دیمیتری دمیتریویچ شوستاگویچ آهنگساز روسی، یکی از نامدارترین آهنگسازان قرن بیستم است. او با تاثیر از موسیقیدانانی همچون، پروکوفیف و استراوینسکی، شیوه ترکیبی را توسعه بخشید، به عنوان مثال در اپرای "خانم مکبث از ناحیه متسنسک" (Lady Macbeth of the Mtsensk District) در سال 1934، یک اثر مجزا را با دو روش در کنار هم آفرید، هارمونی نئوکلاسیک (با تاثیر از استراوینسکی) و پست رومانتیک (شیوه پس از مالر). دست یابی منحصر به فرد شوستاکویچ به تونالیته شامل تضاد و کنتراستی بی قاعده و جذاب است. شوستاکوویچ به سمفونی های خویش بسیار مفتخر بود، او مهارتش در تکنیک را بیشتر مدیون مالر می دانست. مشهورترین آثارش 15 سمفونی و 15 کوارتت زهی است.

آثار وی برای پیانو شامل، دو سونات پیانو، اوورتور، دو تریوی پیانو، کوینتت پیانو و 24 پرلود و فوگ، دو اپرا، 6 کنسرتو و موسیقی فیلمهای معتبر می باشد.

شوستاکویچ در دوره لئون تروتسکی (Leon Trotsky) شهرت فراوانی در روسیه به دست آورد اما در دوره بروکراسی استالین دچار مشکلات فراوانی شد و در دو دوره خطرناک رنج بسیار کشید، سالهای؛ 1936 و 1948. با اینحال علی رغم مشکلات سیاسی، آثار او شهرت فراوانی کسب کرده اند.

شوستاکویچ در سنت پترزبورگ روسیه به دنیا آمد و فرزند میانی از سه فرزند بولسلاویچ شوستاکویچ و سوفیا واسیلیونا کوکولینا بود. اگرچه آنان در اصل رومن کاتولیک لهستانی بودند و ریشه های آنان به شهر ویلکا می رسید اما اجدادشان اهل صربستان بودند.

او هم به عنوان یک پیانیست و آهنگساز، نابغه ای کوچک بود، استعداد او بعد از درسهای پیانو که از مادرش فرا می گرفت در سن هشت سالگی آشکار شد. در سال 1918 مارچ عزا را نوشت در یادبود دو رهبر حذب کادات که توسط سربازان بولشویک کشته شدند.

در سال 1919 به کنسرواتوری پتروگارد راه یافت و تحت تعلیم الکساندر گلازونوف (Alexander Glazunov) قرارگرفت. گلازونوف شاهد پیشرفت سریع او و مشوق وی بود. شوستاکویچ ابتدا از حضور النا روزانوف (Elena Rozanova) سپس از لئونید نیکولایف (Leonid Nikolayev) پیانو را آموخت، آهنگسازی را از ماکسیمیلیان استینبرگ (Maximilian Steinberg) و فوگ و counterpoint را از نیکولای سوکولوف که با وی دوست نیز بود، آموخت.

شوستاکویچ همچنین در کلاسهای تاریخ موسیقی الکساندر اسوفسکی (Alexander Ossovsky) شرکت می کرد، اگرچه در درس مارکسیست به دلیل عدم علاقه اش به سیاست مردود شد! اولین موفقیت رسمی وی "اولین سمفونی" بود که آنرا برای پایان نامه اش در سن بیست سالگی ساخت و در سال 1926 اجرا شد.

قسمتی از سمفونی شماره یک شوستاگویچ به رهبری لئوناردو برنشتاین

بعد از پایان تحصیل فعالیتش را هم به عنوان آهنگساز و هم پیانیست بهبود بخشید اما روش خشک وی در نواختم مورد انتقاد قرار می گرفت! با اینحال جایزه اولین رقابت بین المللی پیانوی شوپن را در ورشو در سال 1927 دریافت نمود. او با رهبر برونو والتر (Bruno Walter) ملاقات کرد، شخصی که "اولین سمفونی" شوستاکویچ، او را به شدت تحت تاثیر قرار داده بود و در اواخر همان سال آنرا در برلین برای اولین بار رهبری کرد. بدین ترتیب شوستاکویچ بیشتر بر روی آهنگسازی متمرکز شد و اجراهای خود را محدود کرد.