آرتور روبنشتاین، ویرتوز قرن بیست (I)

اورتور روبنشتاین  (1982–1887)
اورتور روبنشتاین (1982–1887)
آرتور روبنشتاین (Arthur Rubinstein) را یکی از برترین نوازندگان ویرتئوز پیانو در قرن ۲۰ میشناسند. نوازنده آمریکایی – لهستانی که ۲۸ ژانویه سال ۱۸۸۷ و در خانواده ای یهودی بدنیا آمد. وی هیچ نسبتی با نوازنده و پیانیست معاصر آنتون روبنشتاین و یا هلنا روبنشتاین ندارد.

در دوران کودکی همانند دیگر کودکان نتوانست شروع به تکلم نماید و این امر تا سه سالگی ادامه داشت تا اینکه توانست شروع به حرف زدن نماید و این اتفاق را همگان نشانی از کم هوش بودن او میدانستند!

اما جالب است بدانید که از دو سالگی شروع به یادگیری پیانو نمود. در سن ۴ سالگی بود که برای ویولونیست مشهور آلمانی یواخیم‌ (Joseph Joachim) پیانو نواخت و باعث شد تا وی شیفته استعداد و مهارتش بشود. در حقیقت این اتفاق باعث شد تا یواخیم روبنشتاین را که کودکی بیش نبود زیر نظر خود قرار دهد و این اتفاق تاثیر زیادی در پیشرفتهای آتی روبنشتاین داشت.

در سن ده سالگی برای ادامه یادگیری موسیقی به برلین رفت و چند سال بعد اولین حضورش در آلمان و لهستان همراه با ارکستر فیلارمونیک رقم خود.

در سال ۱۹۰۴ به پاریس رفت جایی که با اشتیاق زیاد به ادامه فعالیت هایش در زمینه موسیقی ادامه داد. در پاریس با آهنگسازانی همچون Maurice Ravel, Paul Dukas و نوازنده ویولون Jacques Thibaud ملاقات نمود و این آشناییها تاثیر بسزایی در مطرح شدن وی نیز داشت.

در سال ۱۹۰۶ در تالار کارنگی هال نیویورک اجرا نمود و پس از آن بود که اجراهای متعددی را در کشورهای مختلفی چون استرالیا، ایتالیا و روسیه برگزار نمود.

Audio File قسمتی از اجرای قطعه Liebestraum ساخته فرانتز لیست توسط آرتور روبنشتین را ببینید

اما در امریکا از وی استقبال چندانی نشد و پس از بازگشت به آلمان دچار افسردگی شدیدی شد تا حدی که یکبار سعی نمود خود را بکشد اما پس از ناکامی در این امر دوباره روحیه خود را بدست آورد و با انگیزه بیشتر به تمرین و نوازندگی پرداخت.

در خلال جنگ جهانی اول وی در لندن اقامت نمود و او‍ژن ایرایی (Eugène Ysaÿe) نوازنده مشهور ویولون را همراهی مینمود. در طی سالهای ۱۹۱۶ الی ۱۹۱۷ در کنسرتهایی در اسپانیا و آمریکایی جنوبی اجراهای بدیعی را از قطعات آهنگسازانی چون Enrique Granados Isaac Albéniz, Manuel de Falla, Heitor Villa-Lobos به روی صحنه برد.

ویلالوبوس قطعه Rudepoêma و استراوینسکی Trois mouvements de Petrouchka خود را به او هدیه دادند که نشان از اعتبار بالایش در میان موزیسن ها بود. در طی آن سالها روبنشتاین، قطعات خود را نیز ضبط مینمود که میتوان به انتشار آلبوم هایش توسط کمپانی AMPICO اشاره نمود که در حال حاضر نیز وجود دارند.

audio fileبشنوید اجرایی از مومان سوم کنسرتو پیانوی شماره ۵ بتهوون را با اجرای روبنشتاین

روبنشتاین را یکی از ماهر ترین نوازندگان بر روی صحنه میدانند؛ او کسی است که کنسرتو پیانوهایش بسیار مورد تمجید و تحسین منتقدین قرار گرفته است. وی همچنین در ارکسترهای مجلسی نیز فعالیت چشمگیری داشت که میتوان به همکاری وی با برخی از برترین نوازندگان چون: هایفتز (Jascha Heifetz)، پیاتیگورسکی (Gregor Piatigorsky)، شیرینگ (Henryk Szeryng) و کوارتت گوارنری (Guarneri)اشاره نمود.

