پاواروتی، بزرگترین مروج اپرا در جهان درگذشت

لوچینیا پاواروتی (2007-1935)
لوچینیا پاواروتی (2007-1935)
ساعت پنج صبح امروز مشهور ترین خواننده تاریخ اپرای جهان لوچینیا پاواروتی در شهر مودنای ایتالیا درگذشت. با اینکه دیروز خبر وخامت حال او روی خبرگزاری ها نقش بسته بود، خبر مرگ او برای دوستدارانش کاملا غیر منظره بود، چراکه او چند هفته پیش با به دست آوردن سلامتی خود و خبر موفقیت در، درمان سرطان لوزالمعده، هوادارانش را امیدوار کرده بود.

دلایلی که برای بیماری او از طرف پزشکان مطرح شده، افزایش سن، کشیدن سیگار، اضافه وزن (که تا ۱۳۰ کیلو رسید) و چربی بیش از اندازه است. شایان ذکر است که او پنج بار مورد شیمی درمانی قرار گرفته بود.

خبر درگذشت این خواننده با سرعتی برق آسا در صفحه اول خبرگزاری های جهان جای گرفت؛ بسیار پرسرعت تر و وسیعتر از خبر درگذشت ریگان و یلتسین!

در وب سایت شخصی او هم تصویری از او با این نوشته نقش بست (بدون هیچ لینک یا توضیح دیگری) : ” فکر می کنم زندگی با موسیقی، زیبا است و ارزش صرف شدن را دارد و این دلیلی است که من زندگی ام را به آن اختصاص داده ام.” لوچینیا پاوروتی (۱۹۳۵-۲۰۰۷) !

شهرت افسانه ای پاواروتی در میان مردم، نه کاملا به دلیل توانایی های تکنیکی و اجرا نمایش های او در اپرا های مشهور بود، او بیشتر به دو دلیل شهرت مردمی یافت، اول- اجراهای پر تعداد با خوانندگان مشهور مردمی سراسر جهان مثل: سلین دیون، برایان آدامز، آناستازیا، التون جان، انریکو ایگلیسیاز، ریکی مارتین، اریک کلاپتون، استینگ (که به عنوان مجموعه ای به نام “پاواروتی و دوستان” در دنیا تکثیر شد) دوم- به خاطر شخصیت مردمیش و فعالیتهای انسان دوستانه بیشماری که درطول نیم قرن زندگی هنری خود به انجام رساند.

در ۱۵ سال اخیر کنسرت های پاواراتی پربیننده ترین کنسرت های تاریخ موسیقی کلاسیک بود (هرچند او در این سالها، از قطعات آوازی ای بهره برد که کوتاه تر و مردم پسند تر از رپرتوار دیگر خوانندگان اپرا بود)

با اینکه جایگاه پاواروتی در میان خوانندگان اپرا همواره تحسین برانگیز بود ولی گاه او را به نداشتن اطلاعات کافی در زمینه اپرا (از اجرای نقش های مختلف گرفته تا اجرای موسیقی به لهجه های مختلف که از وظایف یک خواننده اپرا است) محکوم میکردند.

پاواروتی فرزند یک خانواده فقیر است که با شغل نانوایی امرار معاش میکرده اند، او در جوانی یک علاقمند واقعی فوتبال و همچنین یک فوتبالیست موفق بود که در تیم شهر خود بازی میکرد. مدتی نیز به اصرار خانواده اش به معلمی پرداخت تا اینکه با علاقمند شدنش به آواز کلاسیک از این کار دست کشید و به آواز پرداخت.

پاواروتی از دهه ۶۰ (میلادی) پله پله مدارج شهرت و ترقی را طی کرد و تا سال ۲۰۰۴ که تورهای خداحافظی خود را در سراسر جهان به اجرا میگذاشت (که به خاطر بیماریش در اردیبهشت نیمه تمام ماند) به محبوبیت افزوده شد.

