کرونوس کوارتت و اجرای آثار تازه

Kronos Quartet
Kronos Quartet
بر عهده گرفتن اولین اجرای یک قطعه موسیقی برای گروه نوازندگان سازهای زهی کرونوس کوارتت Kronos Quartet امری عادی است. از سال ۱۹۷۳، زمانی که دیوید هرینگتون David Harrington این گروه چهارنفری را در سانفرانسیسکو به وجود آورد تاکنون، کرونوس به اجرای بیش از ۵۰۰ قطعه موسیقی جدید از آهنگسازان مختلف پرداخته است که ۲۰۰ قطعه از آنها به قدری قابل توجه و با ارزش بوده اند که توسط گروههای دیگری از نوازندگان اجرا و ضبط شده اند.

نکته منحصر به فرد در اجرای کنسرت کالیفرنیای کرونوس که شامل اجرای نخست سه قطعه است، این است که شنوندگان برای شنیدن طولانی ترین این قطعات، کوارتت زهی شماره ۳ هنریک گورکی Henryk Gorecki (آهنگساز لهستانی متولد ۱۹۳۳) به نام songs are sung، ده سال منتظر مانده اند. این اثر ۵۰ دقیقه ای که موضوع جدیدترین اجرای کرونوس برای کمپانی Nonesuch recording به شمار میرود، در سال ۱۹۹۲ به این گروه سفارش داده شده بود.

مدت کوتاهی قبل از این سفارش، گروه ماجراجوی کرونوس دو کوارتت زهی اول و دوم این آهنگساز را برای اولین بار اجرا و ضبط کرده بودند. انتشار جدیدترین اثر این موسیقی دان لهستانی، پس از موفقیت سمفونی بسیار زیبای شماره ۳: سمفونی ترانه های محزون، Symphony of Sorrowful Songs، علاقمندان را به شدت در انتظار گذاشته بود.

سمفونی شماره ۳ که در سال ۱۹۷۶ و در ۴۳ سالگی آهنگساز نوشته شده، واکنش مستقیم گورکی در برابر خشونت آلمان نازی در لهستان، در طی جنگ جهانی دوم است.

گورکی کار بر روی کوارتت سوم را در نوامبر ۱۹۹۴ آغاز کرد و دو ماه بعد آن را به پایان رسانید. ده سال از زمان تکمیل اثر گذشت و او در ماه مه ۲۰۰۵ این قطعه را تصحیح و پاکنویس کرده، به کرونوس تحویل داد.

در روز ۱۵ اکتبر سال ۲۰۰۵، اولین اجرای این قطعه توسط کرونوس در بیلسکو-بیالا Bielsko-Biala در جنوب لهستان صورت گرفت و در ماه مارچ در نیویورک اجرا شد. مدت اندکی پس از آن، هرینگتون برای گورکی نوشت: ” بدون شک، songs are sung برای من یکی از شاعرانه ترین، تلخ ترین و دور از دسترس ترین آثاری است که تا کنون برای کوارتت زهی نوشته شده است.

این موسیقی به قدری شخصی است که هنگام اجرای آن تصور میکنی هر یک از شنوندگان به نوای روح و زندگی خودش گوش فرا داده است. برای من، songs are sung، درست همان نوای اندوه شخصی من است که در عین حال مانند مرهمی بر این اندوه عمل میکند. من چندین هفته پس از اجرا، ملودیهای تو را در درونم حفظ کرده و همراه داشتم.”

Audio File قسمتی از اجرای این کوارتت را ببینید

هنگامی که ۳۴ سال قبل کرونوس کوارتت توسط هرینگتون پایه گذاری شد، او اصلا به قصد اجرای Black Angels اثر George Crumb (آهنگساز آمریکایی متولد ۱۹۲۹) به چنین کاری دست زده بود. این اثر با اشارات خود به جنگ ویتنام، اثری آوان گارد برای کوارتت زهی الکترونیک است.

او در اینباره میگوید:” جنگ ویتنام همچنان ادامه داشت. تابستان بود و من امیدم را از دست داده بودم زیرا هیچ چیز منطقی و معقولی در وجودم نمیدیدم و به راستی احساس عدم تعادل میکردم. بعد، در اگوست ۱۹۷۳، قطعه Black Angels را از رادیو شنیدم و ناگهان فهمیدم که دقیقا میخواهم چه کنم. این همان قطعه ای بود که باید آن را مینواختم.”

هرچند هرینگتون در آن زمان نمیتوانست باور کند که کرونوس روزی به این شهرت، برنامه های فشرده تور جهانی و تعداد فراوان آثار ضبط شده دست یابد، اما احساس میکرد که از دنیای کوارتتهای زهی چیزهای زیادی گم شده اند و او با وقف زندگی خود در این راه خواهد توانست چیزهایی به آن بیافزاید و همواره کار تازه ای برای انجام دادن داشته باشد.

