آرتور روبنشتاین، ویرتوز قرن بیست (I)

اورتور روبنشتاین  (1982–1887)
اورتور روبنشتاین (1982–1887)
آرتور روبنشتاین (Arthur Rubinstein) را یکی از برترین نوازندگان ویرتئوز پیانو در قرن ۲۰ میشناسند. نوازنده آمریکایی – لهستانی که ۲۸ ژانویه سال ۱۸۸۷ و در خانواده ای یهودی بدنیا آمد. وی هیچ نسبتی با نوازنده و پیانیست معاصر آنتون روبنشتاین و یا هلنا روبنشتاین ندارد.

در دوران کودکی همانند دیگر کودکان نتوانست شروع به تکلم نماید و این امر تا سه سالگی ادامه داشت تا اینکه توانست شروع به حرف زدن نماید و این اتفاق را همگان نشانی از کم هوش بودن او میدانستند!

اما جالب است بدانید که از دو سالگی شروع به یادگیری پیانو نمود. در سن ۴ سالگی بود که برای ویولونیست مشهور آلمانی یواخیم‌ (Joseph Joachim) پیانو نواخت و باعث شد تا وی شیفته استعداد و مهارتش بشود. در حقیقت این اتفاق باعث شد تا یواخیم روبنشتاین را که کودکی بیش نبود زیر نظر خود قرار دهد و این اتفاق تاثیر زیادی در پیشرفتهای آتی روبنشتاین داشت.

در سن ده سالگی برای ادامه یادگیری موسیقی به برلین رفت و چند سال بعد اولین حضورش در آلمان و لهستان همراه با ارکستر فیلارمونیک رقم خود.

در سال ۱۹۰۴ به پاریس رفت جایی که با اشتیاق زیاد به ادامه فعالیت هایش در زمینه موسیقی ادامه داد. در پاریس با آهنگسازانی همچون Maurice Ravel, Paul Dukas و نوازنده ویولون Jacques Thibaud ملاقات نمود و این آشناییها تاثیر بسزایی در مطرح شدن وی نیز داشت.

در سال ۱۹۰۶ در تالار کارنگی هال نیویورک اجرا نمود و پس از آن بود که اجراهای متعددی را در کشورهای مختلفی چون استرالیا، ایتالیا و روسیه برگزار نمود.

Audio File قسمتی از اجرای قطعه Liebestraum ساخته فرانتز لیست توسط آرتور روبنشتین را ببینید

اما در امریکا از وی استقبال چندانی نشد و پس از بازگشت به آلمان دچار افسردگی شدیدی شد تا حدی که یکبار سعی نمود خود را بکشد اما پس از ناکامی در این امر دوباره روحیه خود را بدست آورد و با انگیزه بیشتر به تمرین و نوازندگی پرداخت.

در خلال جنگ جهانی اول وی در لندن اقامت نمود و او‍ژن ایرایی (Eugène Ysaÿe) نوازنده مشهور ویولون را همراهی مینمود. در طی سالهای ۱۹۱۶ الی ۱۹۱۷ در کنسرتهایی در اسپانیا و آمریکایی جنوبی اجراهای بدیعی را از قطعات آهنگسازانی چون Enrique Granados Isaac Albéniz, Manuel de Falla, Heitor Villa-Lobos به روی صحنه برد.

ویلالوبوس قطعه Rudepoêma و استراوینسکی Trois mouvements de Petrouchka خود را به او هدیه دادند که نشان از اعتبار بالایش در میان موزیسن ها بود. در طی آن سالها روبنشتاین، قطعات خود را نیز ضبط مینمود که میتوان به انتشار آلبوم هایش توسط کمپانی AMPICO اشاره نمود که در حال حاضر نیز وجود دارند.

audio fileبشنوید اجرایی از مومان سوم کنسرتو پیانوی شماره ۵ بتهوون را با اجرای روبنشتاین

روبنشتاین را یکی از ماهر ترین نوازندگان بر روی صحنه میدانند؛ او کسی است که کنسرتو پیانوهایش بسیار مورد تمجید و تحسین منتقدین قرار گرفته است. وی همچنین در ارکسترهای مجلسی نیز فعالیت چشمگیری داشت که میتوان به همکاری وی با برخی از برترین نوازندگان چون: هایفتز (Jascha Heifetz)، پیاتیگورسکی (Gregor Piatigorsky)، شیرینگ (Henryk Szeryng) و کوارتت گوارنری (Guarneri)اشاره نمود.

