ارکستر فیلارمونیک چک (II)

واکلاو نئومان (Václav Neumann) در دوره طولانی حضور خود در ارکستر از سال ۱۹۶۸ تا ۱۹۹۰ توانست برای ارکستر شهرت و محبوبیت بین المللی بیآفریند که دلیل آن ایجاد صدای متفاوت و سبکی ناب و به خصوص اجراهای غیر قابل مقایسه این ارکستر از موسیقی چک در قیاس با دیگر ارکسترها است. در دوره دشوار جنگ جهانی اول زمانی که چک اسلواکی به یک کشور مستقل تبدیل شد و همزمان با خدشه دار شدن امپراطوری مجارستان، رهبرانی همچون؛ اُسکار ندبال ۱۸۹۶ تا ۱۹۰۶ و ویلم زمانک ۱۹۰۲ تا ۱۹۰۶ ارکستر را به شایستگی اداره کردند.

در دوره واکلاو تالیچ از سال ۱۹۱۹ تا ۱۹۴۱ بود که ارکستر فیلارمونیک چک به درجه شایسته ترین و بهترین ارکسترهای اروپا رسید و اولین ضبط ارکستر در دوره تالیچ انجام شد.

رافائل کوبلیک جانشین تالیچ، اولین بار رهبری ارکستر را تنها زمانی که ۲۸ سال داشت بر عهده گرفت که توانست اجرای بسیار درخشانی را روی سن ارائه دهد.

شایان ذکر است که نام “ارکستر فیلارمونیک چک” اولین بار در سال ۱۸۹۴ به عنوان نام اصلی ارکستر ملی پراگ نهاده شد و چنانکه گفته شد، اولین رهبر آن آنتونین دورژاک بود.

به مناسبت بزرگداشت موسیقی چک در سال ۲۰۰۴ دعوتهای بین المللی از ارکستر افزایش یافت، برای مثال؛ در وین، لندن، لینز، بوداپست و سالزبورگ (جایی که CPO در سال ۱۹۶۳ در این فستیوال مهم برای اولین بار شرکت کرد). در سال ۲۰۰۴ رکوئیم (Requiem) اثر دورژاک را به رهبری ژرد آلبرشت (Gerd Albrecht) اجرا نمود که هنوز شهرت زیادی دارد.

در همان سال، CPO اجراهای غنی خود را در آلمان ادامه داد (جایی که در آگوست همان سال در جشنواره موسیقی اسشلزویخ-هولشتین شرکت کرد) اولین ضبط ارکستر روی گرامافون در سال ۱۹۲۹ بود، واکلاو تالیچ (Václav Talich) آلبوم “وطن من” اثر اسمتانا (Smetana) را ضبط کرد.

CPO بعد از مجموعه گسترده ضبط آثارش، با شروع جنگ، ضبط آثارش را با شرکت سوپرافون ادامه داد. ابتدا ضبطهای ناب واکلاو تالیچ و پس از آن آثار ضبط های طلایی به رهبری کارل آنچرل؛ شخصی که با ضبطهای بی نظیر خود در دهه های ۵۰ و ۶۰، پیشرفت و موفقیت گسترده ارکستر را تثبیت بخشید و چهل و دو دیسکت کامل با عنوان نسخه طلایی کارل آنچرل با فرمی دیجیتالی و با برچسب سوپرافون در سال ۲۰۰۲ عرضه کرد.

در سال ۱۹۶۰ ارکستر جایزه آکادمی چالرز کروس (Charles Cros) را برای ضبط آنچرل (Ančerl’s) از سمفونی مارتینو (Martinů’s Fantasies symphoniques) دریافت کرد که این جایزه اولین بین ده رویدادی است که برای یک ارکستر افتخاری بزرگ محسوب می شود. ارکستر برای ضبطهای خود جوایز بین المللی فراوانی کسب کرد، با هدایت رهبران خود و چه به همراه رهبران میهمان. ارکستر پنج بار برنده جایزه آکادمی گرند پریکس فرانسه و بارها دارنده جایزه کلاسیک کن (Cannes Classical Award) بوده، مانند سال ۲۰۰۳ برای ضبط اثر دورژاک با رهبری چارلز ماکراس (Charles Mackerras) و با مارک شرکت سوپرفون.

