طالب خان شهیدی، فراسوی تمامی مرزها

بیژن خادم میثاق و طالب خان شهیدی
بیژن خادم میثاق و طالب خان شهیدی
طالب خان شهیدی آهنگساز شهیر تاجیک در ۱۳ مارس ۱۹۴۶ در شهر دوشنبه متولد شد. وی فرزند زیادالله شهیدی (Ziyodullo Shahidi) بنیانگذار آکادمی موسیقی حرفه ای تاجیکستان می باشد. طالب خان از سن ۱۴ سالگی شروع به یادگیری موسیقی پرداخت. وی در سال ۱۸۶۵ از مدرسه موسیقی شهر دوشنبه و در زمینه آهنگسازی که زیر نظر Uri Ter-Osipov اداره میشد فارغ التحصیل شد.

در همان سال توانست وارد کنسرواتوار موسیقی چایکوفسکی روسیه شود. در حین سالهای تحصیل در کنسرواتوار یکی از هسته های مرکزی فعالیتهای موسیقی بود. رهبران بزرگی همچون Mikhail Terion و Maxim Shostakovich آثار ارکسترال و قطعات ساخته وی را اجرا می نمودند.

وی زیر نظر آرام خاچاتوریان در سال ۱۹۷۲ از کنسرواتوار چایکوفسکی فارغ التحصیل شد و این جمله آرام خاچاتوریان بر زیر برگه فارغ التحصیلی او بود: “طالب وقت تو بسیار گرانبها میباشد.”

این جمله در سرتاسر زندگی طالب خان به حقیقت پیوست و وی در عمر گرانبهایی که داشت آثار با ارزشی را در زمینه موسیقی پدید آورد.

از سال ۱۹۷۲ تاکنون آثار وی همواره بخشی از آثار اجرایی فستیوالهای مختلف را از آن خود کرده است و خود وی نیز همیشه تلاش نموده است تا آثاری بدیع و قوی را خلق کند. آثار وی را باید پلی ما بین موسیقی شرق و غرب دانست. دانش بالای وی در زمینه ارکستراسیون و آشنایی با سبکهای مختلف موسیقی از او آهنگسازی برجسته در زمینه موسیقی معاصر ساخته است.

فعالیت موسیقیایی وی در زمینه های مختلف هنری مانند تئاتر و سینما گاهی موجب این میشود که موسیقی وی خود نقش محوری را در این زمینه ها بازی نماید. تصور و احساس وی از نمایشنامه هایی مختلفی مانند آثار شکسپیر موجب می شد که بیشتر از آنکه بیننده تحت تاثیر دیدگان خود از نمایش باشد بیشتر غرق در موسیقی و تصوری که از موسیقی آن برداشت میکرد باشد!

طالب خان شهیدی استادی تمام عیار در تمامی زمینه های موسیقی مانند اپرا – باله – سمفونی و قطعات برای سازهای مختلف – که به زیبایی هر چه تمام تلفیقی شده- است، که این موسیقی ریشه در سنتهای آسیا و اروپا دارد.

audio file بشنوید قسمتی از کنسرتو پیانوی شماره ۳ طالب خان شهیدی را

سبک آهنگسازی طالب خان اینگونه است که وی را هیچگاه در مرزها و یا کشوری خاص محدود نمی کند. طالب خان شهیدی را باید فراسوی تمامی این مرزها دانست. با این اوصاف و خصوصیات نباید تعجب کرد که موسیقی وی از استقبال بسیار خوبی در سراسر دنیا برخوردار باشد، از اروپا و آمریکا تا کشورهای اروپایی و آسیایی و حتی ایران.

آثار وی توسط ارکسترهای معروف دنیا بارها بر روی دنیا رفته است و نوازندگان برجسته ای چون یویوماYo) Yo Ma) ویولنسل, سرگئی کراوچنکو (Sergey Kravtchenko) ویلون, پیر ستفانه (Pierre Stephane) ساکسیفون قطعات این استاد بزرگ را نواخته اند.

audio file بشنوید FIRDAUSIAD را از طالیب خان شهیدی

وی همچنین با بسیاری از رهبران ارکستر بنام دنیای موسیقی چون:Maxim Shostakovich, Dmitry Kitaenko, Charles Ansbacher, Mark Ermler, Sergey Skripka, Michael Terian, Dzhansug Kakhidze, Vladimir Kozhukhar, Valery Gergiev, Zakhid Khaknazarov, Eldar Azimov و Bijan Khadem-Missagh فعالیت و همکاری نموده است.

