میتسوکو اوچیدا، هنرمندی از ژاپن (II)

Mitsuko Uchida
Mitsuko Uchida
سالهای موزار
“پس از ورود به لندن، تصمیم گرفتم کلیه تاثیراتی را که در موسیقی از ژاپن و ونیز گرفته بودم، کنار بگذارم، کاری که برای یک نوازنده بسیار مشکل است. ” هرچند اوچیدا از سن ۲۴ سالگی استقلال مالی داشت، در سن سی سالگی توانست از راه موسیقی یک زندگی مرفه را تامین کند.

” مردم دائما به من یاد آوری می کردند که زندگی روز به روز برای نوازندگان جوان سخت تر می شود، به عقیده من این امر در روزگار فعلی صدق نمی کند. ”

“به هر حال روزی فرا خواهد رسید که مشکلات آسانتر شود، اما طی مراحل تدریجی. من نیزبه نوبه خود، قصد داشتم کار مهمی انجام دهم و به اجرای کل سونات های پیانوی موزار یا شوبرت می اندیشیدم. در آن زمان Alfred Brendel با اجرای آثار شوبرت در لندن به محبوبیت رسیده بود، اما تا جایی که من می دانستم هیچ کس سونات های موزار را اجرا نکرده بود. “

اوچیدا طی یک سری تک نوازی در Wigmore Hall در سال ۱۹۸۲ به اجرای سونات های موزار پرداخت و همین امر نام او را بر سر زبان ها جاری کرد.

audio file بشنوید قسمتی از مارش ترک از سونات شماره ۱۱ موتسارت با اجرای اوچیدا

او شهرت بین المللی اش را مدیون اجرای کامل سونات های موزار و کنسرتوهای پیانو اوست. با وجود علاقه بسیار اوچیدا به شوبرت، هر بار که اریک اسمیت (Erik Smith) تهیه کننده او در کمپانی فیلیپس، مذاکراتی با نمایندگان این شرکت در ژاپن انجام می داد، آنها بر ادامه ضبط آثار موزار اصرار می ورزیدند، زیرا سی دی هایی که با این عنوان عرضه می شد، بازار فروش بهتری داشت. پس از پایان هر ضبط ، اوچیدا و اسمیت امیدوار بودند که دفعه آینده به شوبرت بپردازند، اما مجددا مسائل مالی و خطر عدم موفقیت سی دی ها در بازار آنها را وامی داشت تا سری موزار را ادامه دهند.

” من و اریک پس از پایان هر ضبط به همدیگر می گفتیم “این بار هم متاسفیم ” و بدین ترتیب بود که سری اجراهای معروف موزار به انجام رسید.

کمال نوازندگی اوچیدا
شخصیت میتسوکو اوچیدا بر پایه موسیقی غنی گذشته بنا شده : باخ، موزار، بتهوون، شوبرت، شومان، دبوسی و آهنگسازانی چون : شوانبرگ ، برگ و وبرن از مدرسه موسیقی ونیز که اوچیدا همواره آنها را می ستود و به شدت تحت تاثیرشان بود. اوچیدا همچنان با غنی ترین نوع موسیقی قرن معاصر در ارتباط است و در این میان به همکاری اش با Harrison Birtwistle بیش از هر چیز دیگری مفتخر است.

درخشان ترین اجراهای او، البته به استثنای آثار موزار، قطعاتی از دبوسی ، کنسرتوی کامل بتهوون به رهبری Kurt Sanderling، کنسرتوی شوانبرگ همراه با Pierre Boulez و در نهایت سونات های کامل آهنگساز محبوبش : فرانز شوبرت. سری اجراهای شوبرت او در سال ۲۰۰۲ کامل شد ، پس از آن اوچیدا به موزار بازگشت و همراه با ارکستر Cleveland بر روی کنسرتوهای موزار متمرکز شد. این سری از کنسرت های او تا ماه مه سال ۲۰۰۷ ادامه خواهد یافت.

استقبال و علاقه شنوندگان در نزد اوچیدا بسیار حائز اهمیت است، اما محبوبیت و ستایشی که از او به عمل می آید هیچگاه موجب عدم رعایت اصلی که این نوازنده چیره دست به آن معتقد است : “توازن صحیح”، نشد.

audio file بشنوید قسمتی از Allegroسونات شماره ۱۱ موتسارت با اجرای اوچیدا

“شما می توانید تا جایی که دوست دارید به تمارین خود ادامه بدهید، تا جایی که مشتاقید درس بخوانید و هر اندازه که دلتان می خواهد راجع به مسائل مختلف فکر کنید. اما خودنمایی کار خطرناکی است، افراد بسیاری را می شناسم که به تشویق شنوندگان و خودنمایی اعتیاد پیدا کرده اند. به عقیده من زمانی که شهرت، قدرت و پول دست به دست هم بدهند بسیار خطرناک می شوند. ”

