«کنسرت ایران» با همراهی ارکستر مجلسی باربد در کرج اجرا می شود

«کنسرت ایران» با اجرای ارکستر مجلسی باربد، روزهای جمعه ۱دی و شنبه ۲ دی ۱۳۹۶ در سالن استاد سیروس صابر (کرج) با رهبری محمد هادى مجیدى به روی صحنه می رود. «کنسرت ایران»، نخستین برنامه‌ی این ارکستر، به معرفی آثار آهنگسازان ایرانی برای ارکستر مجلسی، گروه کر و گروه سازهای ملی خواهد پرداخت. این برنامه با حمایت آموزشگاه موسیقی باربد و گالری پیانوی کلاویه به روی صحنه می رود. بلیط فروشی این برنامه از طریق سایت تیوال انجام می شود.

ارکستر و گروه کر مجلسی باربَد
رهبر و سرپرست: محمد هادى مجیدى
کنسرت مایستر: فرامرز عباسی
صاحب امتیاز: آموزشگاه موسیقی باربد
خوانندگان: على بیات و حسین محمدی
تکنوازان: وفا حمیدی: ویولن، مهران بدخشان: پیانو، آرین زمانی: ویلا، مجید عیدانی: گیتار، تهمینه سلیمی: ویلن سل

نوازندگان سازهای ارکستر مجلسی:

ویولن یک: فرامرز عباسی، خشایار یزدان پرست، علی بهارلو، آترین زینی، محمد رضا موسویان

ویولن دو: پرنیا اسکندری، فاطمه آقایی فر، حبیب تاج احمدی، باران بیات

آلتو: آرین زمانی، پریسا عباسزاده، کیوان دباغی ویلن سل: تهمینه سلیمی، علی خادم

کنترباس: محمد علیزاده

فلوت: ملیکا سرکرده، پرستو شیرانی

کلارینت: الهام یونسی، خشایار شیروانی

ابوا: حسین تاجیک

هورن: دینا کهن

ساکسیفون: خشایار شیروانی

پیانو: مهران بدخشان

هارپ: مهناز جعفری

سازهای کوبه ای ارکستر: صدرالدین اسماعیلی سرشت، بنان گلکار، پریسا زارع

گروه سازهای ملی:
تار: پانیز مجاهدنیا، سمر عراقی

سنتور: پارسا فردوسی، فاضل یزدانی، ماهان کاظمی، پوریا تقی پور

عود: رومینا نیک طالعان، منصور تاج الدینی

قانون: سحر یوسف

کمانچه: حبیب تاج احمدی

تمبک: صدرالدین اسماعیلی سرشت

دایره: بنان گلکار

‎برنامه ی کنسرت

‎بخش اول:

جانیمان (رقص محلی آشوری)
آهنگساز: ‎سورن آلکساندر‎
‎بازآفرینی و تنظیم برای ارکستر: هانیبال یوسف

ایران
‎آهنگساز: محمد سریر
شاعر: تورج نگهبان
‎خواننده: حسین محمدی

‎خوشه‌چین
‎آهنگساز: روح الله خالقی
‎تنظیم: شهرام توکلی
شاعر: کریم فکور
‎خواننده: علی بیات
‎از یاد رفته
آهنگساز: بهزاد عبدی
شاعر: سعدی
خواننده: حسین محمدی

‎بهاری دیگر
آهنگساز: مهران بدخشان
شاعر: فروغ فرخزاد
خواننده: حسین محمدی

گل گندم (برای کُر آکاپلا)
تنظیم: حمید عسگری ‎
ارغوان
آهنگساز: مهیار علیزاده
شاعر: هوشنگ ابتهاج (سایه)
خواننده: علی بیات

***

‎بخش دوم:

‎شوشتری برای ویلُن و ارکستر
آهنگساز: حسین دهلوی
ویولنیست: وفا حمیدی
سرگشته (تو ای پری کجایی)
آهنگساز: همایون خرم
شاعر: هوشنگ ابتهاج (سایه)
تنظیم: کامبیز روشن‌روان
خواننده: علی بیات

