پیر بولز در سال 1925 در مونتبریسون در فاصله 60 مایلی لیون (Lyon) به دنیا آمد. وی در همان سنین پائین استعداد و علاقه خود به موسیقی و ریاضی را نشان داد، اولین رویارویی وی با موسیقی مدرن در سن 13 سالگی بود زمانی که استاد پیانو از او خواست قطعات راول و دبوسی را بنوازد.

"در حقیقت مدرن به آن معنا بود که در آن سن، راول هنوز زنده بود و از مرگ دبوسی چندی بیش نمی گذشت! بولز میگوید : "این چیزی بود که در آن زمان مدرنیته معنی می داد و من مجذوب آن بودم."

بر خلاف علاقه شدید وی به موسیقی، پدر مهندسش او را به تحصیل ریاضی در لیون فرستاد. " دوران بسیار سختی بود، پدر و مادرم بسیار از دنیای موسیقی دور بودند تا بدانجا که هیچ کس قادر نبود آنان را قانع کند که از طریق موسیقی نیز می توان تا حدی امرار معاش کرد!"

بولز در سال 1943 به پاریس اشغال شده رفت و در کنسرواتوار آنجا به تحصیل پرداخت.

وی به کنسرتهای عصرگانه آنجا پیوست که آثار جدید را اجرا می کردند. "و اینگونه بود که با موسیقی مسیان آشنا شدم و از وی آموختم. او استادی بود که از قراردادهای موسیقی فراتر می رفت." بولز در کلاسهای هارمونی مسیان شرکت کرد، مسیان در یادداشتهای روزانه خود نوشته بود: "بولز، مردی است که موسیقی نوین را دوست می دارد" همچنین آندره وارابورگ (Andrée Vaurabourg) و رنه لیبویتز (René Liebowitz) او را با مدرسه وین که در آنجا روی آثار آهنگسازانی چون شونبرگ، برگ و وبرن کار می کردند، آشنا کردند.

بولز در این باره گفته است: "به دست آوردن نتها مشکل بزرگی بود، گاه به دست آوردن یک قطعه ماهها به طول می انجامید. حتی همچنان پس از جنگ ارتباطات بین افراد در اروپا از هم گسسته بود." بولز پس از مدتی کلاسها را ترک کرد. " دیگر هیچ جذابیتی نداشت، مسیان کمک می کرد که قوه تخیل خود را قوی کنید و به روش خود فکر کنید. این چیزی است که شما از یک معلم انتظار دارید. همیشه معتقد هستم را بطه استاد و شاگرد باید کوتاه باشد."

" شما نیاز ندارید سالها وقتتان را با معلمتان صرف کنید. تنها چیزی که نیاز دارید شکوفایی و انفجار است. شما مهماتی برای انفجار هستید و معلم چاشنی آن!" انفجار و تبلور ناگهانی بولز با دومین سونات وی برای پیانو به وجود آمد که آن را در سال 1947 تا 48 ساخت.

بشنوید قسمتی از eclat ساخته بولز را

این قطعه در سال 1950 چاپ و در سال 1952 در مدرسه موسیقی دارمستد به وسیله همسر مسیان، یونی لورید (Yvonne Loriod) اجرا شد که یکی از اشتیاق انگیز ترین پدیده های موسیقی پس از جنگ بود. "بعضی از آثار از دیگر آثار مهمتر هستند. لحظه هایی وجود دارند که شما تنها به دنبال چیزی جدید، با ارزش و جالب نمی گردید بلکه آن را میابید. در این صورت چیزی بیش از یک احساس فوق العاده در شما به وجود می آید، احساسی ناب و با اهمیت."

از نیکولاس وور (Nicholas Wroe) – روزنامه انگلیسی گاردین شنبه 26 آوریل 2008
guardian.co.uk