خوانندگان ایتالیایی-آمریکایی (قسمت اول)

دین مارتین و فرانک سیناترا
دین مارتین و فرانک سیناترا
به مدد رسانه ها و ابزارهای صوتی، چیزی نزدیک به یک قرن است که نوای اغواگر آوازخوانان ایتالیایی در سراسر جهان قلب میلیونها شنونده را تسخیر کرده است. پاواروتی Pavarottiو بوچلی Pavarotti، این تروبادورهایtroubadour (شاعران و نوازندگان دوره گرد قرون ۱۱ تا ۱۳اروپا) عصر جدید، سنت موسیقی ضبط شده را ادامه داده اند، این سنت با ضبط اولین صفحه گرامافون انریکو کاروزو Enrico Caruso1873-1921 خواننده تنور محبوب ایتالیایی) به سال ۱۹۰۳ در میلان آغاز شد. صفحه های European recording، آوای این خواننده بزرگ تنور را به خانه هزاران نفر آورد.

مدتی بعد او آریای”زن بی وفاست” La Donna e Mobile از اپرای ریگولتو Rigoletto را بر روی صفحه ۱۰ اینچی کمپانی ویکتور Victor Co.ضبط کرد و با پخش آن در آمریکا به هنرمندی شناخته شده مبدل شد.

محبوبیت خوانندگان رمانتیک ایتالیایی در سالهای ۱۹۳۰با صفحه هایی از آثار ادبی راس کلمبوی Russ Colombo بسیار محبوب که “رومئوی ترانه” نامیده میشد، به اوج خود رسید. راس کلمبو( ۱۹۰۸-۱۹۳۴) با نام راجیه رو یوجینیو دی رودولفو کلمبو Ruggiero Eugenio di Rodolpho Colombo، خواننده ای خوش چهره و محبوبی بود که اکنون پس از حدود ۷۰ سال پس از مرگش، هنوز در خاطر هوادارانش باقی مانده است.

آهنگ شیرین صدای او و جذابیتش، صحنه را برای نسلهای بعدی خوانندگان پیرو سبکش آماده کرد. مرگ تصادفی کلمبو در ۱۹۳۴ در سن ۲۶ سالگی، جمعیتی از هواداران ماتم زده را برجا گذاشت. ترانه های All of me و Time on my hands محصول سال ۱۹۳۱، از جمله محبوبترین آثار او هستند.

چند سال بعد، یک جوان ایتالیایی اهل هوبوکن Hoboken نیوجرسی، از راه رسید و معیارهای تازه ای برای خوانندگان ایتالیایی به وجود آورد. او که فرانسیس آلبرت سیناترا Francis Albert Sinatra (1998-1915) – و بعدها فرانک سیناترا – نام داشت، میتوانست یکی از چندین خواننده عادی ایتالیایی دوران خود باشد، اما او در دوران کار حرفه ای خود که بیش از ۶۰ سال ادامه یافت، به راستی یکی از محبوبترین خوانندگان تمام دوران بوده است. شیوه نرم و خودمانی سیناترا در اجرا و متحول کردن اشعار، سبکی یگانه و خاص خودش ایجاد کرده بود که بعدها نیز توسط خوانندگان دیگر تقلید شد اما هرگز کسی نتوانست درست مانند سیناترا بخواند.

سبک سناترا ترکیبی یگانه از پهلوانی جسور و ترانه سرایی لطیف بود. ترانه های او در زمان جنگ جهانی دوم از جمله I’ll Be Seeing You و I’ll Never Smile Again هفته های متوالی در رتبه اول چارتها قرار داشت و درواقع زبان حال زنان و مردانی بود که جنگ موجب جدایی حزن انگیزشان شده بود. موسیقی سیناترا قلبهای یک نسل را چنان تسخیر کرد که تا کنون هیچ خواننده ای موفق به انجام آن نشده است.

دینو پاول کروچتی (۱۹۱۷-۱۹۹۵) Dino Paul Crocetti، که با نام دین مارتین Dean Martin شناخته میشود، از والدین مهاجر ایتالیایی به نامهای گیتانو Gaetano و آنجلا Angelaبارا کروچتی Barra-Crocetti متولد شد. دینوی جوان نیز مانند بسیاری از ایتالیی-آمریکایی ها تا ۵ سالگی و شروع مدرسه، تنها به زبان ایتالیایی صحبت میکرد. دستاوردهای اولیه او در زندگی هیچ اشاره ای به آینده موزیکال وی نداشت.

