ذاکر حسین مشهور مروج طبلا در جهان

ذاکر حسین
ذاکر حسین
ذکیر حسین یا ذاکر حسین (Zakir Hussain) یکی از مشهورترین نوازندگان طبلا (ساز کوبه ای هندی) در دنیا میباشد که با مهارت و استادی هرچه تمام ریتمهایش قلب تپنده هر نوع موسیقی میباشد. وی اجراهای متعددی را با نوازندگان غربی و سازهای مختلف انجام داده است که برخی از ضبط های وی نیز توانسته جوایزی را در زمینه موسیقی تلفیقی و جهانی از آن خود نماید.

وی در تاریخ ۹ مارس سال ۱۹۵۱ در هندوستان بدنیا آمد، همانند بسیاری دیگر از نوازندگان برجسته هند موسیقی را بصورت سینه به سینه از پدر خود فرا گرفت. استاد الا راخا یکی از طبلا نوازان متبحر در منطقه او بود، وی بعنوان پدر و استاد ذکیر حسین فرزندش را با اصول بنیادین در نوازندگی آشنا نمود؛ موسیقی ای سرشار از پیچیدگی های خاص خود و دنیایی از ریتم…

نگاه ویژه موزیسین های غرب به موسیقی هند موجب این شد تا بسیاری از نوازندگان و گروههای مختلف با هدف تلفیق و کسب تجربه هایی جدید به همکاری با نوازندگان هندی بپردازند؛ شاید راوی شانکا یکی از برجسته ترین این نوازندگان باشد.

ذکیر حسین نیز به سبب نواختن سازی کوبه ای مورد توجه بسیاری از گروهها قرار گرفت شاید مهمترین فعالیتش همکاری با گروه بیتلز بود که باعث شد وی به دنیای موسیقی معرفی شود. اما موسیقی جز سبکی بود که او میتوانست توانایی های خود را بدور از هیاهوی تبلیغاتی بدست آورد. وی در سال ۱۹۷۱ همراه با گروه شانتی در ضبط آلبوم همکاری نمود و در سال ۱۹۷۵ یکی از با ارزشترین کارهای وی همراه با جان مک لافلین نوازنده شهیر جز شکل گرفت.

گروه شاکتی به همراه مک لافلین و ذکیر حسین و دیگر اعضای گروه کنسرتهای متعددی را اجرا نمودند که این همکاری به مدت سه سال به طول انجامید و بعد از آن گروه منحل شد و ذکیر حسین با عنوان خود دست به کنسرتهای متعدد دیگری زد.

audio file بشنوید قسمتی از نوازندگی و ریتم خوانی ذاکر حسین را

در همان سالها ذکیر تحصیلات خود را نیز کامل نمود؛ سال ۱۹۷۰ زمانی بود که او در آمریکا اقامت نمود و در همان سال در بیش از ۱۵۰ کنسرت حضور داشت که در نوع خود بینظیر بود!

در سال ۱۹۸۷ وی اولین آلبوم تکنوازی خود را با عنوان Making Music به دنیای موسیقی عرضه نمود. اثری که از آن به عنوان تاثیر گذارترین آلبوم ضبط شده ای که میتوان تاثیر متقابل شرق و غرب را کاملا احساس نمود، یاد میکنند.

تاثیر وی در انتقال فرهنگ هند نیز کاملا محسوس بود و به دلیل فعالیتهایش در سال ۱۹۸۸ بعنوان جوانترین پرکاشنیست توانست جایزه Padma Shri (جایزه ای از سوی دولت هند برای نخباگان فرهنگی – هنری – علمی) را بدست آورد.

در سال ۱۹۹۰ وی جایزه Indo-American Award را بخاطر ایجاد رابطه فرهنگی آمریکا و هند دریافت نمود. در سال ۱۹۹۱ بعنوان جوانترین موزیسین از سوی دولت هند و به دستور مستقیم رئیس جمهور هند نام وی در آکادمی هنری هند ثبت شد.

audio file بشنوید قسمتی از نوازندگی ذاکر حسین را

در سال ۱۹۹۲ آلبوم Planet Drum که توسط ذکیر حسن و Mickey Hart تهیه و ضبط شده بود نامزد جایزه گرمی برترین آلبوم در بخش موسیقی جهانی (World Music) شد. وی در آن زمان تشکیل گروهی با عنوان آلبومش داد و جدا از وظیفه رهبری گروه خود به عنوان نوازنده نیز فعالیت مینمود که تورهای متعددی را در بین سالهای ۱۹۹۷ الی ۱۹۹۷ اجرا نمود. در این کنسرتها از نوازندگان مختلفی چون John McLaughlin, Shankar و T.H. Vinayakram نیز به عنوان نوازنده میهمان استفاده مینمود.

