طالب خان شهیدی، فراسوی تمامی مرزها

بیژن خادم میثاق و طالب خان شهیدی
بیژن خادم میثاق و طالب خان شهیدی
طالب خان شهیدی آهنگساز شهیر تاجیک در ۱۳ مارس ۱۹۴۶ در شهر دوشنبه متولد شد. وی فرزند زیادالله شهیدی (Ziyodullo Shahidi) بنیانگذار آکادمی موسیقی حرفه ای تاجیکستان می باشد. طالب خان از سن ۱۴ سالگی شروع به یادگیری موسیقی پرداخت. وی در سال ۱۸۶۵ از مدرسه موسیقی شهر دوشنبه و در زمینه آهنگسازی که زیر نظر Uri Ter-Osipov اداره میشد فارغ التحصیل شد.

در همان سال توانست وارد کنسرواتوار موسیقی چایکوفسکی روسیه شود. در حین سالهای تحصیل در کنسرواتوار یکی از هسته های مرکزی فعالیتهای موسیقی بود. رهبران بزرگی همچون Mikhail Terion و Maxim Shostakovich آثار ارکسترال و قطعات ساخته وی را اجرا می نمودند.

وی زیر نظر آرام خاچاتوریان در سال ۱۹۷۲ از کنسرواتوار چایکوفسکی فارغ التحصیل شد و این جمله آرام خاچاتوریان بر زیر برگه فارغ التحصیلی او بود: “طالب وقت تو بسیار گرانبها میباشد.”

این جمله در سرتاسر زندگی طالب خان به حقیقت پیوست و وی در عمر گرانبهایی که داشت آثار با ارزشی را در زمینه موسیقی پدید آورد.

از سال ۱۹۷۲ تاکنون آثار وی همواره بخشی از آثار اجرایی فستیوالهای مختلف را از آن خود کرده است و خود وی نیز همیشه تلاش نموده است تا آثاری بدیع و قوی را خلق کند. آثار وی را باید پلی ما بین موسیقی شرق و غرب دانست. دانش بالای وی در زمینه ارکستراسیون و آشنایی با سبکهای مختلف موسیقی از او آهنگسازی برجسته در زمینه موسیقی معاصر ساخته است.

فعالیت موسیقیایی وی در زمینه های مختلف هنری مانند تئاتر و سینما گاهی موجب این میشود که موسیقی وی خود نقش محوری را در این زمینه ها بازی نماید. تصور و احساس وی از نمایشنامه هایی مختلفی مانند آثار شکسپیر موجب می شد که بیشتر از آنکه بیننده تحت تاثیر دیدگان خود از نمایش باشد بیشتر غرق در موسیقی و تصوری که از موسیقی آن برداشت میکرد باشد!

طالب خان شهیدی استادی تمام عیار در تمامی زمینه های موسیقی مانند اپرا – باله – سمفونی و قطعات برای سازهای مختلف – که به زیبایی هر چه تمام تلفیقی شده- است، که این موسیقی ریشه در سنتهای آسیا و اروپا دارد.

audio file بشنوید قسمتی از کنسرتو پیانوی شماره ۳ طالب خان شهیدی را

سبک آهنگسازی طالب خان اینگونه است که وی را هیچگاه در مرزها و یا کشوری خاص محدود نمی کند. طالب خان شهیدی را باید فراسوی تمامی این مرزها دانست. با این اوصاف و خصوصیات نباید تعجب کرد که موسیقی وی از استقبال بسیار خوبی در سراسر دنیا برخوردار باشد، از اروپا و آمریکا تا کشورهای اروپایی و آسیایی و حتی ایران.

آثار وی توسط ارکسترهای معروف دنیا بارها بر روی دنیا رفته است و نوازندگان برجسته ای چون یویوماYo) Yo Ma) ویولنسل, سرگئی کراوچنکو (Sergey Kravtchenko) ویلون, پیر ستفانه (Pierre Stephane) ساکسیفون قطعات این استاد بزرگ را نواخته اند.

audio file بشنوید FIRDAUSIAD را از طالیب خان شهیدی

وی همچنین با بسیاری از رهبران ارکستر بنام دنیای موسیقی چون:Maxim Shostakovich, Dmitry Kitaenko, Charles Ansbacher, Mark Ermler, Sergey Skripka, Michael Terian, Dzhansug Kakhidze, Vladimir Kozhukhar, Valery Gergiev, Zakhid Khaknazarov, Eldar Azimov و Bijan Khadem-Missagh فعالیت و همکاری نموده است.

