عبدی: نوازندگان ایران، نوازندگان قابل ستایشی هستند

بهزاد عبدي
بهزاد عبدي
چند سال هست که شروع به آهنگسازی کردید و چه ارکسترهایی تا کنون آثار شما را اجرا کرده اند؟
من از سال ۱۳۷۷ به طور مستمر و حرفه ای به امر نگارش موسیقی پرداختم و در ژانرهای مختلف کارهای زیادی نوشته ام که بخش عمده این کار ها سفارش سازمان صدا و سیمای جمهوری اسلامی ایران بود. غالب کارهای من ارکسترال بودند البته چند تجربه نیز در نوشتن کارهای پاپ نیز دارم که برخی از آن ها بارها از صدا و سیما پخش گردیده اند. در سال ۱۳۸۲ از ایران به اوکراین برای ادامه تحصیل مهاجرت کردم و با ارکستر های مختلفی قطعات خود را ضبط نمودم. از جمله ارکستر فیلارمونیک کیف، ارکستر رادیو کمپانی اوکراین و ارکستر ناسیونال اوکراین.

اجرای قطعات من در ایران دو بار توسط ارکستر سمفونیک تهران صورت گرفته است.

استادان شما در ایران چه کسانی بوده اند؟
من موسیقی خود را مدیون دوست عزیزم بهنام صبوحی هستم، هم او بود که من را به سمت موسیقی جدی رهنمون شد و کمک های فراوانی به کرد. استاد دیگر من فرهاد فخرالدینی بودند که مقدمات موسیقی اعم از هارمونی و پلی فونی را با او آموختم و در اوکراین نیز به صورتی بسیار جدی ادامه دادم.

آیا در ایران به تحصیل موسیقی پرداخته اید؟ چه رشته ای را تحصیل کرده اید؟
من در ایران تحصیل موسیقی نکرده ام و رشته من مهندسی متالورژی در دانشگاه صنعتی شریف بوده است.

اختلاف سطح تدریس موسیقی را در ایران و اکراین در چه حد میبینید؟
ببنید، مطالب موسیقی در تمام دنیا واحد هستند اما نگاه و مکتب موسیقی در اوکراین به مراتب جدی تر است. مکتب روس در آهنگسازی همواره مورد توجه همگان بوده است. در ایران آهنگسازان بسیار خوبی تربیت شده اند که قطعات قابل تاملی نوشته اند. اما نکته در این است که در ایران امر موسیقی جدی، خیلی با اقبال عموم مواجه نیست و همین باعث سر خوردگی و بعضا رها کردن نگارش موسیقی جدی در ایران شده است.

اختلاف سطح نوازندگان ارکستر سمفونیک تهران را با ارکستر ناسیونال اکراین که ضبط های قابل توجهی در کارنامه خود دارد را در چه حد میبینید؟
نوازندگان ایران نوازندگان قابل ستایشی هستند اما باید توجه داشت که نوازنده در ارکستر به تنهایی نمی تواند که کارگشا باشد. طبیعی است که همنوازی، همدلی و هدایت درست می تواند سطح ارکستر را بالا ببرد. تک تک نوازندگان ما زحمت می شکنند و کار می کنند اما بعضی تنش ها اعم از پرداخت نا منظم دستمزدها، تنشهای میان نوازندگان و رهبر و مسائلی از این دست باعث می شود که کمی انگیزه ها کم رنگ شوند و در نهایت آنچه از ارکستر توقع می رود شنیده نمی شود.

اما در آنجا نوازندگان تمرین روزی ۶ ساعتشان به هیچ وجه ترک نمی شود.من بارها سر تمرینات ارکستر بوده ام و خود دیده ام که نوازندگان همه نت های مربوط به کنسرت را با خود می برند و کار می کنند، مخصوصا سولیست های ارکستر. این ارکستر با کمپانی ناکسوس ضبط های قابل توجهی در بازار موسیقی دنیا دارد که سال گذشته نیز ضبط این ارکستر با یک کمپانی آمریکایی منتخب جایزه گرمی شد.

در مورد مایستر ارکستر سمفونیک تهران آقای ارسلان کامکار صحبت کنید، در این مدت همکاری توانایی های ایشان را چگونه دیدید؟
کنسرت مایستر ارکستر سمفونیک تهران جناب آقای ارسلان کامکار از نوازندگان درجه یک و ستودنی کشور هستند؛ ایشان نه تنها از تکنیک قابل توجه نوازندگی بر خوردارند بلکه به خوبی موسیقی ای که در دست دارند را احساس می کنند و این احساس به همه موزیسین های ارکستر منتقل می شود. حضور پر رنگ ایشان در ارکستر بسیار لازم است و همه می دانند که تمرینات آقای ارسلان کامکار هیچ گاه قطع نمی شود.

2 دیدگاه

  • antonio
    ارسال شده در بهمن ۲۲, ۱۳۸۹ در ۳:۳۲ ب.ظ

    dar morede javabe soalat dar morede navazandegane keshvaremun lotfan tajdide nazar konid. hade navazandeganemun ro bikhod bala nabarid va vagheiat ro bepazirid.

