در گذشت رابرت مک فرین، خواننده اپرا

Robert McFerrin 1921-2006
Robert McFerrin 1921-2006
روز جمعه گذشته رابرت مک فرین پدر (Robert McFerrin Sr) اولین مرد سیاهپوستی که در اپرای متروپولیتن نیویورک به اجرای سولو پرداخت، بر اثر حمله قلبی درگذشت. او همچنین پدر رهبر ارکستر و خواننده موفق و برنده جایزه گرمی Grammy بابی مک فرین (Bobby McFerrin) است.

در سال ۱۹۵۳، مک فرین برنده یک فراخوان ملی در اپرای متروپولیتن شد و اولین حضورش در صحنه این اپرا، اجرای نقش اموناسرو (Amonasro) در اپرای آیدا (Aida) اثر جیوزپه وردی (Giuseppe Verdi)، حضور اولین بازیگر سیاهپوست در این گروه را در تاریخ رقم زد. مک فرین در طی سه فصل در ۱۰ اپرا به ایفای نقش پرداخت.

ماریان اندرسون (Marian Anderson) خواننده توانای سیاهپوست آمریکایی، متولد ۱۸۹۷، اولین خواننده سیاهپوستی است که در اپرای متروپولیتن به اجرای برنامه پرداخت.

وی در این زمان ۵۸ ساله بود و تا قبل از این زمان، علی رغم اینکه از سال ۱۹۲۴ وارد دنیای موسیقی شده و موفقیت فراوانی کسب کرده بود، اما به دلیل تعصبات نژادی نتوانست در اپرا به ایفای نقش بپردازد. جالب اینکه حضور رابرت مک فرین تنها سه هفته پس از اولین حضور این بانوی خواننده کنترآلتو (بم ترین صدای زنانه) در یک نقش مهم اپرایی، انجام گرفت.

مک فارن در فیلم موزیکال “پورگی و بس” (Porgy and Bess) محصول سال ۱۹۵۹ نیز، به جای سیدنی پواتیه Sidney Poitier بازیگر سیاهپوست محبوب این فیلم، خوانده است.

فرزند او، بابی مک فرین پسر، بیش از هرچیز برای ترانه بسیار موفق خود در دهه ۸۰ به نام Don’t Worry, Be Happy شهرت دارد.

در سال ۱۹۹۳، پدر و پسر همراه با ارکستر سمفونیک سنت لوییس به اجرای برنامه پرداختند که در آن مک فرین پدر به تک خوانی پرداخت و پسر به عنوان رهبر مهمان حضور یافته بود.

بابی مک فرین در مصاحبه ای با اسوشیتدپرس در سال ۲۰۰۳ چنین گفته است:” تمام کارهای من در زمینه موسیقی ملهم از آثار اوست. هنگامی که من به رهبری گروه کر میپردازم، به دنبال صدای او هستم. تاثیر موسیقیایی او بسیار عمیق است و من نمیتوانم هیچ کاری را بدون شنیدن صدای او انجام دهم”

مک فرین متولد آرکانزاس (Arkansas) و یکی از ۸ فرزند یک کشیش باپتیست متعصب بود که خواندن هر آوازی غیر از گاسپل (موسیقی کلیسایی) را برای تمام فرزندان خود نهی کرده بود. اما این سختگیری با رفتن رابرت جوان به سنت لوییس در سال ۱۹۳۶، جایی که یک معلم موسیقی وی را “کشف” کرد و به تشویق او پرداخت، به پایان رسید.

audio file بشنوید قسمتی از Rigolettoساخته وردی با صدای رابرت مک فرین

مک فرین در اواخر دهه ۴۰ و اوایل دهه ۵۰ در برادوی (Broadway) به خواندن پرداخت و در با گروه ملی اپرای سیاهان (National Negro Opera Company) و گروه اپرای سیاهان نیویورک (the New York City Opera Company) به کار پرداخت.

وی در سال ۱۹۷۳ به سنت لوییس بازگشت و در سال ۱۹۸۹ دچار حمله قلبی شد. با این حال صدای زیبای آوازی او آسیبی ندید و مک فرین تا سالها پس از آن همچنان به اجرای برنامه می پرداخت. در سال ۲۰۰۳، زمانی که از طرف اپرای آمریکا از او تجلیل به عمل آمد، پزشکان آغاز بیماری آلزایمر را در وی تشخیص داده بودند.

چالز مک کی (Charles MacKay)، کارگردان ارشد اپرای تئاتر سنت لوییس صدای باریتون (صدایی بین بم و زیر مردانه یعنی بین باس و تنور) مک فرین را “زیبا، مردانه، قدرتمند و پر احساس توصیف کرده است. مک کی در سال ۲۰۰۳ چنین گفت:” او با چنان شوق و تعهدی میخواند که همواره برای من لذت عمیق شنیدن صدایی زیبا و تعلیم یافته را زنده میکرد”

modbee.com

ارسال دیدگاه

رایانامهٔ شما نمایش داده نخواهد شد.

