پاواروتی، بزرگترین مروج اپرا در جهان درگذشت

لوچینیا پاواروتی (2007-1935)
لوچینیا پاواروتی (2007-1935)
ساعت پنج صبح امروز مشهور ترین خواننده تاریخ اپرای جهان لوچینیا پاواروتی در شهر مودنای ایتالیا درگذشت. با اینکه دیروز خبر وخامت حال او روی خبرگزاری ها نقش بسته بود، خبر مرگ او برای دوستدارانش کاملا غیر منظره بود، چراکه او چند هفته پیش با به دست آوردن سلامتی خود و خبر موفقیت در، درمان سرطان لوزالمعده، هوادارانش را امیدوار کرده بود.

دلایلی که برای بیماری او از طرف پزشکان مطرح شده، افزایش سن، کشیدن سیگار، اضافه وزن (که تا ۱۳۰ کیلو رسید) و چربی بیش از اندازه است. شایان ذکر است که او پنج بار مورد شیمی درمانی قرار گرفته بود.

خبر درگذشت این خواننده با سرعتی برق آسا در صفحه اول خبرگزاری های جهان جای گرفت؛ بسیار پرسرعت تر و وسیعتر از خبر درگذشت ریگان و یلتسین!

در وب سایت شخصی او هم تصویری از او با این نوشته نقش بست (بدون هیچ لینک یا توضیح دیگری) : ” فکر می کنم زندگی با موسیقی، زیبا است و ارزش صرف شدن را دارد و این دلیلی است که من زندگی ام را به آن اختصاص داده ام.” لوچینیا پاوروتی (۱۹۳۵-۲۰۰۷) !

شهرت افسانه ای پاواروتی در میان مردم، نه کاملا به دلیل توانایی های تکنیکی و اجرا نمایش های او در اپرا های مشهور بود، او بیشتر به دو دلیل شهرت مردمی یافت، اول- اجراهای پر تعداد با خوانندگان مشهور مردمی سراسر جهان مثل: سلین دیون، برایان آدامز، آناستازیا، التون جان، انریکو ایگلیسیاز، ریکی مارتین، اریک کلاپتون، استینگ (که به عنوان مجموعه ای به نام “پاواروتی و دوستان” در دنیا تکثیر شد) دوم- به خاطر شخصیت مردمیش و فعالیتهای انسان دوستانه بیشماری که درطول نیم قرن زندگی هنری خود به انجام رساند.

در ۱۵ سال اخیر کنسرت های پاواراتی پربیننده ترین کنسرت های تاریخ موسیقی کلاسیک بود (هرچند او در این سالها، از قطعات آوازی ای بهره برد که کوتاه تر و مردم پسند تر از رپرتوار دیگر خوانندگان اپرا بود)

با اینکه جایگاه پاواروتی در میان خوانندگان اپرا همواره تحسین برانگیز بود ولی گاه او را به نداشتن اطلاعات کافی در زمینه اپرا (از اجرای نقش های مختلف گرفته تا اجرای موسیقی به لهجه های مختلف که از وظایف یک خواننده اپرا است) محکوم میکردند.

پاواروتی فرزند یک خانواده فقیر است که با شغل نانوایی امرار معاش میکرده اند، او در جوانی یک علاقمند واقعی فوتبال و همچنین یک فوتبالیست موفق بود که در تیم شهر خود بازی میکرد. مدتی نیز به اصرار خانواده اش به معلمی پرداخت تا اینکه با علاقمند شدنش به آواز کلاسیک از این کار دست کشید و به آواز پرداخت.

پاواروتی از دهه ۶۰ (میلادی) پله پله مدارج شهرت و ترقی را طی کرد و تا سال ۲۰۰۴ که تورهای خداحافظی خود را در سراسر جهان به اجرا میگذاشت (که به خاطر بیماریش در اردیبهشت نیمه تمام ماند) به محبوبیت افزوده شد.

