گلن گلد و تکنیک شخصی اش (II)

گلن گلد گاه در هنگام نواختن پیانو نوعی آواز را می خواند که مخصوصا در اجرای آثار باخ توسط او بیشتر به گوش میرسد
گلن گلد گاه در هنگام نواختن پیانو نوعی آواز را می خواند که مخصوصا در اجرای آثار باخ توسط او بیشتر به گوش میرسد
شاید گفتن این نکته روشن کننده بسیاری از ابهامات باشد که وی در سن ده سالگی و بر اثر حادثه ای دچار صدمه ای شدید در ناحیه کمر میشود و مجبور میشود از صندلی مخصوصی برای نواختن استفاده کند که باعث تکنیک منحصر بفردی برای وی شده که در این بین استادش Alberto Guerrero کمک های شایانی به وی نموده است.

گلن گولد را باید نوازنده ای ویرتئوز نامید که برخلاف نوازندگان آن دوره که سعی در جلب توجه مردم عامی و قطعات رومانتیک داشتند، وی به هیچ عنوان علاقه ای به این امر نداشت.

تکنیک بسیار بالایی که وی در نواختن داشت حسرت و شگفتی بسیاری از نوازندگان دیگر را در بر داشت.

استیل خاصی که داشت موجب شده بود تا دستهایش با شستی های پیانو بسیار نزدیک باشد و کنترل بیشتری بر آن داشته باشد و همین امر قدرت بالایی در امر نوازندگی به او داده بود.

Audio File قسمتی از اجرای گلن گولد را با رهبری برنشتاین ببینید

هرچند Charles Rosen پیانیست و منقد موسیقی معروف آمریکایی اعتقاد داشت این استیل برای اجرای قطعات قرن ۱۹ نامناسب میباشد؛ البته شاید این حرف را بتوان قبول نمود اما در مورد گلن گولد قابل تصدیق نیست!

مهارت وی در تکنیک، چه در اجرای قطعات باخ و چه در اجرای آثار لیست و راول و بتهوون امری انکار ناشدنیست.

audio file بشنوید نوازندگی گلن گلد را

جدا از مهارت بالای وی در امر نوازندگی موزیکالیته و تعبیر و تفسیر وی از قطعات نشاندهنده درک بالای وی از دوره های موسیقی میباشد که توانسته بود در اجرای هر دوره ای از موسیقی خصوصیات و ارکان آن دوره را بوضوح بیان نماید.

اما در زمینه تکنیک و مهارتش، خود گولد بیان میدارد که وقت بسیار کمی برای تمرین بر رو پیانو میگذاشته و بیشتر قطعات را با خواندن آنها یاد میگرفته تا نواختن. تمرینات ذهنی وی بیشتر بر روی آرتیکولاسیون (جمله بندی و موزیکالیته) بنا شده بود. بسیاری از همراهان گولد نیز شاهد بودند که برای اجرای قطعات باخ از این شیوه استفاده میکرده است.

audio file بشنوید نوازندگی گلن گلد را

گلن گولد اعتقادی به تمرینات چندین ساعته که در میان دیگر نوازندگان مرسوم بود را نداشت. قدرت تمرینات ذهنی گلن گولد را در این نکته میتوان جست که وی بدون تماس با سازش به تمرین میپرداخت و قطعات را در ذهنش مینواخت؛ بعنوان مثال برای اجرای آثار پیانویی برامس و ضبط آن تنها چند هفته قبل شروع به نواختن آنها نمود و در مدت آن مدت کوتاه تمامی آن قطعات را به نحو بسیار استادانه ای ضبط نمود! از او آثار بسیار زیادی ضبط و منتشر شده است که هر کدام آثاری ارزشمند و آموزنده برای دیگر نوازندگان پیانو میباشند. گلن گولد در۴ اکتبر سال ۱۹۸۲ چشم از جهان برگشود.

