اپرای ایالتی وین

نمای جانبی اشتاتزوپر در روز
نمای جانبی اشتاتزوپر در روز
اپرای ایالتی وین – اشتاتزوپر- واقع در شهر وین اتریش، یکی از مهم ترین اپراهای اروپا و دنیاست و تا سال ۱۹۲۰ کاخ اپرای وین نامیده می شده است. مالر (Gustav Mahler) یکی از برجسته ترین رهبرانی است که دراپرای وین فعالیت کرده است. وی در مدت زمان تصدی مقام رهبری٬ نسل جدیدی از خوانندگان همچون Selma Kurz ,Anna Bahr-Mildenburg و Leo Slezak را تعلیم داده و طراح صحنه جدیدی را استخدام کرد که او صحنه پردازی مدرن مشابه با سبک Jugendstil را جایگزین دکوراسیون قدیمی و پر زرق و برق صحنه نمود.

علاوه بر این مالر تکنیک نور پردازی حین اجرا را ضمن کارهایش ارائه داد که در ابتدا مورد توجه تماشاگران واقع نشد. با این وجود اصلاحات مالر توسط جانشینانش حمایت شده و ادامه یافت.

در حال حاضر این مجمع تحت ریاست اوزاوا (Seiji Ozawa) مدیر موسیقایی اپرا فعالیت می کند. سایر رهبرانی که در این اپرا فعالیت کرده اند:
Hans Richter, Felix Weingartner, Richard Strauss, Clemens Krauss, Wilhelm Furtwängler, Bruno Walter, Arturo Toscanini, Hans Knappertsbusch, Josef Krips, Karl Böhm, Erich Kleiber, Ernest Ansermet, Fritz Reiner, Rafael Kubelik, Antal Dorati, Herbert von Karajan, Tullio Serafin, Dimitri Mitropoulos, Igor Strawinsky, Paul Hindemith, Gianandrea Gavazzeni, Pierre Monteux, Robert Stolz, Lorin Maazel, Zubin Mehta, Carlos Kleiber, Leonard Bernstein, Riccardo Muti, Erich Leinsdorf, Georg Solti, Giuseppe Sinopoli, Riccardo Chailly, Claudio Abbado, Nikolaus Harnoncourt, Colin Davis, Franz Welser-Möst, John Eliot Gardiner, Roger Norrington, Daniele Gatti, Christian Thielemann هستند.

در مدت زمان مدیریت کارایان٬ اپرای وین با سود جستن از سیاست وی مبنی بر استفاده از خوانندگان میهمان مشهور و بنام آن دوران٬ با روندی مثبت به کار خود ادامه داد.

اپرای ایالتی وین در ارتباط نزدیک با ارکستر فیلارمونیک وین(Vienna Philharmonic) می باشد و علی رغم اینکه ارکستر فیلارمونیک وین خود سازمانی مستقل است ولیکن اعضای آن از ارکستر اپرای ایالتی انتخاب می شوند.


نمای داخلی اشتاتزوپر
از میان کارگردانانی که برای اشتاتزوپر٬ اپرای ایالتی وین٬ کار کرده اند می توان به این افراد اشاره کرد:
Franco Zeffirelli, Otto Schenk, Wieland Wagner, Luchino Visconti, Günther Rennert, Jean-Pierre Ponnelle, August Everding, Götz Friedrich, Lotfi Mansouri, Harold Prince, Giorgio Strehler, Ken Russell, Ruth Berghaus, Luca Ronconi, Pier Luigi Pizzi, Jürgen Flimm, Jonathan Miller, David Pountney, Herbert Wernicke, Peter Stein, Laurent Pelly.

خانه اپرا
نخستین خانه اپرا٬ عمارتی با معماری نئو رومانتیک (neo-romantic) بود که پس از ساخت شدیدا از آن انتقاد شد و در ۲۵ می ۱۸۶۹ با اجرای اپرای دن جیووانی (Don Giovanni) موزار افتتاح شد.


