گفتگو با ویولونیست هلندی، جانین جانسون (I)

جانین جانسون
جانین جانسون
جانین جانسون (Janine Jansen) ویولن نوازی هلندی، متولد ۷ ژانویه ۱۹۷۸ در شهر اوترخت است. او در سن ۶ سالگی به یادگیری ویولن پرداخت. جانین همیشه دوست دارد کارها را به شیوه و جهت شخصی خود انجام دهد، بنابراین ما هم مجبور به قبول تاخیر یک ماهه مصاحبه با وی شدیم تا بتوانیم مصاحبه ای از طریق تلفن و نه با ایمیل انجام دهیم. شاید به همین علت است که او آنچنان عاشق ذات صمیمی و صریح موسیقی گروهی است، موسیقی ای که با آن بزرگ شده است. اگرچه همواره تاکید دارد که اجرا در ارکسترهای بزرگ به قلب وی نزدیک است، اما ارتباط سریع و صمیمانه ای که بین موسیقیدانان در گروههای کوچکتر به وجود می آید به طبیعتش بسیار نزدیک به نظر می رسد.

بعد از آنکه حدود هشت سال پیش به برلین دعوت شد، به طور مرتب در فیلارمونیک برلین کنسرت می دهد، جانین هم اجراهای فوق العاده ای را به همراه فیلارمونیک به عنوان یک کار گروهی عرضه می کند و هم به عنوان ویولنیست در جایگاه خود می درخشد.

علاوه به بر حضورش در کنسرتهای فراوان در اواخر امسال، انتظار عرضه سومین CD خود را نیز دارد. در اینجا درباره موسیقی گروهی، روح موجود در آن و عشق و تلاش برای بردن “کنسرتهای اسپکتروم” (Spectrum Concert) به شهر اوترخت هلند صحبت می کنیم.

سفر شما در ماه گذشته چطور بود؟
آیا منظور شما به همراه “فیلارمونیک جوانان آلمان” است؟ خوب بود، تا حدی پر حرارت (با خنده)، کنسرتهای خوبی را طی نه روز به روی سن بردیم. به هر حال سفری طولانی در آلمان و ایتالیا بود، اما بسیار لذت بردم، با آنکه کار سخت و فشرده بود، گروه جوان ما همچنان علاقمند و پرانگیزه به اجرا می پرداخت.

شما با صداهای موجود در سالن های کنسرت چگونه کنار می آیید؟ آیا بیشتر هیجان انگیزند یا آرامش بخش؟
تالار موسیقی فیلارمونیک برلین، سن بسیار خوبی دارد و برای اجرای چنین موسیقی ای کاملا بزرگ است. وقتی برای اولین بار در آنجا می نوازید باید به آن فضا عادت کنید، شما درست در مرکز نشسته اید، زیر نور چراغها و بعد این تماشاگر است که تمام هدف اصلی و مقدس شما می شود. این حس به درستی بر فضا حاکم می شود و شما می بینید که افراد بارها برای دیدن و شنیدن کنسرت شما حضور می یابند.

هنگامی که شما این گروه را یک خانواده می نامید آیا تماشاگران نیز شامل آن می شوند؟
بله. تماشاگران عضو خاصی از این خانواده هستند و وجود جوانترها امیدوار کننده است و پدیده ای نیست که همیشه شاهد آن باشیم.

آیا بعد از اتمام کنسرتتان پیش آمده که با تماشاگران گفتگویی داشته باشید؟
بعد از کنسرت معمولا افراد کمی به روی سن می آیند و اغلب افراد مختلفی هستند که برای سپاسگزاری یا تنها عرض ادب به جلو آمده اند، بسیار نیک است که چنین رابطه ای با تماشاگران داشته باشیم.

اگر به موفقیت اسپکتروم خود بنگرید، آیا می توانید بگویید چه چیزی در این کنسرتها وجود دارد که عاشقان موسیقی را جذب خود نموده؟
اسپکترام برای حدود بیست سال است که وجود دارد، جشن آن در سال ۲۰۰۸ خواهد بود. فرانک داج (Frank Dohg) شخصیتی بسیار خاص است و ایده های فوق العاده ای دارد، زمانی که صحبت از اجرای یک برنامه هیجان انگیز به میان می آید، ما اغلب سعی می کنیم به ایده هایی برسیم که شگفت آور باشند و تا حد کمی از حالت عادی و معمول خارج باشد. برای مثال موسیقی معاصر بسیاری وجود دارد و مسلما موسیقیدانان بسیاری. در واقع من از شروع نواختن اسپکتروم حضور نداشتم اما می دانم چه کسانی آن را می نواختند، در واقع همان اشخاص بوده اند که کنسرتهای اسپکتروم را اینطور خاص کرده اند.

