آنتونیو استرادیواری

آنتونیو استرادیواری
آنتونیو استرادیواری
آنتونیو استرادیواری لوتیه‌ای بود از اهالی ایتالیا. لوتیه واژه‌ای است مشتق از نام ساز لوت و به سازنده سازهای زهی گفته می‌شود. استرادیواری تقریبا همه نوع ساز زهی می‌ساخت و از او تعدادی ویولن، ویولا، ویولنسل، گیتار و حتی یک هارپ به یادگار مانده که همه از نفیس‌ترینهای نوع خود به شمارند. بی‌دلیل نیست که او را باارزش‌ترین سازساز دانسته‌اند.

توجه باید داشت، این آنتونیو استرادیواری را گاهی با تلفظ لاتینی شده‌اش استرادیواریوس می‌گویند. گاهی هم نام خلاصه شده استراد بر سازهای او می‌نهند. پس استرادیواری و استرادیواریوس یک نفر است و استراد نام سازهای اوست.

زایچه نامه‌ای از او در دست نیست، ولی باور بر این است که آنتونیو استرادیواری در سال ۱۶۴۴ در کرمونا متولد شد، شهری کوچک در ایتالیا. پدرش آلساندرو استرادیواری بود و مادرش آنا مورونی. محتمل است که آنتونیو در فاصله سالهای ۱۶۵۸ تا ۱۶۶۴ شاگردی نیکولو آماتی کرده باشد در کارگاهش، ولی شواهدی هم برخلاف این قصه در دست است.

آنتونیو در ژوئیه ۱۶۶۷ با فرانچسکا که بیوه‌ای جوان بود ازدواج کرد، شش فرزند حاصلش. سی ویک سال بعد که فرانچسکا فوت کرد، دیگر بار آنتونیا زامبلی را به زوجی گرفت، پنج فرزند هم از این وصلت نصیبش شد.

شهرت استرادیواری از حوالی ۱۶۸۰ فراگیر شد، و به تدریج از کپی برداری از مدلهای آماتی به شکلها و متدهای اختصاصی خودش مایل شد. قوسهای بدنه را به کلی تغییر داد، ضخامت چوب را در قسمتهای مختلف دگرگون کرد، و حتی رنگ لاک الکلی که به کار می‌برد عوض کرد(۱). برچسبهای سازهایش همه به لاتینی نوشته شده‌اند، به معنی ساخته شده بر دست آنتونیوس استرادیواریوس به سال فلان.

توافق نظر بر آن است که بهترین استرادها در فاصله ۱۶۹۸ تا ۱۷۲۵ ساخته شده‌اند و اوج مهارت استرادیواری را در سازهای حوالی ۱۷۱۵ می‌دانند. سازهای ۱۷۲۵ تا ۱۷۳۰ قابل قیاس با سازهای دوره قبل نیستند، برچسبهای آنها هم تفاوت دارد، لذاست که تصور می‌شود بیشتر آنها را دو پسرش اوموبونو و فرانچسکو ساخته‌اند. سازهای ساخته شده بر دست خود آنتونیو بالغ بر ۱۱۰۱ تخمین زده شده، حدود ۶۵۰ تای آنها باقی مانده به یادگار.

آنتونیو استرادیواری در دسامبر ۱۷۳۷ در زادگاهش کرمونا وفات یافت و همان جا در کلیسای کاتولیکی سن دومینیکو مدفون است، هر چند که این کلیسا در سال ۱۸۶۸ تخریب شد و جای دقیق آرامگاه معلوم نیست.

سازهای استرادیواری ساخته را بهترینهای جهان در رده سازهای زهی آرشه‌ای می‌دانند. فقط تعدادی از سازهای ساخت گوارنری دل جزو به استرادها نزدیک شده‌اند. بعضی نوازندگان، به ندرت، گوارنری را به استراد ترجیح داده‌اند. رکورد فروش سازهای استرادیواری که همانا رکورد فروش همه سازها هم هست، در اختیار ویولن استراد ۱۷۰۷ به نام همر است (به فتح ها بخوانید) که در حراج شانزدهم مه ۲۰۰۶ کریستی به مبلغ سه و نیم میلیون دلار امریکا فروخته شد.