  • زهره
    ارسال شده در تیر ۳, ۱۳۹۱ در ۸:۴۸ ق.ظ

    بیچاره نوازنده ها و کسایی که کلا تو زمینه موسیقی فعالیت میکنن، با این تنشها و اوضاع مالی ای که دارن

ارسال دیدگاه

رایانامهٔ شما نمایش داده نخواهد شد.

شیدایی تار (II)

وی در جریان انقلاب اسلامی از سمتهای خود استعفا کرد و به مردم انقلابی پیوســت و ســاخته ها و نواخته های او با صدای محمدرضا شــجریان و شــهرام ناظری در نوک پیکان انقلاب قرار گرفت و امروزه به عنوان یک خاطره ملی در اذهان مردم باقی است. لطفی در مورد ساخته معروف خود، سپیده (ایران ای ســرای امید)، می گوید: «وقتی در دستگاه ماهور شروع به کار کردم طبق روال آواز از منطقه بم شــروع شد ولی هر کاری که می‌کردیم، می دیدیم جور درنمی آید. پس از مدتی قرار شد آقای شجریان از اوج بخواند و خیلی خوب درآمد. در آن روزگار جامعه ایرانی یکپارچه شور و هیجان بود، ما هم که از جامعه دور نبودیم و با مردم همصدا بودیم.

تکنیک های هارمونی در موسیقی های امپرسیونیسم و رومانتیسم (II)

من این نوع دیدگاه گسترش هارمونی را در هفت متد اصلی دسته بندی و خلاصه می کنم که در جای خود در باره ی هر کدام صحبت می کنم. این متد ها عبارتند از:

از روزهای گذشته…

رامین صدیقی: منتی سر جشنواره نیست!

رامین صدیقی: منتی سر جشنواره نیست!

سه دوره موفق برگزاری بخش بین الملل جشنواره موسیقی فجر از سال ۹۰ تا ۹۲ بر عهده رامین صدیقی، مدیر موسسه انتشارات موسیقی هرمس بود که علی الرغم کمبود بودجه به خوبی برگزار شد و هنرمندان بین المللی سرشناسی چون انور براهم و اشتفان میکوس در این جشنواره برای اولین بار کنسرت دادند که با استقبال همگانی این بخش مواجه شد. اما زمانی که گمان می رفت او بازهم در این سمت برگزیده باشد کناره گرفت و دیگر حاضر به همکاری نشد. حتی امسال نیز او تمایلی به همکاری با مدیر جشنواره نداشته و اکنون خوشحال است که همکاری نکرده. با او درباره دلایل استعفای آن روز و عدم تمایل به همکاری امروزش گپی زده ایم که امیدواریم متولیان فرهنگی کمی درباره این دلایل بیاندیشند و افراد شایسته را از خود دور نسازند.
کنسرتوی گمشده

کنسرتوی گمشده

نام پرویز محمود با دوره‌ای تب آلود از تاریخ موسیقی ایران عجین شده است. دوره ای که تغییرات بزرگ اجتماعی و سیاسی در سطح کلان با عث تغییر در ساختار مدیریت فرهنگی و پس از آن تغییر در مدیریت نهادهای موسیقایی (از جمله هنرستان موسیقی) شد.
بوگی: ژانری که آرام و قرار ندارد (I)

بوگی: ژانری که آرام و قرار ندارد (I)

مقاله ای که می خوانید، نوشته ای است از سیمون رینولد (Simon Reynolds) نویسنده روزنامه گاردین که در اوایل سال گذشته به چاپ رسید است: واژه «بوگی»، در واقع، از پیانو نوازی به سبک بلوز گرفته شده است که در دهه سی قرن بیستم رایج بود. اما این واژه بیش تر در توصیف موسیقی راک جنوبی و صفحه های اوایل دهه هشتاد به کار می رود. وقتی که جلد “Delta Swamp Rock” را دیدم اولین چیزی که به فکرم رسید این بود که: «آیا نقشی که سیاهپوستان در موسیقی سول جز (Soul Jazz) ایفا می کنند به پایان رسیده است؟» انتشار مجموعه ای از موسیقی راک جنوب در اوایل دهه هفتاد، حرکتی بود که از لیبلی که برای انتشار گلچین های رگیِ “Dynamite!” و مجموعه های دلوکسی مانند “Can You Dig It? The Music and Politics of Black Action Films 1968-75” مشهور بود، انتظار نمی رفت.
Water Music

Water Music

اغلب مردم جهان خواسته یا ناخواسته با کارهای موسیقی جورج فردریک هندل آهنگساز آلمانی متعلق به دوره باروک آشنا هستند.
چرا صدای پیانو ها با هم فرق دارند؟

چرا صدای پیانو ها با هم فرق دارند؟

اگر ساز شما پیانو باشد بدون شک همواره این سئوال برای شما مطرح بوده که چرا صدای برخی از پیانوهای حرفه ای ها زیبا تر از صدای ساز شما است. بخصوص اگر هزینه زیادی هم صرف خرید ساز کرده باشید این موضوع برای شما اهمیت بیشتری خواهد داشت.
مستند مارتین اسکورسیزی (I)