در سال ۱۹۹۶ وی آهنگ آغازین مسابقات المپیک آتلانتا را به سفارش هیات برگزاری، ساخت و همچین در سال ۱۹۹۸ نیز برای فستیوال جز سن فرانسیسکو نیز آثاری را آهنگسازی نمود تا اینکه در تابستان سال ۱۹۹۹ گروه شاکتی بار دیگر احیا شد.

گروهی که نوازندگان آن همگی جزو برترین ها در ساز و سبک خود بودند و با تجربه ای بالا موسیقی را اجرا مینمودند که شایسته تحسین و تشویق بود.

audio file بشنوید قسمتی از نوازندگی ذاکر حسین را

از جمله دیگر گروه ها و نوازندگانی که وی با آنان همکاری نمود میتوان به :
George Harrison, Ali Akbar Khan, Ravi Shankar, Aashish Khan,Vasant Rai, Imrat Khan, Joe Henderson, Van Morrison, Jack Bruce, Tito Puente, Pharoah Sanders, Billy Cobham, Charles Lloyd, the Hong Kong Symphony و the New Orleans Symphony اشاره نمود.

en.wikipedia.org

9 دیدگاه

  • samir
    ارسال شده در شهریور ۳, ۱۳۸۸ در ۷:۱۸ ق.ظ

    من به طبله شما بسیار علاقه دارم

  • ناشناس
    ارسال شده در شهریور ۱۲, ۱۳۸۸ در ۱۲:۰۴ ب.ظ

    I Love zaker hosein

  • shobair
    ارسال شده در مهر ۲۹, ۱۳۸۸ در ۲:۳۸ ب.ظ

    hello i am shobair i can plzy tabla i .i am from afghanistan but here is not a good teacher that teach us .and i like tabla .i like u zaker hosen .

  •  
    ارسال شده در اردیبهشت ۱۸, ۱۳۸۹ در ۹:۵۰ ب.ظ

    kash kamel budand

  • علي اصغر قنبرزاده
    ارسال شده در تیر ۲, ۱۳۸۹ در ۵:۴۲ ب.ظ

    ممنون از لطف شما عالی بود. انشاالله همیشه موفق و مؤید باشید. جنس صدای طبلارو خیلی دوست دارم ، بخاطرهمین هم دارم این سازو تهیه می کنم تا نواختنشو تجربه کنم.

  • سعيد حميدي
    ارسال شده در اسفند ۵, ۱۳۸۹ در ۱:۱۹ ب.ظ

    خیلی زیبا و قشنگ بود.

  • masoodsadid
    ارسال شده در اسفند ۱۹, ۱۳۹۱ در ۹:۵۰ ق.ظ

    love you zaker usein this is afghan sound

  • naser irani
    ارسال شده در تیر ۳, ۱۳۹۲ در ۱۱:۵۰ ق.ظ

    lofan amozesh tabla ra begozarid.mamnon

  • اهورا
    ارسال شده در شهریور ۱۵, ۱۳۹۴ در ۲:۲۲ ب.ظ

    واقعا با استعداد هستن.
    من از آلبوم « ناگفته» حافظ ناظری با ایشون آشنا شدم.
    با آرزوی موفقیت روز افزون…

ارسال دیدگاه

رایانامهٔ شما نمایش داده نخواهد شد.

گفتگو با آرش محافظ (IV)

برچیده شدن به این معنی که فراموشش کنیم و دیگر استفاده نکنیم درست نیست. ردیف موسیقی یک دوره‌ای از موسیقی کلاسیک ایرانی است. به عنوان موسیقی آن دوره اتفاقا باید اجرا شود و فراموش هم نشود و کسانی که علاقه و تخصص دارند به آموزش آن ادامه دهند.

