ماریا آندرسون، صدای نژاد سیاه (II)

ماریا آندرسون (1993-1897)
ماریا آندرسون (1993-1897)
ماریان آندرسون در سال ۱۹۳۰ اولین کنسرت اروپای خود را در تالار ویگمور (Wigmore Hall) لندن اجرا کرد که با موفقیت فراوانی روبرو شد. دهه های اولیه ۱۹۳۰ را در سفرهایی به سرتاسر اروپا سپری کرد، جایی که با تبعیض نژادی شدیدی که در آمریکا تجربه کرده بود، مواجه نشد. در تابستان ۱۹۳۰ به اسکاندیناوی رفت و پیانیست فنلاندی کوستی فهانن (Kosti Vehanen) را ملاقات کرد، شخصی که از آن پس همراه همیشگی و استاد خوانندگی وی برای سالهای متمادی شد.

آندرسون همچنین از طریق فهانن، با سیبلیوس (Jean Sibelius) آشنا شد. پس از آنکه سیبلیوس صدای آندرسون را در کنسرتی در هیلسنکی شنید، عمیقا تحت تاثیر اجرای او قرار گرفت و آنان را به منزل خود دعوت کرد و از همسرش خواست در اتاقی که مخصوص نوشیدن قهوه سنتی بود به افتخار حضور آندرسون شامپاین باز کند.

سیبلیوس به آندرسون پیشنهاد داد که با توانایی که او داد می تواند به روح “نوردیک” (سمبلی وابسته به نژاد مردی قدبلند و سر دراز اسکاندیناوی – Nordic) رسوخ کند. دوستی سریع آنان با کار حرفه ایشان شکوفا شد، برای سالهای بسیار، سیبلیوس آهنگهای فراوانی مخصوص آندرسون ساخت تا او اجرا کند، به ویژه آهنگی جدید به نام “تنهایی” (Solitude) را در سال ۱۹۳۹ به آندرسون تقدیم کرد که این قطعه را برای اجرا در ارکستر تنظیم کرد و در اصل از قطعه “دختر یهودی” ساخته خودش در سال ۱۹۰۶ که موسیقی ضمنی (incidental music) بود، اقتباس نمود.

audio file بشنوید قسمتی از “Hard Trials” را با صدای ماریا آندرسون

در سال ۱۹۳۴ سول هاروک (Sol Hurok)؛ مدیر و برنامه ریز کنسرتها، به آندرسون پیشنهاد قرارداد بهتری را داد از آنچه آرتور جادسون با او بسته بود. هاروک از آن پس برنامه ریز دائم کنسرتهای آندرسون شد و تنها او بود که توانست آندرسون برای بازگشت به آمریکا و اجرا در آنجا متقاعد کند. در سال ۱۹۳۵ برای اولین بار در رسیتالی در تالار شهر نیویورک حضور یافت که مورد توجه منتقدین موسیقی قرار گرفت. پس از آن به مدت چهار سال در سرتاسر اروپا و آمریکا به اجرای کنسرت پرداخت.

با آنکه در این زمان بسیاری از اپراها به وی پیشنهاد ایفای نقش را داده بودند اما او به دلیل آنکه اعتقاد داشت تجربه محدودی در اپرا دارد، از قبول آنان امتناع کرد، گرچه وی چندین اپرا اجرا کرده است که ضبط این آثار جز پرفروش ترین آلبومهای اپرا می باشند.

به همراه سرپرستش فهانن، به روسیه و اروپای شرقی سفر کرد و مجدد به اسکاندیناوی بازگشت، جایی که در شهرها و روستاهای کوچک آن، “تب ماریان” همه را در بر گرفته بود و هزاران مشتاق و طرفدار موسیقی آندرسون منتظر بازگشتش بودند. ماریان خیلی زود، به خواننده مورد علاقه بسیاری از رهبران بزرگ ارکسترهای اروپا بدل شد. در سفر سال ۱۹۳۵ به شهر سالزبورگ، رهبر مشهور ارکستر، آرتور توسکانینی (Arturo Toscanini) به آندرسون گفت: “شما دارای صدایی هستید که در طول ۱۰۰ سال تنها یک بار شنیده می شود!” او می دانست صدای غنی آندرسون هیچ راهی برای شکست خوردن ندارد. از اواخر دهه ۱۹۳۰ آندرسون سالانه ۷۰ رسیتال را در آمریکا اجرا می کرد.

