جنیفر پال، تلاش و استمرار روی یک ساز

جنیفر پال
جنیفر پال
جنیفر ایرنه پال (Jennifer Irène Paull) متولد ۲۴ نوامبر ۱۹۴۴ در لیورپول انگلستان، موسیقیدان، ناشر، سخنران و نویسنده است. وی سلوئیست ابوا دمور (oboe d’amore) است. وی به سرعت به عنوان نوازنده ابوای دمور در ارکستر سمفونیک BBC و ارکستر فیلارمونیک BBC حضور یافت. جنیفر پال به کمک معلم پیانوی خود در سنین بسیار پائینی دنیای غنی موسیقی را شناخت.

آشنایی وی با ساز ابوای دمور با ورود او به کالج موسیقی رویال لندن به عنوان هنرجوی ابوا آغاز شد که زندگی وی را به طور کامل دگرگون ساخت و او امروز تنها سولیست ابوای دمور در جهان است که خود و حرفه خود را وقف یادگیری و نوازندگی این ساز زیبا نموده است.

اگرچه با بسیاری از ارکسترهای مهم انگلستان و اروپا به عنوان نوازنده ابوا اجرا داشته است اما آثار اجرا شده اش هیچ گاه آنچنان مورد توجه و علاقه قلبی وی نبودند! موسیقی در هر قالب و سبکی، او را قادر می ساخت تا شور خود را به طور وسیعی بیان نماید. دامنه وسیع اجراهای وی از اجرا در ارکستر تا اجراهای سولو، وسعتی را به روی خانواده این ساز و نوازندگان آن گشوده است.

خانم پال رسیتالهای ابوای فراوانی در انگلستان و سرتاسر اروپا به همراه جان مک کیب (John McCabe) اجرا کرده است، مک کیب کنسرتوی برای ابوا و هم موسیقی برای ابوا و پیانو برای خانم پال ساخته است. این دو نوازی (پیانو و ابوا) برای اولین بار در تئاتر امپراطوری لیورپول در حضور ملکه الیزابت دوم در سال ۱۹۷۱ اجرا شد.

audio file قسمتی از اجرای جنیفر پال را بشنوید

آثار بسیاری تنها مخصوص خانم پال ساخته شده، از جمله از طرف آهنگسازانی چون: لئونارد سالزدو (Leonard Salzedo) و اوین کار (Edwin Carr)… در سال ۱۹۹۵ آلبوم مجموعه “ابوای دمور” (oboe d’amore) را ضبط کرد. اولین CD که در برگیرنده تنها این ساز ابوا می باشد!

آثار دیگر وی نیز بر روی CD عرضه شد؛ کنسرتوی A ماژور برای ابوا به همراه ارکستر فیلارمونیک اتلنیا که در سال ۱۹۹۷ ضبط شده است. دامنه فعالیت وی از نوازندگی تا موسیقی تراپی و تحصیل، برنامه ریزی کنسرتها و جشنواره ها و ارکسترها می باشد. مجذوبیت وی نسبت به تمام هنرها، او را به عرصه نویسندگی کشانید. خانم پال گفته است: “لنزی که من از دریچه آن موضوعات آثار خود را ملاحظه می کنم، نگاه موسیقیدانانی است {اشاره به خود} که اتحاد هنرها را به وضوح درک کرده است، مقایسه آنان با هنر خود و درک جدایی ناپذیری بین آنها.”

audio file قسمتی از اجرای جنیفر پال را بشنوید

اولین کتاب خانم جنیفر پال: “کتی بربرین و موسیقی تفکر آمیز” در سال ۲۰۰۷ توسط نشر آموریس چاپ و منتشر شد. خانم پال دو فرزند دختر و دو فرزند پسر دارد و در سوئیس نزدیک مرز فرانسه، در روستایی زندگی میکند. تاریخ، سفر و جابجایی حسی برای او همواره جذاب بوده است.

وی صادقانه، آموختگی خود را از تمام هنرها بیان می کند، چرا که هنر را در همه ظواهرش بسیار قوی و تاثیرگذار می داند. در حال حاضر بر روی کتاب بعدی اش کار می کند.

