هفزیباه منوهین، نابغه پیانو (II)

یهودی و هفزیباه منوهین
یهودی و هفزیباه منوهین
در سال ۱۹۶۲ او و یهودی، سفرهای شان را برای دادن کنسرت در استرالیا ادامه دادند و جشنواره ارکسترای منوهین: در آمریکا و کانادا در سال ۱۹۶۷ و استرالیا در سال ۱۹۷۰ و ۱۹۷۵٫ در ۱۹۷۷ او عضو شورای داوری اولین مسابقه بین المللی پیانو در سیدنی بود. همان سال در ملبورن، در کنسرتی که او می نواخت، پسرش دکتر مارستون نیکولاس اولین اجرای خود را به عنوان، چلیست (cellist)، داشت.

در ۱۹۷۹ آخرین کنسرت او در استرالیا بود که به همراه برادرش و گروه سیدنی استرینگ کووارتز (Sydney String Quartet)، نواخت. آخرین اجرای او در نوامبر همان سال همراه با برادرش در تالار جشنواره رویال در لندن بود.

هفزیباه منوهین حائوسر، در اول ژانویه ۱۹۸۱ در لندن، بعد از بیماری طولانی، ما را وداع گفت. یهودی، کنسرت تالار کارنجی (Carnegie Hall concert) خود را در ۲۲ فووریه ۱۹۸۱ به یاد او نواخت و به او تقدیم کرد.

آثار ضبط شده اش عبارتند از: “تروت” (Trout) از اسچووبرت (Schubert)، کئوننت (Quintet) به همراه اعضای آمادئوس کئوارتت (Amadeus Quartet)، کنسرتو های مووزارت همراه برادرش، گروه نوازی (trios) با برادرش و ماورسی گندرون (Maurice Gendron) و سوناتهایی با یهودی. حقوق سالیانه ۸۰۰۰ دولاری هفزیباه منوهین، به عنوان بوورس عضویت برای پیانیستهای استرالیایی جوان، توسط دانشگاه ملبورن و کنسرواتوریم موسیقی سیدنی، در سال ۱۹۸۰ مقرر شد. رخکن اصلی نوازندگان ویولن سل در مرکز هنر ملبورن (-Melbourne Arts Centre’s Hamer Hall ) به ادعای احترام به او، هفزیباه نام گذاری شد.

Audio File قسمتی از مهارت درخشان هفزیباه منوهین را ببینید

در سال ۱۹۹۸ کورتیس لووی (Curtis Levy)، مستندی در باره زندگی این زن فوق العاده تولید وکارگردانی کرد. این فیلم با کیفیتی خوب، همراه با مصاحبه هایی از اعضای خانواده اش، مجموعه ارزشمندی از فیلمهای خانوادگی آنها و نامه های هفزیباه که با صدای کری آرمسترانگ (Kerry Armstrong) خوانده شده است. موسیقی متن این فیلم برگزیده ای از نواخته های خود او اغلب به همراه برادرش یهودی، بوده است. بیوگرافی از او به نام قلب جانگداز (An Exacting Heart)، در سال ۲۰۰۷ توسط ژاکلین کنت (Jacqueline Kent) به چاپ رسید.

مبارز کیبورد!
یهودی منوهین برای ادای احترام به خواهرش نوشت: “قدیسه ای که از جانب خدایان آمده بود.”

نامش هفزیباه، به معنی، کسی که منتظر شادی است. از همان زمان نشانه خاص بودن او در چهره اش نمایان بود زمانی که من به عنوان برادر چهار ساله او همراه پدر و مادرم تولد او را با شادمانی به خانه خوش آمد گفتیم، آن شعف هیچ گاه مرا ترک نکرد.

او از نادرینی بود که مدافع حقوق زنان بود و عاشقانه و با تمام وجودش در این راه خدمت کرد. او خود را در عمیق ترین درد ها و شدیدترین ترسهای انسانی شریک می دانست. ” همچنین نوشته است: ” احساسات هفزیبا آنچنان زیاد بود که برای بیانشان به کلامی نیازمند نبود. او خود یک ساز فوق العاده بود، تغریبا بخشی وسیع از وجود خود من.

هفزیبا فرزند دوم خانواده خارق العاده مینوهین بود که تمام آنها موسیقی دان بودند. بزرگترین آنها یهودی، بزرگترین ویولنیست زمان خود بود، هفزیباه پیانیست مشهوری بود و جوانترین آنها یالتاه نیز پیانیستی معروف بود. دختر نا تنی او، استرالیایی فمنیست ایوا کوکس در باره او گفته است: “این پدر من ریچادر حائوسر بوده است که مرا نسبت به جهان مسئول تربیت کرد، اما این مادر ناتنی من، هفزیباه منوهین بود که به من آموخت تا نسبت به دیگران احساس مسئولیت و توجه کنم. او و مادرم بودند که به من آموختند، زنان نباید ساکت و مطیع در برابر بی عدالتی باشند، نه در خانه نه در دنیای بیرون. اینها انگیزه های من برای فمنیسم بودن، شدند.”