“من همیشه میخواستم کوارتت زهی، واسطه ای باشد که نسبت به جهان امروز ما واکنش نشان دهد. برای آینده به هیچ وجه با کمبود ایده یا امکانات و عناصر جدیدی که میتوانند به رنگ و کیفیت این رسانه بیافزایند، روبرو نخواهیم بود. در حال حاضر حدود ۵۵ قطعه جدید توسط زنان و مردانی از سراسر جهان برای ما نوشته شده است. [برای ما] اکنون زمانی بسیار مهیج و برانگیزنده است.”

ebar.com

6 دیدگاه

  • مارال
    ارسال شده در فروردین ۲۶, ۱۳۸۶ در ۱۲:۱۰ ب.ظ

    چه موسیقی عجیبی این جی بود ؟

  • ناشناس
    ارسال شده در فروردین ۲۸, ۱۳۸۶ در ۹:۵۹ ب.ظ

    wow! kheili bahal bood…

  • ارسال شده در اردیبهشت ۲, ۱۳۸۶ در ۱۲:۵۳ ق.ظ

    mamnoon

  • هادی
    ارسال شده در تیر ۳, ۱۳۸۶ در ۱۲:۵۱ ب.ظ

    salam.mamnon

  • negin
    ارسال شده در مهر ۳, ۱۳۸۶ در ۵:۵۹ ب.ظ

    very good.thank you

  • مصطفی
    ارسال شده در دی ۲۵, ۱۳۸۶ در ۱۰:۵۹ ق.ظ

    hi great was you job

ارسال دیدگاه

رایانامهٔ شما نمایش داده نخواهد شد.

فرایند خم کردن زه وارها و اتصال آن به ساختمان کلافها در ویولن (I)

محتوای این مقاله بخشی از دروس ارائه شده در شهریورماه ۱۳۹۷ در کارگاه رضا ضیائی (RZW) توسط رضا ضیائی است که فرشاد شالپوش آن را گردآوری و تدوین کرده و امیر خمسه ویراستاری آن را بر عهده گرفته است. متن کامل و دیگر مقالات مرتبط در آرشیو کارگاه موجود است. زه وار به عنوان بخشی…
ادامهٔ مطلب »

مروری بر آلبوم «کنسرتوها»

آغاز راه، در رجز، هنگامی‌که نرم‌ نرمک اتمسفر چهارگاه از ابهام چند نغمه‌ی اولیه به در می‌آید و بر همه‌جا تسلط می‌یابد هراس نیز همراه آن گسترده می‌شود که مبادا آهنگساز برای بازآفرینی رویارویی جمع و فرد یا نبرد گلادیاتوری‌اش (۱) راه دَمِ دست را برگزیده باشد. از یک‌سو برای ساختن تضادهای پیش‌برنده‌ی یک کنسرتو به سراغ گنجینه‌ی همیشه حاضر و آماده‌ی هویت‌نمای دستگاه‌ها رفته و ماده‌ی خامشان را بی پردازشی در برابر فضای ناآشنا بگذارد و از سوی دیگر بار عاطفی نام «رجز» و کارکردش در جنگ (یا جنگ نمادین؛ تعزیه) را دستاویز تأکید بر شباهت کنسرتو به نبرد کند و تمام.

از روزهای گذشته…

رودز: «از عبارت “موسیقی کلاسیک” متنفرم» (II)

رودز: «از عبارت “موسیقی کلاسیک” متنفرم» (II)

رودز، با موهای درهم بر هم مدل بایرونی و خالکوبی هایش (او «سرگئی راخمانینوف» را با حروف سیریلی بر ساعد راستش خالکوبی کرده است)، قطعا یک فرد عصبی است. مأموریت او بازگرداندن موسیقی کلاسیک به قشر عادی جامعه است مانند جیمز الیور اما در زمینه موسیقی کلاسیک: «کاری که جیمز الویر انجام داد این بود که آشپزی را آسان، قابل فهم و سرگرم کننده ساخت. به نظرم برای موسیقی کلاسیک نیز کاری بهتر از این نمی توان انجام داد».
ستایشگری نیچه ای و شوپنهاوری در موسیقی (I)

ستایشگری نیچه ای و شوپنهاوری در موسیقی (I)

“زندگی بدون موسیقی اشتباهی بزرگ بوده است”. آری این همان کلام آشنای فردریش نیچه، در باب ستایش موسیقی است. البته همه ما می دانیم که شروع تفکرات نیچه به شدت تحت تاثیر افکار دیگر فیلسوف هم وطن خود شوپنهاور بوده است. اما سئوالی که اینجا برای من مطرح می باشد این است که آیا نیچه نیز چون او موسیقی را نه تنها از سایر جلوه های زندگی که از سایر هنرها نیز جدا می سازد یا خیر؟
سخنرانی پورقناد در نقد نغمه (II)

سخنرانی پورقناد در نقد نغمه (II)

