گفتگوی هارمونیک | Harmony Talk

آلفرد اشنیتکه و سبک پلی استایلیسم (II)

اشنیتکه کنسرتو گروسوی شماره یک خود را در سال ۱۹۹۷ به پایان رساند، این اثر در تاریخ ۲۱ مارس همان سال توسط ارکستر مجلسی لنینگراد (Leningrad Chamber) اجرا شد. در ارکستر فوق گیدون کرمر (Gidon Kremer) و تاتیانا گریدنکو (Tatiana Gridenko) تک نوازی ویولن و یوری اسمیرنوف (Yuri Smirnov) نوازندگی پیانو را بر عهده داشتند.

اشنیتکه کنسرتو گروسوی شماره یک خود را در سال ۱۹۹۷ به پایان رساند، این اثر در تاریخ ۲۱ مارس همان سال توسط ارکستر مجلسی لنینگراد (Leningrad Chamber) اجرا شد. در ارکستر فوق گیدون کرمر (Gidon Kremer) و تاتیانا گریدنکو (Tatiana Gridenko) تک نوازی ویولن و یوری اسمیرنوف (Yuri Smirnov) نوازندگی پیانو را بر عهده داشتند.
دراین کار برداشت هایی از اساتید برجسته موسیقی به چشم می خورد. خود اشنیتکه در مقام آهنگساز، این کار را ترکیبی از موسیقی باروک، موسیقی مدرن و مردمی می داند، در واقع اشنیتکه در این اثر توانسته با تلفیق عناصر غیر متجانس، به طرز شگفت آوری به ساختاری کاملا یکپارچه دست یابد، کاری که بدون حضور خلاقیتی فوق العاده میسر نخواهد شد.

چه بسا اگر شنونده ای با این حقیقت که سبک اشنیتکه نگاهی مدرن به قالب های کهن موسیقی است، آشنا نباشد، ممکن است این برداشت را از اثر نامبرده داشته باشد که آهنگساز در این کنسرتو به نوعی برای سبک باروک اعلام اضمحلال نموده است و در نتیجه این اثر را فاقد قالب و سبک بداند؛ در صورتیکه در واقع اینگونه نبوده، زیرا اشنیتکه پس از این کار حداقل دو کنسرتو گروسوی دیگر نیز آهنگسازی نمود.

audio fileقسمتی از کنسرتو ویولن اشنیتکه

موسیقی اشنیتکه تاثیر شگفت انگیزی بر شنونده دارد، به ندرت ممکن است شنونده ای پش از شنیدن اثری از اشنیتکه بدون هیچ عکس العملی باقی بماند، در حقیقت این خصیصه وجه تمایز آثار اشنیتکه با آهنگسازان دیگر است. در این کنسرتو نیز مانند دیگر آثار این هنرمند سبک های آهنگسازی متفاوت موجود در تاریخ موسیقی در یک اثر گرد هم آمده و به یکدیگر پیوند خورده اند.

audio fileقسمتی از “Fuga” اثر اشنیتکه

در اکثر آثار اشنیتکه ساختار پلی استایلیسم به کار گرفته شده است. او اشاعه دهنده سبک پلی استایلیسم در میان شنوندگان بود. کناره گیری اش از تعصبات مذهبی نیز به نوعی الهام بخش نسلی طالب آزادی آن زمان به شمار می رفت.

ارکستر سمفونیک بی بی سی در ژانویه هر سال مراسم بزرگداشت یکی از آهنگسازان برجسته قرن بیستم را برگزار می کند. در اولین ژانویه قرن جدید – سال ۲۰۰۱ – قرعه به نام آلفرد اشنیتکه تازه درگذشته افتاد. مراسم مختلف دیگری نیز به منظور بزرگداشت این آهنگساز بزرگ انجام شده که از آن جمله می توان به برگزاری فستیوالی در آکادمی موسیقی در سال ۱۹۹۴ مقارن با سالروز تولد ۶۰ سالگی این هنرمند، اشاره نمود.

audio fileقسمتی از سمفونی شماره یک اشنیتکه

در دهه ۸۰ اشنیتکه شهرت جهانی پیدا کرد، جوایز و افتخارات بین المللی فراوانی را نصیب خود نمود که از آن جمله می توان به جوایزی که در سال ۱۹۹۱ در اطریش، ۱۹۹۲ در کشور ژاپن و ۱۹۹۸ در مسکو به او اعطا شد، اشاره نمود. آثار اشنیتکه همواره زینت بخش جشنواره های متعدد موسیقی در سراسر جهان بوده است. بیش از ۵۰ آلبوم مختلف طی ده سال گذشته از آثار این هنرمند به دوستداران موسیقی ارائه شده است.

audio fileقسمتی از سمفونی شماره سه اشنیتکه

در سال ۱۹۹۶ در کتابی به نام آهنگسازان قرن بیستم، بخشی از کتاب به زندگینامه و شرح آثار این هنرمند بزرگ اختصاص دارد که در آن الکساندر ایوشکین (Alexander Ivashkin) نوازنده ویولنسل و از دوستان نزدیک اشنیتکه، نقطه نظراتش را در مورد آثار و اجراهای این هنرمند بزرگ بیان نموده است. از مکتوبات دیگری که در مورد این هنرمند موجود است می توان به کتابی با عنوان: «آلفرد اشنیتکه» اشاره نمود.

این کتاب که در سال ۲۰۰۲ به چاپ رسیده اولین کتاب انگلیسی زبان گرد آوری شده از کلیه مصاحبه ها و مقالات نوشته شده در مورد اشنیتکه به عنوان یکی از برجسته ترین آهنگسازان روس است.

personal.umich.edu
iupress.indiana.edu

سحر افشانی

۱ نظر

بیشتر بحث شده است