روبنشتاین در کنار هایفتز و پیاتیگورسکی


در طی سالها نوازندگی و اجرا توانست جوایز متعددی را بدست آورد که برخی از مهمترین آنها به این شرح اند:
Sonning Award 1971; Denmark
Grammy Award for Best Chamber Music Performance:
Grammy Award for Best Instrumental Soloist Performance without orchestra:
Grammy Lifetime Achievement Award 1994
آرتور روبنشتاین، دارای رپرتوار گسترده ای از قطعات دوره های مختلف بود. تقریبا تمامی آثار شوپن را اجرا و ضبط نموده است. وی اجرای آثار آهنگسازان مدرن آن زمان را چون دبوسی و دوکاس را نیز در کارنامه هنری خود دارد.

اما آهنگساز محبوبش برامس بود که در صحبتی که با اسکریابین (Alexander Scriabin) داشت این نکته را بیان نمود که برامس محبوبترین آهنگساز در نزد او است.

en.wikipedia.org

11 دیدگاه

  • amir
    ارسال شده در آذر ۱۱, ۱۳۸۷ در ۱۱:۴۶ ق.ظ

    آین جمله یعنی چی ؟ “در دوران کودکی همانند دیگر کودکان نتوانست شروع به تکلم نماید “

  • amir
    ارسال شده در آذر ۱۱, ۱۳۸۷ در ۱۱:۵۱ ق.ظ

    راستی اون فیلمی که گذاشتین آهنگش ماله شوپن نیست مال لیسته :D

  • amir
    ارسال شده در آذر ۱۱, ۱۳۸۷ در ۱۱:۵۸ ق.ظ

    و یه چیزه دیگه آنتون روبنشتاین مال قرن ۱۹ هستش کجاش معاصره ؟ شاید منظورتون این بوده که با آرتور معاصر بوده !
    خودمونیم مقالتون سوتی بودا :))

  • amir
    ارسال شده در آذر ۱۱, ۱۳۸۷ در ۱۲:۰۰ ب.ظ

    واییییییییی دیونه شدم ایشون یکی از برترین نوازندگان ویرتئوز پیانو در قرن ۲۰ بوده نه ۲۱ !!!!!!

  • نیما
    ارسال شده در آذر ۱۱, ۱۳۸۷ در ۱۰:۴۰ ب.ظ

    امیدوارم در صورت تایید، ایرادات مقاله برطرف گردد.همینطور مقاله آندریاس شیف مورد بازنگری قرار گیرد نه اینکه با بی تفاوتی از کنار مطالب رد شوید.

  • حامد فتحی
    ارسال شده در آذر ۱۲, ۱۳۸۷ در ۱:۲۱ ق.ظ

    سلام. دوستان کمی دقت بیشتری کنند اول تاریخ تولد سپس فوت ایشان را نگاهی بیندازند! بعد در مورد قرن ۲۰ یا ۲۱ بحث کنند ! ۲ = در ضمن آقای امیر صعی کنند ابتدا مقاله را با دقت بیشتری مطالعه کنند :آنتون روبنشتاین :November 28, 1829 – November 20, 1894

    آرتور روبنشتاین :January 28, 1887 – December 20, 1982)

    شاید تقصیر آرتور روبنشتاین بوده که زیاد عمر کرده و شما رو به تکاپو انداخته است! بجای دیوانه شدن بهتر است بیشتر مطاعه کنید!