خلاقیت و سلیقه، هوش و ذکاوت و حرفه ای بودن وی در امر موسیقی جمله ای است موجز و مختصر در مورد این آهنگساز و آثارش . طالب خان از معدود آهنگسازانی است که تمامی خصوصیات یک آهنگساز را آنهم با تمامی زبان ها و سبکهای موسیقی را دارد که باید اذعان داشت که درک عمیق وی از موسیقی زادگاهش و مشرق زمین نیز سهم بسزایی در ارائه آثار بدیعش داشته است.

en.wikipedia.org

یک دیدگاه

  • west music
    ارسال شده در آبان ۲۵, ۱۳۸۶ در ۱۲:۲۵ ق.ظ

    salam bande 2 term darsi ro ba ishun kar kardam mardi fogholade bashakhsiyat ke amadeye komak be hame ast.

ارسال دیدگاه

رایانامهٔ شما نمایش داده نخواهد شد.

نگرشی به تجدد طلبی در هنر و فرهنگ ایرانِ قرن بیستم (XIX)

تنها درویش خان تا حدودی با وزیری تفاهم داشت و برای شنیدن کنسرت ها و خطابه های او به مدرسه خصوصی اش می رفت. اما قبل از این که این رابطه و تفاهم ثمری به بار آورد – و قبل از ریاست اول وزیری در مدرسه موزیک (۱۳۰۷)، درویش خان فوت شد (۱۳۰۵). بعد از فوت او تجدد طلبی به کشمکش بین وزیری و مین باشیان ها یا «موسیقی نوین و علمی ایرانی» با «موسیقی بین المللی و علمی» محدود ماند.

«شیوه‌ی نوازندگی» در موسیقی ما چه معنایی دارد؟ (I)

اگر در موسیقی کلاسیک غربی کار می‌کنیم دادن جواب همه‌فهم به این سوال نسبتا ساده است. یعنی روشی که هر نوازنده آثار را می‌نوازد. بخشی به رابطه‌ی فیزیکی‌ای که یک نوازنده با سازش دارد مربوط است، یعنی مسائلی مثل روش دست گرفتن ساز یا پشت ساز نشستن، نحوه‌ی انگشت گذاشتن، انتقال نیرو به ساز (تقریبا اِکول) و … بخشی هم به مسایل صوتی، مثل صدایی که از ساز درمی‌آورد، دامنه‌ی شدت و ضعف‌هایی که می‌تواند به هر نت یا پاساژ بدهد، شیوش‌های مختلفی که می‌تواند هنگام نواختن هر نغمه یا تکنیک ایجاد کند و بخشی هم به مسایل تکنیکی مثل دامنه‌ی ویبراتوها و از این قبیل.

از روزهای گذشته…

about violin design – طرح و مدل (III)

about violin design – طرح و مدل (III)

معمولا برای ترسیم هر سازه ای از هندسه و قوانین هندسی استفاده می شود، حداقل در ظاهر عمل اینگونه است. در اینجا نیز شاید تصور شود که هندسه و ریاضیات رل اصلی حل ماجرا را به عهده دارد، ولی پیش از آن باید به این نکته مهم اشاره شود که قبل از ترسیم هر ساختاری، ما در دو وجه اصلی حضور داریم یا در زمانی هستیم که در ابتدای خلق اثر قرار گرفته ایم و یا در این لحظه از زمان.
چارلز مکرس (I)

چارلز مکرس (I)

چارلز مکرس (Charles Mackerras) رهبر بزرگ آمریکایی-استرالیایی متولد ۱۷ نوامبر ۱۹۲۵ (قسمت اول) اگرچه در آمریکا متولد شد، اما در استرالیا رشد و تحصیل کرد، وی در خانواده ای پرورش یافت که به شدت علاقمند به موسیقی بودند، گوش سپردن مداوم به گرامافون و آثار برجسته دنیا از تجربیات دوران کودکی وی بود. او بسیار زود شیفتگی خود را نسبت به رهبری دریافت کرد و نواختن ابوا را به عنوان وسیله ای برای راه یافتن و تجربه نوازندگی در ارکستر برگزید.
یادی از نوازنده کلیمی، یحیی زرپنجه (I)

یادی از نوازنده کلیمی، یحیی زرپنجه (I)

یحیی زرپنجه که نام دوم او هارون جزاسند (Haron Jzasnd) بود در تهران و در خانواده ای موسیقی دوست و موسیقی کار، در به سال ۱۲۷۰ شمسی متولد شد. پدرش آقا ربیع نوازنده دایره بود و آوازهای ضربی هم می خواند. برادرش هم به شیوه مرسوم آن دوره -که تار رایج ترین ساز آن زمان بود- به نواختن مشغول بود. خانواده زرپنجه از آن جا که موسیقی را وسیله ارتزاق و امرار معاش خود قرار داده بودند، فرزندان خود را نیز به یادگیری این فن تشویق می نمودند.
بانگ چاووش (II)

بانگ چاووش (II)

