موریکونه و اولین تجربه رهبری در ۷۸ سالگی

انیو موریکونه
انیو موریکونه
انیو موریکونه Ennio Morricone که در زمینه ساخت و اجرای موسیقی سابقه فعالیتی ۶۰ ساله دارد، به هالیوود میرود تا پس از مدتها جایزه اسکاری که همه اهل فن سالهاست آنرا حق این موسیقیدان کهنه کار میدانند، دریافت کند. وی در این سفر برای اولین بار دست به رهبری ارکستر زده است.

شب قبل از اولین کنسرت رسمی وی در رادیو سیتی Radio City، این ایتالیایی ۷۸ ساله در مراسمی خصوصی در تالار اصلی سازمان ملل و در حضور میهمانان شاخص، به رهبری ارکستر سمفونیتا (ارکستر سمفونیک کوچک) رم Rome Sinfonietta Orchestra پرداخت. او این برنامه را ادای احترام به سازمان ملل خواند و اجرای خود را به تمام کارکنان سازمان ملل و کوششهای آنان در راه صلح، تقدیم نمود.

موریکونه که موسیقی نمادین او برای فیلم “خوب، بد، زشت” در میان کارنامه ای با بیش از ۴۰۰ اثر سینمایی قرار دارد، پس از پنج مرتبه غفلت آکادمی هنر و علوم سینمایی، در آخر ماه جاری به دریافت اسکار افتخاری نائل خواهد شد.

بان کی مون Ban Ki-moon دبیرکل جدید سازمان ملل که تنها دو ساعت از سفر ۹ روزه اش به ۱۱ کشور بازگشته بود، خطاب به وی چنین گفت: ” استاد موریکونه، تمام ما کسانی که برای رسیدن به این هدف میکوشیم، عمیقا از این حرکت متحدانه شما سپاسگذاریم. موسیقی شما، تصویر تمام نمای سازمان ملل است. پر از ماجرا و داستانهای متعدد. این موسیقی میتواند داستانهایی درباره مردمی با رویاهای عمیق حکایت کند و همچنین میتواند خوب، بد و زشت را نمایان سازد.”

اولین قطعه برنامه به نام “آوایی از سکوت” Voices From Silence، درباره بد و زشت است، موریکونه این قطعه را پس از حمله تروریستی ۱۱ سپتامبر ۲۰۰۱ نوشت و آن را به قربانیان جنگ و خشونت تقدیم نمود.

این قطعه با غرش ویولو سلها آغاز میشود که پاساژهای نوسان دار و شوم سازهای بادی به آن پاسخ میدهند، سپس موجی از سازهای زهی با صدای زیر وارد شده، تنش با وزش باد جنگ به اوج میرسد.

پس از یک کاهش شوم صدا _ diminuendo- یک ترومبون به نمایندگی از زشتی نبرد به صدا در می آید و متنی از ریچارد رایو Richard Rive خوانده میشود:
“جایی که رنگین کمان به پایان میرسد، برادرم، جایی است که جهان میتواند هر ترانه ای را بخواند. وما با هم آواز خواهیم خواند، برادر، تو و من، هرچند تو سفیدی و من نه. هرچند که این ترانه، آوازی غمگین خواهد بود، زیرا ما آهنگ آن را نمیدانیم و آموختن این آهنگ بسیار دشوار است. اما ما میتوانیم آن را بیاموزیم، برادر، تو و من. در دنیا چیزی به نام آهنگ سیاه وجود ندارد، چیزی به نام آهنگ سفید هم نیست. اینجا تنها موسیقیست، برادر، و چیزی که ما خواهیم خواند موسیقی خواهد بود، جایی که رنگین کمان به پایان میرسد.”

