ذاکر حسین مشهور مروج طبلا در جهان

ذاکر حسین
ذاکر حسین
ذکیر حسین یا ذاکر حسین (Zakir Hussain) یکی از مشهورترین نوازندگان طبلا (ساز کوبه ای هندی) در دنیا میباشد که با مهارت و استادی هرچه تمام ریتمهایش قلب تپنده هر نوع موسیقی میباشد. وی اجراهای متعددی را با نوازندگان غربی و سازهای مختلف انجام داده است که برخی از ضبط های وی نیز توانسته جوایزی را در زمینه موسیقی تلفیقی و جهانی از آن خود نماید.

وی در تاریخ ۹ مارس سال ۱۹۵۱ در هندوستان بدنیا آمد، همانند بسیاری دیگر از نوازندگان برجسته هند موسیقی را بصورت سینه به سینه از پدر خود فرا گرفت. استاد الا راخا یکی از طبلا نوازان متبحر در منطقه او بود، وی بعنوان پدر و استاد ذکیر حسین فرزندش را با اصول بنیادین در نوازندگی آشنا نمود؛ موسیقی ای سرشار از پیچیدگی های خاص خود و دنیایی از ریتم…

نگاه ویژه موزیسین های غرب به موسیقی هند موجب این شد تا بسیاری از نوازندگان و گروههای مختلف با هدف تلفیق و کسب تجربه هایی جدید به همکاری با نوازندگان هندی بپردازند؛ شاید راوی شانکا یکی از برجسته ترین این نوازندگان باشد.

ذکیر حسین نیز به سبب نواختن سازی کوبه ای مورد توجه بسیاری از گروهها قرار گرفت شاید مهمترین فعالیتش همکاری با گروه بیتلز بود که باعث شد وی به دنیای موسیقی معرفی شود. اما موسیقی جز سبکی بود که او میتوانست توانایی های خود را بدور از هیاهوی تبلیغاتی بدست آورد. وی در سال ۱۹۷۱ همراه با گروه شانتی در ضبط آلبوم همکاری نمود و در سال ۱۹۷۵ یکی از با ارزشترین کارهای وی همراه با جان مک لافلین نوازنده شهیر جز شکل گرفت.

گروه شاکتی به همراه مک لافلین و ذکیر حسین و دیگر اعضای گروه کنسرتهای متعددی را اجرا نمودند که این همکاری به مدت سه سال به طول انجامید و بعد از آن گروه منحل شد و ذکیر حسین با عنوان خود دست به کنسرتهای متعدد دیگری زد.

audio file بشنوید قسمتی از نوازندگی و ریتم خوانی ذاکر حسین را

در همان سالها ذکیر تحصیلات خود را نیز کامل نمود؛ سال ۱۹۷۰ زمانی بود که او در آمریکا اقامت نمود و در همان سال در بیش از ۱۵۰ کنسرت حضور داشت که در نوع خود بینظیر بود!

در سال ۱۹۸۷ وی اولین آلبوم تکنوازی خود را با عنوان Making Music به دنیای موسیقی عرضه نمود. اثری که از آن به عنوان تاثیر گذارترین آلبوم ضبط شده ای که میتوان تاثیر متقابل شرق و غرب را کاملا احساس نمود، یاد میکنند.

تاثیر وی در انتقال فرهنگ هند نیز کاملا محسوس بود و به دلیل فعالیتهایش در سال ۱۹۸۸ بعنوان جوانترین پرکاشنیست توانست جایزه Padma Shri (جایزه ای از سوی دولت هند برای نخباگان فرهنگی – هنری – علمی) را بدست آورد.

در سال ۱۹۹۰ وی جایزه Indo-American Award را بخاطر ایجاد رابطه فرهنگی آمریکا و هند دریافت نمود. در سال ۱۹۹۱ بعنوان جوانترین موزیسین از سوی دولت هند و به دستور مستقیم رئیس جمهور هند نام وی در آکادمی هنری هند ثبت شد.

audio file بشنوید قسمتی از نوازندگی ذاکر حسین را

در سال ۱۹۹۲ آلبوم Planet Drum که توسط ذکیر حسن و Mickey Hart تهیه و ضبط شده بود نامزد جایزه گرمی برترین آلبوم در بخش موسیقی جهانی (World Music) شد. وی در آن زمان تشکیل گروهی با عنوان آلبومش داد و جدا از وظیفه رهبری گروه خود به عنوان نوازنده نیز فعالیت مینمود که تورهای متعددی را در بین سالهای ۱۹۹۷ الی ۱۹۹۷ اجرا نمود. در این کنسرتها از نوازندگان مختلفی چون John McLaughlin, Shankar و T.H. Vinayakram نیز به عنوان نوازنده میهمان استفاده مینمود.