توضیح:
۱- یکی دو سال پیش مقاله‌ای دیدم در مجله‌ای، ادعا داشت تازه کشف شده، یکی از علتهای صدای بی‌نظیر سازهای استراد داروی ضد موریانه‌ای است که استرادیواری در مخلوط لاک الکل استفاده می‌کرده است. اگر پیدا کنم این مقاله را، خالی از لطف نخواهد بود ترجمه و انتشارش.

17 دیدگاه

  • مطلبی
    ارسال شده در دی ۲۴, ۱۳۸۷ در ۱۲:۵۰ ق.ظ

    با تشکر از شما، فکر می کنم اگر نمونه ی برچسب های بکار رفته روی سازها به عکس های این مقاله اضافه بشه، مفید باشه ودیگر بیان آنکه چرا نام لوتیه که واژه‌ای است مشتق از نام ساز لوت، به سازنده سازهای زهی گفته می‌شود؟ در ضمن هر چند که جای هیچ شک در میزان نبوغ و کیفیت سازهای استراد نیست اما نباید چنین پنداشت که بعضی نوازندگان و به ندرت، گوارنری را به استراد ترجیح داده‌اند زیرا نیم نگاهی به سازهای نوازندگان شاخص سده گذشته و کیفیت صدا و ساخت و هم چنین قیمت فروش سازهای گوارنری نشان از جایگاه این سازنده دارد.نکته ی دیگر در باب قیمت استراداست، که گران ترین آنرا “همر” ذکر کرده اید، با مراجعه به آدرس:http://www.stradivariinvest.com/index.html می توان از قیمت بعضی از سازهای معتبر استراد و گوارنری با خبر شد، که ظاهرا خلاف آن موضوع در آنجا آمده است.

  • ارسال شده در دی ۲۴, ۱۳۸۷ در ۶:۲۱ ق.ظ

    زنده باد به شما خواننده دقیق، مطلبی ارجمند، خانم یا آقا. اول، از شما و همه خوانندگان عذرخواهی کنم، ذکر مرجع را فراموش کردم… شاید درست بگویید، چون مطلب را از ویکیپدیا برداشته‌ام که می‌دانم چندان معتبر و دقیق نیست. ولی در صحت سایتی که معرفی کرده‌اید هم درنگی باید، وبسایتی آکادمیک یا دولتی نیست که بی‌تردید معتبر باشد. در معرفی سایت (درباره ما) تجاری به نظر می‌رسد. علی ای حال، قیمت نجومی این سازها را می‌خواستم نشان دهم که همان سه ونیم میلیون کافی است، پنج شش میلیون طلب من! از خوانندگان تقاضا دارم این وبسایت مطلبی گرامی را ببینند به هر حال. در این فهرست رکورد فروش ساز شش میلیون آمده است. سایت دیگری (فوربس) دیدم که رکورد را دو میلیون نوشته، باز هم از آن استراد، ولی لیدی تنانت، وبسایت گران‌ترینها هم همین را تایید کرده، ولی تاریخ فروش را ۲۰۰۵ آورده، قبل از فروش همر. اما در مورد واژه لوتیه، پیدا کردم در دیکسیونرهای معتبر که کلمه‌ای فرانسوی است و ریشه در قرن نوزدهم دارد، ولی چرایش را نفهمیدم. چه خوب است خواننده‌ای که محرر را هل دهد به یاد گرفتن دو کلمه بیشتر. باز هم ممنونم، صمیمانه.
    http://www.stradivariinvest.com/index.html
    http://most-expensive.net/violin-world
    http://www.forbes.com/2006/04/10/expensive-musical-instruments_cx_mr_0411musicinst.html

  • پروانه
    ارسال شده در دی ۲۴, ۱۳۸۷ در ۷:۳۶ ق.ظ

    سلام!
    چرا از آقای پیر بازاری کم مقاله می گذارید ؟ به ندرت دیدم مقالات ایشان را بگذارید ؟

  • ارسال شده در دی ۲۴, ۱۳۸۷ در ۷:۴۷ ق.ظ

    از این بابت خیالتان راحت باشد ایشان به به ندرت به ما مطلب میدهند ما هم به سرعت میگذاریم!

