هدف از این نوشتار بررسی و تحلیل انگشت گذاری یا ادیت دست چپ (Edit) در جمله آغازین (تصویر شماره یک) زیگوینروایسن اثر پابلو سارازات برای ویولن و ارکستر است. اجرای جمله آغازین که مرکب از تعداد بیست و دو نت سه لا چنگ (از سل آزاد تا می بمل) می باشد، نیازمند تحلیل ذهنی دقیقی است که منجر به ادیت صحیح آن گردد و نگارنده سعی بر آن دارم تا با بررسی فنی موضوع، به پاسخ تحلیلی مطلوبی در زمینه انگشت گذاری این جمله دست یابم.

لازم به یادآوری است که در طی دورانی که از تاریخ ساخت این اثر می گذرد، انگشت و آرشه گذاری های بسیار متفاوتی توسط ویولنیست های بزرگ و نیز انتشارات های مختلف آثار موسیقی برای این اثر پیشنهاد گردیده است.

الف- ساختار جمله: این جمله موسیقایی مانند دیگر جملات موسیقی، تشکیل یافته است از مجموعه ای نت هایی که می توان برای سهولت در به خاطر سپاری و بالاتر بردن قدرت تجزیه و تحلیل فکر، آنها را در قالب مجموعه هایی همسان، دسته بندی نمود.

جالب اینجاست که کلیدی ترین نکته در تحلیل ادیت این جمله نیز، همان دسته بندی جملات همسان آن است. در ابتدا پیشنهاد می نمایم که نت "سل آزاد" آغازین را در این دسته بندی "ذهنی" کنار گذاشته و سه جمله کوچکتر کامل و یک نیم جمله ی همسان و مرکب از نت های هم نام با فواصل مشابه را در نظر گیریم (علت حذف "ذهنی" نت سل آغازین توسط نگارنده، در بررسی محل و نحوه تغییر پوزیسیون ها و ساختار ادیت این جمله در طی مقاله روشن خواهد شد).


این دسته- جمله های مشابه، مرکب از نت های: " سی بکار، دو بکار، ر بکار، می بمل ، فا دیز، سل بکار" در سه جمله کامل و یک نیم جمله مرکب از :"سی بکار، دو بکار، می بمل" که آن نیز گوشه ای از همان جمله های کامل است، می باشد (تصویر شماره دو) که با تکرار پیاپی و روند انگشت گذاری بالا رونده بر روی گریف، تداعی کننده و بوجود آورنده نظم خاصی در ذهن و اجرای نوازنده می گردند.

ب- انگشت گذاری: با توجه به روند انگشت گذاری بالا رونده جمله اصلی بر روی گریف، ناگزیر از تغییر پوزیسیون هستیم. اما نکات مهمی وجود دارد که نوازنده به ناچار باید به آنها بیندیشد و پاسخ های قانع کننده ای یابد.


اولین نکته سیمی است که تغییر پوزیسیون و روند بالا رفتن دست چپ از آن صورت می پذیرد و دومین نکته، پوزیسیونی است که انتخاب می گردد. در جمله اصلی، تغییر پوزیسیون از سیم های "سل و ر" با توجه به بکار گیری زیاد انگشت چهارم و ضعف ذاتی انگشت از دیدگاه سرعت - قدرت نسبت به سایر انگشتان که ناشی از محل قرار گیری این انگشت نسبت به کف دست، ابعاد و همینطور شکل انگشت می باشد، مناسب نیست. با بکار گیری انگشت چهارم، تمپوی بالای جمله و تغییر سیم های سریع آن دچار اختلال می گردد. با توجه به این موضوع، تغییر پوزیسیون از سیم های سوم وچهارم مناسب نبوده و بنابراین دقت به دومین نکته این بند نیز، دیگر توجیهی ندارد.

حال برای تغییر پوزیسیون، به سیم دوم-لا- توجه می کنیم. در صورتی که تغییر پوزیسیون در این سیم مورد توجه باشد، سه حالت مختلف می تواند اتفاق افتد، یعنی استفاده از پوزیسیون های دوم یا سوم یا چهارم.

با نگاهی به بند الف، استفاده از این سیم برای تغییر پوزیسیون در هیچیک از حالات فوق مناسب نمی باشد. زیرا، در اجرای دسته- جمله دوم، پرش صدایی-ناشی از تغییر پوزیسیون- ایجاد می گردد که یکنواختی صدایی آن را نسبت به انتخاب پوزیسیون اول برای این دسته- جمله از بین می برد. در حالی که می توان با اجرای آسان و سریع این دسته- جمله در پوزیسیون اول از این اختلال صدایی جلو گیری نمود.

دسته- جمله های همسان (همان گونه که در ادامه خواهد آمد) به گونه ای ادیت می گردند که انگشت گذاری وتغییر پوزیسیون ها تا حد امکان فاقد پرش های بزرگ صدایی باشند.

در صورتی که برای تغییر پوزیسیون سیم اول انتخاب گردد، به شکل طبیعی اولین تغییر پوزیسیون بر روی نت سی بکار صورت می پذیرد (تغییر پوزیسیون اول به چهارم). اما نکته ای که در اینجا حائز اهمیت می باشد، نحوه انتخاب تغییر پوزیسیون های بالا رونده بعدی بر روی این سیم می باشد (تصویر شماره سه). ادامه مطلب در قسمت بعدی مقاله بررسی می گردد.