  • ارسال شده در آذر ۱۲, ۱۳۸۷ در ۵:۵۰ ب.ظ

    آقای فتحی حق با دوست ما امیر آقا است. دوره درخشش آرتور روبنشتاین در قرن گذشته یعنی قرن بیستم است.

  • هادی
    ارسال شده در دی ۴, ۱۳۸۷ در ۱۲:۰۴ ق.ظ

    سلام – از مطالب جالب و جدیدی که در اختبار ما میگذارید ممنون اگه میشه بعضی از خبرهای جدیدرانیز به ایمیلم بفرستید ممنون

  • ارشیا
    ارسال شده در بهمن ۱۸, ۱۳۸۸ در ۳:۵۴ ب.ظ

    شمابرای اینکه معنی نبوغ و درک موسیقیایی رو بفهمید سوناتهای بتهوون(مخصوصآ مهتاب)رو با اجرای روبینشتاین گوش کنید،بعد مقایسه کنید با غولها یی مثه هوروویتز یاریختر تا بفهمید حس یعنی چی.(البته معلومه دیکه،هایفتز با اونکه کارش درسته کار میکنه دیگه!!)

  • ناشناس
    ارسال شده در فروردین ۲۷, ۱۳۹۱ در ۹:۴۵ ق.ظ

    قسمت بعدی مقاله منتشر نشده؟ این نوشته چند قسمته؟

  • ارسال شده در فروردین ۳۰, ۱۳۹۱ در ۱۰:۲۲ ب.ظ

    قسمت دوم این مطلب به زودی روی سایت قرار می گیرد.

ارسال دیدگاه

رایانامهٔ شما نمایش داده نخواهد شد.

«نیاز به کمالگرایی داریم» (II)

شاید نویسنده و نوازنده سه تار و سردبیر مجله گفتگوی هارمونیک به نظر من عنوان قابل قبولی است، چراکه در این سه زمینه به اندازه ای کار کرده ام که قابل توجه باشد البته در کنار این ها به تار نوازی و آواز کلاسیک هم پرداخته ام و توانسته ام آنها را نیز به جایگاه آبرومندی برسانم و کارهایی نیز در این زمینه انجام دادم که کم و بیش به دست اهالی هنر رسیده است.

مسترکلاس و کارگاه آواز پروفسور ماریو برونتی برگزار می شود

مسترکلاس و کارگاه آواز پروفسور ماریو برونتی از ایتالیا توسط موسسه فرهنگی- هنری فرزانه برگزار می‌شود. این مستر کلاس به دو صورت گروهی و خصوصی برگزار می شود، کلاسهای خصوصی برای کسانی که با آواز کلاسیک و تکنیک های آن آشنا هستند مفید خواهد بود و در صورت داشتن رپرتوار می‌توانند روی قطعه خود از آموزشهای پروفسور برونتی بهره مند شوند.

از روزهای گذشته…

بنی گودمن، پادشاه سوئینگ (III)

بنی گودمن، پادشاه سوئینگ (III)

در سال ۱۹۴۲ تا ۴۴ و در سال ۱۹۴۸ اتحادیه موسیقیدان آمریکا به نشان اعتراض به بیشتر کمپانیهای ضبط، دست به اعتصاب زدند. در اواخر دهه ۱۹۴۰ موسیقیدانان جاز بخشی از موسیقی کلاسیک را قرض می گرفتند. آثار ضبط شده گودمن در سبک “بیباپ” با کمپانی “ضبط کاپیتول” بسیار مورد توجه منتقدین موسیقی جاز قرار گرفت. زمانی که گودمن این سبک را آغاز کرد نوازندگانی چون بادی گرکو (Buddy Greco)، زوت سیمز (Zoot Sims)، واردل گری (Wardell Gray) و چند نوازنده مدرن دیگر را استخدام کرد.
گزارش جلسه نهم «کارگاه آشنایی با نقد موسیقی» (III)

