عبدی: نوازندگان ایران، نوازندگان قابل ستایشی هستند

بهزاد عبدي
بهزاد عبدي
چند سال هست که شروع به آهنگسازی کردید و چه ارکسترهایی تا کنون آثار شما را اجرا کرده اند؟
من از سال ۱۳۷۷ به طور مستمر و حرفه ای به امر نگارش موسیقی پرداختم و در ژانرهای مختلف کارهای زیادی نوشته ام که بخش عمده این کار ها سفارش سازمان صدا و سیمای جمهوری اسلامی ایران بود. غالب کارهای من ارکسترال بودند البته چند تجربه نیز در نوشتن کارهای پاپ نیز دارم که برخی از آن ها بارها از صدا و سیما پخش گردیده اند. در سال ۱۳۸۲ از ایران به اوکراین برای ادامه تحصیل مهاجرت کردم و با ارکستر های مختلفی قطعات خود را ضبط نمودم. از جمله ارکستر فیلارمونیک کیف، ارکستر رادیو کمپانی اوکراین و ارکستر ناسیونال اوکراین.

اجرای قطعات من در ایران دو بار توسط ارکستر سمفونیک تهران صورت گرفته است.

استادان شما در ایران چه کسانی بوده اند؟
من موسیقی خود را مدیون دوست عزیزم بهنام صبوحی هستم، هم او بود که من را به سمت موسیقی جدی رهنمون شد و کمک های فراوانی به کرد. استاد دیگر من فرهاد فخرالدینی بودند که مقدمات موسیقی اعم از هارمونی و پلی فونی را با او آموختم و در اوکراین نیز به صورتی بسیار جدی ادامه دادم.

آیا در ایران به تحصیل موسیقی پرداخته اید؟ چه رشته ای را تحصیل کرده اید؟
من در ایران تحصیل موسیقی نکرده ام و رشته من مهندسی متالورژی در دانشگاه صنعتی شریف بوده است.

اختلاف سطح تدریس موسیقی را در ایران و اکراین در چه حد میبینید؟
ببنید، مطالب موسیقی در تمام دنیا واحد هستند اما نگاه و مکتب موسیقی در اوکراین به مراتب جدی تر است. مکتب روس در آهنگسازی همواره مورد توجه همگان بوده است. در ایران آهنگسازان بسیار خوبی تربیت شده اند که قطعات قابل تاملی نوشته اند. اما نکته در این است که در ایران امر موسیقی جدی، خیلی با اقبال عموم مواجه نیست و همین باعث سر خوردگی و بعضا رها کردن نگارش موسیقی جدی در ایران شده است.

اختلاف سطح نوازندگان ارکستر سمفونیک تهران را با ارکستر ناسیونال اکراین که ضبط های قابل توجهی در کارنامه خود دارد را در چه حد میبینید؟
نوازندگان ایران نوازندگان قابل ستایشی هستند اما باید توجه داشت که نوازنده در ارکستر به تنهایی نمی تواند که کارگشا باشد. طبیعی است که همنوازی، همدلی و هدایت درست می تواند سطح ارکستر را بالا ببرد. تک تک نوازندگان ما زحمت می شکنند و کار می کنند اما بعضی تنش ها اعم از پرداخت نا منظم دستمزدها، تنشهای میان نوازندگان و رهبر و مسائلی از این دست باعث می شود که کمی انگیزه ها کم رنگ شوند و در نهایت آنچه از ارکستر توقع می رود شنیده نمی شود.

اما در آنجا نوازندگان تمرین روزی ۶ ساعتشان به هیچ وجه ترک نمی شود.من بارها سر تمرینات ارکستر بوده ام و خود دیده ام که نوازندگان همه نت های مربوط به کنسرت را با خود می برند و کار می کنند، مخصوصا سولیست های ارکستر. این ارکستر با کمپانی ناکسوس ضبط های قابل توجهی در بازار موسیقی دنیا دارد که سال گذشته نیز ضبط این ارکستر با یک کمپانی آمریکایی منتخب جایزه گرمی شد.

در مورد مایستر ارکستر سمفونیک تهران آقای ارسلان کامکار صحبت کنید، در این مدت همکاری توانایی های ایشان را چگونه دیدید؟
کنسرت مایستر ارکستر سمفونیک تهران جناب آقای ارسلان کامکار از نوازندگان درجه یک و ستودنی کشور هستند؛ ایشان نه تنها از تکنیک قابل توجه نوازندگی بر خوردارند بلکه به خوبی موسیقی ای که در دست دارند را احساس می کنند و این احساس به همه موزیسین های ارکستر منتقل می شود. حضور پر رنگ ایشان در ارکستر بسیار لازم است و همه می دانند که تمرینات آقای ارسلان کامکار هیچ گاه قطع نمی شود.