خلاقیت و سلیقه، هوش و ذکاوت و حرفه ای بودن وی در امر موسیقی جمله ای است موجز و مختصر در مورد این آهنگساز و آثارش . طالب خان از معدود آهنگسازانی است که تمامی خصوصیات یک آهنگساز را آنهم با تمامی زبان ها و سبکهای موسیقی را دارد که باید اذعان داشت که درک عمیق وی از موسیقی زادگاهش و مشرق زمین نیز سهم بسزایی در ارائه آثار بدیعش داشته است.

en.wikipedia.org

یک دیدگاه

  • west music
    ارسال شده در آبان ۲۵, ۱۳۸۶ در ۱۲:۲۵ ق.ظ

    salam bande 2 term darsi ro ba ishun kar kardam mardi fogholade bashakhsiyat ke amadeye komak be hame ast.

ارسال دیدگاه

رایانامهٔ شما نمایش داده نخواهد شد.

نظر من، نظر شما، نظر او

خیلی پیش می‌آید که در واکنش به یک نقد بشنویم؛ «این نظر نویسنده است». آیا تا به‌حال دقیقاً فکر کرده‌ایم که چنین جمله‌ای یعنی چه؟ کسی که این جمله را می‌گوید درواقع دارد اعتبار حکم‌های درون نقد را زیر سؤال می‌برد. می‌گوید آنها از جنس «نظر شخصی» هستند. اولین مفهومی که از نظر شخصی به ذهنمان می‌آید چیزی است مثل این جمله «قورمه‌سبزی خیلی خوب است». این «نظر» گوینده است درباره‌ی یک غذا. آنجا «شخصی» بودنش معلوم می‌شود که یک نفر دیگر پیدا می‌شود و درست برعکسش را می‌گوید و ما هم راهی پیدا نمی‌کنیم که بگوییم کدام درست گفته. فقط می‌توانیم بگوییم با اولی موافقیم یا با دومی. یعنی وابسته به «شخص» گوینده یا شنونده است.

تحقیقی درباره باربد؛ موسیقیدان دوره ساسانی (III)

محمدالله مستوفی گوید: در زمان بهرام کار مطربان بالا گرفت چنانکه مطربی روزی بصد درم قانع نمیشد بهرام گوراز هندوستان دوازده هزار لولی آورد که نوادگان ایشان هنوز در ایران مطربی می کنند.

از روزهای گذشته…

بد فهمی از گفتار وزیری (I)

بد فهمی از گفتار وزیری (I)

سالی که گذشت، مصادف با نودمین سالگرد تاسیس مدرسه موسیقی وزیری است؛ مدرسه ای که بر اساس تفکر بلند علینقی وزیری، برای اولین بار موسیقی ایرانی را از صافی موسیقی کلاسیک گذر داد و این تفکر با فراز و نشیب هایی تا امروز به حیاتش ادامه می دهد.
نمودی از جهان متن اثر (XV)

نمودی از جهان متن اثر (XV)

به نظر می‌رسد تا زمانی که فرض اولیه‌ی آنالیز بر «تجزیه به عناصر…» قرار دارد، نمی‌توانیم این اشکال را برطرف کنیم چرا که این امر ذاتی کنش تجزیه و تحلیل است. اما از سوی دیگر درست است که طرح پرسش رابطه‌ی جزء و کل در یک اثر موسیقایی صحیح به نظر می‌رسد اما پذیرش این که آنالیز در دست یافتن به دانشی درباره‌ی کل ناتوان است اولا آن را کاملا بی‌اعتبار نمی‌سازد، چرا که می‌توانیم اعتبارش (یا دستکم بخش مهمی از آن) را به توانایی شرح روابط میان اجزای یک قطعه نسبت دهیم؛ ثانیا اگر بپذیریم که آنالیز به طور کلی از این طریق بی‌اعتبار می‌شود، مانند این است که فضای کار دانشورانه را به سوی نوعی «عرفان موسیقایی» یا گونه‌ای «شهود شنیداری» مبتنی بر درک بی‌واسطه و کاملا شخصی و البته به همان نسبت بدون قاعده‌مندی شناخته شده از آثار موسیقی هدایت کرده باشیم؛ در این صورت تنها راه‌هایی که برای «درک» اثر باقی می‌ماند، دست یافتن به کل اثر از طریق تجربه‌ی مستقیم شنیداری یا اجرای آثار (و احتمالا غرق شدن در لحظات ناب موسیقی بدون هر گونه فعالیت تحلیلی) است.
شیوه ای نوین در نوازندگی گیتار کلاسیک (IV)

شیوه ای نوین در نوازندگی گیتار کلاسیک (IV)

در مورد محدودیت ها می توان به تفاوت میان لب ها و بینی افراد با توجه به آناتومی های مختلف اشاره نمود که قطعاً نیاز به کسب اطلاعات بیشتر برای بررسی این موارد در آینده خواهد بود تا بتوان در مقاله ای جداگانه، تجربیات نوازندگانی که از این روش ها استفاده نموده اند را با توجه به تفاوت در فیزیک بدنی آنها مورد بررسی قرار داد.
کوتاه از یک عمر همراهی جیلاردینو و گیتار