نمای ورودی خانه اپرا در شب
در خلال جنگ جهانی دوم٬ در ۱۲ مارس ۱۹۴۵ صحنه نمایش بمباران شد و عمارت دچار حریق گشت اما سالن انتظار با نقاشی های دیواری Moritz von Schwind٬ راه پله اصلی٬ راهرو و اتاق استراحت در امان ماند. جز این تقریبا تمام دکوراسیون و تجهیزات بیش از ۱۲۰ اپرا و حدود ۱۵۰۰۰۰ دست لباس از بین رفت و اپرا موقتا به تئاتر وین (Theater an der Wien) و سالن اپرای فلکزوپر منتقل شد.

سالن تئاتر بازسازی شده اشتاتزوپر٬ در ۵ نوامبر ۱۹۵۵ با اجرای اپرای فیدلیو بتهوون به رهبری بوهم (Karl Böhm)٬ مجددا افتتاح شد. سالیان سال است که خانه اپرا محل برگزاری Vienna Opera Ball می باشد.

مدیران و رهبرانی که دراین اپرا فعالیت کرده اند به ترتیب عبارتند از:
• Franz von Dingelstedt (1867-1870)
• Johann von Herbeck (1870-1875)
• Franz von Jauner (1875-1880)
• Wilhelm Jahn (1881-1897)
• Gustav Mahler (1897-1907)
• Felix von Weingartner (1908-1911)
• Hans Gregor (1911-1918)
• Richard Strauss / Franz Schalk (1919-1924)
• Franz Schalk (1924-1929)
• Clemens Krauss (1929-1934)
• Felix von Weingartner (1935-1936)
• Erwin Kerber (1936-1940)
• Heinrich Karl Strohm (1940-1941)
• Lothar Müthel (1941-1942)
• Karl Böhm (1943-1945)
• Franz Salmhofer (1945-1954)
• Karl Böhm (1954-1956)
• Herbert von Karajan (1956-1964)
• Egon Hilbert (1964-1968)
• Heinrich Reif-Gintl (1968-1972)
• Rudolf Gamsjäger (1972-1976)
• Egon Seefehlner (1976-1982)
• Lorin Maazel (1982-1984)
• Egon Seefehlner (1984-1986)
• Claus Helmut Drese (1986-1991); مدیر موسیقایی: Claudio Abbado
• Eberhard Waechter (1991-1992); منشی: Ioan Holender
• مدیر هنری: Ioan Holender (1992-present); مدیر موسیقایی: Seiji Ozawa (2002-present)

بلیت های اجراهای اپرای ایالتی وین بسیار کمیاب هستند و همیشه علاقمندان ساعات متمادی را در صف تهیه بلیت سپری می کنند.

en.wikipedia.org

ارسال دیدگاه

رایانامهٔ شما نمایش داده نخواهد شد.

فرایند خم کردن زه وارها و اتصال آن به ساختمان کلافها در ویولن (I)

محتوای این مقاله بخشی از دروس ارائه شده در شهریورماه ۱۳۹۷ در کارگاه رضا ضیائی (RZW) توسط رضا ضیائی است که فرشاد شالپوش آن را گردآوری و تدوین کرده و امیر خمسه ویراستاری آن را بر عهده گرفته است. متن کامل و دیگر مقالات مرتبط در آرشیو کارگاه موجود است. زه وار به عنوان بخشی…
ادامهٔ مطلب »

مروری بر آلبوم «کنسرتوها»

آغاز راه، در رجز، هنگامی‌که نرم‌ نرمک اتمسفر چهارگاه از ابهام چند نغمه‌ی اولیه به در می‌آید و بر همه‌جا تسلط می‌یابد هراس نیز همراه آن گسترده می‌شود که مبادا آهنگساز برای بازآفرینی رویارویی جمع و فرد یا نبرد گلادیاتوری‌اش (۱) راه دَمِ دست را برگزیده باشد. از یک‌سو برای ساختن تضادهای پیش‌برنده‌ی یک کنسرتو به سراغ گنجینه‌ی همیشه حاضر و آماده‌ی هویت‌نمای دستگاه‌ها رفته و ماده‌ی خامشان را بی پردازشی در برابر فضای ناآشنا بگذارد و از سوی دیگر بار عاطفی نام «رجز» و کارکردش در جنگ (یا جنگ نمادین؛ تعزیه) را دستاویز تأکید بر شباهت کنسرتو به نبرد کند و تمام.