“به خوبی متوجه شده ام که در حال حاضر، گران ترین و مشهورترین نوازنده نیستم. ترجیح می دهم خودم در مورد زندگی شخصی ام تصمیم بگیرم و به هیچ وجه مایل نیستم به یک پیانیست بزرگ ولی ناخشنود تبدیل شوم. آرامش داشتن، نیازمند صرف وقت است و من برای کسب آرامش درونی ام چنین وقتی را صرف می کنم. در مقام یک نوازنده اگر بتوانید تعادل روحی و جسمی داشته باشید، زندگی بسیار موفقی را پیش رو خواهید داشت. ”

www.mitsukouchida.com

یک دیدگاه

  • ارسال شده در آبان ۱۷, ۱۳۸۷ در ۱۱:۳۵ ب.ظ

    be dorosty in ejraha vaghran ali hastand mamnun az matalebe khubetun.

ارسال دیدگاه

رایانامهٔ شما نمایش داده نخواهد شد.

رمضان: به اجرای آثار معاصر علاقه داشتم

نوشته که پیش رو دارید گفتگویی است با لیلا رمضان، نوازنده و مدرس پیانو درباره فعالیت های اخیرش، این گفتگو در برنامه نیستان در شبکه فرهنگ انجام شده است. لیلا رمضان مدتی است که مشغول ضبط و اجرای آثار آهنگسازان ایرانی برای ساز پیانو است و اخیراً هم با یکی از انتشارات‌های معتبر موسیقی کلاسیک در فرانسه یک CD از این آثار ضبط و منتشر کرده است.

مشاهدات موسیقی شناس آلمانی از موسیقی ایران (II)

ممکن نیست درباره موسیقی ایرانی قضاوت کرد بدون‏ آنکه اختصاصات اجتماعی گسترش تاریخی دولت در قرن‏ بیستم، سیاست فرهنگی و حتی سیاست خارجی کشور ایران‏ در نظر گرفته شود. در حقیقت این حاصل سیاست فرهنگی‏ ایران است که جشنواره شیراز هم یکی از مظاهر آن شمرده‏ می‏ شود. پس آنکه در سال ۱۳۰۵ شمسی (۱۹۲۶) حکومت‏ فاسد قاجار برافتاد، کشور ایران با سرعت و شدت بسوی‏ تمدن غربی رو آورد.

از روزهای گذشته…

هم‌صدایی لحظه‌ها (I)

هم‌صدایی لحظه‌ها (I)

«در این مورد [برخورد با مانعی مانند دیوار که نتوانم از آن بگذرم]، زندگیم را وقف کوبیدن سر به آن دیوار خواهم کرد.» (۱) این واژه‌ها روحیات هنرمندی را به استعاره‌ای از زبان خودش توصیف می‌کند، که جهان موسیقی شکسته شدن بسیاری از مرزهایش را به‌دست او تجربه کرد. گویی با این استعاره، سرنوشت شصت سال آینده‌ی هنرمند، آبستن سر کوبیدن به کرانه‌های نپیموده‌ی موسیقی شد
درباره حسینعلی ملاح (II)

درباره حسینعلی ملاح (II)

تخصص او در موسیقی علمی و عملی و در شعر ادیب پارسی و آشنایی به زبان های دیگر همگام با عشق به پژوهش از وی پژوهشگری کم نظیر و مطمئن ساخت به نحوی که بنا به قول استاد بزرگوار زنده یاد دکتر محمد تقی دانش پژوه دانشمندی چون مجتبی مینوی با آن وسواس علمی فیش های موسیقی خود را به وی می سپرد که یادآور سفارش علامه دهخدا در تحویل فیش های لغت نامه به دکتر معین است تا سیر تحقیق در باب تشویق تداوم یابد حسینعلی ملاح از نخستین کسانی بود که آقای مهدی ستایشگر صاحب اثر واژه نامه موسیقی را در این کار تشویق و ترغیب نمود و راهنمایی های موثری جهت این کار برای ایشان انجام داد.
گروه ضربانگ در فستیوال کلن

گروه ضربانگ در فستیوال کلن

گروه ضربانگ دوازده نوامبر آینده، در چارچوب جشنواره ریتم کلن و در سالن فیلارمونی این شهر آلمان روی صحنه می رود. از دیگر میهمانان جشنواره امسال کلن، ذکیر حسین نوازنده بزرگ طبله هند و مارتین گروبینگر هنرمند جوان اتریشی است که در سالهای اخیر شهرت بسیار یافته است. ضربانگ که شناخته شده ترین گروه سازهای کوبه ای ایرانی در خارج از کشور است، برای برنامه خود در سالن فیلارمونی کلن ترکیبی نسبتا تازه را پیش بینی کرده است.
فیلیپ گلس (III)