کوتاه از یک عمر همراهی جیلاردینو و گیتار

آنجلو جیلاردینو (Angelo Gilardino) متولد ۱۹۴۱ در ورچلّی ایتالیا است. در همین شهر به مدرسه موسیقی رفت؛ نوازندگی گیتار و ویلونسل را آموخت و به تحصیل آهنگسازی پرداخت. سال های ۱۹۵۸ تا ۱۹۸۱ برای جیلاردینو دوره فعالیت به عنوان نوازنده کنسرتی بود. او توانست تاثیر مهمی بر رشد گیتار به عنوان سازی که در قرن بیستم “در چشم بود” داشته باشد. در این سال ها اولین اجراهای صدها قطعه که برای گیتار نوشته شده و به او تقدیم شده بود را اجرا کرد. در سال ۱۹۶۷ انتشارات بربن (Bèrben) او را به عنوان سرپرست مهمترین مجموعه ای که در رابطه با موسیقی قرن بیستم منتشر می کرد، برگزید.
اصول نوازندگی ویولن (VII)

اصول نوازندگی ویولن (VII)

۳/۱/۳/۴ : با توجه به بزرگی فاصله طولی و دور بودن نامتعارف انگشتان اول و چهارم، انگشت اول می تواند در هنگام اجرای دوبل های فاصله نهم و دهم ، به شکل شکسته در ناحیه ناکل در آید و نکته اشاره شده مربوط به شیوه نشستن انگشت اول در بند شماره ۵/۲/۱/۳ مبنی بر هم امتدادی بند اول این انگشت در پشت دست، با امتداد ساعد و دست چپ برقرار نیست.
گفتگو با زوکرمن (III)

گفتگو با زوکرمن (III)

برای خود زوکرمن هم جالب است که علیرغم سابقه تحصیلی لکه دارش، امروز آدم سخت گیری شده که از شاگردانش می خواهد که بسیار منظم باشند و آنها نیز اینگونه اند. «چند سال پیش یکی از معلم هایم، خانم نرینس، را دیدم. او ناگهان در یکی از کنسرت ها ظاهر شد و از من پرسید: من را به خاطر می آوری؟ گفتم: اوه خدای من! خانم نرینس! او گفت: می بینم که بدون کمک من به جای خیلی خوبی رسیده ای».
بابک ولی پور

بابک ولی پور

متولد ۱۳۶۵ تهران نوازنده گیتار کلاسیک [email protected]
نوازندگی سازدهنی مُدرن را بیش تر بشناسیم

نوازندگی سازدهنی مُدرن را بیش تر بشناسیم

اگر به شیوه اجرای نوازندگان بزرگ امروزیِ هارمونیکا* دقت کنیم، متوجه خواهیم شد که نوازندگی آن ها تفاوت عمده ای با نوازندگان قدیمی این ساز دارد. شاید نخستین چیزی که در نگاه اول در شیوه اجرای نوازندگان قدیمی به چشم آید، این باشد که آن ها در حین نوازندگی مرتباً از دست های خود برای ایجاد برخی از افکت های خاص استفاده می کنند.
سان را و فلسفه کیهانی (III)

سان را و فلسفه کیهانی (III)

در کلوپ های بیرمنگام، اغلب از تزیینات عجیب مانند نورپردازی روشن و نقاشی های دیواری، از مکان های گرمسیر یا بیابان ها استفاده می شد که به نظر می رسد که بعدا تأثیرات آنها بر صحنه های اجراهای سان را دیده شد. بیگ بند همچنین حس غرور و اتحاد را نیز به موزیسین های سیاه پوست منتقل می نمود. سیاه پوستان احترام زیادی برای موزیسین ها قائل بودند و از آنها توقع می رفت که با نظم و ترتیب و قابل معرفی باشند. در ایالت های جنوبی آمریکا، موزیسین های سیاه پوست در جامعه سفید پوستان پذیرفته شده بودند که این نیز خود بحث و جدل هایی را بر انگیخته بود. آنها اغلب برای مخاطبان بلند رتبه سفید پوست به اجرا می پرداختند (هرچند از تعامل با آنها منع شده بودند.)
نگاهی به دورنمای پژوهش موسیقی در ایران (I)

نگاهی به دورنمای پژوهش موسیقی در ایران (I)

ایران کشوری است که از دیر باز پژوهش در موسیقی جزء جدا نشدنی دانش دانشمندان آن به شمار می‌آمده است. برای دستکم حدود ۱۰۰۰ سال یا بیشتر تقریبا تمام دانشمندان بنام اثری در شرح و توصیف موسیقی زمان خود به جا گذاشته‌اند و در این سالها حداقل به دو مکتب پژوهش موسیقی بارز می‌توان اشاره کرد (مدرسی و منتظمیه). برای اشاره به اهمیت پژوهش در موسیقی شاید شنیدن نامهایی چون فارابی ، ابن سینا و … کافی باشد.