این کلمات همراه با همنوازیهای کشیده و ناموزون بیان میشوند و اصوات ضبط شده مناجات، از خاور میانه و نقاط دیگر، بر این اصوات سازی تاکید میکنند و در این میان گروه کر با نتهای بدون کلام و آهسته خود بر تاثیر این قطعه می افزایند. این کابوس دیوانه کننده مانند طوفانی گسترده میشود و به اصوات گوشخراش و مسلسل مانند طبلها تبدیل میشود. سپس لحظه تطهیر فرا میرسد. طوفان ناگهان فروکش میکند، بحران به پایان رسیده و رنگین کمان به صورت ملودی آبشار Falls-از فیلم “ماموریت مذهبی” The Mission- پدیدار میشود .

پس از تنفس، به بخش “خوب” میرسیم، موریکونه ارکستر را برای اجرای تعدادی از موسیقیهای فیلم بدون کلام خود رهبری میکند که با موسیقی او برای فیلم “تلفات جنگ” Casualties of War به کارگردانی برایان دی پالما Brian De Palma، آغاز میشود. برنامه آنقدر که در توصیف آن به نظر میرسد خشک و رسمی نیست و با موسیقی شاد فیلمهایی چون “دسته سیسیلیها” The Sicilian Clan و کمدی ایتالیایی H2S دنبال میشود.

در انتهای برنامه، پس از تشویق ایستاده و ۴ دقیقه ای حضار، موریکونه و ارکسترش به اجرای موسیقی فیلمهای وسترنی پرداختند که به اصطلاح وسترن اسپاگتی spaghetti western نامیده میشوند و موجب شهرت بین المللی ستاره خود کلینت ایستوود Clint Eastwood شدند: روزی روزگاری در غرب Once Upon a Time in the West، تب طلا Ecstasy of Gold و البته تم کویوت از فیلم به یادماندنی خوب، بد، زشت The Good, the Bad and the Ugly.

washingtonpost.com

34 دیدگاه

  • ارسال شده در بهمن ۱۷, ۱۳۸۵ در ۱۱:۲۴ ب.ظ

    موسیقی خوب را همه دوست دارند. موسیقی خوب مخصوص اشراف اصیل یا گروه خاصی نیست.شنیدن آن بر کودک و بزرگسال و افسرده و شاد تاثیر می گذارد. موسیقی موریکونه بهترین نمونه برای این نوع موسیقی است.

  • حامی کیوان
    ارسال شده در بهمن ۱۸, ۱۳۸۵ در ۹:۲۲ ق.ظ

    بسیار ممنون از مطلب خوبتون…موریکونه انسانی است که تصویر را در موزیک خود حل نموده وانرا در تاریخ ثبت کرده است…امید است که باز هم این چنین اشخاصی ظهور کنند…
    با سپاس فراوان.

  • pourtaghi
    ارسال شده در بهمن ۱۸, ۱۳۸۵ در ۶:۴۷ ب.ظ

    موسیقی موریکونه, روح بخش است و در لحظه لحظه ی این زندگی های آغشته به شلوغی و دود و اندوه کنار ماست و در درون ما جریان دارد… از ماموریت مذهبی, روزی روزگاری در آمریکا, تم های عاشقانه, نبرد الجزایر, افسانه ی ۱۹۰۰ و همه و آن همه اثری که خلق کرده…

  • amir
    ارسال شده در بهمن ۲۰, ۱۳۸۵ در ۲:۲۴ ب.ظ

    viva morriconne!

  • فرزاد
    ارسال شده در بهمن ۲۰, ۱۳۸۵ در ۱۰:۴۱ ب.ظ

    Ba arze sharmandagi bayad dar mored matlabi ke neveshitid begam , in avalin bare Ennio Morricone nist ke rahbarie orchest ro anjam mideh , man khodam shakhsan barha concert haye ishoonu didam va khode ishun rahbar orchest bude !

  • ارسال شده در بهمن ۲۲, ۱۳۸۵ در ۱۱:۵۶ ق.ظ

    از مطلب جدید در مورد موریکونی ممنون درمورد موسیقی انیو می توان گفت که هر موقع موسیقی او از هر منبع صوتی به گوش رسد ما بوی سالن سینما-پرده سفید وصندلیهای تاشو و آن مرد چراغ به دست و سابق بوی تخمه را می شنویم و این نوستالجی سینما ست.

