ادیت در ویولن (IV)

هدف از این نوشتار بررسی و تحلیل انگشت گذاری یا ادیت دست چپ (Edit) در audio file جمله آغازین (تصویر شماره یک) زیگوینروایسن اثر پابلو سارازات برای ویولن و ارکستر است. اجرای جمله آغازین که مرکب از تعداد بیست و دو نت سه لا چنگ (از سل آزاد تا می بمل) می باشد، نیازمند تحلیل ذهنی دقیقی است که منجر به ادیت صحیح آن گردد و نگارنده سعی بر آن دارم تا با بررسی فنی موضوع، به پاسخ تحلیلی مطلوبی در زمینه انگشت گذاری این جمله دست یابم.

لازم به یادآوری است که در طی دورانی که از تاریخ ساخت این اثر می گذرد، انگشت و آرشه گذاری های بسیار متفاوتی توسط ویولنیست های بزرگ و نیز انتشارات های مختلف آثار موسیقی برای این اثر پیشنهاد گردیده است.

الف- ساختار جمله: این جمله موسیقایی مانند دیگر جملات موسیقی، تشکیل یافته است از مجموعه ای نت هایی که می توان برای سهولت در به خاطر سپاری و بالاتر بردن قدرت تجزیه و تحلیل فکر، آنها را در قالب مجموعه هایی همسان، دسته بندی نمود.

جالب اینجاست که کلیدی ترین نکته در تحلیل ادیت این جمله نیز، همان دسته بندی جملات همسان آن است. در ابتدا پیشنهاد می نمایم که نت “سل آزاد” آغازین را در این دسته بندی “ذهنی” کنار گذاشته و سه جمله کوچکتر کامل و یک نیم جمله ی همسان و مرکب از نت های هم نام با فواصل مشابه را در نظر گیریم (علت حذف “ذهنی” نت سل آغازین توسط نگارنده، در بررسی محل و نحوه تغییر پوزیسیون ها و ساختار ادیت این جمله در طی مقاله روشن خواهد شد).


این دسته- جمله های مشابه، مرکب از نت های: ” سی بکار، دو بکار، ر بکار، می بمل ، فا دیز، سل بکار” در سه جمله کامل و یک نیم جمله مرکب از :”سی بکار، دو بکار، می بمل” که آن نیز گوشه ای از همان جمله های کامل است، می باشد (تصویر شماره دو) که با تکرار پیاپی و روند انگشت گذاری بالا رونده بر روی گریف، تداعی کننده و بوجود آورنده نظم خاصی در ذهن و اجرای نوازنده می گردند.

ب- انگشت گذاری: با توجه به روند انگشت گذاری بالا رونده جمله اصلی بر روی گریف، ناگزیر از تغییر پوزیسیون هستیم. اما نکات مهمی وجود دارد که نوازنده به ناچار باید به آنها بیندیشد و پاسخ های قانع کننده ای یابد.


اولین نکته سیمی است که تغییر پوزیسیون و روند بالا رفتن دست چپ از آن صورت می پذیرد و دومین نکته، پوزیسیونی است که انتخاب می گردد. در جمله اصلی، تغییر پوزیسیون از سیم های “سل و ر” با توجه به بکار گیری زیاد انگشت چهارم و ضعف ذاتی انگشت از دیدگاه سرعت – قدرت نسبت به سایر انگشتان که ناشی از محل قرار گیری این انگشت نسبت به کف دست، ابعاد و همینطور شکل انگشت می باشد، مناسب نیست. با بکار گیری انگشت چهارم، تمپوی بالای جمله و تغییر سیم های سریع آن دچار اختلال می گردد. با توجه به این موضوع، تغییر پوزیسیون از سیم های سوم وچهارم مناسب نبوده و بنابراین دقت به دومین نکته این بند نیز، دیگر توجیهی ندارد.