پاواروتی هیچگاه مانند دومینگو از تحصیلات بالای موسیقی بهره مند نشد هرچند نزد استادان خوبی تعلیم دید که نامدارترین آنها جان ساترلند (John Sutherland) خواننده سوپرانوی بزرگ ایتالیایی (که سه سال کوچکتر از پاواروتی است) بود. جان ساترلند آثار زیادی را همراه با پاواروتی و دومینگو به اجرا و ضبط گذاشته است.

audio.gif قسمتی از اجرای درخشان لوچیانا پاواروتی را بشنوید

پاواروتی را میتوان چهره ای نامید که پس از انریکو کاروزو (ستاره ای که بیش از ۸۰ سال پیش نمونه یک خواننده تمام عیار اپرا در جهان بود) هنر اپرا را در جهان معرفی کرد و مخصوصا با برنامه مشهوری که همراه با دومینگو و کارراس برگزار کرد، علاقه مندان زیادی را به سالن های کم طرفدار اپراهای جهان کشید، هنر اپرا در جهان از این نظر بسیار مدیون اوست. هنوز آلبوم های این کنسرت های او به همراه دومینگو و کارراس، جزو پرفروشترین آثار موسیقی کلاسیک محسوب میشوند.

24 دیدگاه

  • بی نام
    ارسال شده در شهریور ۱۶, ۱۳۸۶ در ۱۲:۱۲ ق.ظ

    با اینکه جایگاه پاواروتی در میان خوانندگان اپرا همواره تحصین برانگیز بود//////////تحسین//////////////

  • مازيار
    ارسال شده در شهریور ۱۶, ۱۳۸۶ در ۱۲:۵۳ ق.ظ

    خدمتی که بزرگانی چون لوچیانو پاواروتی به نوع بشر کرده اند، فراتر از کلام است … یادش گرامی باد.

  • ارسال شده در شهریور ۱۶, ۱۳۸۶ در ۱۲:۲۱ ب.ظ

    دریغ دریغ …..ما با صدای تو طعم زندگی را تجربه می کردیم. پاواراتی عزیز جاودانگی ات ادامه قاطع هنر توست. گوش کنید….

  • ارسال شده در شهریور ۱۶, ۱۳۸۶ در ۱:۳۲ ب.ظ

    درود بر تو … درود …

  • سهيل
    ارسال شده در شهریور ۱۶, ۱۳۸۶ در ۷:۰۳ ب.ظ

    یادش گرامی باد… این بار هم دنیا انسان ارزشمندی را از دست داد…

  • هادی
    ارسال شده در شهریور ۱۶, ۱۳۸۶ در ۱۰:۴۴ ب.ظ

    ای خدا…..آخه چی بگم مگه حالش خوب نشده بود؟
    خواننده چاق دوست داشتنی مان هم رفت….دیگر اپرا نخواهیم داشت

  • پویا
    ارسال شده در شهریور ۱۷, ۱۳۸۶ در ۱۲:۳۱ ق.ظ

    هرچندکه یک هنرمند هیچوقت نمیمیره
    اما متاسفیم که دیگه نمیتونن کارهای جدید داشته باشن
    روحش شاد یادش گرامی

  • سعيد امين زاده
    ارسال شده در شهریور ۱۷, ۱۳۸۶ در ۱۱:۳۸ ق.ظ

    قدرت و وسعت روح هنر، اجراى آثار زیبا و ماندگار هنرى، استفاده از هنر موسیقى براى رسیدن به مدارج برترین انسانیت ، و…… در صداى بى انتها، نگاههاى عمیق و مهربان و لبخندهاى گرم و دوست داشتنى این هنرمند والا و گرامى نهفته بود و هیچگاه کمرنگ و فراموش نخواهد شد.
    یادش گرامى و صدایش براى همیشه در بلنداى اذهان تاریخ بشریت ماندگار باد.

  • جمشید
    ارسال شده در شهریور ۱۷, ۱۳۸۶ در ۲:۴۴ ب.ظ

    پاواروتی صدای خدا صدای اساطیر…

    روحش شاد

  • حامد
    ارسال شده در شهریور ۱۷, ۱۳۸۶ در ۱۰:۴۸ ب.ظ

    پاواراتی عشق تازه من شده بود ……….
    ولی در گذشت.

  • hami
    ارسال شده در شهریور ۱۸, ۱۳۸۶ در ۸:۲۶ ق.ظ

  • halazun
    ارسال شده در شهریور ۱۸, ۱۳۸۶ در ۷:۴۵ ب.ظ

    man nemidunestam ma enghadr shaer darim tu iran !

  • westmusic
    ارسال شده در شهریور ۱۸, ۱۳۸۶ در ۱۱:۵۳ ب.ظ

    sedaye pavaroty hamishe zendas….ruhash shad.