پاواروتی هیچگاه مانند دومینگو از تحصیلات بالای موسیقی بهره مند نشد هرچند نزد استادان خوبی تعلیم دید که نامدارترین آنها جان ساترلند (John Sutherland) خواننده سوپرانوی بزرگ ایتالیایی (که سه سال کوچکتر از پاواروتی است) بود. جان ساترلند آثار زیادی را همراه با پاواروتی و دومینگو به اجرا و ضبط گذاشته است.

audio.gif قسمتی از اجرای درخشان لوچیانا پاواروتی را بشنوید

پاواروتی را میتوان چهره ای نامید که پس از انریکو کاروزو (ستاره ای که بیش از ۸۰ سال پیش نمونه یک خواننده تمام عیار اپرا در جهان بود) هنر اپرا را در جهان معرفی کرد و مخصوصا با برنامه مشهوری که همراه با دومینگو و کارراس برگزار کرد، علاقه مندان زیادی را به سالن های کم طرفدار اپراهای جهان کشید، هنر اپرا در جهان از این نظر بسیار مدیون اوست. هنوز آلبوم های این کنسرت های او به همراه دومینگو و کارراس، جزو پرفروشترین آثار موسیقی کلاسیک محسوب میشوند.

24 دیدگاه

  • بی نام
    ارسال شده در شهریور ۱۶, ۱۳۸۶ در ۱۲:۱۲ ق.ظ

    با اینکه جایگاه پاواروتی در میان خوانندگان اپرا همواره تحصین برانگیز بود//////////تحسین//////////////

  • مازيار
    ارسال شده در شهریور ۱۶, ۱۳۸۶ در ۱۲:۵۳ ق.ظ

    خدمتی که بزرگانی چون لوچیانو پاواروتی به نوع بشر کرده اند، فراتر از کلام است … یادش گرامی باد.

  • ارسال شده در شهریور ۱۶, ۱۳۸۶ در ۱۲:۲۱ ب.ظ

    دریغ دریغ …..ما با صدای تو طعم زندگی را تجربه می کردیم. پاواراتی عزیز جاودانگی ات ادامه قاطع هنر توست. گوش کنید….

  • ارسال شده در شهریور ۱۶, ۱۳۸۶ در ۱:۳۲ ب.ظ

    درود بر تو … درود …

  • سهيل
    ارسال شده در شهریور ۱۶, ۱۳۸۶ در ۷:۰۳ ب.ظ

    یادش گرامی باد… این بار هم دنیا انسان ارزشمندی را از دست داد…

  • هادی
    ارسال شده در شهریور ۱۶, ۱۳۸۶ در ۱۰:۴۴ ب.ظ

    ای خدا…..آخه چی بگم مگه حالش خوب نشده بود؟
    خواننده چاق دوست داشتنی مان هم رفت….دیگر اپرا نخواهیم داشت

  • پویا
    ارسال شده در شهریور ۱۷, ۱۳۸۶ در ۱۲:۳۱ ق.ظ

    هرچندکه یک هنرمند هیچوقت نمیمیره
    اما متاسفیم که دیگه نمیتونن کارهای جدید داشته باشن
    روحش شاد یادش گرامی

  • سعيد امين زاده
    ارسال شده در شهریور ۱۷, ۱۳۸۶ در ۱۱:۳۸ ق.ظ

    قدرت و وسعت روح هنر، اجراى آثار زیبا و ماندگار هنرى، استفاده از هنر موسیقى براى رسیدن به مدارج برترین انسانیت ، و…… در صداى بى انتها، نگاههاى عمیق و مهربان و لبخندهاى گرم و دوست داشتنى این هنرمند والا و گرامى نهفته بود و هیچگاه کمرنگ و فراموش نخواهد شد.
    یادش گرامى و صدایش براى همیشه در بلنداى اذهان تاریخ بشریت ماندگار باد.

  • جمشید
    ارسال شده در شهریور ۱۷, ۱۳۸۶ در ۲:۴۴ ب.ظ

    پاواروتی صدای خدا صدای اساطیر…

    روحش شاد

  • حامد
    ارسال شده در شهریور ۱۷, ۱۳۸۶ در ۱۰:۴۸ ب.ظ

    پاواراتی عشق تازه من شده بود ……….
    ولی در گذشت.

  • hami
    ارسال شده در شهریور ۱۸, ۱۳۸۶ در ۸:۲۶ ق.ظ

  • halazun
    ارسال شده در شهریور ۱۸, ۱۳۸۶ در ۷:۴۵ ب.ظ

    man nemidunestam ma enghadr shaer darim tu iran !

  • westmusic
    ارسال شده در شهریور ۱۸, ۱۳۸۶ در ۱۱:۵۳ ب.ظ

    sedaye pavaroty hamishe zendas….ruhash shad.

  • ارسال شده در شهریور ۱۹, ۱۳۸۶ در ۹:۰۰ ق.ظ

    omidvaram derakhsheshe not hay talayy music hamishe hamrahe oo bashad.