لئون گوسنز (Leon Goossens) بهترین نوازنده کرانگله، از تصمیم جنیفر پال مبنی بر وقف حرفه خود برای ساز “ابوا دمور”، در مصاحبه ای گفته است: “خانم جنیفر پال به طور یقین راه درستی را پیش می گیرد. وی حق دارد که این ساز را معشوق خود بداند. اگر می خواهید در کاری رشد کنید و به شکوه برسید نمی توانید با آن گاه گاه و به طور تفریحی برخورد کنید. نمی توانم قبول کنم، قطعه ای را به یکباره بدون آمادگی و نواختن مداوم و برقراری ارتباط با سازی، بر روی آن بنوازید. دستیابی باید طبیعی و تدریجی باشد و این تلاشها نتیجه بخش و با ارزش خواهند بود زمانی که شما بتوانید صدایی زیبا از آن ساز بیرون آورید. خانم پال به درستی این ساز را به عنوان حرفه اولین و اصلی خود انتخاب نموده. از بسیاری شنیده ام که فکر می کنند می توانند گاه گاه این ساز را در دست گیرند و قطعه ای بنوازند و آن را به فراموشی سپارند. اگر بتوانید مردم را با صدای ساز خود شیفته نمائید، می توانید مطمئن باشید که آهنگسازان را جذب خواهید کرد تا مشتاقانه آهنگی برایاتان بسازند. از این روی، جنیفر پال سمبلی شایسته از داشتن تخصص و حرفه ای شدن در یک ساز است. با آرزوی موفقیت برای وی.”

amoris.com
en.wikipedia.org

ارسال دیدگاه

رایانامهٔ شما نمایش داده نخواهد شد.

مروری بر آلبوم «روز ششم»

اگر اهمیت یک آلبوم را تنها در انتشار یک قطعه‌ی مهم تاریخی هم بدانیم، باید اهمیتی چشم‌گیر برای «روز ششم» قائل شویم. زیرا بالاخره پس از هفت دهه ضبطی شایسته از قطعه‌ی پروانه (نسخه‌ی ارکستری) امانوئل ملیک اصلانیان به دست می‌دهد. نسخه‌ی پیانویی پروانه را اصلانیان در سال ۱۳۳۳ نوشت. دانستن همین نکته کافی است تا پس از دقیق شنیدن آن دریابیم چه اندازه رویکردش به استفاده از مصالح موسیقی ایرانی نو و جسورانه بوده است.

مسعود نجفی: از چهار بخش صدای انسان استفاده کردم

در خصوص ترکیب گروه باید عرض کنم به جای ساز های دیگر، در کنار سنتور، از چهار بخش صدای انسان استفاده شده است که خواننده اصلی با صدای تنور خط ملودی را اجرا می کند و از خواننده های سوپرانو، آلتو و باس به منظور اجرای خط های کنترپوان، نت های پدال و بافت هارمونیک، رنگ دهی و حجم دهی استفاده شده است.

از روزهای گذشته…

فرهنگ اسلامی و پیدایش موسیقی چند صدائی در اروپا (V)

فرهنگ اسلامی و پیدایش موسیقی چند صدائی در اروپا (V)

البته تجزیه و تحلیل موسیقی و ملودی برای اثبات این نظریه که موسیقی اسلامی سرچشمه اصلی موسیقی مکتب له اونیسوس بوده، در ابعاد محدود یک مقاله نمی گنجد. (۱۳) اما مقابله و مقایسه ساده ی قسمتی از یک “Haece dies” له اونین با یک موسیقی سازی که در دهکده ای عرب نشین در اسرائیل اجرا و ضبط شده است، تا حدی روشنگر است. برای نتیجه گیری بهتر، ملودی عربی(A) و موسیقی ملیسمای له اونین (B) خط به خط، پشت سرِ هم نوشته و مقایسه می کنیم: (۱۴)
ارکستر سمفونیک جوانان بیلکنت

ارکستر سمفونیک جوانان بیلکنت

ارکستر سمفونیک جوانان بیلکنت (BGSO) یکی از ارکستر های جوان و برجسته در ترکیه است. نوازندگان این ارکستر همگی موزیسین های جوانی هستند که تحصیلات خود را در موسیقی، از سنین پایین و در مدرسه ابتدایی دانشگاه موسیقی و هنرهای اجرایی آغاز کردند. ارکستر سمفونیک جوانان بیلکنت در سال ۱۹۹۴ به عنوان یک گروه مجلسی و با مدیریت ماهیر چاکار (Mahir Çakar) پایه ریزی شد.
بررسی اجمالی آثار شادروان <br> روح الله خالقی (قسمت سی و یکم)

بررسی اجمالی آثار شادروان
روح الله خالقی (قسمت سی و یکم)

