جنیفر پال، تلاش و استمرار روی یک ساز

جنیفر پال
جنیفر پال
جنیفر ایرنه پال (Jennifer Irène Paull) متولد ۲۴ نوامبر ۱۹۴۴ در لیورپول انگلستان، موسیقیدان، ناشر، سخنران و نویسنده است. وی سلوئیست ابوا دمور (oboe d’amore) است. وی به سرعت به عنوان نوازنده ابوای دمور در ارکستر سمفونیک BBC و ارکستر فیلارمونیک BBC حضور یافت. جنیفر پال به کمک معلم پیانوی خود در سنین بسیار پائینی دنیای غنی موسیقی را شناخت.

آشنایی وی با ساز ابوای دمور با ورود او به کالج موسیقی رویال لندن به عنوان هنرجوی ابوا آغاز شد که زندگی وی را به طور کامل دگرگون ساخت و او امروز تنها سولیست ابوای دمور در جهان است که خود و حرفه خود را وقف یادگیری و نوازندگی این ساز زیبا نموده است.

اگرچه با بسیاری از ارکسترهای مهم انگلستان و اروپا به عنوان نوازنده ابوا اجرا داشته است اما آثار اجرا شده اش هیچ گاه آنچنان مورد توجه و علاقه قلبی وی نبودند! موسیقی در هر قالب و سبکی، او را قادر می ساخت تا شور خود را به طور وسیعی بیان نماید. دامنه وسیع اجراهای وی از اجرا در ارکستر تا اجراهای سولو، وسعتی را به روی خانواده این ساز و نوازندگان آن گشوده است.

خانم پال رسیتالهای ابوای فراوانی در انگلستان و سرتاسر اروپا به همراه جان مک کیب (John McCabe) اجرا کرده است، مک کیب کنسرتوی برای ابوا و هم موسیقی برای ابوا و پیانو برای خانم پال ساخته است. این دو نوازی (پیانو و ابوا) برای اولین بار در تئاتر امپراطوری لیورپول در حضور ملکه الیزابت دوم در سال ۱۹۷۱ اجرا شد.

audio file قسمتی از اجرای جنیفر پال را بشنوید

آثار بسیاری تنها مخصوص خانم پال ساخته شده، از جمله از طرف آهنگسازانی چون: لئونارد سالزدو (Leonard Salzedo) و اوین کار (Edwin Carr)… در سال ۱۹۹۵ آلبوم مجموعه “ابوای دمور” (oboe d’amore) را ضبط کرد. اولین CD که در برگیرنده تنها این ساز ابوا می باشد!

آثار دیگر وی نیز بر روی CD عرضه شد؛ کنسرتوی A ماژور برای ابوا به همراه ارکستر فیلارمونیک اتلنیا که در سال ۱۹۹۷ ضبط شده است. دامنه فعالیت وی از نوازندگی تا موسیقی تراپی و تحصیل، برنامه ریزی کنسرتها و جشنواره ها و ارکسترها می باشد. مجذوبیت وی نسبت به تمام هنرها، او را به عرصه نویسندگی کشانید. خانم پال گفته است: “لنزی که من از دریچه آن موضوعات آثار خود را ملاحظه می کنم، نگاه موسیقیدانانی است {اشاره به خود} که اتحاد هنرها را به وضوح درک کرده است، مقایسه آنان با هنر خود و درک جدایی ناپذیری بین آنها.”

audio file قسمتی از اجرای جنیفر پال را بشنوید

اولین کتاب خانم جنیفر پال: “کتی بربرین و موسیقی تفکر آمیز” در سال ۲۰۰۷ توسط نشر آموریس چاپ و منتشر شد. خانم پال دو فرزند دختر و دو فرزند پسر دارد و در سوئیس نزدیک مرز فرانسه، در روستایی زندگی میکند. تاریخ، سفر و جابجایی حسی برای او همواره جذاب بوده است.