  • masoud
    ارسال شده در شهریور ۲۱, ۱۳۸۶ در ۵:۱۱ ب.ظ

  • geshtasb
    ارسال شده در شهریور ۲۳, ۱۳۸۶ در ۱:۵۳ ق.ظ

    man ba TORNA A SURRIENTO zendegy mikardam

  • geshtasb
    ارسال شده در شهریور ۲۳, ۱۳۸۶ در ۱:۵۵ ق.ظ

    خدا گلچین است

  • مهدي
    ارسال شده در مهر ۱۷, ۱۳۸۶ در ۱۱:۱۸ ب.ظ

    ناظری از پاواراتی بهترتره

  • mj
    ارسال شده در آبان ۲۱, ۱۳۸۶ در ۱۱:۳۱ ق.ظ

    این جا دنیاست سلام رویای خیس مرگ
    و او هم رفت…به دنبال رویایش

  • هادی
    ارسال شده در دی ۸, ۱۳۸۶ در ۵:۲۶ ب.ظ

    متا سفم ولی به ما چه که مرد دنیا رو عشقه معین عشقه مستی عشقه پاواراتی کیلویی چنده؟

  • ارسال شده در دی ۱۷, ۱۳۸۶ در ۴:۰۷ ق.ظ

    من که هیچ وقت نتونستم با اپرا حال کنم
    ولی بسیار متاسفم

  • ارسال شده در خرداد ۶, ۱۳۸۷ در ۱۱:۲۸ ب.ظ

    من استاد معظم Luciano Pavarotti رو از خودم بیشتر دوست دارم. اگه میشد حاضر بودم
    من جای استاد بمیرم تا استاد بازم در کنار دوسدارانش بماند
    Grande Maestro Luciano Pavarotti

  • بابک رضایی
    ارسال شده در بهمن ۶, ۱۳۸۸ در ۲:۴۰ ب.ظ

    پاواروتی نگین اپرا بود.

  • بابک رضایی
    ارسال شده در بهمن ۶, ۱۳۸۸ در ۲:۴۳ ب.ظ

    همین محسن آرام بن که پیام گذاشته در بالا ۱ روز از شوک مرگ ناگهانی استاد بزرگ اپرا پاواروتی در بیمارستان بستری شد. روحش شاد

ارسال دیدگاه

رایانامهٔ شما نمایش داده نخواهد شد.

چند تصویر از حضور نوازندگان در شهر تهران: ایستگاه‌های مترو (II)

ایستگاه میدان انقلاب: در ایستگاه متروی میدان انقلاب، دو نقطه بیش از هر مکان دیگری محلّ تجمع نوازنده‌ها بوده است. اوّلی همکف ایستگاه دقیقاً پس از عبور از ورودی تنگ ایستگاه و پشت به سوپرمارکتی است که در یکی دوسال اخیر باز شده است. تنها دفعاتی که دیده‌ام نوازندگانی در این نقطه به اجرای موسیقی بپردازند دو نوازندهٔ دف و سه‌تار بوده است. این دو نوازنده یک زن و مرد حدوداً سی و چند ساله بودند. مرد سه‌تار می‌نواخت و زن هم دف. بعد از چند بار متوالی که آن‌ها را دیدم، دیگر هیچ‌گاه آن‌ها را ندیدم. ازدحام و سروصدای آن نقطه آن‌قدر زیاد است که نوازندهٔ سه‌تار همواره با میکروفون می‌نواخت و نوازندهٔ همراهش هم به‌جای آنکه مثلاً تنبک‌نواز باشد دف‌نواز بود؛ احتمالاً‌ هم برای آنکه صدای سازش راحت‌تر شنیده شود و هم اینکه ظرائف تنبک در آن فضا قابل شنیدن و درک کردن نبود.

قطعاتی برای آموزش موسیقی

پنج شش سال پیش مقاله ای نوشتم در ارتباط با این موضوع که در سایت گفتگوی هارمونیک منتشر شد. به طور خیلی خلاصه می توانم بگویم که هدف از نوشتن آن مقاله که مقاله حاضر نیز در ادامه آن است آموزش نکاتی در موسیقی از طریق قطعاتی بود که به همین منظور ساخته بودم. پس از چند سال فرصت، انگیزه دوباره ای به وجود آمد برای پی گرفتن دوباره این جریان که قرار بود به نوشتن کتابی با همین محتوا ختم شود و به نوعی این مقاله مقدمه ای بر مجموعه مقالاتی است که در نهایت –در صورت مثبت بودن شرایط- به صورت کتاب منتشر خواهند شد.