این اثر نخستین بار به صورت دو صدائی با ارکستر مدرسه وزیری و با صدای روح انگیز و خود کلنل روی صفحه ضبط شده است. در جلد دوم کتاب سرگذشت موسیقی ایران، چاپ ششم، در صفحه ۱۵۶، ابیات آغازین این ترانه درج گردیده است.
فستیوال جز مونترو

فستیوال جز مونترو

یکی از برترین فستیوال های موسیقی جز که هر ساله خیل عظیمی از علاقمندان به این سبک از موسیقی را به سوی خود جذب مینماید، فستیوال جز Montreux میباشد که هر سال در ماه جولای و در کنار دریاچه Geneva و در کشور سوئیس برگزار میشود.
گزارشی از دومین نشست «نقدِ نقد» (I)

گزارشی از دومین نشست «نقدِ نقد» (I)

دومین نشست نقدِ نقدِ موسیقی با عنوان «جایگاه واکاوی در نقد موسیقی در ایران» با حضور محمدرضا فیاض (منتقد، پژوهشگرموسیقی و آهنگساز)، آروین صداقت‌کیش (منتقد و پژوهشگر موسیقی) و حمیدرضا عاطفی (عضو هیئت مدیره کانون پژوهشگران و مجری این نشست) به همت کانون پژوهشگران خانه موسیقی در خانه هنرمندان برگزار ‌شد.
اصول نوازندگی ویولن (XV)

اصول نوازندگی ویولن (XV)

همانطور که پیشتر درباره الگوی دست گیری آرشه اشاره شد، نرمچه شست راست بر کناره بالایی دهانه پاشنه و یا در حالت مطلوب تر در ناحیه لبه بالایی دهانه پاشنه و چوب آرشه قرار می گیرد و فرم کلی این انگشت به شکل صاف و بدون انحنا به سمت داخل و در حالت مطلوب تر به شکل هلالی به سمت خارج دست می باشد.
هنر و انقباض ایدوئولوژیک (I)

هنر و انقباض ایدوئولوژیک (I)

سیاست و فرهنگ دو روی متضاد سکّه ی امنیت اند. یکی از طریق فشار بیرونی و دیگری از طریق آگاهی درونی. سیاست از آن رو که موضوعش ایجاد امنیت از طریق عوامل بیرونی ست، همواره با دو سلاح قانون و زور وارد میدان می شود. فرهنگ امّا چنین نیست. فرهنگ از آن رو که موضوعش آگاهی بر آمده از درون فرد است، همواره با دو سلاح تحلیل استدلالی (به کارگیری و عمل) و تحلیل انتقادی (زایش درونی) وارد میدان می شود.
بیلی جول

بیلی جول

از آهنگسازان، نوازنده های بزرگ پیانو Rock، Jazz، Soul و Blues است که طی دو نوشته راجع به او صحبت خواهیم کرد. قبل از ادامه صحبت به قسمتهایی از کار مشترک وی با ری چارلز (Ray Charles) گوش کنید:
به بهانه کنسرت ارکستر کامه راتا در تالار وحدت (I)

به بهانه کنسرت ارکستر کامه راتا در تالار وحدت (I)

تالار وحدت در روزهای ۲۶ و ۲۷ آبان میزبان کنسرت فصل پاییز ارکستر کامه راتا به رهبری کیوان میرهادی بود. در این کنسرت سه قطعه از آروو پارت، تدسکو و تَوِنر (هر سه برای سولو و ارکستر) اجرا شد. در بخش اول “فِرَترس” برای ویلن سولو و ارکستر زهی اثر آروو پارت، با نوازندگی سولوی رسا محمودیان، و سپس کنسرتو گیتار شماره ۱ در ر ماژور Op.99 از کاستلنو وُ تدسکو ، با اجرای گیتار سولوی منصور حبیب دوست به روی صحنه رفت. بخش دوم به اجرای کنسرتو ویلنسل جان تونر با عنوان The Protecting Veil در ۸ موومان، با ویلنسل سولوی مجید اسماعیلی اختصاص یافت.
گزارش جلسه هشتم «کارگاه آشنایی با نقد موسیقی» (IV)

گزارش جلسه هشتم «کارگاه آشنایی با نقد موسیقی» (IV)

«دستگاه‌های موسیقی ایران موسیقی مرده‌ای است و باید دور انداخت. چون روح ندارد. این موسیقی در کنار منقل و وافور و در کنار بساط عرق خورها زندگی می‌کند. آنها که دودستی این موسیقی مرده را چسبیده‌اند متوجه باشند؛ هر موقع که نعش‌های مومیایی جان بگیرند، این موسیقی هم زنده خواهد شد.» (فرزانه ۱۳۳۵)