گزارشی از یک ضبط میدانی (III)

به محض رسیدن به شهر کارص با رابطم، آقای سینان اُپاک، که قرار ملاقات با «عاشیق یِل‏دیز» را برای من هماهنگ کرده بود، تماس گرفته و به دیدارش رفتم. پس از تماس تلفنی قرار بر ملاقات در صبح روز بعد گذاشته شد. روز بعد پس از ملاقاتی یک ساعته با عاشیق یِل‏دیز قرار برای ظهر روز بعد جهت ضبط و مصاحبه گذاشتم. نکته‏ی جالب توجه اینکه عاشیق یِل‏دیز که بسیار با تجربه، حرفه‏ای و در کار خود مسلط است تا زمانی که رابطم من را به عنوان یک نوازنده معرفی نکرده بود برخوردی جدی با من نداشت اما پس از آنکه او متوجه شد من شخصاً نوازنده هستم برخوردش تغییر کرد و بسیار جدی‏تر با من صحبت کرد. به طور مثال در ابتدا پاسخ‏هایش کوتاه بود ولی پس از معرفی با تفصیل بیشتر سوالات را پاسخ می‏داد. باری ظهر روز بعد قبل از ساعت مقرر، جمعه دوازده ظهر، به محل قرار که «مرکز فرهنگی عاشیق شَنلیک» است رفتم و منتظر آمدنِ عاشیق یِل‏دیز شدم. «مرکز فرهنگی عاشیق شَنلیک» که به نوعی نیمه دولتی است بازمانده‏ی «خانه‏های فرهنگِ مردمی» است که پس از تأسیس جمهوری در ترکیه ایجاد شدند (Atlı ۲۰۱۳).

از روزهای گذشته…

کتابی منحصربفرد درباره موسیقی ژاپن

کتابی منحصربفرد درباره موسیقی ژاپن

درباره موسیقی و سازهای کهن ژاپن، سالها پیش در «مجله موسیقی»، نوشتارهایی پراکنده انتشار یافته و به نظر می رسد که متاسفانه هنوز کتاب جامعی درباره این موضوع در دسترس علاقه مندان پارسی زبان نباشد. چنین مشکلی حدود نیم قرن پیش در دنیای انگلیسی زبانان هم وجود داشت و همین کمبود شد که به ویلیام مالم (William Malm) پیشنهاد شود کتابی درباره موسیقی ژاپنی به زبان انگلیسی بنویسد.
مرگ زودرس برای اهالی موسیقی راک

مرگ زودرس برای اهالی موسیقی راک

ستاره های موسیقی راک- با شیوه زندگی ویرانگرانه خود- واقعا بیش از افراد عادی در معرض مرگ قبل از سنین کهنسالی قرار دارند. تحقیقی که بر روی بیش از ۱۰۰۰ هنرمند موسیقی راک بریتانیایی و آمریکای شمالی و در محدوده زمانی دوران الویس پریسلی Elvis Presley تا امینم Eminem خواننده رپ، انجام گرفته است، نشان میدهد که این افراد دو تا سه برابر بیش از جمعیت عادی در خطر مرگ زودرس قرار دارند.
موسیقی و جنسیت (I)

موسیقی و جنسیت (I)

برای شناخت رفتارهای انسانی در قلمرو هنر، باید توجه داشت که هنر از مقولات فرهنگ و به ویژه آنگاه که وارد قلمرو خلاقیت می شود، فرهنگ انتقادی است. پس لازم است، رفتارهای قلمروهای سه گانه ی سیاست، اقتصاد و فرهنگ انتقادی را مورد توجه قرار دهیم.
پر فروشترین کنسرتها

پر فروشترین کنسرتها

آخرین اطلاعاتی که از فروش کنسرت های مختلف در گوشه و کنار دنیا آمده است بیانگر این می باشد که هنوز کنسرت بزرگ Rod Stewart که در ماه جولای برگزار شده، در صدر جدول فروش بلیط قرار دارد.
ایزایی و مکتب ویولون بلژیک (IV)

ایزایی و مکتب ویولون بلژیک (IV)

«داشتن انگشت هایی چابک و فرز و ضربه های بی نقص آرشه از ضروریات است؛ همچنین باید آن قدر عالی کار کرد که بتوان ریتم را پیش برد و تأثیر شاعرانه ای که هنرمند در نظر دارد را بر جای گذاشت. با افزوده شدن فرمولهای جدید به محدوده نوازندگی، دستیابی و تسلط بر روال نوازندگی آسان تر می شود. ویولنیست های امروزی نسبت به نوازندگان نسل پیشین دسترسی بیشتری به منابع تکنیکی دارند.»
سخنرانی سجاد پورقناد درباره هارمونی ایرانی (II)