هفزیباه به عنوان یک موسیقی دان، به اجرای کارهای موتسارت بیشترین علاقه را داشت، اگرچه رپرتورهای (repertoire) فراوانی را نیز نواخته است.

ارسال دیدگاه

رایانامهٔ شما نمایش داده نخواهد شد.

دسته بندی و زمان بندی: ادراک متر (I)

تمپرلی در مقاله اش با نام «متر و دسته بندی در موسیقی آفریقایی» این سوالات را مطرح می کند: «چگونه می توان ریتم آفریقایی را با دید رایج تئوریک ریتم مطابقت داد؟»، «چه شباهت ها و تفاوت های بین ریتم آفریقایی و ریتم غربی وجود دارد؟ با توجه به این که ریتم غربی در بر اساس تئوری موسیقی سنجش می شود.» دیدگاه من در این مقاله نیز تفاوت چندانی با سوالات مطرح شده ندارد. مانند تمپرلی من نیز می خواهم مفاهیم تئوری های اخیر ریتم و متر را با توجه به موسیقی غربی مورد بحث قرار دهم. با این حال، من صرفا موسیقی آمریکایی را مد نظر قرار نمی دهم.

کنسرت ارکستر باربد در سومین جشنواره موسیقی معاصر تهران به روی صحنه می رود

ارکستر زهی باربد به رهبری کیوان میرهادی و سرپرستی محمد هادی مجیدی در سومین دوره جشنواره بین المللی موسیقی معاصر تهران در تاریخ سوم اردیبهشت ماه ۹۷ ساعت ۱۸ در تالار رودکی به روی صحنه خواهد رفت.

از روزهای گذشته…

شماره ۴ و ۵ فصلنامه موسیقى زنگار در یک مجلد منتشر شد

شماره ۴ و ۵ فصلنامه موسیقى زنگار در یک مجلد منتشر شد

تازه‌ترین شماره فصلنامه تحلیلی و نقد موسیقى زنگار، ویژه فصل زمستان ۹۵ و بهار ۹۶ در یک مجلد منتشر شد و از امروز در مراکز فروش سرتاسر کشور در دسترس است. شماره ۴و ۵ فصلنامه تخصصی موسیقی زنگار در این مجلد خود در بخش موسیقى کلاسیک ایرانى به دو مقاله به همراه گزارش جلسه نقد و بررسى یک آلبوم موسیقى پرداخته است: «بررسى و تحلیل تکنیک‌های آوازى مقام‌‌ای لو و هرایى» نوشته «مژگان چاهیان» و مقاله «پیشنهادى براى ترتیب درج علائم سرکلید در موسیقى ایرانى» نوشته «امیرحسین نجفى».
معرفی یک هنرمند: سرپاس مختاری‌ (VIII)

معرفی یک هنرمند: سرپاس مختاری‌ (VIII)

روایت است که مختاری قطعات بسیاری در طول مدت زندانی بودنش ساخت! پس از آزادی او اداره هنرهای زیبا تصمیم گرفت مدرسه شبانه‌ای برای تدریس موسیقی به وچود آورد و رکن الدین مختاری را به ریاست آن مدرسه برگزید. وی هرچند که دیگر به مقام‌ ریاست شهربانی بازنگشت، اما همچنان در دربار راه داشت و کار موسیقی را نیز تا آخر عمر رها نکرد.
برنامه مدون آموزش ویولن (قسمت اول)

برنامه مدون آموزش ویولن (قسمت اول)

روش آموزش در نوازندگی ویولن در کنار عواملی چون استعداد فردی، تمرین با برنامه و مستمر، مطالعه و شنیدن آثار موسیقی می تواند زمینه ساز بروز موفقیت و توانمندی در زمینه نوازندگی، ایجاد خلاقیت و رسیدن به آفرینش هنری در سطوح بالاتر در افراد گردد. از اینرو آموزش هدفمند، دارای جایگاهی بی بدیل در نوازندگی است.
مغالطات ایرانی – اتنوموزیکولوژی (III)

مغالطات ایرانی – اتنوموزیکولوژی (III)

فریدون فرزانه، خطاب به سازندۀ عمیق ترین نغمه های تاریخ موسیقی ایران می نویسد: «موسیقی شما نه جنبۀ علمی دارد نه جنبهء هنری و نه جنبهء ملی حال از شما می‏خواهم بپرسم این سازهایی غربی در ارکستر شما چکار دارد؟» و جالب اینجاست کسی که خود تمام آثارش را برای سازهای غربی تنظیم کرده از خالقی (که ارکستر غربی را به طور کامل ملی می دید و با نگاهی مستقل و ایرانی، صدایی ایرانی از این ارکستر درمی آورد) بعد از زدن برچسب غیرعلمی، غیر هنری و غیر ملی بودن به آثارش می گوید، ساز غربی در ارکستر شما چه می کند!
موسیقی کانتری، پنهان کننده نبوغ سیاهان