Audio File قسمتی از اجرای گلن گولد را ببینید

وی در طی فعالیتهای هنریش جوایز بسیاری را از آن خود نمود که میتوان به :
* ۱۹۷۴ — Grammy Award for Best Album Notes – Classical: Glenn Gould (notes writer) for
Hindemith: Sonatas for Piano (Complete) performed by Glenn Gould;
* ۱۹۸۳ — Grammy Award for Best Classical Album: Samuel H. Carter (producer) & Glenn Gould for Bach: The Goldberg Variations
* ۱۹۸۳ — Grammy Award for Best Instrumental Soloist Performance (without orchestra) for
Bach: The Goldberg Variations;
* ۱۹۸۴ — Grammy Award for Best Instrumental Soloist Performance (without orchestra) for
Beethoven: Piano Sonatas Nos. 12 & 13 اشاره نمود.

5 دیدگاه

  • سردبیر سایت / سجاد پورقناد
    ارسال شده در دی ۲۸, ۱۳۸۶ در ۲:۴۹ ق.ظ

    امروز از زمان تاسیس، سایت برای اولین بار به دلیل مشکلات فنی به مدت ۱ ساعت دیر تر به روز شد که از این طریق از بینندگان محترم عذر خواهی می گردد.

  • dorna
    ارسال شده در دی ۲۹, ۱۳۸۶ در ۳:۴۸ ق.ظ

    salam videoye avali ke gozashtid ru site aslan rabti be piano nadare man ye navazandeyio daram tu in video mibinam ke dare tabl mizane !! fekr konam eshtebah shode be har hal inam videosh jaleb bud gar ch epiano nabud

  • شایان
    ارسال شده در تیر ۲۰, ۱۳۹۳ در ۱۱:۵۶ ب.ظ

    یک نوازنده ی خارق العاده.
    خدا بیامرزتش

  • حسین
    ارسال شده در مرداد ۱۰, ۱۳۹۴ در ۵:۲۱ ب.ظ

    با سلام. لطفا مشخصات کامل قطعه ای که به رهبری برنشتاین نواخته میشود را بنویسید. با سپاس

  • یه پیانیست
    ارسال شده در اسفند ۶, ۱۳۹۵ در ۲:۴۳ ب.ظ

    کلاً آدم جذابیه

ارسال دیدگاه

رایانامهٔ شما نمایش داده نخواهد شد.

بررسی برخی ویژگی های ساختاری آثار پرویز مشکاتیان (VI)

پیروزی (چهارگاه): قطعه ای است در دستگاه چهارگاه با الگوی ساختاری چهارمضراب و با وزنی لنگ و دور ده تایی با ترکیب منظم و دائمی ۳+۴+۳، با اینکه وزن اجرایی این اثر پیچیده است و اجرا و حفظ آن برای نوازندگان کاری مشکل، ولی از لحاظ نغمات و جمله بندی ترکیبی است بسیار شنیدنی و گوش آشنا، این قطعه از مشهور ترین آثار ساخته شدۀ بی کلام در مجموعه آثار چاووش است که برای ترکیب ساز های سنتور، تار، بمتار و کمانچه به عنوان بخش ساز های نغمه پرداز و تنبک به عنوان بخش کوبه ای گروه، طراحی و تنظیم شده است. در قسمتی از اثر نیز شاهد همنوازی دو تنبک بدون همراهی ساز های نغمه پرداز هستیم. در ساخت این قطعه به گوشه هایی چون درآمد، زابل، مخالف چهارگاه، حصار و فرود به چهارگاه اشاره شده است. همانطور که ذکر شد وزن ده تایی این اثر از ابتدا تا انتها ثابت است و در حین اجرای قطعه تغییری نمی کند. ابتدا به پایۀ اثر توجه کنید؛ بعد اجرای هر یک جملات مجددا به این پایه در فواصل مختلف دستگاه چهارگاه می رسیم:

غلامرضا مین باشیان، مرد اولین ها (II)

غلامرضا خان از روی کتابهایی که با کمک مزین الدوله از فرانسه به فارسی ترجمه شده بود به هنرجویان سازشناسی و ارکستراسیون موسیقی نظامی و هارمونی درس می داد. جزوه هایی نیز از او نوشته شد در باب سلفژ و تعلیم سازهای بادی که منتشر نشده است.

