اپرای ایالتی وین

نمای جانبی اشتاتزوپر در روز
نمای جانبی اشتاتزوپر در روز
اپرای ایالتی وین – اشتاتزوپر- واقع در شهر وین اتریش، یکی از مهم ترین اپراهای اروپا و دنیاست و تا سال ۱۹۲۰ کاخ اپرای وین نامیده می شده است. مالر (Gustav Mahler) یکی از برجسته ترین رهبرانی است که دراپرای وین فعالیت کرده است. وی در مدت زمان تصدی مقام رهبری٬ نسل جدیدی از خوانندگان همچون Selma Kurz ,Anna Bahr-Mildenburg و Leo Slezak را تعلیم داده و طراح صحنه جدیدی را استخدام کرد که او صحنه پردازی مدرن مشابه با سبک Jugendstil را جایگزین دکوراسیون قدیمی و پر زرق و برق صحنه نمود.

علاوه بر این مالر تکنیک نور پردازی حین اجرا را ضمن کارهایش ارائه داد که در ابتدا مورد توجه تماشاگران واقع نشد. با این وجود اصلاحات مالر توسط جانشینانش حمایت شده و ادامه یافت.

در حال حاضر این مجمع تحت ریاست اوزاوا (Seiji Ozawa) مدیر موسیقایی اپرا فعالیت می کند. سایر رهبرانی که در این اپرا فعالیت کرده اند:
Hans Richter, Felix Weingartner, Richard Strauss, Clemens Krauss, Wilhelm Furtwängler, Bruno Walter, Arturo Toscanini, Hans Knappertsbusch, Josef Krips, Karl Böhm, Erich Kleiber, Ernest Ansermet, Fritz Reiner, Rafael Kubelik, Antal Dorati, Herbert von Karajan, Tullio Serafin, Dimitri Mitropoulos, Igor Strawinsky, Paul Hindemith, Gianandrea Gavazzeni, Pierre Monteux, Robert Stolz, Lorin Maazel, Zubin Mehta, Carlos Kleiber, Leonard Bernstein, Riccardo Muti, Erich Leinsdorf, Georg Solti, Giuseppe Sinopoli, Riccardo Chailly, Claudio Abbado, Nikolaus Harnoncourt, Colin Davis, Franz Welser-Möst, John Eliot Gardiner, Roger Norrington, Daniele Gatti, Christian Thielemann هستند.

در مدت زمان مدیریت کارایان٬ اپرای وین با سود جستن از سیاست وی مبنی بر استفاده از خوانندگان میهمان مشهور و بنام آن دوران٬ با روندی مثبت به کار خود ادامه داد.

اپرای ایالتی وین در ارتباط نزدیک با ارکستر فیلارمونیک وین(Vienna Philharmonic) می باشد و علی رغم اینکه ارکستر فیلارمونیک وین خود سازمانی مستقل است ولیکن اعضای آن از ارکستر اپرای ایالتی انتخاب می شوند.


نمای داخلی اشتاتزوپر
از میان کارگردانانی که برای اشتاتزوپر٬ اپرای ایالتی وین٬ کار کرده اند می توان به این افراد اشاره کرد:
Franco Zeffirelli, Otto Schenk, Wieland Wagner, Luchino Visconti, Günther Rennert, Jean-Pierre Ponnelle, August Everding, Götz Friedrich, Lotfi Mansouri, Harold Prince, Giorgio Strehler, Ken Russell, Ruth Berghaus, Luca Ronconi, Pier Luigi Pizzi, Jürgen Flimm, Jonathan Miller, David Pountney, Herbert Wernicke, Peter Stein, Laurent Pelly.

خانه اپرا
نخستین خانه اپرا٬ عمارتی با معماری نئو رومانتیک (neo-romantic) بود که پس از ساخت شدیدا از آن انتقاد شد و در ۲۵ می ۱۸۶۹ با اجرای اپرای دن جیووانی (Don Giovanni) موزار افتتاح شد.


