میتسوکو اوچیدا، هنرمندی از ژاپن (II)

Mitsuko Uchida
Mitsuko Uchida
سالهای موزار
“پس از ورود به لندن، تصمیم گرفتم کلیه تاثیراتی را که در موسیقی از ژاپن و ونیز گرفته بودم، کنار بگذارم، کاری که برای یک نوازنده بسیار مشکل است. ” هرچند اوچیدا از سن ۲۴ سالگی استقلال مالی داشت، در سن سی سالگی توانست از راه موسیقی یک زندگی مرفه را تامین کند.

” مردم دائما به من یاد آوری می کردند که زندگی روز به روز برای نوازندگان جوان سخت تر می شود، به عقیده من این امر در روزگار فعلی صدق نمی کند. ”

“به هر حال روزی فرا خواهد رسید که مشکلات آسانتر شود، اما طی مراحل تدریجی. من نیزبه نوبه خود، قصد داشتم کار مهمی انجام دهم و به اجرای کل سونات های پیانوی موزار یا شوبرت می اندیشیدم. در آن زمان Alfred Brendel با اجرای آثار شوبرت در لندن به محبوبیت رسیده بود، اما تا جایی که من می دانستم هیچ کس سونات های موزار را اجرا نکرده بود. “

اوچیدا طی یک سری تک نوازی در Wigmore Hall در سال ۱۹۸۲ به اجرای سونات های موزار پرداخت و همین امر نام او را بر سر زبان ها جاری کرد.

audio file بشنوید قسمتی از مارش ترک از سونات شماره ۱۱ موتسارت با اجرای اوچیدا

او شهرت بین المللی اش را مدیون اجرای کامل سونات های موزار و کنسرتوهای پیانو اوست. با وجود علاقه بسیار اوچیدا به شوبرت، هر بار که اریک اسمیت (Erik Smith) تهیه کننده او در کمپانی فیلیپس، مذاکراتی با نمایندگان این شرکت در ژاپن انجام می داد، آنها بر ادامه ضبط آثار موزار اصرار می ورزیدند، زیرا سی دی هایی که با این عنوان عرضه می شد، بازار فروش بهتری داشت. پس از پایان هر ضبط ، اوچیدا و اسمیت امیدوار بودند که دفعه آینده به شوبرت بپردازند، اما مجددا مسائل مالی و خطر عدم موفقیت سی دی ها در بازار آنها را وامی داشت تا سری موزار را ادامه دهند.

” من و اریک پس از پایان هر ضبط به همدیگر می گفتیم “این بار هم متاسفیم ” و بدین ترتیب بود که سری اجراهای معروف موزار به انجام رسید.

کمال نوازندگی اوچیدا
شخصیت میتسوکو اوچیدا بر پایه موسیقی غنی گذشته بنا شده : باخ، موزار، بتهوون، شوبرت، شومان، دبوسی و آهنگسازانی چون : شوانبرگ ، برگ و وبرن از مدرسه موسیقی ونیز که اوچیدا همواره آنها را می ستود و به شدت تحت تاثیرشان بود. اوچیدا همچنان با غنی ترین نوع موسیقی قرن معاصر در ارتباط است و در این میان به همکاری اش با Harrison Birtwistle بیش از هر چیز دیگری مفتخر است.

درخشان ترین اجراهای او، البته به استثنای آثار موزار، قطعاتی از دبوسی ، کنسرتوی کامل بتهوون به رهبری Kurt Sanderling، کنسرتوی شوانبرگ همراه با Pierre Boulez و در نهایت سونات های کامل آهنگساز محبوبش : فرانز شوبرت. سری اجراهای شوبرت او در سال ۲۰۰۲ کامل شد ، پس از آن اوچیدا به موزار بازگشت و همراه با ارکستر Cleveland بر روی کنسرتوهای موزار متمرکز شد. این سری از کنسرت های او تا ماه مه سال ۲۰۰۷ ادامه خواهد یافت.