وی صادقانه، آموختگی خود را از تمام هنرها بیان می کند، چرا که هنر را در همه ظواهرش بسیار قوی و تاثیرگذار می داند. در حال حاضر بر روی کتاب بعدی اش کار می کند.

لئون گوسنز (Leon Goossens) بهترین نوازنده کرانگله، از تصمیم جنیفر پال مبنی بر وقف حرفه خود برای ساز “ابوا دمور”، در مصاحبه ای گفته است: “خانم جنیفر پال به طور یقین راه درستی را پیش می گیرد. وی حق دارد که این ساز را معشوق خود بداند. اگر می خواهید در کاری رشد کنید و به شکوه برسید نمی توانید با آن گاه گاه و به طور تفریحی برخورد کنید. نمی توانم قبول کنم، قطعه ای را به یکباره بدون آمادگی و نواختن مداوم و برقراری ارتباط با سازی، بر روی آن بنوازید. دستیابی باید طبیعی و تدریجی باشد و این تلاشها نتیجه بخش و با ارزش خواهند بود زمانی که شما بتوانید صدایی زیبا از آن ساز بیرون آورید. خانم پال به درستی این ساز را به عنوان حرفه اولین و اصلی خود انتخاب نموده. از بسیاری شنیده ام که فکر می کنند می توانند گاه گاه این ساز را در دست گیرند و قطعه ای بنوازند و آن را به فراموشی سپارند. اگر بتوانید مردم را با صدای ساز خود شیفته نمائید، می توانید مطمئن باشید که آهنگسازان را جذب خواهید کرد تا مشتاقانه آهنگی برایاتان بسازند. از این روی، جنیفر پال سمبلی شایسته از داشتن تخصص و حرفه ای شدن در یک ساز است. با آرزوی موفقیت برای وی.”

amoris.com
en.wikipedia.org

ارسال دیدگاه

رایانامهٔ شما نمایش داده نخواهد شد.

فراخوان سیزدهمین جشنوارۀ ملی موسیقی جوان منتشر شد

در بخش «موسیقی دستگاهی ایرانی تار، تنبک، دف، سنتور، سه‌تار، عود، قانون، کمانچه، نی؛ در بخش «موسیقی کلاسیک» نوازندگان سازهای ابوا، پیانو، ترومبون، ترومپت، فلوت، کلارینت، کنترباس، گیتار، ویلن، ویلنسل، ویولا، هورن؛ و در بخش «موسیقی نواحی ایران» خوانندگان و نوازندگان سازهای زهی، بادی و کوبه‌ای از مناطق مختلف کشور به رقابت خواهند پرداخت.

آمد بهار ِ جان‌ها ای شاخ ِ تر به رقص آ

دهه شصت را می توان سال های اوج تمرکز آهنگسازان ایرانی بر روی اشعار مولوی دانست؛ گویا فضای خاص کشور تحت تاثیر جنگ، موجبات گرایش جامعه به سمت مفاهیم عرفانی اشعار مولوی را دوچندان کرده بود و تصانیفی که برای ارکستر سازهای ایرانی و حتی ارکستر سمفونیک در آن برهه ساخته می شد، از اشعار مولانا بهره زیادی می بردند.

از روزهای گذشته…

هنر پدیده ای انضمامی (I)

هنر پدیده ای انضمامی (I)

طی سال های گذشته، تغییرات بسیاری در تصورات ما از صدا و در ادامه از اثر موسیقایی به وجود آمده است. بنیه ی یک اثر موسیقایی وابسته به صداست و ریشه ی این صدا در دامان اجتماع و تحولات جاری در آن شکل می یابد. ثمره ی این تلاقی و رویارویی این که امروز میان هنرمند و اجتماع، هنرمند و دولت، هنرمند و مردم هیچ رابطه ی آرام و صلح آمیزی وجود ندارد. عدم این همبستگی ها منجر به خشونت و ظهور صداهای ناخوشایند شده است.
سرگشته در تودرتوی زمان (I)

سرگشته در تودرتوی زمان (I)

