آثاری از دوره رمانتیک با اجرای ارکستر آرکو به روی صحنه رفت

اجرای ارکستر آرکو با مدیریت اجرایی نیما جوان، شب گذشته با استقبال علاقه‌مندان به موسیقی کلاسیک مواجه شد و تقریبا تمام صندلی‌های تالار وحدت پراز تماشاگر بود. ارکستر زهی آرکو به رهبری ابراهیم لطفی، شب گذشته جمعه ۲۴ آبان ۱۳۹۸ در تالار وحدت به صحنه رفت. کنسرت مایستر این اجرا علی جعفری پویان بود و بردیا کیارس هم در این اجرا حضوری افتخاری داشت.

«آرکو» در این اجرا قطعه‌هایی از اوایل دوره‌ی رمانتیک و اواخر دوره‌ی کلاسیک اجرا کرد. آنتوان استپانویچ آرنسکی آهنگساز روس، ژان روتر و پتر وارلوک آهنگسازانی بودند که آثارشان در اجرا نواخته شد.

علی جعفری پویان، بردیا کیارس (نوازنده مهمان)، عرفان شریف‌زاده، برهان همتی، سامان نافعی، وداد واقفی، سارا نادری، فرناز دارویی و محمدرضا بهرامی نوازندگان ویولن یک؛ یگانه حسینی‌نیا، فرمهر بیگلو، مجتبی طباطبایی، زهرا کریمی، ارغوان گیو، سینا صالحی بنادگی، فارس مخلصی و نازنین طهرانی نوازندگان ویولن دو؛ دانیال جورابچی، داریوش حجازی، صدف نقیبی، صبا صفوی، رکسانا ریحانیان و آریان زمانی، نوازندگان ویولا؛ یاسمن کوزه‌گر، آیلین هرمان، کوروش کشاورز، غزاله شیرازی، سینا آذرآباد و مونا ربیعی، نوازندگان ویلنسل و پورنگ پورشیرازی و عادل اصغرزاده هم نوازندگان کنترباس بودند.

ارکستر زهی آرکو در تابستان ۱۳۹۷ توسط ابراهیم لطفی پایه‌گذاری شد و اولین کنسرت خود را با آثاری از آهنگسازان دوره باروک در دی‌ماه ۱۳۹۷ طی دو سانس در تالار رودکی برگزار کرد. هدف از تشکیل آرکو جمع‌آوری انرژی و استعدادهای نوازندگان سازهای زهی برای رسیدن به ارکستری منسجم و توانمند در راستای اجرای آثاری فاخر از آهنگسازان موسیقی کلاسیک و آکادمیک جهان است. «آرکو» در اصطلاح موسیقی و بین‌المللی به معنای آرشه و در زبان فارسی قله‌کوه، با عظمت و مقتدر است.
***
ابراهیم لطفی در سال ۱۳۴۵ در تهران متولد شد. نواختن ویلن را از ۱۰ سالگی با تشویق پدرش که خود از شاگردان ویلن «ابوالحسن صبا» بود در هنرستان عالی موسیقی آغاز کرد. از جمله استادان او در هنرستان موسیقی می‌توان به «ماریکو مانوکیان» و «ابوالقاسم طالب زاده» اشاره نمود. در سال‌های آغاز هنرستان به عنوان خواننده خردسال در اجرای چند اُپرا از جمله اپراهای «توسکا»، «کارمن»، «ورتر» و «اتللو» در تالار رودکی شرکت کرد.

وی از ۱۶ سالگی با ارکستر سمفونیک تهران، صدا و سیما و فرهنگسرای بهمن همکاری داشته‌است. او در سال ۱۳۷۵ از دانشکده موسیقی دانشگاه هنر تهران فارغ‌التحصیل شد و پایان‌نامه او با عنوان «اصول نوازندگی ویولن» به عنوان پایان‌نامه برتر، موفق به اخذ جایزه و لوح تقدیر شد. وی در انتشار کتاب «اصول نوازندگی و تدریس ویولن» ایوان گالامیان مشارکت داشته است. برادر او «شریف لطفی» نیز استاد دانشگاه، نوازنده هورن، پداگوژیست موسیقی و رهبر ارکستر است.

