جوزپه وردی، اپراساز محبوب (I)

جوزپه وردی (1813-1901)
جوزپه وردی (1813-1901)
جوزپه فورتونینو فرانچسکو وردی (Giuseppe Fortunino Francesco Verdi) آهنگساز ایتالیای سبک رومانتیک است که بیشتر کارهایش در زمینه اپرا بوده و قطعات او از محبوب ‌ترین آثاری است که در اغلب سالن‌های اپراهای جهان اجرا می‌شوند. وی یکی از تاثیرگذارترین آهنگسازان قرن نوزدهم بود. آثارش بارها در تالارهای اپرا در سرتاسر جهان اجرا شده و بندهای نسلها را نیز در هم شکسته، بسیاری از موضوعات وی در فرهنگ عموم ریشه دوانده اند، در قطعه ها و موضوعاتی همچون: “خانم دمدمی” در اپرای ریگولتو (Rigoletto)، “آوازهای کر از بردگان عبری” در اپرای نابوکا (Nabucco)، “آهنگ مستی” در اپرای لاتراویاتا (La traviata) و “پیروزی” در اپرای آیدا (Aida).

شاهکارهای وردی استانداردهای آثار یک قرن و نیم بعد را تحت تاثیر قرار داده است.

وردی در روستایی نزدیک شهر بوستوی ایتالیا -که امپراطوری فرانسه بود- به دنیا آمد. غسل تعمید وی در ۱۱ اکتبر انجام یافت و یک روز بعد در کلیسای کاتولیک رومن، نام گذاری شد. پدرش کودک تازه به دنیا آمده خود را به بوستو برد و ثبت نام وی به فرانسوی انجام شد، بدین ترتیب وردی به عنوان یک مرد متولد فرانسوی شناخته شد.

وقتی او کودک بود خانواده اش به شهر بوستو نقل مکان کردند، جایی که کتابخانه بسیار بزرگ مدرسه شهر مناسب تحصیل آهنگساز بود. در آن شهر بود که برای اولین بار در کلاس آهنگسازی شرکت نمود. وردی در سن ۲۰ سالگی برای ادامه تحصیل به میلان رفت. او در حالی که در کلاسهای اجراهای اپراتیک، اجرا در کنسرت و به خصوص با تمرکز بر موسیقی آلمانی شرکت می کرد، از کلاسهای خصوصی کنتر پوان نیز استفاده می نمود.

audio file بشنوید قسمتی از اپرای “Aida” را

انجمن هنرهای نمایشی میلان او را متقاعد به آهنگسازی برای تئاتر نمود. در اواسط سالهای ۱۸۳۰ وی به تالارهای نمایشی و تئاتر میلان پیوست که توسط کلارا مافی (Clara Maffei) مدیریت می شد. با حمایت تاجر و دوستدار موسیقی، آنتونیو بارزی (شخصی که او را در تحقق اهداف بزرگ موسیقی اش در میلان حمایت می کرد)، وردی به پیشرفت فراوانی دست یافت و در سال ۱۸۳۰ اولین اجرای عمومی خود را در منزل بارزی به اجرا گذارد.

بارزی عاشق موسیقی وردی بود و از او دعوت کرد تا معلم موسیقی دخترش مارگریتا باشد، بعد از مدت کوتاهی هر دو عاشق هم شدند و در ۴ مه ۱۸۳۶ ازدواج کردند و صاحب دو فرزند شدند که هر دوی آنان یک سال پس از تولدشان از دنیا رفتند! مارگریتا نیز چندی بعد در سال ۱۸۴۰ چشم از جهان فرو بست! وردی که همسر و فرزندانش را می ستود با مرگ آنان بسیار متاثر و غمگین شد.

اولین اپرای وی “اوبرتو” (Oberto) در نوامبر ۱۸۳۹ توسط لا اسکالای میلان تولید شد. این اپرا موفقیتهای فراوانی برای آهنگساز در برداشت و بارتولومو مرلی، رئیس لا اسکالا برای تولید دو کار دیگر با وردی قرارداد بست. این در حالی بود که وردی بر روی دومین اپرای خود “سلطنت یک روزه” (Un giorno di regno) کار می کرد که با مرگ همسرش همزمان شد.

این اپرا در سپتامبر ۱۸۴۰ اجرا شد که با شکست و مضحکه عموم مواجه شد و آنچنان نا امیدی و سرشکستگی ای را منجر شد که تصمیم داشت آهنگسازی را تا پایان عمر کنار بگذارد. اگرچه مرلی او را متقاعد نمود تا “نابوکا” را بسازد و اولین اجرای آن در مارچ ۱۸۴۲ بود که شهرت فراوانی برای وردی به ارمغان آورد. همچنین گفته شده که وی با شنیدن موسیقی کر از بردگان عبری بار دیگر تشویق به آهنگسازی شد.