نمای ورودی خانه اپرا در شب
در خلال جنگ جهانی دوم٬ در ۱۲ مارس ۱۹۴۵ صحنه نمایش بمباران شد و عمارت دچار حریق گشت اما سالن انتظار با نقاشی های دیواری Moritz von Schwind٬ راه پله اصلی٬ راهرو و اتاق استراحت در امان ماند. جز این تقریبا تمام دکوراسیون و تجهیزات بیش از ۱۲۰ اپرا و حدود ۱۵۰۰۰۰ دست لباس از بین رفت و اپرا موقتا به تئاتر وین (Theater an der Wien) و سالن اپرای فلکزوپر منتقل شد.

سالن تئاتر بازسازی شده اشتاتزوپر٬ در ۵ نوامبر ۱۹۵۵ با اجرای اپرای فیدلیو بتهوون به رهبری بوهم (Karl Böhm)٬ مجددا افتتاح شد. سالیان سال است که خانه اپرا محل برگزاری Vienna Opera Ball می باشد.

مدیران و رهبرانی که دراین اپرا فعالیت کرده اند به ترتیب عبارتند از:
• Franz von Dingelstedt (1867-1870)
• Johann von Herbeck (1870-1875)
• Franz von Jauner (1875-1880)
• Wilhelm Jahn (1881-1897)
• Gustav Mahler (1897-1907)
• Felix von Weingartner (1908-1911)
• Hans Gregor (1911-1918)
• Richard Strauss / Franz Schalk (1919-1924)
• Franz Schalk (1924-1929)
• Clemens Krauss (1929-1934)
• Felix von Weingartner (1935-1936)
• Erwin Kerber (1936-1940)
• Heinrich Karl Strohm (1940-1941)
• Lothar Müthel (1941-1942)
• Karl Böhm (1943-1945)
• Franz Salmhofer (1945-1954)
• Karl Böhm (1954-1956)
• Herbert von Karajan (1956-1964)
• Egon Hilbert (1964-1968)
• Heinrich Reif-Gintl (1968-1972)
• Rudolf Gamsjäger (1972-1976)
• Egon Seefehlner (1976-1982)
• Lorin Maazel (1982-1984)
• Egon Seefehlner (1984-1986)
• Claus Helmut Drese (1986-1991); مدیر موسیقایی: Claudio Abbado
• Eberhard Waechter (1991-1992); منشی: Ioan Holender
• مدیر هنری: Ioan Holender (1992-present); مدیر موسیقایی: Seiji Ozawa (2002-present)

بلیت های اجراهای اپرای ایالتی وین بسیار کمیاب هستند و همیشه علاقمندان ساعات متمادی را در صف تهیه بلیت سپری می کنند.

en.wikipedia.org

ارسال دیدگاه

رایانامهٔ شما نمایش داده نخواهد شد.

نقد روش های مرسوم در استفاده از الگوهای تراش صفحات ویولن (III)

در تکمیل آنچه که پیشتر مورد بررسی قرار گرفت، علاوه بر ساختار هندسی و مهندسی نحوۀ توزیع نیروها در سازه (راستا و شدت بردارهای نیرو در مقاطع مختلف)، تیرهای افقی نیز می تواند در کنترل نیروهای خمشی و برشی اعمالی بر سازه مؤثر باشد.

مروری بر آلبوم «خجسته»

از میان تمام نظرگاه‌هایی که –به رد یا دفاع- می‌توان به موسیقی‌ای که فعالان‌اش آن را نئوکلاسیک‌ ایرانی می‌خوانند نگریست، موسیقیِ بی‌کلامِ «خجسته» نیز در کنار دیگر آثار منتشر شده بر اساسِ این رویکرد، رخ دادنِ یک حرکت را یادآور می‌شود. اگرچه می‌توان راستایِ حرکت در «خجسته» را به اعتبار آنچه می‌شنویم و همچنین مبتنی بودن‌اش بر یک نظامِ ریاضی‌وارِ آهنگسازانه، به سمت هرچه بیشتر «از پیش اندیشیده‌بودنِ موسیقی» و هرچه دور شدن از «اتفاق و بداهه» دانست اما بی نگاهِ ارزش‌گذارانه به این ایده‌ها و بی آنکه به بالا یا پیش‌رفتن بیاندیشیم، آنچه به طور کلی و فراتر از «خجسته» در ارتباط با این رویکرد مهم‌تر به نظر می‌رسد، نه جهتِ حرکت و ایده‌ی پیشرفت، بلکه خودِ حرکت است.