از روزهای گذشته…

موسیقی نزد ایرانیان در ۱۸۸۵ میلادی (I)

موسیقی نزد ایرانیان در ۱۸۸۵ میلادی (I)

مقاله ای که پیش رو دارید، نوشته ویکتور . آدوی بل است در باره وضعیت موسیقی ایران در سال ۱۸۸۵ میلادی که توسط حسینعلی ملاح به فارسی ترجمه شده و در سال ۱۳۵۳ در مجله «هنر و مردم» به انتشار رسیده که امروز اولین شماره آن را می خوانید.
«دردانۀ دریای عاشقی»

«دردانۀ دریای عاشقی»

میخواهم از عبادی بگویم. از زخمه های شفّاف وزلال این دُردانۀ دریای بیکرانِ موسیقی شریف و نجیب ایران.زخمه هایی که قطرۀ اشکی را میمانََد که می نشیند به دیدۀ عاشقان و سالکان این دیار رازآلود وغریب. از نغمه هائی که سحر است و افسون و به لای لای میماند و زمزمۀ جویبار. از مردی که سالیانی را عاشقانه زیست و زیباترین نغمه ها را ساز کرد.
پرکار در جزییات، سردرگم در کلیّت (II)

پرکار در جزییات، سردرگم در کلیّت (II)

آنگونه که دست اندرکاران اثر عنوان می دارند، کارگردان اثر –بهروز غریب پور- نویسنده ی لیبرتوی اپرا نیز هست و اشعار انتخاب شده را در اختیار آهنگساز قرار داده است. ابیات انتخاب شده دارای تعدد بالایی هستند و تاثیر این مسئله را می توان در نتیجه نهایی کار دید. موسیقی کمتر فرصتی برای تنفس پیدا می کند و ابیات بی وقفه از پس هم می آیند. باید توجه داشت که در چنین اثری، دو جنبه ی مشخصاً مهم و چالش برانگیز در انتخاب عناصر موسیقایی هر بخش تاثیر گذار است: یکی کمک به بیان دراماتیک داستان و دیالوگ ها و دیگری (که مختص به آثاری چون «اپرای مولوی» می باشد) برگرداندن و توصیف مفاهیم عمیق موجود در اشعار.
تفاوتهای صوتی استردیواری و گوارنری (I)

تفاوتهای صوتی استردیواری و گوارنری (I)

۳۰ ویولون کرمونایی که در کارگاه های استرادیواری و گوارنری ساخته شده اند، با توجه به طیف های میانگین طولانی مدت مورد مقایسه قرار گرفتند. طیف های ۳/۱ اکتاو نیز از یک برنامه ضبط شده که در آن قطعه های یکسانی در شرایط یکسان با هرکدام از ویولن ها نواخته می شوند گرفته شدند. در حالت کلی طیف ها با یک باند ۱۰ دسی بلی از ۲۵۰ تا ۴۰۰۰ هرتز منطبقند. یک ویولن استرادیواری معمولی در باند های ۲۰۰ و ۲۵۰ و بالاتر از ۶/۱ هرتزی قوی تر است.
بوطیقای ریتم (IV)

بوطیقای ریتم (IV)

حال باز می‌گردیم به موضوع مشکاتیان و آثارش، و پرسش‌مان که حالا مجبوریم بگوییم درباره‌ی ویژگی‌های زمانی قطعات او بوده است. چه چیزی موجب می‌شود که وقتی به آثارش گوش می‌سپاریم او را متفاوت از دیگران بدانیم؟ آیا متر قطعات‌اش متفاوت از دیگران است؟ آیا الگوهای متریک متعدد در یک قطعه شکل می‌گیرد؟ الگوی تاکیدی نامتعارفی دارد؟ الگوی دیرندی یا ریتمیک بدیعی آفریده است؟ یا برهم‌کنش میان متر و ریتم در قطعات او به نوعی تازگی دارد؟ رابطه‌ی واحدهای خُردِ سازنده‌ی ریتم برای شکل دادن جمله‌ها («گروه‌سازی» Grouping) متفاوت است؟
اُرفِ ایرانی؟ (III)

