جوزپه وردی، اپراساز محبوب (I)

جوزپه وردی (1813-1901)
جوزپه وردی (1813-1901)
جوزپه فورتونینو فرانچسکو وردی (Giuseppe Fortunino Francesco Verdi) آهنگساز ایتالیای سبک رومانتیک است که بیشتر کارهایش در زمینه اپرا بوده و قطعات او از محبوب ‌ترین آثاری است که در اغلب سالن‌های اپراهای جهان اجرا می‌شوند. وی یکی از تاثیرگذارترین آهنگسازان قرن نوزدهم بود. آثارش بارها در تالارهای اپرا در سرتاسر جهان اجرا شده و بندهای نسلها را نیز در هم شکسته، بسیاری از موضوعات وی در فرهنگ عموم ریشه دوانده اند، در قطعه ها و موضوعاتی همچون: “خانم دمدمی” در اپرای ریگولتو (Rigoletto)، “آوازهای کر از بردگان عبری” در اپرای نابوکا (Nabucco)، “آهنگ مستی” در اپرای لاتراویاتا (La traviata) و “پیروزی” در اپرای آیدا (Aida).

شاهکارهای وردی استانداردهای آثار یک قرن و نیم بعد را تحت تاثیر قرار داده است.

وردی در روستایی نزدیک شهر بوستوی ایتالیا -که امپراطوری فرانسه بود- به دنیا آمد. غسل تعمید وی در ۱۱ اکتبر انجام یافت و یک روز بعد در کلیسای کاتولیک رومن، نام گذاری شد. پدرش کودک تازه به دنیا آمده خود را به بوستو برد و ثبت نام وی به فرانسوی انجام شد، بدین ترتیب وردی به عنوان یک مرد متولد فرانسوی شناخته شد.

وقتی او کودک بود خانواده اش به شهر بوستو نقل مکان کردند، جایی که کتابخانه بسیار بزرگ مدرسه شهر مناسب تحصیل آهنگساز بود. در آن شهر بود که برای اولین بار در کلاس آهنگسازی شرکت نمود. وردی در سن ۲۰ سالگی برای ادامه تحصیل به میلان رفت. او در حالی که در کلاسهای اجراهای اپراتیک، اجرا در کنسرت و به خصوص با تمرکز بر موسیقی آلمانی شرکت می کرد، از کلاسهای خصوصی کنتر پوان نیز استفاده می نمود.

audio file بشنوید قسمتی از اپرای “Aida” را

انجمن هنرهای نمایشی میلان او را متقاعد به آهنگسازی برای تئاتر نمود. در اواسط سالهای ۱۸۳۰ وی به تالارهای نمایشی و تئاتر میلان پیوست که توسط کلارا مافی (Clara Maffei) مدیریت می شد. با حمایت تاجر و دوستدار موسیقی، آنتونیو بارزی (شخصی که او را در تحقق اهداف بزرگ موسیقی اش در میلان حمایت می کرد)، وردی به پیشرفت فراوانی دست یافت و در سال ۱۸۳۰ اولین اجرای عمومی خود را در منزل بارزی به اجرا گذارد.

بارزی عاشق موسیقی وردی بود و از او دعوت کرد تا معلم موسیقی دخترش مارگریتا باشد، بعد از مدت کوتاهی هر دو عاشق هم شدند و در ۴ مه ۱۸۳۶ ازدواج کردند و صاحب دو فرزند شدند که هر دوی آنان یک سال پس از تولدشان از دنیا رفتند! مارگریتا نیز چندی بعد در سال ۱۸۴۰ چشم از جهان فرو بست! وردی که همسر و فرزندانش را می ستود با مرگ آنان بسیار متاثر و غمگین شد.

اولین اپرای وی “اوبرتو” (Oberto) در نوامبر ۱۸۳۹ توسط لا اسکالای میلان تولید شد. این اپرا موفقیتهای فراوانی برای آهنگساز در برداشت و بارتولومو مرلی، رئیس لا اسکالا برای تولید دو کار دیگر با وردی قرارداد بست. این در حالی بود که وردی بر روی دومین اپرای خود “سلطنت یک روزه” (Un giorno di regno) کار می کرد که با مرگ همسرش همزمان شد.

این اپرا در سپتامبر ۱۸۴۰ اجرا شد که با شکست و مضحکه عموم مواجه شد و آنچنان نا امیدی و سرشکستگی ای را منجر شد که تصمیم داشت آهنگسازی را تا پایان عمر کنار بگذارد. اگرچه مرلی او را متقاعد نمود تا “نابوکا” را بسازد و اولین اجرای آن در مارچ ۱۸۴۲ بود که شهرت فراوانی برای وردی به ارمغان آورد. همچنین گفته شده که وی با شنیدن موسیقی کر از بردگان عبری بار دیگر تشویق به آهنگسازی شد.