  • پارسا
    ارسال شده در دی ۲۴, ۱۳۸۷ در ۹:۵۰ ق.ظ

    چگونه استرادیواری معرفی می کنین اما حتی یک نمونه تصویری از میان سازهایش، یا یک نمونه صدا و یا لیبل ساز … رو در این نوشته نمی آرین؟

  • عرفان
    ارسال شده در دی ۲۴, ۱۳۸۷ در ۱۲:۲۷ ب.ظ

    جناب فاریا تشکر صمیمانه ما را هم بپذیرید.از قلم شما خیلی لذت می برم.چه در اینجا چه در “دنیایی بهتر”.

  • ارسال شده در دی ۲۹, ۱۳۸۷ در ۸:۳۳ ق.ظ

    پارسای گرامی، چندین تصویر از استرادها و برچسبهای استرادیواری در کتابخانه‌ها پیدا کردم، برای شما در وبلاگم گذاشتم. فقط مایلم در برابر، (باور کنید برای این کار خیلی وقت صرف کردم) تقاضا کنم، دفعه بعد قدری به لحن کامنت توجه فرمایید، با حفظ معنی. به جای آن چه فرموده‌اید می‌شد گفت “بهتر بود تصویری از سازهای استراد و نمونه صدا یا لیبل آنها هم در متن گنجانده می‌شد.” قشنگ‌تر نشد؟ بیایید دنیای بهتری بسازیم، کسی را وظیفه بگیر خود فرض نکنیم.
    http://farya.blogspot.com/2009/01/blog-post_8656.html

  • پارسا
    ارسال شده در دی ۳۰, ۱۳۸۷ در ۱۲:۱۳ ق.ظ

    ۱-زمانی که هدف از یک نوشته معرفی، اطلاع رسانی یا امثالهم درباره فردی یا چیزی هست، آن نوشته باید با قراین مربوطه همراه شده تا زمینه فهم کامل خواننده از مطلب برآورده شودو گرنه شاید معرفی نکردن موضوعی از ناقص مطرح کردنش مفید تر باشه. اینکه شما فردی با جایگاه استرادیواری رو بدون آوردن تصاویر سازهای دست سازش یا لیبل هاش یا ابزارهای ساخت سازش که در موزه ها موجودند یا نمونه صوتی از سازهاش یا برخی از الگوهای ابعادی سازهاش معرفی می کنین می تونه ناشی از عواملی مثل بی دقتی، یا بی حوصلگی در ارائه دقیق مطلب یا کم اطلاعی در موضوع باشه و در هر حال ارائه صحیح مطلب، خدشه دار میشه.۲- هر چند به قول شما، کسی وظیفه بگیر دیگری نیست اما در این مورد خاص( آموزش عمومی افراد، یا بالا بردن سطح عمومی سواد توسط “”رسانه””)، شما رسالت بالاتری از روابط عادی اجتماعی ما بین افراد، نسبت به دیگران دارید و اگر ظرفیت آموزش یا ارائه صحیح مطلبی در نویسنده وجود نداشته باشد، نباید در آن مورد دست به قلم برد و یا نسبت به اعتراض مخاطب جبهه گیری کرده و یا بدتر از آن، به مخاطب با لحنی این چنین روش حرف زدن رو یاد دهد( و در حالی که اشکال از جانب نویسنده بوده). ۳-البته شما زحمت کشیدین که تصاویری رو بعد از چند روز در وبلاگ شخصی خوتون قرار دادین ولی برای من خواننده چندین ساله این سایت، این هم یک بدعت جدید و عجیبی است که چرا و چگونه مقاله ای در این سایت قرار می دین و عکس هاش رو در سایت دیگری میگزارین و واقعا جای تعجب داره آیا این سایت توانایی اصلاح مقاله رو نداره یا…؟و آیا خواننده باید سرگردان در سایت ها به دنبال تکمیل نوشته شما باشد؟۴-موضوع دیگر روش ارائه عکس های پر زحمت ای است که وبلاگتان قرار داده اید و آن کیفیت بسیار پایین و غیر قابل استفاده فنی این عکس هاست که مضاف بر آن نام حک شده وبلاگتان بر آثار هنری استراد شدیدا بر زیبایی بصری این تصاویر لطمه زده است.در واقع هدف از گذاشتن این تصاویر با این ابعاد و کیفیت چه بوده؟ اینکه به مخاطب بگوییم ویولن چه شکلی است؟ یا مثلا ویولن های استراد قرمز رنگ است؟! و خواننده بعد از دیدن این تصاویر نازل الاحوال چه چیزی بر سطح معلومات و گستره دانشش اضافه می گردد؟ پیشتر در مقاله ای در همین سایت شاهد ارائه زیباترین تصاویر با بالاترین کیفیت و بدون منت (نام بردن سایت) بوده ام، ای کاش این رفتار سرمشقی باشد برای کسانی که به دنبال ساختن دنیای بهتری هستند!۵- اصولا داشتن تخصص در موضوع، حلقه مفقوده تمامی کارهای ماست، شاید اگر به این مسئله بیشتر اهمیت داده شود دیگر شاهد چنین مشکلاتی نباشیم و السلام.

