یویو ما از جاده ابریشم می گوید

از آلبوم های Appalachian Journey و Soul of the Tango گرفته تا Simply Baroque یویو ما همواره به عنوان یکی از مطرح ترین نوازندگان ویولن سل معاصر از جایگاه ویژه ای برخوردار بوده و در تلاش بی وقفه اش جهت عبور از حد و مرزها یک لحظه نیز از پای ننشسته است. در حال حاضر او رهبری پروژه جاده ابریشم را عهده دار است، پروژه ای فرهنگی – تحقیقاتی که اهالی موسیقی کشورهایی را که این مسیر کهن تجاری از آنها عبور می کند، گرد هم آورده است.

این مسیر از چین و ژاپن آغاز می شود و سراسر آسیا را به یونان و ایتالیا پیوند می دهد. آلبوم انفرادی Solo که یویو ما در سال ۱۹۹۹ منتشر کرد، در حقیقت اولین محصول و نقطه آغازین این پروژه جسورانه محسوب می شد. موسیقی متن فیلم “Crouching Tiger, Hidden Dragon” به کارگردانی Ang Lee که توسط Tan Dun ساخته شده، دومین دستاورد پروژه مذکور است، در این زمینه Barnes & Noble.com’ مصاحبه ای با این هنرمند بزرگ انجام داده است :

B&N.com : تعریف شخصی شما از پروژه جاده ابریشم چیست ؟
یویو ما : جاده ابریشم در حقیقت یک طرح فرهنگی در حمایت از استعدادهای درخشان موسیقی است که به موسیقی ملی و اصیل فرهنگ کشورشان می پردازند، مهم نیست این افراد ایرانی یا عرب باشند. هدف از پروژه گرد همایی و همکاری این اشخاص و دستیابی به روشی است که بواسطه آن بتوان علاوه بر ترویج فرهنگی، موسیقی اصیل را بدور از هرگونه تحریف و تصرف زنده نگاه داشت. در این پروژه هدف نهایی تنها گوش فرا دادن به موسیقی های ناآشنا نبود، زیرا همانگونه که بسیاری از آهنگسازان صاحب نام کلاسیک جهان با شنیدن و الهام از این قبیل موسیقی ها به مسیر جدیدی در زندگی هنری خود پای نهاده اند، ما نیز در صدد تقویت خلاقیت ها و کمک به شکوفایی استعدادها طرح جاده ابریشم را آغاز نمودیم.

طی سالیان گذشته ما گروهی از موسیقیدانان کشورهایی چون مغولستان، چین، آذربایجان، تاجیکستان و ازبکستان را گرد هم آوردیم تا قطعاتی را تنظیم و اجرا نماییم. تا کنون نیز این همکاری نکات مثبت بسیاری برای تک تک شرکت کنندگان به ارمغان آورده است.

B&N.com : جاده ابریشم را می توان نوعی کنفرانس موسیقی ملل متحد تلقی کرد، اینطور نیست ؟
یویو ما : بله، اما به روشی مختص به خود، هدف ما ایجاد تغییر در جهان نیست، بلکه خلق ارتباطی فرهنگی، زاده اشتیاق و کنجکاوی افراد در ملیت های مختلف است. در حقیقت به دلیل موانع فرهنگی، سیاسی ، مذهبی و اختلاف زبان، چنین اقدامی همواره با مخاطراتی مواجه بوده است، اما کافی است در عمل بتوانید در یکی از موارد یاد شده ارتباط لازم را ایجاد نمایید، در چنین شرایطی خواهید دید که چگونه این حلقه اتصال منجر به تشکیل شبکه ای فرهنگی خواهد شد. ما نیز برای رسیدن به چنین هدفی در تلاشیم.

B&N.com : این پروژه با استقبال فراوانی روبرو شده و افراد بسیاری داوطلب شرکت در آن هستند، مصاحبه های مطبوعاتی حاکی از شور و اشتیاق عمومی خصوصا ژاپنی هاست. در این مورد نطرتان چیست ؟
یویو ما : کشور ژاپن به دلایل متعدد نقطه انتهایی جاده ابریشم تلقی می شود، سالیان سال است که این کشور در صلح و آرامش به سر می برد، مردمانش بسیاری از آداب و سنن دیرینه خود را به بهترین نحو ممکن حفظ کرده اند، طبیعتا عرصه موسیقی ژاپن نیز از این اصل مستثنی نیست و صد البته این امر سبب مباهات اهالی ژاپن است. در حقیقت کشور ژاپن یک مهد فرهنگی از ثروت هایی است که در جوامع و کشورهای دیگر به دلایل متعدد از جمله جنگ و ویرانی، رو به انحطاط است.