اُرفِ ایرانی؟ (III)

از صفحه‌ی چهل به بعد جلد دوم بیشتر به آن چیزی پرداخته که نویسنده از پیش آن را هدف کتاب دانسته است؛ موسیقی ایرانی، آن‌هم از طریق ملودی‌های نابش. «رنگ حربی»، کرشمه‌ی ماهور، «زنگوله‌ء راست‌پنج‌گاه» قطعه‌هایی است که به شکل ساده شده از ردیف نقل شده است. در همه‌ی موارد پیش از شروع قطعه توصیه شده با هجاهای معمولی مانند «لا» و «ها» و … وزن درست تمرین شود. به این ترتیب حالت‌های اصلی بر ساس میزان‌بندی و نواخته شدن در گروه از بین نخواهد رفت.
منصوری: تا امروز اسپانسری نداشتیم

منصوری: تا امروز اسپانسری نداشتیم

قطعا ولی فعلا ما یک سری مشکلات داریم. می دانید که ما اگر بخواهیم یک اپرای کامل را با تمام ابعادش روی صحنه ببریم به خاطر مشکلات دکور، مشکلات لباس، جای تمرین و این قبیل مشکلات که داریم چه پروژه سنگینی است. اگر یک سری مساعدتها بشود، امیدوار هستیم اپراهای زیادی را روی صحنه ببریم. در حقیقت ما به سازمانی نیاز داریم که همه چیز را به صورت مستقل مدیریت کند و ما، درگیری هایی به غیر از درگیری موسیقی نداشته باشیم. مثلا آرا کاراپتیان وقتی بخواهد کار خوانندگی را انجام دهد، فقط درگیری خوانندگی را داشته باشد یا من که کار ارکستر و رهبری اپرا را انجام می دهم، دیگر درگیری خارج از برنامه نداشته باشم که مثلا من امروز جای تمرینم کجاست یا مثلا فردا چه جور تمرین کنیم یا مثلا این هزینه لباس و دکور را چکار کنیم.

چند کلام در رابطه با مصاحبه احمدرضا احمدی (I)

چند کلام در رابطه با مصاحبه احمدرضا احمدی (I)


مطلبی که در ادامه میخوانید، یادداشتی است در واکنش به برخی صحبت های مطرح شده در مصاحبه ی سایت «سازباز» با احمدرضا احمدی. طبق رسم مالوف، از مسئولان سایت درخواست انتشار یادداشت خود در رابطه با این مصاحبه در خود ِ سایت سازباز شدم و پس از موافقت آنها با ارسال این نوشته، یادداشت نگاشته شد. با این حال، پس از ارسال مطلب به مسئولان سایت و دریافت نکردن پاسخی مبنی بر انتشار یا عدم انتشار این یادداشت در آن وب سایت پس از هشت روز (برخلاف رویه ی پیشین پاسخگویی مسئولان سایت)، آن را به هارمونی تاک سپردم.
بالاد – قسمت اول

بالاد – قسمت اول

تعریف دقیق بالاد (ballad) که در فارسی به آن تصنیف گفته میشود، همواره مورد بحث و گاهی جدل ادیبان و موسیقی دانان تاریخ بوده است. یکی از تعاریف آن که در بیشتر لغت نامه های معتبر موجود بوده و مورد تایید بسیاری از متخصصان قرار گرفته، به این شرح است.
سیاست در ژانرهای مختلف موسیقی

سیاست در ژانرهای مختلف موسیقی

یک بررسی ساده نشان می دهد اگر موسیقی فولک یا مردمی بخواهد به نوعی وارد عرصه های سیاسی شور اغلب دیدگاه معترضین و حامیان جناح چپ در جوامع را بیان می کند.