  • پارسا
    ارسال شده در بهمن ۱, ۱۳۸۷ در ۱۰:۳۶ ب.ظ

    نظر به اینکه مترجم مقاله فوق، به جای ارائه پاسخ های فنی به موارد مطروحه اینجانب در کامنت های اول و دوم اقدام به توهین در “وبلاگ شخصی” خود نسبت به بنده نموده و از کلماتی نظیر: کامنتهای بی‌معنی ولی رنج دهنده، مرض اشکال کردن،گریبان گیری، کامنت یخی،کامنت نویس بی تعمق، حرکت خارج از حوزه دید و بینش خواننده و طفلک، در پاسخ به من استفاده نموده، مطالبی را بیان می کنم:۱-” رفتار خارج از عرف”: آنچه که تا امروز در این سایت وزین دیده ام، بکار بردن ادبیات مودبانه نویسندگان و مترجمان و مسولین سایت در ارتباط به خوانندگان بوده است که نشان از کاردانی و سطح بالای شعور کاری آنان دارد زیرا یکی از اساسی ترین پارامترهای اعتبار یک نشریه تعداد مخاطبان و خوانندگان آن است و به واقع، خوانندگان مهمانان و ولی نعمت سایت و مسئولانش هستند نه مسئولین ولی نعمت خوانندگان و اتخاذ چنین رویکردی و احترام به مراجعین باعث بروز موفقیت برای نشریات است طبیعی است روش پاسخوگی مترجم حکایت از عدم دخول او بر این امر است. از طرف دیگر بنده نیز در هیچیک از دو کامنت توهین و فحاشی نسبت به مترجم مقاله نداشته ام، بکار بردن چنین الفاظی که دقیقا نشانه “ادبیات ذاتی” مترجم است ۲-“عدم نقد پذیری”: تا زمانی که اندیشه در بوته تفکر شخصی است نشانی از نقد دیگران ظاهر نمی گردد. اما اگر فردی خود را در جایگاه بیان نظرات شخصی یا دیدگاههای مورد تاییدش قرار داد، آنگاه نقد آغاز می شود و اصولا اگر کسی از نقد افکارش دچار تشویش می شود بهتر است نظراتش را بیان نکند.تشویش که با توهین به دیگران به اوج خود می رسد نشان از ضعف و کم اطلاعی سخنور می دهد، اما همین نقد برای افراد با هوش چون چراغی است که در ذهنشان روشن شده و به افکارشان اعتلا می بخشد.۳-“فرار از جمع”: اینکه به جای پاسخگویی به نظرات خواننده در همین مقاله، مترجم پاسخش را در گوشه ای ( وبلاگ شخصی) خود و در جمع کوچک خود بیان کرده حاکی از آن است که او خود بهتر از همه می داند که اینگونه پاسخگویی و اینچنین ادبیاتی در جایی چون این سایت با تعداد بالای بینندگان، به ‍‍ژست هنری اش لطمه شدیدی می زند.
    اما اصل مطلب: ۴-در پاسخ به کامنت من گفته اید: این باید را که گفته؟ تا چه حد باید وارد جزئیات شد؟. باید را کسی نگفته، اما اینکه شما تا کنون متوجه نشده اید جای تعجب دارد. نگاهی به سطح علمی مقالات ارائه شده نویسندگان این سایت مثل آقایان مهاجری، ضیایی، نوربخش، پورقناد، جواهری و… نشان از چارچوب علمی و سطح بالایی دارد که حدود سطح بندی مقالات سایت رو تعیین می کند. و همینطور سطح دانش و درک خوانندگان از مطالبی را که از آن لذت می برند و همینطور حدی از جزئیاتی که باید در آن وارد شد. ۵- تعجب می کنم که شما در سال ۲۰۰۹ چگونه هنوز فکر می کنید برای تهیه عکس چیزی لازم است تا از کانادا به موزه های اروپا بروید؟؟! مگر تا به حال از سایت های سرچ انجینی مثل گوگل استفاده نکرده اید!!؟ و لابد فکر می کنید من چنین انتظاری از شما دارم که این مطلب را نوشته اید؟ حتما مزاح فرموده اید قربان.۶- بنده خود دانشجوی سازگری هستم و داکیومنت سازهای معتبر و غیره را دارم و نیازی هم ندارم که شما اینگونه بر سرم منت گذاشته اید. اگر به کامنت اول هم دقت کنید متوجه خواهید شد. هدف من از ابتدا ارائه مقاله بصورتی موزون و کم نقص در سایت بود تا سایر خواننگان و علاقه مندان مراجعه کننده به این نوشته از آن لذت برند و بر اطلاعاتشان بیفزایند، اما از آنجا که شما از نقد بشدت مشوش می شوید، از همان ابتدا درک نکردید موضوع را. ۷-در پایان لزوم یادگیری بهرمندی از امکانت مولتی مدیای اینترنت رو یادآوری می کنم. اینکه شما برای بهتر عرضه کردن این مطلب در سایت می تونید از امکانات پخش صدای ساز، تصاویر رنگی و… استفاده کنید و تصورتان را از نشریه الکترونیکی نسبت به نشریه کاغذی دگرگون فرمایید، هر چند که شاید هنوز رویای نشریه کاغذی را در سر می پرورانید و درک کاملی از اهمیت موضوع ندارید و السلام.

