تونی روستیر، پدیده درام

تونی روستیر
تونی روستیر
تونی روستیر (Tony Royster, Jr) تنها بیست و سه سال دارد اما با دیدن مهارت وی در درام نوازی، او را بسیار با تجربه تر از سن و سالش نشان میتوان مشاهده نمود. بدون تردید تونی روستیر یکی از نوازندگان بسیار برجسته در دنیای نوازندگی درام و جزو نوابغ این ساز است. او در سن ۳ سالگی شروع به نوازندگی درام نمود و تنها زمانی که ۱۱ ساله بود در مسابقات Drum-Off competition در هالیوود مقام نخست را از آن خود نمود!

تونی رویستر جی آر در ۹ اکتبر سال ۱۹۸۴ در برلین آلمان متولد شد. در سال ۱۹۹۷ و در فستیوال درام نوازی حضور وی بر روی صحنه تماشاچیان را شوکه نمود. این نبوغ و مهارت در آن سن موجب تحسین و حیرت همگان بود. مجموعه های ویدیویی وی تحت عنوانCommon Ground on Inspiring Drummers پس از مدت کوتاهی وارد بازار موسیقی شد و توجه بسیاری را به خود جلب نمود. سرعت بسیار بالای دست و پای وی و درک ریتمش، از نقاط قابل توجه در نوازندگی او میباشد که وی را در میان سایر همتایانش در رده بالاتری قرار داده است.

Audio File قسمتی از اجرای تونی روستیر را در کودکی ببینید

در تورها و برنامه های مختلف میشود تونی روستیر را بر روی صحنه دید. حضور در برنامه تلویزیونی چهل و دومین دوره جایزه گرمی – همراهی با گروه Nickelodeon House Band به رهبری Paul Shaffer همراهی با هنرمندان آسیایی در تور بین المللی سال ۲۰۰۱ از فعالیت های مشهور او می باشد. وی یکی از نوازندگانیست که در تمامی فستیوال های درام نوازی میتوان نامش را مشاهده نمود. فستیوال های از قبیل : Modern Drummer Festival, the Montreal Drumfest, و Florida Drum Expo که برترین نوازندگان درام را میتوان در این فستیوالها دید و تونی رویستر بدون شک یکی از بهترین هاست.

audio file بشنوید قسمتی از درام نوازی تونی روستیر را

سبک اصلی وی در نوازندگی فانک، لاتین، راک و جز میباشد. جدا از فعالیت در گروههای مختلف همراه با دیگر نوازندگان درام نیز فعالیت های داشته است که میتوان به اشخاصی چون :Dennis Chambers, Billy Cobham, Steve Smith, Sheila E و Chester Thompson اشاره نمود.

تونی روستر در سال ۲۰۰۰ در طی یک نظرسنجی در میان خوانندگان مجله Modern Drummer توانسته رتبه نخست را از آن خود نماید و در سال ۲۰۰۱ نیز در طی نظرسنجی دیگر رتبه دوم را در انگلیس از آن خود نمود.

با توجه به محبوبیت روستر در میان مخاطبان موسیقی همواره چهره وی را در صدر اخبار موسیقی در زمینه درام نوازی میتوان دید و بارها تصویرش بر روی جلد مجلات مختلف موسیقی نقش بسته است.

شرکت های تجاری و سازندگان درام علاقه بسیاری به انعقاد قرارداد تبلیغاتی با او میباشند که شرکتهایی همچون: DW Drums, Zildjian Cymbals, Vic Firth sticks, Evans drumheads, LP percussion, Drumframe, Shure microphones, Warner Bros. Publications, HQ percussion products, Drumometer, and Specialty Cases از نام و عنوانش در زمینه تولید و فروش درام استفاده مینمایند. جدا از مهارتهای وی در نوازندگی اخلاق و رفتار ستودنی وی بر روی صحنه و در میان مردم موجب شده است تا الگوی بسیاری از هنرجویان موسیقی شود.