در سال ۱۹۹۶ وی آهنگ آغازین مسابقات المپیک آتلانتا را به سفارش هیات برگزاری، ساخت و همچین در سال ۱۹۹۸ نیز برای فستیوال جز سن فرانسیسکو نیز آثاری را آهنگسازی نمود تا اینکه در تابستان سال ۱۹۹۹ گروه شاکتی بار دیگر احیا شد.

گروهی که نوازندگان آن همگی جزو برترین ها در ساز و سبک خود بودند و با تجربه ای بالا موسیقی را اجرا مینمودند که شایسته تحسین و تشویق بود.

audio file بشنوید قسمتی از نوازندگی ذاکر حسین را

از جمله دیگر گروه ها و نوازندگانی که وی با آنان همکاری نمود میتوان به :
George Harrison, Ali Akbar Khan, Ravi Shankar, Aashish Khan,Vasant Rai, Imrat Khan, Joe Henderson, Van Morrison, Jack Bruce, Tito Puente, Pharoah Sanders, Billy Cobham, Charles Lloyd, the Hong Kong Symphony و the New Orleans Symphony اشاره نمود.

en.wikipedia.org

9 دیدگاه

  • samir
    ارسال شده در شهریور ۳, ۱۳۸۸ در ۷:۱۸ ق.ظ

    من به طبله شما بسیار علاقه دارم

  • ناشناس
    ارسال شده در شهریور ۱۲, ۱۳۸۸ در ۱۲:۰۴ ب.ظ

    I Love zaker hosein

  • shobair
    ارسال شده در مهر ۲۹, ۱۳۸۸ در ۲:۳۸ ب.ظ

    hello i am shobair i can plzy tabla i .i am from afghanistan but here is not a good teacher that teach us .and i like tabla .i like u zaker hosen .

  •  
    ارسال شده در اردیبهشت ۱۸, ۱۳۸۹ در ۹:۵۰ ب.ظ

    kash kamel budand

  • علي اصغر قنبرزاده
    ارسال شده در تیر ۲, ۱۳۸۹ در ۵:۴۲ ب.ظ

    ممنون از لطف شما عالی بود. انشاالله همیشه موفق و مؤید باشید. جنس صدای طبلارو خیلی دوست دارم ، بخاطرهمین هم دارم این سازو تهیه می کنم تا نواختنشو تجربه کنم.

  • سعيد حميدي
    ارسال شده در اسفند ۵, ۱۳۸۹ در ۱:۱۹ ب.ظ

    خیلی زیبا و قشنگ بود.

  • masoodsadid
    ارسال شده در اسفند ۱۹, ۱۳۹۱ در ۹:۵۰ ق.ظ

    love you zaker usein this is afghan sound

  • naser irani
    ارسال شده در تیر ۳, ۱۳۹۲ در ۱۱:۵۰ ق.ظ

    lofan amozesh tabla ra begozarid.mamnon

  • اهورا
    ارسال شده در شهریور ۱۵, ۱۳۹۴ در ۲:۲۲ ب.ظ

    واقعا با استعداد هستن.
    من از آلبوم « ناگفته» حافظ ناظری با ایشون آشنا شدم.
    با آرزوی موفقیت روز افزون…

ارسال دیدگاه

رایانامهٔ شما نمایش داده نخواهد شد.

ایران در کشاکش موسیقی (III)

نوازندگان و خوانندگان آنهم مرد در تعزیه و مرثیه خوانی شرکت می کردند، اگر ناصرالدین شاهی خواست اپرایی به سبک اپرای سلطنتی انگلستان در میدان بهارستان بسازد، ساخت اما با اعتراض معممین متعصب مذهبی قرار گرفت و بالاجبار اپراخانه به تعزیه خوانه تبدیل شد. بعد از گذشت زمانی هم پارکینگ مجلس سنا و… دیگر نمیدانم به چه فاجعه ای دچار شد!