کُش دنزیم (برای آنسامبل بادی و تکنواز ویولا)
آهنگساز: توفیق قلی‌اف
تنظیم: محمد تنکابنی
ویولا: آریان زمانی

‎کاپریس برای پیانو
آهنگساز: آرنو باباجانیان پیانیست: مهران بدخشان مریم آهنگساز: هانیبال یوسف
شاعر: هانیبال یوسف
خواننده: حسین محمدی

دلشدگان (برای آنسامبل سازهای ایرانی)
آهنگساز: حسین علیزاده
شاعر: فریدون مشیری
خواننده: علی بیات

‎ای ایران
آهنگساز: روح‌الله خالقی
تنظیم: گلنوش خالقی
شاعر: حسین گلگلاب
خواننده: علی بیات
***

مشاور هنری: سجاد پور قناد
دستیار رهبر: مهران بدخشان
سرپرست گروه کر: احمد نونهال
مدیریت داخلی: محمد هادی مجیدی، فرامرز عباسی، صدرالدین اسماعیلی سرشت
آرشیو نت: سجاد پورقناد، هادی مجیدی، الهه عسکری
مدیر اجرایی: مژگان معین عباس (طباطبایی)
دستیار اجرایی: پوریا شفیعی
طراح گرافیک: مجتبی ادیبی


ارکستر مجلسیِ باربد در پاییز سال ۱۳۹۶ با هدف انجامِ فعالیت‌های مستمرِ موسیقیایی از طریق ایجاد فضایی برای همکاری و تعامل میان مراکز آموزش آزاد موسیقی و نهادهای فعالِ حوزه‌ی دانشگاهی شکل گرفت. امید است که در ادامه‌ی این فعالیت، بستری برای جذب و پویاییِ نوازندگان توانمند فراهم شود؛ افرادی که نواختن در ارکستر و کار گروهیِ هدفمند دغدغه‌ی آنهاست. این ارکستر می‌کوشد در طول فعالیت خود، برنامه‌های متنوعی به‌صورتِ مدوّن برای مخاطب فرهنگ-دوست خود ارائه دهد.

ارسال دیدگاه

رایانامهٔ شما نمایش داده نخواهد شد.

موسیقی و شعر در «گرگیعان و گرگیعان» (II)

بیرون‌رفتن مردم از خانه و برگرفتن و دورافکندن کلوخ در آخرین روز ماه شعبان به احتمال فراوان به نشانه ترک عیش و عشرت و باده‌نوشی در ماه مبارک روزه‌گیران و دورکردن دیو گناه باده‌نوشی از خود بوده است و این آیینی بازمانده از دوره پیش از اسلام بوده که با دگرگونی نظم و روال زندگی عادی مردم در تغییر ماه همراه بوده است (۲) و یا جشن «هالووین» در فرهنگ غربی. «هالووین» یک جشن مسیحیت غربی و بیشتر سنتی می‌باشد که مراسم آن سه شبانه‌روز ادامه دارد و در شب «۳۱ اکتبر» (نهم آبان) برگزار می‌شود. بسیاری از افراد و مخصوصا کودکان و نوجوانان در این شب با چهره‌های نقاشی شده، لباس‌های عجیب یا لباس‌های شخصیت‌های معروف، چهره و ظاهری که آن به‌نظرشان ترسناک باشد خود را آماده جشن می‌کنند و برای جمع‌آوری نبات و آجیل به در خانه دیگران می‌روند. این جشن را مهاجران «ایرلندی» و «اسکاتلندی» در سده نوزدهم با خود به قاره آمریکا آوردند. (۳)

مروری بر مجموعه‌ی «رنگ‌های قدیمی»

«رنگ‌های قدیمی» شامل ۶۵رنگ (از سال۱۲۸۴ تا ۱۳۱۶ از ضبط‌هایی که در دسترس گردآورنده بوده) و یک متنِ شش‌صفحه‌ای­‌ست‌ که بدون آن و با پالایش صوتی بهتر، می‌توانست محصولی دست­‌کم خنثی به‌دست دهد. متن، نتیجه‌گیری‌های نامستدلی دارد. چند نمونه:

از روزهای گذشته…

راوی شانکار، اسطوره زنده موسیقی هند  (II)

راوی شانکار، اسطوره زنده موسیقی هند (II)

برای یافتن چگونگی وجود نت نگاری موسیقی هندی در نت نگاری غرب، شانکار، دیوید مورفی (رهبر ارکستری از کشور ولش) را متقاعد کرد تا به او برای تبدیل آثارش به قطعه ای برای ارکستر کمک کند. کنسرتوی شانکار همراه با مقدمه ای شورانگیز آغاز می شود، معرفی این موسیقی بیگانه (موسیقی هند برای غربیان) شامل چرخش ملودیها، تغییر وزنها و صدای پائین نتها، بر خلاف موسیقی غرب که حرکت و پیشرفتش بیشتر از طریق هارمونی است، موسیقی هندی شدیدا تحت تاثیر ملودی و ریتم است.
حسین دهلوی، هنرمند کمال گرا (I)

حسین دهلوی، هنرمند کمال گرا (I)

در سال ۱۳۰۶ مصادف با تحولات شدید فرهنگی و سیاسی در ایران متولد شد. پدرش معلم تار و ویولون (به سبک ایرانی) و از شاگردان خوب علی اکبرخان شهنازی بود. ابتدا با تار شروع کرد ولی به دلیل کوچک بودن جثه اش به ناچار ویولون در دست گرفت و دیری نپایید که به شاگردان ابوالحسن صبا پیوست. شکل گیری شخصیت حسین دهلوی در واقع در این دو محیط او را شخصیت اسطوره ای موسیقی ما کرده است.
آیا موسیقی ایرانی ادیت دارد؟

آیا موسیقی ایرانی ادیت دارد؟

همزمان با مقالاتی که در این سایت در مورد علم ادیت ویلن نوشته میشود، امروز به این موضوع میپردازیم که “آیا در موسیقی ایرانی هم ادیت وجود دارد؟” جواب این سئوال کمی دشوار است، چراکه از طرفی بعضی اساتید، از ادیت بخوبی استفاده میکنند، ولی هنوز بصورت نوشته شده روی آن کار نکرده و قادر به تدریس آن به شکلی که نظیر آن در ویولون موجود است نیستند …
گفتمان موسیقی ایرانی در فضای عامیانگی (I)

گفتمان موسیقی ایرانی در فضای عامیانگی (I)

در رابطه با نوشته های من در کتاب «موسیقی ایرانی» شناسی، در مورد عامیانه گویی در گفتمان موسیقی ایرانی، یکی از دوستان برآشفته که «یکی به ایشان بگوید استفاده از اصطلاح “عامیانه” نقد نیست توهین است.» البته من از وجود چنین حساسیتی اطلاع نداشتم و از سوی دیگر به گمان من این یک سوء تفاهم است. بحث نمی تواند در این باره باشد که «عامیانه» نقد است یا توهین. سوال این است که عامیانه گویی هست یا نیست. اگر هست، گزارشش نه نقد است و نه توهین. اگر هست باید شناسایی و از یک گفتمان علمی زدوده شود. من در مقدمه کتابم، خودم را از «عامیانه گویی» مثتثنی نکرده ام: «ما (همه کسانی که در باره موسیقی ایرانی قلم می زنند) در فضای عامیانه گفتمان موسیقی، تلمذ و تفکر کرده ایم.»
فواصل زمانی (II)

فواصل زمانی (II)

از فواصل تبدیلی می توان به عنوان ابزاری درتغییرات متریک موسیقی ٬ مثلا تبدیل اوزان ساده و ترکیبی به یکدیگر استفاده نمود:
موسیقی تجربی؛ آن گیاه ناشناخته (III)

موسیقی تجربی؛ آن گیاه ناشناخته (III)

ادامه‌ی گسترش این دیدگاه باعث شد که تمایزی میان موسیقی آوانگارد غیر تجربی که به هر حال بر سنت‌هایی (حتا سنت‌هایی نوگرایانه) تکیه داشت و موسیقی تجربی مورد نظر جان کیج پیش‌ بیاید، به این معنی که دومی کاملا خارج از هر سنت شناخته شده قرار می‌گرفت.
پروژه ساخت ویلن “کانن” (I)