استقبال و علاقه شنوندگان در نزد اوچیدا بسیار حائز اهمیت است، اما محبوبیت و ستایشی که از او به عمل می آید هیچگاه موجب عدم رعایت اصلی که این نوازنده چیره دست به آن معتقد است : “توازن صحیح”، نشد.

audio file بشنوید قسمتی از Allegroسونات شماره ۱۱ موتسارت با اجرای اوچیدا

“شما می توانید تا جایی که دوست دارید به تمارین خود ادامه بدهید، تا جایی که مشتاقید درس بخوانید و هر اندازه که دلتان می خواهد راجع به مسائل مختلف فکر کنید. اما خودنمایی کار خطرناکی است، افراد بسیاری را می شناسم که به تشویق شنوندگان و خودنمایی اعتیاد پیدا کرده اند. به عقیده من زمانی که شهرت، قدرت و پول دست به دست هم بدهند بسیار خطرناک می شوند. ”

“به خوبی متوجه شده ام که در حال حاضر، گران ترین و مشهورترین نوازنده نیستم. ترجیح می دهم خودم در مورد زندگی شخصی ام تصمیم بگیرم و به هیچ وجه مایل نیستم به یک پیانیست بزرگ ولی ناخشنود تبدیل شوم. آرامش داشتن، نیازمند صرف وقت است و من برای کسب آرامش درونی ام چنین وقتی را صرف می کنم. در مقام یک نوازنده اگر بتوانید تعادل روحی و جسمی داشته باشید، زندگی بسیار موفقی را پیش رو خواهید داشت. ”

www.mitsukouchida.com

یک دیدگاه

  • ارسال شده در آبان ۱۷, ۱۳۸۷ در ۱۱:۳۵ ب.ظ

    be dorosty in ejraha vaghran ali hastand mamnun az matalebe khubetun.

ارسال دیدگاه

رایانامهٔ شما نمایش داده نخواهد شد.

پهلوگرفته بر ساحل اقیانوس موسیقی ایران (X)

فرض کنید از این ۴۰۹۶ مجموعه در طی تقریبا چهارصد سال گذشته هر سال تنها از ۲۰ مجموعه مختلف استفاده شده است. این می‌شود ۸۰۰۰ مجموعه (۴۰۰*۲۰)؛ یعنی ۴۰۰۰ تا بالاتر از گنجایش سیستم. حال به‌طور فرضی سقف مصرف سیستم را پایین بیاوریم و فرض کنیم در هر سال ۱۵ مجموعه مختلف استفاده شده. این می‌شود ۶۰۰۰ مجموعه یعنی ۲۰۰۰ مجموعه بالا تر از گنجایش سیستم. باز سقف مصرف سیستم را پایین بیاوریم و فرض کنیم در هرسال از ۱۴ مجموعه مختلف استفاده شده. این می شود ۵۶۰۰ مجموعه.

نگاهی به غلبه موسیقی پاپ بر موسیقی کلاسیک در کنسرت «ارکستر سازهای ملیِ» جدید

به یاد می آورم پس از اولین کنسرت ارکستر سمفونیک تهران با عنوان جدید «ارکستر سمفونیک ملی ایران»، غوغایی در جامعه موسیقی به پا شده بود و طرفداران طرح علی رهبری (که تعطیلی ارکستر ملی و ادغام آن با ارکستر سمفونیک تهران و تغییر نام این ارکستر بود) و فرهاد فخرالدینی (که خواستار تشکیل ارکستری مجزا از ارکستر سمفونیک تهران به مانند سالهای گذشته با عنوان ارکستر ملی بود) در مقابل هم صف کشی کرده بودند؛ در نهایت برنده این بحث رهبر سابق ارکستر ملی فرهاد فخرالدینی بود و به سرعت طی برگزاری جلسه ای، ارکستر ملی تقریبا با همان ترتیب سابق شکل گرفت البته با این تفاوت که قرار شد با دعوت از رهبران میهمان، وضعیت تک بعدی ارکستر ملی که به شدت تحت تاثیر موسیقی سبک ارکسترال ایرانی بود تعدیل یابد. *

