دومینگو رکورد دار تنور

پلاسیدو دومینگو
پلاسیدو دومینگو
خوزه پلاسیدو دومینگو امبیل (Plácido Domingo) یکی از خوانندگان تنور میباشد که شهرت عمده ای به واسطه اجراهای بینظیرش در میان مخاطبان کلاسیک و حتی عام پیدا کرده است. وی یکی از فعالترین خوانندگان اپرا در سطح بین الملل میباشد و تاکنون نقش های بسیاری را در اپرا به اجرا گذاشته است در مارس سال ۲۰۰۸ وی صد و بیست و ششمین نقش خود را بر روی صحنه اجرا نمود که یک نوع رکورد محسوب میشود و از بسیاری از خوانندگان تنور دنیا نیز پیشی گرفته است.

البته این همه اجرا و موفقیتهایی که وی در عرصه خوانندگی بدست آورده تنها استعداد ذاتی خواندنش نمیباشد بلکه احاطه او به موسیقی به عنوان یک موزیسین است که توانسته از او خواننده ای با دانش و در عین حال دارای قابلیت های فراوان معرفی نماید.

دومینگو جدا از خوانندگی به امر رهبری ارکستر نیز مشغول میباشد شاید یکی دیگر از دلایل برترین وی نسب به دیگر همتایانش همین قدرت رهبری اش میباشد که مسلما در کارش تاثیر مثبتی گذاشته است.

او به عنوان رهبر، بسیاری از ارکسترهای اپراهای مختلف را رهبری نموده است مانند رهبری اپرای ملی واشنگتن و اپرای لس آنجلس در کالیفرنیا.

دومینگو در ۲۴ ژانویه ۱۹۴۱ در باریو دسالامانکا در نزدیکی شهر مادرید اسپانیا چشم به جهان گشود. وقتی هشت ساله بود به همراه خانواده اش به مکزیک مهاجرت نمود. پیانو را بصورت خصوصی فرا گرفت ولی پس از مدت کوتاهی برای تحصیل در رشته موسیقی وارد کنسرواتوار موسیقی مکزیکوسیتی شد.

دومینگو که علاقمند به خواندن بود در گروه خانوادگی که داشتند نقش های مختلفی را که کودکان باید بازی مینمودند اجرا میکرد و همین تجربیات کوچک باعث شد که بصورت جدی به خواندن بپردازد و اولین اجرای حرفه ای خود را بر روی صحنه به همراه مادرش در سال ۱۹۵۷ و در مادرید برگزار کند.

audio file بشنوید اجرایی از دومینگو را

در سال ۱۹۵۹ وی برای خواندن در اپرای ملی مکزیک درخواستی را ارسال نمود. در درخواستش خود را خوانند باریتون معرفی نموده بود اما پس از امتحان وی را در رده صدای تنور معین نمودند و او را به عنوان خواننده تنور قبول نمودند و در همان زمان بود که وی رهبری را نیز یاد گرفت و پیانو را نیز بصورت جدی ادامه داد.

اما او بیشتر در کار خواندن و انجام نقش های مختلف بود و هنوز فرصتی برای نشان دادن تبحرش در زمینه رهبری فرصت مناسبی پیدا نکرده بود. تا اینکه برای کمپانی به عنوان پیانیست مشغول کار شد و از این راه نیز توانست به درآمد و هم اعتبارخود بیفزارید. دومینگو برای برنامه های تلویزیونی در مکزیک نیز به نوازندگی پیانو میپرداخت که یکی دیگر از عوامل شناخته شدنش شد.

در سال ۱۹۶۱ وی در نقش آلفردو در اپرای لاتراویاتا و در همان سال در آمریکا و در سالن Dallas Civic Opera وی نقش آرتور در اپرای Donizetti’s Lucia di Lammermoor به اجرا گذاشت که با قدرت هر چه تمام توانست نظر بسیاری را به خود جلب نماید.

وی در سال ۱۹۶۲ با قراردادی دو سال و نیم متعهد شد که ۱۲ نقش را در ۲۸۰ اجرا خوانندگی نماید! این شروعی بود برای موفقیت های آتی این خواننده در دنیای موسیقی و بالاخص خوانندگی در اپرا و تا به امروز نیز ادامه دارد و جدا از خوانندگی وی را در امر رهبری بر روی صحنه سالن های معتبر جهان میتوان دید.