از روزهای گذشته…

صبا؛ نسیم دگرگونی‌ها (II)

صبا؛ نسیم دگرگونی‌ها (II)

اگر به ملزوماتی که او برای بخشیدن «صورت مقبول و دنیاپسند و جمعی» و ایجاد «تحول صمیمی» (۱) در موسیقی ایرانی لازم می‌داند، نگاهی بیاندازیم ایده‌آل او را در شخصیتی خواهیم یافت با کمی تفاوت مانند خودش: متبحر در موسیقی ایرانی اعم از نظری و عملی، استاد در موسیقی علمی (آشنا به موسیقی غربی)، دارای ذوق و قریحه‌ی فوق‌العاده در موسیقی، عمیقاً آشنا با ادبیات فارسی، قادر به نواختن اکثر سازهای مرسوم موسیقی و آشنا با صنعت نجاری و …
موسیقی و کلام

موسیقی و کلام

در طول تاریخ، آواز خواندن از معمولترین روشهای اجرای موسیقی توسط انسان بوده است. در یونان باستان بخصوص در مراسم مذهبی آواز بصورت جمعی اجرا می شد و جالب است که بدانید حتی در آن ایام نیز مردم شیفته خواننده های محبوب می شدند و از آنها الگوهای رفتاری و ظاهری می گرفتند.
ویولون مسیح استرادیواریوس (V)

ویولون مسیح استرادیواریوس (V)

بیشترین اختلاف میان برداشت شماره ۱ (عدد عنوان شده در جدول) و برداشت شماره ۳ (اندازه مقطع عرضی ناحیه پایین در الگوی خط محیطی) بوده که حدود ۱/۱ میلی مترمی باشد.
گفتگو با عمر زیاد قانون‌نواز عراقی (II)

گفتگو با عمر زیاد قانون‌نواز عراقی (II)

در کشور عراق اولین کسی که قانون و قانون نوازی را در ارکستر رسمی کرد چهره ی سرشناسی بود به اسم “یوسف زعرور” (Yusuf Zaarur) که ایشان از یهودی های کشور عراق بودند و از ایشان می توانم به عنوان “موسس قانون” در کشور عراق نام ببرم. او در زمان خودش شیوه های خاصی داشت و فرد متمایزی بود و این مربوط به دهه های ۲۰ و ۳۰ میلادی است و بعد از آن با ورود رادیو و تلویزیون به معروفیت و شهرت ایشان اضافه شد. “زعرور” با بسیاری از هنرمندان و خواننده های معروف همکاری داشته است. بعد از او از نسل های دیگر می توان از “سالم حسین” و “حسن شکارچی” نام برد.
جک برایمر، سلطان انگلیسی کلارینت (I)

جک برایمر، سلطان انگلیسی کلارینت (I)

جک برایمر (Jack Brymer) کلارینت نوازی بود که سبک آرامش بخش نوازندگی و تُن آرام او الهام بخش یک نسل از نوازندگان پس از جنگ بود. همانطور که بسیاری از موسیقیدان ها پس از شنیدن فلوت نوازی جیمز گالوی تصمیم به نواختن فلوت کردند، تنوع و شکوه نوازندگی برایمر نیز کلارینت را برای انگلیسی ها جذاب تر از ویولون ساخت.
بهروزی نیا: عودهایم را فروختم تا بربت بزنم