audio file بشنوید قسمتی از “If He Change My Name” را با صدای ماریا آندرسون

اگرچه در آن زمان کاملا معروف شده بود با این حال متاسفانه همچنان تبعیضهایی که در گذشته به عنوان یک خواننده سیه چرده با آن روبر شده بود ادامه داشت. در سفرهایش در سرتاسر آمریکا اجازه نداشت در هر هتلی که بخواهد اقامت کند و در بسیاری رستورانها اجازه ورود نداشت. در سال ۱۹۳۹ “انجمن زنان آمریکا” واقع در واشنگتون به آندرسون مجوز اجرا در تالار قاون اساسی–کانستتوشن هال (Constitution Hall) را ندادند.

ارسال دیدگاه

رایانامهٔ شما نمایش داده نخواهد شد.

بیابانگرد: تقلید باعث بوجود آمدن آسیب های جسمی و هنری می شود

چون متدهای مدونی برای آموزش تکنیک آوازی نداشته ایم و فقط از طریق گوش هست که جوانان به شنیدن صدایی که استایل نادرست و تکنیک ناقص هستند عادت می کنند و آنها را الگو خودشان می کنند و این جریان باعث می شود، تکنیک و استایل افت کند و متاسفانه تقلید تا آنجاست که علاوه بر تقلید جنس صدا، از فیگور ظاهری هم و نوع آرایش مو خوانندگان دیگر هم تقلید می کنند!

گزارش از نقد آلبوم عطاریه (II)

پورقناد در پایان گفت: به نظر من آلبوم عطاریه به جز در قطعه «سرچشمه» به صورت خودخواسته سعی کرده پا را فراتر از فرم های شناخته شده نگذارد. در این اثر قطعات «سرچشمه» و دو تصنیف در آواز بیات ترک که از قدرت ملودیک قابل قبولی برخوردار است، بهترین آثار این آلبوم محسوب می شوند. وی همچنین با انتقاد از اجرای بعضی از بخش های متر آزاد این اثر به صورت بداهه گفت: بخشی از آواز های این آلبوم خوشبختانه به صورت طراحی شده ارائه شده بود که کیفیت قابل قبولی داشت ولی ظاهرا در بخش هایی از آلبوم بداهه نوازی انجام شده که بهتر است امروز از این کار اجتناب شود چراکه به خاطر تکرار مکررات، دچار کلیشه و اشباع شده ایم.

از روزهای گذشته…

گوستاوو دودامِل، چهره کاریزماتیکِ  اِل سیتما

گوستاوو دودامِل، چهره کاریزماتیکِ اِل سیتما

چهره کاریزماتیکِ اِل سیتما، گوستاوو دودامِل (Gustavo Dudamel) نام دارد. ستاره ای واقعی در کشورش (هر چند او این اصطلاح را نمی پسندد در حالی که از محبوبیت بسیار زیادی برخوردار است)، این رهبر ارکستر در سال ۱۹۸۱ متولد شده است و امروزه جز یکی از موسیقی دان های برجسته کلاسیک به شمار می رود.
جوایز هیلاری هان (I)

جوایز هیلاری هان (I)

هیلاری هان، برنده جایزه گرمی در سن ۲۸ سالگی، یکی از اصلی ترین هنرمندان در کنسرتهای بین المللی است. به دلیل کمال هوش و احساسات او، در مجله تایمز در سال به عنوان “بهترین موزیسن کلاسیک جوان آمریکایی” نامیده شد و همراه با ارکسترهای بزرگ دنیا بطور مرتب در اروپا، آسیا و شمال آمریکا حاضر می شود.
ریکاردو چایلی

ریکاردو چایلی

رهبر ایتالیایی؛ ریکاردو چایلی (Riccardo Chailly) در خانواده ای مملو از موسیقی در ۲۰ فوریه ۱۹۵۳ در شهر میلان به دنیا آمد. وی آهنگسازی را از پدرش لوچیانو چایلی (Luciano Chailly) آموخت و در کنسرواتوار موسیقی در شهرهای پروجو و میلان به تحصیل پرداخت. پس از آن در کلاسهای تابستانی سیئنا (Siena) از فرانکو فرارا (Franco Ferrara) معلم برجسته رهبری درسهای رهبری آموخت. جالب اینجاست که او در دوران جوانی در گروه ریتم و بلوز (rhythm-and-blues) درام نواز بود.
آکوردهای sus – قسمت اول

