نابوکو (I)

نابوکو (Nabucco) بخت النصر، اپرایی در چهار قسمت، ساخته جوزپه وردی و اشعاری از تمیستوکل سولرا (Temistocle Solera) است. این اپرا بر اساس داستانی از کتاب مقدس و نمایشنامه ای در سال ۱۸۳۷ از آگوسته بوگریوز (Auguste Anicet-Bourgeois) و فرانسیس کورنو (Francis Cornue) ساخته شده است. این سومین اپرای وردی می باشد و اولین اثری که او را به عنوان یک آهنگساز قدر مطرح نمود. نوبوکو داستان وضعیت یهودیانی است که به آنان یورش برده شد و سرانجام از سرزمینشان توسط نابوکو پادشاه بابل به تبعید فرستاده شدند.

اولین اجرای آن در ۹ مارچ ۱۸۴۲ در تئاتر آلا اسکالای میلان بود. نام اولیه آن اپرا Nabucodonosor بود که در اجرای ۹ مارچ ۱۸۴۴ در سالن تئاتر شهر کورفو به نام “نابوکو” تغییر یافت.

مشهورترین قسمت این اپرا “آوازهای کر از اسیران عبری” می باشد، اجرای گروه کر که امروزه اغلب به تقاضای تماشاچیان دوبار اجرا می شود. اما تا اواسط ۲۰۰۸ تکرار آن تنها در اجرای اپرای متروپولیتن جایز بود.

نقش سوپرانوی ابیگیل بسیار خاص است و باعث آسیب به صدای چندین خواننده آن شده است. النا سولیوتی (Elena Souliotis) و آنیتا کرگیوتی (Anita Cerquetti) پیش از آنکه صدایشان به اندازه کافی آماده باشد آن را خواندند، بالا بودن بیش از حد آن به صداهایشان صدمه وارد کرد. ماریا کالاس (Maria Callas) تنها آن را سه بار خواند و تنها اجرای زنده ۱۹۴۹ آن ضبط شد. لئونتین پرایس (Leontyne Price) و جؤن ساترلند (Joan Sutherland) از خواندن آن امتناع ورزیدند!

در حالی که تا به امروز هیچ خوانده سوپرانویی به عنوان مجری “ابیگیل بسیار خوب” شناخته نشده، با این وجود ماریسا گالوانی (Marisa Galvany)، ژنا دیمیترووا (Ghena Dimitrova)، دوجا وجوویک (Dunja Vejzovic) و جادرانکا جووانوویک (Jadranka Jovanovic) از نمونه های خوب اجرای آن نقش هستند. اگرچه نابوکو در گذشته به اندازه دیگر اپرهای وردی اجرا نشد اما امروزه شاهد اجرای آن در سرتاسر دنیا هستیم. در برنامه فصل ۱۹۶۰-۶۱ اپرا متروپلیتن بارها اجرا شد. به غیر از اپرای “ارنانی”، نابوکو تنها اپرایی است که بارها توسط متروپلیتن در سالهای ۲۰۰۱، ۲۰۰۳ ، ۲۰۰۴ و ۲۰۰۵ اجرا شده است. همچنین این اپرا در آرنا د ورونا (Arena di Verona) در سالهای ۱۹۸۱، ۲۰۰۲، ۲۰۰۳، ۲۰۰۵، ۲۰۰۷ و ۲۰۰۸ اجرا شد.

audio file بشنوید قسمتی از این اپرا را

از جمله اجراهای این اپرا که بر روی DVD عرضه شد: اجرای سالهای ۱۹۸۱ و ۲۰۰۷ آرنا د ورونا، ۱۹۸۷ لا اسکالا، ۱۹۹۶ اپرای استرالیا، ۲۰۰۱ اپرای وین، ۲۰۰۲ متروپلیتن، ۲۰۰۷ تئاتر کارلو فلیک، ۲۰۰۴ تئاتر شهر پیاسنزا و جشنواره اپرای مارگارتن اتریش ۲۰۰۷ است. همچنین اپراهای دیگری نابوکو را اجرا کرده اند مثل اپرای سن فرنسیسکو در سال ۱۹۸۲، اپرای ساراستوآ ۱۹۹۵، اپرای رویال لندن ۱۹۹۶، تئاتر جدید ملی توکیو ۱۹۹۸، تئاتر کولون (Teatro Colón) در آرژانتین ۲۰۰۲، اپرای بالتیمور ۲۰۰۶ و تئاتر ریجیوی پارما ۲۰۰۸ به عنوان بخشی از “جشنواره وردی”.