  • alone
    ارسال شده در بهمن ۲۹, ۱۳۸۵ در ۵:۲۸ ب.ظ

    only chi may

  • ارسال شده در اسفند ۴, ۱۳۸۵ در ۱:۳۱ ب.ظ

    uvgscdhcgsdtcsdgtttx

  • جابرعسگری
    ارسال شده در اسفند ۱۳, ۱۳۸۵ در ۹:۰۴ ق.ظ

    آهنگ های موریکونه بسیار دل نشین است من با شنیدن آهنگ های او به دنیای دیگری می روم در واقع موزیکهای او گویای صحنه های زیبای زندگی ماست

  • Arash
    ارسال شده در اسفند ۱۶, ۱۳۸۵ در ۳:۵۸ ب.ظ

    motmae’nid ke in avvalin tajrobeye ennio ast?chon dar live e Arena am ennio Rahbari raa bar ohde daaarad…

  • سحر شهاب
    ارسال شده در اسفند ۱۷, ۱۳۸۵ در ۱:۲۵ ب.ظ

    بله، بنا به گفته نویسنده مطلب، این اولین تجربه رهبری ارکستر سمفونیک او در مراسمی رسمی است، نه رهبری ارکسترهای کوچک یا استودیویی.

  • فرشاد
    ارسال شده در اسفند ۲۲, ۱۳۸۵ در ۶:۱۵ ب.ظ

    عمرش دراز باد آنکه دلش زنده شد به ساز

  • نيويورك
    ارسال شده در فروردین ۳, ۱۳۸۶ در ۹:۰۶ ق.ظ

    اقای موریکونه در تاریخ موسیقی دنیا جاودانه خواهد ماند اون شخص موززارت معاصر دوران ماست امیید که ادمییان قدر چنین اشخاصی را بدانند.

  • ارسال شده در فروردین ۲۱, ۱۳۸۶ در ۱:۳۶ ب.ظ

    Merci …………..

  • حمید
    ارسال شده در اردیبهشت ۱۲, ۱۳۸۶ در ۲:۱۹ ق.ظ

    در عرصه ی موسیقی فیلم آهنگسازانی که روح بزرگی مثل موریکونه داشته باشند از تعداد انگشتان یک دست هم کمترند.

  • Misagh
    ارسال شده در اردیبهشت ۱۵, ۱۳۸۶ در ۳:۱۸ ب.ظ

    Ennio Morricone az behtarin khalgh konandehaye faza saziye mousic va enteghale on be mokhatab hastesh

  • ارسال شده در اردیبهشت ۲۴, ۱۳۸۶ در ۶:۲۹ ب.ظ

    سلام،
    من خیلی دنبال آهنگ فیلم حرفه ای ساخته دست انیو موریکونه که توش ژانپول بلموندو بازی می کنه می گردم ولی متاسفانه پیداش نمی کنم :-(
    اگر شما دوست عزیز از این آهنگ خیری دارید لطفاً به ایمیلم بفرستید.
    یه خرده از آهنگ:
    دینگ، دینگ، دیدیدنگ، دین دین دین دیددنگ …

  • Fateme
    ارسال شده در خرداد ۱, ۱۳۸۶ در ۱۱:۳۸ ق.ظ

    salam
    duste aziiz ,aghaye seyyed amin , mituni ahange morede nazareto az in site dl koni
    movaffagh bashi
    http://www.hadinik.com/music/2006/09/_ennio_morricone.html

  • محسن
    ارسال شده در خرداد ۷, ۱۳۸۶ در ۳:۳۲ ب.ظ

    سلام
    از اینکه چنین اقدام جالبی رو انجام دادید دستتون درد نکنه ولی هرچه گشتم نتونستم آهنگ فیلم حرفه ای رو دانلود کنم

  • ارسال شده در تیر ۳, ۱۳۸۶ در ۱:۵۱ ق.ظ

    سلام
    ممنون از زحماتتون اما این اولین رهبریه موریکونه نیست
    مثل کنسرت Arena در سال ۲۰۰۳ به رهبری موریکوته.

