دومینگو رکورد دار تنور

پلاسیدو دومینگو
پلاسیدو دومینگو
خوزه پلاسیدو دومینگو امبیل (Plácido Domingo) یکی از خوانندگان تنور میباشد که شهرت عمده ای به واسطه اجراهای بینظیرش در میان مخاطبان کلاسیک و حتی عام پیدا کرده است. وی یکی از فعالترین خوانندگان اپرا در سطح بین الملل میباشد و تاکنون نقش های بسیاری را در اپرا به اجرا گذاشته است در مارس سال ۲۰۰۸ وی صد و بیست و ششمین نقش خود را بر روی صحنه اجرا نمود که یک نوع رکورد محسوب میشود و از بسیاری از خوانندگان تنور دنیا نیز پیشی گرفته است.

البته این همه اجرا و موفقیتهایی که وی در عرصه خوانندگی بدست آورده تنها استعداد ذاتی خواندنش نمیباشد بلکه احاطه او به موسیقی به عنوان یک موزیسین است که توانسته از او خواننده ای با دانش و در عین حال دارای قابلیت های فراوان معرفی نماید.

دومینگو جدا از خوانندگی به امر رهبری ارکستر نیز مشغول میباشد شاید یکی دیگر از دلایل برترین وی نسب به دیگر همتایانش همین قدرت رهبری اش میباشد که مسلما در کارش تاثیر مثبتی گذاشته است.

او به عنوان رهبر، بسیاری از ارکسترهای اپراهای مختلف را رهبری نموده است مانند رهبری اپرای ملی واشنگتن و اپرای لس آنجلس در کالیفرنیا.

دومینگو در ۲۴ ژانویه ۱۹۴۱ در باریو دسالامانکا در نزدیکی شهر مادرید اسپانیا چشم به جهان گشود. وقتی هشت ساله بود به همراه خانواده اش به مکزیک مهاجرت نمود. پیانو را بصورت خصوصی فرا گرفت ولی پس از مدت کوتاهی برای تحصیل در رشته موسیقی وارد کنسرواتوار موسیقی مکزیکوسیتی شد.

دومینگو که علاقمند به خواندن بود در گروه خانوادگی که داشتند نقش های مختلفی را که کودکان باید بازی مینمودند اجرا میکرد و همین تجربیات کوچک باعث شد که بصورت جدی به خواندن بپردازد و اولین اجرای حرفه ای خود را بر روی صحنه به همراه مادرش در سال ۱۹۵۷ و در مادرید برگزار کند.

audio file بشنوید اجرایی از دومینگو را

در سال ۱۹۵۹ وی برای خواندن در اپرای ملی مکزیک درخواستی را ارسال نمود. در درخواستش خود را خوانند باریتون معرفی نموده بود اما پس از امتحان وی را در رده صدای تنور معین نمودند و او را به عنوان خواننده تنور قبول نمودند و در همان زمان بود که وی رهبری را نیز یاد گرفت و پیانو را نیز بصورت جدی ادامه داد.

اما او بیشتر در کار خواندن و انجام نقش های مختلف بود و هنوز فرصتی برای نشان دادن تبحرش در زمینه رهبری فرصت مناسبی پیدا نکرده بود. تا اینکه برای کمپانی به عنوان پیانیست مشغول کار شد و از این راه نیز توانست به درآمد و هم اعتبارخود بیفزارید. دومینگو برای برنامه های تلویزیونی در مکزیک نیز به نوازندگی پیانو میپرداخت که یکی دیگر از عوامل شناخته شدنش شد.

در سال ۱۹۶۱ وی در نقش آلفردو در اپرای لاتراویاتا و در همان سال در آمریکا و در سالن Dallas Civic Opera وی نقش آرتور در اپرای Donizetti’s Lucia di Lammermoor به اجرا گذاشت که با قدرت هر چه تمام توانست نظر بسیاری را به خود جلب نماید.

وی در سال ۱۹۶۲ با قراردادی دو سال و نیم متعهد شد که ۱۲ نقش را در ۲۸۰ اجرا خوانندگی نماید! این شروعی بود برای موفقیت های آتی این خواننده در دنیای موسیقی و بالاخص خوانندگی در اپرا و تا به امروز نیز ادامه دارد و جدا از خوانندگی وی را در امر رهبری بر روی صحنه سالن های معتبر جهان میتوان دید.