از روزهای گذشته…

اپرای متروپلیتن (IV)

اپرای متروپلیتن (IV)

تکنولوژی “عنوان متروپلیتن” داری سیستم خاموش روشن شدن، عوض کردن زبان (در حال حاضر به آلمانی و اسپانیایی نیز می باشد)، فیلتری که نور صفحه، حضار پشتی یا کناری را اذیت نکند. به دلیل ارتفاع صحنه نمایش سالن متروپلیتن، گذاشتن متن ترجمه در بالای سن مناسب نبود، در حالی که در بیشتر اپراها از این روش استفاده می شد. استفاده از آن به شدت توسط کارگردان موسیقی جیمز لوین منع شد و سیستم “عنوان متروپلیتن” به عنوان بهترین راه حل نمایش ترجمه، مورد قبول هنرمندان اپرا و حضار بوده.
“من خجالتی نیستم” (I)

“من خجالتی نیستم” (I)

پیر بولز (Pierre Boulez) آهنگساز و رهبر فرانسوی، متولد ۲۶ مارچ ۱۹۲۵ است. بولز آهنگساز و رهبری است که بهتانها و نقدهای زهردار فراوانی را نسبت به خود در روزنامه ها و اخبار موسیقی طاقت آورده، با این وجود وی معتقد است مخالفت مفید است. بولز نه تنها از پروژه خود صرف نظر نکرد بلکه به دنبال دریافت تائید عمومی نسبت به طرز تفکرخویش نیز نبود. نظریات آتش افروز وی مبنی بر آنکه موسیقی کلاسیک معاصر دهه های ۵۰ و ۶۰ که راهکارهای جدی و مفید شونبرگ را دنبال نکرده اند “به دردنخور” هستند و “بهترین راه حل برای رشد اپرا از بین بردن تالارهای اجرای اپرا است” باعث مشکل و دشمن تراشی برای وی می شوند.
نگاهی به پیوند شعر و موسیقی آوازی اثر حسین دهلوی (III)

نگاهی به پیوند شعر و موسیقی آوازی اثر حسین دهلوی (III)

شاید برای همه دیدن ارکستر با رهبری یک زن امری بسیار عجیب و غیر معمول تلقی شود و چه بسا نیز در دنیای موسیقی رهبری ارکستر را امری مردانه تلقی کرده اند . اما جوانا فلاتا ثابت نمود که نه تنها در عرصه نوازندگی مهارت دارد بلکه در رهبری ارکستر نیز رهبری مقتدرو بسیار معتبر میباشد و ثابت نمود که رهبری فارغ ار تفکرات سنتی امریست که بیشتر بر اساس توانایی های هر فرد قدرت میگیرد نه صرفا نگاهی جنسیتی که در این امر حاکم بود.
روش سوزوکی (قسمت چهل و دوم)

روش سوزوکی (قسمت چهل و دوم)

قطعاتی را که کلینگر به من می‌داد می‌نواختم و او مرا تصحیح می‌کرد. زمان کلاس طبق معمول دو ساعت طول می‌کشید. او به این مسئله توجه داشت که به من قطعاتی از دوران‌های مختلف را برای نواختن بدهد. احتمالا با این روش می‌خواست که اشتباهات مرا پیدا و تصحیح کند. هرگز به زمانی که صرف آموختن به من می کرد، توجهی نداشت، اما در مقابل برای من که می توان گفت آدمی تنبل بودم و می بایست تمام این قطعات را یکسره اجرا می کردم، این زمان رنج و عذابی مضاعف محسوب می شد. من از ابتدا می‌دانستم که فکر سلیست شدن را باید از ذهنم دور کنم، البته در آن موقع نمی‌دانستم که این مسئله ارتباطی به استعداد ندارد و تنها به میزان تکرار و تمرین مربوط می شود.
انتخاب یک استاد پیانوی خوب

انتخاب یک استاد پیانوی خوب

یافتن یک استاد پیانوی خوب نیاز به جستجو دارد، استادی که با شما یا فرزندتان درست کار کند، عامل بسیار مهمی برای ورود شما به عرصه نوازندگی پیانو و دنیای موسیقی محسوب می شود. از آنجایی که توانایی درست نواختن پیانو می تواند برای همه عمر شما سودمند باشد، بنابراین مهم است که از جلسات تدریس پیانو تا حد امکان استفاده ممکن را ببرید.
درگذشت پیِر بولِز، آهنگساز و رهبر ارکستر (I)