audio file بشنوید قسمتی از اپرای “la traviata” را

اپراهای وردی در دهه ۱۸۴۰ به ۱۴ عدد رسیدند که خود این دوره را “سالهای پر کار و مشقت” نامیده؛ اپرای “ایتالیایی های نژاد آلمانی” (I Lombardi) در سال ۱۸۴۳ و “ارنانی” (Ernani) در سال ۱۸۴۴ از این جمله می باشند. به نظر بسیاری مهمترین و اصیل ترین اپرایی که وردی نوشته است “مکبث” در سال ۱۸۴۷ بوده است. برای اولین بار بود که وردی اپرایی به دور از داستانی عاشقانه ساخت و قراردادهای اپرای ایتالیایی قرن نوزدهم را شکست. اپرای I Lombardi که به “اورشلیم” تغییر نام یافت در اپرای پاریس تولید شد. این اپرا اولین اثر وردی بود که در سبک اپرای بزرگ فرانسوی نوشته شد.

en.wikipedia.org

2 دیدگاه

  • بهنام نورالهی
    ارسال شده در فروردین ۱۶, ۱۳۸۹ در ۸:۴۸ ق.ظ

    رمانی به عنوان وردی نیروی سرنوشت از انتشارات اگاه منتشر شده که درباره زندگی وردی هست

  • ارسال شده در فروردین ۲۶, ۱۳۸۹ در ۶:۰۲ ب.ظ

    وردی شاید نبوغ بزرگان این عرصه را نداشته اشد اما از یک جیز به کمال برخوردار است و آن ساختن ملودی های محکم است ملودی هایی که در طول اثر مارا میخکوب می کند ودر عین حال بهیچوجه از متن اثر خارج نیست.

ارسال دیدگاه

رایانامهٔ شما نمایش داده نخواهد شد.

فرهنگ اسلامی و پیدایش موسیقی چند صدائی در اروپا (I)

در ضمن بررسی منابعی برای تهیه مقاله ای درباره نقد تاریخنگاری موسیقی ایرانی به این مقاله جالب بر خوردم که برای روشنگری تاریخی درباره مبادلات فرهنگی و موسیقایی شرق و غرب لازم و مفید است؛ و با مقاله های «نقد تاریخنگاری موسیقی ایرانی» و جستارِ پیوست «درباره عقب ماندگی و پیشرفت» ارتباط دارد.

مروری بر آلبوم «بوم خیال»

اگر اجرای موسیقی آوازیِ مو به مو مبتنی بر بلوک‌بندی و جمله‌بندی و ساختار خرد و کلان ردیف‌ها را یک سرِ طیف، و موسیقی آوازیِ آهنگسازی‌شده را، که شاید از ماحضر موسیقی کلاسیک ایرانی تنها اشل‌هایِ صوتیِ مدها را در خود داشته باشد و تمام دیگر عناصرش (از الگوهای ملودیک و ریتمیک گرفته تا نحوه و روند تغییر مدها، فرم و غیره) از چشمه‌ی خلاقیتِ سازنده/نوازنده‌اش جوشیده، سرِ دیگرِ طیفِ آن سنتی بدانیم که در قرن اخیر بداهه‌نوازی نام گرفته است، پنج تکه تکنوازیِ مجملِ صائب کاکاوند در «بوم خیال» را باید جایی نزدیک به پایانه‌ی نخستِ طیف در نظر گرفت.

از روزهای گذشته…

چکناوریان از عروج تا افول (I)

چکناوریان از عروج تا افول (I)

پس از یک سال از نوشته شدن مقاله قبلی که در مورد لوریس چکناوریان و ارکستر سمفونیک تهران نوشته شد، امروز می خواهیم نگاهی بیاندازیم به کارنامه هنری این موسیقیدان بین المللی و با هم سیر صعود ها و فرود های این هنرمند را ببینیم.
شبی بر فراز عمارت سنگی

شبی بر فراز عمارت سنگی

دومین اجرای مستقل آکو (موسیقی آنسامبل هارمونیکا)، پنج شنبه نهم شهریور، در دو سانس، در سالن عمارت روبه‌رو برگزار شد. در این اجرا، گروه هارمونیکانوازان آکو*، به سرپرستی الیاس دژآهنگ**، این قطعات را اجرا کردند:
دلاور سهند (I)

دلاور سهند (I)

نوشته ای که پیش رو دارید، مقاله ای است از محمود خوشنام در باره «دلاور سهند» اولین اپرای ایرانی که توسط یک آهنگساز ایرانی نوشته شده است. این مطلب در مجله «نگین» شماره ۴۴ در تاریخ ۳۰ دی ۱۳۴۷ به انتشار رسیده است که امروز بخش اول آن را می خوانیم:
گزارشی از همایش “نگرشی نو به ساختار ساز نی”

گزارشی از همایش “نگرشی نو به ساختار ساز نی”

همایش”نگرشی نو به میراث ساختار ساز نی” که چندی پیش در سالن آمفی تئاتر سازمان میراث فرهنگی کشور با همکاری علیرضا قندریز(دبیر انجمن های میراث فرهنگی) و با همت انجمن دوستداران فرهنگ و هنر ایران و سایت www.HarmonyTalk.com و با حضور اساتید وصاحب نظران موسیقی و به بهانه ارائه گزارشی از ۴۰ سال تلاش دکتر حسین عمومی در راه تکامل سازهای موسیقی ایرانی برگزار شده بود.
صادقی: محمد نوری تکرار ناشدنی و خاص است

