خوانندگان ایتالیایی-آمریکایی (قسمت اول)

دین مارتین و فرانک سیناترا
دین مارتین و فرانک سیناترا
به مدد رسانه ها و ابزارهای صوتی، چیزی نزدیک به یک قرن است که نوای اغواگر آوازخوانان ایتالیایی در سراسر جهان قلب میلیونها شنونده را تسخیر کرده است. پاواروتی Pavarottiو بوچلی Pavarotti، این تروبادورهایtroubadour (شاعران و نوازندگان دوره گرد قرون ۱۱ تا ۱۳اروپا) عصر جدید، سنت موسیقی ضبط شده را ادامه داده اند، این سنت با ضبط اولین صفحه گرامافون انریکو کاروزو Enrico Caruso1873-1921 خواننده تنور محبوب ایتالیایی) به سال ۱۹۰۳ در میلان آغاز شد. صفحه های European recording، آوای این خواننده بزرگ تنور را به خانه هزاران نفر آورد.

مدتی بعد او آریای”زن بی وفاست” La Donna e Mobile از اپرای ریگولتو Rigoletto را بر روی صفحه ۱۰ اینچی کمپانی ویکتور Victor Co.ضبط کرد و با پخش آن در آمریکا به هنرمندی شناخته شده مبدل شد.

محبوبیت خوانندگان رمانتیک ایتالیایی در سالهای ۱۹۳۰با صفحه هایی از آثار ادبی راس کلمبوی Russ Colombo بسیار محبوب که “رومئوی ترانه” نامیده میشد، به اوج خود رسید. راس کلمبو( ۱۹۰۸-۱۹۳۴) با نام راجیه رو یوجینیو دی رودولفو کلمبو Ruggiero Eugenio di Rodolpho Colombo، خواننده ای خوش چهره و محبوبی بود که اکنون پس از حدود ۷۰ سال پس از مرگش، هنوز در خاطر هوادارانش باقی مانده است.

آهنگ شیرین صدای او و جذابیتش، صحنه را برای نسلهای بعدی خوانندگان پیرو سبکش آماده کرد. مرگ تصادفی کلمبو در ۱۹۳۴ در سن ۲۶ سالگی، جمعیتی از هواداران ماتم زده را برجا گذاشت. ترانه های All of me و Time on my hands محصول سال ۱۹۳۱، از جمله محبوبترین آثار او هستند.

چند سال بعد، یک جوان ایتالیایی اهل هوبوکن Hoboken نیوجرسی، از راه رسید و معیارهای تازه ای برای خوانندگان ایتالیایی به وجود آورد. او که فرانسیس آلبرت سیناترا Francis Albert Sinatra (1998-1915) – و بعدها فرانک سیناترا – نام داشت، میتوانست یکی از چندین خواننده عادی ایتالیایی دوران خود باشد، اما او در دوران کار حرفه ای خود که بیش از ۶۰ سال ادامه یافت، به راستی یکی از محبوبترین خوانندگان تمام دوران بوده است. شیوه نرم و خودمانی سیناترا در اجرا و متحول کردن اشعار، سبکی یگانه و خاص خودش ایجاد کرده بود که بعدها نیز توسط خوانندگان دیگر تقلید شد اما هرگز کسی نتوانست درست مانند سیناترا بخواند.

سبک سناترا ترکیبی یگانه از پهلوانی جسور و ترانه سرایی لطیف بود. ترانه های او در زمان جنگ جهانی دوم از جمله I’ll Be Seeing You و I’ll Never Smile Again هفته های متوالی در رتبه اول چارتها قرار داشت و درواقع زبان حال زنان و مردانی بود که جنگ موجب جدایی حزن انگیزشان شده بود. موسیقی سیناترا قلبهای یک نسل را چنان تسخیر کرد که تا کنون هیچ خواننده ای موفق به انجام آن نشده است.

دینو پاول کروچتی (۱۹۱۷-۱۹۹۵) Dino Paul Crocetti، که با نام دین مارتین Dean Martin شناخته میشود، از والدین مهاجر ایتالیایی به نامهای گیتانو Gaetano و آنجلا Angelaبارا کروچتی Barra-Crocetti متولد شد. دینوی جوان نیز مانند بسیاری از ایتالیی-آمریکایی ها تا ۵ سالگی و شروع مدرسه، تنها به زبان ایتالیایی صحبت میکرد. دستاوردهای اولیه او در زندگی هیچ اشاره ای به آینده موزیکال وی نداشت.