مروری بر آلبوم «سالنامه»

سالنامه در میان آثار فیاض، بیش از همه در مسیرِ «در گذر» است. علاوه بر مشابهت در فرایند آهنگسازی و نوعِ کنار هم نشاندنِ و برخورد با مواد و مصالح موسیقی، حضور صریحِ برخی نقش‌­مایه­‌های «در گذر»، مدگردی­‌های متنوع، استفاده از نوازندگانِ گروه در مقامِ خواننده و ساختار کلی مجموعه، این همانندی را پررنگ­‌تر می­‌کند.

آرنولد شونبرگ و آهنگسازی ددکافونیک (III)

آنچه شونبرگ دنبالش می گشت، همان بود که باخ می جست: دست یافتن به وحدت کامل در یک ترکیب موسیقی. شونبرگ احساس می کرد که این روش نوین مبتنی بر ادراک کامل و جامع فضای موسیقی است. ولی به هر حال موسیقی نوشته می شد، با تمام شیوه ها، و شونبرگ اصرار داشت شنونده و آهنگساز هر دو باید شیوه ها را فراموش کنند، و موسیقی را به عنوان موسیقی بشنوند و قضاوت کنند. گفته است: «اغلب درست نمی توانم توضیح دهم: کار من ساختن موسیقی ۱۲ صدایی است نه ساختن موسیقی ۱۲ صدایی.»

از روزهای گذشته…

هرآنچه که باید درباره “ریورب” بدانیم (II)

هرآنچه که باید درباره “ریورب” بدانیم (II)

ساده است. فضای دلخواهمان را مشخص می کنیم و با میکروفون گذاری دقیق نسبت به شرایط محیطی، اقدام به ضبط صدا می نمائیم. این کار، دقیقا همان کاری که در کنسرت ها و اجراهای زنده انجام می شود. مزیت این نوع ریورب گیری، طبیعی بودن و خلوص ۱۰۰ درصد آن است و باور کنید که هیچ چیز همانند طبیعی بودن در ضبط یک قطعه موسیقی مهم نیست.
“MTV و اعتباری که از بین رفت” افول اقتدار موسیقی در جهان (I)

“MTV و اعتباری که از بین رفت” افول اقتدار موسیقی در جهان (I)

بزرگانی چون رابرت موگ (Robert Moog)، برت باکاراک (Burt Bacharach) و جان بری (John Barry) دهه شصت میلادی را پربارترین و شکوفاترین دهه قرن بیستم می‌دانند. دهه شصت دهه‌ای بود که علاوه بر معرفی هنرمندان بزرگی چون بیتلز (Beatles)، باب دیلن (Bob Dylan)، لد زپلین (Led Zeppeline)، اتیس ردینگ (Ottis Redding)، دورز (Doors) و کمپانی آهنگ‌سازی موتاون (Motown)، دهه‌ای پر از ساختارشکنی بود.
نقدی بر مقاله پیمان سلطانی، «آهنگ شعر معاصر» (IV)

نقدی بر مقاله پیمان سلطانی، «آهنگ شعر معاصر» (IV)

پیمان سلطانی در بخش دوم مطلبش می نویسد: “شعر کلاسیک یک پیشینه ی قدرتمندِ نقش بازی کردن برای ارضاء حس هنری ایرانی داشته است” راست اش در اینجا اصلا متوجه منظور ایشان نشدم! در ادامه می گوید: “به دلیل ممنوعیتِ سایر هنرها از جمله موسیقی نتوانست آهنگ درونی شعر را متبلور کند اما در دوره ی معاصر و به دلیل گذر از انقلاب صنعتی و هم آمیزی با دوران توسعه در علم و هنر موسیقی در شعر بسیاری از شاعران از جمله هوشنگ ابتهاج نمود عینی پیدا کرد”، چگونه می توان پذیرفت که ممنوعیت موسیقی باعث لطمه زدن به موسیقی شعر شده است؟! همان طور که گفتیم موسیقی یکی از عناصر جدا نشدنی شعر است و نه تنها شعر کلاسیک بلکه شعر نو و حتی شعر سپید هم از عنصر موسیقی بهره گرفته است. حال در شعری موسیقی کمتر است و در شعری بیشتر.
سعید تقدسی: در شهر شیراز کنسرت خواهیم داشت

سعید تقدسی: در شهر شیراز کنسرت خواهیم داشت

در غیاب من کار به این صورت است که در این گروه ما چند سرگروه داریم که این سرگروهها مسئولیت دارند که خودشان یک گروه تشکیل دهند و با تنظیم وقت این عده از نوازندگان را تقسیم کنند به گروه های ۶، ۷ و ۸ نفری که خودشان جداگانه کار می‌کنند و قرار است که خانم موحد هم لطف کنند بعضی وقتها به این گروه‌ها نظارتی داشته باشند و در واقع به ارتقاء کیفیت این گروه ها کمک کنند.
آرشه و تاریخی بر پدیده های آن (I)

