گفتگوی هارمونیک | Harmony Talk

جاشوا بل، ویولونیست سنت شکن

همان طور که پیشتر در “گفتگوی هارمونیک” خوانده اید، بهزاد رنجبران آهنگساز برجسته ایرانی، کنسرتو ویولونی را به جاشوا بل تقدیم کرده که بارها با نوازندگی او به اجرا رسیده است. هرچند چندان این اتفاق تاریخی در رسانه های جمعی ایران بازتابی نداشت و به علت نامعلومی، بیشتر صحبت از سمفونی های سفارشی ای میشود که هر هفته به بازار می آید! امیدواریم دوستان خبرنگار، با خواندن این مطلب بیشتر با جایگاه این دو هنرمند آشنا شوند.

همان طور که پیشتر در “گفتگوی هارمونیک” خوانده اید، بهزاد رنجبران آهنگساز برجسته ایرانی، کنسرتو ویولونی را به جاشوا بل تقدیم کرده که بارها با نوازندگی او به اجرا رسیده است. هرچند چندان این اتفاق تاریخی در رسانه های جمعی ایران بازتابی نداشت و به علت نامعلومی، بیشتر صحبت از سمفونی های سفارشی ای میشود که هر هفته به بازار می آید! امیدواریم دوستان خبرنگار، با خواندن این مطلب بیشتر با جایگاه این دو هنرمند آشنا شوند.

جاشوا بل، امروز یکی از نوازندگان مشهور ویولن است؛ هرچند او را جزو نوازندگان زود رس می شناسند و به همین جهت، از کودکی شهرت خاصی داشته است. فیلمها و ضبطهای پرتعداد او از قطعات نفس گیر و فنی ویولن، هر شنونده آشنایی را متوجه سطح آموزش بالای او می کند. جاشوا بل از سنین کودکی با پیشکسوتان و استادان تراز اول ویولون آموزش موسیقی را آغاز کرد و به سرعت پله های ترقی را پیمود.

جاشوا بل، جزو نوازندگان سنت شکن شناخته میشود و کمتر خلقیاتش به نوازندگان مشهور ویولون جهان میماند. استفاده او از ویولون های جدید با شکلی غیر معمول، نوازندگی به سبکهایی غیر کلاسیک و اجرا روی فیلمهای سینمایی از اعمال غیر معمول اوست که از کمتر نوازنده ای با این اعتبار دیده شده است. او شاید تنها نوازنده حرفه ای کلاسیک است که به طور عمومی افتخاراتش را در بازی های کامپیوتری به نمایش میگذارد! البته نباید او را هم دسته هنرمندان تجاری امروز ویولون مانند ونسا می و نایجل کندی محسوب کرد، زیرا او همواره ارزش های هنری را ارج نهاده است.

audio file بشنوید: Short Trip Home با ویولن Joshua Bell

جاشوا بل (Joshua Bell) متولد نهم دسامبر سال ۱۹۶۷، یک ویولونیست آمریکایی است. بل در شهر Bloomington ایالت ایندیانا متولد شد، پدر و مادرش هر دو روانشناس بودند. هنگامی که یک کودک چهار ساله بود، مادرش متوجه شد که او تعدادی نخ پلاستیکی را به دستگیره های کشوی لباسش وصل کرده و آهنگ هایی را که مادرش با پیانو می نوازد تقلید می کند. در آن زمان والدین او برایش یک ویولن با اندازه ای مناسب یک کودک پنج ساله خریداری کردند و به این ترتیب او فراگیری موسیقی را از همان سن، به صورت جدی آغاز نمود.

به عنوان یک شاگرد باهوش او در حین فراگیری ویولن به زندگی عادی اش نیز می پرداخت و مانند دیگر هم سن و سالانش به بازی های کامپیوتری و ورزش علاقه بسیار داشت. اولین استاد موسیقی اش Mimi Zweig بود ، پس از او Josef Gingold با اطمینان از اینکه والدین بل سعی ندارند پسرشان را به آموزش پیانو مجبور کنند، بلکه هدف اصلی شان شکوفا شدن استعدادهای نهفته اوست، آموزش او را عهده دار شد. بل همواره با علاقه بسیار از او به عنوان استاد و راهنمایی بزرگ یاد می کند.

بل در سن چهارده سالگی، به عنوان تک نواز ویولن در ارکستر فیلادلفیا به رهبری Riccardo Muti فعالیت حرفه ای اش را آغاز نمود. سپس در مدرسه موسیقی ژاکوب دانشگاه ایندیانا (Jacobs School of Music Indiana University) در رشته ویولن به تحصیل پرداخت. در سال ۱۹۸۵ به عنوان اولین حضورش در Carnegie Hall همراه ارکستر سمفونیک St Louis ویولن نواخت و تا کنون با بسیاری از ارکسترها و رهبران بزرگ موسیقی همکاری داشته است.

audio file قسمتی از موسیقی فیلم “ویولون قرمز” با ویولن جوشا بل

بل همواره به اجرای کارهای جدید می پردازد، ویولن کنسرتوی Nicholas Maw – آهنگساز مشهور انگلیسی – به او تقدیم شده وهمان اجرایی است که جایزه Grammy را برای بل به ارمغان آورد، به علاوه این اجرای او به عنوان بهترین اثر جهان در سال ۱۹۹۳ شناخته شد. تک نوازی موسیقی متن فیلم “The Red Violin” ساخته John Corigliano که برنده جایزه اسکار شد و همچنین فیلم “Ladies in Lavender” توسط بل اجرا شده است. او در فیلم “Music of the Heart” که داستانی است در رابطه با قدرت موسیقی، با تنی چند از ویولونیست های سرشناس حضور بهم رسانده است.

audio file قسمتی از مومان سوم کنسرتو ویولن چایکوفسکی با اجرای جوشا بل

ویولن بل که ۳۰۰ سال قدمت دارد، یک ویولن Stradivarius است که Gibson ex Hubermann نام دارد و درسال ۱۷۱۳ – که از آن به عنوان “عصر طلایی Antonio Stradivari ” یاد می شود، ساخته شده است. این ساز که تاریخچه ای بی نظیر دارد تا کنون دو بار به سرقت رفته، بار آخر رباینده در بستر مرگ به دزدی اش اعتراف کرده است. بل با این ساز می نواخت و از آن نگهداری می کرد تا زمانی که صاحب ویولن به شوخی به بل اعلام کرد که این ساز را چهار میلیون دلار می فروشد.