ابراهیم لطفی در سال ۱۳۷۶ «کوارتت زهی تهران» را پایه‌گذاری و در کنسرت‌هایی را در تالارهای مختلف تهران همچون تالار رودکی برگزار کرد. در سال ۱۳۸۰ رهبری «ارکستر مجلسی فرهنگسرای نیاوران» را بر عهده گرفت و در تهران و شیراز کنسرت‌هایی را به صحنه برد. او در ضبط و اجرای بیش از هزار اثر موسیقی از جمله موسیقی فیلم، سریال و آلبوم‌های موسیقی شرکت داشته‌ است.

وی با هنرستان‌های موسیقی دختران، پسران، دانشگاه تهران و دانشگاه هنر به عنوان مُدرس ویلن در مقاطع مختلف همکاری داشته و شاگردان بسیاری را تربیت کرده است.

او همچنین عضو هیئت داوران در چند دوره از جشنواره‌های موسیقی، امتحانات عملی کنکور کارشناسی و کارشناسی ارشد موسیقی و گزینش نوازنده برای ارکسترسمفونیک و ارکستر ملی ایران بوده‌ است. وی از تابستان ۱۳۹۷ با تأسیس «ارکستر زهی آرکو» رهبری این ارکستر را به عهده گرفته‌است.

روز جمعه هشتم خرداد ۱۳۹۴ در اولین دوره آیین «سال نوای موسیقی ایران»، تندیس «سال نوا» و لوح تقدیر به «ابراهیم لطفی» اهدا گردید.

ارسال دیدگاه

رایانامهٔ شما نمایش داده نخواهد شد.

تعطیلی برنامه های موسیقی به دلیل شیوع کرونا

لغو مجدد کلیه فعالیت های هنری در سراسر کشور، طی اطلاعیه جدیدی از وزارت ارشاد تا یک هفته دیگر اعلام شد. در پی شیوع ویروس کرونا و جهت پیشگیری از گسترش آن، وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی در توافق و تصمیم مشترک با وزارت بهداشت، طی اطلاعیه ای کلیه کنسرت ها، اجراهای تئاتر، اکران سینمایی و دیگر تجمعات هنری را تا تاریخ جمعه نهم اسفندِ جاری ملغی اعلام و محمد الهیاری، مدیر کل دفتر موسیقی این خبر را رسما ابلاغ کرد.

واکاوی نظری موسیقی امبینت (IX)

او در کتاب خود «موسیقی در گذر از قرنها» داستانی جالب از پادشاه موسیقی شفا بخش استیون هالپرن (۵۲) نقل می کند: «بعد از اتمام یک سمینار در مورد موسیقی نیوایج که در دهه ۷۰ برگزار شده بود من او (استیون هالپرن) را برای صرف شام به خانه ام دعوت کردم و مدت زیادی در باره موسیقی باب روز یعنی نیوایج صحبت کردیم. در آخر من در مورد آلبومش اخیرش (۵۳) از او سوال کردم. یادداشت های او درخلال بروشور آلبوم ادعا می کرد که هر یک از هفت آهنگ این آلبوم برای مدیتیشنی خاص و مخصوص یکی از چاکراهای هفتگانه است. می خواستم بدانم که او از کجا می فهمد که کدام آکورد و چگونه روی چاکرای خاصی تاثیر دارد؟ من او را به این دلیل تحت فشار گذاشتم که فکر می کردم شاید او به معدن طلای اسرار آمیز عرفان (!) دست پیدا کرده است. سرانجام خندید و گفت: همه اینها فقط یک فریب است. نیازی به گفتن نیست که پس از آن، از اینگونه باورها دست برداشتم و رابطه ما همان جا برای همیشه تمام شد.»