گفتگو با علی صمدپور (VII)

بله نشان هم می‌دادم. با چند چیز دیگر هم مشکل داشتم. یکی مخاطب زیاد داشتن بود. اساساً موسیقی ما با این سازگاری ندارد. نقص معماری موسیقی قرار نیست با اسپیکرهای بزرگ رفع شود. ما نه سازهایمان را درست کردیم نه معماری‌مان را. رفته‌ایم سراغ آمپلی‌فایر: این هم مثل همان قوانین ارشاد است، دیگران برای‌مان دانه‌دانه همه‌چیز را می‌سازند: هرآنکس که دندان دهد نان دهد! شما یک کوارتت زهی را می‌شنوید در کلیسا بی هیچ میکروفونی. اما اینجا می‌روید کنسرت تک‌نوازی سه‌تار. سه‌هزار نفر هم شنونده دارد. یکی در بالکن پنجم نشسته گوش می‌کند. و یک انسان ۱ در ۲ سانت می‌بیند که برای شنیدن سازش و هیس هیس کردن برای ساکت کردن شنوندگان بی‌حوصله‌ی اطرافش احتیاج به یک دوربین شکاری و یک عصا از چوب گیلاس هست: خوب برو خانه موسیقی را با خیال راحت گوش کن.

از روزهای گذشته…

زیبایی‌شناسی ناعادلانه‌ی مردم نروژ بر دوشِ ادوارد گریگ (III)

زیبایی‌شناسی ناعادلانه‌ی مردم نروژ بر دوشِ ادوارد گریگ (III)

موسیقی گریگ خیلی زود پس از مرگش، دیگر به ذائقه‌ی شنوندگان خوش نیامد، ولی تأثیر او به‌خصوص بر آهنگسازان فرانسوی اوایل سده‌ی بیستم آشکار است. راول می‌گفت که از بین آهنگسازان، به غیر از دبوسی، «هیچ آهنگسازی نبود که با او این‌گونه احساس نزدیکی کنم.»
قاسمی: ما رفرنسی برای قطعات کرال نداریم

قاسمی: ما رفرنسی برای قطعات کرال نداریم

در زمان ما گرایش آهنگسازی وجود نداشت، ولی پایان نامه کارشناسی من آهنگسازی بود، ساخت واریاسیون روی تم ایرانی که با آقای روشن روان کار کردم، قبل از آن هم همانطور که گفتم “لم لوا” اجرا شد با کر فرهنگسرای بهمن قبل از من و یکبار هم که خودم با کر این فرهنگسرا کار کردم باز اجرا شد.
تئوری نوین بر مبنای آفرینش مدال موسیقی ایران (VI)

تئوری نوین بر مبنای آفرینش مدال موسیقی ایران (VI)

چون در مد ها که به طور کلی اشل های پایین رونده ای می باشند، درجه پنجم فاقد جذابیت می باشد، مگر اینکه به یک اکتاو بم تر نسبت به تونیک قرار بگیرند و یا با تونیک در فاصله چهارم قرار بگیرند، لذا هرگز نمی توانند در آکوردهای سیستم زوج مورد استفاده قرار بگیرند. مثال شمارهء ۱۵
منبری: همکاری با ارکستر مضرابی از افتخاراتم است

منبری: همکاری با ارکستر مضرابی از افتخاراتم است

دوست داشتم و کاملاً علمی و جدی کار می کردم. خیلی اساسی و بنیادی با هنرجوها کار می کردم. فقط اهل کار می ماندند و خیل شاگردها بعد چند ماه می رفتند. از طرفی هم گذران زندگی هم بود و ازدواج هم کرده بودم.
محمود ذوالفنون از زبان خودش

محمود ذوالفنون از زبان خودش

نخستین پایه علاقه من به موسیقی، شنیدن ساز پدرم (تار) هنگام تدریس به شاگردانش بود. بعدها من هم در سلک همان شاگردان درآمدم و به خوبی به خاطر دارم که نخستین درس با تار در دستگاه شور و با وزن کرشمه بود. همه دورس به شیوه معمول آن دوره، سینه به سینه بود. البته گذشتگان نیز اصولی را برای صحیح آموزش دادن دنبال می کردند که نباید ساده از آنها گذشت و استعداد هم که به نوبه خود لازمه یادگیری بود…
درگذشت آرت دیویس نوازنده دبل بیس