مستند مارتین اسکورسیزی (I)

مارتین اسکورسیزی (Martin Scorsese) که دلبستگی و عشق عمیقی به این نوع موسیقی دارد و جا به جا آن را در برخی از فیلم هایش از جمله “آخرین والس”، “دار و دسته نیویورکی” و “گاو خشمگین” نشان داده، اخیرا مجموعه مستندی به نام “بلوز”را به سفارش شبکه چهار بی بی سی در هفت قسمت در باره ریشه های موسیقی بلوز و حوزه تاثیر و نفوذ آن از کناره های می سی سی پی تا غرب آفریقا تهیه کرده است.
زندگى با بتهوون

زندگى با بتهوون

به نظر شما آیا راهى براى تقسیم بندى آهنگسازان وجود دارد؟در یک دسته بندى کلى شاید بتوان آنها را به دو گروه آهنگسازان «قبل از بتهوون» و آهنگسازان «بعد از بتهوون» تقسیم کرد. در حقیقت بتهوون در تاریخ موسیقى یک نقطه عطف به شمار مى آید. زیرا آهنگسازان قبل از او همه براى درباریان و اشراف زادگان آهنگ مى ساختند و در واقع مى توان گفت آنها همان قطعه اى را مى نوشتند که از ایشان درخواست مى شد. قطعاتى که با ارکستر دربار نواخته مى شدند. اما بتهوون دیدگاه تازه اى به وجود آورد و اگر بگویم که هیچ آهنگسازى تا آن زمان، به این اندازه خود را وقف آهنگسازى نکرده است، دور از حقیقت نیست.
“قمر” در عقرب (II)

“قمر” در عقرب (II)

امروزه با شاید و احتمال نتیجه گیری کردن برای پژوهشگران این حوزه، به عادتی بدل شده است و صدها سوال در خصوص زندگی و کار هنرمندان گذشته، وجود و عدم برخی گوشه ها در ردیف موسیقی، رمز و رازهای فنی سازندگان سازها در گذشته و ده ها موضوع دیگر، بدون جواب قطعی باقی مانده اند. با ملحوظ نظر قرار دادن این واقعیت تلخ، مقایسه قمر و پیاف (همچون مقایسه تهران و پاریس!)، قیاس مع الفارق است اما صرفاً مقابله (و نه مقایسه) این دو، این نتیجه را می دهد که علارغم نبود اسناد و مدارک کافی در خصوص قمر (هم بدلیل عدم دسترسی به تکنولوزی های مدرن در آن روزگار در ایران و هم بدلایل اجتماعی و فرهنگی مزبور)،‌ ابعاد دراماتیک زندگی قمر،‌ اگر بیش از پیاف نباشد کمتر از آن نیست:
گفتگو با علی صمدپور (V)

گفتگو با علی صمدپور (V)

یکی که مثلاً برای عقیده‌اش زندان رفته، از سیستم و سازمان ضدعقیده‌اش چقدر هم بودجه گرفته و کار کرده! کما اینکه در سال‌های اواخر دهه‌ی هشتاد هم همه، این شهر و آن شهر کنسرت می‌دادند و توجیه این بود که کنسرت چه دخلی به وضعیت سیاسی دارد؟ در دهه‌ی هفتاد هم اقبالی که به موسیقی شد علل اجتماعی داشت و همه‌‌ی همه‌اش به کار و خلاقیت موسیقی‌دانان ربط نداشت. من فکر نمی‌کنم تعداد آنهایی که دنبال یک کار درخشان از موسیقی ایرانی بودند بیشتر از آنهایی باشد که بعدها که ویدیوی کنسرت یانی آمد دنبال یانی بودند. آن زمان گزینه‌ی دیگری نبود.
سرگشته در تودرتوی زمان (III)

سرگشته در تودرتوی زمان (III)

قطعه به جزیره‌هایی از نواخته‌های سه‌تار، که خطی منسجم و پیوسته از ملودی‌های ساخته شده بر اساس موسیقی دستگاهی ایرانی را سرسختانه پی ‌می‌گیرد، تقسیم شده است که هر لحظه به خصوص در ایست‌ها به شکل پدیده‌ای ریزغربالی فرومی‌پاشد. این فروپاشی تنها از منظر ماده‌ی خطی نیست بلکه در بعد طیفی نیز روی می‌دهد. یعنی طرح ملودی نواخته شده توسط نوازنده‌ی سه‌تار مصالحی را به دنبال می‌آورد که میان یک «ایمیتاسیون کانونیک» در هم شکسته و پاره‌هایی از طیف خط مرکزی سرگردان‌اند. از سوی دیگر به نظر می‌رسد مواد جدا شده از جزیره‌ی قبلی نوعی گسترش غربال تکاملی برای بعدی فراهم می‌کند، البته با همان مقیاس خُرد.