نابوکو در تئاتر اپرای میشیگان و اپرای سن دیگو به عنوان بخشی از اجراهای فصل ۲۰۰۹-۲۰۱۰ آنان اجرا شد. وردی درباره این اثرش گفته است: “این اپرایی است که حرفه من با آن آغاز شده و من در ساخت آن با مشکلات فراوانی روبرو بوده ام، به طور یقین اپرای “نابوکو” به عنوان یک ستاره خلق شده است.”

audio file بشنوید قسمتی از این اپرا را

این اپرا موفقیتهای فراوانی کسب کرد و اپراهایی از دونیزتی و جیووانی پوچینی که همه در یک دوره زمانی بودند را از پیش روی برداشت. در حالی که حضار از تماشای این اپرا به وجد می آمدند منتقدین با این اپرا مخالف بودند. یکی از نقدهایی که “نابوکو” را بسیار نفرت آمیز خواند از اتو نیکولا (Otto Nicolai) بود، آهنگسازی که سرودن اشعار این اپرا در ابتدا به وی محول شده بود. نیکولا، بزرگ شده شهر پروس بود که با شنیدن اپراها در مدت زمانی که در میلان زندگی می کرد متعجب شده بود.

ارسال دیدگاه

رایانامهٔ شما نمایش داده نخواهد شد.

آلبوم «انگاره‌ها»؛ به‌آهنگ‌سازی و نوازندگیِ مهران بدخشان منتشر شد

این اثر که نخستین آلبوم مهران بدخشان به‌عنوان آهنگ‌ساز و نوازنده است؛ شامل مجموعه‌ای از قطعات پیانوییِ آهنگ‌ساز است که تحتِ عناوین پرلود در می‌بمل مینور، واریاسیون‌ بر روی تمی عاشقانه، شش‌قطعه کوتاه برای پیانو، دو قطعه تغزلی، امپرومتو و سونات پیانو شماره ۱ (در دو موومان) عرضه شده‌است.

تاریخ مختصر موسیقی ایران، پیش از اسلام تا صفویه (IV)

در این دوره وضعیت موسیقیدانان بسیار بهتر شد. خسرو پرویز بزم ها و مجالس بسیاری داشت. در حجاری طاق بستان در کرمانشاه یک شکار به تصویر کشیده شده که تعداد زیادی چنگ، موسیقار، دف های چهارگوش، شیپور، نی، سازهای کوبه ای و یک نفر در حال دست زدن را نشان می دهد. چنگ های مثلث و افقی در این دوره بسیار رایج بوده است.

از روزهای گذشته…

موسیقی سمفونیک ایرانی (قسمت هفتم)

موسیقی سمفونیک ایرانی (قسمت هفتم)

پس از محمود، گریگوریان در کنسرت های خود آثار متفاوتی را چون «اوورتور کریولان» از بتهوون، «سمفونی ششم» چایکوفسکی، «روندوکاپریچیو» از کامیل سن سانس و «سوییت ایرانی» از محمود را اجرا نمود و سرانجام با مهاجرت وی در تابستان ۱۳۳۰، ارکستر سمفونیک برای چندمین بار از بدو تاریخ تشکیل خود، طعم تعطیلی و تعلیق را چشید.
مردان حرفه ای آواز (V)

مردان حرفه ای آواز (V)

در جوامعی که سازگاری میان هنرمند و جامعه، وجود نداشته باشد، کوشش هنرمند به عنوان همدردی با جامعه اش، انجام نخواهد بود و آن چه تولید یا خلق می شود، متکی بر نظریه ی هنر برای هنر است. مانند شاعران پارناسی که به خصوص در اوایل کارشان به دوام استقلال مطلق هنر می اندیشند. منظور از بیان این نظریه در راستای رسیدن به نحوه ی نگرش به آزادی هنر و یا آزادی اندیشه، در پذیرش هنر است. آیا شنونده ی موسیقی آوازی ایران، به این سطح از انتخاب و تاثیر متقابل هنر رسیده که بتواند در برابر فایده گرا بودن یا نبودن هنر، عصیان کند؟
اینک، شناخت دستگاه‌ها (I)

اینک، شناخت دستگاه‌ها (I)

پیش‌ترها، زمانی که خیلی دور نیست و بسیاری از ماها هنوز به یادش داریم، پدربزرگ‌ها و مادربزرگ‌هایی بودند (نمی‌دانیم اندک یا پرشمار، اما بودند) که وقتی موسیقی ایرانی می‌شنیدند به آسانی تشخیص می‌دادند که در کدام دستگاه است، «ننه جون، نگاه کن قمره، دشتی می‌خونه». اکثرشان حتا سواد خواندن و نوشتن هم نداشتند چه رسد به انتظار آموختگی علمی و عملی در ساز و آواز. با این ترتیب چگونه می‌توانستند تشخیص دهند؟ جواب در رابطه‌های اندام‌وار اجزای یک فرهنگ است. اگر دقت بیشتری می‌کردی آنها شعر زیبا هم از بر داشتند یا زیبایی شعر پرمغز را اگر از پیش نشنیده بودند به محض شنیدن تشخیص می‌دادند، خط زیبا و تذهیب پرفن و نامه‌ی روان و معماری خانه‌ی زیبا و… را نیز همین‌طور، و در یک کلام مردم اهل دلی محسوب می‌شدند.
نقد تاریخ نگاری موسیقی ایرانی (VI)

نقد تاریخ نگاری موسیقی ایرانی (VI)