در دوره رهبری واکلاو نئومان، ارکستر فیلارمونیک چک، سموفونی های دورژاک، مالر را به طور کامل ضبط و عرضه کرد. ولادیمیر اشکنازی (Vladimir Ashkenazy) در طول رهبری در ارکستر، سیزده دیسکت جامع از آثار ریچارد استرائوس، مالر، راخمانینوف و دیگر بزرگان موسیقی را به جا گذاشت. چاندو، رهبر دیگر ارکستر، اثری از زملینسکی (Zemlinsky) را بر روی سه دیسکت به همراه آنتونی بئومونت (Antony Beaumont) ضبط و ارائه کرد.

موسیقی مارتینو (Bohuslav Martinů) از دوره تالیچ یکی از موارد ویژه ای بود که CPO روی آن تمرکز داشت و اجراهای مهمی را با آثار وی به روی صحنه آمده است؛ تمام رهبران ارکسترهای چک، موسیقی مارتینو را به عنوان مهمترین بخش اجراهای خود قرار می دهند. نسخه جدیدی از مجموعه سمفونیهای مارتینو به همراه امضای بین المللی خود آهنگساز؛ “مارتینو ژیری بلوهلاوک” توسط ارکستر فیلارمونیک چک و با برچسب سوپرفون عرضه شد. ژنیک ماکال بار دیگر در سال ۲۰۰۳ رهبری ارکستر را بر عهده گرفت.

وی در سال ۲۰۰۷ با آنکه برنامه کامل و جامعی را برای دوره رهبری خود در ارکستر تنظیم کرده بود، بسیار ناگهانی از مقام خود به عنوان رهبر CPO کناره گرفت. در فوریه ۲۰۰۸ ارکستر، الیاهو اینبال (Eliahu Inbal) را به عنوان رهبر جدید معرفی کرد که تا فصل ۲۰۰۹ – ۲۰۱۰ ارکستر را هدایت خواهد کرد.

bach-cantatas.com

ارسال دیدگاه

رایانامهٔ شما نمایش داده نخواهد شد.

آثاری از دوره رمانتیک با اجرای ارکستر آرکو به روی صحنه رفت

اجرای ارکستر آرکو با مدیریت اجرایی نیما جوان، شب گذشته با استقبال علاقه‌مندان به موسیقی کلاسیک مواجه شد و تقریبا تمام صندلی‌های تالار وحدت پراز تماشاگر بود. ارکستر زهی آرکو به رهبری ابراهیم لطفی، شب گذشته جمعه ۲۴ آبان ۱۳۹۸ در تالار وحدت به صحنه رفت. کنسرت مایستر این اجرا علی جعفری پویان بود و بردیا کیارس هم در این اجرا حضوری افتخاری داشت.

گزارشی از نشست خبری دومین جشنواره موسیقی دانشگاهی «صبا»

نشست خبری دومین جشنواره موسیقی دانشگاهی «صبا» روز چهارشنبه بیست و دوم آبان در پردیس باغ ملی دانشگاه هنر تهران برگزار شد. در این نشست با حضور پوریا رمضانیان (دبیر جشنواره)، محمد هادی مجیدی (دبیر اجرایی جشنواره)، محمدرضا آزاده فر (معاون پژوهشی دانشگاه)، محمدرضا تفضلی (مشاور هنری جشنواره)، سیاوش مهرآیین (سرپرست تیم طراحی گرافیک) و پردیس نیک بخش (روابط عمومی جشنواره) برگزار شد.