  • ارسال شده در شهریور ۱۹, ۱۳۸۶ در ۹:۰۰ ق.ظ

    omidvaram derakhsheshe not hay talayy music hamishe hamrahe oo bashad.

  • masoud
    ارسال شده در شهریور ۲۱, ۱۳۸۶ در ۵:۱۱ ب.ظ

  • geshtasb
    ارسال شده در شهریور ۲۳, ۱۳۸۶ در ۱:۵۳ ق.ظ

    man ba TORNA A SURRIENTO zendegy mikardam

  • geshtasb
    ارسال شده در شهریور ۲۳, ۱۳۸۶ در ۱:۵۵ ق.ظ

    خدا گلچین است

  • مهدي
    ارسال شده در مهر ۱۷, ۱۳۸۶ در ۱۱:۱۸ ب.ظ

    ناظری از پاواراتی بهترتره

  • mj
    ارسال شده در آبان ۲۱, ۱۳۸۶ در ۱۱:۳۱ ق.ظ

    این جا دنیاست سلام رویای خیس مرگ
    و او هم رفت…به دنبال رویایش

  • هادی
    ارسال شده در دی ۸, ۱۳۸۶ در ۵:۲۶ ب.ظ

    متا سفم ولی به ما چه که مرد دنیا رو عشقه معین عشقه مستی عشقه پاواراتی کیلویی چنده؟

  • ارسال شده در دی ۱۷, ۱۳۸۶ در ۴:۰۷ ق.ظ

    من که هیچ وقت نتونستم با اپرا حال کنم
    ولی بسیار متاسفم

  • ارسال شده در خرداد ۶, ۱۳۸۷ در ۱۱:۲۸ ب.ظ

    من استاد معظم Luciano Pavarotti رو از خودم بیشتر دوست دارم. اگه میشد حاضر بودم
    من جای استاد بمیرم تا استاد بازم در کنار دوسدارانش بماند
    Grande Maestro Luciano Pavarotti

  • بابک رضایی
    ارسال شده در بهمن ۶, ۱۳۸۸ در ۲:۴۰ ب.ظ

    پاواروتی نگین اپرا بود.

  • بابک رضایی
    ارسال شده در بهمن ۶, ۱۳۸۸ در ۲:۴۳ ب.ظ

    همین محسن آرام بن که پیام گذاشته در بالا ۱ روز از شوک مرگ ناگهانی استاد بزرگ اپرا پاواروتی در بیمارستان بستری شد. روحش شاد

ارسال دیدگاه

رایانامهٔ شما نمایش داده نخواهد شد.

پهلوگرفته بر ساحل اقیانوس موسیقی ایران (V)

موسیقی ایران موسیقی بی‌نهایت وسیعی است. به خاطر اینکه موسیقی ایران یک سیستم دوگانه «دوآل‌سیستم» (Dual System) دارد که از قرن‌های متوالی به ما رسیده است. بخشی از این سیستم که قدیمی‌تر است سیستم «مقام» است که از قرن هشتم میلادی تا قرن نوزدهم میلادی در ایران رواج داشته است. و به خاطر شرایطی تاریخی که من از آن آگاه نیستم، به علت اینکه موزیکولوگ نیستم، سیستم جدیدتری به اسم «دستگاه» در ایران رشد می‌کند ولیکن مقام از بین نمی‌رود و در موسیقی نواحی ایران هنوز با سیستم مقام سروکار داریم و هنوز مقام به زندگی خودش ادامه می‌دهد. درنتیجه با دو سیستم در موسیقی ایران مواجه هستیم. به همین خاطر وسعت این سیستم دوگانه بی‌نهایت زیاد است. نمی‌خواهم به مسائل تکنیکی بروم اما مثل اقیانوسی است که می‌شود از هر کجایش آب برداشت. هر نوع موسیقی‌ای که بخواهیم می‌شود از این سیستم درست کرد.

فرهنگ اسلامی و پیدایش موسیقی چند صدائی در اروپا (I)

در ضمن بررسی منابعی برای تهیه مقاله ای درباره نقد تاریخنگاری موسیقی ایرانی به این مقاله جالب بر خوردم که برای روشنگری تاریخی درباره مبادلات فرهنگی و موسیقایی شرق و غرب لازم و مفید است؛ و با مقاله های «نقد تاریخنگاری موسیقی ایرانی» و جستارِ پیوست «درباره عقب ماندگی و پیشرفت» ارتباط دارد.