روبنشتاین در کنار هایفتز و پیاتیگورسکی


در طی سالها نوازندگی و اجرا توانست جوایز متعددی را بدست آورد که برخی از مهمترین آنها به این شرح اند:
Sonning Award 1971; Denmark
Grammy Award for Best Chamber Music Performance:
Grammy Award for Best Instrumental Soloist Performance without orchestra:
Grammy Lifetime Achievement Award 1994
آرتور روبنشتاین، دارای رپرتوار گسترده ای از قطعات دوره های مختلف بود. تقریبا تمامی آثار شوپن را اجرا و ضبط نموده است. وی اجرای آثار آهنگسازان مدرن آن زمان را چون دبوسی و دوکاس را نیز در کارنامه هنری خود دارد.

اما آهنگساز محبوبش برامس بود که در صحبتی که با اسکریابین (Alexander Scriabin) داشت این نکته را بیان نمود که برامس محبوبترین آهنگساز در نزد او است.

en.wikipedia.org

11 دیدگاه

  • amir
    ارسال شده در آذر ۱۱, ۱۳۸۷ در ۱۱:۴۶ ق.ظ

    آین جمله یعنی چی ؟ “در دوران کودکی همانند دیگر کودکان نتوانست شروع به تکلم نماید “

  • amir
    ارسال شده در آذر ۱۱, ۱۳۸۷ در ۱۱:۵۱ ق.ظ

    راستی اون فیلمی که گذاشتین آهنگش ماله شوپن نیست مال لیسته :D

  • amir
    ارسال شده در آذر ۱۱, ۱۳۸۷ در ۱۱:۵۸ ق.ظ

    و یه چیزه دیگه آنتون روبنشتاین مال قرن ۱۹ هستش کجاش معاصره ؟ شاید منظورتون این بوده که با آرتور معاصر بوده !
    خودمونیم مقالتون سوتی بودا :))

  • amir
    ارسال شده در آذر ۱۱, ۱۳۸۷ در ۱۲:۰۰ ب.ظ

    واییییییییی دیونه شدم ایشون یکی از برترین نوازندگان ویرتئوز پیانو در قرن ۲۰ بوده نه ۲۱ !!!!!!

  • نیما
    ارسال شده در آذر ۱۱, ۱۳۸۷ در ۱۰:۴۰ ب.ظ

    امیدوارم در صورت تایید، ایرادات مقاله برطرف گردد.همینطور مقاله آندریاس شیف مورد بازنگری قرار گیرد نه اینکه با بی تفاوتی از کنار مطالب رد شوید.

  • حامد فتحی
    ارسال شده در آذر ۱۲, ۱۳۸۷ در ۱:۲۱ ق.ظ

    سلام. دوستان کمی دقت بیشتری کنند اول تاریخ تولد سپس فوت ایشان را نگاهی بیندازند! بعد در مورد قرن ۲۰ یا ۲۱ بحث کنند ! ۲ = در ضمن آقای امیر صعی کنند ابتدا مقاله را با دقت بیشتری مطالعه کنند :آنتون روبنشتاین :November 28, 1829 – November 20, 1894

    آرتور روبنشتاین :January 28, 1887 – December 20, 1982)

    شاید تقصیر آرتور روبنشتاین بوده که زیاد عمر کرده و شما رو به تکاپو انداخته است! بجای دیوانه شدن بهتر است بیشتر مطاعه کنید!

  • ارسال شده در آذر ۱۲, ۱۳۸۷ در ۵:۵۰ ب.ظ

    آقای فتحی حق با دوست ما امیر آقا است. دوره درخشش آرتور روبنشتاین در قرن گذشته یعنی قرن بیستم است.

  • هادی
    ارسال شده در دی ۴, ۱۳۸۷ در ۱۲:۰۴ ق.ظ

    سلام – از مطالب جالب و جدیدی که در اختبار ما میگذارید ممنون اگه میشه بعضی از خبرهای جدیدرانیز به ایمیلم بفرستید ممنون

  • ارشیا
    ارسال شده در بهمن ۱۸, ۱۳۸۸ در ۳:۵۴ ب.ظ

    شمابرای اینکه معنی نبوغ و درک موسیقیایی رو بفهمید سوناتهای بتهوون(مخصوصآ مهتاب)رو با اجرای روبینشتاین گوش کنید،بعد مقایسه کنید با غولها یی مثه هوروویتز یاریختر تا بفهمید حس یعنی چی.(البته معلومه دیکه،هایفتز با اونکه کارش درسته کار میکنه دیگه!!)

  • ناشناس
    ارسال شده در فروردین ۲۷, ۱۳۹۱ در ۹:۴۵ ق.ظ

    قسمت بعدی مقاله منتشر نشده؟ این نوشته چند قسمته؟

  • ارسال شده در فروردین ۳۰, ۱۳۹۱ در ۱۰:۲۲ ب.ظ

    قسمت دوم این مطلب به زودی روی سایت قرار می گیرد.