از «لالایی زیر آوار» تا «زرمان» راهی است از سبکبال رفتن جوانی تا هیمنه و شکوه بلوغ، آکنده از آن لحظه‌های ناپیدا که به چشم نمی‌آیند و هستند. همان لحظه لحظه‌های ریختن قهوه‌ی صبحگاهی یا می شامگاهان که چون پروانه‌های رنگی میان تارعنکبوت زمان از پریدن باز ایستاده‌اند. منجمد یا غیر از آن، این لحظه‌ها اکنون سپری شده و اینجاییم، مقابل آثاری امروزی از آهنگسازی که پیش‌تر از این هم اعلام کرده بود سر در پی نوجویی دارد.
فواصل زمانی (III)

فواصل زمانی (III)

همچنانکه قبلا ذکر شد، ممکن است زمان بندی موسیقی از نسبتهای سیستم نمائی خارج شود و به سوی فواصل تبدیلی (تقسیمات مضرب اعداد فرد مانند ۳،۵،۶،۷،۹،۱۰،۱۱،۱۲،۱۳،…) گرایش پیدا کند. شیوه نت نویسی رایج در این موارد بر اساس تقسیم یک فاصله ساده به ۳،۵،۷،۹،۱۱ و… بخش است (مانند فاصله چنگ تریوله که حاصل تقسیم بر ۳ شدن فاصله سیاه است).
نکوداشت استاد جواد معروفی در تالار وحدت برگزار می شود

نکوداشت استاد جواد معروفی در تالار وحدت برگزار می شود

فرهنگ و هنر ایران زمین، هنرمندان بزرگ بسیاری را در دامان خود پرورانده است که هر یک با نوایی و کلامی و نقشی روح ایرانیان و جهانیان را جلا بخشیده‌اند. استاد جواد معروفی یکی از این بزرگان است که با خلق ملودی‌ها و تنظیم‌های زیبا و دلنشین خویش و همچنین نوازندگی منحصر بفرد و تربیت شاگردان بسیار، همواره در یاد و خاطره هنردوستان خواهد ماند.
منتشری: نگه داری سنت ها وظیفه ماست

منتشری: نگه داری سنت ها وظیفه ماست

ما این سی دی ها را به همین دلیل ضبط می کنیم چون وظیفه ماست. کلام و آهنگ و تصنیفش وارد بازار می شود. پدر و مادر ها وظیفه دارند که اینها را گوش کنند و تاریخچه و فلسفه اش را برای بچه هایشان بگویند. ما که این ها را به صورت مجموعه وارد بازار می کنیم. یادم است که روزی در خیابان می رفتم آقایی که موجه به نظر می آمد به سمتم آمد که سی دی “هفت سین” و “چهارشنبه‌سوری” در دست داشت و با من سلام و احوال پرسی کرد. من به او گفتم که می توانم بپرسم که چرا شما این دو تا سی دی را خریدید؟ گفت بچه های من در حال بزرگ شدن با فرهنگ امریکا هستند.
بررسی برخی ویژگی های ساختاری آثار پرویز مشکاتیان (I)

بررسی برخی ویژگی های ساختاری آثار پرویز مشکاتیان (I)

هدف از این نوشتار بررسی کوتاه و گذرای چند اثر ساخته شده از هنرمند بزرگوار زنده یاد پرویز مشکاتیان است. در نگاهی کلی آثار پرویز مشکاتیان به دو بخش بداهه و قطعات ساخته شده تقسیم می شود. مسلما بررسی ویژگی های بارز بداهه پردازی و بداهه نوازی در تکنوازی های پرویز مشکاتیان با سازهای سنتور و سه تار، مجالی دیگر می طلبد و در این بحث نمی گنجد. بنابر این در ادامۀ مطلب اشاره ای گذرا به برخی ویژگی های ساختاری آثار ساخته شدۀ پرویز مشکاتیان خواهیم داشت. قطعات پرویز مشکاتیان به چند الگوی ساختاری تقسیم می شوند که عبارتند از: پیش درآمد، چهارمضراب، ضربی، چند مضراب، مضراب پرانی، رنگ، تصنیف، ترانه و آثار تنظیم شدۀ تلفیقی برای گروه بزرگ سازهای ایرانی و جهانی.
جلوگیری از فشار بیش‌از‌حدِ دست چپ در نواختن گیتار کلاسیک (I)