  • ارسال شده در اردیبهشت ۱۶, ۱۳۸۸ در ۲:۰۸ ب.ظ

    mamnoon

  • reza_mobedikurd@yahoo.com
    ارسال شده در مهر ۲۶, ۱۳۸۸ در ۱۲:۱۵ ب.ظ

    عالی بود بسیار متشکرم

  • hasaan
    ارسال شده در تیر ۲۱, ۱۳۸۹ در ۷:۱۴ ب.ظ

    واقعا جای تاسف است که ما مردم حتی یک مقاله نمیتوانیم بخوانیم بدون اینکه خودمان را مطرح کنیم. خودپسندی همه ما را غرق کرده.

  • پارسا
    ارسال شده در تیر ۲۱, ۱۳۸۹ در ۸:۲۲ ب.ظ

    حاج حسن آقا، اگر منظور شما بنده بوده است می تونین به اولین کامنت من، شماره ۵ مراجعه کرده و متوجه موضوع مورد اشاره بنده شوید و سپس به روند گفتگوی بین من و جناب فاریا توجه کنید تا ببینید چه نوع برخوردی از طرف ایشان باعث شد تا کار از یک نظر ارتقا دهنده به این درجه از مجادله برسد و سپس خودتون رو در اینجا مطرح کنید!

  • کامل آغاز
    ارسال شده در آبان ۱۴, ۱۳۹۲ در ۱۰:۴۳ ب.ظ

    سلام قیمت ساز استراد الان چند است

  • خشایار
    ارسال شده در آذر ۷, ۱۳۹۲ در ۹:۲۸ ب.ظ

    باسلام وتشکرازشمامیخواستم بگویم درسایتی خواندم که علت متفاوت بودن صدای استراداستفاده ازگیاهان منطقه ای است که درآنجارشدکرده اند .بعلت سردبودن منطقه درتمام فصول سال رشدگیاه ودرنتیجه تراکم سلولی درتمام فصول یکسان بوده است.تاچه باشدنظرخوانندگان.

  • مسرحسین
    ارسال شده در دی ۲۷, ۱۳۹۴ در ۷:۲۱ ب.ظ

    سلام بر همگی سروران.میخواستم بدونم چطور ممکنه به اصالت ویولون ساخت آنتونیو پی برد…ویولونی دیدم که داخلش روی برگی از کاغذ که زرد شده اسم ایشون و سال ساخت نوشته شده …چطور میشه سن این ساز معلوم بشه

  • ارسال شده در دی ۲۷, ۱۳۹۴ در ۱۰:۲۳ ب.ظ

    دوست گرامی شناسایی یک ویولون با دقت بالا فقط در آزمایشگاه هایی که در کشور های پیشرفته اروپایی و آمریکا وجود دارد امکان پذیر است.