اگر به این رویداد تاریخی از دیدگاه فرهنگ ملی بنگریم و آنچنان که نویسنده کتاب ایران گواهواره دانش و هنر… بررسی نموده و آواز خواندن چند بنای ایرانی را (که موسیقی دان حرفه ای هم نبوده اند و معلوم نیست که بدون ساز چه می خوانده اند) در مکه باعث رواج موسیقی ایرانی در مملکت عرب دانسته، بررسی کنیم، باید به این نتیجه برسیم که موسیقی ایرانی در دوران بهرام گور ساسانی (موسیقی دوران خسرو پرویز و داستان های نظامی درباره بارید و نکیسا مربوط است به حدود ۱۵۰ سال بعد از این واقعه) در حقیقت موسیقی هندی بوده و ایرانیان موسیقی خاص خود یعنی موسیقی ایرانی نداشته اند.
پاواروتی از نگاه یک اپراخوان ایرانی

پاواروتی از نگاه یک اپراخوان ایرانی

در روزهای گذشته از محبوبیت پاواروتی و احترام همگان به او،‌ بسیار گفته‌اند و نوشته‌اند. اما این هنرمند بزرگ ایتالیایی، از لحاظ هنری و آموزشی در میان موسیقی‌دانان و هنرجویان اپرا چه جایگاهی داشت؟ چه چیز، صدا و هنر او را ممتاز و برجسته می‌کرد؟
آکاردئون بایان (bandoneón)

آکاردئون بایان (bandoneón)

بایان نوعی ساز بادی است که در کشور آرژانتین محبوبیت خاصی دارد و از عناصر کلیدی ارکستر تانگو به شمار می رود. مخترع اصلی Heinrich Band آلمانی تبار است که این ساز را به منظور استفاده در موسیقی مذهبی و موسیقی عامه پسند روز در مقابل ساز مشابه ای به نام concertina یا Konzertina به معنی ارگ دستی ، ساخت .
کتاب «نُه پیش درآمد و رِنگ از درویش خان و موسی معروفی برای سنتور» منتشر شد

کتاب «نُه پیش درآمد و رِنگ از درویش خان و موسی معروفی برای سنتور» منتشر شد

کتاب «نُه پیش درآمد و رِنگ از درویش خان و موسی معروفی برای سنتور»، حاوی نُه اثر از درویش خان و موسی معروفی است که در اوایل دهه ی سی توسط طلیعه کامران برای سنتور بازنویسی و اکنون با ویرایش مجدد و اجرای آنها توسط شهاب مِنا ارائه شده است.
بیایید موسیقی بسازیم (III)

بیایید موسیقی بسازیم (III)

در دو نوشته قبل مشاهده کردیم که چگونه می توان با ارائه طرح هارمونی در قالب بلوک های چهارتایی قدمهایی برای آهنگسازی برداشت. همچنین دیدم که چگونه از همین روش می توان برای انجام مدولاسیون استفاده کرد. در این نوشته قصد داریم ۸ میزان دیگر روی گام جدید بنویسیم، سپس به گام اولیه – سل ماژور – بازگردیم.
نقد تاریخ نگاری موسیقی ایرانی (IX)

نقد تاریخ نگاری موسیقی ایرانی (IX)

باید توجه داشت که فرهنگ در ابعاد کلی و عامش، مجموعه ای مفصل و چند لایه است که در یک دایره خاص و مشخص نمی گنجد. از یک طرف بزرگ ترین دایره فرهنگی، بعد از گذشتن از محدوده های نژاد، زبان و دین، همان محدوده جهانی یا فرهنگ بشری است و از طرف دیگر به دایره های فرهنگی کوچک تری بر می خوریم، مانند دایره فرهنگی لهجه ای خاص، به عنوان مثال لهجه یزدی فقط در محدوده شهرستان یزد یک وسیله ارتباطی و در نتیجه مشخص کننده محدوده ای فرهنگی با تاریخچه و ویژگی های خاص خود است و در پی دایره فرهنگی تنگ تری، در همین یزد، به محله «گَورها» یا گبرها یا زرتشتی ها بر می خوریم با ویژگی ها، زبان، لهجه و تاریخ فرهنگی خاص خودشان و بالاخره در همین سمت، کوچک ترین دایره های فرهنگی، قبیله، خانواده تا ویژگی های فرهنگی یک فرد خاص قابل شناسایی هستند. نتیجه این بررسی را می توان در تز زیر خلاصه کرد:
زنان موسیقی یا سوپر مدل های تبلیغاتی

زنان موسیقی یا سوپر مدل های تبلیغاتی

چندیست ویدئوهایی در شبکه های مجازی دست به دست می شوند که علی رغمِ تمام محدودیت های سیاسی و اجتماعی و مذهبی، نشان از فعالیت های گسترده بانوان در عرصه موسیقی دارند. نگارنده در نوشته حاضر به هیچ روی قصد ندارد با نگاهِ مردسالارانه با فعالیت بانوان در این عرصه برخورد کند بلکه سعی دارد با ریزبینی و بدونِ تعارفاتِ معمول و خودسانسوری به بیانِ حقایق بپردازد.