مایکل برکر Michael Brecker نوازنده ساکسفون، برنده 11 جایزه Grammy و از بزرگترین نوازندگان جز معاصر، روز 13 ژانویه 2007 در سن 57 سالگی در شهر نیویورک زندگی را بدرود گفت.

عشق و علاقه برکر به موسیقی و استعداد بی نظیرش در بداهه نوازی، حدود چهار دهه او را در اوج شهرت نگه داشت، بدون شک می توان برکر را در زمره تواناترین نوازندگان ساکسفون به حساب آورد؛ برتری تکنیکی او از بزرگترین ویژگی های نوازندگی اش بود.

پدر برکر در عین حال که وکیل بود، یک نوازنده جز آماتور نیز به شمار می رفت، برادرش رندی برکر Randy Brecker نیز نوازنده ترومپت بود. برکر در اواخر دهه 60 وارد دانشگاه ایندیانا شد. او کار نوازندگی را با کلارینت نزد لئون لستر Leon Lester از نوازندگان برجسته کلارینت و عضو ارکستر فیلادلفیا آغاز کرد، سپس با شنیدن آلبوم "Jazz Workshop Revisited" اثر کانوبال آدرلی Cannonball Adderley – نوازنده برجسته ساکسفون - تصمیم گرفت ساکسفون را به عنوان ساز اصلی اش برگزیند، برکر خود در این باره می گوید :"زمانی که صدای ساز کانوبال را شنیدم به شدت تحت تاثیر قرار گرفتم. سعی کردم با گوش دادن به تک نوازی هایش، نکاتی از او بیاموزم اما متوجه شدم بسیار سخت تر از آن هستند که با گوش دادن بتوان آنها را فرا گرفت. به هر ترتیب گوش دادن به اجراهای کانوبال برای من آغاز مناسبی بود برای آموختن زبان جز. "

Coltrane نوازنده آمریکایی ساکسفون نیز از جمله نوازندگانی بود که طبق گفته های برکر بر زندگی هنری او تاثیر بسزایی به جای گذاشت، زمانی که پس از اتمام تحصیلاتش در رشته نوازندگی ساکسفون در سال 1965 کنسرتی از Coltrane را که در دانشگاه تمپل Temple برگزار شد مشاهده کرد، موسیقی Coltrane احساس شور و شعف مضاعفی را از نوازندگی ساکسفون در وجود او زنده کرد.

پس از اتمام تحصیلات در دانشگاه ایندیانا او به همراه برادر بزرگترش رندی، به نیویورک نقل مکان کرد و به سرعت در عرصه موسیقی جز این شهر شهرت و اعتبار کسب نمود، با Edwin Birdsong خواننده مشهور R&B همکاری نمود و پس از آن در کنار برادرش گروه جز- راک Dreams را با همراهی اشخاصی چون Billy Cobham درامر و بری راجرز Barry Rogers نوارنده ترومبون، تشکیل داد. فعالیت های این گروه یک سال بیشتر دوام نداشت.

پس از Dreams او با نوازندگان مطرحی چون Horace Silver نوازنده پیانو و بیلی کوبهام Billy Cobham درامر همکاری داشت، سپس بار دیگر در سال 1973 در کنار رندی، برادرش گروه برادران برکر Brecker Brothers را تاسیس کرد، در سال 1975 این گروه اولین آلبوم خود را روانه بازار کرد.

در سال 1986 برکر اولین آلبوم اختصاصی خود را با عنوان " Michael Brecker " روانه بازار کرد و به دنبال آن آلبوم "Don't Try This at Home " را که اولین جایزه از 11 جایزه گرمی را برای او به ارمغان آورد. طی سالهای 1990 تا 2000 او آلبوم های بسیاری را منتشر کرد که جوایز متعدد گرمی را برای او به ارمغان آورد. برکر در مقام یک نوارنده موفق با چهره های برجسته ای چون جیمز تیلور James Taylor ، فرانک سیناترا Frank Sinatra، جانی میچل Joni Mitchell، پل سایمون Paul Simon و استیلی دان Steely Dan همکاری داشته است.

در ماه مه سال 2005 پزشکان بیماری سرطان مغز استخوان را در این نوازنده بزرگ تشخیص دادند، متاسفانه تلاش های بسیاری که جهت پیوند مغز استخوان در مورد او انجام شد، هیچکدام به نتیجه نرسید.

برکر که به همراه خانواده : همسرش سوزان، دخترش جسیکا و پسرش سام در نیویورک زندگی می کرد، پس از ابتلا به بیماری، مردم را به پیوستن به اعضای اهدا کنندگان پیوند مغز استخوان ترغیب می کرد و اظهار می داشت :"چنین درخواستی تنها برای کمک به شخص من نیست، بلکه منظور اصلی حمایت از افرادی است که با مشکلی مشابه مواجه می گردند. "

در سال های اخیر پیشرفت بیماری تا اندازه ای او را ضعیف کرده بود که دیگر قادر به نواختن ساز خودش نبود، در عین حال در این فرصت او با علاقه بسیار به EWI- نوعی ساز بادی الکترونیکی – که از سال ها پیش تجربه نوازندگی آن را داشت، روی آورد و مهارت های موسیقیایی خود را روی آن ساز پیاده نمود.

آخرین حضور رسمی برکر در ماه ژوئن سال 2006 بود که به همرا هنری هانکوک در سالن Carnegie Hall ظاهر شد. اولین آلبوم ضبط شده او پس از ابتلا به بیماری با همکاری Chris Minh Doky بود که "The Nomad Diaries " نام داشت و در نوامبر 2006 روانه بازار شد. پیش از مرگش او در تدارک تهیه و تنظیم آلبوم دیگری نیز بود، هنوز مشخص نیست که آیا این آلبوم کامل شده یا خیر و در مورد انتشار آن نیز هنوز خبری به میان نیامده است.