گزارش جلسه نهم «کارگاه آشنایی با نقد موسیقی» (III)

از سوی دیگر پدیدآورندگان این روش نقد تاکید بسیار زیادی بر «علم» بودن آن داشتند و ادامه دهندگان راه آنان نیز همین روش و منش را دنبال کردند. بنابراین در نقد تکوینی به‌ویژه هنرهایی که برساخته‌هایشان (اعم از پیش‌نویس یا نهایی) ماهیت مادی دارد (نقاشی، مجسمه‌سازی، ادبیات) از یک سو ردپای روش‌های باستان‌شناسانه مانند تعیین قدمت، ارتباط دادن اشیاء و… از سوی دیگر ردپای یافته‌های علوم شناختی و روان‌شناسی خلاقیت به چشم می‌خورد، به شکلی که آن را بدل به ترکیبی از زندگی‌نامه، تاریخ، نسخه‌شناسی، روان‌شناسی و جامعه‌شناسی می‌کند.
آموزش مدون ساخت ویلن بر اساس علوم و تجربیات (II)

آموزش مدون ساخت ویلن بر اساس علوم و تجربیات (II)

هدف از طرح و ارائه مطلب مورد نظر ایجاد فضا و شرایط لازم به جهت ایجاد ساختاری کلاسیک در زمینه موضوع مطرح شده می باشد که با توجه به وجود پشتوانه لازم در راستای هدف مربوطه و همچنین امکان استفاده از محیط مناسب تخصصی برای آموزش و دسترسی غنی به مکتوبات و اطلاعات و همچنین بهره برداری از موارد دیگر، امید است که این مهم به اجرا رسیده و شروعی باشد برای شناخت بیشتر.
نگهداری پیانو (II)

نگهداری پیانو (II)

Steinway & Suns و بسیاری دیگر از سازندگان پیانوهای مرغوب معتقد هستند که یک پیانو بگونه ای ساخته می شود که تا سالهای سال نیازی به پولیش نخواهد داشت. چرا که تمهیدات لازم برای مراقبت از بدنه چوبی پیانو در کارخانه اندیشیده می شود. در واقع کیفیت مواد و ضخامت بکاربرده شده از آنها روی چوب – چه پیانو پلی استر باشد چه روکش با لاک الکل – به حدی است که عملآ شما را سالها از پولیش کردن بی نیاز می کند.
از اثر تا عمل موسیقایی (I)

از اثر تا عمل موسیقایی (I)

فلسفه‌ موسیقی از دهه ۱۹۸۰ پرجنب‌ و ‌جوش‌ترین و بارآورترین حوزه مطالعات فلسفه هنر بوده ‌است و نصیب ما از این‌همه؛ هیچ، دست‌کم تا چندی پیش. جز درایه‌ «فلسفه موسیقی» «دانشنامه استنفورد» که تاکنون سه‌بار به فارسی برگردان شده و پراکنده مقاله‌هایی همانند مقاله دوران ساز «لوینسون»، «یک اثر موسیقی چیست؟» بازتاب چندانی از آن اندیشه‌کاری‌ها در جامعه‌ فلسفه یا موسیقی ما نیست. اما اکنون «حسین یاسینی» مترجمی که انتخاب و کیفیت ترجمه‌ قبلی‌اش («درک و دریافت موسیقی») یکی از بهترین‌های معاصر و تاثیرگذارترین‌ها بر محیط‌های آموزشی است، یکی از پژوهش‌های فلسفه‌ موسیقی، «پدیدارشناسی موسیقی؛ بداهه گفت و شنود موسیقایی» «بروس الیس بنسن» را به فارسی برگردانده است. با اینحال انتخاب او این بار به قدر بار پیشین یکسر حسن نیست بلکه همزمان سرشته به نیک‌و‌بد است.
پیانو، نحوه انتخاب – قسمت هفتم