از روزهای گذشته…

نی و قابلیت های آن (V)

نی و قابلیت های آن (V)

سازی است از خانواده آلات موسیقی بادی. چنانکه از نامش پیداست، دو استوانه است که به یکدیگر جفت یا متصل کرده اند و به همین سبب آن را جفته هم می نامند.
باغسنگانی: دیگر باید کتاب به دست در خانه ها رفت!

باغسنگانی: دیگر باید کتاب به دست در خانه ها رفت!

به نظرم تنها راه در حال حاضر همین روایت است. استاد بزرگوار دکتر زرین کوب به خوبی بر این نکته واقف بوده است. نسل غالب امروز را دیگر نمی توان با متن علمی خشک و بمباران اطلاعات حاصل از متن به این اصول رو به نابودی رهنمون شد. نسل امروز ما نسل توییتر و فیس بوک و گذری و نظری است. پس وقتی می توان با این نسل گفتگو کرد که دقیقا در همان موقعیتی قرار بگیریم که گذر این نسل به آن موقعیت به وفور می افتد. متاسفانه دیگر گذر این نسل، کتابخانه و مسجد و منبر نیست. یعنی سی سال است که این حرفها تمام شده. حالا باید ما هم برای مسلمان کردن خیلی ها قرآن در دست خانه به خانه برویم و مثل راهبان و کشیشان قرآن هدیه بدهیم و ملت را بیاوریم پای منبر و صندلی کتابخانه. نکته اینجاست که بنیاد ها، شکل و رنگ عوض کرده. این نسل، نسل اندروید و تلگرام و صد البته فست فود است و با هیچ کسی هم شوخی ندارد. چه موضوع می خواهد سیاسی باشد چه دینی و فرهنگی. از فروشگاه شما خوشش نیاید عمراً اگر دوباره رویش را ببینی! وقتی رفت، به کل رفته است. با این حال همین نسل، نیازهای عمیقی در ذات خودش دارد که در حال حاضر تنها و تنها با ادبیات داستانی و تکنیک های مختلف این گونه ادبی قابل تحریک است.
عصیان ِ کلیدر (IV)

عصیان ِ کلیدر (IV)

پژمان طاهری در اظهار نظری در مورد این قطعه میگوید:« به نظر من بیشتر این موسیقی ، موسیقی فیلم بود ،موسیقی تصویر بود یعنی موزیکی نیست که مردم بتوانند به در قالب یک کنسرت بدون تصویر بیاییند گوش کنند این موزیک فیلم است. البته در همان قطعه ی کلیدر خیلی از تم های کارهای قبلی آقای درویشی تکرار میشد البته این قطعه زیبا بود و من بسیار لذت بردم.»
برای ده‌سالگی مجله‌ی اینترنتی «گفتگوی هارمونیک»

برای ده‌سالگی مجله‌ی اینترنتی «گفتگوی هارمونیک»

شاید امروز دشوار بتوان موضوعی در حوزه‌ی موسیقیِ علمی یافت که با جستجوی اینترنتی آن به زبان فارسی، با لینکی از سایت «گفتگوی هارمونیک» برخورد نکرد؛‌ منبعی با بیش از ۳۰۰۰ عنوان نوشته که بیش از نیمی از آنها مقالات علمی قابل استنادند. «گفتگوی هارمونیک» را می‌توان نخستین سایت کاملاً تخصصی موسیقی در ایران دانست. نخستین گامی که پس از سپری شدن ده سال، هنوز هر روزه، به روز می‌شود و یک دهه، بی وقفه به حرکت خود ادامه داده است؛ گام‌هایی که تنها به همت چند نویسنده‌ی فعال در حوزه‌ی ‌موسیقی تداوم یافته است. این مداومت در شرایطی محقق شده است که این سایت در پنج سال گذشته (یعنی نیمی از طول دوران فعالیت سایت تا مقطع حاضر) هیچگونه پشتوانه‌ی مالی نداشته است. اما این تداوم، صرفاً بقا نبوده و چند وی‍ژگی مهم را در خصوص فعالیت و بار محتوایی این وبگاه باید در نظر داشت:
ویژگیهای ارتعاشی چوب و کوک کردن صفحات ویولن (VIII)