2 دیدگاه

  • antonio
    ارسال شده در بهمن ۲۲, ۱۳۸۹ در ۳:۳۲ ب.ظ

    dar morede javabe soalat dar morede navazandegane keshvaremun lotfan tajdide nazar konid. hade navazandeganemun ro bikhod bala nabarid va vagheiat ro bepazirid.

  • زهره
    ارسال شده در تیر ۳, ۱۳۹۱ در ۸:۴۸ ق.ظ

    بیچاره نوازنده ها و کسایی که کلا تو زمینه موسیقی فعالیت میکنن، با این تنشها و اوضاع مالی ای که دارن

ارسال دیدگاه

رایانامهٔ شما نمایش داده نخواهد شد.

نقد تاریخ نگاری موسیقی ایرانی (XIII)

مشکل بی نامی منطقه و بلا تکلیفی در این مورد در همه تحقیقات و نوشته های تاریخی به چشم می خورد که به چند مورد آن به عنوان نمونه می پردازیم:‌

«توانایی یا دانایی»

از روزگار سرودن مولانا تا امروز این مصرع از دفتر چهارم مثنوی گزین‌گویه‌ای مشهور شده است. آن را همراه ضرب‌المثل دیگر، «کنار گود نشسته می‌گوید لنگش کن»، برای رد نقد به کار می‌برند (گرچه تنها کاربردشان این نیست). با آوردن این مصرع تلویحا از منتقد می‌خواهند تنها به شرطی نقد کند که بتواند کاری بهتر یا همسنگ اثری که نقدش می‌کند، انجام دهد (و اینجا هم مقصود از «نقد» اغلب داوری منفی است). در حقیقت گوینده‌ی این جمله می‌خواهد «مرجعیت» نقد و منتقد را برای خرده‌گرفتن بر این یا آن اثر زیر سوال ببرد.

از روزهای گذشته…

«ترانه ای دردمند در بستر تنهایی»

«ترانه ای دردمند در بستر تنهایی»

بی شک آنچه که امروز به عنوان موسیقی سنتی ایران در دست داریم، یادگار همه رنجهای بزرگ عاشقان و سالکان این وادی غریب و ژرف بوده است که هر یک گمنام و بی نشان از یادها رفته اند و نغمه ها و زخمه هایشان امّا، در یاد و خاطرۀ نسلها و نسلها بر جای مانده است و با جان و روح مردم این سامان آمیخته گشته است. در نوای شبانان بر پهن دشت این سرزمین، در لای لای مادران، در طلوع صبح و کوچیدن، در میان کوچه ها و در بازار، در خلوتِ رازآلود عاشقان و در سماع قلندران و عارفان و در همۀ یادها و خاطرات مردم این دیار.
نامجو از نگاه منتقدان (III)

نامجو از نگاه منتقدان (III)

حسین پرنیا، نوازنده سنتور و آهنگساز، یکی دیگر از منتقدانی بود که در این برنامه شرکت داشت و در میان برنامه هم مدتی به ایراد نقدهای خود در حضور صاحب اثر پرداخت؛ در اینجا گفته های این موسیقیدان را با سایت گفتگوی هارمونیک می خوانیم : این برنامه اصلا نقد و بررسی نبود و به نظر من یک معرفی بسیار عجولانه و نابخردانه بود؛ چون نقد تعریفی دارد و به هر حال این اصول اینجا دیده نشد و آقای نامجو هم به نظر من همانطور که در جلسه اعلام کردم پدیده جدیدی نیست و کارش هم در زمینه موسیقی کار دست چندم است.
یادداشتی بر آلبوم «صوفی»

یادداشتی بر آلبوم «صوفی»

«صوفی» از دقیق‌ترین نام‌هایی‌ست که تاکنون برای یک آلبوم موسیقی انتخاب شده است. برای شرح این مدعا باید کمی به عقب برگردیم. سال ۱۳۷۹ آلبومی منتشر شد با نام «مستانه» به خوانندگی علیرضا افتخاری و سه‌تار جلال ذوالفنون که تا امروز به لطف رسانه‌ی ملی زیاد شنیده شده است. همه‌ی تصنیف‌های آلبوم -به جز یک مورد- شش‌‌وهشت‌های مستانه‌ای بودند، هر کدام روی غزلی. هر تصنیف از درآمد یک دستگاه شروع و با دم دستی‌ترین ملودی‌ها بالا و پایین می‌شد و با چاشنیِ الحان و اطوار آشنای خواننده‌ی آلبوم نیز همراه بود. چه ایرادی دارد؟
چاهیان: هدفم رسیدن به زبان آهنگسازی با هویت موسیقی ایرانی است

چاهیان: هدفم رسیدن به زبان آهنگسازی با هویت موسیقی ایرانی است

نوشته که پیش رو دارید گفتگویی است با با مژگان چاهیان، پژوهشگر موسیقی خراسان و آهنگساز و خواننده موسیقی دستگاهی، این گفتگو در برنامه نیستان در شبکه فرهنگ انجام شده است.
کنسرت شادروان در تالار اندیشه