از دیگر جوایزی که تونی توانسته است بدست آورد، میتوان به جایزه Louis Armstrong Jazz Award اشاره نمود که به دلیل فعالیتهای مستمرش در زمینه نوازندگی نائل به کسب آن شده است. از دیگر نکاتی که در دریافت جوایزش مطرح است، میتوان به شخصیت اخلاقی، فعالیتهای گروهی و شخصی او اشاره نمود.

tonyroysterjr.com

2 دیدگاه

  • sasan
    ارسال شده در فروردین ۲۹, ۱۳۸۹ در ۹:۴۲ ق.ظ

    rastesh fekr nemikardam hamchin chizai inja peida konam . khili khub bud . merc

  • z
    ارسال شده در فروردین ۲۹, ۱۳۸۹ در ۹:۵۰ ق.ظ

    ok

ارسال دیدگاه

رایانامهٔ شما نمایش داده نخواهد شد.

لیر یا چنگ ارجان (IV)

موسیقی شناسان آلمانی و اتریشی “Curt Sachs” و “Erich von Hornbostel” سیستم رده بندی سازها را در ۱۹۱۴ ارائه دادند. خط کلی این رده بندی برمبنای بررسی اولین صفت مشترک سازها یعنی ویژگی فیزیکی ارتعاش ساز بنا شده است. بر این اساس سازها به پنج دسته تقسیم می شوند:

درباره‌ی پتریس وسکس (VI)

در آغاز این قرن در سال ۲۰۰۵ وسکس قطعه‌ی دیگری با عنوان کانتو دی فورتزه برای دوازده ویولنسل و فیلارمونیک برلین نوشت. او می‌گوید «این قطعه با قسمتی ساکن و خاموش شروع می‌شود. قلب کار شامل دو موج گسترشی است. ابتدا قطعه به آرامی فرود می‌کند و دور می‌شود تا با موفقیت به اوج برسد. سپس منجر به یک نقطه‌ی عطف می‌شود. در مقایسه، بیشتر قطعات و ترکیبات من در سکوت حل می‌شوند. نقطه‌ی اوج کانتو در فورتزه در یک فورتیسیمو بسیار پر قدرت وجود دارد. من متوجه شده‌ام که با موسیقی می‌توان جهان را متعادل نگه داشت.»

از روزهای گذشته…

نگاهی به جوایز گرمی (I)

نگاهی به جوایز گرمی (I)

در مطالب مربوط به موسیقی معاصر بارها درباره هنرمندانی که موفق به دریافت جایزه گرمی میشوند صحبت کرده ایم و بدون شک بسیاری از شما با اهمیت آن آشنا هستید. اما اینکه این جایزه از کجا آمده است و چرا از این اهمیت ویژه برخوردار است، مطلبی است که در اینجا به آن خواهیم پرداخت.
چارلز مکرس (I)

چارلز مکرس (I)

چارلز مکرس (Charles Mackerras) رهبر بزرگ آمریکایی-استرالیایی متولد ۱۷ نوامبر ۱۹۲۵ (قسمت اول) اگرچه در آمریکا متولد شد، اما در استرالیا رشد و تحصیل کرد، وی در خانواده ای پرورش یافت که به شدت علاقمند به موسیقی بودند، گوش سپردن مداوم به گرامافون و آثار برجسته دنیا از تجربیات دوران کودکی وی بود. او بسیار زود شیفتگی خود را نسبت به رهبری دریافت کرد و نواختن ابوا را به عنوان وسیله ای برای راه یافتن و تجربه نوازندگی در ارکستر برگزید.
Thelonious Monk

Thelonious Monk

تلونیوس اسفیر مانک (Thelonious Sphere Monk 1982-1917) یکی از تاثیرگذارترین چهره های تاریخ موسیقی جز و یکی از بنیانگذاران بی باپ (bebop) به شمار میرود. حضور قدرتمند او به عنوان یک آهنگساز و نوازنده پیانو، تاثیر عمیقی بر انواع مختلف موسیقی برجا گذاشته است.
رامین صدیقی: با کلی گویی به جایی نمی رسیم