tokafi.com

4 دیدگاه

  • ماریا
    ارسال شده در مرداد ۱۷, ۱۳۸۸ در ۵:۰۰ ب.ظ

    ممنون میشیم اگه یه چند تا قطعه تصویری از ایشون برامون بزارید مرسی منتظریم

  • ماریا
    ارسال شده در مرداد ۱۷, ۱۳۸۸ در ۵:۰۳ ب.ظ

    می شه در مورد این اسپکترم بیشتر توضیح بدید ؟ من متوجه منظور نشدم مرسی ممونم

  • shahram
    ارسال شده در مرداد ۲۰, ۱۳۸۸ در ۷:۱۵ ق.ظ

    سلام باتشکر ازمطالب بالا اگر امکانش هست جواب سوالات خانم ماریا برای من ارسال گردد یادر وبلاگتون درج شود ممنونم

  • گفتگوی هارمونیک
    ارسال شده در مرداد ۲۱, ۱۳۸۸ در ۱۲:۳۵ ق.ظ

    سلام بچه ها می تونید از اینجا جوابتون را در مورد اسپکتروم پیدا کنید:
    http://www.spectrumconcerts.com

ارسال دیدگاه

رایانامهٔ شما نمایش داده نخواهد شد.

پهلوگرفته بر ساحل اقیانوس موسیقی ایران (IV)

دلیل اینکه این کارها را کرده‌ام این است که من اساساً از سال ۲۰۰۰ از سیستم موسیقی اروپا بریده‌ام. از سال ۲۰۰۰ به‌غیراز چند تک قطعه پراکنده که در سیستم موسیقی اروپایی است دیگر از سیستم موسیقی اروپا استفاده نمی‌کنم. و تماماً از سیستم موسیقی ایران در نوشتن قطعات استفاده می‌کنم. اولین کارهایی که در نوشتن آنها از موسیقی ایرانی استفاده کردم همین مجموعه کارهای خوشنویسی بود که اولین سری این مجموعه را برای سازهای زهی نوشتم. چراکه ربع پرده‌ها را به‌خوبی می‌توانند بزنند. بعدها برای سازهای بادی هم شروع به نوشتن کردم. به‌طور مثال «خوشنویسی شماره ۷» برای سه فلوت هست. بعدتر یک نسخه آن را برای فلوت و الکترونیک نوشتم که فلوت ۲ و ۳ را در استودیو ضبط کردیم و فلوت شماره یک زنده اجرا می‌شود و از طریق بلندگوها صدای فلوت ۲ و ۳ پخش می‌گردد. این قطعه در تهران از طریق خانم «فیروزه نوایی» سال گذشته در فستیوال «موسیقی معاصر ایران» اجرا شد. اسم این قطعه هست «کیسمت» یا همان «قسمت».

منبعی قابل اتکا و بنیادین در شناخت موسیقی (II)

همین ویژگی‌هاست که موجب شده است این کتاب بارها تجدید چاپ و روزآمد شود و هنوز نیز پس از گذشت چهار دهه کماکان به‌عنوان یکی از پُرطرفدارترین منابع اصلی برای درس‌های آشنایی با موسیقی ــ البته با تمرکز بر موسیقی کلاسیک یا هنری غربی ــ کاربرد و رواج داشته باشد.

از روزهای گذشته…

پیتر گابریل

پیتر گابریل

پیتر گابریل به عنوان سرگروه Genesis در اواخر دهه ۶۰ و اوایل ۷۰، موسیقی Rock را با بهره گیری از عنصر Pop به سطوح جدیدی سوق داد. گبریل در تک خوانی های خود نسبت به سایر اعضای گروه مثل Phil Collins زیاد بلند پرواز نبود، اما در شیوه کار خود دقت زیادی به خرج می داد.
تکنیکِ دست چپ و بازو در ویولنسل، مورّب یا عمود؟ (III)

تکنیکِ دست چپ و بازو در ویولنسل، مورّب یا عمود؟ (III)

طبیعی‌ترین حالت انگشت‌گذاریِ ممکن، هنگامی که در پوزیسیون شست هستید و آرنج الزاماً بالاتر از معمول قرار گرفته، همان حالتِ انگشت‌گذاریِ مورب در پوزیسیون‌های دیگر است. پس اگر شما روشِ انگشت‌گذاریِ مورب را انتخاب کرده‌اید، در پوزیسیون‌های پایینِ گریف (پوزیسیون‌های شست) نیازی به تغییر حالتِ انگشتان ندارید و در سراسر گریف انگشت‌گذاریِ یک‌شکلی را انجام خواهید داد (بدیهی‌ست که در روش انگشت‌گذاریِ عمود، نوازنده مجبور به تغییرِ حالتِ انگشتان در پوزیسیونِ شست خواهد بود).
فخرالدینی: آهنگسازان خودشان با ما همکاری نکردند

فخرالدینی: آهنگسازان خودشان با ما همکاری نکردند

اولین پیشنهاد را آقای مهندس کاظمی که هنوز معاونت هنری وزارت فرهنگ و ارشاد را برعهده نداشتند به من دادند. من در آن زمان در فرهنگسرای بهمن بودم و زیاد اعتماد و اعتقاد به کار نداشتم و دلسرد بودم که دوباره ارکستر تشکیل دهیم تا اینکه آقای مهاجرانی و آقای خاتمی آمدند. زمانی بود که آقای مرادخانی رئیس مرکز موسیقی بودند، همه تاکید می‌کردند که من این ارکستر را تشکیل دهم تا یک ارکستر ملی داشته باشیم و چون پیشنهادشان با حسن نیت بود قبول کردم و در آذر ماه ۱۳۷۶ اقدام به راه‌اندازی ارکستر کردم و نفرات را از قبل تعیین کرده بودم و مشکل چندانی نداشتم.
اختراع چاپ و ترویج موسیقی