حال برای تغییر پوزیسیون، به سیم دوم-لا- توجه می کنیم. در صورتی که تغییر پوزیسیون در این سیم مورد توجه باشد، سه حالت مختلف می تواند اتفاق افتد، یعنی استفاده از پوزیسیون های دوم یا سوم یا چهارم.

با نگاهی به بند الف، استفاده از این سیم برای تغییر پوزیسیون در هیچیک از حالات فوق مناسب نمی باشد. زیرا، در اجرای دسته- جمله دوم، پرش صدایی-ناشی از تغییر پوزیسیون- ایجاد می گردد که یکنواختی صدایی آن را نسبت به انتخاب پوزیسیون اول برای این دسته- جمله از بین می برد. در حالی که می توان با اجرای آسان و سریع این دسته- جمله در پوزیسیون اول از این اختلال صدایی جلو گیری نمود.

دسته- جمله های همسان (همان گونه که در ادامه خواهد آمد) به گونه ای ادیت می گردند که انگشت گذاری وتغییر پوزیسیون ها تا حد امکان فاقد پرش های بزرگ صدایی باشند.

در صورتی که برای تغییر پوزیسیون سیم اول انتخاب گردد، به شکل طبیعی اولین تغییر پوزیسیون بر روی نت سی بکار صورت می پذیرد (تغییر پوزیسیون اول به چهارم). اما نکته ای که در اینجا حائز اهمیت می باشد، نحوه انتخاب تغییر پوزیسیون های بالا رونده بعدی بر روی این سیم می باشد (تصویر شماره سه). ادامه مطلب در قسمت بعدی مقاله بررسی می گردد.

2 دیدگاه

  • salar
    ارسال شده در خرداد ۳, ۱۳۸۹ در ۵:۳۷ ب.ظ

    babaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaa eyval ali bod

  • نغمه
    ارسال شده در آذر ۳, ۱۳۸۹ در ۱۲:۲۳ ب.ظ

    vaghean aali va herfeii bud.mersi.in moshkele violinista hast ke chetor be tahlile ghesmathaye moshkele ye ghete bepardazand.rahnemayiye khubi bud.

ارسال دیدگاه

رایانامهٔ شما نمایش داده نخواهد شد.

«پالیز ۱» منتشر شد

گروه مستقل موسیقی ایرانی «پالیز» پس از حدود یک دهه فعالیت عملی و آکادمیک همراه با تمرینات آنسامبل مستمر در حوزه موسیقی ایرانی، اولین آلبوم خود با نام «پالیز۱» و در آواز بیات اصفهان با ۸ قطعه با عنوان‌های «لالایی، کمانچه، امشب، سنتور، شیدا، تنبک، رقص ژاله، یارمن» با نوازندگی و تکنوازی کیخسرو مختاری (کمانچه)، سولماز بدری (سنتور), ستار خطابی (تنبک) و با صدای علی صمدپور و سولماز بدری را منتشر کرد.

پهلوگرفته بر ساحل اقیانوس موسیقی ایران (V)

موسیقی ایران موسیقی بی‌نهایت وسیعی است. به خاطر اینکه موسیقی ایران یک سیستم دوگانه «دوآل‌سیستم» (Dual System) دارد که از قرن‌های متوالی به ما رسیده است. بخشی از این سیستم که قدیمی‌تر است سیستم «مقام» است که از قرن هشتم میلادی تا قرن نوزدهم میلادی در ایران رواج داشته است. و به خاطر شرایطی تاریخی که من از آن آگاه نیستم، به علت اینکه موزیکولوگ نیستم، سیستم جدیدتری به اسم «دستگاه» در ایران رشد می‌کند ولیکن مقام از بین نمی‌رود و در موسیقی نواحی ایران هنوز با سیستم مقام سروکار داریم و هنوز مقام به زندگی خودش ادامه می‌دهد. درنتیجه با دو سیستم در موسیقی ایران مواجه هستیم. به همین خاطر وسعت این سیستم دوگانه بی‌نهایت زیاد است. نمی‌خواهم به مسائل تکنیکی بروم اما مثل اقیانوسی است که می‌شود از هر کجایش آب برداشت. هر نوع موسیقی‌ای که بخواهیم می‌شود از این سیستم درست کرد.