ویژگیهای ارتعاشی چوب و کوک کردن صفحات ویولن (VIII)

شما می توانید در تصویر ۱۷-۱ ارتعاشات رزونانس صفحات رو و زیر جدا از هم که توسط روش کلادنی به ثبت رسیده است را ملاحظه کنید. سه رزونانس به راحتی قابل ثبت می باشند و سازندگان می توانند بعنوان راهنما در کار ساخت خود از آنها استفاده نمایند. در اولین رزونانس، هر دو صفحه رو و زیر دارای خطوط نودال صلیب شکل هستند (تصویر ۱۷-۱). محل قرارگیری بیشترین ارتعاشات و آنتی نودها در لبه ها بین خطوط نودال می باشد.
یک پیانیست چه نوع تمریناتی و به چه مقدار اجرا مینماید؟ (II)

یک پیانیست چه نوع تمریناتی و به چه مقدار اجرا مینماید؟ (II)

برخی از نوازندگانی که به آرامی تمرین مینمایند دارای حساسیت بسیار بالایی بر روی کیفیت صدا دارا میباشند. برخلاف آنانی که سریع تمرین میکنند و شما هم اصلا دوست ندارید به آنها گوش دهید!
صبا؛ نسیم دگرگونی‌ها (I)

صبا؛ نسیم دگرگونی‌ها (I)

در تاریخ افرادی هستند که با کارشان، با بودنشان، با تاثیری که بر وقایع زمانه می‌گذارند جریان یک‌سویه و یک‌پارچه‌ی زمان را به قبل و بعد از خودشان تقسیم می‌کنند. بی‌شک وقتی در سال ۱۲۸۱ ابوالحسن نامی در خانواده‌ی فرهیخته‌ی کمال‌السلطنه متولد شد یکی از همین شخصیت‌ها پا به عرصه‌ی وجود گذاشته بود. هنگامی که هم او، در واپسین روز پاییز ۱۳۳۶ به تاریکی طولانی‌ترین شب آن سال پیوست دیرگاهی بود که می‌شد بخش‌هایی از تاریخ موسیقی معاصر را از جنبه‌های متعدد به قبل و بعد از او بخش کرد.
گزارش جلسه یازدهم «کارگاه آشنایی با نقد موسیقی» (III)

گزارش جلسه یازدهم «کارگاه آشنایی با نقد موسیقی» (III)

چنین دیدگاهی باعث شده است که نگاه نشانه‌شناسی موسیقی به ساختارگرایی معطوف باشد. از سوی دیگر اگر دیدگاه پیرس سرلوحه‌ی کار قرار گیرد تفکیک میان نشانه به مثابه شمایل (Icon) یا نمایه (Index) نکاتی دارد که به کار نشانه‌شناسی موسیقی می‌آید.
منوچهر صهبایی: ترجیح میدهم بیشتر آثار ایرانی ضبط شود

منوچهر صهبایی: ترجیح میدهم بیشتر آثار ایرانی ضبط شود

بدنبال تهیه مطلب “آخرین پرچمدار” با منوچهر صهبایی موسیقیدان معاصر مصاحبه ای انجام دادیم که در این مطلب قسمت اول آنرا میخوانید.
مروری بر آلبوم «دیوار و چین»

مروری بر آلبوم «دیوار و چین»

کنار هم نشاندنِ سازهای ایرانی و غربی، اندک بهره‌ای از موسیقی کلاسیک ایرانی و اغلب استفاده از شعر معاصر را می‌توان از ویژگی‌های جریانی در موسیقی امروز ایران دانست که پس از شوکِ «نامجوی دهه‌ی هشتاد»، بعدها با گروه‌های گونه‌گونی مانند دنگ‌شو، چارتار و دال از دلِ سلیقه‌ی بورژوازیِ نونهادِ شهریِ ایران پا گرفت؛ هرچند ازپی‌آیندگان، دیگر لزوماً آن رویکرد انتقادی و طنزآلود را نداشتند.