درگذشت پیِر بولِز، آهنگساز و رهبر ارکستر (I)

این آهنگساز، رهبر ارکستر، استاد و نظریه پرداز موسیقی معاصر، یکی از تأثیرگذارترین شخصیت های دنیای موسیقی در عصر حاضر بود. پیِر بولِز (Pierre Boulez) که سه شنبه، ۵ ژانویه ۲۰۱۶ در ۹۰ سالگی درگذشت را یکی از پیشگامان فلسفی جنبش هنری پس از جنگ جهانی دوم می دانند. او میراثی گرانبها برای آیندگان به جای گذاشت: آثار آهنگسازی پیشرُو، رهبری مهم ترین ارکسترهای جهان، فعالیت های پژوهشی مستمر، نظریه پردازی موسیقی مدرن، و بنیان گذاری بنیادهای متعدد، از جمله فعالیت های ارزشمند اوست. او با تعمیق ارتباط میان خلاقیت و تقسیر و اجرا، همچنین با تأثیرگزاری بی مانندی که بر حیات موسیقایی، فرهنگی و فکری فرانسه و ورای مرزهای کشورش داشت، از دهه ی ۱۹۵۰، خود را به عنوان یکی از بزرگترین آهنگساز- رهبر ارکسترهای جهان شناساند.
آشنایی با رشته موسیقی کلاسیک (I)

آشنایی با رشته موسیقی کلاسیک (I)

با وجود آنکه بسیاری از علاقمندان به موسیقی در ابتدای راه تحصیل و فراگیری موسیقی، به رشته موسیقی کلاسیک علاقمند می شوند اما اغلب در ادامه راه پس از آشنایی با پیچیدگی و گستردگی آن دچار رعب و وحشت در ادامه و یا شک و تردید در انتخاب مسیر آینده می شوند. این ترس به حدی است که ممکن است باعث رها کردن این رشته و یا حتی در نهایت تحصیل موسیقی شود.
شانون کرفمن، ستاره نوظهور گیتار الکتریک

شانون کرفمن، ستاره نوظهور گیتار الکتریک

شانون کرفمن(Shannon Curfman )، گیتاریست و خواننده آمریکای سبک بلوز و راک متولد ۳۱ جولای ۱۹۸۵ در Fargo واقع در North Dakota است. وی در سال ۱۹۹۹ اولین آلبوم خود را با نام Loud Guitars, Big Suspicions منتشر کرد. آلبوم او با استقبال روبه رو شد نه به دلیل آنکه او یک گیتاریست و خواننده راک زن بود بلکه او فقط ۱۳ سال داشت! صدای گیرا و توانای بالای او در نواختن گیتار الکتریک بسیاری از شنوندگان آثار او را متحیر کرد، زیرا قبول کردن این اجرا در سن او خیلی مشکل بود. در سن ۱۴ سالگی برای اشعار، صدای گیرا و با احساس و اجرای آتشین با گیتار جایزه گرفت.
نقش زنان در موسیقی قرون وسطی

نقش زنان در موسیقی قرون وسطی

زنان در موسیقی قرون وسطا نقشهای مختلفی ایفا میکردند، زمانی بود که آنها تنها در بین تماشاگران بودند اما به تدریج آنها بین اجرا کنندگان، حامیان مالی و حتی سازندگان موسیقی نیز قرار گرفتند. شواهد و مدارک در باره نقش آنان همان اندازه پراکنده و اندک است که درباره مردان.
دویچه گرامافون (I)

دویچه گرامافون (I)

شعار Raucous در توصیف تکنولوژی نوین ضبط و پخش این بود: “قوی ترین٬ بلندترین و طبیعی ترین صدا”. ماشین سخنگو در ابتدا تنها در مغازه های دوچرخه و اسباب بازی فروشی یافت می شد اما امیل برلینر Emile Berliner ٬مخترع گرامافون و صفحه٬ قابلیتهای این ماشین خودکار را شناخت و ازاین تکنولوژی نوین برای راهیابی هنر وهنرمندان به خانه های مردمی سود جست که امکان دسترسی به موسیقی را نداشته اند.