از روزهای گذشته…

گاه های گمشده (IX)

گاه های گمشده (IX)

هم چنین در مقام راست اعراب یک مدولاسیون مرسوم، رجعت به «سیکاه» (از نت می ربع پرده کم، یا می کرن) است. یعنی سیکاه بر درجه سوم مقام راست و یا مقام یکاه قرار می گیرد. در اجناس موسیقی اعراب، سیکاه به صورت یک تریکورد با فواصل جـ + ط است که بر روی نت ربعی بسته می شود. با توجه به خصوصیات سه گاه و سیکاه، شباهت این دو غیرقابل انکار است.
گفتگو با زیگمونتوویچ

گفتگو با زیگمونتوویچ

کتاب ویلون ساز نوشته جان مارکیز که اوایل آوریل سال ۲۰۰۷ منتشر شد زندگی زیگمونتوویچ را در حال ساخت ویولون یوجین دراکر ویولونست Emerson String Quartet به تصویر می کشد. این کتاب که حول دیدگاه مارکیز به عنوان یک نوازنده ترومپت، انتظارات دراکر از یک ویولون و فرایند ساخت پیچیده زیگمونتوویچ می چرخد کتاب بسیار جالبی است. نویسنده یک سال تمام زیگمونتوویچ را زیر نظر داشت و من کنجکاو بودم که نظر زیگمونتوویچ را درباره این کتاب بدانم. متن مصاحبه با او از این قرار است:
گروه ضربانگ در فستیوال کلن

گروه ضربانگ در فستیوال کلن

گروه ضربانگ دوازده نوامبر آینده، در چارچوب جشنواره ریتم کلن و در سالن فیلارمونی این شهر آلمان روی صحنه می رود. از دیگر میهمانان جشنواره امسال کلن، ذکیر حسین نوازنده بزرگ طبله هند و مارتین گروبینگر هنرمند جوان اتریشی است که در سالهای اخیر شهرت بسیار یافته است. ضربانگ که شناخته شده ترین گروه سازهای کوبه ای ایرانی در خارج از کشور است، برای برنامه خود در سالن فیلارمونی کلن ترکیبی نسبتا تازه را پیش بینی کرده است.
اسماعیلوویچ، منادی صلح (II)

اسماعیلوویچ، منادی صلح (II)

* “جان مک کاچن” (۶) چهارده سال پس از پایان جنگ بوسنی در سال ۲۰۰۹ ودر آلبوم “Untold” آهنگی به نام ” خیابان هایِ سارایوو” را به افتخار اسماعیلوویچ اجرا کرد. * “الیزابت ولبرن” (Elizabeth Wellburn) نویسنده ی کانادایی در سال ۱۹۹۸ بر اساس زندگی اسماعیلوویچ و با اضافه کردن شخصیت یک پسر بچه به…
ادامهٔ مطلب »
مسابقات بین المللی نوازندگی پیانو شوپن (II)

مسابقات بین المللی نوازندگی پیانو شوپن (II)

مسابقات بین المللی پیانو شوپن یک رویداد هنری بسیار بزرگ است که در سطح بزرگی در مدت ده روز – یا بیشتر – برگزار می شود. دوره های اولیه این مسابقه دارای دو مرحله بود پس از جنگ جهانی دوم، تعداد مراحل این مسابقات به سه افزایش پیدا کرد، سپس از دوره نهم به بعد به چهار مرحله تقسیم شد. در واقع افرادی که به مرحله چهارم می رسند بعنوان فینالیست های مسابقات انتخاب شده اند.
جلیل شهناز و چهارمضراب (V)

جلیل شهناز و چهارمضراب (V)