B&N.com : موسیقی متن فیلم “Crouching Tiger, Hidden Dragon” بخشی از پروژه جاده ابریشم بوده است، نظرتان در مورد تفاوت های ضبط یک آلبوم کلاسیک و موسیقی متن چیست؟
یویو ما : برای ساخت موسیقی متن فیلم شما با یک تیم بزرگتر همکاری می کنید، با وجود شباهت هایی که به هر حال در اجرای موسیقی وجود دارد، زمانی که بحث موسیقی فیلم مطرح است، همه فعالیت ها جهت تحقق یک هدف خاص انجام می پذیرد : موضوع اصلی فیلم. شاید بتوان این کار را به موسیقی مجلسی شبیه دانست، تنها تفاوت در این است که شما لزوما درگیر تک تک بخش های کار نخواهید شد، باید به کارگردان و آهنگساز اعتماد کامل داشته باشید زیرا آنها بهتر از هر کسی به هدف مورد نظر اشراف دارند.

B&N.com : نظرتان در مورد ساخت آلبوم های بعدی مرتبط با این پروژه چیست ؟
یویو ما : بدون شک ما به کوشش هایمان جهت رسیدن به هدف اصلی پروژه ادامه خواهیم داد، از استعدادها و مهارتهای نوازندگان و موسیقی دانان فرهنگ های مختلف استفاده خواهیم کرد. امید داریم نتیجه این همکاری و تلاش دست جمعی به نتایج مثبت و تاثیر گذاری در عرصه موسیقی منجر گردد.

11 دیدگاه

  • navid
    ارسال شده در دی ۱۱, ۱۳۸۵ در ۹:۳۹ ب.ظ

    واقعا” خانم افشانی زنده باد.

  • navid
    ارسال شده در دی ۱۱, ۱۳۸۵ در ۹:۴۴ ب.ظ

    با سلام و تشکر بسیار می خواستم خواهش کنم اگر ممکن شد مقاله ایی عالی(البته مقاله های شما همیشه عالی) در باره ی پابلو کازالس این اسطوره نوازندگی ویولن سل اهنگساز و رهبر ارکستر ارائه دهید.

  • navid
    ارسال شده در دی ۱۱, ۱۳۸۵ در ۱۰:۰۲ ب.ظ

    اولین بار که آن عکس مشهور را که در دیر قدیمی سنت میشل فرانسه از او گرفته شده بود، نگریستم مدتها خیره مانده و از عکسش موسیقی او و صدای سازش را گوش دادم.وای عجب عکسی(البته توصیه می کنم آن عکس را بزرگ و با پیکسل بالا بنگرید).
    karsh می گوید:وقتی او شروع به نواختن کرد دیر قدیمی به تپش درامد با انچه فقط او می توانست بنوازد.موسیقی اش زمینی نبود و در آن فضای غمگین، من به سختی جرات حرف زدن یا حرکت کردن داشتم.از ترس اینکه مبادا افسون و طلسم فضای ایجاد شده را بشکنم.در این حال به شکل بدن قوز کرده و نحیف او چشم دوختم که پشت به دوربین نشسته بود و در مقابل سنگهای ناهموار زبر و خشن دیوار و کف، پنجره ی کوچک در بلندای دیوار و فضای خالی و نیمه تاریک انجا که زندانی را می مانست، صحنه ایی شگفت خلق شده بود و موسیقی او نه از زندان که از جهان فرار می کرد.قدرت عظیم و هوش و معنویتی که از حضور این پیرمرد عجیب ایجاد شده بود شگفتی می افرید.
    آن عکس برنده ی جایزه مدال طلای هنر علاسی در سال هزارونهصدوشصت وشش شد.

  • حامی
    ارسال شده در دی ۱۲, ۱۳۸۵ در ۸:۱۳ ق.ظ

    اگه در مورد جاده ابریشم کیتارو هم صحبت کنید …

  • mani
    ارسال شده در دی ۱۲, ۱۳۸۵ در ۶:۱۱ ب.ظ

    very good.very good

  • maral
    ارسال شده در دی ۱۳, ۱۳۸۵ در ۲:۵۷ ب.ظ

    چه مقاله قشنگی بود مرسی من به ساز ایشون خیلی علاقه دارم… راستی یه سوال؛ ایشون احتمالا روانپریش نیستن ؟ یا احتمالا افسرده ؟ یا مثلا همجنسگرا ؟ آخه تو همین سایت گفته شده نوابغ موسیقی یکی از این سه دسته هستن !!!