دینو مدتی به عنوان کارگر ذوب آهن، بوکسور آماتور و پول جمع کن بارهای زیرزمینی به کار پرداخت و بالاخره در سن ۱۸ سالگی نام خود را به دین مارتین تغییر داد و با خواندن ترانه Oh Marie، برای اولین بار در مقابل تماشاگران قرار گرفت.


دین مارتین و فرانک سیناترا
صدای گرم و رمانتیک دین و طرز برخورد خاصش، او را نزد نسلی که به موسیقی خوب و گذراندن اوقاتی خوش علاقه داشتند، بسیار عزیز داشته بود. ترانه That’s Amore دین مارتین، همچنان یکی از ترانه هایی است که بارها و بارها از رسانه های عمومی پخش میشود و بیشترین متقاضی را دارد، شاید تنها عده اندکی وجود داشته باشند که پس از شنیدن ترانه های شاد او، احساس بهتری پیدا نکنند.

پری کومو Perry Como 2001-1912، مانند بسیاری از همتایان ایتالیایی-آمریکایی خود، فرزند والدینی مهاجر بود. او هفتمین پسر از هفتمین پسر پدربزرگ خود بود که نشان خوش یمنی محسوب میشد و در میان ۱۳ فرزند والدینش، اولین نفری بود که به واسطه تولد، شهروند آمریکایی محسوب شد.

او کار خود را به عنوان سلمانی علاقمند به خواندن آغاز کرد و هنگامی که فردی کالونه Freddie Calone، سرپرست یک گروه موسیقی به او پیشنهاد کار داد، کومو شغل پردرآمد خود را با حقوق ۱۲۰ دلار در هفته، رها کرد تا با هفته ای ۲۸ دلار در گروه بخواند. پری کومو با دوست دوران کودکی خود روزل بلینی Roselle Belline ازدواج کرد و در طی سالیان به یکی از محبوبترین و عزیزترین خوانندگان آمریکا مبدل شد. شصت و پنجمین سالگرد ازدواجشان از روزل پرسیده شد که چگونه در طی این سالها با خوشبختی درکنار هم زندگی کرده اند.

روزل چنین گفت ” هنگامی که یک زن و یک مرد خود را وقف خدا و زندگی زناشویی خود کرده باشند، همه چیز در جای درست خود قرار میگیرد”.

پری کومو در طی دوران فعالیتش ۱۴۸ ترانه حاظر در فهرست بهترینها داشت که Prisoner of Love، Wanted و It’s impossible از جمله این ترانه ها هستند.

9 دیدگاه

  • ali
    ارسال شده در مهر ۱۸, ۱۳۸۵ در ۷:۴۷ ق.ظ

    chera hich file mosighi nazashtid?!!

  • سحر
    ارسال شده در مهر ۱۸, ۱۳۸۵ در ۱۱:۵۶ ق.ظ

    من هم میخواستم همینو بپرسم

  • aida
    ارسال شده در مهر ۲۰, ۱۳۸۵ در ۵:۲۷ ب.ظ

    koja mishe ahang haye italiayee ro downlod kard???

  • ارسال شده در مهر ۲۷, ۱۳۸۵ در ۶:۱۹ ب.ظ

    ye chandta ahangaye elviso vase download bezarin dar zemn tavalode 13 salegim mobarak

  • رحيم
    ارسال شده در مرداد ۱۱, ۱۳۸۶ در ۱۰:۳۴ ق.ظ

    از زحمات شما متشکریم

  • زیبا
    ارسال شده در شهریور ۲۲, ۱۳۸۸ در ۱۱:۳۹ ق.ظ

    SALAM MAN DONBALE AHANGE KAMELE GITANO HASTAM MISHE RAHNEMAI KONIN?

  • نسترن
    ارسال شده در شهریور ۲۸, ۱۳۸۸ در ۱۲:۲۳ ق.ظ

    salam
    mataleb kheyli jaleb bud.fagat ye adrese vase downlod music italy mikhastam?