اختراع چاپ و ترویج موسیقی

در ۱۴۵۰ یوهان گوتنبرگ (Johann Gutenberg) مخترع آلمانی موفق به اختراع ماشین چاپ شد و در سال ۱۵۰۱ اوتویانو دو پتروچی (Ottaviano de’Petrucci) ایتالیایی، این دستگاه را در راه خدمت به موسیقی به کار گرفت.
پیشرفت همچون یک اصل بنیادین (IV)

پیشرفت همچون یک اصل بنیادین (IV)

بسیار طبیعی است که پندار مشابهی از پیشرفت نیز در درس‌گفتارها و کردار هنری آنها دیده شود؛ به ویژه آنتون وبرن که آشکارا به آن اشاره نیز کرده است: «[…] ما [اکنون] نمی‌توانیم آثاری با روش‌های زمانی دور بیافرینیم برای آن که فرگشت هارمونی را دیده‌ایم.» (۱۰) باز هم همان پندار خطی از تاریخ دگرگونی‌های موسیقی و ارتباط گذشته و آینده با یک نقطه‌ی با اهمیت در محور زمان (اکنون؛ که ما در آن هستیم) به چشم می‌خورد. درست است که شونبرگ آغازگر راه بود و خیال پیشرفت یا فرگشت در موسیقی را با ایده‌های موسیقایی پیود زد اما این پندار از طریق شاگردش وبرن به آینده‌ی موسیقی قرن بیستم پیوست.
بازخوانی تجلیل آمیز از کول

بازخوانی تجلیل آمیز از کول

هالی کول تریو مدتی بر اساس عناصر موسیقی پاپ دست به آزمایشاتی زدند که حاصل آن آلبوم Don’t Smoke in Bed در سال ۱۹۹۳ بود. این کار بخصوص، نسبت به آثار قبلی کول ملموس تر و جلا یافته تر بود و به کول فرصت داد تا یکی از چهره های محبوب موسیقی کانادا شود.
اقیانوسی بنام باخ (II)

اقیانوسی بنام باخ (II)

دلیل جاودانگی آثار باخ هر چه که باشد، سبب می شود شنونده مجددا به باخ برگردد. کاملا واضح است که بقای هر اثر هنری ارتباط مستقیم با اشتیاق آهنگسازان و مخاطبان برای اجرا و شنیدن اثر مربوطه دارد. موسیقی باخ بر خلاف تابلوی مونالیزای داوینچی یا مجسمه پیتای میکلانژ در هر اجرای جدید، مجددا زنده شده و نزد شنونده نمود پیدا می کند.
پس از تهرانی…

پس از تهرانی…

موسیقی ایران در تاریخ پر فراز و نشیب خود از ابزارهای بسیاری برای تولید موسیقی بهره برده است که امروز بسیاری از این سازها با گذر زمان به فراموشی سپرده شده است. تعداد سازهای موسیقی ایرانی که تا کنون توسط محققان موسیقی کشف شده اند به حدود ۲۵۵ عدد میرسد که البته بسیاری از این سازها تا حد زیادی شبیه به هم هستند.
سان را و فلسفه کیهانی (VIII)

سان را و فلسفه کیهانی (VIII)

سان را و آبراهام همچنین لیبل مستقلی را در اواسط دهه ۵۰ راه اندازی کردند که در ابتدا نامش El Saturn Records بود اما مانند آرکسترا، این لیبل نیز چند بار تغییر نام داد. تمرکز این لیبل در آغاز سینگل های ۴۵ rpm سان را و دیگر آشنایان هنرمند او بود اما سپس در دهه ۵۰ دو آلبوم کامل به نام های Super-Sonic Jazz را در سال ۱۹۵۷ و Jazz In Silhouette را در سال ۱۹۵۹ منتشر کرد.
آرتور توسکانینی، نابغه رهبری (I)

آرتور توسکانینی، نابغه رهبری (I)

آرتور توسکانینی یکی از برجسته ترن موسیقیدانان قرن نوزدهم و بیستم می باشد. وی برای سرسختی درخشانش، کمال خستگی ناپذیرش، گوشی حساس نسبت به جزئیات و طنین در ارکستر و حافظه تصویری قوی شهرت دارد. توسکانینی به خصوص برای تفسیر صحیح و اجراهای فوق العاده اش از آثار وردی، بتهوون، برامس و واگنر سرآمد است. به عنوان رهبر ارکستر سمفونی NBC نام وی در پخشهای تلویزیونی و رادیویی و بسیاری از ضبطهای اپرا و سمفونی مشهور است.