ارسال دیدگاه

رایانامهٔ شما نمایش داده نخواهد شد.

برندگان اعزامی جایزه پیانوى باربد به پاریس رسیدند!

برندگان جایزه بین المللی پیانوی باربد، «اشکان لایق» و «محمدجواد بهرامی» که از سوی این فستیوال به فرانسه اعزام شده اند، به مقصد رسیده و هم اکنون در پاریس هستند. به نقل از آرش اسماعیلی، دبیرهنری فستیوال پیانوی باربد، حضور در فستیوال پلاژ موزیکال در بل ایل فرانسه و شرکت در مستر کلاس های پیانو و موسیقی مجلسی این فستیوال، بخشى از جوایز برندگان نهایى نخستین دوره جایزه بین المللى پیانوى باربد است که ٢٢ تا ٢۴ دى ماه سال گذشته (۱۳۹۵) در شهر شیراز برگزار شد.

رمضان: سبک آهنگسازی آهنگسازان ایرانی بی ارتباط با عصر زندگی آنهاست

در مورد این سوال شما باید بگویم، خب قطعاتی که ابتدای قرن، مثلاً حدود ۱۰۰ سال پیش نوشته شده اند، بعضی از این آهنگ ها به نسبت خیلی ابتدایی هستند، فقط می توان گفت یک هارمونیزاسیون است، روی یک سری تم های ایرانی که به هر صورت وقتی که موسیقی غربی وارد کشور ایران شد، در آن زمان هنوز پیانیست های حرفه ای از غرب به ایران نیامده بودند که این ساز را به صورت حرفه ای آمورش دهند و پیانو در حقیقت ساز دوم بوده است که در کنار سازهای نظامی که تدریس می شده و در حقیقت پیانو برای درس های هارمونیک استفاده می شده است و همینطور به عنوان یک ساز دوم موزیسین ها روی آن کار می کردند.

از روزهای گذشته…

ویولون مسیح استرادیواریوس (III)

ویولون مسیح استرادیواریوس (III)

در این نمونه موجود با در نظر گرفتن وضعیت فعلی آن بدون هیچ دگرگونی، آنگونه تلقی می شود که بر اساس نام های موثق در حاشیه طرح مزبور و همچنین سایر عناوین دیگر تحت عنوان مجموعه های معتبر، مشخصات و اطلاعات کاربردی دقیق و حقیقت آن منطبق برواقعیت می باشد.
انریکو گراندوس، یک آهنگساز بد شانس!

انریکو گراندوس، یک آهنگساز بد شانس!

انریکو گراندوس (Pantaléon Enrique Costanzo Granados y Campiña) یکی از آهنگسازان بنام اسپانیا در سبک کلاسیک میباشد که نوازنده ای چیره دست در پیانو نیز بود. وی در ۲۷ جولای سال ۱۸۶۷ در شهر Lérida ایالت کاتولونیا اسپانیا بدنیا آمد. نوازندگی را بصورت حرفه ای در زمانی که در بارسلون بود زیر نظر دو استاد بنام آنزمان Joan Baptista Pujol و Francisco Jurnet فرا گرفت.
به‌استقبال «ماراتن پیانو» در پردیس هنرهای زیبای دانشگاه تهران (II)

به‌استقبال «ماراتن پیانو» در پردیس هنرهای زیبای دانشگاه تهران (II)

تاجایی که اطلاع دارم در سال‌های اخیر اجراهای مختلف مرتبط با گروه موسیقی، از اجراهای پایان‌نامه‌ها گرفته تا جشنواره‌های مختلف موسیقایی گروه موسیقی در فضاهایی چون تالار شهید آوینی یا کلاس‌های دانشکده‌ی هنرهای نمایشی و موسیقی برگزار شده‌اند. حائلی که مابین فضای این سالن و کلاس‌ها با فضای بیرون –فضایی که متعلق به همه است- وجود دارد، گویی این دو فضای سرپوشیده را تبدیل به فضایی منفک و «تخصصی» کرده است که انگار اگر کسی بخواهد به آن فضا برود و آنچه می‌گذرد را درک کند، لاجرم باید اهلیتی تخصصی با موسیقی داشته باشد. (۳)
گروه ریمونز (VI)

گروه ریمونز (VI)