از روزهای گذشته…

دیبازر: می خواهم تجربه ام را انتقال دهم

دیبازر: می خواهم تجربه ام را انتقال دهم

می خواهم تجربه ام را انتقال دهم که احساس می کنم در بعضی موسیقیدان ها به خاطر عادت به نوع موسیقی آموزش دیده شان، آزاد‌اندیشی برایشان کار سختی می شود و تا آن آزاد‌اندیشی نباشد، شما نمی توانید ارزشهای انواع دیگر را ببینید. نمی دانم چرا فکر‌ می‌کنند که اگر نوع دیگری از موسیقی را بکوبید به ارزش خودتان اضافه می کنید. باورم این است که هیچ موسیقیدانی ادعای توانمندی در حوزه خودش را ندارد و با این باور می توان برای انواع موسیقی رسمیت و احترام قائل شد و هر کدام از ما مشغول به کار خودمان‌ باشیم.
نوازنده و تمرین (VI)

نوازنده و تمرین (VI)

۱۷- استفاده از مترونم برای محاسبه ریتم موسیقی، چه کمکی به نوازنده کمک می کند؟ همانطور که می دانیم موسیقی بر دو پایه اصلی استوار است، اول صدا( زیروبمی) و دوم زمان( ریتم)، بنابراین توجه به عنصر ریتم در موسیقی و فراگیری اجرای صحیح انواع آن برای هنرجویان نوازندگی از اهمیت بالایی برخوردار است.
کتابی برای آموزش تحلیل دانشورانه‌ اثر موسیقایی (IV)

کتابی برای آموزش تحلیل دانشورانه‌ اثر موسیقایی (IV)

اگر این استنباط درست باشد و بپذیریم که نویسنده‌ی آن گزیده‌ها منظوری جز این نداشته است، مشخص می‌شود که از همین ابتدا در مورد ظرفیت‌ها و کاربردهای روش آنالیز شنکری یک سوءتفاهم عمیق شکل گرفته است. درست است که این روش گاه گاه در رشته‌ی آهنگسازی نیز در کشورهای دیگر تدریس می‌شود (والبته قطعا بیشتر در رشته‌هایی مانند تئوری موسیقی و موسیقی‌شناسی) اما هدف، آن نیست که به دانشجو بیاموزاند چطور باید عمل آفرینش‌گرانه انجام بدهد. آنالیز شنکری چنان که از روند کار خود هاینریش شنکر و دیگر شاگردان و ادامه‌دهندگان راهش نیز برمی‌آید روشی است برای نظریه‌پردازان تا بتوانند ویژگی‌های ساختاری نهان یک اثر موسیقی را تفسیر (استخراج) کنند.
سر توماس بیچام، رهبر بزرگ انگلیس (X)

سر توماس بیچام، رهبر بزرگ انگلیس (X)

انتخاب های بیچام از بین موسیقی فرانسوی چه در کنسرت ها و چه در استودیوی ضبط به طور ویژه ای التقاطی بود. او از اجرای راول خودداری می کرد اما اجرای آثار دبوسی را مرتب در برنامه خود داشت. او زیاد از فوره (Fuare) اجرا نمی کرد اما در عین حال the Pavane یک استثنا بود. همچنین ضبط سوئیت the Dolly که در سال ۱۹۵۹ صورت گرفت به ندرت پس از اولین پخش این اثر از کاتالوگ ها حذف شد.
او هشتاد سال دارد

او هشتاد سال دارد

اسکار پیترسون در دهه های ۱۹۶۰ و ۱۹۷۰ با گروه سه نفری خود متشکل از هنرمندانی چون سم جونز و نیلز هننینگ بعنوان نوازندگان بیس، جو پس بعنوان گیتاریست و لوئیس هایس نوازنده درامز * بود به فعالیت های هنری خود ادامه داد.
شریفیان: در ایران همه چیز وجود دارد به جز اصل موسیقی!