درگذشت آرت دیویس نوازنده دبل بیس

آرت دیویس، نوازنده نام آور دبل بیس (double bass) که با بزرگان موسیقی جز از جمله جان کولترین (John Coltrane) به اجرای موسیقی پرداخته بود، در اثر حمله قلبی در منزل خود و در سن ۷۳ سالگی درگذشت.
آسیب شناسیِ کاربرد نت در موسیقی کلاسیک ایرانی (VIII)

آسیب شناسیِ کاربرد نت در موسیقی کلاسیک ایرانی (VIII)

«به خاطر داشته باشیم که مشق موسیقی کاملاً بر مبنای تقلید بنا شده است و بر مبنای ادراکی تعقلی یا بر مبنای تجزیه و تحلیل نیست. یک نوازنده خوب لزوماً قادر نیست اولین ضرب یک ضربی یا نت اولِ گامِ یک دستگاه را تعیین کند. اما در عمل کاملاً از آنچه می کند، آگاه است‌‌» (دورینگ/۱۳۸۳، ۴۷). «در دوران قدیم شاگردان در درسهای موسیقیدانان معروف شرکت می کردند و با رفت و آمد متوالی نه تنها ردیف را می آموختند، بلکه از روحیه و سبک استادشان تأثیر می گرفتند‌‌» (دورینگ/۱۳۸۳، ۳۹). ‌‌«نوازندگان دربار بدون شک حداقل چند ساعت در روز می نواختند زیرا که تنها مشغله آنان بود، اما استادن فعلی و اغلبِ شاگردان به سختی دو ساعت در روز کار می کنند و برخی خیلی کمتر. بعضی عقیده دارند که در فن اجرای موسیقی ایرانی احتیاجی به تمرین پیاپی نیست و وقتی نوازنده ای بر موسیقی ایرانی احاطه پیدا کرد، ماحصل آن ابدی خواهد ماند‌‌» (دورینگ/۱۳۸۳، ۴۷ و ۴۸).
آفرینندگی اعداد (II)

آفرینندگی اعداد (II)

با این توضیح دسته نت های فوق نغمگی به تصاعد حسابی فرکانس ها با قدر نسبت ۲ و دسته نت های مادون نغمگی به تصاعد حسابی طول موج (معکوس فرکانس) با همان قدر نسبت بستگی دارند. تصاعد حسابی اعداد با قدر نسبت دو، سری اعداد ۳، ۵، ۷، ۹، ۱۱، ۱۳ و … را به دست می دهد. در جدول زیر نسبت فرکانسی دسته نت های فوق و مادون نغمگی در محدوده یک اکتاو ارائه شده است.
به بهانه کنسرت ارکستر کامه راتا در تالار وحدت (III)

به بهانه کنسرت ارکستر کامه راتا در تالار وحدت (III)

نگاه هنری تدسکو را به خوبی در این نقل قول می توان ردیابی کرد:”هیچ وقت به مدرنیسم یا نئوکلاسیسم یا هر “ایسم” دیگری معتقد نبوده ام. معتقدم موسیقی یک فرم زبانی است که قادر به پیشرفت و بازسازی است. با این وجود موسیقی نباید آنچه را که توسط نسل های پیشین عرضه شده، کنار بگذارد. هر ابزار بیانی به شرطی که در موقعیت مناسب و به جا استفاده شود، می تواند مفید باشد (بنا به ضرورت نهادی ، نه میل و هوس یا مد روز). ساده ترین ابزارها معمولا بهترین آنها هستند. آنچه من درطول دوران تکامل هنری ام جستجو کرده ام، بیان شخصی با ابزارهایی هرچه ساده تر و مستقیم تر، در درون زبانی هرچه شفاف تر و دقیق تر بوده است.”
مایکل برکر، نوازنده برجسته ساکسفون درگذشت

مایکل برکر، نوازنده برجسته ساکسفون درگذشت

مایکل برکر Michael Brecker نوازنده ساکسفون، برنده ۱۱ جایزه Grammy و از بزرگترین نوازندگان جز معاصر، روز ۱۳ ژانویه ۲۰۰۷ در سن ۵۷ سالگی در شهر نیویورک زندگی را بدرود گفت.