ارسال دیدگاه

رایانامهٔ شما نمایش داده نخواهد شد.

مروری بر آلبوم «ایوارگاه»

وحید طهرانی آزاد با ایوارگاهش نشان می‌دهد که امروز، برخلاف تصور درونی‌شده‌ی عمومی، می‌توان بدون عملیات محیرالعقول و شعبده ساز درخور زد و گوشی یافت. اگر از چهار دونوازی کوتاه سنتور و ویلن (پرنای ۱ تا ۴)، با همه‌ی کمیابیِ خودِ ترکیب و نگاه متفاوت به سبک و سیاق خط ویلن، موقتا چشم بپوشیم هیچ چیز عجیب و غریبی در ایوارگاه نمی‌یابیم. آنچه در ایوارگاه به گوش می‌رسد غریبه که نه، اما شخصی است.

فرایند خم کردن زه وارها و اتصال آن به ساختمان کلافها در ویولن (I)

محتوای این مقاله بخشی از دروس ارائه شده در شهریورماه ۱۳۹۷ در کارگاه رضا ضیائی (RZW) توسط رضا ضیائی است که فرشاد شالپوش آن را گردآوری و تدوین کرده و امیر خمسه ویراستاری آن را بر عهده گرفته است. متن کامل و دیگر مقالات مرتبط در آرشیو کارگاه موجود است.

از روزهای گذشته…

بوگی: ژانری که آرام و قرار ندارد (II)

بوگی: ژانری که آرام و قرار ندارد (II)

هر بار که “Sweet Home” را از رادیو می شنوم، سعی می کنم که معنی آن را بفهمم اما نهایتا تسلیمِ گروو (groove) قوی آن می شوم. البته در “Delta Swamp” گروو های فراوانتری وجود دارند. مانند “Stone Fox Chase” از “Area Code 615″، حتی اگر نام و عنوان آهنگ هم چیزی را برایتان تداعی نکنند، تمِ تیرهء ریف هارمونیکای آن را در “The Old Grey Whistle Test” به خاطر می آورید. وقتی که این قطعهء سازی را برای اولین بار شنیدم، فهمیدم که چقدر به گروه فانکِ معاصری مانند جنگ (War) نزدیک است.
گزارش مراسم رونمایی «ردیف میرزاعبدالله به روایت مهدی صلحی» (XIII)

گزارش مراسم رونمایی «ردیف میرزاعبدالله به روایت مهدی صلحی» (XIII)

مهم‌ترین نکته در مصداق‌دادن به عبارت تصحیح برای این کتاب اینکه من از جملات خود این ردیف برای همه تصحیحش استفاده کرده‌ام. همان‌طور که می‌دانیم، خیلی از جملات در خیلی از گوشه‌ها تکرار می‌شود ولی مهدیقلی هدایت جمله‌ای را که در دو سه گوشۀ مختلف تکرار شده به دو سه صورت مختلف نوشته است. مثلاً در یک جا با سه‌لاچنگ نوشته و در جای دیگر با دولاچنگ؛ در جایی نت‌ها را به هم متصل کرده و در جای دیگر همان‌ها را از هم جدا کرده است. من فکر می‌کنم چون انسان خیلی دقیقی بوده اشتباه نکرده است، بلکه به قطعیتی نرسیده است که به کدام صورت یک جمله را بنویسد و وقتی می‌دیده یک جمله دارد تکرار می‌شود آن‌را به‌صورت جدیدی می‌نوشته و مطمئن نبوده که کدام است، ولی هر دو صورت را نوشته است.
آفاق” را گردیده ام …

آفاق” را گردیده ام …

گزارشی از برگزاری گرامیداشت استاد حسن ناهید، بزرگداشت یاد و خاطره زنده یاد سیاوش زندگانی و کنسرت گروه “آفاق” :
والی: من روی چندصدایی های پنهان موسیقی ایرانی کار می کنم

والی: من روی چندصدایی های پنهان موسیقی ایرانی کار می کنم

ما دانشی که داریم را از محققان اروپایی گرفته ایم و آنها موسیقی ایرانی را از عینک اروپایی دیده اند، به همین خاطر است که باید در تمام پیش فرض های علمی مان تجدید نظر کنیم. همین بوده که سالها فکر می کردیم که موسیقی ایرانی باید با هارمونی و کنترپوان غربی چندصدایی شود. ما هم زمانی فکر می کردیم که باید روی موسیقی ایرانی عمودی آکورد بگذاریم، در صورتی که آکورد معنی نمی دهد در موسیقی ایرانی!
دیزی گیلیسپی و جز مدرن (III)