  • سهراب محرابی
    ارسال شده در دی ۲۴, ۱۳۸۵ در ۷:۱۱ ق.ظ

    افتخار می کنم که به عنوان یک موزیسین برای اولین بار در ایران به طور جدی اثر “جاده ابریشم” کیتارو و دیگر آثاری از این آهنگساز و ونجلیز را با مرارت فراوان طی سالهای ۷۸ تا۸۱ در کنسرتهایی در شهر محل اقامتم رشت اجرا کردم و در بهار آینده نیز اجرایی از این دست را خواهم داشت.این آثار با سادگی ساختاری نوعی روحنوازی به خصوص را در خود دارد که باعث صیقل خوردن روح انسانی می شود.

  • maral
    ارسال شده در دی ۲۵, ۱۳۸۵ در ۳:۳۲ ب.ظ

    belitet chande agha sohrab khan?

  • ناشناس
    ارسال شده در آبان ۵, ۱۳۸۶ در ۱:۲۰ ب.ظ

    چرا از استاد کیهان کلهر صحبت نمی کنید؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟

  • ارسال شده در دی ۲۶, ۱۳۸۷ در ۷:۲۲ ب.ظ

    دوست گرامی جاده ابریشم واژه ایی استعماریست و به اندازه خلیج عربی کاذب و دروغ است .
    کشورهای شرق دور همانند چین با فریب کشورهایی دیگر سعی دارند مسیر ایران (به عنوان بستر و رویشگاه اولین تمدن های باستانی ) به شرق و غرب را به نام خود مصادره کنند و عنوان جعلی جاده ابریشم را بر آن نهاده اند .

    در صورت پذیرش این حربه آنها ، در قدم بعدی مدعی می شوند تمدن را هم به ما داده اند !

    بعید نیست چینی ها هم بزودی ما را ، بربرهای حاشیه ایی خویش بنامند این همان حرفیست که اروپایی ها به کشورهای شرقی خود یعنی حوزه تمدنی ایران می زنند .

    نظریه قاره کهن ارد بزرگ می گوید بیست کشور حوزه تمدنی ایران ( عبارتند از : کشورهای قزاقستان ، ازبکستان ، تاجیکستان ، قرقیزستان ، ازبکستان ، ترکمنستان ، افغانستان ، شمال باختری هندوستان ، پاکستان ، ایران ، عراق ، ترکیه ، سوریه ، لبنان ، قبرس ، جنوبی ترین بخش روسیه در میانه استراخان در شمال دریای خزر تا جنوب اکراین ، آذربایجان ، ارمنستان و گرجستان ) باید تبدیل به یک قاره شوند ، سرزمینی با عنوان ” قاره کهن ” .

    قاره ایی همانند اروپا با ساختار و انسجامی سازمان یافته ، تا بتواند مجموعه کشورهای حوزه خویش را در مقابل زیاده خواهی های شرق و غرب حفظ نمایند .

    شما می توانید در وب سایت اختصاصی که در این مورد ایجاد نموده ام ابعاد مختلف جریان جاده ابریشم را ببینید .
    در این آدرس :

    http://khalijfars-jadehfarhangha.blogsky.com

  • سینا
    ارسال شده در اردیبهشت ۱۰, ۱۳۸۹ در ۷:۵۱ ب.ظ

    نقشه ای ازجادهابریشم

ارسال دیدگاه

رایانامهٔ شما نمایش داده نخواهد شد.

نظر من، نظر شما، نظر او

خیلی پیش می‌آید که در واکنش به یک نقد بشنویم؛ «این نظر نویسنده است». آیا تا به‌حال دقیقاً فکر کرده‌ایم که چنین جمله‌ای یعنی چه؟ کسی که این جمله را می‌گوید درواقع دارد اعتبار حکم‌های درون نقد را زیر سؤال می‌برد. می‌گوید آنها از جنس «نظر شخصی» هستند. اولین مفهومی که از نظر شخصی به ذهنمان می‌آید چیزی است مثل این جمله «قورمه‌سبزی خیلی خوب است». این «نظر» گوینده است درباره‌ی یک غذا. آنجا «شخصی» بودنش معلوم می‌شود که یک نفر دیگر پیدا می‌شود و درست برعکسش را می‌گوید و ما هم راهی پیدا نمی‌کنیم که بگوییم کدام درست گفته. فقط می‌توانیم بگوییم با اولی موافقیم یا با دومی. یعنی وابسته به «شخص» گوینده یا شنونده است.

