آثاری از دوره رمانتیک با اجرای ارکستر آرکو به روی صحنه رفت

اجرای ارکستر آرکو با مدیریت اجرایی نیما جوان، شب گذشته با استقبال علاقه‌مندان به موسیقی کلاسیک مواجه شد و تقریبا تمام صندلی‌های تالار وحدت پراز تماشاگر بود. ارکستر زهی آرکو به رهبری ابراهیم لطفی، شب گذشته جمعه ۲۴ آبان ۱۳۹۸ در تالار وحدت به صحنه رفت. کنسرت مایستر این اجرا علی جعفری پویان بود و بردیا کیارس هم در این اجرا حضوری افتخاری داشت.

«آرکو» در این اجرا قطعه‌هایی از اوایل دوره‌ی رمانتیک و اواخر دوره‌ی کلاسیک اجرا کرد. آنتوان استپانویچ آرنسکی آهنگساز روس، ژان روتر و پتر وارلوک آهنگسازانی بودند که آثارشان در اجرا نواخته شد.

علی جعفری پویان، بردیا کیارس (نوازنده مهمان)، عرفان شریف‌زاده، برهان همتی، سامان نافعی، وداد واقفی، سارا نادری، فرناز دارویی و محمدرضا بهرامی نوازندگان ویولن یک؛ یگانه حسینی‌نیا، فرمهر بیگلو، مجتبی طباطبایی، زهرا کریمی، ارغوان گیو، سینا صالحی بنادگی، فارس مخلصی و نازنین طهرانی نوازندگان ویولن دو؛ دانیال جورابچی، داریوش حجازی، صدف نقیبی، صبا صفوی، رکسانا ریحانیان و آریان زمانی، نوازندگان ویولا؛ یاسمن کوزه‌گر، آیلین هرمان، کوروش کشاورز، غزاله شیرازی، سینا آذرآباد و مونا ربیعی، نوازندگان ویلنسل و پورنگ پورشیرازی و عادل اصغرزاده هم نوازندگان کنترباس بودند.

ارکستر زهی آرکو در تابستان ۱۳۹۷ توسط ابراهیم لطفی پایه‌گذاری شد و اولین کنسرت خود را با آثاری از آهنگسازان دوره باروک در دی‌ماه ۱۳۹۷ طی دو سانس در تالار رودکی برگزار کرد. هدف از تشکیل آرکو جمع‌آوری انرژی و استعدادهای نوازندگان سازهای زهی برای رسیدن به ارکستری منسجم و توانمند در راستای اجرای آثاری فاخر از آهنگسازان موسیقی کلاسیک و آکادمیک جهان است. «آرکو» در اصطلاح موسیقی و بین‌المللی به معنای آرشه و در زبان فارسی قله‌کوه، با عظمت و مقتدر است.
***
ابراهیم لطفی در سال ۱۳۴۵ در تهران متولد شد. نواختن ویلن را از ۱۰ سالگی با تشویق پدرش که خود از شاگردان ویلن «ابوالحسن صبا» بود در هنرستان عالی موسیقی آغاز کرد. از جمله استادان او در هنرستان موسیقی می‌توان به «ماریکو مانوکیان» و «ابوالقاسم طالب زاده» اشاره نمود. در سال‌های آغاز هنرستان به عنوان خواننده خردسال در اجرای چند اُپرا از جمله اپراهای «توسکا»، «کارمن»، «ورتر» و «اتللو» در تالار رودکی شرکت کرد.

وی از ۱۶ سالگی با ارکستر سمفونیک تهران، صدا و سیما و فرهنگسرای بهمن همکاری داشته‌است. او در سال ۱۳۷۵ از دانشکده موسیقی دانشگاه هنر تهران فارغ‌التحصیل شد و پایان‌نامه او با عنوان «اصول نوازندگی ویولن» به عنوان پایان‌نامه برتر، موفق به اخذ جایزه و لوح تقدیر شد. وی در انتشار کتاب «اصول نوازندگی و تدریس ویولن» ایوان گالامیان مشارکت داشته است. برادر او «شریف لطفی» نیز استاد دانشگاه، نوازنده هورن، پداگوژیست موسیقی و رهبر ارکستر است.

ابراهیم لطفی در سال ۱۳۷۶ «کوارتت زهی تهران» را پایه‌گذاری و در کنسرت‌هایی را در تالارهای مختلف تهران همچون تالار رودکی برگزار کرد. در سال ۱۳۸۰ رهبری «ارکستر مجلسی فرهنگسرای نیاوران» را بر عهده گرفت و در تهران و شیراز کنسرت‌هایی را به صحنه برد. او در ضبط و اجرای بیش از هزار اثر موسیقی از جمله موسیقی فیلم، سریال و آلبوم‌های موسیقی شرکت داشته‌ است.