  • ارسال شده در تیر ۲۲, ۱۳۸۶ در ۱۰:۵۶ ب.ظ

    http://www.iransoundtrack.com
    دانلود موسیقی متن فیلمهای منتخب ایران و جهان

  • ارسال شده در شهریور ۲۷, ۱۳۸۶ در ۸:۵۷ ب.ظ

    از اهنگ فیلمحرفهای خوشم میهد ولی نمیدونم از کجا دانلود کنو هر جا تا حالا رفتم بی فایده بود

  • مجتبی
    ارسال شده در دی ۱۹, ۱۳۸۶ در ۱۲:۵۶ ق.ظ

    من با نظر رضا موافق هستم موریکونه درنوع خودش بی نظیر

  • امید
    ارسال شده در بهمن ۱۵, ۱۳۸۶ در ۱۲:۲۰ ب.ظ

    آقای موریکونه در موسیقی بی نظیر بی نظیر … است chi mai او ماندگاترین موسیقی خواهد بود. من وقتی گوش میدم از مادیات فاصله می گیرم.

  • امید
    ارسال شده در بهمن ۱۵, ۱۳۸۶ در ۱۲:۲۱ ب.ظ

    موفق باشید

  • وحید مهراد
    ارسال شده در فروردین ۱۲, ۱۳۸۷ در ۱:۳۲ ب.ظ

    سلام
    از زحماتتان بسیار سپاس گذارم اما برای همه بسیار متاسفم(بخصوص جامعه هنرمندان) که گنجینه های خودمان رامثل واروژان بابک بیات و…را به دست فراموشی سپرده ایم .

  • مهدي
    ارسال شده در خرداد ۲۱, ۱۳۸۷ در ۵:۴۳ ب.ظ

    سلام
    بارها با موریکونه گریسته ام..احساس عشق کرده ام نسبت به همنوع خویش..و…. مدتهاست که اثار موریکونه همراه احساسهای من است.و روزی نیست که برای دل خودم یکی از اثار را ننوازم.از شما به خاطر نوشتن این مطلب ممنونم.امیدوارم هر یک از ما به درک زیستن برسیم همانطور که موریکونه به درک نت به نت اثارش نایل امده.

  • عباس جعفری
    ارسال شده در خرداد ۲۵, ۱۳۸۷ در ۳:۳۴ ب.ظ

    سر دست اهنگ حرفه ای اهنگ نیومده

  • armita
    ارسال شده در تیر ۱۶, ۱۳۸۷ در ۱۲:۳۲ ب.ظ

    سینما پارادیزو یعنی موریکونه
    مالنا یعنی موریکونه
    آثار جاودان سینمای زیبا و زنده ایتالیا
    باموریکونه قلبها و اشکها را تسخیر می کند .
    با تمام وجود i love him

  • ناشناس
    ارسال شده در شهریور ۱۸, ۱۳۸۷ در ۶:۳۵ ب.ظ

    موریکونه علاوه بر یه موسیقی دان کسیه که باعث شد قهرمان دوران کودکیم یعنی کلینت ایستود مخصوصا تو فیلم به خاطر یک مشت دلار همیشه تو ذهنم بمونه امیدوارم حالا حالا ها باشه وبه کارش ادامه بده