audio file بشنوید قسمتی از اپرای “la traviata” را

اپراهای وردی در دهه ۱۸۴۰ به ۱۴ عدد رسیدند که خود این دوره را “سالهای پر کار و مشقت” نامیده؛ اپرای “ایتالیایی های نژاد آلمانی” (I Lombardi) در سال ۱۸۴۳ و “ارنانی” (Ernani) در سال ۱۸۴۴ از این جمله می باشند. به نظر بسیاری مهمترین و اصیل ترین اپرایی که وردی نوشته است “مکبث” در سال ۱۸۴۷ بوده است. برای اولین بار بود که وردی اپرایی به دور از داستانی عاشقانه ساخت و قراردادهای اپرای ایتالیایی قرن نوزدهم را شکست. اپرای I Lombardi که به “اورشلیم” تغییر نام یافت در اپرای پاریس تولید شد. این اپرا اولین اثر وردی بود که در سبک اپرای بزرگ فرانسوی نوشته شد.

en.wikipedia.org

2 دیدگاه

  • بهنام نورالهی
    ارسال شده در فروردین ۱۶, ۱۳۸۹ در ۸:۴۸ ق.ظ

    رمانی به عنوان وردی نیروی سرنوشت از انتشارات اگاه منتشر شده که درباره زندگی وردی هست

  • ارسال شده در فروردین ۲۶, ۱۳۸۹ در ۶:۰۲ ب.ظ

    وردی شاید نبوغ بزرگان این عرصه را نداشته اشد اما از یک جیز به کمال برخوردار است و آن ساختن ملودی های محکم است ملودی هایی که در طول اثر مارا میخکوب می کند ودر عین حال بهیچوجه از متن اثر خارج نیست.

ارسال دیدگاه

رایانامهٔ شما نمایش داده نخواهد شد.

مشاهدات موسیقی شناس آلمانی از موسیقی ایران (II)

ممکن نیست درباره موسیقی ایرانی قضاوت کرد بدون‏ آنکه اختصاصات اجتماعی گسترش تاریخی دولت در قرن‏ بیستم، سیاست فرهنگی و حتی سیاست خارجی کشور ایران‏ در نظر گرفته شود. در حقیقت این حاصل سیاست فرهنگی‏ ایران است که جشنواره شیراز هم یکی از مظاهر آن شمرده‏ می‏ شود. پس آنکه در سال ۱۳۰۵ شمسی (۱۹۲۶) حکومت‏ فاسد قاجار برافتاد، کشور ایران با سرعت و شدت بسوی‏ تمدن غربی رو آورد.

ادوارد الگار، آهنگساز انگلیسی (XVI)

هرچند، ایده ی ساختن قطعه ای بر اساس زندگانی حواریون در ذهن او باقی ماند تا اینکه در فستیوال سال ۱۹۰۳ او دوباره به موضوع دلخواه خود بازگشت. وی در ابتدا یک اوراتوریو در سه قسمت تدارک دیده بود که شامل خیانت یهودا، نفی کردن پطرس و به عروج رفتـن عیسی مسیح بود. بیماری دوباره به سراغ او آمد و بدین ترتیب او تنها به قسمت عروج روحانی مسیح پرداخته و آن را “سلطنت” نام نهاد. مدت ها بعد، او قسمت سومی به نام “قضاوت آخر” به این اوراتوریو اضافه کرد اما هیچگاه این قطعه را به پایان نرساند.

از روزهای گذشته…

گفتگویی با جولیان بریم (IV)

گفتگویی با جولیان بریم (IV)

متأسفانه من معلم خوبی نیستم. فقط گاهی اوقات دوره های آموزشی کوتاه مدت، برای کسانی که علاقه و اشتیاق خیلی زیادی دارند می گذارم که آن هم در مقاطعی برایم خسته کننده می شود و انرژی لازم برای خوب تدریس کردن را از دست می دهم. خب برای یک معلم، خیلی بد است که اینطور باشد. فکر می کنم وقتی که پیرتر شوم بیشتر به تدریس بپردازم.
تئوری بنیادین موسیقی (قسمت چهارم)

تئوری بنیادین موسیقی (قسمت چهارم)

گاه در یک قطعه به نت هایی غیر از ضریب دو نیاز میشود. نقطه یکی از ابزار های ایجاد نت هایی به این شکل میباشد. هر گاه نقطه ای در سمت راست نت قرار دهیم دیرندآن نت معادل نفصف ارزش آن نت به آن اضافه میشود.
گزارشی از یک کنسرت چهارساعته (II)

گزارشی از یک کنسرت چهارساعته (II)

موسیقی قرن پانزده ایران در مرزهای کنونی ایران قابل دسترس نیست اما در ترکیه‌ی کنونی می‌توان آثاری را که منسوب است به بزرگترین آهنگساز-نوازنده و نظریه‌پرداز موسیقیِ ایرانی (عبدالقادر مراغه‌ای) یافت. حکایت این پراکنده‌شدن‌ها تا دوره‌ی صفویه، تاریخ ایران را همراهی می‌کند: صفویان در ابتدا هنر را راندند، سپس همانند دوره‌ی چیرگی کلیسا در اروپا، در خدمت دین‌اش گرفتند و سر آخر خیلی دیر شاید از آن لذت هنری بردند؛ پس ما ایرانی‌ها همچنان برای یافتن شعر آن دوره‌مان ناچاریم سری به هندوستان و برای شنیدن موسیقی‌اش ناگزیریم سری دوباره به موسیقی‌دانان ایرانی رانده‌شده یا برده شده از ایران از- به دربار عثمانی بزنیم.
پیترو ماسکانی (I)