  • رضا
    ارسال شده در اسفند ۲۱, ۱۳۸۸ در ۲:۳۳ ق.ظ

    سلام. برنامه ی رادیویی سال ۱۳۵۷ به نام یاد دیروز که آهنگ های ایتاتیایی و …. در آن پخش میشد آرشیو کامل آن موجود می باشد .سپاس

  • رضا
    ارسال شده در اسفند ۲۳, ۱۳۸۸ در ۱:۱۶ ق.ظ

    salam .jelalojin keti khanandeye zane italiyaiee .kaseteshoo che goone miiishe giir avooord

ارسال دیدگاه

رایانامهٔ شما نمایش داده نخواهد شد.

بیانیه دبیر ششمین دوره جشنواره نوشتارها و سایت های موسیقی در اینترنت

ششمین جشنواره نوشتارها و سایت های موسیقی در اینترنت با تفاوتی اساسی نسبت به دوره های گذشته روبرو بود، آن هم اینکه، نام جشنواره تغییری اساسی یافت و ضمن تاکید بر نوشته های موسیقی، نام وبلاگ از عنوان جشنواره به کلی حذف گردید. با اینکه در این شش دوره تلاش کردیم با تشویق به وبلاگ نویسی و نشان دادن اهمیت های آن، مشوق فعالین در این عرصه باشیم، نتوانستیم در مقابلِ سونامیِ جهانگیرِ مرگِ وبلاگ ها و فرهنگ وبلاگ نویسی، توفیقی داشته باشیم. امروز تقریبا بر چهره تمام وبلاگ هایی که فعال و مشهور بودند، گرد فراموشی و خاموشی نشسته است و وبلاگ نویسان شان نیز در فضاهای تاریک اپلیکیشن های پیام‌رسان موبایلی، گم شده اند. این جشنواره با تغییر عنوان خود ناگزیر از بازگفتن این واقعیت تلخ بود.

بیانیه داوران ششمین دوره جشنواره نوشتارها و سایت های موسیقی در اینترنت

در پایان ششمین دوره ی جشنواره می‌توان دید که تعیین و تعریف میدان آنچه دنیایی مجازی خوانده می شود زیر فشار شتابان فناوری دشوار و دشوارتر می‌شود. اکنون بزرگ‌ترین چالشی که به چشم می‌آید همچنان کشیدن مرز به قدر کافی دقیق میان جهان مجازی و غیرمجازی است در حقیقت تقریبا مرزی باقی نمانده است، آنچنان که گاه تعیین مصداق برای رصدگر تیزبین هم نشدنی است. اما علاوه بر در هم شدن مرزها، گرایش استفاده کنندگان از این فضای سیال به پیام‌رسان‌ها، در پی آن افولِ اقبالِ وب سایت‌ها، مرگ وبلاگ‌ها (که سرانجام در تغییر نام جشنواره پژواک یافت) و در نتیجه ظهور پدیده‌ی اینترنتِ تاریک روندی است که به ویژه دسترسی‌پذیری میدان نوشتارهای موسیقی را تهدید می‌کند. این تهدیدی واقعی و جدی است که باید به آن اندیشید.

از روزهای گذشته…

متبسم: من فرزند گروه های پیشین هستم!

متبسم: من فرزند گروه های پیشین هستم!

اگر بخواهیم مقایسه ای بین گروه دستان و گروه های موجود در ایران داشته باشیم قطعا باید از نظر تفکر آهنگسازی و تاثیر آهنگساز این موضوع را بررسی کنیم. در همین راستا می توان دستان را با ارکستر سازهای ملی به سرپرستی فرامرز پایور مقایسه کرد و البته اینکه من جنس کارهای حسین علیزاده و پرویز مشکاتیان را می پسندم و باید بگوییم که دستان فرزند این گروه ها است که در یک روند طولانی و با یک آنسامل کوچک تر حرکت کرده است؛ حال ممکن است از نظر صدادهی قابل مقایسه با یک گروه ۱۰ نفره نباشد اما از نظر تفکر آهنگسازی این گونه است.
Sunrise Sunset