از روزهای گذشته…

نکته های پزشکی، برای همه نوازندگان (III)

نکته های پزشکی، برای همه نوازندگان (III)

تمرینات کششی برای هر نوازنده ای الزامیست که قبل از تمرین و در انتهای تمرینات سعی نمایید تا به عضلات خود با کمک این کشش ها کمک نمایید و موجب شوید تا گرفتگی های احتمالی را از میان ببرید. عکسهایی که در ادامه مشاهده خواهید کرد برگرفته از کتاب دکتر Jameson با عنوان بازتوانی اندام های آسیب دیده میباشد که در آن تمریناتی کششی برای بازسازی عضلات آسیب دیده و همچنین از سوی دیگر پیشگری از آسیب های احتمالی داده شده است.
نگاهى به زندگى و آثار یوهان سباستین باخ

نگاهى به زندگى و آثار یوهان سباستین باخ

جان بوت با بررسى زندگى باخ و ارائه دلایل متعدد، معتقد است باخ نه صرفاً آهنگسازى مذهبى بلکه بیشتر یک «مدرنیست» است. عکس روى جلد CDهاى جدید آثار باخ از همان نگاه اول، بسیار تعجب برانگیزند؛ به جاى طرح هاى همیشگى که معمولاً پیکره اى از آهنگساز باکلاه گیس را نشان مى داد و دست نوشته هایش و ارگ کلیسا و صلیب، به تازگى دوکانتات (فرم مرکب آوازى متعلق به دوره باروک) از باخ منتشر شد که طرح جلد یکى از آنها کودکانى با نگاهى پرشور و ظاهرى غیرغربى بود و دیگرى تصویرى از آبشارى با عظمت؛ اما در این میان از همه عجیب تر، عکس آهویى است که روى جلد کنسرتو براندنبورگ کار شده است.
بررسی اجمالی آثار شادروان <br>روح الله خالقی (قسمت هشتم)

بررسی اجمالی آثار شادروان
روح الله خالقی (قسمت هشتم)

شبِ هجران در آغاز به عنوان برنامهِ عادی موسیقی ایرانی و با ارکستری نسبتاً ساده و در سطح سایر آثار آنزمان اجرا و پخش میگردد. امّا همین اثر بعدها در برنامه های گلهای رنگارنگ شماره های ۲۲۸ و ۲۲۸ ب به یکی از زیباترین و جاندارترین آثاری تبدیل میشود که تاکنون در مایهِ افشاری ساخته شده اند.
هنر شنیدن (II)

هنر شنیدن (II)

هر اثر موسیقی بتهوون با زبانی خاص در حول یک نقطه اوج شکل گرفته است. این نقطه اوج در مرکز دایره ای قرار دارد که دیگر آنات اثر موسیقی اش می خواهند با آن دم اوج رابطه برقرار سازند.
پابلو پیکاسو

پابلو پیکاسو

پیکاسو تنها یک نقاش حرفه ای نبود او کسی بود که از تکنیک های مختلف برای خلق آثار هنری استفاده میکرد. تکنیک هایی که تا آن روزگار هیچکس جرات استفاده از آنها را نداشت.
فرج نژاد: با کوارتت کلگیوم همکاری خواهیم داشت

فرج نژاد: با کوارتت کلگیوم همکاری خواهیم داشت

نوشته که پیش رو دارید گفتگویی است با میدیا فرج نژاد آهنگساز و نوازنده درباره فعالیت های این موسیقیدان جوان، این گفتگو در برنامه نیستان در شبکه فرهنگ انجام شده است.
ریتم و ترادیسی (XVII)

ریتم و ترادیسی (XVII)