دومینگو به واسطه فعالیتهای درخشانش جوایز بسیاری را از آن خود نموده است، جوایز گرمی که وی از آن خود نموده است عبارتند از:
* ۱۹۷۱ – Principal Soloist for Best Opera Recording for Verdi: Aida
* ۱۹۷۴ – Principal Soloist for Best Opera Recording for G. Puccini: La bohème
* ۱۹۸۳ – Principal Soloist for Best Opera Recording for Verdi: La Traviata
* ۱۹۸۴ – Principal Soloist for Best Opera Recording for Bizet: Carmen
* ۱۹۸۴ – Best Latin Pop Performance for Always in my Heart (Siempre en mi corazon)
* ۱۹۸۸ – Principal Soloist for Best Opera Recording for Wagner: Lohengrin
* ۱۹۹۰ – Best Classical Vocal Performance for Carreras-Domingo-Pavarotti in Concert
* ۱۹۹۲ – Principal Soloist for Best Opera Recording for Strauss: Die Frau ohne Schatten
* ۲۰۰۰ – Best Mexican-American Performance for 100 years of Mariachi
* ۲۰۰۰ – Best Classical Album for T. Breton: La Dolores
* ۲۰۰۱ – Best Classical Album for I. Albéniz: Merlin

و ۱۰ ها جایزه دیگر و همچنین تقدیر و مدال های مختلف از کشورهایی چون فرانسه – آمریکا – اسپانیا و اترش به پاس یک عمر فعالیت های چشمگیر در عرصه موسیقی.

en.wikipedia.org

ارسال دیدگاه

رایانامهٔ شما نمایش داده نخواهد شد.

میکس و مستر به زبان ساده تحت برنامه کیوبیس (V)

دینامیک در موسیقی های قدیمی بیشتر است و در موسیقی امروز محدودتر. دینامیک کار نهایی عملی است که مهندس مستر انجام می دهد.

ریتم و ترادیسی (XIV)

رایج ترین روش واقع نمای بازنمایی موسیقایی ذخیره سازی مستقیم موج صداست. ساز و کارِ متداول ذخیره-سازی آنالوگْ نوارهای کاست و ضبط های اِل پیْ هستند. فنون متداول ذخیره سازی دیجیتالْ شکل موج را نمونه برداری کرده و سپس بازنمودی از نمونه ها را بر نوار مغناطیسی، در قالب نوریِ آنْ بر سی دی، یا در حافظه ی یک رایانه ذخیره می کند. تمامی این فن آوری ها تغییرات صدا را در یک موجِ فشار صوتی هنگام رسیدن آن به میکروفُن ضبط می کند.

از روزهای گذشته…

روش سوزوکی (قسمت هفدهم)

روش سوزوکی (قسمت هفدهم)

من در بین سنین بیست تا سی سالگی غالبا به عنوان دانشجو در برلین بسر می بردم. وقتی که من به آلمان رسیدم به دنبال بهترین معلم ویولون بودم و کارل کلینگر را پیدا کردم. پروفسور به من قطعات بسیار سختی را داد که بر روی آنها کار کنم من هر روز پنج ساعت تمرین می کردم اما هر چه بیشتر کار میکردم مثل این بود که من عقب تر می رفتم! روزها و ماه ها به همین گونه سپری می شدند و من اصلا پیشرفتی نمی کردم تا اینکه بطور کلی قطع امید کردم. فکر می کردم که امیدی نیست من بی استعداد هستم. از کنسرتهای موسیقیدانهای بزرگ هم دیدن می کردم که مرا دلسردتر می کرد.
عصیان ِ کلیدر (I)

عصیان ِ کلیدر (I)

با گذشت دو هفته از برگزاری کنسرت ارکستر زهی کیف در تهران به رهبری ولادمیر سیرنکو، هنوز بازار نقد این کنسرت داغ است و در سایت هر خبرگزاری، چند تیتر مربوط به این کنسرت وجود دارد. عطا نویدی، از همکاران سایت “گفتگوی هارمونیک” که در این کنسرت حضور داشته، در این مطلب سعی داشته، غیر از جمع آوری گفته های مختلف در خبر گزاری ها با موسیقیدانان دیگری هم به تبادل نظر بپردازد که بخش اول این مطلب شش قسمتی را میخوانید:
دونوازی فیروزه نوائی و لیلا رمضان در تالار رودکی

دونوازی فیروزه نوائی و لیلا رمضان در تالار رودکی

کنسرت دونوازی فلوت و پیانو با اجرای فلوت فیروزه نوایی و پیانوی لیلا رمضان برگزار می شود. این برنامه که مصادف با صدسالگی تاسیس هنرستان عالی موسیقی تهران است، ۲۲ دیماه ۹۷، ساعت ۲۰:۰۰، در تالار رودکی به اجرا می رسد.
جیمز لوین، احیا کننده متروپولیتن (II)

جیمز لوین، احیا کننده متروپولیتن (II)

