گفتگوی ما ده ساله شد!

سجاد پورقناد
سجاد پورقناد
جشن دهمین سالگرد فعالیت ژورنال موسیقی گفتگوی هارمونیک دیروز، دوم خرداد در فرهنگسرای نیاوران به اجرا رسید. چنانکه مستحضرید، قرار بود جشن در روز اول خرداد در فرهنگسرای نیاوران برگزار شود و افراد بسیاری برای همراهی ما در این برنامه، اعلام آمادگی کرده بودند ولی به دلیل یک سوء تفاهم در ساعت برگزاری این برنامه، مسئولان فرهنگسرای نیاوران پیش نهاد تعویق برگزاری جشن به روز دوم خرداد را دادند.

اولین تصمیم ما پس از شنیدن این خبر که یک روز پیش از اول خرداد روی داد، تغییر مکان برگزاری جشن به فضایی خارج از سالن اصلی فرهنگسرای نیاوران و یا حتی مکانی نزدیک به فرهنگسرای نیاوران بود؛ در این روز پر التهاب با همکاری شورای بین المللی موزه ها (ایکوم) از نزدیک ترین مراکزی که امکان برگزاری برنامه در آنها بود دیدار شد و به دلیل کوچک بودن این فضاها برای جشن ما گزینه دوم یعنی تغییر زمان جشن با وجود تمام مشکلاتی که داشت، اجرایی شد.

به خاطر تعطیلی بیشتر خبرگزاری ها در روز پنجشنبه، تنها با همکاری و یاری دوستان و همیاران سایت، به صورت فوری خبر رسانی هایی انجام شود تا میهمانان ما با مشکل مواجه نشوند. به سرعت خبر تغییر زمان برگزاری نشست، انتشار یافت و توانستیم تقریبا تمام میهمانان را مطلع کنیم. هرچند متاسفانه حدود شش نفر از میهمانان، به دلیل بی اطلاعی از تغییر زمان، در روز اول خرداد به فرهنگسرا مراجعه کردند که از همینجا از همه این عزیزان پوزش می طلبیم.

با تغییر زمان برگزاری برنامه، متاسفانه از همراهی سه گروه محروم شدیم، اول گروه کر شهر تهران به رهبری آقای مهدی قاسمی که با مهر و لطف فراوان، قبول همکاری کرده بودند و به دلیل نبودن بعضی از اعضای گروه در روز جمعه، در جمع ما حضور نداشتند که همینجا از همراهی و محبت ایشان تشکر می کنیم.

دوم، کوارتت شهرزاد به این دلیل که یکی از اعضای آن در روز جمعه باید بر روی صحنه می رفت، نتوانستند دوم خرداد را با ما باشند که از این عزیزان مخصوصا خانم تینا جامه گرمی تشکر می کنیم. سوم، دوئت سنتور و نی بود که به دلیل مشکلی که نوازنده سنتور در روز جمعه داشت، با وجود تمرین های بسیار فشرده ای که انجام داده بودند، این برنامه برگزار نشد که از همکاری این دو عزیز نیز سپاسگزاریم.

روز پنجشنبه، به سرعت تماس هایی با هنرمندان موسیقی گرفته شد که از میان آنها استاد گرامی دکتر محمد سریر، با وجود مشغله ای که در روز جمعه داشتند، دعوت ما را اجابت کرده و در برنامه حضور پیدا کردند، همینطور گروه آکاپلای دامور به سرپرستی آقای فراز خسروی دانش، با روی باز همکاری با جشن را پذیرفتند و در آخرین ساعات روز پنجشنبه، هنرمندان گرامی آقایان یونس محمودی و دکتر میثم خاتمی نیا نیز به جمع ما پیوستند.

در روز جمعه به دلیل مشکلی که در پخش کلیپ وجود داشت و همینطور مسئله ساند چک، برنامه با ۲۵ دقیقه تاخیر آغاز شد و این تاخیر باعث شد بخشهایی از سخنرانی های سردبیر و اعضای سایت حذف شود و البته در نهایت نیز نتوانستیم ورژن با کیفیتی از کلیپ را در سالن پخش کنیم که از همینجا از تمام دوستان عذر خواهی می کنیم.

