorsesham!

  • vcb gf
    ارسال شده در تیر ۲۷, ۱۳۸۷ در ۱۰:۴۴ ب.ظ

    aalie mer30

  • اردلان
    ارسال شده در دی ۵, ۱۳۸۹ در ۱:۲۹ ب.ظ

    نایجل کندی بهترین نوازنده ویلن زنده دنیاست.کمی دقت کنید لطفا.جاشوا بل . ونگروف و بقیه هوش لایزال و شجاعت خارق العاده او را ندارند. نوازندگانی که به عنوان یک چهره برجسته مطرح می‌شوند به تقلید از لحن یکی از نوازندگان برجسته پیش از خود می‌پردازند که از طرف همگان مورد تایید بود، اما کندی این کار را انجام نداد. در گفتگویی وقتی حرف به توانایی‌های نوازندگی رسید، گفت: «وقتی قرار باشد با همان توانی که در نواختن داریم به اجرای صحنه‌ای بپردازیم، کار خاصی انجام نداده‌ایم. در زمان اجرا باید تا جایی پیش رفت که به محدودیت‌های خودتان در نوازندگی برسید، جایی که هر لحظه ممکن است کم بیاورید و قطعه را خراب کنید. اگر در زمان اجرا به چنین ریسکی دست نزنید به نظر من آن اجرا ارزشی ندارد

  • عباس وجه الدینی
    ارسال شده در آذر ۱۲, ۱۳۹۱ در ۱:۲۱ ب.ظ

    سلام واقعا جالب بی‌نظیر بود ……ممنون

  • عباس وجه الدینی
    ارسال شده در آذر ۱۲, ۱۳۹۱ در ۱:۲۳ ب.ظ

    سلام واقعا جالب و بی نظیر بود…..ممنون میشم اگه درمورد هانی نیز اطلاعات بدین

  • Sana
    ارسال شده در دی ۱۷, ۱۳۹۴ در ۷:۲۲ ب.ظ

    بسیار ممنون از سایت خوبتان واقعا ممنون مشکل من رفع شد.

ارسال دیدگاه

رایانامهٔ شما نمایش داده نخواهد شد.

تکنیک های هارمونی در موسیقی های امپرسیونیسم و رومانتیسم (II)

من این نوع دیدگاه گسترش هارمونی را در هفت متد اصلی دسته بندی و خلاصه می کنم که در جای خود در باره ی هر کدام صحبت می کنم. این متد ها عبارتند از:

اولین دکتر موسیقی (I)

حســین ناصحی در سال ۱۳۰۴ در خانواده ای هنردوست به دنیا آمد. مادرش از شاگردان استاد درویش خان بود و تار می نواخت. به همین جهت ذوق موسیقی او از اوان کودکی پرورش یافت. وی از ســن ۱۴ سالگی با ورود به هنرستان عالی موسیقی و انتخاب ساز ترومبون زیر نظر اســتاد چک «ژوزف اسالدک» مشغول تحصیل گردیــد و پس از مــدت کوتاهی به همکاری با ارکســتر رادیو به سرپرستی پرویز محمود پرداخت. او جزو شاگردان ممتازی بود که به دعوت دولت ترکیه و با بورســیه هنرستان برای ادامه تحصیل روانــه آنکارا گردید و در آنجا زیر نظر اســتاد «کاظم آکســس» از شاگردان برجســته «بلا بارتوک» آهنگساز شهیر مجارستان به همراه دوست دیرینه اش ثمین باغچه بان به فراگیری آهنگسازی پرداخــت.