آرشه و تاریخی بر پدیده های آن (I)

هنگامی که تصمیم برای شروع و نوشتن مطالبی درباره آرشه گرفته شد راههای متفاوتی برای چگونگی بیان بهتر آن به ذهن رسید و تلاشی سخت برای شروع آن پدید آمد، زیرا در این زمان که در حال عبور از آن هستیم، تلمبار اطلاعات درست، مبهم و پیجیده، آنقدرسنگین هست که نیرو و توان تحلیل را از انسان سلب نمایدو شاید این سوال پیش آید که مگر در رابطه با چه موضوعی قرار است بحث و گفتگو شود ؟ تحلیل و تفکیک آن نباید دشوار باشد!
نقد آرای محمدرضا درویشی (IV)

نقد آرای محمدرضا درویشی (IV)

شایگان در آثار بعدی‌اش از مفاهیم هایدگری فاصله گرفت و با قدری تسامح می‌توان گفت که نسبیّت‌گراتر شد. او در اوایل دهه‌ی هفتاد «غرب‌ستیزیِ شرقی [را] آفریده‌ی غرب» (شایگان۱۳۷۴: ۱۰۰) دانست و گفت: «متفکران این کشورها [ی شرقی] از خود پرسیدند که آیا تقلید از غرب، برگزیدن الگوی غرب، الهام گرفتن از غرب و تکرار تجربه‌هایی که به‌نوعی عبث از آب درآمده‌اند، به زحمتِ انجامش می‌ارزد؟ درنتیجه، سر به لاکِ خود فروبردند و از چاهِ ارزش‌های سنّت، آب برکشیدند [… درصورتی‌که] مدرنیته گستاخی است، جهش است، رسوایی است، اما درعین‌حال حسادت نیز هست. هیچ چیز بی‌جراحت زاده نمی‌شود. ما برعکس، دوستدار امنیّت و حمایتِ بیش از حد از سنّت، دوستدار وضع وجودِ دایمی هستیم. چیزهای پیش از این دیده، چیزهای پیش از این دانسته و وضعیّاتِ پیش‌بینی‌پذیر را دوست داریم.» (همان: ۱۰۰, ۲۲۱) و هشدار داد: «هرگونه بازگشتی به گذشته (سیر قهقرایی) بدون بازسنجیِ انتقادی از گذشته، سخت خطرناک است و می‌تواند به لغزش منجر شود.» (همان: ۱۵۲) شایگان در اواخر دهه‌ی هفتاد و در کتاب «افسون‌زدگی جدید» به مرقّع‌کاریِ فرهنگی و انسان چندهویّتیِ چهل‌تکّه با تفکری سیّار و سیّال رسید و چشم‌اندازهای متفاوتی را ترسیم کرد.
انگلستان بزرگترین بازار فروش آلبومهای موسیقی

انگلستان بزرگترین بازار فروش آلبومهای موسیقی

بنا به گزارشی که سایت خبری BBC در ۲۲ مارچ منتشر کرد، بررسی های آماری نشان می دهد که صنعت موسیقی در کشور انگلستان در سال گذشته از لحاظ حجمی رشدی معادل ۳% داشته است در حالی که این صنعت در سایر نقاط جهان بطور متوسط کاهشی معادل ۱٫۳% داشته است.
متعهد بر انگاره ردیف

متعهد بر انگاره ردیف

آلبوم “نقش بندان” ، آنگونه که در دفترچه‌ی سی دی نیز نوشته شده است، مشتمل بر دو بخش است: بخش اوّل، دستگاه ماهور و بخش دوم، دستگاه (آواز) اصفهان. برای ارزیابی بهتر این اثر، رجوع به اظهارات نوازنده حیاتی‌ست. مریم تژده در مورد آلبوم چنین می‌نویسد: “اجرای آن [بخش اوّل] برخاسته از برداشت شخصی نوازنده از دستگاه ماهور است… بخش دوم بر اساس اجرای ایشان [علی‌اکبر شهنازی] … ادامه می‌یابد و به تدریج تا پایان بخش دوم به برداشت شخصی نوازنده نزدیک‌تر می‌شود.”
Swing Jazz Style

Swing Jazz Style

دهه ۱۹۳۰ متعلق به این سبک از موسیقی یعنی سوئینگ بود. سوینگ از جمله سبک های موسیقی Jazz است که در آن بداهه نوازی نقش بسیار کمرنگی دشته است. سویئنگ همان موسیقی ای است که اغلب افرادی چون Count Basie یا Duke Ellington آنرا دنبال میکردند یا خوانندگانی مانند Sinatra یا Fitzgerald آنها را اجرا میکردند.
ده ترانه برتر اولین هفته دسامبر

ده ترانه برتر اولین هفته دسامبر

در فهرست ده تایی این هفته (منتهی به پنجم دسامبر)، هرچند ترانه های Drop it like it’s hot و Lose my breath همچنان در صدر جدول قرار دارند، اما تغییرات اساسی در جدول پیش آمده است. به جدول نگاه کنید :