تحقیقی درباره باربد؛ موسیقیدان دوره ساسانی (III)

محمدالله مستوفی گوید: در زمان بهرام کار مطربان بالا گرفت چنانکه مطربی روزی بصد درم قانع نمیشد بهرام گوراز هندوستان دوازده هزار لولی آورد که نوادگان ایشان هنوز در ایران مطربی می کنند.

از روزهای گذشته…

مستر کلاس موسیقی ایرانی در جولیارد

مستر کلاس موسیقی ایرانی در جولیارد

روز جمعه دوّم فوریه به دعوت پروفسور بهزاد رنجبران آهنگساز ایرانی و استاد کنسرواتوار جولیارد نیویورک در ادامه مجموعه کلاسهای world music که بخشی از درس اختصاصی دانشجویان جولیارد به شمار میرود، مستر کلاس موسیقی ایرانی برگزار شد.هنرمندان این دوره، سیامک جهانگیری نوازنده نی مقیم ایران و بهروز جمالی موسیقیدان ایرانی مقیم امریکا بودند.
یوسف گمگشته باز آید به کنعان؟

یوسف گمگشته باز آید به کنعان؟

سالن خیلی خلوت است؛ تعداد زیادی جا خالی است. عده ای از تماشاگران که جای نامناسبی دارند با متصدیان سالن بحث می کنند و می خواهند جایشان را عوض کنند. متصدیان خونسرد جواب می دهند : “ صبر کنید اگر جایی باقی ماند، حتماً. ” البته آن ها مطمئن بودند حتی یک جای خالی هم باقی نمی ماند!
منصوری: تا امروز اسپانسری نداشتیم

منصوری: تا امروز اسپانسری نداشتیم

قطعا ولی فعلا ما یک سری مشکلات داریم. می دانید که ما اگر بخواهیم یک اپرای کامل را با تمام ابعادش روی صحنه ببریم به خاطر مشکلات دکور، مشکلات لباس، جای تمرین و این قبیل مشکلات که داریم چه پروژه سنگینی است. اگر یک سری مساعدتها بشود، امیدوار هستیم اپراهای زیادی را روی صحنه ببریم. در حقیقت ما به سازمانی نیاز داریم که همه چیز را به صورت مستقل مدیریت کند و ما، درگیری هایی به غیر از درگیری موسیقی نداشته باشیم. مثلا آرا کاراپتیان وقتی بخواهد کار خوانندگی را انجام دهد، فقط درگیری خوانندگی را داشته باشد یا من که کار ارکستر و رهبری اپرا را انجام می دهم، دیگر درگیری خارج از برنامه نداشته باشم که مثلا من امروز جای تمرینم کجاست یا مثلا فردا چه جور تمرین کنیم یا مثلا این هزینه لباس و دکور را چکار کنیم.

هلموت لاخنمان

هلموت لاخنمان

هلموت فردریش لاخنمان (Helmut Friedrich Lachenmann) در ۲۷ نوامبر سال ۱۹۳۵ در اشتوتگارت آلمان بدنیا آمد. علاقه وی برای آهنگسازی برای سازهای مختلف و خلق آثاری بدیع از وی شخصیتی برجسته در دنیای موسیقی پدید آورده است.
صادقی: کانون پرورش فکری تولیداتش را در انبار خودش نگه می دارد!

صادقی: کانون پرورش فکری تولیداتش را در انبار خودش نگه می دارد!

در مورد آلبوم «باد و گندم زارها» بنده باید عرض کنم، مدتی قبل یا چند سال قبل با یکی از دوستان خوب و ترانه سرا، نشستی داشته ایم با همراهی آقای حامد پورساعی که از نوازندگان بسیار خوب و برجسته گیتار کلاسیک و همینطور آهنگساز هستند؛ ایشان در این نشست، معضل حضور تولیدات موسیقی برای قشر نوجوان جامعه ایران را بررسی می کردند، در این نشست به این نتیجه رسیدیم که ای کاش آلبومی منتشر شود که فراخور این گروه سنی باشد، در نتیجه تعدادی از کارهای خوب کلاسیک و ملودی های تاثیر گذار را از بزرگترین آهنگسازان موسیقی کلاسیک را انتخاب کرده و روی شان شعری قرار دادیم، به لطف شعر جناب معینی و آهنگسازی و تنظیم های آقای پورساعی این کار با صدای بنده به بازار عرضه شد. تولید کننده این اثر کانون پرورش فکری کودکان نوجوان بوده است و نوازندگانی که در تولید این اثر حضور داشته اند، از برجسته ترین نوازندگان ارکستر سمفورنیک تهران بودند، متاسفانه کاری که با این سختی و مشقت جمع شد و ما ۲ سالی تقریبا درگیر تولیداش بودیم، با پخش بد آن توسط کانون پرورش فکری، در بازار موسیقی مواجه شد و باعث شد این کار دیده و شنیده نشود.
نوازنده و تمرین (V)