وی با هنرستان‌های موسیقی دختران، پسران، دانشگاه تهران و دانشگاه هنر به عنوان مُدرس ویلن در مقاطع مختلف همکاری داشته و شاگردان بسیاری را تربیت کرده است.

او همچنین عضو هیئت داوران در چند دوره از جشنواره‌های موسیقی، امتحانات عملی کنکور کارشناسی و کارشناسی ارشد موسیقی و گزینش نوازنده برای ارکسترسمفونیک و ارکستر ملی ایران بوده‌ است. وی از تابستان ۱۳۹۷ با تأسیس «ارکستر زهی آرکو» رهبری این ارکستر را به عهده گرفته‌است.

روز جمعه هشتم خرداد ۱۳۹۴ در اولین دوره آیین «سال نوای موسیقی ایران»، تندیس «سال نوا» و لوح تقدیر به «ابراهیم لطفی» اهدا گردید.

ارسال دیدگاه

رایانامهٔ شما نمایش داده نخواهد شد.

واکاوی نظری موسیقی امبینت (I)

دیدگاه عامه مردم و متخصصان موسیقی نسبت به موسیقی الکترونیک – در مفهوم عام کلمه – چگونه است؟ موسیقی الکترونیک را چقدر جدی می گیریم؟ پس از گذشت حدود یک قرن از تولد موسیقی هایی که به نوعی با کمک علم الکترونیک ساخته می شوند تا چه اندازه به آنها به دیده یک اثر هنری نگاه می کنیم؟ آیا چالش قبول موسیقی الکترونیک به عنوان یک اثر هنری مانند چالش پذیرش عکاسی دیجیتال در کنار عکاسی سنتی ختم به خیر خواهد شد؟

گفت و گو با جان کیج (I)

نوشته که پیش رو دارید، یکی از مهمترین گفتگوهای جان کیج است که در آن به توضیح نظریات خود می پردازد. مصاحبه کنندگان مایکل کربی و رایچارد شکنر هستند و متن آن ابتدا در مجله تئاتر “Tulane”، جلد دهم، شماره دو (زمستان ۱۹۶۵)، صفحه ۵۰ تا ۷۲ به انتشار رسیده است که امروز اولین قسمت از برگردان فارسی آن را می خوانید. (مترجم: محبوبه خلوتی)

از روزهای گذشته…

بندتی، رمانتیک می شود! (IV)

بندتی، رمانتیک می شود! (IV)

گمان می رود که این آشوب ریشه در واکنش خشمناک آهنگ ساز به فاجعه تلخ ازدواجش با آنتونینا میلیوکوا (Antonina Miliukova) دارد. این کنسرتو ویولون یکی از ساخته هایی بود که در آن درگیری چایکوفسکی با همجسنگرایی اش شدیدا به سطح کار او نفوذ کرده است شاید این طرز فکر، حتی به طور ناخودآگاه، پشت رسپسیون خوب این قطعه باشد. تشویش ساختاری، تکرارهای افراطی و شکست در یافتن نتیجه گیری نه تنها از لحاظ هنری بلکه از لحاظ اخلاقی نیز مشهود است.
تئوری نوین بر مبنای آفرینش مدال موسیقی ایران (IV)

تئوری نوین بر مبنای آفرینش مدال موسیقی ایران (IV)

این دو گام مکمل یکدیگر هستند که پایه و اساس هارمونی زوج، هارمونی ابتکاری مرتضی حنانه، بر مبنای موسیقی ایران، قرار گرفتند البته مدها می توانند همان مدهای موسیقی یونان یعنی: میکسولیدین، لیدین، فریژین و… و یا مدهای کلیسایی باشند ولی این فکر و ایده برای آرمونیزه کردن همان به اصطلاح مدهای موسیقی خودمان، یعنی دستگاههای موسیقی ایرانی مثل یک گاه یا همان مد ماهور، دوگاه یا همان شور، سه گاه و چهار گاه و… آوازها و مقامهای مربوط به آنها مانند ابوعطا که خود خاصیت یک مد جدید را دارا است و یا آواز ترک که همانطور است، افشاری، دشتی، اصفهان و گام بینابین آنها یعنی همایون باشد، برای اولین بار در ذهن خلاق مرتضی حنانه رخ داد.
چه مقدار تمرین، چه مقدار پیشرفت (VI)

چه مقدار تمرین، چه مقدار پیشرفت (VI)

تنها ابزار براى بررسىِ پیشرفت در زمینه ى هنر، من جمله موسیقى و نوازندگى، مقوله ى “مقایسه” مى باشد. مقایسه به سه صورت امکان دارد: یک، مقایسه ى مقدار پیشرفتِ خودِ فرد با توانایى هاى باالفعل و باالقوه ى خودش؛ دو، مقایسه هنرجویان با یکدیگر؛ سه، مقایسه ى هر هنرجو با استانداردِ تعیین شده که طبق تجربه بدست آمده است.
قول و غزل یا قول و غزل (II)

قول و غزل یا قول و غزل (II)

