گفتگوی هارمونیک | Harmony Talk

بیشتر سالنهای اپرا در سراسر دنیا سن های خیلی مکانیزه ای دارند،بالابرهای سن برای تغییر سریع مجموعه های سنگین.در اپرای متروپولیتن، به عنوان مثال، در طول برنامه مجموعه سن اغلب تغییر میکند.هنگامی که مخاطبان در حال تماشا هستند، خوانندگان درحالیکه می خوانند، بالا و پایین میروند. در ساخته های Met در اپرایAida و افسانه های هافمن (Tales of Hoffman ) شاهد این اتفاقات هستیم.

بیشتر سالنهای اپرا در سراسر دنیا سن های خیلی مکانیزه ای دارند،بالابرهای سن برای تغییر سریع مجموعه های سنگین.در اپرای متروپولیتن، به عنوان مثال، در طول برنامه مجموعه سن اغلب تغییر میکند. هنگامی که مخاطبان در حال تماشا هستند، خوانندگان درحالیکه می خوانند، بالا و پایین میروند. در ساخته های Met در اپرایAida و افسانه های هافمن (Tales of Hoffman ) شاهد این اتفاقات هستیم.

درخانه های اپرای رویال لندن، Covent Garden، که در اواخر دهه ۹۰ تعمیر شد، تالار شنوندگان آنرا به همان شکل اصلی آن در سال ۱۸۵۸ حفظ کردند. اما در پشت صحنه آن فضاهای کاملاً جدیدی اضافه کردند همچنین به فضاهای اجرا و بخشهای عمومی آن اضافه کردند.

این اتفاق در بازسازی خانه اپرای میلان La Scala نیز در سال ۲۰۰۲/۲۰۰۴ رخ داد.

با اینکه در سن، نورپردازی و دیگر جنبه های خانه های اپرا اغلب آخرین تکنولوژی را بکار می برند، اما در خانه های اپرای سنتی از سیستمهای تقویت صدا با میکروفونها و بلندگوها برای تقویت صدای خواننده استفاده نمی شد.

هنوز خواننده هایی که برای اپرا تربیت می شوند قادر هستند صدایشان را بصورت نرمال و بدون تقویت آنرا در کل سالن ….( سر دهند)

در هر حال از دهه ۹۰، بیشتر خانه های اپرا از یک نوع دقیق تقویت کننده صدا استفاده می کنند که افزاینده صوت (acoustic enhancement) نام دارد.

اغلب اپراها به زبان اصلی آن اجرا می شوند که ممکن است با زبان شنوندگان متفاوت باشد. به عنوان مثال، یک اپرای واگنر که در لندن اجرا می شود، ممکن است به زبان آلمانی باشد. از این رو، خانه های اپرای مدرن به مخاطبان در فهمیدن متن اپرا با فراهم کردن وسیله ای با نام supertitles مساعدت می کنند.

به کمک این وسیله، کلمات را بالا یا نزدیک سن نشان داده می شوند. اخیراً در سالنهای مدرن، سیستم کتاب اشعار الکترونیکی (electronic libretto) در برخی خانه های اپرا مورد استفاده قرار می گیرد که از جمله آنها اپرای مترو پولیتن نیویورک، La Scala در میلان و تأتر Crosby از Santa Fe Opera که کلمات را در صفحه های نمایش شخصی که به پشت صندلی متصل شده است نشان می دهد.

بالا بردن صدا با بلندگو
یک نوع دقیق تقویت صدا، بالا برنده صوت نامیده می شود که در بعضی از خانه های اپرا از آن استفاده می شود. سیستم های بالا برنده صوت به زیاد کردن صدا در سالنها کمک می کند و از بوجود آمدن ” نقطه های کور ” در جایگاه های شنوندگان جلوگیری می کند.

این سیستم به این وسیله عمل می کند: ردیف میکروفونهایی به کامپیوتری متصل هستند و آن به ردیف بلندگوهایی که صدا را در سراسر سالن پخش می کنند. اما هنوز کنسرت روها از این سیستمها ترس دارند و بحثهایی در این رابطه نیز بوجود آمده است. به این دلیل که عده ای مخالف با این قضیه هستند (purist ها) و اعتقاد دارند که صوت واقعی آواز کلاسیک یه سازها نباید تغییر داده شود.

بیشتر خانه های اپرا از سیستمهای تقویت صدا برای بالا بردن صدا استفاده می کنند و برای بالا بردن صداهای خارج از صحنه، دیالوگهای روی صحنه و افکتهای صوتی ( مثل صدای ناقوس کلیسا در Tosca و غرش آسمان در اپراهای واگنر).

یکی از نمونه های استفاده از این نوع تقویت کننده ها در تأتر نیویورک است که توسط کمپانی اپرای شهر نیویورک استفاده شده است.

گفتگوی هارمونیک

مجله آنلاین «گفتگوی هارمونیک» در سال ۱۳۸۲، به عنوان اولین وبلاگ تخصصی و مستقل موسیقی آغاز به کار کرد. وب سایت «گفتگوی هارمونیک»، امروز قدیمی ترین مجله آنلاین موسیقی فارسی محسوب می شود که به صورت روزانه به روزرسانی می شود.

۱ نظر

بیشتر بحث شده است