این صافی ها به چند ثانیه ی اولِ مِیپِل لیف رَگ اِعمال شده اند و نتایج در قالب طیف نگاره ها در (ب) و (ت) نشان داده شده است. خطوط راه راهِ عمودی در (الف) یک جلوه ی لکنت زبانی را نشان می دهد. به طور مشابه، قوس ظریف رفت وبرگشتی در (پ) جلوه ی پایین گذری را نشان می دهد که به آرامی به حالت بالاگذر تغییر کرده و برمی گردد.
کتابی در اقتصاد موسیقی (VII)

کتابی در اقتصاد موسیقی (VII)

محیط موسیقایی ایران متأثر از فرهنگ و سیاست، شرایط ویژه‌ای دارد که حرکت به سمت رشد و توسعه در این شرایط خاص می‌بایست با در نظر گرفتن مقتضیات آن صورت گیرد. کتاب حاضر نیز بویژه در فصل آخر، با محور قرار دادن عنصر فرهنگ، ضمن بازگویی نظریه های مرتبط با این موضوع، به درستی به این مسأله اذعان دارد که الگوبرداری کشورهای درحال توسعه از کشورهای توسعه یافته‌ای که فرهنگی متفاوت دارند، نهایتاً کشور الگوپذیر را با چالش هایی مواجه خواهد کرد. همچنین از موانع موجود بر سر راه توسعه فرهنگی در ایران، خصوصاً در مورد هنر و موسیقی، به مواردی همچون حضور و نقش دولت در عرصه فرهنگ و وجود نظام ارزیابی دولتی بر تولیدات موسیقی و نیز وجود این تفکر در جامعه که اقتصاد و هنر را جدا از هم می داند و ورود یکی در عرصه دیگری را ضد ارزش می پندارد، اشاره شده است. (۹)
مروری بر آلبوم «عود ایرانی، دیرینه دلخواه»

مروری بر آلبوم «عود ایرانی، دیرینه دلخواه»

قرابت‌های فرهنگیِ موسیقیِ حوزه‌ی ایرانی-عربی-ترکی در سال‌های گذشته بیش از پیش وارد مباحث نظری موسیقی ایران شده است. در شاخه‌ی نوازندگی، عود (و قانون) از آنجاکه در تمام این حوزه‌ نواخته می‌شوند وضعیت یگانه‌ای یافته‌اند. موسیقی دستگاهی ایران در کنار قرابت‌ها و اشتراک‌ها، تفاوت‌های مهمی نیز با موسیقی همسایگان فرهنگی خود دارد. از جمله اینکه موجودیت‌های مدال در موسیقی کلاسیک ما بسیار بیشتر از موسیقی عرب و ترک وابسته به الگوهای لحنی شده‌اند. یک عودنوازِ نوعی در ایران، در چنین بستری آموزش می‌بیند. در مقابل، سیالیتِ متفاوتِ موسیقیِ عرب و ترک در کنار پیشرفت‌های عودنوازی‌شان، کششی اغواگرانه دارد. عودنواز ایرانی تلاش می‌کند به سمتِ آزادی عمل پرواز کند و با رها کردن ذهن و عملِ خود از انجماد، در عین حال هویت ایرانی خود را حفظ کند تا «عود ایرانی» را بیابد: عودی که نه تاری‌ است نه ترکی و نه عربی.
ماریا آندرسون، صدای نژاد سیاه (IV)

ماریا آندرسون، صدای نژاد سیاه (IV)

در آن زمان، واشنگتون شهر نژاد پرستی بود و اجرای یک هنرمند سیاه پوست در این تالار مشهور در حالی که تماشاگران هم رنگ او مجبور به نشستن در صندلیهای ردیف آخر بودند، برای آنان مشکل ساز می شد. “انجمن زنان آمریکا” هیچ گاه سازمانی سیاسی نبود و برای اجتناب از این درگیری، برنامه اجرای او را لغو کرد. در پی این اتفاق، ماریان خود به طور مستقل برای شش بار در محوطه خارجی تالار، کنسرتهایی ترتیب داد.