مالکولم آرنولد (2006-1921) یکی ازچهره های بزرگ موسیقی قرن بیستم با مجموعه ای قابل ملاحظه از آثار برجسته و ماندگار می باشد. این آثار شامل نه سمفونی هفت باله دو اپرا یک کار موزیکال بیشتر از پنجاه کنسرتو دو کوارتت زهی و غیره می باشد.

همچنین او برای 132 فیلم موسیقی متن نوشته که در میان آنها کارهایی عالی مانند Bridge on the river kwai که جایزه اسکار را برای او به عنوان اولین آهنگساز انگلیسی به ارمغان آورد و همچنین Inn of the Sixth Happiness و obson’s Choice دیده میشود.

آرنولد زندگی حرفه ای موسیقایی خود را در سال 1941 به عنوان نوازنده ترومپت دوم با ارکستر فیلارمونیک لندن آغاز کرد . شناخته شدن او به عنوان بهترین ترومپت نواز روز باعث شد او به عنوان ترومپت نواز اصلی انتخاب شود. با پایان رسیدن سال 1940 او تمرکز و توجه خود را متوجه آهنگسازی کرد.

رابطه طولانی و نزدیک میان مالکولم آرنولد و فیلارمونیک لندن بدون توقف ادامه یافت تا اینکه حجم وسیعی از کارهای او ضبط و اجرا شدند. بدون شک این رابطه عاملی بسیار تعیین کننده در موفقیت آرنولد بوده است.

آرنولد یک آهنگساز تنال نسبتا محافظه کار اما مردمی و موثر محسوب می شود . تصنیفات او طیفی گسترده از آثار مردمی و همه پسند گرفته تا پیچیده و مملو از ایده های موسیقایی را در بر میگیرد.او هکتور برلیوز را بسیار تصدیق میکرد و تعدادی از مفسران به جهت توجه بسیار به فرهنگ و میراث کشورش او را با ژان سیبلیوس فنلاندی مقایسه میکنند.

او در سال 1970 موفق به دریافت درجه CBE از دستگاه سلطنتی انگلستان شد. او دکترای افتخاری موسیقی را از دانشگاه های Exeter Durham , و Leicester و در آمریکا از دانشگاههای,Miami Oxford وOhio دریافت کرده است. همچنین در سال 1985 عضو کالج رویال موسیقی شد و عناوین انحصاری R.A.M و F.T.C.L را در یافت کرد.

در سال 1985 مالکوم آرنولد جایزه Ivor Novelloرا به خاطر خدماتش در جهت شناساندن موسیقی بریتانیا دریافت کرد .همچنین جایزه Weavendon در سال 1985 و همچنین عنوان شوالیه در سال 1993 به پاس خدماتش ارزنده اش در موسیقی به او اعطا شد. در سال 1994 کالج موسیقی ویکتوریا آرنولد را به عنوان رئیس خود انتخاب کرد .