موسیقی کانتری، پنهان کننده نبوغ سیاهان

موفقیت چارلی پراید به عنوان یک خواننده سیاهپوست موسیقی کانتری، خیلی عجیب به نظر می رسد، زیرا به طور سنتی این نوع موسیقی تنها به سفیدپوستان اختصاص دارد. هنوز هم بسیاری از خواننده های آفریقایی -آمریکایی موسیقی کانتری در فروش آثارشان مشکلات زیادی دارند. شرکت های ضبط موسیقی به خاطر ترس از شکست اقتصادی عکس آنها را روی جلد آثار نمی زنند.
گفتگو با هوشنگ ظریف (I)

گفتگو با هوشنگ ظریف (I)

هوشنگ ظریف جزو آخرین بازمانده‌های نسلی از موسیقیدانان ایرانی است که هرگز اهل جنجال‌های رسانه‌ای نبودند؛ نسلی در عمل موسیقایی درجه یک و در آموزش خستگی‌ناپذیر. ظریف، تربیت‌شده‌ی مکتب معلمانی چون موسی معروفی، حسین دهلوی، روح‌الله خالقی، فرامرز پایور است که خود نیز تا امروز بر همان مسیر بوده و هست. بی‌تردید حاصل چند دهه کوشش پایه‌گذارانه‌ی آن نسل بود که قطار موسیقی کلاسیک ایرانی را شتاب بخشید. سالی که در آنیم اولین سالی است که هوشنگ ظریف بر خلاف خواست قلبی خود، پس از بیش از نیم قرن تدریس تار، دیگر در هنرستان موسیقی درس نمی‌دهد. سالروز تولد این استاد کهن‌سال ولی هنوز پر شور و بذله‌گو، بهانه‌ای بود تا او را در این گرد و غبار هیاهوهای رسانه‌ای بازیابیم و هوایی تازه کنیم.
«رقص دایره» با کر فلوت تهران به روی صحنه می رود

«رقص دایره» با کر فلوت تهران به روی صحنه می رود

بیست و دوم دی ماه در سی و دومین جشنواره موسیقی فجر، کر فلوت تهران به سرپرستی فیروزه نوایی در تالار رودکی تهران به اجرا خواهد پرداخت. در این کنسرت که همچون برنامه های گذشته این گروه، کر فلوت تهران توسط سعید تقدسی، رهبری خواهد شد، یک قطعه از حشمت سنجری به نام «رقص دایره» نیز به رپرتوار افزوده شده است که توسط امیرآهنگ، برای این آنسامبل تنظیم (آرانژمان) شده است.
سلطانی: لاخنمان تلاش میکند، مواد صوتی را از قید مفهوم رها کند

سلطانی: لاخنمان تلاش میکند، مواد صوتی را از قید مفهوم رها کند

هلموت لاخنمان، مواد را وسایل می نامد. معتقد است که مواد موسیقایی، همان مجموعه ای است که از قبل شکل گرفته و از کیفیت ها و ساختار های صوتی، زمانی و تمامی منابع صوتی ساخته شده و از سوی جامعه مورد پذیرش قرار گرفته است. لاخنمان در بعضی مواقع این مواد و وسایل را «دم و دستگاهِ زیبایی شناسی» می نامد.
بررسی تطبیقی سه نغمه‌نگاری مختلف ردیف میرزا عبدالله برای سنتور (III)

بررسی تطبیقی سه نغمه‌نگاری مختلف ردیف میرزا عبدالله برای سنتور (III)

این موضوع تا زمانی که نغمه‌نگاری نواخته‌های یک ساز کششی در میان باشد ایجاد اشکال نمی‌کند اما به مجرد آنکه با سازهای مضرابی ایرانی سروکار پیدا می‌کنیم دشواری‌هایی برای ثبت کشش‌های بلند بروز می‌کند؛ در نواختن این سازها کشش‌های بلند از توالی ضربات سریع و پیاپی پدید می‌آید و این یعنی این که علاوه بر نامعلوم بودن کشش تعداد ضربات تشکیل دهنده‌ی یک «ریز» هم می‌تواند گوناگون باشد. کمیتی که آن را فشردگی یا پُری یک ریز می‌نامیم.
کنسرتو ویولن سیبلیوس (I)

کنسرتو ویولن سیبلیوس (I)

دریجه آغازین اثر با نواختن تکنواز در میان زمزمه ی خلصه آور ارکستر، گشوده می گردد و این همنوازی برای لحظاتی کوچک، با تنهایی موهوم فاگوت همراه می گردد. مقدمه ی کوتاه آغازین، چنان زیباست که کمتر اثری تصنیف گشته در این فرم، می تواند به تاثیر گذاری آن باشد. بزودی با نقوش منقطعی که تکنواز بر روی بم ترین سیم ویولن، به تصویر می کشد، گذر موسیقی از آرامش آغازین به عبور آشوبگرانه اش از میان ارکستر بدل می گردد و تکنواز با قدم گذاردن بر مسیری پر پیچ و خم، به بهترین شکل حال و هوای موسیقی را پریشان گونه می سازد.