اولین رهبری جیمز لوین در ارکستر سمفونیک بوستون در آوریل ۱۹۷۲ بود. او در سال ۲۰۰۱ به عنوان مدیر موسیقی آنجا منصوب شد و قراردادی پنج ساله با وی بستند. بدین ترتیب اولین رهبر با اصلیت آمریکایی بود که مدیریت این ارکستر را عهده دار شد. در حال حاضر، لوین زمانش را بین دو شهر بوستون و نیویورک تقسیم می کند.
سال‌ها بدون وقفه کار و همکاری با سولیست‌های برجسته‌ی دنیا (III)

سال‌ها بدون وقفه کار و همکاری با سولیست‌های برجسته‌ی دنیا (III)

ایشان آن زمان حدود پنجاه‌و‌هفت، هشت سال داشت و در آخرین برنامه‌ی ما، فکر کنم بیشتر از ۶۰ سال داشت. در فستیوال پراگ در آخرین کنسرتم با ایشان، با من کنسرتو ویلن موتسارت و شومان را اجرا کرد؛ البته کنسرت‌های مشترک زیادی را هم با شرینگ در نورنبرگ، پاریس و… دادم. قرار بود در وین نیز با ارکستر سمفونیک وین کنسرتی بدهیم و دوبل کنسرتوی برامس را بزنیم ولی متأسفانه ایشان فوت کردند! حتی من یک پرتره‌ی بزرگ از ایشان کشیدم و می‌خواستم به ایشان هدیه کنم که متأسفانه عمر ایشان کفاف نداد و این اثر را در منزلم دارم.
گزارشی از پرفرمنسی درباره موسیقی در خانه هنرمندان

گزارشی از پرفرمنسی درباره موسیقی در خانه هنرمندان

نوشته ای که پیش رو دارید گزارشی است از پرفورمنسی درباره موسیقی با عنوان «شوق را در پستوی خانه نهان باید کرد» که در خانه هنرمندان به اجرا رسید. این گزارش به قلم مسعود قدسیه، هنرمند گرافیست نوشته شده است.
آوازهای تلخ سرزمین من  (II)

آوازهای تلخ سرزمین من (II)

او که بسیار به موسیقی محلی ایران علاقمند بود، در سال ۱۳۳۸، به ضبط هشت ترانه ی محلی ایران پرداخت که در کشور فرانسه جایزه ی اول “شارل کروس” را دریافت نمود. وکیلی پیش از این به تحقیق در مورد شیوه ی اجرای این ترانه های روستایی در مناطق مختلف ایران پرداخته بود.
نقد تاریخ نگاری موسیقی ایرانی (IV)

نقد تاریخ نگاری موسیقی ایرانی (IV)

از طرف دیگر در بررسی های تاریخی – ادبی می بینیم که در دوره های مختلف تاریخی، زبان های فارسی و عربی در جهان متمدن قدیم، مانند زبان های فرانسه و انگلیسی در قرن اخیر، زبان های بین المللی بوده اند و حدودشان بر محدوده های فرهنگ های ایرانی یا عربی منطبق نبوده است. شاعران فارسی گویی مانند امیر خسرو دهلوی، هندی و رودکی، ترک سمرقندی بوده اند و همان طور که اشاره شد، عده ی زیادی از شاعران ایرانی نژاد و فارسی زبان هستند که آثارشان به زبان عربی و در حیطه ی تاریخ ادبیات عرب است. (۴)
مغالطات ایرانی – اتنوموزیکولوژی (I)

مغالطات ایرانی – اتنوموزیکولوژی (I)

در سلسله مقالاتی که با تیتر «مغالطات ایرانی» در ژورنال گفتگوی هارمونیک می خوانیم، در هر شماره یکی از مغالطات رایج در جامعه موسیقی ایران مطرح شده و نقد می شود. بسیاری از این مغالطات به قدری رواج پیدا کرده که شاید خود ما هم جزو مبلغان آن باشیم. اولین شماره این نوشتار به عقاید رایج در میان موسیقیدانان ایران نسبت به رشته «موسیقی شناسی قومی» یا «اتنوموزیکولوژی» می پردازد.
پروژه ساخت ویلن “کانون” (VI)

پروژه ساخت ویلن “کانون” (VI)

مسائلی که در بسیاری از گروه ساز های قدیمی، مخصوصا سازندگان معروف به نظر می رسد شیوه و نگاه آنها به پدیده ویلن بوده است حال در سطحی علمی و یا فراتر از آن و یا در بطن تجربه های کهن وقایعی هستی شناسانه را رقم می زدند. در نگاه به ماده اولیه و چگونگی خصوصیاتی که باید در چنین ساختاری ایفای نقش می کرد؛ نقش هندسه و ترسیم ساختار، قوانین و اصول پایه ایی ریاضیات، فیزیک و شیمی همه و همه بنیانهای قطعی بودند که آگاهانه و یا غیر آگاهانه در سطح ادراک و توان به اجرا می رسید و طبعا به همان اندازه نیز آثارش در کار متجلی می شد.