دینو مدتی به عنوان کارگر ذوب آهن، بوکسور آماتور و پول جمع کن بارهای زیرزمینی به کار پرداخت و بالاخره در سن ۱۸ سالگی نام خود را به دین مارتین تغییر داد و با خواندن ترانه Oh Marie، برای اولین بار در مقابل تماشاگران قرار گرفت.


دین مارتین و فرانک سیناترا
صدای گرم و رمانتیک دین و طرز برخورد خاصش، او را نزد نسلی که به موسیقی خوب و گذراندن اوقاتی خوش علاقه داشتند، بسیار عزیز داشته بود. ترانه That’s Amore دین مارتین، همچنان یکی از ترانه هایی است که بارها و بارها از رسانه های عمومی پخش میشود و بیشترین متقاضی را دارد، شاید تنها عده اندکی وجود داشته باشند که پس از شنیدن ترانه های شاد او، احساس بهتری پیدا نکنند.

پری کومو Perry Como 2001-1912، مانند بسیاری از همتایان ایتالیایی-آمریکایی خود، فرزند والدینی مهاجر بود. او هفتمین پسر از هفتمین پسر پدربزرگ خود بود که نشان خوش یمنی محسوب میشد و در میان ۱۳ فرزند والدینش، اولین نفری بود که به واسطه تولد، شهروند آمریکایی محسوب شد.

او کار خود را به عنوان سلمانی علاقمند به خواندن آغاز کرد و هنگامی که فردی کالونه Freddie Calone، سرپرست یک گروه موسیقی به او پیشنهاد کار داد، کومو شغل پردرآمد خود را با حقوق ۱۲۰ دلار در هفته، رها کرد تا با هفته ای ۲۸ دلار در گروه بخواند. پری کومو با دوست دوران کودکی خود روزل بلینی Roselle Belline ازدواج کرد و در طی سالیان به یکی از محبوبترین و عزیزترین خوانندگان آمریکا مبدل شد. شصت و پنجمین سالگرد ازدواجشان از روزل پرسیده شد که چگونه در طی این سالها با خوشبختی درکنار هم زندگی کرده اند.

روزل چنین گفت ” هنگامی که یک زن و یک مرد خود را وقف خدا و زندگی زناشویی خود کرده باشند، همه چیز در جای درست خود قرار میگیرد”.

پری کومو در طی دوران فعالیتش ۱۴۸ ترانه حاظر در فهرست بهترینها داشت که Prisoner of Love، Wanted و It’s impossible از جمله این ترانه ها هستند.

9 دیدگاه

  • ali
    ارسال شده در مهر ۱۸, ۱۳۸۵ در ۷:۴۷ ق.ظ

    chera hich file mosighi nazashtid?!!

  • سحر
    ارسال شده در مهر ۱۸, ۱۳۸۵ در ۱۱:۵۶ ق.ظ

    من هم میخواستم همینو بپرسم

  • aida
    ارسال شده در مهر ۲۰, ۱۳۸۵ در ۵:۲۷ ب.ظ

    koja mishe ahang haye italiayee ro downlod kard???

  • ارسال شده در مهر ۲۷, ۱۳۸۵ در ۶:۱۹ ب.ظ

    ye chandta ahangaye elviso vase download bezarin dar zemn tavalode 13 salegim mobarak

  • رحیم
    ارسال شده در مرداد ۱۱, ۱۳۸۶ در ۱۰:۳۴ ق.ظ

    از زحمات شما متشکریم

  • زیبا
    ارسال شده در شهریور ۲۲, ۱۳۸۸ در ۱۱:۳۹ ق.ظ

    SALAM MAN DONBALE AHANGE KAMELE GITANO HASTAM MISHE RAHNEMAI KONIN?

  • نسترن
    ارسال شده در شهریور ۲۸, ۱۳۸۸ در ۱۲:۲۳ ق.ظ

    salam
    mataleb kheyli jaleb bud.fagat ye adrese vase downlod music italy mikhastam?