در نهایت، بازخوردهای متفاوتی که از دوستان و شرکت کنندگان دریافت شد حاکی از آن بود که با وجود تمام کاستی هایی که در برگزاری این برنامه روی داد، توانستیم با همیاری هنرمندان ارجمند، رضایت علاقمندان سایت را جلب کنیم.

در جشن تولد «گفتگوی هارمونیک» بیشتر از ۲۴۰ نفر میهمان حضور داشتند و تقریبا تمام سالن مملو از علاقمندان بود. نیاز به توضیح نیست که این حضور تا چه حد توانست، برای نویسندگان این سایت علاقه و انگیزه برای ادامه این مسیر را بوجود آورد.

در پایان لازم می دانم از طرف تمامی همکاران این ژورنال، از عزیزانی که در این برنامه یاری رسان ما بودند سپاسگزاری کنم:
جناب آقای احمد محیط طباطبایی به خاطر قبول پیشنهاد ما برای همکاری با شورای بین المللی موزه ها (ایکوم) و نیز پیگیری مشکلاتی که برای برگزاری این برنامه بوجود آمد.

جناب آقای عباس سجادی برای همکاری با مجموعه ایکوم و ژورنال گفتگوی هارمونیک در تغییر زمان برگزاری برنامه و همیاری هایی که به پربار شدن این جشن منجر شد.

جناب آقای دکتر اردشیر صالح پور که با حضور صمیمی و صدای گرم خود، زیبایی و شکوه این جشن را افزون کردند.

جناب آقای پیمان سلطانی که باعث معرفی مجموعه «گفتگوی هارمونیک» به ایکوم از طریق کارگروه موسیقی ایکوم شدند.

جناب آقای علیرضا جعفری مرام که همراه و یاور ما بودند و با پیگیری و دلسوزی های ایشان توانستیم از امکانات فرهنگسرای نیاوران بهره ببریم.

سرکار خانم فرزانه بهمنی که با صرف وقت و تلاش بسیار، سعی در ارتباط ما با مخاطبین داشتند.

آقای شهرام صارمی که همیشه همراه و یار ما بودند و در برگزاری این مراسم متقبل زحمات زیادی شدند.

جناب آقای هومن خلعتبری که از ابتدای فعالیت این ژورنال مشوق ما بودند و با خبررسانی خود درباره تغییر زمان برگزاری باعث حضور علاقمندان زیادی در سالن شدند.

هنرمندان گرامی آقایان امیرآهنگ هاشمی، محمدرضا تفضلی که با پیگیری و تلاش خود سعی در ارتباط ما با گروه های موسیقی داشتند.

هنرمندان گرامی آقایان مهدی قاسمی و سرژیک میرزایان که دعوت ما را برای شرکت گروه دو گروه کر شهر تهران و فرهنگسرای ارسباران قبول کردند ولی به دلیل مشکل زمان نتوانستند در برنامه حضور داشته باشند.

هنرمندان گرامی خانم تینا جامه گرمی، آقایان سعید محمدعلی، حسین پورمعین، آیدین احمدی نژاد و فرمهر بیگلو که دعوت ما را برای اجرا با کوارتت های خود پذیرفتند ولی به دلیل مشکل زمان نتوانستند در برنامه حضور داشته باشند.

آقای ابراهیم مولایی سردبیر سایت «موسیقی ایرانیان» که موجب آشنایی ما با گروه آوازی دامور بودند.

آقایان گماری، ایزدی، مهیجی و زبردست، همکاران سایت در زمینه برنامه نویسی که باعث رونمایی از ورژن جدید سایت در روز اول خرداد شدند.

آقای امیر علی مددی و شاهین محمدی که طراحی پوسترها به عهده ایشان بود.

خانم محبوبه خلوتی که از همکاران سایت است و در این برنامه در تمام مراحل همکاری و کوشش فراوان داشتند.

آقای سعید یعقوبیان همکار جدید سایت که در برگزاری این برنامه همکاری زیادی داشتند و نیز متنی برای سخنرانی آماده کرده بودند که به دلیل کمبود وقت از برنامه حذف شد و امیدواریم به زودی متن این سخنرانی را روی سایت بگذاریم.