بهروزی نیا: عودهایم را فروختم تا بربت بزنم

همیشه وقتی اسم ساز بربت را می‌شنویم ناخود آگاه به یاد حسین بهروزی نیا می افتیم و فعالیت هایش در زمینه نوازندگی این ساز؛ نوازنده ای که عود می‌نواخت اما پس از قرن ها نزدیک به دو دهه است که این ساز (بربت) را با کمک استاد قنبری مهر دوباره به موسیقی ایران هدیه نمود.
گزارش جلسه یازدهم «کارگاه آشنایی با نقد موسیقی» (II)

گزارش جلسه یازدهم «کارگاه آشنایی با نقد موسیقی» (II)

«نشانه‌ی زبانی رابطه‌ی بین یک چیز و یک نام نیست، بلکه رابطه‌ای است بین یک مفهوم و یک الگوی صوتی. الگوی صوتی به واقع از نوع صوت نیست؛ زیرا صوت چیزی مادی (فیزیکی) است. الگوی صوتی پنداشت روانشناختی شنونده از صوت است آن گونه که از طریق حواس دریافت می‌کند. این الگوی صوتی را فقط از آن جهت می‌توان “مادی” تلقی کرد که بازنمود دریافت‌های حسی ما هستند.» (سوسور ۱۳۷۸: ۶۴)
دیدگاه افلاطون و فیثاغورث در باب موسیقی (II)

دیدگاه افلاطون و فیثاغورث در باب موسیقی (II)

از نظر فیثاغورث موسیقی یکی از شاخه های علم ریاضی بود که هارمونی موجود در آن، با تناسب های ریاضی کنترل می شد. او نخستین پایه گذار علم موسیقی شناخته شده است و عقیده داشت که اعداد، حقایق اصلی یا تنها حقایق این جهان هستند. به باور او اعداد در روابط طبیعی، فردی و اجتماعی، نقشی اساسی داشتند. هارمونی، صداهای گوش نواز، قرینه و فواصل کمکی، زاییده اعداد و روابط ریاضی بودند و ریاضیات، مادر تمام علوم و از جمله موسیقی به شمار می رفت. از نظر فیثاغورث موسیقی یک امر واحد ترکیب یافته از روابط اعداد بود و چون اعداد فی نفسه دارای صفات اخلاقی بودند، موسیقی هم باید در زمره ی ارزش های اخلاقی ارزش یابی و بررسی می شد.
مردان حرفه ای آواز ایران (III)

مردان حرفه ای آواز ایران (III)

خوشبختانه صدیق تعریف جزو آن دسته از خوانندگان موسیقی نبوده که یه شبه بر فراز بادبان های سرگردان سوار و فردای آن نیز به افقی سرنگون گردد. او در هر اجرا پرسشی جدید را به پیش می کشد و در ادامه امضایش را به آرامی و با اطمینان پای اثرش می گذارد. آنچه در ذهن مخاطب، پس از رویت اجرای آوازی تعریف باقی می ماند، تصویر مشخصی از رمز گشایی نشانه های موسیقی یک قرن آواز دستگاهی است. به این صورت که گاه باد خبر می دهد که دریا آرام شده و گاه آنچه پشت چشمانت است، با نسیمی به آن سوی دریا روانه می شود. یعنی آوایی سراسر در ستایش انسان. از اینرو در پایه های روش شناسی اجراهای آوازی تعریف را می توان اجتماعی با نفوذ در میان غالب طبقه ها دانست.
به بهانه کنسرت ارکستر کامه راتا در تالار وحدت (IV)

به بهانه کنسرت ارکستر کامه راتا در تالار وحدت (IV)

تونر در سالهای اخیر به کاوش و پژوهش در مذاهب اقصی نقاط جهان پرداخته و المان های موسیقایی غیر غربی را در آثارش به کار گرفته است. در سال ۲۰۰۳، “The Veil of the Temple” را بر پایه متونی از چند مذهب مختلف، در مقیاسی فوق العاده بزرگ نوشت. این اثر برای ۴ گروه کر، چندین ارکستر و سولیست نوشته شده و حداقل ۷ ساعت به طول می انجامد.