گفتگوی هارمونیک | Harmony Talk

شکوری: استاد باید شاگردش را به اطرافش حساس و هوشیار کند

اول از اینکه بنده به تدریس علاقه دارم و فکر می کنم وقتی که شما کاری را دوست دارید، خود به خود در آن ایده های نو هم دوست دارید بیاورید و با آن بیشتر می توانید کارهای که می خواهید را انجام دهید. بنده فکر می کنم درسی که من داده ام برای شاگردانی که ۵ ساله هستند یا کسانی که مثلا ۸۵ ساله هستند باید تفاوت داشته باشد ولی مسئله ای که در آن مشترک است آن وصلی است که به سازشان دارند، بنده به این موضوع تاکید می کنم برای آن که اگر آن را نداشته باشند و اگر واقعا ندانند که چکار دارند می کنند و برای چه دارند ساز می زنند به بی راهه می روند.

از تجربیاتتان در زمینه تدریس و آن مطالبی ک مایل هستید شنوندگان ما بدانند در زمینه تدریس بفرمایید؟

اول از اینکه بنده به تدریس علاقه دارم و فکر می کنم وقتی که شما کاری را دوست دارید، خود به خود در آن ایده های نو هم دوست دارید بیاورید و با آن بیشتر می توانید کارهای که می خواهید را انجام دهید. بنده فکر می کنم درسی که من داده ام برای شاگردانی که ۵ ساله هستند یا کسانی که مثلا ۸۵ ساله هستند باید تفاوت داشته باشد ولی مسئله ای که در آن مشترک است آن وصلی است که به سازشان دارند، بنده به این موضوع تاکید می کنم برای آن که اگر آن را نداشته باشند و اگر واقعا ندانند که چکار دارند می کنند و برای چه دارند ساز می زنند به بی راهه می روند.

خیلی تاکید می کنم به اینکه حتما دیسیپلین داشته باشند در کارشان و تمرین کنند هر روز، مثلا شاگردانی که از ایران دارم کلاس را زیاد به هم می زنند و بی نظم هستند و خونه خاله می روند و… این اتفاق ها که برای دیگران در دنیا پیش نمی آید، معمولا برای ایرانیها زیاد اتفاق میافتد! در ضمن فکر می کنم هر کس یک ظرفیت و توانایی دارد، اینها را به عنوان یک معلم باید به هنر جویان یادآوری کنم.

وقتی بنده شاگردی که دارم که یک هنرجو ۸۵ ساله است و مریضی های زیادی دارد ولی آنقدر لذت می برد از این که دارد این ساز را می زند یا این قطعه را می زند… البته خوب می دانم که توانایی این فرد در همین میزان است ولی زمانی که ساز می زند و خوشحال می شود و روزش زیبا می شود، همین برای من کافی است.

برای کودکان چیزی که می خواهم، دقت به اطرافشان است چون آن کودکان به نظر بنده خیلی خود به خودی تر هستند مثلا وقتی مبحث متر را می خواهم درس بدهم و به آنها بگویم که چگونه متر های مختلف رو پیدا کنند، از آنها می خواهم آن را فقط روی کاغذ پیدا نکنند و آن نتی که دارند در اطرافشان، در خودشان پیدا کنند، مدلی که راه می روند که ریتم خاصی دارد… بعد چیزهایی که در اطراف هست، در زندگی روزمره، همه اینها یک ریتم خاصی دارند، اینها را باید پیدا کنند چون بچه ها چیزی که خیلی دوست دارند اکتشاف است. فکر می کنم به عنوان یک معلم من باید آن لذت کشف کردن و یاد گرفتن در یک موضوع را به آن ها یاد بدهم و به آنها این را وصل کنم.

سجاد پورقناد

سجاد پورقناد متولد ۱۳۶۰ تهران
نوازنده تار و سه تار، خواننده آواز اپراتیک و سردبیر مجله گفتگوی هارمونیک
sadjad.p@gmail.com

۱ نظر

بیشتر بحث شده است