کنسرت شادروان در تالار اندیشه

مهیار شادروان (خواننده و مدرس آواز) ۲۸ اردیبهشت ماه جاری همراه با گروه موسیقی طیفور در تالار اندیشه به روی صحنه می رود. شادُروان که از شاگردان برجسته استاد محسن کرامتی است در تشریح این برنامه گفت: برنامه در دو بخش اجرا می شود. بخش اول شامل اجرای همنوازان تنبور است و بخش دوم که من با گروه همراه می شوم، در آواز دشتی تنظیم شده و شامل آواز، تصنیف و قطعات ضربی خواهد بود. سرپرست گروه و آهنگساز گروه طیفور سید حمید اعتماد نیا است که سالها با این گروه اجراهای موفقی داشته اند.
دو خبر از دنیای موسیقی

دو خبر از دنیای موسیقی

خبر بیماری کایلی مینوگ (Kylie Minogue) خواننده پاپ استرالیایی، جنجالی در محافل پاپ و در بین طرفداران او برپا کرده است. مینوگ ۳۷ سال دارد و در حدود ۱۷ سال است که در عرصه فیلم و موسیقی فعالیت میکند. جالب اینکه او اولین خواننده استرالیایی است که موفق شد در آمریکا نیز به محبوبیت فراوان دست یابد و نه تنها ترانه هایی پرفروش و برنده جایزه در پرونده خود دارد، بلکه در طی این مدت، تعدادی از بدترین ترانه های سال هم از بین کارهای او انتخاب شده اند.
نگاهی به اپرای عاشورا (I)

نگاهی به اپرای عاشورا (I)

اپرای عاشورا اولین اپرای سبک ایرانی با آواز ایرانی است که توسط بهزاد عبدی بر روی لیبرتوی بهروز غریب پور ساخته شده است. اپرای عاشورا در سال ۸۷ به سفارش بنیاد رودکی ساخته و در سالن نمایش عروسکی “فردوسی” با عروسک نخی به کارگردانی بهروز غریب پور به اجرا رسید. در این نوشته، نظری خواهیم داشت به لیبرتو و موسیقی این اپرای ایرانی.
موسیقی مردمی، موسیقی هنری، موسیقی مردم پسند: <br>امروزه این دسته بندی ها چه معنایی دارند؟ (X)

موسیقی مردمی، موسیقی هنری، موسیقی مردم پسند:
امروزه این دسته بندی ها چه معنایی دارند؟ (X)

حالا که تأکید تحقیقات موسیقی شناسانه از “موسیقی” به فرآیندهای موسیقایی و روش های فهم موسیقی تغییر جهت داده است، محدود شدن تقسیم کار توسط دسته های “موسیقی شناسی تاریخی”، “قوم موسیقی شناسی”، و “مطالعات موسیقی مردم پسند” به نظر زائد می رسد. با این حال، درک حوزه ی موسیقایی، که اساس پا بر جا نگه داشتن این تقسیمات و اندیشه های مردم درباره موسیقی و نیز انتخاب های موسیقایی شان است، در بسیاری از نقاط جهان هنوز هم رایج است. اگرچه اکنون ممکن است کمی بیش از برچسب “مردمی” به نظر رسند، که، به همراه دیگر برچسب ها، در فروشگاه های موسیقی برای کمک به انتخاب های موسیقایی مصرف کنندگان پراکنده شده اند، این نوع موضع گیری شان می تواند بسیار گمراه کننده باشد، چراکه میراث های بسیارِ پدید آورنده ی آنها، بر تصورات مرتبط با ارزش ذاتی گونه های مختلفِ بیانِ موسیقایی متکی هستند.
معرفی یک هنرمند: سرپاس مختاری‌ (II)

معرفی یک هنرمند: سرپاس مختاری‌ (II)

«دکتر داریوش صفوت» در ارتباط با کیفیت نوازندگی مختاری، در کتاب‌ «پژوهش دربارهء استادان موسیقی ایران و الحان موسیقی ایرانی» می‌نویسد: «وی در اجرای ردیف روی ویولن بی‌نظیر بود و تمام مضراب‌های تار و سه تار را با آرشه ویولن اجرا می‌کرد.»
برای کشتن کودک/ترک بیروت

برای کشتن کودک/ترک بیروت

صرف نظر از اپرای کا-ایرا Ça Ira، دو تک ترانه برای کشتن کودک و ترک بیروت To Kill the Child/Leaving Beirut، که در سال ۲۰۰۴ به صورت CD –و تنها در ژاپن- منتشر شد، از جمله تازه ترین آثار استودیویی راجر واترز Roger Waters هستند که بحث و گفتگوی بسیاری را نیز به دنبال داشته اند. او این اثر را به صورت دیجیتال در اینترنت قرار داد و به گفته خودش ترانه ترک بیروت برای اولین بار در تور اخیر او به صورت زنده اجرا شده است.