پیترو ماسکانی (I)

پیترو آنتونیو استفانو ماسکانی (۷ دسامبر ۱۸۶۳ – ۲ آگوست ۱۹۴۵) یک آهنگ ساز ایتالیایی بود که بیش تر به خاطر اپراهایش معروف است. شاهکار سال ۱۸۹۰ او با نام “روستایی سلحشور” (Cavalleria rusticana) یکی از شورانگیزترین ساخته های تاریخ اپرا به شمار میرود و توسط خود او به تنهایی در جنبش ورسیمو رهبری شد. هرچند که ادعا کرده اند که ماسکانی نیز مانند لئونکالوالو «مرد تک اپرایی» بوده است که هیچ گاه نتوانست اپرایی با موفقیت نخستین اپرایش بسازد اما این ادعا بی اساس و نادرست است. لامیکو فریتس (L’amico Fritz) و ایریس (Iris) از همان زمان اجرایشان در اروپا بسیار معروف شدند و مورد استقبال قرار گرفتند.
بیژن کامکار: موسیقی ما بزمی و مجلسی بوده

بیژن کامکار: موسیقی ما بزمی و مجلسی بوده

به یاد دارم دوره‌ی دبستان بود و روزی در «دیوان شمس» دائی ام، بطور اتفاقی شعر «شهیدان خدایی» به چشمم خورد. از ذوق بال درآورده‌ بودم. کلماتی را می‌دیدم و درست و غلط می‌خواندم که تا قبل از آن روز، آن صدای عاشق و پرطراوت در کام جانم چکانده‌بود:
کلود دبوسی، آهنگساز فرانسوی (I)

کلود دبوسی، آهنگساز فرانسوی (I)

برخی کلود-آشیل دبوسی (Claude-Achille Debussy) آهنگساز فرانسوی را بوجود آورنده سبک امپرسیونیزم در موسیقی می ‌دانند اما او خود همچون موریس راول از پذیرفتن این عنوان پرهیز داشت. سبک موسیقی دبوسی از موسیقی اواخر دوره رومانتیک تا مدرنیسم قرن بیستم است. در چرخه ادبیات فرانسه سبک این دوره به عنوان سمبولیسم شناخته شده، جنبشی که با الهام از دبوسی چه به عنوان آهنگساز و چه فعال فرهنگی، گرفته شده است. دبوسی نه تنها از بزرگترین آهنگسازان فرانسوی است همچنین نقشی کلیدی در موسیقی اروپا با ورود به قرن بیستم داشته است.
بابی مک فرین، افسانه آکاپلا

بابی مک فرین، افسانه آکاپلا

بدون تردید Don’t Worry Be Happy از آلبوم Simple Pleasures مک فرین، یکی از محبوب ترین آهنگ های قرن بیستم است که در سال ۱۹۸۸ جایزه بهترین آهنگ سال جشنواره Grammy را به خود اختصاص داد، در عین حال که آلبوم ‘Simple Pleasures’ نیز به عنوان بهترین آلبوم پاپ برگزیده شد. در این آلبوم مک فرین با خلاقیت هایش اهمیت vocal percussion را در آکاپلای معاصر به روشنی نمایاند.
چیستا غریب: استاد باید بتواند شاگرد را بشناسد

چیستا غریب: استاد باید بتواند شاگرد را بشناسد

بله، شاگرد هایی اینچنینی در دانشگاه زیاد داشته ام مثل آقای سعید خرمشاهی و آقای رضا تفضلی. الان آقای خرمشاهی، سلفژ را در همان دانشگاه تدریس می کنند؛ آقای رضا تفضلی که از موزسین های خوب هستند الان هارمونی، کنترپوان و فرم را در دانشگاه تدریس می کنند.
زنان در موسیقی قاجار (II)

زنان در موسیقی قاجار (II)

زنان کوچه و بازار برای گذشتن از عرض خیابان می بایست حتما از پاسبان اجازه می گرفتند و سوار شدن در درشکه که وسیله آمد وشد آن وقتها بوده برای یک مرد وزن ممنوع بوده هر چند با هم نسبت خونی داشته باشند. و اگر مردی در خیابان دوش به دوش زنی قدم می زده کار بسیار ننگینی از او سر زده بوده و مورد تمسخر دوستان قرار می گرفته که چرا چند متر جلو تر از زنش راه نمی رود. با این تفاسیر می توان حدس زد که زنان اهل موسیقی در آن دوره تا چه اندازه نادر و دلیر بوده اند.
خاطراتی در مورد حسین تهرانی

خاطراتی در مورد حسین تهرانی

حسین تهرانی از نوادر موسیقی ایرانی و زنده کننده تنبک، قلب تپنده موسیقی ایرانیست. تهرانی جزو انگشت شمار موسیقیدانان ایرانیست که مردم عامی هم با نامش سازش را به یاد می آورند.