آکوردهای sus – قسمت اول

آکوردهای sus – قسمت اول به روایتی دوک الینگتون جزو اولین کسانی بوده است که از سال ۱۹۳۰ شروع به استفاده از آکورده های sus کرده است. اما استفاده متداول از این آکوردها از سال ۱۹۶۰ شروع شد.
کاپریچیو اسپانیول و غنای موسیقی اسپانیا

کاپریچیو اسپانیول و غنای موسیقی اسپانیا

نیکلای ریمسکی کورساکوف (N.R. Korsakov) آهنگساز بزرگ روس فقط سه روز از عمر خود را بعنوان یک افسر نیروی دریایی در بندری بنام کادیز در اسپانیا گذراند و سالها بعد وقتی کاپریچیو اسپانیول (Capriccio Espanola) را تصنیف کرد نشان داد که سفر سه روزه او به اسپانیا خیلی بیشتر از یک سفر ساده نظامی در او تاثیر گذاشته است. فرهنگ و موسیقی محلی اسپانیا برای بسیاری از آهنگسازان بعنوان یک منبع عظیم موسیقایی از دیرباز مورد استفاده قرارگرفته است. در این میان می توان به آثاری چون راپسودی های اسپانیایی از فرانتس لیست (F.Listz)، کارمن از بیزه (G.Bizet)، سمفونی اسپانیول از لالو (E.Lalo) و … اشاره کرد.
موسیقی بلوز (V)

موسیقی بلوز (V)

آهنگهای فولک یا کلاسیک صرفاً یک ملودی ساده نیستند بلکه آکوردهایی دارند که در برخی موارد همراهشان نوشته می شود. مثلاً در نمونه آهنگی که در مطلب قبل نمایش داده شدآکوردهای متنوعی استفاده شده که به سرعت (تقریباً هر دو ضرب یکبار) عوض می شود و بدین ترتیب در یک آهنگ ۲۰ میزانه حدود چهل بار آکوردها تغییر می کنند. به همین خاطر آزادی ملودیک این آهنگها کمتر و محدود به آزادی هارمونیک است.
چاهیان: دغدغه ثبت و حفظ میراث موسیقی نواحی ایران را دارم

چاهیان: دغدغه ثبت و حفظ میراث موسیقی نواحی ایران را دارم

بله، بعد از ارائه پایان نامه کارشناسی ارشد آهنگسازی ام در تیر ماه ۹۵، در مهر ماه همان سال به سخنرانی در نشست تخصصی موسیقی شمال خراسان در فرهنگستان هنر تهران دعوت شدم.
راپسودی آبی – قسمت سوم

راپسودی آبی – قسمت سوم

این اثر نشان از استعدادی خارق العاده دارد، آهنگساز جوانی را به ما می نمایاند که موانع و محدودیت های قراردادی را درنوردیده و به شکلی کاملا مفهومی، قطعه ای اصیل تهیه نموده است.
نمودی از جهان متن اثر (XVII)

نمودی از جهان متن اثر (XVII)

شدیدترین نقدی که از این زاویه بر آنالیز وارد شده نوشته‌ی جوزف کرمن است (۷۸). همان‌طور که قبلا چند بار به آن اشاره شد فرا رفتن از این ناتوانی آنالیز با توجه به ایده‌ی مرکزی‌اش (نزدیک شدن به دانش تجربی) تنها از طریق گرویدن به نوعی «طبقه‌بندی کور» میسر است.
ال سیستما، مدلی موسیقی و اجتماعی متولد ونزوئلا (V)

ال سیستما، مدلی موسیقی و اجتماعی متولد ونزوئلا (V)

شیوه رهبری بی پیرایه دیِگو مَتوز برخلاف شیوه پرشور و حرارت دودامِل است. او با ژست ها و اشاراتش به موزیسین ها اعتماد و معنا می بخشد. دیِگو می گوید: ” رسالت من آفرینش هیجان در مخاطب است، حضور او نیز به همین دلیل است. هر رهبری فرصت انتقال بینشِ خاصِ خود را به مخاطبانش دارد”.