  • علی
    ارسال شده در آبان ۱۸, ۱۳۸۷ در ۱۱:۵۲ ب.ظ

    سلام من من موزیک فیلم نبرد الجزایر نیاز دارم

  • مرتضی
    ارسال شده در دی ۲۳, ۱۳۸۷ در ۳:۴۰ ب.ظ

    با تشکر از مطلب -انیو واقعا یکی از بینظرترین موسیقدانان دنیا است. لطافت روح او را زمانی که در مراسم اسکار ۲۰۰۷صحبت می کرد درک کردم و فهمیدم که او با این روح لطیف است که آثار جاودانه ای خلق می کند آثاری که هر چه قدر از زمان آن می گذرد بر ارزش آن افزوده می شود به نظر من موسیقیهای او فراتر از خود فیلم است و در تمام زمان وزندگی جریان دارد.
    وقتی آثار موریکونه را گوش میکنم فقط فکر می کنم و فکر و ارزش لحظات وزندگی …..
    chi mai
    C’era Una Volta Il West
    Malena
    Once Upon A Time In The West
    Cinema Paradiso
    Gabriel’s Oboe
    و…..
    این آثار هیچ گاه از ذهن انسان پاک نخواهد شد هیچگاه…

  • ارسال شده در اردیبهشت ۱, ۱۳۸۸ در ۱۰:۲۰ ب.ظ

    سلام به شما خوبان
    سلام امین خان
    من هم مدت زیادی دنبال آهنگ حرفه ای میگشتم و روزی آن را پیدا کردم
    الان هم خیلی وقت هست که دنبال آهنگ تیراج پایان برنامه خانواده میگردم ولی پیدا نشد ترا خدا اگه کسی داره بهم ایمیل بزنه و من را از انتظار در بیاره
    همون که هر روز ساعت ۴۵/۱ میاد
    بهترین آهنگهای دنیا همین آهنگ هست + آهنگ حرفه ای

  • kourosh
    ارسال شده در تیر ۲۰, ۱۳۸۸ در ۴:۳۱ ب.ظ

    morikone divane konandast.khodam be shakhse aksare karasho ba violon navakhtam.shoore ajibi moghe arshe keshidan bem mide makhsoosan chi mai

ارسال دیدگاه

رایانامهٔ شما نمایش داده نخواهد شد.

گزارشی از دومین نشست «نقدِ نقد» (V)

فیاض ادامه داد: من به روشنی به خاطر دارم که اگر ۳۰ سال پیش می‌گفتیم که فلانی نقد می‌کند، معنی‌اش این بود که فلانی با چیزی مخالفت می‌کند ولی در ذهن حداقل بنده و فکر می‌کنم شمار بسیار زیادی از دوستانی که در آذر ۱۳۹۷ زندگی می‌کنند منتقد کسی نیست که ایراد بگیرد. این جا یک رویداد همزمانی را شاهد هستیم. یعنی ما همزمان دوستانی را داریم که در زمانی زندگی کرده‌اند که نقد عبارت بوده است از موضع‌گیری مخالف با یک موضوع و بعد به مرور با کنش‌های نسل‌های دیگری معانی دیگری پیدا کرده است و این از جمله جاهایی است که من شکاف نسلی را می‌بینم. اگر به خیلی از عزیزانی که مثلا ممکن است ۲۰ سال از من بزرگ‌تر باشند بگوییم قرار است نقد شوید با نوعی جبهه‌گیری آن‌ها مواجه می‌شویم، چون فکر می‌کنند منتقد به معنی مخالف است.

یادداشتی بر مجموعه کنسرت‌های «چندشب عود»

شاید اگر با چند جابه‌جایی یا اضافه‌کردن شب چهارم، اجرای نوازندگانی همچون حمید خوانساری، شهرام غلامی، مریم خدابخش، سیاوش روشن و امیرفرهنگ اسکندری و… را در چنین برنامه‌ای می‌شنیدیم، می‌شد سنجه‌های دقیق‌تری از عیار عودنوازیِ امروز ایران بدست داد. با اینحال آنچه در این سه شب رخ داد چنین بود:

از روزهای گذشته…

مروری کوتاه بر چهار کتاب از فرهاد فخرالدینی (I)

مروری کوتاه بر چهار کتاب از فرهاد فخرالدینی (I)