کانون چاووش، پرکار و پر شور به فعالیت مشغول بود؛ هنرمندان جوان این کانون، خودشان، می ساختند، خودشان می نواختند و می خواندند، خودشان ضبط می کردند و همینطور خودشان آثار را توزیع می کردند! ساختمانی که گروه چاووش در آن به فعالیت می پرداخت، ساختمانی قدیمی بود در خیابان حقوقی (۴) که امروز در این ساختمان «مکتب خانه میرزاعبدالله» و انتشارات «ماهور» مشغول به کار است.
گاه های گمشده (VII)

گاه های گمشده (VII)

چرا نت پایان دستگاه ها بر اساس ردیف های موجود انتخاب نشده است؟ برای مثال در ردیف هفت دستگاه موسیقی ایرانی (که مرتضی حنانه به عنوان منبع خود در «به دست آوردن علامات ترکیبی و عرضی موسیقی امروز ایران» به آن استناد کرده است (صفحه ۱۵۷)) ماهور دو، شور سل، سه گاه می کرن و چهارگاه دو ارائه شده است.
وزیری زاده: رو به پیشرفت هستیم

وزیری زاده: رو به پیشرفت هستیم

سابقه همکاری من با آقای قاسمی به سال ۸۱ به یک همکاری کوتاه در کر در فرهنگسرای بهمن برمی گردد. در این دوره کوتاه با گروه، صدا سازی را کار می کردم. بعد از آن، به قصد تحصیل از ایران رفتم و مدت زیادی نیست که دوباره در حال کار با همدیگر هستیم. زمان بسیار کوتاهی داشتیم که فقط توانستیم روی صدای اعضای گروه، تکنیک های آوازی و نفس گیری و بخش هایی از قطعات به صورت قسمت قسمت کار کنیم. در یکی یا دو جلسه تمام اعضای گروه بودند.
ایدئولوژی موسیقی پست مدرن و سیاست‌های چپ (VI)

ایدئولوژی موسیقی پست مدرن و سیاست‌های چپ (VI)

به نظر میرسد پاد زهر موزاک چیزی شبیه پانک باشد. به عنوان آغازی برای بحث درباره پانک و توسعه ملاخطات بالا در باره رابطه موسیقی و کالایی شدن، می خواهم ابتدا به یکی از آثار نقاشی بزرگ جکسون پولاک یعنی «ریتم پاییزی» (Autumn Rhythm) رجوع کنم، که یک نقاشی – شبیه کارهای معمول پولاک– است، و بخصوص مورد تحسین موسیقیدانهای جاز آزاد می‌باشد.
سیستم فیثاغورثی و اعتدال مساوی (III)

سیستم فیثاغورثی و اعتدال مساوی (III)

با توجه به اهمیت عدد ۳ در این سیستم می توان کلیه فواصل فیثاغورثی را به کمک توان این عدد نیزنشان داد. مثلا فاصله ۲/۳ به صورت عدد ۳ ٬ فاصله ۸/۹ به صورت ۳ به توان ۲ و فاصله ۳/۴ به صورت عدد ۳ به توان ۱- مشخص می شود.
پورساعی: نمی توان بدون ایده قوی قطعه مدرن ساخت

پورساعی: نمی توان بدون ایده قوی قطعه مدرن ساخت

من آثار آقای حسین علیزاده را خیلی علاقه دارم و کنسرتهایی هم در وین برایشان با همسرم (خسرو جعفرزاده) برگزار کردیم و شاید اولین کسی بود که در وین سه تار زد. در کنسرتش من فهمیدم که یک سه تار چطور میتواند پیانو سیسیمو و فورته سیسیمو داشته باشد، به خصوص علیزاده با آن دست های بزرگ… چگونه انسان را محو میکند. کار ارکستری بزرگش را هم وقتی با یک ارکستر ۵۰ – ۶۰ نفره به اتریش آمد شنیدم… کارهای بزرگ و کوچک زیادی انجام داده. بعد از علیزاده آثار حمید متبسم را هم آن زمان شنیدم و لذت بردم.
«لحظه های بی زمان» (III)

«لحظه های بی زمان» (III)

ما قبل از صحبت با آقای صهبایی یک قطعه از این کار را با ارکستر هنگام در شیراز ضبط کرده بودیم. تلاش داشتیم که کل کار را یک بار دیگر با ارکستری دیگر در تهران ضبط کنیم. اما با توجه به فشردگی برنامه های آنها، ضبط ما به تعویق می افتاد و من احساس کردم که فرصت کافی برای تمرکز بر این کار را ندارند. تصمیم گرفتیم که با استخدام نوازنده های مستقل کار را اجرا کنیم و از فردی واجد صلاحیت برای رهبری کار دعوت کنیم. بر اساس آشنایی و شناختی که از استاد صهبایی داشتم، از ایشان برای کار دعوت کردیم. آقای صهبایی هم بعد از چند روز مطالعه پارتیتور ها، قبول کردند که کار را اجرا کنند.