مشکلی بزرگ در همنوازی سازهای مضرابی وجود دارد که باعث شده حتی عده ای از منتقدان، موافق گروه نوازی سازهای مضرابی نباشند و آن ایجاد نویزی است که هنگام همنوازی ایجاد می شود. وقتی ما گرافی که مربوط به ثبت سازهای کششی است را می بینیم متوجه می شویم یک فرکانس همراه با هارمونیک هایش به شکل موازی و نامیرا از ابتدا تا انتهای نت اجرا شده دیده می شود، در حالی که در سازهای مضرابی یک پیک قوی همراه با نویز و نوفه و فرکانسهای بالا بوجود می آید و پس از آن طنینی از فرکانس اصلی را به صورت میرا داریم.
ناصری و موسیقی متن فیلم ناخدا خورشید

ناصری و موسیقی متن فیلم ناخدا خورشید

ناخدا خورشید که اقتباسی است ایرانی و متبحرانه از رمان داشتن و نداشتن- ارنست همینگوی، به حق یکی از بهترین آثارناصر تقوایی و به خصوص سینمای ایران است که به دوران رشد و شکوفایی سینمای ایران در دهه شصت تعلق دارد. از آنجا که صحبت درباره این سینمای بزرگ اما گمنام خود نیازمند بحثی مفصل و از طرف دیگر از حوصله این متن خارج است، علاقه مندم در فرصتی مناسب به طور کامل به شرح و تفصیل درباره آن بپردازم.
وان موریسون، نوری در تاریکی (IV)

وان موریسون، نوری در تاریکی (IV)

“طلوع جزیره آوالون” آلبوم سال ۱۹۸۹ موریسون در مقام ۱۳ رده بندی آلبومهای انگلستان جای گرفت. در سالهای ۲۰۰۰ موریسون به سفر و ضبط آثارش ادامه می داد که اغلب سه اجرا در هفته داشتند. وی برچسب شخصی و مستقل خود را به وجود آورد که او را قادر می ساخت تا کنترل و حقوق کامل هر آلبوم را دارا باشد.
نی و دندان (I)

نی و دندان (I)

چندی پیش مقاله سجاد محرابی (کارشناس دیزاین، نوازنده و سازنده آلات موسیقی) با عنوان «مقدمه ای بر بینارشتگی» را در این سایت خواندید. امروز مقاله ای از رسول صادقی، نوازنده، خواننده و سازنده نی و دندانساز را می خوانید که درباره موضوع تاثیر دندان نوازنده در نواختن نی نوشته شده است:
پرگینت با ارکستر نوجوانان ایران به روی صحنه می رود

پرگینت با ارکستر نوجوانان ایران به روی صحنه می رود

فردا، ۷ بهمن ساعت ۱۷:۳۰ ارکستر نوجوانان ایران به رهبری آرمان نوروزی پرگینت اثر ادوارد گریک آهنگساز بزرگ نروژی در تالار پردیس تئاتر شهرزاد به روی صحنه می رود. خرید بلیط این برنامه از سایت تیوال امکان پذیر است.
“رازهای” استرادیواری (VI)

“رازهای” استرادیواری (VI)

این کتاب که توسط Sacconi نگاشته شده است به جنبه های تکنیکی ویولون سازی Stradivari می پردازد وبه همین دلیل است که این کتاب برای ویولون سازان، مؤلفان و فروشندگان کتب تخصصی بسیار حایز اهمیت می باشد . کتابهای زیادی در رابطه با ” مدرسه ساخت آلات موسیقی در کرمونا ” انتشار یافته اند که جزئیات جالبی مربوط به سرگذشت و تاریخچه زندگی سازندگان کرمونایی در اختیار ما قرار می دهند، اما در باب جنبه های تکنیکی این هنر نسخه های معدودی به چاپ رسیده است.
ساموئل زیگمونتوویچ (I)

ساموئل زیگمونتوویچ (I)

در سال ۲۰۰۳ ویولونی که توسط ساموئل زیگمونتوویچ (Samuel Zygmuntowicz) برای ایزاک ایشترن ساخته شده بود، در مزایده ۱۳۰۰۰۰ دلار به فروش رفت که بالاترین قیمت پرداخته شده برای سازی که یک فرد زنده ساخته است به شمار می رود. سال گذشته، یویو ما در تمام مدت تور دو ماهه خود ویلنسلی ساخت زیگمونتوویچ را نواخت که ارزش آن را ۸۰۰۰۰ دلار تخمین زده اند.
«مسأله‌ی انصاف»

«مسأله‌ی انصاف»

این مصرع حافظ را همه می‌شناسیم. ضرب‌المثل شده است. کاربرد امروزی‌اش درباره‌ی عدل و انصاف در قضاوت‌هاست. مردم آن (یا تعبیرهای مشابه) را در مقابل نقد هنگامی به کار می‌برند که احساس کنند به چیزی بیش از آن که مستحقش بوده خرده گرفته شده. تصور «انصاف» در حافظه‌ی فرهنگی ما این طور است؛ اگر عیب چیزی را می‌گوییم همزمان از حسن‌هایش هم غافل نشویم. معمولا همراه این نوع درخواست یا پند اخلاقی نوعی طلب همدلی نیز وجود دارد. گوینده از نقد می‌خواهد نسبت به او یا آنچه دوست دارد رحم و شفقت داشته باشد، می‌خواهد از آشکار شدن عیب مصون بماند.