رامین صدیقی: با کلی گویی به جایی نمی رسیم

حق با شماست. آقای هوشنگ کامکار هم جشنواره های قبلی را غیرحرفه ای دانسته اند که بهتر است بگویند کجا، کی، چه کسی و چه چیزی در جشنواره های قبلی غیرحرفه ای بوده است. باکلی حرف زدن که نمی شود جشنواره بهتری داشت و این مسایل تنها آزرده خاطری ایجاد می کند.
موسیقی نزد ایرانیان در ۱۸۸۵ میلادی (I)

موسیقی نزد ایرانیان در ۱۸۸۵ میلادی (I)

مقاله ای که پیش رو دارید، نوشته ویکتور . آدوی بل است در باره وضعیت موسیقی ایران در سال ۱۸۸۵ میلادی که توسط حسینعلی ملاح به فارسی ترجمه شده و در سال ۱۳۵۳ در مجله «هنر و مردم» به انتشار رسیده که امروز اولین شماره آن را می خوانید.
همگون و ناهمگون (V)

همگون و ناهمگون (V)

حداقل سی‌ سال دیر رفته بودیم سی سال پیش، این سؤالات، پاسخ قابل‌توجهی داشته‌اند و به مرور زمان از یاد رفته‌اند. حالا کارها سخت‌تر شده است. صدای آقای افضلی مرا از حال خود بیرون آورد؛ عجب نقش‌خوانی است. صدای گرم و خوبی هم داشت. وسایل ضبط و تکثیر را از ساک درآوردم و صدایش را ضبط کردم:
کارایان و سمفونی های موتسارت (II)

کارایان و سمفونی های موتسارت (II)

اینکه موتسارت تمام این سه سمفونی آخر را در تابستان ۱۷۸۸ یعنی زمانی که فقط ۳۲ ساله بود ساخت واقعا تأثیر گذار است. اریک بلوم (Eric Blom) درباره آن ها می نویسد که «نمی دانی از بی نقصی این سه شاهکار شگفت زده شوی یا از تفاوت آشکار آن ها؛ هر کدام از آن ها آنقدر از لحاظ فرایند و حال و هوا با دیگری فرق دارد که نمی توان تصور کرد که یک نفر آن ها را خلق کرده است. مثل این می ماند که یک نفر شب دوازدهم شکسپیر، فدرِ راسین و ایفیژنیِ گوته را در مدت زمانی که برای اجرای هر سه نمایشنامه لازم است نوشته باشد!» قطعا سمفونی سل مینور پرسش های فراوانی را برانگیخت: این سمفونی ویژگی عالی نسبت و توازن که به هنر کلاسیک نسبت داده اند را با سطح احساسی والای رمانتیسیم در هم می آمیزد.
One of my turns

One of my turns

در بسیاری از بیوگرافی های نوشته شده راجع به راجر واترز (Roger Waters) آمده است، او مردی بوده که به اندازه صدها مرد دیگر در زندگی سختی و زجر کشیده است. از مرگ زود هنگام پدر و بی مهری های مادرش گرفته تا نمک نشناسی های همسر او.
درباره تازه ترین اثر گروه نور

درباره تازه ترین اثر گروه نور

گروه نور با آلبوم «آلبا» به جست وجوى ریشه هاى کهن موسیقى برخاسته اند. جست وجویى که واکنش انسان معاصر به گم شدن ریشه ها در دوره مدرن و فرامدرن است.
مقایسه‌ی روش‌های آموزش ساز عود در موسیقی ترکی (VI)

مقایسه‌ی روش‌های آموزش ساز عود در موسیقی ترکی (VI)

موتلو تورون هنگام تدریس در هنرستان این متد را تهیه کرده‌است. او گفته است روش خود را به ویژه با این نگاه نوشته است که مناطق صوتی متفاوت، به هنگام نواختن ساز به وضوح شنیده شوند. این متد اطلاعاتی درباره‌ی ساختار عود، کوک کردن، سیم انداختن، نگهداری و همچنین مجموعه‌ای از اتودهای مختلف را در سه فصل ارائه می‌کند. فصل اول شامل فنون مضراب زنی، فنون دست‌ باز، اتودهای پوزیسیون و اتود ستون (۷) اصلی است. در فصل دوم، ستون‌های جانبی و در فصل سوم، سبک‌ها، نُوانس، مدگردی و تقسیم عود ذکر شده است (Torun,1993).