  • رضا
    ارسال شده در اسفند ۲۱, ۱۳۸۸ در ۲:۳۳ ق.ظ

    سلام. برنامه ی رادیویی سال ۱۳۵۷ به نام یاد دیروز که آهنگ های ایتاتیایی و …. در آن پخش میشد آرشیو کامل آن موجود می باشد .سپاس

  • رضا
    ارسال شده در اسفند ۲۳, ۱۳۸۸ در ۱:۱۶ ق.ظ

    salam .jelalojin keti khanandeye zane italiyaiee .kaseteshoo che goone miiishe giir avooord

ارسال دیدگاه

رایانامهٔ شما نمایش داده نخواهد شد.

نگاهی به آثار و توانایی های حسین خواجه امیری (VI)

یکی از برنامه های استثنایی و شاخص ایرج گلهای تازه شماره 28 می باشد که نه تنها در آثار خود او بی مانند است بلکه نمونه آن در آثار دیگر آواز خوانان نیز یافت نمی شود. این برنامه در دستگاه ماهور است (و به قول علی جهاندار ماهور بسیار عجیب و غریبی است) که بسیار بدیع و خلاقانه اجرا شده است. پیش درآمد این برنامه به نام اتود ماهور اثر داریوش دولتشاهی در ماهور می باشد که فریدون شهبازیان آنرا تنظیم کرده که تکنوازی این اثر را حسین علیزاده در جوانی اجرا کرده است (1)

جایگاه «گوشه» در موسیقی کلاسیک ایرانی (I)

گوشه را شاید بتوان کاملترین – کوچکترین جز ردیف موسیقی ایرانی دانست. به نظر می آید مفهوم و ساختار گوشه از مهمترین عواملی است که موسیقی ایرانی را از موسیقی های عربی و ترکی متفاوت می کند. با آنکه ساختارهایی مشابه گوشه در موسیقی کلاسیک آذری وجود دارد (دورینگ، ایرانیکا) اما مفهوم گوشه – با رعایت همه ی ساختارهایش – احتمالن فقط در موسیقی کلاسیک ایرانی وجود دارد. برخورد موسیقی دان کلاسیک ایرانی با دستگاه و مقام یا مایه از راه گوشه انجام می شود.<

از روزهای گذشته…

مجید کیانی و “طبیعت در هنر موسیقی” (IV)

مجید کیانی و “طبیعت در هنر موسیقی” (IV)

گام‌ فیثاغورثی‌ در موسیقی‌، که‌ بر “نظریه‌ی‌ اعداد” و چرخه فواصل پنجم استوار بود و از دیر باز و پیش از یونانیان در بین النهرین و چین شناخته‌ شده‌ بود، به دنیای اسلام راه یافت. (در تاثیر پذیری فیثاغورثیان از هندسه و حساب سومری و نیز تاثیر پذیری افلاطون از این حساب و هندسه و همچنین قدسی انگاشتن عدد نزد فیثاغورث و فیثاغورثیان شکی وجود ندارد. در مورد نقش سومریان در تبیین فواصل موسیقایی می توان به: یک و دومراجعه نمود.)
ارابه های آتش برنده جایزه اسکار

ارابه های آتش برنده جایزه اسکار

ونجلیس در اغلب کارهای خود مسئولیت ساخت قطعه، تنظیم و اجرا را خود بعهده می گیرد، او از روشی که بنام روش سیال از آن یاد می کند به ترکیب صداهای سازهای الکترونیک و اکوستیک می پردازد. ترکیب و میکس استادانه این صداها بیانگر آن است که ونجلیس در هر دو عرصه هنری و فنی (مهندسی صدا) دارای مهارت های بسیار می باشد.
ارکستر فیلارمونیک نیویورک (II)

ارکستر فیلارمونیک نیویورک (II)

عکسها و مدارک آرشیوی فیلارمونیک نیویورک حاکی از آن است که در سالهای 1876 تا 77 لئوپولد دامروش (Leopold Damrosch) و فرانتز لیست (Franz Liszt) رهبری ارکستر را بر عهده داشتند، لیست در سال 1878 ارکستر را ترک کرد و در رقابت با آن اجتماع سمفونی نیویورک را در همان سال به وجود آورد. پس از مرگ او در سال 1885 پسر 23 ساله اس؛ والتر، جای او را گرفت و رقابت خود را با فیلارمونیک ادامه داد. این والتر بود که توانست اندرو کارنگی را متقاعد کند که شهر نیویورک به یک سالن کنسرت درجه یک، نیاز مبرم دارد.
طلایه‌دار تلفیق (IV)