جلوگیری از فشار بیش‌از‌حدِ دست چپ در نواختن گیتار کلاسیک (I)

همه‌ی آنها که دستی در نواختن سازی دارند احتمالاً در دوره‌ای از نوازندگی درگیر فشارهای اضافی ماهیچه‌ای شده‌اند؛ از گردن و شانه گرفته تا انگشت‌ها و مجاری تنفسی هنگام نوازندگی می‌توانند زیر فشار بیش‌از‌حد قرار بگیرند. این فشارها سبب هدر‌رفتن انرژی نوازنده و اغلب اُفت کیفیت نوازندگی می‌شوند. برای برخی این مشکل مقطعی است و سرانجام با تمرین درست و تمرکز برطرف می‌شود، اما عده‌ی قابل توجهی از نوازندگان همواره با این معضل دست‌به‌گریبان می‌مانند و آسیب‌هایی جدی می‌خورند. از آنجا که من نوازنده‌ی گیتار کلاسیک هستم، این نوشته را بر فشارهای اضافی ماهیچه‌ای در نواختن همین ساز محدود می‌کنم.
منبری: در آواز امروز طیف نداریم

منبری: در آواز امروز طیف نداریم

گلپا همینطور، ادیب خوانساری آوازش مخصوص به خودش بود. محمودی خوانساری کاملاً مخصوص به خود آواز می خواند، بنان و شهیدی و گلچین و دیگران همینطور. هر کدام رنگی داشتند. آواز طیفی بود از رنگ های مختلف. اما امروزه مثلاً فقط آبی داریم. حالا یکی کمرنگ یکی پررنگ، یکی لاجوردی یکی آسمانی یکی آبی دریا و غیره. همه آبی اند به هرحال. قرمز و سبز نداریم. همه دنبال طیف رنگ آبی می روند. در مورد خوانندگان زن هم همینطور. پری زنگنه را داشتیم آکادمیک کار بود. در مقابل مرضیه و دلکش بودند. روح انگیز بود.
اِدیت پیاف، گنجشککِ آواز فرانسه (XI)

اِدیت پیاف، گنجشککِ آواز فرانسه (XI)

به لطفِ سخاوتِ دَنیل بونِل (Danielle Bonel)، منشی ادیت پیاف، مجموعه ای از اسناد و مدارک در مورد ادیت پیاف به کتابخانه ی ملی فرانسه اِهدا شد. این اسناد بیشتر مربوط به سال های آخر زندگی پیاف است و شامل دست نوشته های متنِ ترانه ها، برنامه ها، پوسترِ نمایش ها، عکس های مختلف در شهر و بر روی صحنه، مجموعه ای از نامه هایِ دوستدارانِ پیاف و همچنین تعدادی وسیله ی شخصیِ ادیت است.
سیری در تاریخ موسیقی و خنیاگری ساسانیان (III)

سیری در تاریخ موسیقی و خنیاگری ساسانیان (III)

گویی ارتباط هنری ایران و هند از این زمان آغاز شد و ایران از موسیقی هند تأثیر گرفت. این نوازندگان و خوانندگان در کوچه و بازار و روستاهای ایران به راه می‌افتادند و برای مردم ترانه می‌خواندند. این گروه به کولی معروف شدند و به ترانه‌هایی که می‌خواندند “ترنگ” یا “ترانک” می‌گفتند و گمان می‌رود که در زمان ساسانی، ترانک به اشعار هشت‌هجایی عشقی و انتقادی گفته می‌شده است که به تصنیف عامیانه امروز شباهت داشته است. (مستوفی، به نقل از انجمن آرای ناصری، بی‌تا)