آقای شفیعا شفیعی عکاس و مستند ساز، آقایان عرفان خسروی و امیر علی مددی و خانم ها منیره خلوتی، فرزانه و لیلا پورقناد که در تهیه تصاویر این برنامه مارا یاری دادند.

آقایان حامد پورساعی، محمدرضا صادقی، غفار ذابح، سامان ضرابی، وحید تاج، سلمان سالک، فراز خسروی دانش، یونس محمودی، میثم خاتمی نیا و هنرمند ارجمند دکتر محمد سریر که با حضورشان شبی به یادماندنی را برای دوست داران هنر موسیقی رقم زدند.

موسیقیدان های عزیزی در جمع ما حضور داشتند، آقایان کورش پورمقدم، مهران مهرنیا، بهزاد عبدی، علی عزتی، نیکو یوسفی، میدیا فرج نژاد، امیر شریفی، مهدی امامی، اشکان کمانگری، هادی فیض آبادی، محمود صالحی و سینا اخباری که با حضورشان موجب گرمی این محفل شدند.

و… همه عزیزانی که همراه و همدل ما بودند.

به امید روزها و شب های شیرین دیگر…

یک دیدگاه

  • علی نجفی ملکی
    ارسال شده در خرداد ۴, ۱۳۹۳ در ۹:۰۲ ق.ظ

    به امید برگزاری جشن پنجاهمین سالگرد تولد گفتگوری هارمونیک

ارسال دیدگاه

رایانامهٔ شما نمایش داده نخواهد شد.

محمدرضا امیرقاسمی «شبی برای پیانوی ایرانی» را به روی صحنه می برد

کنسرت گروه موسیقی برف با عنوان «شبی برای پیانوی ایرانی» در تاریخ جمعه ۱۰ اسفند ساعت ۲۰ در سالن خلیج فارس فرهنگسرای نیاوران روی صحنه خواهد رفت. سرپرست و تکنواز پیانوی گروه برف محمدرضا امیرقاسمی و خواننده این کنسرت علی امیرقاسمی و اجرای تمبک با سحاب تربتی می باشد. در این برنامه علاوه بر اجرای آثار اساتید بزرگ پیانوی ایرانی نظیر جواد معروفی و مرتضی محجوبی، از چند نوازنده پیانوی دوره قاجار مانند اساتید محمود مفخم (مفخم الممالک) و مشیرهمایون شهردار هم قطعاتی اجرا خواهد شد. اجرای آثاری کمیاب و خاص از پیانو نوازیِ دوره ی قاجار و عصر مشروطه اولین بار است که در یک کنسرت اتفاق می افتد.

نگرشی به تجدد طلبی در هنر و فرهنگ ایرانِ قرن بیستم (XIX)

تنها درویش خان تا حدودی با وزیری تفاهم داشت و برای شنیدن کنسرت ها و خطابه های او به مدرسه خصوصی اش می رفت. اما قبل از این که این رابطه و تفاهم ثمری به بار آورد – و قبل از ریاست اول وزیری در مدرسه موزیک (۱۳۰۷)، درویش خان فوت شد (۱۳۰۵). بعد از فوت او تجدد طلبی به کشمکش بین وزیری و مین باشیان ها یا «موسیقی نوین و علمی ایرانی» با «موسیقی بین المللی و علمی» محدود ماند.

از روزهای گذشته…

علینقی وزیری؛ ناسیونالیسم دولتی و روشنفکر موسیقی (IV)

علینقی وزیری؛ ناسیونالیسم دولتی و روشنفکر موسیقی (IV)

در مورد وزیری این امر نه تنها یک ضرورت اخلاقی و تعهد روشنفکرانه برای برپا داشتن چارچوب ترقی بود، بلکه در شالودهٔ اندیشهٔ زیباشناسی‌اش هم نفوذ کرده و آن را به تسخیر خود آورده بود: «بالجمله شرط اعظم و اساس و بنیان هر صنعتی تربیت و تعالی هیئت اجتماع است.»(۱۲)
علوانی فقط یک آواز نیست (IV)

علوانی فقط یک آواز نیست (IV)