Sunrise Sunset

یکی از قطعات زیبای موسیقی فیلم “ویولن زن روی بام” (fiddler on the roof) قطعه ای است بنام “طلوع و غروب خورشید”. اگر قطعه را شنیده باشید حتمآ متوجه حزن و اندوه نهفته در آن شده اید.
منتشری: صدا و سیما مقصر است

منتشری: صدا و سیما مقصر است

سی دی را که گوش دادم متوجه شدم که مواردی را نواخته است که حتی خود “پرویز” ننواخته است. این ثابت می کند که در دنیا بسته نیست یعنی ممکن است کسی بیاید و از همه ما بهتر بخواند. کسی نمی تواند بگویم که من خواننده ای هستم که از من کسی نمی تواند بهتر بخواند و چنین چیزی وجود ندارد.
نوشتن همراهی برای یک ملودی (I)

نوشتن همراهی برای یک ملودی (I)

به هیچ وجه قصد نداریم در اینجا خیلی پیشرفته و تخصصی راجع به انواع و اقسام روشهای همراهی صحبت کنیم. بلکه خیال داریم در جواب دوستانی که بارها و بارها براشون این سئوال مطرح شده که حالا روی این ملودی چه آکورد هایی بگذاریم؟ و یا اصلا” مدل همراهی چگونه باشد یک پاسخ ساده ارائه کنیم.
زنان موسیقی یا موسیقی زنان! (I)

زنان موسیقی یا موسیقی زنان! (I)

مطلبی که پیش رو دارید، در پاسخ به مقاله ی کلید در دوزخ، نوشته ی فرشاد توکلی در سایت زنان موسیقی نوشته شده است.)
بررسی تطبیقی سه نغمه‌نگاری مختلف ردیف میرزا عبدالله برای سنتور (XII)

بررسی تطبیقی سه نغمه‌نگاری مختلف ردیف میرزا عبدالله برای سنتور (XII)

علاوه بر اینها در نگارش منا دقت بیشتری در نوشتن فواصل رعایت شده که در نغمه‌نگاری ردیف با اهداف اجرایی کمتر به چشم می‌خورد؛ وی با آوردن علامت (-) در کنار علائم تغییر دهنده مثلا در دستگاه چهارگاه (منا ۱۳۸۴: ۱۷۳) سعی در ثبت نزدیک‌تر به حقیقت نغمات و فواصل اجرا شده داشته است.
زیادالله شهیدی، پدر موسیقی نوین تاجیکستان

زیادالله شهیدی، پدر موسیقی نوین تاجیکستان

بعد از جنگ جهانی دوم و در سال ۱۹۴۶ عده ای از عاشقان موسیقی تاجیک به قصد نحصیلات آکادمیک وارد کنسرواتوار مشهور چایکوفسکی شدند، از میان آن عده تنها یک نفر توانست فارغ التحصیل شود و آن شخص زیاد الله شهیدی بود.
نگاهی به اپرای مولوی (XIX)

نگاهی به اپرای مولوی (XIX)

در ادامه این پرده رد و بدل شدن سوال و جواب ها را در نوا و دشتی می شنویم تا اینکه مولوی می خواند: « هین بیا این سو، بر آوازم شتاب عـالم از برف است روی از من متاب» و ناگهان می بینیم که شمس به پرواز در می آید و از صحنه خارج می شود…
موسیقی اقوام مهاجر رومانو به ایران

موسیقی اقوام مهاجر رومانو به ایران

در روز جمعه ۲۷ آذر ساعت ۱۶ برنامه پژوهشی با موضوع «موسیقی اقوام مهاجر رومانو به ایران» با حضور پژوهشگران فرهنگ و موسیقی: هوشنگ فراهانی، دکتر فریدون جنیدی و همچنین نصرت­ الله زرگر نوازنده ساز چگور در موزه موسیقی برگزار می شود.
دو مضراب چپ (قسمت پایانی)

دو مضراب چپ (قسمت پایانی)

در بخش های قبلی و در قیاس ویژگی های ساختاری چند قطعه اشاره هایی به آثار پرویز مشکاتیان شد. اما در این بخش به مثال های بیشتری خواهیم پرداخت، تا ببینیم این تکنیک مضرابی در آثار پرویز مشکاتیان به چه صورت هایی قابل اجراست.