طلایه‌دار تلفیق (IV)

پیشگامی او در ساخت ترانه‌هایی که آن روزها به جاز و امروز به پاپ معروف است، بخشی دیگر از سابقه مغفول‌مانده اوست. بی‌شک بسیاری از ما ترانه معروف «ای دختر صحرا نیلوفر» را با شعر اسماعیل نواب صفا و صدای خوانندگان مختلف شنیده و گاه زمزمه کرده‌ایم، اما هرگز نمی‌دانسته‌ایم که آهنگ گیرای آن را عباس شاپوری ساخته و از این راه الگوی بسیاری از ترانه‌سازان پس از خود شده است. او شعر بعضی ترانه‌هایش را هم خود می‌سرود که «گلی‌جان» و «آرزو» از آن جمله‌اند.
پری ثمر (I)

پری ثمر (I)

مطلبی که پیش رو دارید، در سال 1348 درباره پری ثمر خواننده نامدار ایرانی اپرا نوشته شده است و در آن به شرح حال و فعالیت های او در آن برهه از زمان میپردازد. خواندن این مطلب استثنایی در مورد این خواننده اپرا که توسط نویسنده ای ناشناس در مجله کاوه مونیخ نوشته است، خالی از لطف نیست.
بهروزی نیا: عودهایم را فروختم تا بربت بزنم

بهروزی نیا: عودهایم را فروختم تا بربت بزنم

همیشه وقتی اسم ساز بربت را می‌شنویم ناخود آگاه به یاد حسین بهروزی نیا می افتیم و فعالیت هایش در زمینه نوازندگی این ساز؛ نوازنده ای که عود می‌نواخت اما پس از قرن ها نزدیک به دو دهه است که این ساز (بربت) را با کمک استاد قنبری مهر دوباره به موسیقی ایران هدیه نمود.
توماس فتس والر (۱۹۴۳-۱۹۰۴)

توماس فتس والر (۱۹۴۳-۱۹۰۴)

به جرات می توان گفت که بزرگترین پیانیست و خواننده Jazz ای که توانایی آنرا داشته که ساعت ها برای مردم ساز بزند و بخواند بدون آنکه مردم احساس خستگی و یکنواختی کنند کسی نبوده جز توماس فتس والر.
گیتار هوایی

گیتار هوایی

مقدمه:در چند روز اخیر که به دنبال خبری درباره موسیقی بودم، مدام به مطلبی برخورد میکردم که درباره به صدا درآوردن گیتار مجازی بود. همان کاری که بیشتر ما هنگام شنیدن گیتار در موسیقی محبوب خودمان انجام میدهیم یا میداده ایم. ماجرای این اختراع برایم چندان جالب نبود، اما وقتی دیدم نواختن گیتار مجازی یا به عبارتی “ادای گیتار زدن در آوردن” در جهان چه اهمیتی دارد، برایم جالب شد و فکر کردم
گفتگویی با آگوستا رید توماس (II)

گفتگویی با آگوستا رید توماس (II)

شاید خود موسیقی زنده ترین و فکر بر انگیزترین تأثیر را داشت باشد. البته منظورم موسیقی دوره های مختلف و آهنگسازان متفاوت است که از کودکی مایه شگفتی من شده و ذهن من را پرورش داده اند. من عمیقا عاشق ساخته های باخ هستم به خاطر دقیق بودن، نوآوری شگفت انگیز، شکوه، اصالت و عظمت گستره احساسیش.
فتس والر ، قسمت آخر

فتس والر ، قسمت آخر

گروه Fats Waller And His Rhythm در طی سالهای 43-1934 پس از بستن قرارداد با شرکت ویکتوری بیش از 150 صفحه ضبط کردند که باید به آن آثار سولوی پیانو و ارگ والر و چند اثر با گروههای مشهور را اضافه کنیم. اجراها و صفحه های گروه The Rhythm، با موسیقی دانهای برجسته ای که با خوانندگان مشهور و متعدد همراهی میکردند و چاشنی هایی از شوخی های نیش دار و کنایه آمیزی که رو به مخاطبین گفته میشد، انقلابی به پا کرد.