ابوذیه ها دارای چهار بیت (اشطر) که سه بیت اول را به نام “ازهیری” معروف است و این سه بیت، هم قافیه می باشد. اما با معنی و مفهوم های مختلف و کلمه بیت اخر به نام “ایه” معروف است؛ نمونه ای از ابوذیه تغزلی:
بررسی و نقدِ «مبانی نظری موسیقی ایرانی» (I)

بررسی و نقدِ «مبانی نظری موسیقی ایرانی» (I)

نوشته ای که از یک سو، نام استادی هنرمند و صاحب نام، در جمع شش نفری مؤلفانش آمده و از سوی دیگر «بررسی مبانی نظری (تئوری) و عناصر سازنده ی موسیقی ایرانی» (۱) را «هدف کلی» قرارد داده است و علاوه بر آن «برای آموزش در هنرستان ها» تهیه شده، انتظارهای زیادی بر می انگیزد. نگارنده این سطور که بیش از سی سال است که در این مقوله پیچیده ام، با اشتیاق آن را به دست آورده و با انتظار زیادی خواندم. اما متاسفانه نه تنها انتظارهای من برآورده نشد، بلکه تا حدودی حیرت زده شدم. انتظار داشتم که در این رساله یا جزوه (حدود ۸۰ صفحه) قدمی در جهت برون رفت از فضای آغشته به عامیانگی یِ گفتمانِ موسیقی ایرانی بیابم. ولی می بینم که این نوشته به عامیانگی موجود دامن میزند، واژه های عامیانه جدیدی هم اختراع کرده به موجودی ها می افزاید و برای «آموزش» مناسب نیست.
برگزاری اولین جلسه اهدای سلول های بنیادی توسط موسیقیدانها و عضو گیری برای جلسه دوم

برگزاری اولین جلسه اهدای سلول های بنیادی توسط موسیقیدانها و عضو گیری برای جلسه دوم

امروز ساعت ۹ صبح، بخش اهدای سلول های بنیادی بیمارستان شریعتی تهران، شاهد حضور اهالی موسیقی برای آزمایش خون بود. در تماسهای مکرری که از طرف عده ای از موسیقیدانهای غایب گرفته شد، درخواست تکرار این جلسه در انتهای هفته جاری شد و در نهایت مقرر شد، پنجشنبه هفته جاری، ۲۹ آبان ماه، از ساعت…
ادامهٔ مطلب »
موسیقی ایرانی در ارکستر سمفونیک نروژ؛ دیدگاههای رهبر ارکستر

موسیقی ایرانی در ارکستر سمفونیک نروژ؛ دیدگاههای رهبر ارکستر

ارکستر سمفونیک رادیو و تلویزیون نروژ به تازگی شماری از ساخته های جاوید افسری راد آهنگساز و سنتور نواز ایرانی را اجرا کرد؛ سالارعقیلی خواننده سرشناس موسیقی سنتی ایران نیز خواندن قطعات با کلام این کنسرت را برعهده داشت.
پهلوگرفته بر ساحل اقیانوس موسیقی ایران (IV)

پهلوگرفته بر ساحل اقیانوس موسیقی ایران (IV)

دلیل اینکه این کارها را کرده‌ام این است که من اساساً از سال ۲۰۰۰ از سیستم موسیقی اروپا بریده‌ام. از سال ۲۰۰۰ به‌غیراز چند تک قطعه پراکنده که در سیستم موسیقی اروپایی است دیگر از سیستم موسیقی اروپا استفاده نمی‌کنم. و تماماً از سیستم موسیقی ایران در نوشتن قطعات استفاده می‌کنم. اولین کارهایی که در نوشتن آنها از موسیقی ایرانی استفاده کردم همین مجموعه کارهای خوشنویسی بود که اولین سری این مجموعه را برای سازهای زهی نوشتم. چراکه ربع پرده‌ها را به‌خوبی می‌توانند بزنند. بعدها برای سازهای بادی هم شروع به نوشتن کردم. به‌طور مثال «خوشنویسی شماره ۷» برای سه فلوت هست. بعدتر یک نسخه آن را برای فلوت و الکترونیک نوشتم که فلوت ۲ و ۳ را در استودیو ضبط کردیم و فلوت شماره یک زنده اجرا می‌شود و از طریق بلندگوها صدای فلوت ۲ و ۳ پخش می‌گردد. این قطعه در تهران از طریق خانم «فیروزه نوایی» سال گذشته در فستیوال «موسیقی معاصر ایران» اجرا شد. اسم این قطعه هست «کیسمت» یا همان «قسمت».
پرلود