جان ویلیامز و جاشوا بل
مدتی پس از آن بل متوجه شد که این ویولن در آستانه فروش به یک کارخانه دار آلمانی برای نگهداری در کلکسیون شخصی اش است، بل بدون تعلل ویولن Stradivarius خودش را که در آن زمان در اختیار داشت فروخت، مابقی پول مورد نیازش را قرض گرفت و سرانجام توانست با قیمت ۳.۵ میلیون دلار Gibson ex Hubermann را خریداری کند.

اولین اجرای بل با این ساز “Romance of the Violin ” در سال ۲۰۰۳ به تهیه کنندگی Sony Classical بود که بیش از صد هزار کپی از آن در بازار بفروش رسید، چنین رکورد فروشی برای یک آلبوم کلاسیک بسیار جالب توجه است.

اخیرا بل در ارکستر Saint Paul Chamber – که در سال ۲۰۰۴ کار خود را آغاز کرده – مشغول فعالیت است. به علاوه او جزو اعضای کمیته انتخابی Kennedy Center است.

پدر بل – دکتر آلن بل (Alan P Bell) – محقق و استاد دانشگاه ایندیاناست. بل ساکن منهتن است، تا کنون ازدواج نکرده و فرزندی ندارد.

دیدگاه ها ۱۲

  • مطلب بسیار خوبی بود. بهتر است نام کندی را در کنار امسال ” ونسا می” نیاورید. چرا که “می” در زمینه ی موسیقی کلاسیک بسیار ضعیف عمل کرده است. اما کندی نوازنده ای بی نقص در اجرای آثار آهنگسازان کلاسیک و معاصر است.(به ضبطهای کندی از کنسرتوهای برامس، سیبلیوس، بروخ و … مراجعه کنید). خواهشمندم در مورد ارزشهای هنری مورد تاییدتان کمی توضیح دهید.
    با تشکر

  • البته اینجا منظور نایجل کندی ای است که امروزه در دنیا معروف شده و نه نایجل کندی سالهای نوجوانی… و حتما میدانید که شهرت کندی بیشتر مدیون تیپ خاص کولی اوست نه اجرا هایی در سطح هایفتز یا دیگر ستاره های این ساز. نایجل کندی با دید یک نوازنده کولی به قطعات کلاسیک نگاه میکند و با ارزشهای آنها این قطعات را می نوازد. در مورد بد بودن یا خوب بودن این کار صحبت نمی کنیم، اینجا بحث این است که مثلا برای فلان نوازنده جذب کردن جوانان ارزش محسوب میشود یا نه. مثلا برای نایجل کندی ممکن است جذب کردن مخاطب در یک کافه با موسیقی جز مهم باشد ولی برای نوازنده کلاسیک کار دیگری چنین نیست. پس این ارزش ها در شاخه خاصی از موسیقی ارزش دارند و در شاخه دیگر ممکن است کم ارزش یا بی ارزش باشند.

  • bale vaghean baese taasofe ke dar resanehaye iran jai baraye moosighie classic che irani va che khareji be oon soorat vojood nadare va dar teye saalhaye gozashte tanha moosighihaye classici ke az TV pakhsh shode chand asar az vivaldi o bach o beethoven boode ke bishtar dar agahi haye tablighati shenideim va yek asar az beethoven ke har chand rooz 2 – 3 daghighe pakhsh mishavad va be jaye in por az moosighihaye bi arzesh va gheyre ghabele shenidan ….

  • samvel yervinyan ye navazandeye armanie fogholadast ke az 7 salegi mooseghio shooroo karde va alan doktoraye mooseghi dare va hamejoor ahangio mitoone bezane hata chanta ahange irani ham too karash dide mishe. manam yeki az tarafdaraye paropa ghorsesham!

  • نایجل کندی بهترین نوازنده ویلن زنده دنیاست.کمی دقت کنید لطفا.جاشوا بل . ونگروف و بقیه هوش لایزال و شجاعت خارق العاده او را ندارند. نوازندگانی که به عنوان یک چهره برجسته مطرح می‌شوند به تقلید از لحن یکی از نوازندگان برجسته پیش از خود می‌پردازند که از طرف همگان مورد تایید بود، اما کندی این کار را انجام نداد. در گفتگویی وقتی حرف به توانایی‌های نوازندگی رسید، گفت: «وقتی قرار باشد با همان توانی که در نواختن داریم به اجرای صحنه‌ای بپردازیم، کار خاصی انجام نداده‌ایم. در زمان اجرا باید تا جایی پیش رفت که به محدودیت‌های خودتان در نوازندگی برسید، جایی که هر لحظه ممکن است کم بیاورید و قطعه را خراب کنید. اگر در زمان اجرا به چنین ریسکی دست نزنید به نظر من آن اجرا ارزشی ندارد

بیشتر بحث شده است