خوانندگان ایتالیایی-آمریکایی (قسمت اول)


به مدد رسانه ها و ابزارهای صوتی، چیزی نزدیک به یک قرن است که نوای اغواگر آوازخوانان ایتالیایی در سراسر جهان قلب میلیونها شنونده را تسخیر کرده است. پاواروتی Pavarottiو بوچلی Pavarotti، این تروبادورهایtroubadour (شاعران و نوازندگان دوره گرد قرون ۱۱ تا ۱۳اروپا) عصر جدید، سنت موسیقی ضبط شده را ادامه داده اند، این سنت با ضبط اولین صفحه گرامافون انریکو کاروزو Enrico Caruso1873-1921 خواننده تنور محبوب ایتالیایی) به سال ۱۹۰۳ در میلان آغاز شد. صفحه های European recording، آوای این خواننده بزرگ تنور را به خانه هزاران نفر آورد.

مدتی بعد او آریای”زن بی وفاست” La Donna e Mobile از اپرای ریگولتو Rigoletto را بر روی صفحه ۱۰ اینچی کمپانی ویکتور Victor Co.ضبط کرد و با پخش آن در آمریکا به هنرمندی شناخته شده مبدل شد.

محبوبیت خوانندگان رمانتیک ایتالیایی در سالهای ۱۹۳۰با صفحه هایی از آثار ادبی راس کلمبوی Russ Colombo بسیار محبوب که “رومئوی ترانه” نامیده میشد، به اوج خود رسید. راس کلمبو( ۱۹۰۸-۱۹۳۴) با نام راجیه رو یوجینیو دی رودولفو کلمبو Ruggiero Eugenio di Rodolpho Colombo، خواننده ای خوش چهره و محبوبی بود که اکنون پس از حدود ۷۰ سال پس از مرگش، هنوز در خاطر هوادارانش باقی مانده است.

آهنگ شیرین صدای او و جذابیتش، صحنه را برای نسلهای بعدی خوانندگان پیرو سبکش آماده کرد. مرگ تصادفی کلمبو در ۱۹۳۴ در سن ۲۶ سالگی، جمعیتی از هواداران ماتم زده را برجا گذاشت. ترانه های All of me و Time on my hands محصول سال ۱۹۳۱، از جمله محبوبترین آثار او هستند.

چند سال بعد، یک جوان ایتالیایی اهل هوبوکن Hoboken نیوجرسی، از راه رسید و معیارهای تازه ای برای خوانندگان ایتالیایی به وجود آورد. او که فرانسیس آلبرت سیناترا Francis Albert Sinatra (1998-1915) – و بعدها فرانک سیناترا – نام داشت، میتوانست یکی از چندین خواننده عادی ایتالیایی دوران خود باشد، اما او در دوران کار حرفه ای خود که بیش از ۶۰ سال ادامه یافت، به راستی یکی از محبوبترین خوانندگان تمام دوران بوده است. شیوه نرم و خودمانی سیناترا در اجرا و متحول کردن اشعار، سبکی یگانه و خاص خودش ایجاد کرده بود که بعدها نیز توسط خوانندگان دیگر تقلید شد اما هرگز کسی نتوانست درست مانند سیناترا بخواند.

سبک سناترا ترکیبی یگانه از پهلوانی جسور و ترانه سرایی لطیف بود. ترانه های او در زمان جنگ جهانی دوم از جمله I’ll Be Seeing You و I’ll Never Smile Again هفته های متوالی در رتبه اول چارتها قرار داشت و درواقع زبان حال زنان و مردانی بود که جنگ موجب جدایی حزن انگیزشان شده بود. موسیقی سیناترا قلبهای یک نسل را چنان تسخیر کرد که تا کنون هیچ خواننده ای موفق به انجام آن نشده است.

دینو پاول کروچتی (۱۹۱۷-۱۹۹۵) Dino Paul Crocetti، که با نام دین مارتین Dean Martin شناخته میشود، از والدین مهاجر ایتالیایی به نامهای گیتانو Gaetano و آنجلا Angelaبارا کروچتی Barra-Crocetti متولد شد. دینوی جوان نیز مانند بسیاری از ایتالیی-آمریکایی ها تا ۵ سالگی و شروع مدرسه، تنها به زبان ایتالیایی صحبت میکرد. دستاوردهای اولیه او در زندگی هیچ اشاره ای به آینده موزیکال وی نداشت.

دینو مدتی به عنوان کارگر ذوب آهن، بوکسور آماتور و پول جمع کن بارهای زیرزمینی به کار پرداخت و بالاخره در سن ۱۸ سالگی نام خود را به دین مارتین تغییر داد و با خواندن ترانه Oh Marie، برای اولین بار در مقابل تماشاگران قرار گرفت.


دین مارتین و فرانک سیناترا
صدای گرم و رمانتیک دین و طرز برخورد خاصش، او را نزد نسلی که به موسیقی خوب و گذراندن اوقاتی خوش علاقه داشتند، بسیار عزیز داشته بود. ترانه That’s Amore دین مارتین، همچنان یکی از ترانه هایی است که بارها و بارها از رسانه های عمومی پخش میشود و بیشترین متقاضی را دارد، شاید تنها عده اندکی وجود داشته باشند که پس از شنیدن ترانه های شاد او، احساس بهتری پیدا نکنند.

پری کومو Perry Como 2001-1912، مانند بسیاری از همتایان ایتالیایی-آمریکایی خود، فرزند والدینی مهاجر بود. او هفتمین پسر از هفتمین پسر پدربزرگ خود بود که نشان خوش یمنی محسوب میشد و در میان ۱۳ فرزند والدینش، اولین نفری بود که به واسطه تولد، شهروند آمریکایی محسوب شد.

او کار خود را به عنوان سلمانی علاقمند به خواندن آغاز کرد و هنگامی که فردی کالونه Freddie Calone، سرپرست یک گروه موسیقی به او پیشنهاد کار داد، کومو شغل پردرآمد خود را با حقوق ۱۲۰ دلار در هفته، رها کرد تا با هفته ای ۲۸ دلار در گروه بخواند. پری کومو با دوست دوران کودکی خود روزل بلینی Roselle Belline ازدواج کرد و در طی سالیان به یکی از محبوبترین و عزیزترین خوانندگان آمریکا مبدل شد. شصت و پنجمین سالگرد ازدواجشان از روزل پرسیده شد که چگونه در طی این سالها با خوشبختی درکنار هم زندگی کرده اند.

روزل چنین گفت ” هنگامی که یک زن و یک مرد خود را وقف خدا و زندگی زناشویی خود کرده باشند، همه چیز در جای درست خود قرار میگیرد”.

پری کومو در طی دوران فعالیتش ۱۴۸ ترانه حاظر در فهرست بهترینها داشت که Prisoner of Love، Wanted و It’s impossible از جمله این ترانه ها هستند.

9 فکر می‌کنند “خوانندگان ایتالیایی-آمریکایی (قسمت اول)

  1. سلام. برنامه ی رادیویی سال ۱۳۵۷ به نام یاد دیروز که آهنگ های ایتاتیایی و …. در آن پخش میشد آرشیو کامل آن موجود می باشد .سپاس

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.