دیزی گیلیسپی و جز مدرن (III)

جاز آفریقایی-کوبایی بر اساس ریتمهای کوبایی است. دیزی گیلیسپی در سال ۱۹۴۷ توسط ماریو بائوزا (Mario Bauza) به چانو پوزو (Chano Pozo) ترومپت نواز جاز آمریکای لاتین معرفی شد. پوزو درامر کانگای گروه گیلیسپی شد. گیلیسپی همچنین به همراه بائوزا در کلوپهای جاز خیابان ۵۲ نیویورک و چندین کلوپ رقص در تئاتر آپولو و پالادئوم نوازندگی کرد. آنان در گروه چیک وب و کب کالاووی نواختند جایی که گیلیسپی و بائوزا دوستان همیشگی شدند.
مردان حرفه ای آواز ایران (III)

مردان حرفه ای آواز ایران (III)

خوشبختانه صدیق تعریف جزو آن دسته از خوانندگان موسیقی نبوده که یه شبه بر فراز بادبان های سرگردان سوار و فردای آن نیز به افقی سرنگون گردد. او در هر اجرا پرسشی جدید را به پیش می کشد و در ادامه امضایش را به آرامی و با اطمینان پای اثرش می گذارد. آنچه در ذهن مخاطب، پس از رویت اجرای آوازی تعریف باقی می ماند، تصویر مشخصی از رمز گشایی نشانه های موسیقی یک قرن آواز دستگاهی است. به این صورت که گاه باد خبر می دهد که دریا آرام شده و گاه آنچه پشت چشمانت است، با نسیمی به آن سوی دریا روانه می شود. یعنی آوایی سراسر در ستایش انسان. از اینرو در پایه های روش شناسی اجراهای آوازی تعریف را می توان اجتماعی با نفوذ در میان غالب طبقه ها دانست.
نی و قابلیت های آن (VI)

نی و قابلیت های آن (VI)

بالابان نامی است که آذری ها به این ساز اطلاق کرده اند. این ساز در زبان ارمنی، دودوک خوانده می شود و در مناطق کردنشین ایران به نام نرمه نای می شناسند. این تفاوت نام البته در صدادهی و شخصیت موسیقایی ساز هم خود را نشان می دهد. یعنی علی رغم شباهت ظاهری هر سه نوع، به راحتی می توان نوای دودوک ارمنی را با صدای بالابان آذری و نرمه نای کردی تشخیص داد.
سر توماس بیچام، رهبر بزرگ انگلیس (VIII)

سر توماس بیچام، رهبر بزرگ انگلیس (VIII)

توماس بیچام در ۸۱ سالگی در اثر سکته قلبی در آپارتمانش در لندن درگذشت! او ۲ روز بعد در قبرستان بروکوود در سِری خاک سپرده شد. به خاطر تغییراتی در بروکوود، باقیمانده جسدش در سال ۱۹۹۱ پس از نبش قبر در حیاط کلیسای سن پترز در لیمپسفیلد در سِری به خاک سپرده شد. آرامگاه او حدودا ۱۰ متر با آرمگاه فردریک دلیوسِ آهنگ ساز فاصله دارد. پس از سر توماس پسر بزرگش آدریان ولز بیچام بارونت شد.
ویولون مسیح استرادیواریوس (I)

ویولون مسیح استرادیواریوس (I)

مقاله ایی که در پیش روی دارید گزارشی است از روند بررسی و در بخشهایی باز سازی هندسی ساختمان ویلن؛ تلاشی در جهت شناخت و یافتن صحت و دقت هر چه بیشتر الگوی ویلن مسیح، که با استفاده از نسخه نمونه برداری شده استادانه، تحت عنوان و نام استاد جان دیلورث و همچنین با حمایت و پشتیبانی موزه اشمولم در اکسفورد انگلستان به چاپ رسیده است. ما در این مقاله رسما به تمامی تلاشهایی که در این راستا برای انتشار این طرح به انجام رسیده است، ارج می نهیم.
بادی گای، سمبل شیکاگو بلوز (II)

بادی گای، سمبل شیکاگو بلوز (II)

بادی گای بلوز مدرن را آفرید، او بدون حذف ذره ای از اصول بنیادین و ریشه های کهن این سبک ، موجبات پیشرفت و توسعه آن را فراهم آورد. هر چند نام گای با “شیکاگو بلوز” عجین شده ، اما سبک نوازندگی او کاملا منحصر بفرد است و دامنه فعالیت هایش بسیار گسترده .