مطرح شدن مجدد این عبارات در فضای جامعه موسیقی امروز، در ذهن و زبان بخشی از نسل معاصر موسیقیدانان و بطور کلی در امروز ادبیات موسیقی کلاسیک ایران، اگر نگوییم به تمامی، تا حدود زیادی مرهون پژوهش های دکتر ساسان فاطمی است. طرح بنیادی مسأله فرم در موسیقی کلاسیک ایران و پژوهشی خاص این موضوع، ‌سابقه چندانی حداقل در صد سال اخیر موسیقی ایران نداشته است. نامبرده در سال ۱۳۸۷ در شماره ۳۹ فصلنامه ماهور در مقاله “فرم و موسیقی ایران”، ضمن تصریح اینکه هیچ فرم صریح و یا بیان صریحی درباره فرم در موسیقی ایران وجود ندارد (ص۱۰۳)، به بررسی فرم ها و فرآیندهای آهنگسازی در موسیقی قدیم ایران پرداخته و گونه ها و فرم های موسیقی قدیم ایران را تشریح نموده است.
گذشتن از مرز کلمات با «تریو اولریش درِکس‌لِر» (I)

گذشتن از مرز کلمات با «تریو اولریش درِکس‌لِر» (I)

روز پنج‌شنبه یازدهم مهرماه ۱۳۹۲ گروه تریو اولریش درِکس‌لِر در فضای باز موزه‌ی موسیقی تهران به اجرای قطعاتی در سبک جَز پرداختند. متنی که در پی می‌‎آید مروری است بر این اجرا. این اجرا با هماهنگی انجمن فرهنگی اتریش (ÖKF) و موزه موسیقی تهران برگزار شده است.
گزارش جلسه چهاردهم «کارگاه آشنایی با نقد موسیقی» (III)

گزارش جلسه چهاردهم «کارگاه آشنایی با نقد موسیقی» (III)

در این میان و با فرآیندی مشابه جلسه‌ی گذشته (تلقی سطحی از راه دادن دغدغه‌ی اجتماعی به نقد و یکسان دانستن آن با نقد جامعه‌شناسانه) می‌توان گفت مارکسیسم عوامانه پیوندی ناگسستنی با نقد ژورنالیستی دارد. با این حال آن نقد مارکسیستی که اینجا مورد نظر است در عمیق‌ترین جنبه‌های خود دو سو دارد:
«به صد سو…» منتشر شد

«به صد سو…» منتشر شد

آلبوم «به صد سو…» به آهنگسازی و نوازندگی سپاس صدر نوری از سوی موسسه فرهنگی هنری «راد نو اندیش» در قالب یک اثر تلفیقی منتشر شد. این دومین اثر رسمی سپاس صدرنوری، پیانیست و آهنگساز جوان است که به انتشار می رسد؛ آلبوم قبلی او «در آغوش رنگ ها» نام داشت.
میرهادی: ما هر کاری کنیم گوش مان به دنبال ملودی زیباست

میرهادی: ما هر کاری کنیم گوش مان به دنبال ملودی زیباست

در مصاحبه با آقای کیوان میرهادی، بینندگان سایت سئوالاتی از ایشان پرسیده بودند که پیش از این برای آن دوستان فرستاده شد. بنا به درخواست بعضی از علاقمندان این بحث، امروز پاسخ ایشان را در سایت قرار میدهیم.
شریفیان: آوانگاردها جایگاه اجتماعی ندارند

شریفیان: آوانگاردها جایگاه اجتماعی ندارند

در دهه ۸۰ و ۹۰ دیگر سردمداران این سبکها از جمله پندرسکی، نونو، بولز، بریو و … دیگر روش گذشته شان را تقریبا کنار گذاشتند و به جایی رسیدند که انگار این تجربه هم، حرکتی بود که در این مقطع تمام شد و می بینیم که خیلی از اینها می روند و به سیستم های تنال مدرنتری که کار کردند و امروز هم کار می کنند؛ خیلی از اینها برگشته اند به سیستم های سوپر رومانتیک، مثل بعضی از کارهای متاخر پندرسکی که بعضی هایش را که گوش می کنیم می بینیم خصوصیات رومانتیک و تونال آن خیلی بیشتر از موسیقی قرن نوزدهم است!
شناخت کالبد گوشه‌ها (VII)

شناخت کالبد گوشه‌ها (VII)

هنوز هم در نمونه‌های نسبتا موفق از همین طریق زایش و آفرینش صورت می‌پذیرد. بدین ترتیب اگر حتا چنین تحلیل‌هایی به کشف و دسته‌بندی قاعده‌های عام دستوری منجر می‌شد باز هم موفقیت تحلیل‌ها در این بُعد قابل پرسش بود چه رسد به اکنون که به نظر می‌رسد جز نوعی دسته‌بندی کلیِ انعطاف‌پذیر، قاعده‌مندی فرمی دیگری پیدا نشده است (۱۸).