از روزهای گذشته…

تأملی بر آموزش گیتار کلاسیک در ایران (II)

تأملی بر آموزش گیتار کلاسیک در ایران (II)

از دانشگاه‌ها انتظار می‌رود در زمینه‌ی تدوین، تألیف و ترجمه‌ی منابع موسیقی، از متد گرفته تا مقالات مربوط به موسیقی و مطالعات بینارشته‌ای فعال باشند؛ نکته‌ای که متأسفانه در کشور ما به‌شدت از آن غفلت شده است. در دیگر کشورها بسیاری از دارندگان مدارک دانشگاهی و کنسرواتواری موسیقی در سال چند کنسرت برگزار می‌کنند و فعالیتشان فراتر از تدریس است. در کشور ما هرچند عده‌ای اندک نوازندگی گیتار را بر تدریس ترجیح می‌دهند، ولی اغلب مدرسان بیش از «مخاطب» که مربوط است به اجرا، به «هنرجو» فکر می‌کنند. اکنون بجاست که بپرسیم، هنرجو کیست و چه خصوصیاتی دارد؟
سیستم فیثاغورثی و اعتدال مساوی (IV)

سیستم فیثاغورثی و اعتدال مساوی (IV)

اعداد ۱۲ و ۱۲- مرز های Boundary چرخه یا تعداد جمع شدن و کم شدن پنجم ها یا به عبارت صحیح تر بالا و پایین رفتن از نردبان پنجم ها را نشان می دهد . در این شکل جایگاه درجات مختلف چرخه های بالارونده و پایین رونده پنجم در ساختار گام ۲۴ قسمتی نامساوی دیاتونیک – کروماتیک فیثاغورثی نشان داده شده است :
مقدمه ای بر گام پنتاتونیک

مقدمه ای بر گام پنتاتونیک

گام پنتاتونیک از جمله گامهایی است که در موسیقی Jazz کاربرد دارد، یکی از متداول ترین آنها گامهایی است که بر اساس یک گام ماژور ساخته می شود. گامی است متشکل از ۵ نت که از فاصله های دوم بزرگ و سوم کوچک تشکیل شده است.
جیم کروچه

جیم کروچه

بنا به نظر بسیاری از دست اندرکاران، ناگوارترین فاجعه در صنعت موسیقی، مرگ نابهنگام هنرمندی در زمان شکوفایی است. زمانی که او تازه توانسته است وارد جریان اصلی موسیقی شده و توجه مخاطبین را در سطح وسیعی به خود جلب کند.
ادوارد الگار، آهنگساز انگلیسی (I)

ادوارد الگار، آهنگساز انگلیسی (I)

ادوارد الگار (Sir Edward Elgar) در دوم ژوئن سال ۱۸۵۷ در “برادهیت” (Broadheath) که روستایی در سه مایلی شهر کوچک “وُرسِستر” (Worcester) است به دنیا آمد. پدر وی، صاحب یک فروشگاه موسیقی بود که در آن پیانو کوک می کرد. بر این اساس، الگار جوان نیز از این مزیت برخوردار بود تا در محیطی مملو از موسیقی رشد کرده و بزرگ شود.
موسیقی مردمی، موسیقی هنری، موسیقی مردم پسند: <br>امروزه این دسته بندی ها چه معنایی دارند؟ (V)

موسیقی مردمی، موسیقی هنری، موسیقی مردم پسند:
امروزه این دسته بندی ها چه معنایی دارند؟ (V)

گسترش سبک ها بوسیله طر احی و ترکیب با سایر فرم ها در فرآیند هایی صورت می گیرد که معانی و وابستگی های این فرم ها را، به منظور تولید قابلیت ها و گزینه های جدید برای گسترش خود، برای مثال، حرکت از جهت گیری های دموکراتیک تر و برابری طلب تر سبک پانک به هنر متمایز و فنی متال و مشتقات بی-شمارش، با هم ترکیب می کند. تفکر درباره ی معنی مرد بودن، زن بودن، نوجوان بودن، همجنس گرا بودن، انگلیسی – هندی بودن، کارائیب مقیم لندن بودن، و غیره، همگی می تواند از طریق سر هم بندی های خلاق در قالب اصطلاحات محبوب بیان شوند. و برای افرادی که نگران محیط زیست یا گرفتاری های مردم در مناطق دوردست هستند موسیقی بسازد ،و “موسیقی جهانی ای” بوجود آورد.
مصائب اجرای دوباره (II)