شریفیان: در ایران همه چیز وجود دارد به جز اصل موسیقی!

یکی از مشکلات اصلی، نبود بخشی از تاریخ موسیقی کلاسیک است، مخصوصا در دوره معاصر. مثلا دانشجوی آهنگسازی شروع می کند به آموختن سبکهای موسیقی از دوره باروک، کلاسیک و رومانتیک می گذرد که البته همه اینها را هم به خوبی نمی شناسد، در این میان یک حفره بسیار بزرگ بوجود می آید و ناگهان میرسد به موسیقی آوانگارد! این فاصله را کسی پوشش نداده است. ما در کل قرن بیستم و بیست و یکم موسیقی مدرن داریم و فقط آن بیست و پنج سال تاریخ موسیقی مدرن نیست!
گفتگو با علی صمدپور (VII)

گفتگو با علی صمدپور (VII)

بله نشان هم می‌دادم. با چند چیز دیگر هم مشکل داشتم. یکی مخاطب زیاد داشتن بود. اساساً موسیقی ما با این سازگاری ندارد. نقص معماری موسیقی قرار نیست با اسپیکرهای بزرگ رفع شود. ما نه سازهایمان را درست کردیم نه معماری‌مان را. رفته‌ایم سراغ آمپلی‌فایر: این هم مثل همان قوانین ارشاد است، دیگران برای‌مان دانه‌دانه همه‌چیز را می‌سازند: هرآنکس که دندان دهد نان دهد! شما یک کوارتت زهی را می‌شنوید در کلیسا بی هیچ میکروفونی. اما اینجا می‌روید کنسرت تک‌نوازی سه‌تار. سه‌هزار نفر هم شنونده دارد. یکی در بالکن پنجم نشسته گوش می‌کند. و یک انسان ۱ در ۲ سانت می‌بیند که برای شنیدن سازش و هیس هیس کردن برای ساکت کردن شنوندگان بی‌حوصله‌ی اطرافش احتیاج به یک دوربین شکاری و یک عصا از چوب گیلاس هست: خوب برو خانه موسیقی را با خیال راحت گوش کن.
ال سیستما، مدلی موسیقی و اجتماعی متولد ونزوئلا (VIII)

ال سیستما، مدلی موسیقی و اجتماعی متولد ونزوئلا (VIII)

این برنامه در شهر فوکوشیما پس از وقوع سونامی سال ۲۰۱۱، و پس از تشعشعات اتمی و مشکلات زیست محیطی ناشی از آن، اجرا شد. زمانی که شهر پُر شده بود از کودکان با جراحت های روحی، ژاپنی ها بهترین برنامه آموزشی را پیاده کردند. مطمئنا موفقیت این برنامه از جوایزی که به کودکان می داد نبود بلکه رمز موفقیت آن در “آموزش شاد زیستن” نهفته بود.
فاصله مضراب با سیم در سنتور

فاصله مضراب با سیم در سنتور

در ادامه مقاله قبلی و در خصوص مضراب زدن با ساز سنتور، همانطور که در مورد اجرای ریز صحبت شد، می توان همان خصوصیات را به اجرای پاساژها و همچنین آرپژ ها مرتبط نمود. اجرای صحیح و درست این تکنیک ها نیز با پایین نگه داشتن سر مضراب تا یک فاصله مشخص شده از سیم ها ، کاملا آسان می شود.
یهودی منوهین

یهودی منوهین

۲۲ آوریل ۱۹۱۶ در نیوجرسی آمریکا بدنیا آمد و البته همانند اغلب نابغه ها در یک خانوادهء فقیر، گویی خداوند همه چیز را به همه کس نمی دهد. خانواده او از مهاجران روس بودند، که در زمان کودکی او به کالیفرنیا مهاجرت می کنند.