ایرا روبینز (Ira Robbins) و اسکات ایسلر (Scott Isler) از گروه Trouser Press جنبش ریمونز را اینگونه توصیف کردند: “تنها با چهار عضو و سرعت بسیار بالا! ریمونز نیویورک، انفجاری بود در موسیقی راک دهه ۷۰، آنها مجددا موسیقی را متحرک سازی کردند. استعداد فوق العاده آنها باعث شد که زیبایی شناسی موجود در موسیقی پاپ را با افزودن ماهیتی مخرب و فرهنگی شوخ و ریتم گیتار مینیمالیستی از نو بسازند.”
گفتگو با فیلیپ میرس (IV)

گفتگو با فیلیپ میرس (IV)

همه نوازندگان هورن شنوایی خود را از دست می دهند! صدای آن برای نوازنده آنقدر بلند است که باور نمی کنید! من یکی از نوازندگانی هستم که به این صدا مانند شلوغی رستوران که مانع شنیدن صدای طرف مقابلتان می شود توجه می کنم. متأسفانه همانطور که زمینه فراهم شده است در آینده امکان شکایت از ارکسترها به خاطر مسئله از دست دادن شنوایی وجود دارد. شاهد این خواهیم بود که نوازنده ای می گوید:«صبر کنید ببینم زمانی که من به این ارکستر پیوستم شنواییم صد در صد بود و الآن که آن را از دست داده ام ارکستر را مسئول می دانم». کاش وقتی که ۲۵ یا ۳۰ ساله بودم شنواییم را سنجیده بودم.
زنان و موسیقی (I)

زنان و موسیقی (I)

صحبت از موسیقی است، موسیقی که ارباب آن، سِسیلِ قدیس، به خاطرش در سال ۲۳۲ در شهر رُم سرش از تنش جدا شد و با این همه به استثنای دهه های اخیر، زنان کمی دیده می شوند که آهنگ ساز، یا مانند پالسترینا، باخ، موزار، برلیوز یا سَن سانس یا فرانک مشهور به این عنوان باشند… دلیل این امر چیست؟ پاسخ دادن به این سؤال مشکل است! بیشتر هنرها (نقاشی، مجسمه سازی و غیره) این خصوصیت را داشته یا دارند.
ال گالادورو افسانه جاودان ساکسیفون

ال گالادورو افسانه جاودان ساکسیفون

ال گالادورو (Al Gallodoro)یکی از افسانه های عرصه موسیقی است، این استاد با سابقه ای ۸۰ ساله در زمینه ساکسیفون و کلارینت کماکان در اجراهایش شنوندگان را متحیر می کند. او آموزش موسیقی را از سن هفت سالگی آغاز نمود، در سن ۱۳ سالگی به طور حرفه ای وارد دنیای موسیقی گشت و امروز در آستانه ۹۳ سالگی همچنان به فعالیت مشغول است.
نگاهی به سوئیت برگاماسک دبوسی

نگاهی به سوئیت برگاماسک دبوسی

سوئیت برگاماسک (Suite Bergamasque) از جمله مشهورترین مجموعه کارهای پیانویی است که توسط کلاود دبوسی (Claude Debussy) موسیقیدان سبک رمانتیک – امپرسیونیسم فرانسوی تصنیف شده است.
فاصله مضراب با سیم در سنتور

فاصله مضراب با سیم در سنتور

در ادامه مقاله قبلی و در خصوص مضراب زدن با ساز سنتور، همانطور که در مورد اجرای ریز صحبت شد، می توان همان خصوصیات را به اجرای پاساژها و همچنین آرپژ ها مرتبط نمود. اجرای صحیح و درست این تکنیک ها نیز با پایین نگه داشتن سر مضراب تا یک فاصله مشخص شده از سیم ها ، کاملا آسان می شود.
یک نمونه از کاربرد هارمونی چهار بخشی

یک نمونه از کاربرد هارمونی چهار بخشی

قبل از ادامه سلسه مطالبی که در گذشته راجع به هارمونی چهار بخشی ارائه کردیم و با توجه به سئوالاتی که چند نفر از دوستان راجع به فواید این مباحث پرسیده اند، قصد آن داریم که در یک مطلب کوتاه فواید آگاهی از قوانین هارمونی چهار بخشی که در کتاب های هارمونی می توان آنها را مطالعه کرد، را بصورت عملی تشریح کنیم.