در این چهارمضراب نیز مانند قطعه‌ی قبل بخش اول جملات ملودیک کاملا بر اساس الگوی پایه شکل گرفته است. به بیان دیگر این جملات کارکرد دوگانه‌ی پایه/ملودی دارد،هر چند به زودی موتیف کوتاه دیگری ظاهر می‌شود که آن‌هم برای لحظاتی به نظر می‌رسد پایه‌ی دوم این چهارمضراب است. اما با توجه به آن که این طرح یک میزانی هم دیگر تا پایان قطعه تکرار نمی‌شود، نمی‌توان این فکر را پذیرفت.
نی و قابلیت های آن (XVI)

نی و قابلیت های آن (XVI)

در این قسمت به بررسی مثال هایی صوتی از قابلیت های نی در آثار گروهی و ارکستری موسیقی ایران می پردازیم. در قسمت قبل به بررسی کوتاه و اجمالی قطعه نی نوا اثر ماندگار استاد حسین علیزاده در دستگاه نوا پرداختیم. از آثار ارزشمند و مشهور دیگری که برای نی و ارکستر ساخته، تنظیم و طراحی شده، می توان به قطعۀ حکایت نی اثر هنرمند ارجمند مهرداد دلنوازی اشاره کرد که در مایۀ شوشتری سل برای نی، ارکستر زهی و چند ساز مضرابی ایرانی تنظیم شده است.
سخنرانی پورقناد در نقد نغمه (II)

سخنرانی پورقناد در نقد نغمه (II)

مشکلی بزرگ در همنوازی سازهای مضرابی وجود دارد که باعث شده حتی عده ای از منتقدان، موافق گروه نوازی سازهای مضرابی نباشند و آن ایجاد نویزی است که هنگام همنوازی ایجاد می شود. وقتی ما گرافی که مربوط به ثبت سازهای کششی است را می بینیم متوجه می شویم یک فرکانس همراه با هارمونیک هایش به شکل موازی و نامیرا از ابتدا تا انتهای نت اجرا شده دیده می شود، در حالی که در سازهای مضرابی یک پیک قوی همراه با نویز و نوفه و فرکانسهای بالا بوجود می آید و پس از آن طنینی از فرکانس اصلی را به صورت میرا داریم.
زنان و موسیقی (I)

زنان و موسیقی (I)

صحبت از موسیقی است، موسیقی که ارباب آن، سِسیلِ قدیس، به خاطرش در سال ۲۳۲ در شهر رُم سرش از تنش جدا شد و با این همه به استثنای دهه های اخیر، زنان کمی دیده می شوند که آهنگ ساز، یا مانند پالسترینا، باخ، موزار، برلیوز یا سَن سانس یا فرانک مشهور به این عنوان باشند… دلیل این امر چیست؟ پاسخ دادن به این سؤال مشکل است! بیشتر هنرها (نقاشی، مجسمه سازی و غیره) این خصوصیت را داشته یا دارند.
گزارش جلسه هفتم «کارگاه آشنایی با نقد موسیقی» (VI)

گزارش جلسه هفتم «کارگاه آشنایی با نقد موسیقی» (VI)

«پس از شنیدن قطعه‌ها [اول و دوم]، می‌بایست تغییراتی را که در موسیقی سنتی ایران با تاثیرپذیری یا تقلید از موسیقی اروپایی پدید آمده و شیوه‌های جدید را عرضه کرده، مورد بررسی قرار داد: اولین عنصر یا محوری که در این تغییر یا بهتر گفته شود «تحریف» به نظر می‌رسد، قلب ماهیت صدا یا سونوریتۀ «ساز» ایرانی است.[…] دومین وجه مشخصه دیگر از این تغییرات اساسی، تغییرات در نسبت‌های فواصل است. […] آشناترین مظاهر زیانبار این تحریفات عبارتند از: وفور نغمه‌های سردرگم، تکراری و کاملا بی‌هویتی که تا آخرین حد از رخوتی سنگین، غمهای تصنعی و افسردگی‌هایی، اشباع شده هستند.» (صص ۳۲-۲۸)