پرلود

پرلود یکی از فرم های آهنگ سازی است که انگیزه اصلی ایجاد آن از سازهای کلاویه ای غیر از ارگ الهام گرفته شده است. شما با ارگ میتوانید یک آکورد را برای مدت دلخواه ثابت نگه دارید اما در سازهایی مثل هارپسی کورد یا پیانو این امکان کمتر است چرا که صدای تولید شده به تدریج کاهش پیدا می کند.
شهریار فریوسفی، صدای آشنای تار!

شهریار فریوسفی، صدای آشنای تار!

ساعاتی پیش با تماس یکی از دوستان موسیقیدانم، خبر درگذشت یکی از مشهورترین و خوش نام ترین نوازندگان تار و سه تار ایران را شنیدم… به طور اتفاقی دیروز این هنرمند را در خیابان دیدم و برایم قابل تصور نبود که فردای آن روز باید یادنامه ای برای درگذشتش بنویسم. ملاقات هایم با او به چند گفتگو بر میگردد در مرکز موسیقی صدا و سیما، درباره اجراها، سازهای مورد استفاده اش، نوع اجراهایش که باعث شده، بیشتر آهنگسازان از او برای نواختن قطعاتشان استفاده کنند.
وداع با موسیقی آوانگارد (I)

وداع با موسیقی آوانگارد (I)

«۷ سال پیش، سال ۱۹۶۶، داشتم برای کتابم، “گوناگونی بی نهایت موسیقی” (infinite variety of music)، مقدمه مینوشتم؛ این دوران برای من دوران ضعیفی از لحاظ موسیقی در قرن ما بود، به واقع ضعیف ترین دورانی که در زندگی تجربه کردم.» برنشتاین با این مقدمه سخنرانی خود را در مورد موسیقی آوانگارد و سریال شروع می کند و به جایی می رسد که می گوید: «چند سال قبل در مقدمه ای نوشته بودم، من امروز موسیقی های پاپ و راک را بیشتر از موسیقی های استادان موسیقی آوانگارد می پسندم، هرچند امکان دارد چند سال دیگر از این گفته پشیمان شوم؛ ولی امروز وقتی می بینم آهنگسازان آوانگارد تغییر مسیر داده اند و باز به موسیقی تنال برگشته اند، می فهمم پیش بینی ام درست بوده و استادان این مکتب به مسدود بودن این راه با تغییر مسیرشان اعتراف کرده اند. یک نوع نئوکلاسیسیم روی داده که باعث بوجود آمدن هوایی تازه شده است. دلیل این اتفاق کشف دوباره تنالیته است (نقل به مضمون از سخنرانی لئوناردو برنشتاین در تاریخ ۱۹۷۳ در دانشگاه هاروارد با عنوان «شعر زمین»)
بنی گودمن، پادشاه سوئینگ (I)

بنی گودمن، پادشاه سوئینگ (I)

بنجامین دیوید گودمن (Benjamin David Goodman) موسیقیدان آمریکایی جاز، نوازنده کلارینت، ملقب به “پادشاه سوئینگ”، “بنیانگذار کلارینت” و “استاد بزرگ”، در اواسط دهه ۱۹۳۰ گودمن یکی از مشهورترین گروههای موسیقی آمریکا را سرپرستی می کرد. کنسرت سال ۱۹۳۸ او در تالار کارنگی نیویورک توسط منتقد بروس ادر (Bruce Eder) چنین توصیف شد: “یکی از با اهمیت ترین و محبوب ترین کنسرتهای جاز در تاریخ این موسیقی”. گروه گودمن حرفه خود را با عنوان موسیقی سبک جاز آغاز نمودند، او همچنین گروههای زیادی را سرپرستی نمود. وی تا پایان عمرش به اجرای موسیقی ادامه داد و علاقه اش به موسیقی کلاسیک را نیز وسعت بخشید.