از روزهای گذشته…

نی و قابلیت های آن (I)

نی و قابلیت های آن (I)

در ادامۀ مباحث مقدماتی در مورد ساز های ایرانی تلاش می کنیم به تدریج، به بررسی سازهای ایرانی و قابلیت های آنها و نقاط قوت و ضعف آنها در تکنوازی و کارهای گروهی بپردازیم و در ادامه این مباحث به برخی طرح ها و ابتکاراتی که در راستای تکامل تدریجی این سازها و برطرف کردن نقاط ضعف اجرایی و ساختاری آنها صورت گرفته، می پردازیم.
موسیقی و طنز (قسمت اول)

موسیقی و طنز (قسمت اول)

در تاریخ ۱۵ شهریور ۱۳۸۴ نشستی به دعوت دفتر پژوهشهای طنز در حوزه هنری، برگزار شد که سخنرانی این برنامه را سید علی رضا میر علینقی عهده دار بود. امروز متن کامل این سخنرانی را می خوانیم:
About گروهی برای بداهه نوازی (IV)

About گروهی برای بداهه نوازی (IV)

این پرسش در واقع نقطه ضعفی است که کاکسون همواره به آن اشاره می کند. «مشکلی که از نظر من وجود دارد این است که همیشه باید موسیقی را در دسته و کلمه ها خلاصه کنیم و واژه ها به داستان های خود نیازمندند که حاصل کنار هم گذاشتن این گونه تاریخچه ها هستند. در حال که داستان ما فقط درباره چهار نفر است که در یک استودیو هستند.»
بزرگداشت حسن ناهید در ارسباران برگزار می شود

بزرگداشت حسن ناهید در ارسباران برگزار می شود

مراسم بزرگداشت، استاد حسن ناهید، نوازنده و مدرس پیشکسوت ساز نی، با همکاری موسسه فرهنگی – هنری «راد نواندیش» پنجشنبه ۲۶ دی ماه، در ساعت ۱۷:۳۰ در فرهنگسرای ارسباران برگزار می شود.
گزارش مراسم رونمایی «ردیف میرزاعبدالله به روایت مهدی صلحی» (XIV)

گزارش مراسم رونمایی «ردیف میرزاعبدالله به روایت مهدی صلحی» (XIV)

هدایت در کتاب مجمع‌الادوار یک به یک گوشه‌ها را توضیح داده است. برای نمونه، وقتی در بیات ترکِ دو به گوشۀ شکسته می‌رویم سی بِمُل می‌شود و می‌ کُرُن. الآن آنچه رایج است اینکه هنگام فرود به بیات ترک اول می را بِکار می‌کنند و سپس سی کُرُن می‌شود. در ماهور هم همین‌طور. ولی مهدیقلی هدایت در مجمع‌الادوار نوشته است در فرود گوشۀ شکستۀ بیات ترک ابتدا سی بِکار می‌شود اما می کُرُن می‌ماند و این خیلی جالب است. چند جمله در شکستۀ ماهور با می‌کُرُن و سی‌بِکار داریم و این گامی است که مشابهش را ندیده‌ام (توالی نت‌ها سُل، لا، سی‌بِکار، دو، رِ، می‌کُرُن، فا، سُل) و در مجمع‌الادوار توضیح داده که این یک حالت خاص است ولی الآن در فرود شکستۀ ماهور ابتدا می‌ را بِکار می‌کنند و سپس سی بِمُل می‌شود و به ماهور فرود می‌آییم ولی قبلاً در فرود شکسته به مقام دیگری فرود می‌آمده‌اند که مقام خاصی است که در آن می ‌کُرُن است و سی بِکار. و این فواصل در هیچ‌جای دیگر موسیقی ایرانی تکرار نمی‌شود و در این ردیف هست.
«موسیقاب» (III)

«موسیقاب» (III)

در اینجا مقصود از واژه‌ی اکسپرسیونیسم، نه یک سبک ویژه‌ی هنری مربوط به دهه‌ی نخست میلادی در غرب، بلکه انگاره‌ ای کلی در تاریخ هنر است. با چنین نگاهی، اکسپرسیونیسم در حکم یک نگرش کلی در زیبایی‌شناسی، مفهومی گسترده پیدا می‌کند و لازم است این واژه را در هنر امروز، از یک جنبش هنر مدرن در قرن بیستم متمایز بدانیم. بنابراین اگرچه این نوع بیان، روزگاری به منزله ی یک سبک غالب، تئوریزه و تدوین شد اما به عنوان رویکردی کلی، همواره می‌تواند در اندیشه‌ی هنری مطرح شود؛ رویکردی که با ساختارهایی گسسته و اپیزودیک در پی فرانمایی است.
عقاید کلنل وزیری در مورد موسیقی ایرانی