از روزهای گذشته…

درباره بازسازی تصنیف های امیرجاهد

درباره بازسازی تصنیف های امیرجاهد

در کتاب‌های مربوط به تاریخ موسیقی ایران، بارها و بارها نام محمدعلی امیرجاهد را در کنار شیدا و عارف، دو تصنیف سرای مشهور دوره قاجار و مشروطه خوانده‌ایم. در کارگان موسیقی دستگاهی ما، تصنیف‌های پرشماری از عارف و شیدا شنیده می‌شود که در طول صد سال گذشته، بارها و بارها اجراشده‌اند؛ اما کمتر دیده و شنیده‌ایم که هنرمندان تصنیف‌هایی از امیرجاهد را اجرا کنند، گویی شمار تصنیف‌های به‌جامانده از او، بسیار اندک‌تر از آثار شنیده‌شده از عارف و شیدا است؛ اما اگر تصنیف‌های امیرجاهد کم‌شمارند، چرا در تاریخ موسیقی ما نام وی در کنار این دو هنرمند پرکار قرارگرفته است؟
از زندگی ایگور استراوینسکی

از زندگی ایگور استراوینسکی

ایگور استراوینسکی (۱۸۸۲-۱۹۷۱) نگین افتخار موسیقی مدرن، در طول زندگی خود هرگز سعی نکرد تا با رقبای خود به مبارزه بپردازد، چرا که هر یک از آنها یک به یک از صحنه میدان کنار کشیدند. حتی شوئنبرگ که بیشتر ریاضی دان بود تا موسیقیدان فقط مدت کوتاهی برای او به عنوان یک رقیب خطرناک عرضه اندام کرد.
درباره کتاب «گلهای جاویدان» (II)

درباره کتاب «گلهای جاویدان» (II)

هدف نهایی انتقال فکر متعالی اندیشمندان ایرانی از یک سو و تلطیف روان شنونده از سوی دیگر بود. برنامۀ گلها پدیده‌ای در تاریخ فرهنگ، هنر و ادبیات ایران به‌شمار می‌رود که به موسیقی‌دانان، شاعران و هنرمندان اعتبار و ارزشی والا بخشید. تا قبل از تأسیس برنامۀ وزین گلها، استادان برجستۀ موسیقی را هم‌شأن مطربان می‌دانستند و کسی‌ به ارزش و جایگاه هنری آنان واقف نبود.
بازگشت ایرانی  (II)

بازگشت ایرانی (II)

رادیو و تلویزیون هم، که سال‌ها (به عدد سال‌های رنج فردوسی) است با موسیقی قهراند. برنامه‌ی کودک و نوجوان که یک لحظه‌اش بدون آهنگ نیست، چیزی بر شناخت بچه‌ها از موسیقی سرزمین مادری‌شان نمی‌افزاید (راستش را بخواهید از موسیقی سرزمین‌های دیگر هم در آن چیزی نیست) و تقریبا همان روش کودکستانی را دنبال می‌کند، با این تفاوت که در این جا گاهی علاوه بر «خاله»، «عمو» هم داریم و حرکات موزون هم اکیدا ممنوع است. آن یار دلنواز هم اگر هست در پس گلدانی یا شمایل زنبوری یا … رخ در نقاب کشیده.
مصاحبه با ری چین، برنده مسابقه منوهین (I)

مصاحبه با ری چین، برنده مسابقه منوهین (I)

از گفتگو با یهودی منوهین توسط دیوید دوبال:”می دانید از کلمه نابغه متنفرم. احساس غیر طبیعی به من می دهد. این یکی از دلایلی است که می خواستم مکتبم را آغاز کنم… شاید اشتباه می کنم اما دوست دارم خودم را نرمال بدانم. شاید هم من هیولا باشم! تمامی بچه های موسیقی عادی هستند، بچه های که باید فضای گسترده داشته باشند. فکر می کنم به بچه ها توجه اندکی می گردد. معتقدم بچه ها نسبت به توانایهای که ما در سالهای اولیه از آنها انتظار داریم، توانایی های بیشتری دارند.”
گریگوریان: حضوری دربرگیرنده (I)

گریگوریان: حضوری دربرگیرنده (I)