پیانو، نحوه انتخاب – قسمت هفتم

در نوشته های گذشته به عوامل دخیل در انتخاب پیانو مانند میزان علاقه به نوازندگی و بودجه، شاخص های ظاهری و صوتی، همچنین موارد فنی مانند سیستم نگه دارنده سیمها، پدالها، بدنه و … پرداختیم. در این نوشته سعی می کنیم بطور خلاصه بررسی سیستم انتقال نیرو از کلاویه به سیم (Action) را آغاز کنیم. فراموش نکنید که اکشن یک پیانو جزو مهمترین قسمتهای ساز است که هنگام خرید باید به آن توجه شود.
بررسی ساختار و نقش دانگ‌های مورد استفاده در گوشه‌های راک ردیف میرزاعبدالله (XII)

بررسی ساختار و نقش دانگ‌های مورد استفاده در گوشه‌های راک ردیف میرزاعبدالله (XII)

ساختار و سیر حرکت دانگی گوشه‌های راک هندی، راک کشمیر، راک عبدالله و صفیر راک را می‌توان با یکدیگر مقایسه کرد.
از بداهه نوازی تا آهنگ سازی (VI)

از بداهه نوازی تا آهنگ سازی (VI)

اگر بخواهیم تمایزات اصلی و مهم تحولات در آثار هنری و به ویژه موسیقی را در دو تمدن آب و خاک بررسی کنیم می توانیم اینگونه دو تمدن را بررسی کنیم.
راخمانینف؛ واپسین نماینده یک سلسله بزرگ (V)

راخمانینف؛ واپسین نماینده یک سلسله بزرگ (V)

وقتی پیانو کنسرتوی شماره ۲ راخمانینوف برای نخستین بار در اکتبر سال ۱۹۰۱ در یکی از کنسرتهای فیلهارمونیک مسکو به طور رسمی به مورد اجرا گذارده شد، خود آهنگساز در نقش تکنواز پیانو هنرنمایی کرد. این کنسرت با استقبال پرشوری مواجه شد و پیانو کنسرتو از همان نخستین اجرا در دل علاقمندان جایی مطمئن یافت و دلایل این مقبولیت نیز بسیار روشن بود: این کنسرتو سراسر مشحون از الهام بخشیهای ملودیک بسیار فریبنده و دلنشین است و هر شنونده ای را هر چقدر هم مشکل پسند باشد بی اختیار تحت تاثیر قرار می دهد. از همان نخستین اجرا، موفقیت چشمگیر این کنسرتو بدان اندازه بارز بود که مقام و شخصیت راخمانینوف را هم به عنوان یک انسان و هم به عنوان یک آهنگساز باری دیگر تثبیت ساخت.
مینی مالیسم، فیلیپ گلاس و کامه راتا (IV)

مینی مالیسم، فیلیپ گلاس و کامه راتا (IV)

زمانی که گلاس به شهرت رسیده بود، به خاطر نیاز مالی و امرار معاش، بر می گردد به سر کار اولش – تاکسی رانی – او خاطره ای از آن دوران را بیان می کند: «کمی از حادثه ی متروپولیتن گذشته بود که روزی خانمی خوش پوش سوار تاکسی من شد. پس از دیدن اسم راننده … به جلو خم شد وگفت: مرد جوان، آیا می دانی که هم اسم یکی از آهنگسازان بسیار مشهور هستی؟» گلاس به توضیح این مکالمه می پردازد: «خوب فیلیپ، کارت خیلی جالب بود. نظرت راجع به نوشتن یک اپرای واقعی چیست؟» منظور او از یک اپرای واقعی چه بود؟ «شاید بتوانی چیزی برای ارکستر، گروه کر و سولیست های من بنویسی. آن ها تحت آموزش خواندن به روش اپرای سنتی بوده اند و به همان شیوه تمرین کرده اند». در ابتدا گلاس دچار تردید شد.