دومینگو به واسطه فعالیتهای درخشانش جوایز بسیاری را از آن خود نموده است، جوایز گرمی که وی از آن خود نموده است عبارتند از:
* ۱۹۷۱ – Principal Soloist for Best Opera Recording for Verdi: Aida
* ۱۹۷۴ – Principal Soloist for Best Opera Recording for G. Puccini: La bohème
* ۱۹۸۳ – Principal Soloist for Best Opera Recording for Verdi: La Traviata
* ۱۹۸۴ – Principal Soloist for Best Opera Recording for Bizet: Carmen
* ۱۹۸۴ – Best Latin Pop Performance for Always in my Heart (Siempre en mi corazon)
* ۱۹۸۸ – Principal Soloist for Best Opera Recording for Wagner: Lohengrin
* ۱۹۹۰ – Best Classical Vocal Performance for Carreras-Domingo-Pavarotti in Concert
* ۱۹۹۲ – Principal Soloist for Best Opera Recording for Strauss: Die Frau ohne Schatten
* ۲۰۰۰ – Best Mexican-American Performance for 100 years of Mariachi
* ۲۰۰۰ – Best Classical Album for T. Breton: La Dolores
* ۲۰۰۱ – Best Classical Album for I. Albéniz: Merlin

و ۱۰ ها جایزه دیگر و همچنین تقدیر و مدال های مختلف از کشورهایی چون فرانسه – آمریکا – اسپانیا و اترش به پاس یک عمر فعالیت های چشمگیر در عرصه موسیقی.

en.wikipedia.org

ارسال دیدگاه

رایانامهٔ شما نمایش داده نخواهد شد.

نگاهی به کتاب «موسیقی ایرانی»شناسی (II)

پیش از انتشار این کتاب، استادانی بودند که موسیقی ایرانی را اول با گوشه‌های مدال ردیف درس می‌دادند؛ کسی که مجدانه در این زمینه تا امروز فعال بوده، حسین عمومی نوازنده و مدرس موسیقی دستگاهی است. عمومی در کلاس‌هایش قبل از آموزش کل ردیف، درسی به نام «پیش‌ردیف» را تدریس می‌کند که در زمانی حدود ۲۰ دقیقه، کل گوشه‌های مدال ردیف را پشت هم می‌خواند. (۵)

فراخوان سیزدهمین جشنوارۀ ملی موسیقی جوان منتشر شد

در بخش «موسیقی دستگاهی ایرانی تار، تنبک، دف، سنتور، سه‌تار، عود، قانون، کمانچه، نی؛ در بخش «موسیقی کلاسیک» نوازندگان سازهای ابوا، پیانو، ترومبون، ترومپت، فلوت، کلارینت، کنترباس، گیتار، ویلن، ویلنسل، ویولا، هورن؛ و در بخش «موسیقی نواحی ایران» خوانندگان و نوازندگان سازهای زهی، بادی و کوبه‌ای از مناطق مختلف کشور به رقابت خواهند پرداخت.

از روزهای گذشته…

بابی مک فرین، خواننده ای سنت شکن

بابی مک فرین، خواننده ای سنت شکن

بابی مک فرین از عجایب عرصه موسیقی است، خواننده ای خلاق و بدعت گذار، رهبر ارکستری صاحب نام و خالق یکی از معروف ترین آهنگ های قرن بیستم “Don’t Worry, Be Happy”، که ده جایزه Grammy را در کارنامه خود به ثبت رسانده است. بیش از بیست میلیون نسخه از آلبوم هایش به فروش رسیده و همکاری اش با نوازندگانی چون Yo-Yo Ma، Chick Corea، Herbie Hancock و ارکستر فیلارمونیک وین جایگاه ویژه ای چه در عرصه موسیقی جز و چه موسیقی کلاسیک به او اختصاص داده است.

تعرفه آگهی در سایت گفتگوی هارمونیک

تعرفه آگهی در سایت گفتگوی هارمونیک آگهی های مجله گفتگوی هارمونیک در دو ستون سمت راست و چپ سایت منتشر می شود: آگهی سمت راست سایت در سایز ۱۶۰×۱۶۰ پیکسل با قیمت ۲۵۰ هزار تومان برای هر ماه است. آگهی سمت چپ سایت در سایز ۱۵۰×۲۲۰ پیکسل با قیمت ۴۰۰ هزار تومان برای هر ماه…
ادامهٔ مطلب »
ابوحمزه: سه سی دی در دست انتشار دارم

ابوحمزه: سه سی دی در دست انتشار دارم

اولین اثر من با نام «پایان پریشانی» بر روی اشعار انتظار مرحوم قیصر امین پور شکل گرفته است. ترکیب دوتار با پیانو دو ترک را به خود اختصاص داده که شاید اولین بار باشد که چنین ترکیبی صورت گرفته است. دو تصنیف که با همراهی ارکستر سازهای زهی، سازهای ایرانی و پیانو ساخته شده است. ترک های دیگر هم از پیانو و آواز، پیانو و دکلمه، پیانو و نی و دکلمه تشکیل شده و یک قطعه کوتاه برای گروه کر ساخته آقای امیر آهنگ هاشمی است.
فاجعۀ فرهنگی