گریگوریان گرم است، خوب است و حضورش پرکنده و در برگیرنده است. دربرگیرنده محیط و آدمهای دور و برش، و به همین دلیل در یک رابطه، در یک گفت و شنود، اوست که حاکم است. راطه را خودش رهبری میکند. سئوالها را مطابق میل با حوصله خودش تغییر میدهد و هر چه دلش میخواهد میگوید، اصلا بعضی پرسشها را نشنیده میگیرد و به حرف خودش ادامه میدهد.
فراکتال و کاربرد آن در موسیقی (I)

فراکتال و کاربرد آن در موسیقی (I)

همواره افرادی بر این عقیده بوده اند که موسیقی از دسته ی علوم ریاضی بشمار میرود و گرچه نوع بیان موسیقی و ریاضی با یکدیگر متفاوت بوده اما روح و حقیقتی که در موسیقی وجود دارد، در ریاضیات قابل مشاهده است؛ بنابراین همواره وجود داشته اند افرادی که بخواهند ریاضیات و موسیقی را به زبان دیگری تعریف کرده و یا از این علوم قدرتمند جهت غنا بخشیدن به دیگری استفاده کنند. آن طور که در تاریخ آمده شروع بررسی موسیقی از دیدگاه ریاضی به یونان باستان بازمیگردد و فیثاغورثیان در پانصد سال قبل از میلاد، اولین افرادی بودند که فواصل موسیقی را متناسب با اعداد بیان کرده و ارتباط موسیقی و ریاضیات را توجیه کردند.
سر توماس بیچام، رهبر بزرگ انگلیس (VI)

سر توماس بیچام، رهبر بزرگ انگلیس (VI)

بیچام با نزدیک شدن تولد شصت سالگیش تصمیم گرفت که یک سال از دنیای موسیقی فاصله بگیرد و تعطیلاتش را در یک کشور آفتابی سپری کند. اما شروع جنگ جهانی دوم در ۳ سپتامبر ۱۹۳۹ برنامه های او را به هم زد و در عوض مجبور شد برای تضمین آینده ارکستر فیلارمونیک لندن که حامیانش پشتیبانی مالی خود را با اعلام جنگ قطع کرده بودند، مبارزه کند.
گزارشى از اجراى اپراى فاوست در سالن متروپولیتن

گزارشى از اجراى اپراى فاوست در سالن متروپولیتن

اپراى (فاوست) اثر چارلز گونو، اثرى غنى از ملودى هاى زیبا اما با عمق احساسى بسیار کم است. یک اجراى جدید از این اثر در سالن اپراى مترو پولیتن به روى صحنه رفته است. تمام چشم ها به ساخته آندرى شربان دوخته شده بود. ممکن است هدف او کم اهمیت جلوه دادن سبک کار گونو باشد، که البته این کار جداً سخت است.
خنیاگر پیانو؟ (I)

خنیاگر پیانو؟ (I)

هفت روز دریا با کارهای گذشته‌ی «هوشیار خیام» از جنبه‌هایی متفاوت است. این تفاوت نه به رسم برتر شمردن که به حساب برشمردن ویژگی‌های آثار گذشته‌ی اوست. اگر سه ویژگی اصلی قطعات پیانویی او را بهره‌گیری از امکانات پیانوی از پیش مهیا شده یا تغییریافته، کاربست بعضی تکنیک‌های مینی‌مالیستی (که این هر دو را می‌توان به پای رابطه‌ی او با مکتب نیویورک نوشت) و راه دادن اکنون موسیقی ایرانی (به پهنای سه دهه تجربیات موسیقایی) به ساختار نوازندگی پیانوی ایرانی بدانیم (۲)، آنگاه ناچاریم اذعان کنیم که اولی به کلی در این آلبوم غایب است و بر دومی هم تاکیدی نمی‌یابیم -هر چند به شکل گذرا در دل قطعات هنوز حضور دارد- و سومی هم دست‌کم به اندازه‌ی آلبومی مانند «تاتاری» ظاهر نیست. از همین روست که «هفت روز» دریا را میان آثار پیانویی هوشیار خیام متفاوت می‌بینیم.