پروژه ساخت ویلن “کانن” (I)

اکنون در پس پرده های غیب، ستاره ای دیگر را نظاره می کنیم. پیمانی ابدی که در این گوشه از هستی، به نشان حیات و بقای هنرمندی چیره دست آفریده می شود. شاید او هرگز نمی دانست که واپسین لحظه های وجودش، آرام آرام برای سفری بی انتها در طلوع آثاری گران سنگ نهفته می گردد. او راز جاودانگی خود با اکسیر هنر در هم آمیخت، آری همچون بسیاری از ستارگان این پهنه بی انتها.
گذر از مرز ستایشِ محض (I)

گذر از مرز ستایشِ محض (I)

بیشتر اوقات انتشار پرونده‌ی مطبوعاتی به نام یک شخص -به مثابه متمایز کردن او از دیگر نوشته‌ها- حکم بزرگداشت می‌یابد. بزرگداشتی که به اعتبار تمایز اعمال شده- مستقل از جهت‌گیری مطالب- دیده می‌شود. هم از این روست که ناخودآگاه بیشتر مطالب در ستایش شخص مورد بحث از کار درمی‌آیند؛ در ستایش آثارش، کردارش (هنری و غیر هنری) و گفتارش. نتیجه؛ خواننده خویش را با روایتی سخت ستایش‌گرانه از یک هنرمند روبرو می‌بیند.پنداری که هیچ هنگام ایرادی بر او وارد نشده و هیچ کس در نقد وی چیزی ننوشته است. آشکار است که حقیقت به گونه‌ی دیگری است و چنانکه تمام پدیده‌های شناخته شده در تجربه‌ی روزمره‌ی ما می‌گویند، همه چیز دو وجه تاریک و روشن را به هم آمیخته دارد. پس نقد و داروی معطوف به بدی نیز به کار شناخت شخصیتی هر چند ستایش شده، می‌آید. و به گمانی جز این راهی نیست تا چهره‌ی حقیقی موضوع روشن شود.
Sonny Boyاسطوره سازدهنی بلوز(VII)

Sonny Boyاسطوره سازدهنی بلوز(VII)

در سال ۱۹۶۳ سانی بوی به همراه سایر هنرمندان بلوز دز مجموعه تورهای دور اروپا با نام American Folk Blues Festival شرکت کرد و به گواهی نقدهای چاپ شده در مطبوعات آن زمان از موفقترین چهره های این تور بود. سانی بوی غیر از اینکه نوازنده فوق العاده ای بود شگردهای نمایشی جذابی هم داشت که محبوبیتش را بین تماشاگران اروپایی بیشتر می کرد.

سه خبر

دو فیلم بر اساس زندگی آنتونیو ویوالدی، ویولونیست و آهنگساز برجسته ایتالیایی در دوران باروک، در حال ساخته شدن هستند. کمپانی کلمبیا و ایمیج اینترتینمنت (Image Entertainment) در پاییز گذشته ساخته شدن فیلمی به نام ویوالدی را اعلام کردند. این فیلم که با کارگردانی کاترین هاردویک آغاز شده است، بیشتر بر رابطه بین ویوالدی که یک کشیش بوده است و معشوقه اش آنا ژیرار (Anna Girard) پرداخته است. از طرفی یک کمپانی مستقل به نام مکانیکز (Mechaniks) مشغول تولید فیلم دومی است که آنتونیو ویوالدی نام دارد و فیلمنامه آنرا روزنامه نگاری به نام جفری فریدمن (Jeffrey Freedman) نوشته و قرار است ویولونیست سبک هارد راک اشلی مک آیزاک (Ashley MacIsaac)، نقش ویوالدی را ایفا کند. این فیلمنامه بر روی دوران تدریس ویوالدی در مدرسه دختران بی سرپرست و موفقیت او در مقام معلم موسیقی که به اجرای برنامه در مقابل پاپ انجامید، بنا شده است.