Kenneth Gorelick ( متولد 5 جون 1956)، که با اسم صحنه خود،Kenny G ، شناخته شده تر است، یک نوازنده ساکسیفون آمریکاییست که آلبوم چهارمش ، Duotone ، در سال 1986 برای او موفقیت چشم گیری به ارمغان آورد.

ساز اصلی کنی، ساکسیفون سوپرانو است اما او ساکسیفون آلتو و تنور نیز می نوازد و گاهی هم فلوت.

کنی در Ann Arbor, Michigan متولد شد و اولین بار با دیدن ساکسیفون نواختن نوازنده ای در شوی « اِد سالیوان»، با این ساز آشنا شد. وی نوازندگی این ساز را در تمرین کردن با نوارها (و بیشتر با نوارهای Grover Washington, Jr. ) آموخت در حقیقت او تمرین می کرد که صداهایی که می شنود را تقلید کند.

کنی برای عضویت در یک گروه جز در دبیرستان فرانکلین درخواست داد که بار اول رد شد، اما در سال بعد پس از تلاشهای دوباره او، وی را پذیرفتند.

او همچنین از سن 10 سالگی، زمانی که برادر بزرگش، برایان، او را با گلف آشنا کرده بود، به گلف علاقه داشت و برای تیم گلف دبیرستانش نیز بازی می کرد.

در سال 1967 کنی جی، کار خود را به عنوان یک موزیسین زمانی آغاز کرد و به عنوان شغل حرفه ای خود در ارکستر Barry White با نام «ارکستر عشق بی پایان» (Love Unlimited Orchestra) همکاری کرد و در سن 20 سالگی سولیست ساکسیفون ارکستر شد.

وی در همین زمان در رشته حسابداری نیز تحصیل می کرد. هنگامیکه او از دانشگاه واشنگتن فارغ التحصیل شد، در یک گروه فانک به نام « سرد، جسور و با هم» نوازندگی می کرد (در این زمان هنوز به عضویت گروه Jeff Lorber در نیامده بود.) او کار سولو نوازی خود را بعد از دوره ای که با « لوربر» کار می کرد آغاز کرد.

در 1982، کنی جی، با آریستا رکوردز (Arista Records) -بعد از اینکه رئیس آن «Clive Davis» کارهای او را شنید- به عنوان نوازنده سلو قرارداد بست. وی آلبومهای سولوی زیادی منتشر کرد و همچنین با هنرمندان مختلفی همکاری داشت از جمله Whitney Houston، Toni Braxton ، Natalie Cole، Steve Miller(تنهاباری که او در یک آلبوم rock and roll حضور داشت) و Aretha Franklin.

با تاثیر پذیری از Grover Washington, Jr ، آلبومهای خود کنی را هم معمولاُ در سری «جز ملایم » (smooth jazz ) رده بندی می کنند.

او بسیار زود در آلبومهای G Force و Gravity ، آلبومهای دوم و سوم استودیویی اش موفقیت بدست آورد، او به مقام پلاتینیوم در ایالات متحده نائل شد. در رده فروش آلبومها، آلبوم چهارم استودیویی او، Duotones در صدر بود که فقط در U.S. بیش از 5 میلیون نسخه پخش شده بود!

آلبوم پنجم استودیویی او، Breathless ، بهترین فروش را در آلبومهای تکنوازی تا آن زمان بدست آورد که بیش از 15 میلیون نسخه از آن به فروش رفت که 12 میلیون آن در U.S. بود. او با اولین آلبوم تعطیلات خود به نام «معجزه ها» (Miracles)، که بیش از 13 میلیون نسخه آن بفروش رفت رکورد دیگری را بدست آورد و موفقترین آلبوم کریسمس در آن زمان شد.

آهنگ « چه دنیای شگفت انگیزی» (“What A Wonderful World” از کنی جی در سال 1999 باعث تحریک و بحثهایی در میان انجمن جز شد، عموماُ نقدی که بر آن می شد این بود که چنین ضبط قابل احترامی توسط یک موزیسین شناخته شده مخصوصاُ برای بداهه نوازی نباید تغییر داده می شد.

بشنوید اجرای اورجینال لویی آرمسترانگ و اجرای کنی جی روی صدای آرمسترانگ

در سال 2003 کنی جی در مقام بیست و پنجم پرفروشترین هنرمندان در آمریکا در RIAA یا Recording Industry Association of America عنوان شد، با 48 میلیون آلبوم به فروش رفته در USA در تاریخ 31 جولای 2006 . در 1994، کنی جی برنده جایزه گرمی به عنوان بهترین آهنگساز موسیقی سازی شد برای «همیشه عاشق» (Forever in Love)

wikipedia.org