مصائب اجرای دوباره (II)

متاسفانه هنوز هم تنها اجرای در دسترس عموم همان اجرای استودیویی قدیمی است. هر چند در سال‌های گذشته ارکستر استراسبورگ به رهبری «ایرج صهبایی» و تکنوازی «شهاب فیاض» (در فرانسه)، ارکستر زهی پارسیان با تکنوازی «پاشا هنجنی»، کوارتتی از پروژه‌ی «راه ابریشم»(؟) با تکنوازی «سیامک جهانگیری»، ارکستری لهستانی با تکنوازی «رسولی» و اخیرا هم بخش زهی ارکستر ناسیونال اوکراین به رهبری «ولادیمیر سیرنکو» و تکنوازی پاشا هنجنی؛ این اثر مجددا اجرا کرده‌اند اما حاصل کار آن‌ها تاکنون منتشر نشده است.
بررسی ساختار و نقش دانگ‌های مورد استفاده در گوشه‌های راک ردیف میرزاعبدالله (VI)

بررسی ساختار و نقش دانگ‌های مورد استفاده در گوشه‌های راک ردیف میرزاعبدالله (VI)

برای دریافتن چرایی این امر باید به تغییر وضعیت استقرار دانگ‌ها در طول پیشرویِ دستگاه ماهور توجه کرد. خروج از توالی متصل دانگ‌های سه‌گانه‌ی متصل ماهور به‌طور مشخص از گوشه‌ی زیرافکند آغاز می‌شود که مقدمات این تغییر از حصار ماهور قابل مشاهده است. در زیرافکند، دانگ‌ها از مدار اصلی ماهور منحرف می‌شوند و با فاصله‌ای طنینی نسبت به آغاز دانگ دوم ماهور (نت دو) بازتعریف می‌شوند. دانگ‌های جدیدْ محدوده‌ی تتراکردی رـ سل و در ادامه سل ـ دو را در بر می‌گیرند. از همین تغییر، برای مدگردی و تعریف گوشه‌هایی که دارای مشابهت با دستگاه‌های دیگر، به‌خصوص شور، هستند استفاده می‌شود؛ مثلاً گوشه‌های شکسته و دلکش بر مبنای همین دانگ‌ها (تتراکرد رـ سل و سل‌ـ دو) و فقط با تغییر فواصل شکل می‌گیرند. اگر به این نکته توجه کنیم، تأکید بر متیف آغازین گوشه‌ی شکسته یا نیریز در ردیف میرزاعبدالله هم معنادارتر می‌شود: تأکید و تثبیت محدوده‌ی تتراکردی رـ سل.
ایگناسی یان پدروسکی، پیانیست دیپلمات

ایگناسی یان پدروسکی، پیانیست دیپلمات

ایگناسی یان پدروسکی (Ignacy Jan Paderewski) پیانیست، آهنگساز لهستانی بود که علاوه بر فعالیت های هنری و موسیقایی‌ سیاستمدار و سخنگوی جنبش استقلال طلبی لهستان بود. او در روز هجدهم نوامبر سال ۱۸۶۰ میلادی به دنیا آمد. پدروسکی یکی از موزیسن های محبوب و شناخته شده در سراسر دنیا بود. شهرت پدروسکی در دنیای موسیقی، راهگشای حضور او در دنیای دیپلماسی و رسانه بود. او در سال ۱۹۱۹،‌ نخست وزیر و وزیر امور خارجه لهستان شد و در همال سال نیز به عنوان نماینده لهستان در کنفرانس صلح پاریس شرکت کرد.
“رازهای” استرادیواری (XI)

“رازهای” استرادیواری (XI)

استراد با داشتن یک اندازه واقعی از ساز و تهیه الگو از بخش های لازم با استفاده از چوب یا کاغذ و تعیین ابعاد و ضخامتها، کار خود را شروع می کرد. سازی که طی این روند ساخته می شد اغلب در آینده حتی با فاصله چندین سال دوباره تکرار می شد و به همین علت، وی به عنوان کار نهایی قطعاتی را که در ساخت ساز بکار می رفتند، از جمله کلیه قالبها، طرح ها، الگوها، اندازه ها و الگوهای انحناهای طولی و عرضی را با حروف الفبای مشابه و یکسان علامتگذاری کرده و تمام آنها را بصورت منظم در یک پاکت نامه نگهداری می کرد.