عقاید کلنل وزیری در مورد موسیقی ایرانی

نوشته ای که پیش رو دارید در زمان حیات کلنل علینقی وزیری درباره زندگی، آثار و عقاید ایشان در مجله «هنر و مردم» در اردیبهشت ماه ۱۳۵۳ نوشته شده است که بخشی از آن مطلب که مربوط به عقاید کلنل وزیری در مورد موسیقی ایرانی، شاگردانش هست به اضافه سروده ای از حسینعلی ملاح درباره او را می خوانید.
روش سوزوکی (قسمت بیست و سوم)

روش سوزوکی (قسمت بیست و سوم)

با وجود تمرین‌های پیوسته و فشرده ی دائم او توانست از پنج تمرین، چهارتای آنها را به انجام برساند و در صورت بروز حتی یک اشتباه باید دوباره همه را از اول شروع می‌کرد و اتفاقاً همین تکرارهای مداوم بود که‌ توانست به او اطمینان و استحکام ببخشد. “در جواب سوال تو سرآرشه را می‌بینی درسته؟” همیشه جواب می‌داد “بله من می‌بینم.” این جواب چه معنی می‌داد؟ بعضی وقت‌ها واقعاً اشک در چشمان من جمع می شد وقتی که می‌دیدم از دهان کوچولوی تائیچی، کودکی که این جهان را نه می‌توانست ببیند و نه می‌شناخت، بطور ناخودآگاه چنین پاسخی برمی آید.
پروفسور کلوس نویمن در شیراز کارگاه اتنوموزیکولوژی برگزار می کند

پروفسور کلوس نویمن در شیراز کارگاه اتنوموزیکولوژی برگزار می کند

آموزشگاه موسیقی نگین فارس با همکاری انجمن موسیقی ایران در روز شنبه ۱۶دی ماه سال جاری در شیراز از ساعت ۱۶ در مرکز اسناد و کتابخانه ملی فارس کارگاه اتنوموزیکولوژی. ورود به این نشست برای علاقمندان آزاد است. میهمان این نشست پروفسور کلوس نویمن رئیس دپارتمان موسیقی شناسی قومی هاله آلمان است.
پنجره ای موسیقی شناسانه به موسیقی آوانگارد (II)

پنجره ای موسیقی شناسانه به موسیقی آوانگارد (II)

یافتن دلیل این رویکرد همگانی نویسندگان و تفاوتی که با دیگر متن‌ها وجود دارد چندان ساده نیست زیرا عوامل تبدیل شدن قطعات و اشخاص به مرجع،بسیار پیچیده‌ هستند. اما در تحلیل اولیه چند دلیل به ذهن می‌رسد. نخست این که شاید پای نوعی اغراق ملی‌گرایانه‌ی شورویایی در میان بوده و در حقیقت موسیقی‌شناسان به نفع همکاران آهنگسازشان جهت‌گیری کرده باشند. دوم که درست عکس این است، شاید تاریخ موسیقی آوانگارد که تاکنون می‌شناخته‌ایم بیش از اندازه غرب‌محور (اروپای غربی و آمریکای شمالی) بوده است خواه به دلیل آن که نویسندگان در بیشتر سال‌های قرن بیستم دسترسی اندکی به آثار شوروی‌ها داشتند و درنتیجه این آثار در یک فرآیند ته‌نشینی طولانی مدت در کتاب‌های موسیقی‌شناسی جایگاهی نیافته‌اند و خواه به این علت که نوعی خودبینی و خودمحوری در کار منتقدان و موسیقی‌شناسان وجود داشته است و سوم که از این نقدهای پیچیده‌ی تاریخ علم به‌دور است شاید تنها با کاربردی بودن کتاب مربوط باشد؛ این یک کتاب آموزشی برای دوره‌های تحصیلات تکمیلی در روسیه بوده پس عجیب نیست اگر لااقل بخشی از مثال‌هایش به آثاری اختصاص یابد که دانشجویان با آنها آشناتر هستند.