فاجعۀ فرهنگی

تالار رودکی [که بعد ها وحدت نامیدندش]، تالاری که قرار بود مکانی برای برگزاری کنسرت و همایش های فرهنگی و هنری باشد، این روز ها بازارش حسابی داغ است و به مکانی برای تشییع پیکر هنرمندان تبدیل شده است! البته در شرایط کنونی انتظار بیشتری نیز نمی توان داشت. از کوزه همان برون تراود که در اوست…
سری هارمونیک، معدن فواصل موسیقایی (IV)

سری هارمونیک، معدن فواصل موسیقایی (IV)

همچنانکه در بخش پایین شکل بالا مشاهده می کنیم اولین درجه گام دارای طول بخش فعالی معادل طول سیم (با ضریب ۱) بوده و در واقع همان سیم دست باز است و طول بخش فعال درجه مربوط به فاصله اکتاو معادل نصف طول سیم (با ضریب ۰٫۵) است. نمودار حاصل از طول بخش فعال سیم و فاصله طولی بین پرده ها نشان دهنده رابطه ای غیر خطی بوده و و فاصله طولی بین پرده ها همگی به یک اندازه نمی باشد.
چند کلام در رابطه با مصاحبه احمدرضا احمدی (V)

چند کلام در رابطه با مصاحبه احمدرضا احمدی (V)

۵- در ادامه اشاره شده که «…بهترین آن را در نوازندگی شهناز نواخته و حتی (؟) بداهه نوازی کرده است.» مشخص نیست که چگونه چنین گزاره ای، حتی در صورت صحیح بودن (که البته باید مشخص شود از چه جنبه ای بهترین است و ملاک و معیار قضاوت چه بوده و آیا اساساَ بهترین بودن در این مورد معنایی دارد)، به این نتیجه منجر شده که این موسیقی «بسته» است و «همه اش تکرار»! آیا چون بتهوون بهترین بوده، برامس (که متاثر از بتهوون می نوشته) و چایکووسکی و لیست و راخمانینف و واگنر و دیگران نباید پس از او ظهور می کردند و باید موسیقی کلاسیک (دوره ی رمانتیک) را «بسته» دانست؟!
عرض اندام دوباره حفظ و اشاعه ای ها (III)

عرض اندام دوباره حفظ و اشاعه ای ها (III)

نکته ای که برای شنونده سخنان حسین علیزاده پرسش برانگیز بود، این بود که طرح موارد فوق چه ارتباطی با این مراسم داشت و آیا علیزاده تاکنون تریبونی برای بیان منویات خود نداشته؟ نکته دیگر این که چرا لحن و شیوه پرداخت کلامی شخص حسین علیزاده آن هم در چنین مراسمی، عامیانه بود و نه تناسبی با خود ایشان و نه داریوش طلایی و نه حاضرین سالن داشت؟
تاریخچه سازهای الکترونیک (I)

تاریخچه سازهای الکترونیک (I)

بی شک یکی از پیشگامان در توسعه ماشینهای تولید صدای الکترونیکی یا همان سازهای الکترونیکی، موسیقیدان و محقق روسی بنام لئون ترمین (Leon Theremin) می باشد. او در اوایل قرن ۱۹ یعنی بین دهه های ۱۹۲۰ و ۱۹۳۰ میلادی سازی با نام ترمین را ساخت که در همان سالها در بسیاری از کنسرت ها و موسیقی فیلم ها از آن استفاده شد. وی در سال ۱۹۲۸ موفق به ثبت اختراع خود در ایالات متحده شد.
سالاری: استاد ناظمی مبتکر پل رگلاژ بود

سالاری: استاد ناظمی مبتکر پل رگلاژ بود

در قدیم سیستم پل گذاری بدین گونه بوده است که قطعه چوبی را در عرض ساز زیر سیم ها ، بریده بریده کار می گذاشتند و به آن پل شانه ای و یا پل شتری می گفتند. اما از آن جا که این پل ها نمی توانستند صدای خوبی را بوجود آورند پل های ستونی توسط حبیب سماعی ساخته شد و تکنیک آن به ناظمی انتقال یافت و استاد ناظمی مبتکر پل رگلاژ بود.
گفتگو با تیبو (IV)

گفتگو با تیبو (IV)

«درست است که سارازات کل رپرتوار استاندارد، باخ، بتهوون و غیره را می نواخت اما من هیچ گاه نمی توانم اجراهای بدیع او از آثار مدرن را فراموش کنم، مخصوصا اجرای ساخته کوتاهی از راف (Raff) به نام La Fèe d’Amour. او نخستین کسی بود که ویولون کنسرتوهای سن سان، لالو و ماکس بروخ را اجرا کرد. تمام آنها برای سارازات نوشته شده بودند. نمی دانم اگر سارازت نبود تا آنها را اجرا کند این آهنگسازان هیچ گاه این آثار را می ساختند یا نه! قطعا سارازات در موسیقی اسپانیایی خود رقیبی نداشت. یک مکتب کامل ویولون نوازی با او زاده شد و از دنیا رفت!»