کناره‌گیری فخرالدینی از رهبری ارکستر موسیقی ملی ایران در سال ۸۸ فرصت خوبی به او داد تا نوشته‌های پراکنده‌ی خود و از همه مهمتر خاطرات خود و همسرش را سر و سامانی دهد و آثار مکتوب دیگری از خود به جا بگذارد. فخرالدینی در گذشته نیز تنها به آهنگسازی مشغول نبوده و گاه دغدغه‌ها و یافته‌های خود را نیز منتشر کرده است. سلسله مقاله‌های «ریتم در موسیقی ایران» در شماره‌های ۱۱۱ تا ۱۱۷ مجله موسیقی در سال ۱۳۴۶، مقاله‌‌ای در مورد شیوه‌ی ثبت و نگارش الحان موسیقی عبدالقادر مراغه‌ای در جلد سوم کتاب ماهور در سال ۱۳۷۲، مقالات دیگری در شماره‌‌های مختلف فصلنامه‌ی ماهور و موارد دیگر، گواه این مدعا هستند. اما بی‌شک دهه‌ی نود شمسی برای فخرالدینیِ مؤلف جایگاه ویژه‌ای دارد چرا که بین سال های ۹۰ تا ۹۴ چهار کتاب از او به چاپ رسید. یادداشت حاضر مروری است کوتاه بر فحوای این چهار اثر مکتوب از فرهاد فخرالدینی:
گفتگو با دبیر جایزه بین المللی پیانوی باربد

گفتگو با دبیر جایزه بین المللی پیانوی باربد

“جایزه بین المللی پیانوی باربد” نخستین جایزه بین المللی خصوصی ایران در حوزه موسیقی است که فراخوان آن بیستم مردادماه منتشر شد و مرحله نهایی آن ۲۲ تا ۲۴ دیماه امسال در شیراز برگزار خواهد شد. محسن خباز، مدیر اجرایی این مسابقه، استقبال از آن را چشمگیر توصیف کرد و افزود: “در میان کسانی که برای دریافت اطلاعات تکمیلی با دبیرخانه جایزه باربد تماس گرفته اند، اشتیاق و پیگیری داوطلبان شهرهای دوردستی همچون گنبدکاووس، گرگان، بوشهر، گچساران و… که به طور معمول سهم اندکی در جشنواره ها دارند، در خور توجه است.” خباز گفت: “با رایزنی ها و تلاش های بی وقفه لیلا رمضان، پیانیست بین المللی کشورمان که به عنوان مدیرهنری جایزه پیانوی باربد در کنار ماست، توانستیم علاوه بر ۱۰ روز مسترکلاس فرانسه برای دو برنده نهایی این مسابقه، برای آنها اجرای زنده کنسرت، همزمان با حضورشان در فرانسه را نیز تدارک ببینیم که اطلاعات تکمیلی آن به زودی روی سایت رسمی جایزه پیانوی باربد www.barbadpianoprize.com اعلام خواهد شد.”
میرهادی: ما هر کاری کنیم گوش مان به دنبال ملودی زیباست

میرهادی: ما هر کاری کنیم گوش مان به دنبال ملودی زیباست

در مصاحبه با آقای کیوان میرهادی، بینندگان سایت سئوالاتی از ایشان پرسیده بودند که پیش از این برای آن دوستان فرستاده شد. بنا به درخواست بعضی از علاقمندان این بحث، امروز پاسخ ایشان را در سایت قرار میدهیم.
چند نکته در مورد مصاحبه رابعه زند با روزنامه اعتماد

چند نکته در مورد مصاحبه رابعه زند با روزنامه اعتماد

نقدی که پیش رو دارید نوشته ای از مهشید فراهانی است درباره گفتگوی رابعه زند (نوازنده قانون) با روزنامه اعتماد با عنوان “طرحی نو در اندازیم”؛ ژورنال گفتگوی هارمونیک آمادگی خود را برای ارائه پاسخ به نقد های منتشر شده در این باره اعلام می کند.
نی و قابلیت های آن (IX)

نی و قابلیت های آن (IX)

در قسمت قبل به معرفی انواع نی در موسیقی نواحی و مناطق مختلف ایران پرداختیم که به طور کلی به سه دسته تقسیم می شدند:
ژرف‌اندیشی درباره‌ موسیقی مردم‌پسند (III)