سخنرانی سجاد پورقناد درباره هارمونی ایرانی (II)

خب تا اینجا یک چالش پیش آمد! اینکه آکوردها می توانند تیرس نباشند ولی از طرف دیگر، نباید به حدی با ساختار هارمونیکها ناسازگار باشند که حداقل، حدی از ملایمت را هم نداشته باشند. در واقع وقتی ما با یک مجموعه آکوردهای ناملایم (یا به قول معروف نامطبوع یا کدر) مواجه هستیم، دیگر نمی توانیم تصوری از هارمونی داشته باشیم. (چراکه هارمونی تناسب بین اصوات است و باید مجموعه ای از اصوات ملایم، نیمه ملایم و ناملایم داشته باشیم، نه تنها آکوردهایی ناملایم!)
همگون و ناهمگون (V)

همگون و ناهمگون (V)

حداقل سی‌ سال دیر رفته بودیم سی سال پیش، این سؤالات، پاسخ قابل‌توجهی داشته‌اند و به مرور زمان از یاد رفته‌اند. حالا کارها سخت‌تر شده است. صدای آقای افضلی مرا از حال خود بیرون آورد؛ عجب نقش‌خوانی است. صدای گرم و خوبی هم داشت. وسایل ضبط و تکثیر را از ساک درآوردم و صدایش را ضبط کردم:
خانلری و موسیقی (I)

خانلری و موسیقی (I)

خانلری، از همان زمان که در دارالفنون تحصیل می‏کرد، با شادروان روح الله خالقی‏ (موسیقیدان نامدار) مجالست و مؤانست و دوستی داشت. خالقی در کتاب سرگذشت‏ موسیقی ایران نوشته است: یکی از خاطرات خوش آن ایّام، پیدا کردن چند دوست بود که از دوران‏ تحصیل در دارالفنون باهم آشنا شدیم.
گزارش جلسه چهاردهم «کارگاه آشنایی با نقد موسیقی» (II)

گزارش جلسه چهاردهم «کارگاه آشنایی با نقد موسیقی» (II)

گونه‌ی دیگری از رابطه‌ی میان نقد و سیاست، نقد بر پایه‌ی ایدئولوژی حزبی است. این نوع نقد معمولاً بیش از هر چیزی در نظر غیرمتخصص‌ها نقد سیاسی به حساب می‌آید و به‌ویژه در حکومت‌های ایدئولوژیک که مایلند برای تمامی جنبه‌های زندگی مردمشان- از جمله موسیقی‌ای که می‌شنوند- نسخه‌ای بپیچند، بسیار رواج دارد. هر چند که گاه ممکن است چنین نوشتارهایی شکل نقد موسیقی به معنای مورد نظر در این کلاس را نیز به خود بگیرد اما بیشتر شبیه بخش‌نامه‌های حزبی است و اگر هم بر نقدِ اثر، مجموعه‌ی آثار یا سبکی متمرکز می‌شود، هدفی مربوط به خارج از دنیای موسیقی را دنبال می‌کند؛ «مهار گوش شنوندگان».
نگاهی گذرا به کتاب‌های آموزش هارمونی <br>متنشر شده در سال‌های اخیر (۸۹-۸۳) قسمت پنجم

نگاهی گذرا به کتاب‌های آموزش هارمونی
متنشر شده در سال‌های اخیر (۸۹-۸۳) قسمت پنجم

نکته‌ی دیگری که در این چند کتاب به وضوح دیده می‌شود این است که به غیر از [۱] و [۹] که کاملا بر اساس یک نظم تاریخی مشخص و هویدا مباحث هارمونی را چیده‌اند و خواننده را علاوه بر آشنایی با فنون و دستورات با روند تحول و تکامل آن‌ها آشنا می‌سازد، دیگر کتاب‌ها کم و بیش پیچیده‌تر شدن آکوردها و حل‌ها را مبنای چیدمان مباحث قرار داده‌اند. طبیعی است که در این بین گاهی روند پیچیده‌تر شدن با روند تحول تاریخی هم جهت است و گاه خیر. همچنین به غیر از [۱] و [۹] در کمتر کتابی اشاره‌ای واضح به نحوه‌ی استفاده‌ی یک دستور یا روش در دوره‌ یا آثار یک آهنگساز خاص شده.