نوازنده و تمرین (V)

از آنجا که بسیاری از نقاط قوت وضعف درهنگام تمرین و اجرا وجود دارد که نوازنده به دلایل مختلف از وجود آنها ناآگاه است، ضبط تمرین و شنیدن آن به دقت، می تواند بعنوان یک ابزار کنترل کننده نوازنده، کمک شایانی به شناسایی نقاط قوت وضعف موجود در کار او نماید. اما بهتر است به دو مورد دقت نماییم:
کریستوفر هاگوود: رهبر، موسیقی شناس و نوازنده کیبورد (I)

کریستوفر هاگوود: رهبر، موسیقی شناس و نوازنده کیبورد (I)

کریستوفر هاگوود که «فون کارایانِ موسیقی کهن (early music)» نامیده می شود در عرصه بین المللی به عنوان یکی از تأثیر گذارترین حامیان جریان تاریخی موسیقی کهن شناخته شده است. او هم چنین به همین اندازه نیز به موسیقی قرن ۱۹ و ۲۰ علاقه مند است و به خصوص توجه ویژه ای به مکتب نئوکلاسیک (مارتینو، استراوینسکی، بریتن، کپلند، تیپت و هونگر) داشته است.
آسیب شناسیِ کاربرد نت در موسیقی کلاسیک ایرانی (XVI)

آسیب شناسیِ کاربرد نت در موسیقی کلاسیک ایرانی (XVI)

نمونه مورد انتخاب ما، برای بررسی دارای تمامی اشکالات مطرح شده است. این نمونه، نتِ چاپ شده پیش درآمد ماهور ساخته درویش خان است که در مجموعه آثار ایشان به چاپ رسیده است. مقایسه ملودی و ریتم قطعه که خطوط کلی اثر را نشان می دهد، با اجرای نزدیک به اصل آن در لوح فشرده (شماره ۳) درسهایی از استاد نورعلی برومند (دستگاه ماهور)، مشخص می کند دست نوشته موسی خان معروفی ـ که این پیش درآمد (بدون دخل و تصرف و تصحیح) از روی آن به چاپ رسیده است ـ دچار نقصهای فراوان بوده است. نت منتشر شده، دارای این نواقص است: کسر میزان شش چهارم (دو ضربی ترکیبی) به طور ثابت تا انتها منظور شده است که با اجرای مورد بحث تفاوت آشکار دارد؛ همچنین هیچگونه علائم مربوط به آرتیکولاسیون، به طور مثال شدت و ضعف ها و تغییرات تمپو، نگاشته نشده است و از تزئینات، تنها علامت مربوط به تکیه در آن یافت می شود و سایر علائم راهنما مانند دراب، استاکاتو، ترمولو، نت های باریک و… که به بهتر اجرا شدن قطعه از روی نت کمک می کند، نگاشته نشده است.
سیستم فواصل تقسیم مساوی طول (III)

سیستم فواصل تقسیم مساوی طول (III)

باید دانست که علی رغم مساوی بودن طول بخش های سیم ٬ ساختار این سیستم دارای تقسیمات اکتاوی غیر مساوی است (می توان آن را جزء سیستمهایی با تقسیمات دارای روند افزاینده Ascending trend دانست). اگر سازی مانند تنبور بغدادی که سیمهایش به فاصله چهارم کوک شده اند را درنظر بگیریم اندازه “فاصله” هر بخش در سیم اول بعد از پرده مربوط به فاصله چهارم با اندازه “فاصله” بخشهای مربوط به سیم دوم که به فاصله چهارم کوک شده است با هم یکسان نمی باشند .
تصمیم بزرگ برای شوپن

تصمیم بزرگ برای شوپن

شاید شوپن جزو معدود آهنگسازانی است که می توان بدون احساس کوچکترین یکنواختی و خستگی ساعت ها از موسیقی او لذت برد. بدون شک یکی از مهمترین دلایل آن زیبایی ناشی از لطفات موسیقی و صدای دلنشین تنهای پیانو می باشد.