فیلیپ گلس (III)

گلس ، به خصوص از اواخر دهه ۸۰ و اوایل دهه ۹۰، با ساختن اپرا و موسیقی برای تئاتر به طور فزاینده ای به نوشتن موسیقی برای ترکیبهای اجرایی قابل دسترس مانند کوارتت زهی و ارکستر سمفونیک پرداخت و در واقع به سمت ریشه های ادبی دوران تحصیل خود بازگشت.
“ناگهان رستخیز”

“ناگهان رستخیز”

به تازگی احمد پژمان، اثری را به سفارش حوزه هنری بر روی اشعار مولانا برای ارکستر سمفونیک و کر تنظیم کرده است که چند ماه است که ضبط آن به اتمام رسیده ولی هنوز توسط انتشارات حوزه هنری به بازار نیامده است. این اثر یکی از معدود آثار سمفونیک سمفونیک ساخته شده توسط این آهنگساز برجسته است در ۳۰ ساله اخیر.
صنعت موسیقی در تلاش برای حفظ آینده

صنعت موسیقی در تلاش برای حفظ آینده

در سال ۲۰۰۶ در آمد حاصله از فروش آنلاین موسیقی از طریق تلفن های موبایل، بیش از دو میلیارد دلار بوده که در مقایسه با سال ۲۰۰۵، دو برابر شده است. طبق گزارش منتشر شده توسط IFPI (سازمانی که ثبت رکوردهای سراسر دنیا را عهده دار است) متاسفانه این رقم قادر نیست کمبودهای بوجود آمده در بازار فروش سی دی را جبران نماید.
همکاری مجدد غریب پور و عبدی روی صحنه رفت

همکاری مجدد غریب پور و عبدی روی صحنه رفت

سه شنبه ۲۶ دی ماه، اولین اجرای اپرای حافظ با موسیقی بهزاد عبدی با دعوت از هنرمندان این اپرا به روی صحنه رفت و بهروز غریب پور کارگردان و نویسنده اپرای حافظ با دعوت از گروه موسیقی اپرا به تالار فردوسی، از آهنگساز و نوازندگان و خوانندگان این اثر تقدیر کرد.
برگزاری سخنرانی آشنایی با موسیقی الکترونیک در دانشگاه آزاد

برگزاری سخنرانی آشنایی با موسیقی الکترونیک در دانشگاه آزاد

روز سه شنبه ۲۱ اردیبهشت ۱۳۸۹ از ساعت ۱ تا ۳ جلسه‌ی سخنرانی با عنوان «آشنایی با موسیقی الکترونیک» در دانشکده‌ی هنر و معماری دانشگاه آزاد اسلامی واقع در تقاطع خیابان فلسطین و انقلاب، برگزار می‌شود. سخنران، آروین صداقت‌کیش، خلاصه‌ای از برنامه‌ی سخنرانی را چنین بیان کرد؛مختصری از تاریخچه‌ی موسیقی الکترونیک آغازگر راه خواهد بود.
فواصل زمانی (III)

فواصل زمانی (III)

همچنانکه قبلا ذکر شد، ممکن است زمان بندی موسیقی از نسبتهای سیستم نمائی خارج شود و به سوی فواصل تبدیلی (تقسیمات مضرب اعداد فرد مانند ۳،۵،۶،۷،۹،۱۰،۱۱،۱۲،۱۳،…) گرایش پیدا کند. شیوه نت نویسی رایج در این موارد بر اساس تقسیم یک فاصله ساده به ۳،۵،۷،۹،۱۱ و… بخش است (مانند فاصله چنگ تریوله که حاصل تقسیم بر ۳ شدن فاصله سیاه است).
نگاهی به آثار و توانی های حسین خواجه امیری (V)

نگاهی به آثار و توانی های حسین خواجه امیری (V)

یکی از زیباترین آثار ایرج در سه گاه که متفاوت از آوازهای سه گاه دیگر اوست به همراه نوای تار مرحوم استاد جلیل شهناز در برنامه گلهای تازه ۱۶۳ است که از آخرین شماره های برنامه گلها و همچنین آخرین اثر ایرج در برنامه گلها می باشد. البته آوازهای ایرج در همه دستگاهها و آوازها، اکثرا متفاوت از یکدیگر است و علیرغم اینکه گوشه ها اغلب یکسان هستند ولی بیان آنها در اجراهای مختلف اکثرا با تفاوتهایی شنیده می شود و این نکته را نیز باید خاطر نشان کرد که او تغییراتی را نیز در برخی گوشه ها ایجاد و یا از خود ابداع می کند که مختص خود او و سبک اوست.