ژرف‌اندیشی درباره‌ موسیقی مردم‌پسند (III)

فاطمی این گونه‌ها را به عنوان نیا با تصنیف قاجاری پیوند می‌دهد (۹) و سپس تقسیم‌بندی سبک‌شناختی موفقی نیز در متن کتاب برای تاریخ اولیه‌ی تصنیف پس از مشروطه ارائه می‌کند. تصنیف گذشته از این، نقش با اهمیت دیگری هم در نظریه‌ی تاریخی او بازی کرده است. او آن را نوعی موسیقی میانه (Mezzo music) می‌داند که می‌تواند مرزهای کلاسیک/مردم‌پسند را درنوردد و در هر دو سوی طبقه‌بندی حضور داشته باشد، با مناسبات اجتماعی-اقتصادی پیوند خورده و به گونه‌هایی کاملا مردم‌پسند منجر شود؛ آنچنان که به باور فاطمی در تاریخ معاصر شده است.
انتشار یک نشریه پژوهشی جدید در حوزه‌ی موسیقی

انتشار یک نشریه پژوهشی جدید در حوزه‌ی موسیقی

به تازگی نشریه مهرگانی که دوفصلنامه‌ای پژوهشی است، به صورت رایگان و الکترونیکی منتشر شده است. برای آشنایی با این نشریه از زبان پدیدآورندگانش نوشته‌ی کوتاهی که برای شرح روندها و دلایل انتشار چنین نشریه‌ای، در ابتدای آن آورده‌اند در اینجا مجددا منتشر شد. علاقه‌مندان می‌توانند مهرگانی را از آدرس www.mehregani.ir دریافت کنید.
بررسی اجمالی آثار شادروان <br />روح الله خالقی (قسمت ششم)

بررسی اجمالی آثار شادروان
روح الله خالقی (قسمت ششم)

بهترین تصنیف قرن، عنوانی است که کارشناسان موسیقی برای این اثر برگزیده اند. اما مستقل از سلیقه شخصی، قطعا این آهنگ نقطه عطفی در تاریخ برنامه گلها بود. تا قبل از این برنامه هیئتی چند نفره که ارکستر نامیده میشد و از اساس علمی و پایه فنی بی بهره بود، اجرای آهنگها را به عهده داشت و از آنجا که همه اعضا آنرا اساتید کهنه کار تشکیل میدادند، نتیجه کارشان نیز استادانه بود.
اصول نوازندگی ویولن (XII)

اصول نوازندگی ویولن (XII)

تکیه گاه سر انگشت یا نرمچه انگشت شست راست، بر کناره لبه بالایی دهانه پاشنه آرشه و یا در حالت مطلوب تر در ناحیه انتهای لبه بالایی دهانه پاشنه و چوب آرشه قرار می گیرد و بایستی از فرو بردن شست در داخل حفره پاشنه خودداری نمود.
گزارش از نقد آلبوم عطاریه (II)

گزارش از نقد آلبوم عطاریه (II)

پورقناد در پایان گفت: به نظر من آلبوم عطاریه به جز در قطعه «سرچشمه» به صورت خودخواسته سعی کرده پا را فراتر از فرم های شناخته شده نگذارد. در این اثر قطعات «سرچشمه» و دو تصنیف در آواز بیات ترک که از قدرت ملودیک قابل قبولی برخوردار است، بهترین آثار این آلبوم محسوب می شوند. وی همچنین با انتقاد از اجرای بعضی از بخش های متر آزاد این اثر به صورت بداهه گفت: بخشی از آواز های این آلبوم خوشبختانه به صورت طراحی شده ارائه شده بود که کیفیت قابل قبولی داشت ولی ظاهرا در بخش هایی از آلبوم بداهه نوازی انجام شده که بهتر است امروز از این کار اجتناب شود چراکه به خاطر تکرار مکررات، دچار کلیشه و اشباع شده ایم.