صادقی: محمد نوری تکرار ناشدنی و خاص است

فقط به مسیری که از گذشته استاد نوری طی کرده اند نگاهی بیندازیم، خودش یک درس بزرگ می تواند باشد. امیدوارم شاگردان ایشان هم بتوانند در این مسیر قدم بردارند و راه درست را تشخیص بدهند. شیوه تدریس استاد هم پرداختن به تکنیک های خاص آواز کلاسیک بوده است، در حقیقت کار کردن در ابعاد تنفسی، بیانی و رزونانسی که مهمترین ویژگی های یک خواننده خوب به حساب می آید؛ روی این مباحث کار جدی می کردند و کمتر به مقوله خواندن ترانه در کلاس می پرداختند و باورشان بر این بود که اگر کسی می خواهد خواننده قابلی بشود چه کلاسیک و چه پاپ، می بایست از پروسه تکنیک آواز کلاسیک وارد بشود تا بتواند آواز کلاسیک یا یک پاپ فاخر و درخشان را ارائه کند. شاگردانی هم که کار تدریس آواز کرده اند مثل خود بنده همه تحت تاثیر همین شیوه آموزشی بوده ایم و الحق خودمان را مدیون محبت های بی دریغ ایشان می دانیم تا همیشه.
بارکارول

بارکارول

بارکارول که در زبان ایتالیایی به آن Barcarola یا Barcarole هم گفته می شود نوعی از موسیقی – معمولآ با کلام – است که توسط ملوانان و قایقرانان زمزمه یا خوانده می شود. این نوع موسیقی معمولآ کوتاه است و علاوه بر مردم عادی آهنگسازان دوره های مختلف – باروک تا رمانتیک و مدرن – از این فرم برای ساخت موسیقی استفاده کرده اند. بسیاری معتقد هستند که ریشه این فرم موسیقی به ایتالیا و شهر ونیز باز می گردد. قایقرانان هنگامی که مردم را برای بردن از جایی به جایی دیگر سوار قایق خود می کردند اینگونه ترانه ها را زمزمه می کردند.
مصاحبه با جیمز اینس (I)

مصاحبه با جیمز اینس (I)

جیمز اینس (James Ehnes)، ویولونیستِ متولد کانادا اکنون در سن ۲۳ سالگی به یک نوازنده حرفه ای با تجربه تبدیل شده است. فعالیت هایی مانند اولین تکنوازی به عنوان نابغه جوان، شرکت در مسابقه ها، تحصیل در مدرسه موسیقی جولیارد، تحسین منتقدان و ارائه یک سی دی که او را به عنوان جوان ترین نوازنده آثار کلاسیکِ نامزد دریافت جایزه جونو (Juno Awards) متمایز کرد، این نوازنده را به بهترین موقعیت در زمینه کاریش رسانده است.
کارگاه اصول پایه آموزش موسیقی و اجرای صحنه ای

کارگاه اصول پایه آموزش موسیقی و اجرای صحنه ای

آموزشگاه موسیقی آریا که تابستان امسال با مدیریت آریا عظیمی نژاد و با شعار تجربه ای تازه افتتاح گردیده است، اقدام به برگزاری اولین کارگاه اصول آموزش موسیقی و اجرای صحنه ای نموده است. این کارگاه در ۱۵ جلسه و از آبان ماه سال جاری برگزار گردیده و موارد زیر در طول این دوره مورد بررسی قرار خواهد گرفت:
مصاحبه ای با آنتال سلای

مصاحبه ای با آنتال سلای

در مجارستان آژانسهای برگزار کننده کنسرت بسیار کم است. این یکی از دلایلی است که اجراهای من در طی سال خیلی برنامه ریزی شده نیستند. گاهی اوقات در زمان بسیار کوتاهی کنسرتهای فراوانی دارم و گاه برای ۲ تا ۳ ماه یا حتی بیشتر هیچ اجرای نداشته ام. کنسرتهای من بر اساس نیاز آنان به سولیست بوده، بنابراین ارکسترها و برنامه ریزان کنسرتها تنها زمانی که در یک کنسرت نیاز به نوازنده ویلون سولیست دارند به سراغ من می آیند. برای مثال به همراه ارکستر سمفونیک مجارستان در نوامبر سه کنسرت در آلمان خواهم داشت؛ کنسرتو در D ماژور پاگانینی و کنسرتو در E مینور مندلسون را در تالار بزرگ فیلارمونی اجرا خواهم کرد.
نگاهی به سوئیت برگاماسک دبوسی

نگاهی به سوئیت برگاماسک دبوسی

سوئیت برگاماسک (Suite Bergamasque) از جمله مشهورترین مجموعه کارهای پیانویی است که توسط کلاود دبوسی (Claude Debussy) موسیقیدان سبک رمانتیک – امپرسیونیسم فرانسوی تصنیف شده است.